21 May, 2019
Home / Lifestyle (Page 228)

Έπειτα από μήνες η παραπάνω ονειρική εικόνα γίνεται πραγματικότητα: η ίδια κατακτά το χρυσό μετάλλιο στο σημαντικότερο αθλητικό γεγονός παγκοσμίως και κερδίζει παράλληλα τον τίτλο της καλύτερης αθλήτριας στην Ευρώπη για το 2012. Η Ένις είναι μία μόνο από τους πολλούς κορυφαίους αθλητές οι οποίοι γνωρίζουν καλά ότι δεν είναι απαραίτητη μόνο η εκγύμναση του σώματος για να ξεχωρίσουν αλλά και του πνεύματος. Τι κάνουν για αυτό; Λίγο πριν μπουν στο στάδιο κλείνουν τα μάτια, συγκεντρώνονται, αδειάζουν το κεφάλι τους από τις άχρηστες σκέψεις και επικεντρώνονται σε αυτό που πρόκειται να συμβεί. Με το νου τους προετοιμάζουν σταδιακά το έδαφος για το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα. Χωρίς στρες, δίχως λάθη.

Αυτό που στην αρχή μοιάζει μόνο με πιθανότητα με την επανάληψη γίνεται σιγά σιγά πίστη. Και όταν η πίστη μετατραπεί σε βαθιά πεποίθηση, τότε μαγικά πράγματα αρχίζουν να συμβαίνουν… Το όνειρο γίνεται πραγματικότητα. Η νίκη έρχεται. Η διαδικασία αυτή ονομάζεται «δημιουργικός οραματισμός» ή «νοερή απεικόνιση». Πρόκειται για μια μέθοδο επιστημονικά τεκμηριωμένη, που θέτει τον εγκέφαλο στην υπηρεσία των μελλοντικών μας στόχων.

Πώς; Τον τροφοδοτεί με την πληροφορία, το όνειρό μας δηλαδή, και έπειτα αυτός βρίσκει τον τρόπο να το κάνει πράξη. Για να συμβεί όμως αυτό, πρέπει να ξέρουμε τι θέλουμε να πετύχουμε, να βρούμε δηλαδή το στόχο μας.

Υπόθεση… νευρώνων

Αρκεί άραγε μόνο η φαντασία για τη μετάβαση από τη νοερή σύλληψη στην υλοποίηση; Σύμφωνα με τους επιστήμονες, δεν είναι απαραίτητο να ξέρουμε πώς θα φτάσουμε σε ένα στόχο. Το μόνο που χρειάζεται είναι να τον έχουμε ορίσει με σαφήνεια. Μετά πιάνει δουλειά ο εγκέφαλος. Σύμφωνα μάλιστα με την ερευνήτρια και συγγραφέα πολλών μπεστ σέλερ βιβλίων Λιν ΜακΤάγκαρτ, ο εγκέφαλος δεν κάνει διάκριση μεταξύ της σκέψης που αφορά μια πράξη από την ίδια την πράξη.

Σε πείραμα που διεξήγαγε με τη συμμετοχή μιας ομάδας σκιέρ ανακάλυψε ότι, όταν οι αθλητές επιχειρούσαν νοερά να κάνουν κατάβαση στην πίστα, ο εγκέφαλος έστελνε σήματα στους μυς αντίστοιχα με αυτά που θα μετέδιδε εάν έκαναν όντως σκι εκείνη την ώρα. Για να οδηγηθούμε λοιπόν με ακρίβεια στο στόχο μας, το μόνο που πρέπει να κάνουμε είναι να προγραμματίσουμε τον εγκέφαλο σωστά τροφοδοτώντας τον με την κατάλληλη πληροφορία.

Σύμφωνα με έρευνες, το υποσυνείδητό μας έχει τη δυνατότητα να λειτουργεί αφαιρετικά, δηλαδή να συνθέτει την τελική εικόνα ενός παζλ ακόμα και χωρίς να έχει στη διάθεσή του εξαρχής όλα τα κομμάτια. Στην ουσία μπορούμε να του δώσουμε οδηγίες για το αποτέλεσμα (το σπίτι κοντά στη θάλασσα που θέλουμε να αποκτήσουμε, τις ιδανικές αναλογίες που ονειρευόμαστε, τη δουλειά που θα μας κάνει ευτυχισμένες κ.ά.) και αυτό να μας βοηθήσει να κάνουμε όλες τις απαραίτητες ενέργειες για να τα καταφέρουμε.

Με ποιον τρόπο όμως δίνουμε την κατάλληλη εντολή στο υποσυνείδητο; Μέσα από τη ζωηρή απεικόνιση του επιθυμητού αποτελέσματος στη σκέψη μας. «Ουσιαστικά χρησιμοποιούμε όλες μας τις αισθήσεις για να δημιουργήσουμε στο μυαλό μας την εμπειρία που θέλουμε να ζήσουμε» εξηγεί η κ. Έφη Κεραμιδά, ψυχολόγος MSc, θεραπεύτρια γνωσιακής συμπεριφορικής προσέγγισης. Σκεφτόμαστε το σπίτι δίπλα στη θάλασσα και μπορούμε να μυρίσουμε την αρμύρα, να νιώσουμε με την αφή μας την ακατέργαστη επιφάνεια του τραπεζιού στη βεράντα, να δούμε τον ήλιο να το λούζει. Και η ειδικός συνεχίζει: «Η νοερή απεικόνιση δημιουργεί μια εμπειρία που μπορούμε να αντιληφθούμε με τις αισθήσεις μας, χωρίς να έχουμε στη διάθεσή μας χειροπιαστά ερεθίσματα». Το τραπέζι αντίκα δεν βρίσκεται μπροστά μας, όμως εμείς μπορούμε να το αγγίξουμε…

Στην τελική ευθεία

Υπάρχουν άνθρωποι που εφαρμόζουν τις αρχές του δημιουργικού οραματισμού χωρίς καν να το συνειδητοποιούν. Ατομα που αντιμετωπίζουν θετικά τη ζωή και τα οποία, ακόμη και όταν συναντούν δυσκολίες και εμπόδια, έχουν αυτοπεποίθηση και ξέρουν πως κάποια στιγμή θα τα υπερνικήσουν. Το βλέπουν μπροστά τους, το αισθάνονται. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, ο βραβευμένος με Όσκαρ σκηνοθέτης Τομ Χούπερ, δημιουργός μεταξύ άλλων της ταινίας Οι Αθλιοι.

Ο ίδιος σε πρόσφατη συνέντευξή του δήλωσε: «Από παιδί, κάθε φορά που πήγαινα στον κινηματογράφο, οραματιζόμουν τη δική μου παραγωγή. Καθόμουν στην είσοδο του σινεμά και σκεφτόμουν ότι κάποια μέρα το δικό μου φιλμ θα φιλοξενούνταν σε αυτόν το χώρο». Ο ίδιος μπορεί να μην το ήξερε τότε, αλλά κατΆ ουσίαν έκανε πρακτική στο δημιουργικό οραματισμό.

Πώς θα μπορούσαμε άραγε να εφαρμόσουμε και εμείς αυτή τη μέθοδο προκειμένου να ξεπεράσουμε εμπόδια και να δούμε τα όνειρά μας να πραγματοποιούνται; Υπάρχουν πολλοί τρόποι. Το… μελλοντικό ημερολόγιο είναι ένας από αυτούς. Οι ειδικοί προτείνουν και τους εξής: να επαναλαμβάνουμε συχνά μια λέξη που μας φτιάχνει τη διάθεση ή να κολλήσουμε στο ψυγείο ένα σημείωμα με τη φράση που μας βοηθά να βγάλουμε στην επιφάνεια τη θετική μας πλευρά. Εναλλακτικά, μπορούμε απλώς να κλείσουμε τα μάτια και με όχημα τη φαντασία μας να δημιουργήσουμε νοερές εικόνες. Να προβάλουμε στο μυαλό μας ένα φιλμ με πρωταγωνιστές εμάς τους ίδιους έπειτα από χρόνια. Σε αυτό θα δούμε το νέο μας, ιδανικό εαυτό να χαμογελά και να κάνει όλα όσα θέλει. Η επανάληψη αυτών των εικόνων θα οδηγήσει στο επιθυμητό αποτέλεσμα. Στην αρχή δεν θα είναι εύκολο, ωστόσο με εξάσκηση θα έρθουμε ένα βήμα πιο κοντά στο στόχο μας. Σε αυτό το σημείο ο διαλογισμός μπορεί να βοηθήσει, αφού θα μας χαλαρώσει και έτσι θα μπορέσουμε ευκολότερα να εστιάσουμε στο όραμά μας. Το μυστικό είναι να έχουμε κάνει εικόνα και την παραμικρή λεπτομέρεια.

Κατά τη διάρκεια του δημιουργικού οραματισμού συντελούνται πολλές και θαυμαστές διεργασίες. «Οι ανώτερες γνωστικές λειτουργίες μας, όπως και η νοερή απεικόνιση, συνδέονται με τη συνείδηση. Στη διαδικασία εμπλέκονται ο προμετωπιαίος φλοιός (περιοχή του εγκεφάλου που σχετίζεται με γνωστικές λειτουργίες, όπως ο σχεδιασμός και η λήψη αποφάσεων). Σε έρευνες παρατηρήθηκε επίσης αυξημένη δραστηριότητα στο βρεγματικό λοβό (υπεύθυνος, μεταξύ άλλων, για τη σύνθεση των πληροφοριών που προέρχονται από διάφορες αισθήσεις)» εξηγεί η κ. Κεραμιδά.

Οι επιστήμονες υποστηρίζουν ότι, πριν ακόμα ολοκληρωθεί η διαδικασία της νοερής απεικόνισης, στα πρώτα κιόλας στάδια, θα έχουμε καταφέρει να αποβάλουμε το στρες και να δούμε το ποτήρι της ζωής μισογεμάτο. Ακόμα και αν έπειτα από πέντε χρόνια δεν καταφέρουμε να δούμε το σενάριο της ζωής μας να «παίζεται» μπροστά μας έτσι ακριβώς όπως το είχαμε οραματιστεί, θα έχουμε κερδίσει μικρές καθημερινές στιγμές ονείρου. Και αυτό είναι κάτι παραπάνω από σημαντικό. Είναι μαγικό!

Πηγή:psyhealth.gr – govastileto.gr

Πηγή Όταν επιθυμούμε κάτι πολύ, ο εγκέφαλος το κάνει πραγματικότητα!

Μπορεί η μάζα να είναι στα πρόθυρα της…τρέλας, αλλά δεν είναι αυτό το θέμα. Εσύ πρέπει απλά να ανήκεις στην μάζα και να συμπεριφέρεσαι όπως όλοι οι άλλοι. Δεν υπάρχουν εξαιρέσεις. Δεν υπάρχουν περιθώρια για την ατομικότητα. Τα άτομα κλείνονται σε ψυχιατρείο.

Τρελό θεώρησαν τον Βούδα, τρελό θεώρησαν τον Ιησού, τρελό θεώρησαν τον Σωκράτη. Οι μάζες θεωρούν τρελό οποιονδήποτε δεν ανήκει στην συλλογική τρέλα, οποιονδήποτε ξεφεύγει από αυτήν την τρέλα. Αλλά αυτή η τρέλα είναι ο μοναδικός τρόπος για να…εξαγνιστείς!

Ο άνθρωπος δεν είναι ένα ον αλλά μια διαδικασία, δεν είναι ένα ον αλλά ένα γίγνεσθαι.Ο σκύλος γεννιέται και πεθαίνει σκύλος. Η κατάσταση δεν είναι η ίδια όσον αφορά τον άνθρωπο. Ο άνθρωπος μπορεί να γεννηθεί άνθρωπος και να πεθάνει σαν Βούδας! Καμιά άλλη ύπαρξη, εκτός του ανθρώπου, δεν εξελίσσεται ανάμεσα στην γέννηση και στον θάνατο. Αλλά για να φτάσεις σε αυτό θα πρέπει να είσαι ο κεραυνός που θα κάψει ό,τι σάπιο υπάρχει μέσα σου. Πρέπει να είσαι αρκετά τρελός για να πας πέρα από όλες τις υποκρισίες, όλες τις ιδιομορφίες, όλες τις μάσκες που ο άνθρωπος έχει δημιουργήσει για να μείνει εκεί που είναι, για να μην εξελιχθεί.

Η μάζα, ο κόσμος, θα καταδικάσει όλους τους «επαναστάτες», όλα τα επαναστατικά πνεύματα…θα πει πως είναι οι καταστροφείς. Αλλά για να δημιουργήσεις πρέπει πρώτα να καταστρέψεις. Εάν δεν καταστρέψεις ό,τι είναι άσχημο και κατακριτέο, δεν μπορείς να δημιουργήσεις την ομορφιά και το ωραίο. Εάν δεν καταστρέψεις την ψευτιά, δεν μπορείς να ανοίξεις δρόμο στην αλήθεια. Αλλά είναι πολύ δύσκολο να μην μισήσεις αυτόν τον τύπο ανθρώπων, που διαταράσσουν τον ύπνο σας, τα ψέματα σας που σας κάνουν να αισθάνεστε ασφαλείς και σας παρηγορούν. Είναι φυσικό ο κόσμος να μισεί τον άνθρωπο της αλήθειας: είναι ένας ταραξίας…με τα ψέματα σου αισθάνεσαι σίγουρος και ξαφνικά έρχεται εκείνος να υποκινήσει την αμφιβολία μέσα σου και να ταράξει την πίστη σου.

Η αλήθεια βρίσκεται πάντα σε αντίθεση με τα δόγματα των μαζών.Η αλήθεια είναι ατομική και οι μάζες δεν ενδιαφέρονται για την αλήθεια. Στις μάζες ενδιαφέρουν οι παρηγοριές και οι ανέσεις.

Οι μάζες δεν αποτελούνται από εξερευνητές,από ανθρώπους που αγαπούν τις περιπέτειες, από άτομα που προχωρούν στο άγνωστο, χωρίς φόβο, και ριψοκινδυνεύουν την ζωή τους για να ανακαλύψουν ποια είναι η σημασία της ζωής τους και ολόκληρης της ύπαρξης.

Οι μάζες θέλουν απλά να τους διηγηθείς γλυκές ψεύτικες ιστορίες, άνετες και επωφελείς. Άνευ κόπων και βασάνων επαναπαύονται και χαλαρώνουν μέσα στην ψευδαίσθηση τους που τους χρησιμεύει για παρηγοριά.

Η μάζα μισεί όποιον θέλει να είναι Άτομο, όποιον θέλει να ακολουθήσει ένα δικό του ιδιαίτερο μονοπάτι, ένα στυλ ζωής.

Οι μάζες θέλουν να είσαι απλά «ένας σαν και αυτούς».
Ο διαχωρισμός σου τους κάνει να…φοβούνται!
Θέλουν να είσαι πράος, υπάκουος και υπόδουλος.

Εάν,με κάποιο τρόπο καταφέρεις και τους ξεπεράσεις δεν θα σε συγχωρέσουν ποτέ.»

Πηγή Όποιος σκέφτεται διαφορετικά από τη μάζα θεωρείται τρελός

Μία πρωτοποριακή μέθοδο έχει αναπτύξει Ελληνίδα γιατρός η οποία διαπρέπει στο εξωτερικό ως επικεφαλής μίας ομάδας στην Mayo Clinic στο Ρότσεστερ της Μινεσότα στις ΗΠΑ που καταπολεμά τον καρκίνο με τη χρήση του ιού της ιλαράς.

Ο λόγος για την κ. Ευανθία Γαλάνη, Καθηγήτρια ογκολογίας και Διευθύντρια του τμήματος Μοριακής Ιατρικής της Mayo Clinic στο Ρότσεστερ της Μινεσότα στις ΗΠΑ.  Για την πρόοδο των ερευνών της και για την ίδια προσωπικά αναφέρθηκε πρόσφατα το Foxnews, ένα από τα μεγαλύτερη αμερικανικά Μέσα Ενημέρωσης. Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά το αμερικανικό δίκτυο, η κυρία Γαλάνη χρησιμοποιεί τροποποιημένους τύπους του ιού της ιλαράς με σκοπό τη θεραπεία διαφόρων ειδών καρκίνου. Ο ιός επιλεκτικά εισέρχεται στα καρκινικά κύτταρα και τα οδηγεί σε αυτοκαταστροφή χωρίς να επηρεάζει τα υγιή κύτταρα του οργανισμού.

Αρχικά, η έρευνα κινήθηκε στην κατεύθυνση αντιμετώπισης του καρκίνου των ωοθηκών αλλά στη συνέχεια επεκτάθηκε στη μοριακή θεραπεία και άλλων μορφών καρκίνου, όπως σε όγκους εγκεφάλου, μεσοθηλίωμα, καρκίνους της κεφαλής και του τραχήλου, καρκίνο του μαστού, και σάρκωμα.

Η πρωτοποριακή μέθοδος της ιοθεραπείας που έχει αναπτύξει η ερευνητική ομάδα της καθηγήτριας κ. Γαλάνη καθιστά τη Mayo Clinic ένα από τα μεγαλύτερα ερευνητικά κέντρα στον κόσμο με εξειδίκευση στη μοριακή θεραπεία του καρκίνου.

ΤΟ ΞΕΚΙΝΗΜΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Η κ. Γαλάνη γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Καρδίτσα. Σπούδασε Ιατρική στην Ιατρική Σχολή της Αθήνας και ειδικεύτηκε στην αιματολογία-ογκολογία στις Ηνωμένες Πολιτείες. Σήμερα είναι Καθηγήτρια Ογκολογίας και Διευθύντρια του τμήματος Μοριακής Ιατρικής και επικεφαλής του προγράμματος Γονιδιακής Θεραπείας και Ιοθεραπείας του Κέντρου για τον Καρκίνο της Mayo Clinic, καθώς και σύμβουλος του Οργανισμού Τροφίμων και Φαρμάκων των Ηνωμένων Πολιτειών (FDA) σε θέματα καινοτόμων θεραπευτικών μεθόδων.

Το πρώτο φάρμακο ιοθεραπείας έχει ήδη εγκριθεί σε ΗΠΑ και Ευρώπη.

H ιοθεραπεία κατά του καρκίνου είναι μία θεραπευτική μέθοδος που βρίσκεται κυρίως σε πειραματικά στάδια, ενώ όπως ανέφερε στην ῾ΓΝΩΜΗ῾ η κ. Γαλάνη το πρώτο κλινικό προιόν έχει πρόσφατα εγκριθεί σε ΗΠΑ και Ευρώπη για θεραπεία του μελανώματος.

Επί της ουσίας, η ιοθεραπεία χρησιμοποιεί τους ιούς για τη καταστροφή των καρκινικών κυττάρων. Η Mayo Clinic στην Μινεσότα των ΗΠΑ έχει εξελιχθεί σε ένα από τα μεγαλύτερα ερευνητικά κέντρα του κόσμου για την ιοθεραπεία κατά του καρκίνου και αυτό, σε σημαντικό βαθμό, το οφείλει και στην καθηγήτρια κ. Ευανθία Γαλάνη που για περισσότερα από 20 χρόνια έχει αφιερωθεί στην καταπολέμηση του καρκίνου με τη χρήση ιών.

ΜΙΑ ΑΠΛΗ ΙΔΕΑ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΠΟΔΕΙΧΘΕΙ ΣΩΤΗΡΙΑ

Όπως έχει αναφέρει η ίδια σε παλαιότερη συνέντευξή της στην «Καθημερινή»και στη δημοσιογράφο Ασπασία Δασκαλοπούλου, η βασική αρχή της έρευνάς της κ. Γαλάνη στηρίζεται στην βασική λειτουργία των ιών. «Όταν ένας ιός προσβάλλει ένα κύτταρο, χρησιμοποιεί τους κυτταρικούς μηχανισμούς για να αναπαραχθεί και τελικά συνήθως σκοτώνει το κύτταρο. Κατά τον ίδιο τρόπο τροποποιημένοι ιοί μπορούν να εξουδετερώσουν αποτελεσματικά τα καρκινικά κύτταρα».

Αν και η σκέψη της χρήσης ιών κατά του καρκίνου δεν είναι νέα, αλλά έχει αρχίσει από τη δεκαετία του ’50, η κ. Γαλάνη υπογράμμιζε στην ίδια συνέντεξη πως η μεγάλη διαφορά του «τότε» με το «τώρα» είναι η δυνατότητα της επιστήμης να τροποποιήσει γενετικά τους ιούς, ώστε αυτοί να στοχεύουν συγκεκριμένα στα καρκινικά κύτταρα, επηρεάζοντας ελάχιστα -ή και καθόλου – τους υγιείς ιστούς. Γι’ αυτό και σημείωνε ότι «σε κλινικές δοκιμές ιοθεραπείας ανά τον κόσμο, έχουν χορηγηθεί ιοί σε χιλιάδες ασθενείς με καρκίνο, χωρίς να αναπτυχθούν οι ασθένειες που θα προκαλούσαν τα επιθετικά στελέχη αυτών των ιών. Είναι πιθανό οι ασθενείς, για ένα μικρό διάστημα μετά τη χορήγηση του ιού, να έχουν κάποιες παρενέργειες, όπως πυρετό ή πόνο στους μυς, παρόλα αυτά, η ανεκτικότητα αυτής της θεραπείας είναι καλύτερη και οι παρενέργειες πολύ λιγότερες σε σύγκριση με κάθε είδος χημειοθεραπείας».

Επίσης, τόνιζε πως μία σημαντική ακόμα «ιδιότητα» της συγκεκριμένης μεθόδου είναι πως με βάση όσα έχουν παρατηρηθεί στις κλινικές δοκιμές, η χρήση ιών «ξυπνάει» το ανοσοποιητικό σύστημα, κάνοντάς το να αναγνωρίσει ξανά τα καρκινικά κύτταρα ως ξένα. «Με αυτόν τον τρόπο ο ίδιος ο οργανισμός αναλαμβάνει να πολεμήσει μόνος του τον καρκίνο. Το πώς όμως ο ιός καταφέρνει να προκαλέσει μια τέτοια αντίδραση, είναι κάτι που διερευνούμε τώρα στο εργαστήριο και στις κλινικές μας έρευνες» σημείωσε.

Πρόβλημα η αργή ταχύτητα παραγωγής νέων φαρμάκων

Όπως ανέφερε στο «Ενδιαφέρον» η καθηγήτρια κ. Ευανθία Γαλάνη, ένα από τα μεγάλα προβλήματα της ογκολογίας διεθνώς είναι η αργή ταχύτητα, αλλά και το υψηλό κόστος ανάπτυξης και παραγωγής νέων φαρμάκων. Πρόσφατα μάλιστα, η κ. Γαλάνη προήδρευσε σε μία επιστημονικής σύνοδο για τις κλινικές δοκιμές νέων φαρμάκων, κατά την οποία συζητήθηκαν οι τρόποι με τους οποίους μπορεί να γίνουν πιο αποτελεσματικές, ώστε να επιταχύνεται και η παραγωγή νέων φαρμάκων. Παραχωρώντας συνέντευξη στην ιστοσελίδα Targeted Oncology (www.targetedonc.com), έκανε λόγο για«έλλειμμα αποτελεσματικότητας» ως προς την ανάπτυξη νέων φαρμάκων στην ογκολογία, επισημαίνοντας πως για το μέσο ογκολογικό φάρμακο, από την έγκρισή του μέχρι την διάθεσή του στην αγορά, μεσολαβούν από 7 έως 9 χρόνια, με το κόστος να φτάνει περίπου στα 2,6 δις δολάρια. Στην ίδια συνέντευξη, η κ. Γαλάνη περιέγραψε κάποιους τρόπους μέσω των οποίων προσδοκάται σύντμηση χρόνου στις φάσεις κλινικών δοκιμών νέων φαρμάκων, αναφέροντας μάλιστα πως η «Συμμαχία για τις Κλινικές Δοκιμές στην Ογκολογία» (ένας συνασπισμός ακαδημαϊκών και ερευνητικών ιδρυμάτων στις ΗΠΑ),  διεξάγει μια κλινική μελέτη με μεθοδολογία που μπορεί να περιορίσει σημαντικά τον χρόνο των κλινικών δοκιμών μεταξύ δύο σταδίων στο ήμισυ του χρόνου, από 7-8 χρόνια που κανονικά θα απαιτούνταν.

Δείτε το παρακάτω βίντεο με μία συνέντευξή της:

Πηγή Ελληνίδα γιατρός καταπολεμά τον καρκίνο με τη χρήση του ιού της ιλαράς και υποκλίνεται όλος ο πλανήτης

Η προσωπική μαρτυρία της Kelli Taget που προσβλήθηκε από αλλαντίαση ως βρέφος.
Θα έδινες στο μωρό σου φυστικοβούτυρο;* Φράουλες;* Αυτά τα τρόφιμα έχουν θεωρηθεί ότι είναι πιθανά αλλεργιογόνα για το παιδί σου και μας έχουν πει ξανά και ξανά να κάνουμε την εισαγωγή τους προσεκτικά.

Αλλά μέλι; Γιατί κανείς δεν μας μιλάει για το μέλι; Οι μισοί φίλοι μου που γύρισαν με το νεογέννητο τους από το νοσοκομείο ειδοποιήθηκαν αόριστα μόνο να μη το δώσουν, και οι υπόλοιποι μισοί δεν είχαν ιδέα.

Ευτυχώς για αυτούς, με ξέρουν.

Έτσι, επιτρέψτε μου να σας πω για αυτό το μικρό κομμάτι της ζωής μου.

Μεγαλώνοντας, δεν ήξερα κανέναν που να είχε μία ουλή στο λαιμό του, και ειλικρινά, μου φαινόταν πολύ κουλ. Όμως, έως το γυμνάσιο με είχε κουράσει το πως τα άλλα παιδιά με κοίταζαν και μου έλεγαν με την χαρακτηριστική αηδία στη φωνή που μόνο ένας έφηβος μπορεί να έχει: «Τι είναι αυτή η τρύπα στο λαιμό σου;»

Και κάπως έτσι ξεκινούσε η πλάκα.

Πάλη με μαχαιροβγάλτες στη Νέα Υόρκη. Ένα μονόδοντο βαμπίρ με δάγκωσε.

Τι μπορώ να πω, ήταν γυνμνάσιο.

Δεν συνειδητοποίησα την φρίκη και τον τρόμο που έζησαν οι γονείς μου έως ότου να κάνω το πρώτο μου παιδί, όταν την κοίταξα έξι μηνών και σκέφτηκα: «Σε τέτοια ηλικία ήμουν όταν μου συνέβη».

Στους έξι μήνες είναι όταν οι γονείς μπορούν επιτέλους να δώσουν στα παιδιά τους μία γεύση από «αληθινό» φαγητό και η μητέρα μου (όντας groovy χίπισσα των 70s) χαρούμενη ξεκίνησε να με μυήσει σε έναν κόσμο γεύσεων από κρέμες βρώμης, γιαούρτι, μουστάρδα και (ναι) μέλι.

Άρχισε να παρατηρεί ότι έμοιαζα λίγο αφηρημένη. Ο γιατρός είπε ότι ήταν ένα κρύωμα.

Έπειτα, όταν προσπάθησε να με θηλάσει, είδε το γάλα να κυλάει από το στόμα μου και συνειδητοποίησε ότι δεν μπορούσα να καταπιώ.

Έσπευσε στο νοσοκομείο και αμέσως μου χορήγησαν έναν σωλήνα σίτισης στην μύτη μου και μία τραχειοτομή.

Είχα παραλύσει από το κεφάλι μου (συμπεριλαμβανομένου των ματιών) έως τις πατούσες μου. Η μητέρα μου λέει ότι έμοιαζα σαν πάνινη κούκλα.

Δεν μπορούσα να κουνηθώ. Δεν μπορούσα να καταπιώ. Δεν μπορούσα να αναπνεύσω.

Χαζό μέλι.

Οπότε, οι μισοί γιατροί νόμιζαν ότι είχα όγκο στον εγκέφαλο. Προφανώς, οι γονείς μου δεν ήταν και τόσο ευχαριστημένοι με τη διάγνωση, αλλά ευτυχώς, οι άλλοι μισοί γιατροί σκέφτηκαν ότι μπορεί να είναι κάτι άλλο, απλά δεν ήξεραν τι είναι αυτό.

Οι γονείς μου περίμεναν.

Είδαν μωρά να πεθαίνουν τριγύρω ενώ ήμουν παράλυτη στο νοσοκομείο.

Ο μπαμπάς μου τελικά έπρεπε να επιστρέψει στη δουλειά. Η μητέρα μου δεν άφησε ποτέ την πλευρά μου.

Τελικά μια μέρα, ο μπαμπάς μου μπήκε στην πόρτα του νοσοκομειακού δωματίου και παρατήρησε κάτι διαφορετικό – τον ακολουθούσα με τα μάτια μου.

Και σιγά-σιγά, βελτιώθηκα. Τόσο πολύ ώστε τελικά, μετά από 2,5 μήνες διαμονής, το νοσοκομείο με έστειλε σπίτι.

Σε εκείνο το σημείο, είχα ξεχάσει τελείως πώς να καταπίνω, έτσι οι γονείς μου έπρεπε να μου τροφοδοτήσουν με τροφή (σσ: μέσω του σωλήνα σίτισης). Αλλά επειδή μπορούσα να κινηθώ, τώρα μπορούσα να κτυπήσω τον σωλήνα μακριά ώστε έπρεπε να τον βάλουν αναγκαστικά με το ζόρι στη μύτη μου. Μέχρι την ηλικία περίπου των δέκα ετών ένιωθα πανικό και χτύπαγα μακριά οτιδήποτε ερχόταν κοντά στο πρόσωπό μου.

Έκανα εργοθεραπεία γιατί πίστευαν ότι δεν θα μπορούσα να περπατήσω ποτέ.

Αλλά τους έδειξα.

Οι λεπτές κινητικές δεξιότητές μου ήταν τρομερά πίσω, τόσο ώστε οι γονείς μου με κράτησαν πίσω στο νηπιαγωγείο για να προετοιμαστώ για όλη τη γραφή που θα έκανα στο δημοτικό σχολείο.

Μου αρέσει να λέω ότι με κράτησαν πίσω γιατί απέτυχα στο μάθημα της ζωγραφικής με δαχτυλομπογιές.

Δύο χρόνια μετά, οι γιατροί μου κάλεσαν τους γονείς μου και τους είπαν «Για την ενημέρωσή σας, δεν ήταν εγκεφαλικός όγκος, ήταν κάτι που ονομάζεται βρεφική αλλαντίαση.»

Όταν αρρώστησα για πρώτη φορά, κανείς δεν ήξερε τι μπορεί να κάνει το μέλι. Ήμουν πολύ τυχερή.

Τώρα οι άνθρωποι γνωρίζουν πόσο επικίνδυνο είναι – ότι μπορεί να σκοτώσει βρέφη. Τώρα, υπάρχει μια προειδοποιητική ετικέτα στο μέλι που λέει ότι μη το ταΐζετε αυτό στα παιδιά κάτω από ένα χρονών. Τώρα το μέλι είναι παστεριωμένο, έτσι ώστε οι πιθανότητες εμφάνισης της αλλαντίασης να έχουν μειωθεί σημαντικά – αλλά υπάρχει ακόμα μια πιθανότητα.

Και ακόμα, ακούω ιστορίες ανθρώπων που το βάζουν σε πιπίλες γιατί κανείς δεν τους είπε διαφορετικά στο νοσοκομείο. Το βιβλίο μαγειρικής μωρών μου παραθέτει απλώς το μέλι ως τμήμα του τμήματος «ενός έτους και άνω» μαζί με τα ψάρια και τα εσπεριδοειδή*. Το να προσφέρετε στο μωρό μια γεύση από πορτοκάλι δεν έχει τον ίδιο κίνδυνο με μία γεύση μελιού. Ένα πορτοκάλι μπορεί να προκαλέσει κακό εξάνθημα και όχι αλλαντίαση.

Σας παρακαλώ, λοιπόν, παρακαλώ, διαδώστε το. Δεν ζητώ να γίνω γνωστή στο διαδίκτυο από το σχεδόν θάνατό μου. Το μόνο που σας ζητώ είναι να μεταδώσετε αυτό το μήνυμα στους φίλους σας, στην οικογένειά σας, στις ομάδες γονέων σας και ούτω καθεξής, ότι το να δώσεις μέλι σε ένα παιδί ηλικίας κάτω του ενός έτους μπορεί να αποβεί μοιραίο.

Και αν δεν σας πιστεύουν, να τους στείλετε σε εμένα. Δεν μπορώ να τους δείξω τα σημάδια των γονιών μου, επειδή αυτά δεν είναι ορατά, αλλά μπορώ να τους δείξω την ουλή μου επειδή δεν ήταν από ένα βαμπίρ ή ένα μαχαίρι σε ένα σοκάκι της Νέας Υόρκης. Ήταν από μια τραχειοτομή που έσωσε τη ζωή μου.

Kelli Taget : scarymommy.com

Μετάφραση: Αναστασία Παπαγγελή Φέλιξ

Πηγή Εγώ είμαι Ο λόγος που δεν δίνεις μέλι στο μωρό σου!

«Ηρωίδα» αποκαλεί ο βρετανικός τύπος την 42χρονη κομμώτρια Erinna Lindfield που δεν μάσησε τα λόγια της και είπε στον πελάτη της, τον 54χρονο δάσκαλο οδήγησης Adam Shatford, αυτό που είδε στο κεφάλι του.

Ο εκπαιδευτής πετάχτηκε για ένα κουρεματάκι όταν τον έστησε ένας μαθητής του και έμαθε τα άσχημα νέα: η κομμώτρια εντόπισε στο πίσω μέρος του αυτιού του μια παράξενη ελιά, «έναν σβώλο», όπως λέει χαρακτηριστικά.

Εκείνος φαινόταν να μη δίνει σημασία, κι έτσι η κομμώτρια έπρεπε να τον πείσει να πάει να το κοιτάξει. Κάτι που έκανε τελικά ο Shatford μερικές μέρες αργότερα και αποδείχτηκε καρκίνος, ένα μελάνωμα. Και δεν ήταν μάλιστα το μόνο, καθώς οι γιατροί ανακάλυψαν κι άλλους καρκινικούς όγκους στο κεφάλι του.

Το περιστατικό σημειώθηκε στις 3 Οκτωβρίου 2018 και στις 23 του μήνα ο άντρας υποβλήθηκε σε επέμβαση. Μια δεύτερη επέμβαση έλαβε χώρα πρόσφατα και πλέον είναι καθαρός, επιστρέφοντας έτσι στην κομμώτρια για να την ευχαριστήσει που του έσωσε τη ζωή. Με ένα μπουκάλι κρασί στα χέρια.

Ο πατέρας τριών παιδιών από το Νορθάμπτον της Αγγλίας δήλωσε: «Η Erinna δεν μου είχε κόψει ποτέ τα μαλλιά, ένας άλλος κομμωτής το έκανε συνήθως. Την ώρα που μου βούρτσιζε τα μαλλιά, μου είπε «έχει ελέγξει κανείς αυτή την κρεατοελιά; Δεν κοστίζει τίποτα»’ … Έφυγα και τηλεφώνησα στον γιατρό και αυτός μου είπε να περάσω να τη δει … Χωρίς την Erinna, δεν θα του είχα τηλεφωνήσει ποτέ».

Και καταλήγει: «Είμαι πολύ ευγνώμων σε εκείνη και το εθνικό σύστημα υγείας». Όσο για την κομμώτρια, είπε: «Είδα την ελιά και ήξερα πως έπρεπε να πω κάτι. Ήξερα πως κάτι δεν πήγαινε καλά … Δεν είμαι γιατρός, ήθελα απλώς να πάρει μια επαγγελματική γνώμη»…

Πηγή Πήγε για κούρεμα και… Σώθηκε Η ζωή του: Η ανακάλυψη της κομμώτριας δεν άφηνε περιθώρια αμφιβολίας

Η Μαρίνα Λαμπροπούλου έγινε γνωστή μέσα από την εκπομπή του ΑΝΤ1 «3,2,1».

Η όμορφη τσαούσα όπως αποκαλούσε τα κορίτσια ο Γιώργος Μαρίνος αποφάσισε ν’ αποσυρθεί από τα φώτα της δημοσιότητας, ενώ σε πρόσφατη συνέντευξή της, αποκάλυψε πως πριν δυο χρόνια έχασε τον πατέρα του παιδιού της.

Ο φωτογραφικός φακός, απαθανάτισε την Μαρίνα Λαμπροπούλου σε έξοδό της στο Big Apple και εκείνη πόζαρε.

Σπάνια δημόσια εμφάνιση για την Μαρίνα Λαμπροπούλου
Πηγή; tromaktiko.gr

Πηγή Σπάνια δημόσια εμφάνιση για την Μαρίνα Λαμπροπούλου – ΦΩΤΟ

Στη ζωή είναι όλα σχετικά με το να αρπάζεις τις ευκαιρίες. Έχει να κάνει με το να πραγματοποιείς αυτό που αρχικά σκέφτηκες ότι ποτέ δεν θα μπορούσες να κάνεις. Έχει να κάνει με το να είσαι λίγο τρελός, να ακολουθείς την καρδιά σου και να μην ανησυχείς για την κάθε λεπτομέρεια που σκέφτεται ο καθένας. Και πάνω από όλα, έχει να κάνει με το να μάθεις να αγαπάς αυτό που είσαι και αυτά που έχεις.

Ορίστε 12 πράγματα που πρέπει να αρχίσεις να νοιάζεσαι κατά το ταξίδι σου προς τα εμπρός.

Ξεκίνα να νοιάζεσαι για την δική σου ευτυχία.

Είναι σημαντικό να κάνεις τους ανθρώπους ευτυχισμένους, αλλά πρέπει να ξεκινήσεις με τον εαυτό σου. Οι ανάγκες σου προέχουν. Μερικές φορές χανόμαστε προσπαθώντας να ζήσουμε τις ζωές μας για κάποιον άλλο, προσπαθώντας να ανταποκριθούμε στις προσδοκίες τους ή προσπαθώντας να κάνουμε πράγματα απλά για να εντυπωσιάσουμε τους άλλους. Αλλά πρέπει να ζήσεις, να κάνεις και να αγαπήσεις έτσι ώστε ΕΣΥ να είναι ευτυχισμένος. Επειδή, όταν έρχεται η στιγμή, οι σχέσεις μπορεί να τελειώσουν σε μια στιγμή, αλλά θα ζεις με τον εαυτό σου για την υπόλοιπη ζωή σου. Θυμήσου, είναι δυνατό να φροντίζεις τις δικές σου ανάγκες ενώ ταυτόχρονα νοιάζεσαι και για τους ανθρώπους γύρω σου. Και εφόσον οι ανάγκες σου πληρούνται, κατά πάσα πιθανότητα θα είσαι πολύ πιο ικανός να βοηθήσεις αυτούς που σε χρειάζονται περισσότερο.

Ξεκίνα να νοιάζεσαι για τους στόχους και τα όνειρα σου.

Αν θέλεις να ξέρεις που βρίσκεται η καρδιά σου, κοίτα που πηγαίνει το μυαλό σου όταν περιπλανιέται. Όπως είπε και ο Steve Jobs κάποτε, «Ο χρόνος σου είναι περιορισμένος, για αυτό μην τον σπαταλάς ζώντας την ζωή κάποιου άλλου. Μην παγιδεύεσαι σε δόγματα, στα οποία ζεις με τα αποτελέσματα της σκέψης των άλλων ανθρώπων. Μην αφήνεις τον θόρυβο από τις απόψεις των άλλων να πνίξουν την εσωτερική σου φωνή, καρδιά και διαίσθηση. Κατά κάποιο τρόπο, αυτά ξέρουν ήδη τι πραγματικά θέλεις να γίνεις. Όλα τα άλλα είναι δευτερεύοντα.»

Ξεκίνα να νοιάζεσαι για το πώς επενδύεις τον χρόνο σου κάθε μέρα.

Μπορεί να μην υπάρχει αύριο, όχι για όλους. Αυτή τη στιγμή, κάποιος στον κόσμο σχεδιάζει κάτι για αύριο χωρίς να συνειδητοποιεί ότι πρόκειται να πεθάνει σήμερα. Αυτό είναι λυπηρό, αλλά αληθινό. Για αυτό ξόδεψε τον χρόνο σου σοφά και κάνε μια παύση αρκετή ώστε να το εκτιμήσεις. Θυμήσου, αυτό που κάνεις κάθε μέρα έχει μεγαλύτερη σημασία από αυτό που κάνεις μια στο τόσο. Χρησιμοποίησε ένα σύστημα διαχείρισης χρόνου για να ελέγχεις τα γεγονότα, αντί να έχεις να γεγονότα να σε ελέγχουν. Μπορεί να πάρει λίγο χρόνο για να φτάσεις εκεί που θέλεις, αλλά αν το σκεφτείς για μια στιγμή, θα συνειδητοποιήσεις ότι δεν βρίσκεσαι ποια εκεί που ήσουν. Μην σταματάς – συνέχισε. Πλησιάζεις όλο και περισσότερο κάθε μέρα.

Ξεκίνα να νοιάζεσαι για το πώς και τι σκέφτεσαι.

Στις στιγμές ηρεμίας, τι σκέφτεσαι; Πόσο μακριά έχεις φτάσει ή πόσο μακριά πρέπει να πας; Οι δυνάμεις σου και οι αδυναμίες σου; Το καλύτερο που μπορεί να συμβεί ή το χειρότερο που μπορεί να έρθει; Σε κάποιες στιγμές ηρεμίας, δώσε προσοχή στην εσωτερική σου ομιλία. Επειδή ίσως, απλά ίσως, το μόνο πράγμα που χρειάζεται να αλλάξει για να μπορέσεις να νιώσεις περισσότερη ευτυχία, περισσότερη αγάπη και περισσότερη ζωτικότητα, είναι ο τρόπος σκέψης σου.

Ξεκίνα να νοιάζεσαι για το πώς περιποιείσαι τον εαυτό σου.

Η σχέση σου με τον εαυτό σου είναι η πιο κοντινή και πιο σημαντική σχέση που θα έχεις ποτέ. Πότε ήταν η τελευταία φορά που κάποιος σου είπε ότι σε αγαπάει απλά όπως είσαι και ότι έχει σημασία το πώς νιώθεις και σκέφτεσαι; Πότε ήταν η τελευταία φορά που κάποιος σου είπε ότι έκανες καλή δουλειά; Πότε ήταν η τελευταία φορά που «κάποιος» ήταν ΕΣΥ; Ο τρόπος που φέρεσαι στον εαυτό σου θέτει το πρότυπο για τους άλλους. Πρέπει να αγαπάς το ποιος είσαι, αλλιώς κανείς άλλος δεν πρόκειται να το κάνει. Και όταν είσαι πραγματικά άνετος με το ίδιο σου το δέρμα, δεν θα σε συμπαθούν όλοι, αλλά δεν πρόκειται να σε νοιάζει καθόλου.

Ξεκίνα να νοιάζεσαι για το πώς συμπεριφέρεσαι στους άλλους.

Ζήσε έτσι ώστε οι άνθρωποι γύρω σου όταν σκέφτονται για δικαιοσύνη, φροντίδα και ακεραιότητα, να σκέφτονται εσένα. Ξεκίνα να παρατηρείς τι σου αρέσει στους άλλους και πες τους το. Έχοντας μια εκτίμηση για το πόσο καταπληκτικοί είναι οι άνθρωποι γύρω σου, οδηγεί σε καλά μέρη – παραγωγικά, ειρηνικά μέρη. Για αυτό, να είσαι ευτυχής για αυτούς που κάνουν πρόοδο. Ότι δίνεις παίρνεις και αργά ή γρήγορα οι άνθρωποι για τους οποίους πανηγυρίζεις θα αρχίσουν να πανηγυρίζουν για σένα.

Ξεκίνα να νοιάζεσαι για το πώς οι άλλοι σε αντιμετωπίζουν.

Επέλεξε τις σχέσεις σου σωστά. Το να είσαι μόνος δεν θα σου προκαλέσει τόση πολλή μοναξιά όσο το να είσαι σε λάθος σχέση. Αν δεν εκτιμάς τον εαυτό σου και δεν τον φροντίζεις, τότε εσύ σαμποτάρεις τον ίδιο σου τον εαυτό. Η ζωή είναι πολύ σύντομη για να περνάς τον χρόνο σου με ανθρώπους που σου ρουφάνε την ευτυχία. Αγάπα τους ανθρώπους που σου συμπεριφέρονται σωστά και απομακρύνσου από αυτούς που δεν το κάνουν.

Ξεκίνα να νοιάζεσαι για την υγεία σου.

Ασκήσου για να είσαι σε φόρμα, όχι κοκαλιάρης. Φάε για να θρέψεις το σώμα σου. Και πάντα να αγνοείς τους χαιρέκακους, αυτούς που αμφιβάλλουν για σένα και μη υγιή παραδείγματα που κάποτε σε έθρεφαν. Για να βγάλεις το καλύτερο σου, πρέπει να δώσεις στο σώμα σου τα καύσιμα που χρειάζεται. Πέτα τα σκουπίδια από την κουζίνα σου και γέμισε την με φρέσκα φαγητά. Τρέξε, κολύμπα, κάνε ποδήλατο, περπάτα… απλά κινήσου! Η καλή υγεία είναι απαραίτητη για να έχεις ενέργεια, αντοχή και προοπτικές για να αντιμετωπίσεις τους στόχους και τα όνειρα σου.

Ξεκίνα να νοιάζεσαι για την εκπαίδευση και την προσωπική σου ανάπτυξη.

Η επίτευξη ανώτερης συνείδησης προέρχεται από τη δέσμευση σου για προσωπική ανάπτυξη. Είσαι ένα εντελώς διαφορετικό άτομο σε σχέση με αυτό που ήσουν πέρυσι. Η επόμενη χρονιά θα είναι διαφορετική. Το πόσο θα ωριμάσεις και ποιος θα γίνεις, εξαρτάται από εσένα. Αλλά θυμήσου, η απόκτηση γνώσης δεν σημαίνει ότι ωριμάζεις. Η ωρίμανση συμβαίνει όταν αυτά που ξέρεις αλλάζουν το πώς ζεις.

Ξεκίνα να νοιάζεσαι για το να κάνεις το καλύτερο που ΕΣΥ μπορείς.

Μην ανησυχείς για το τι κάνουν οι άλλοι καλύτερα από εσένα. Συγκεντρώσου στο να σπας τα δικά σου ρεκόρ κάθε μέρα. Η επιτυχία είναι μια μάχη ανάμεσα σε ΕΣΕΝΑ και τον ΕΑΥΤΟ σου μόνο. Και ότι και να κάνεις, αρνήσου να μειώσεις τα πρότυπα σου για να είσαι ίσα με αυτούς που αρνούνται να ανεβάσουν τα δικά τους.

Ξεκίνα να νοιάζεσαι για όλα τα υπέροχα πράγματα που έχεις τώρα.

Μάθε να εκτιμάς τα πράγματα που έχεις πριν οι δυνάμεις σε αναγκάσουν να εκτιμήσεις τα πράγματα που είχες κάποτε. Άσχετα με το πόσο καλά ή άσχημα είσαι, ξύπνα κάθε μέρα ευγνώμων για τη ζωή σου. Κάποιος, κάπου αλλού παλεύει απεγνωσμένα για την δική του. Αντί να σκέφτεσαι για το τι χάνεις, προσπάθησε να σκέφτεσαι για αυτά που έχεις και χάνουν όλοι οι άλλοι.

Ξεκίνα να νοιάζεσαι για αυτή τη στιγμή που ονομάζουμε «ζωή».

Όταν είδα πρόσφατα τα βραβεία Grammy, συνειδητοποίησα ότι πολλοί από τους ομιλητές μουσικούς όταν δέχονταν ένα βραβείο έλεγαν κάτι σαν αυτό: «Αυτό σημαίνει τόσα πολλά για εμένα. Όλη μου την ζωή περίμενα αυτή τη στιγμή.» Αλλά η αλήθεια είναι ότι ολόκληρη η ζωή μας έχει οδηγήσει στην κάθε στιγμή. Σκέψου αυτό για ένα λεπτό. Κάθε πράγμα που έχεις περάσει στην ζωή, κάθε πτώση, κάθε σήκωμα, τα πάντα ανάμεσα σε αυτές τις στιγμές, σε έχει οδηγήσει σε αυτή τη στιγμή τώρα. Αυτή η στιγμή είναι ανεκτίμητη και είναι η μόνη στιγμή που είναι εγγυημένη σε σένα. Αυτή η στιγμή είναι η «ζωή» σου. Μην την χάσεις. Πηγή: enallaktikidrasi.com

Πηγή Ξεκίνα να νοιάζεσαι για τη ζωή σου

Πολλές φορές ταυτίζουμε την παιδεία και την μόρφωση με την εκπαίδευση και την απόκτηση γνώσεων και πτυχίων. Η κοινωνία μας θεωρεί αμόρφωτο έναν άνθρωπο που δεν έχει τελειώσει το σχολείο, ή δεν έχει πάει πανεπιστήμιο. Οι τίτλοι, όμως, δεν φτιάχνουν χαρακτήρες και συμπεριφορές. Τα πτυχία είναι πολύ καλά για την προσωπική ανάπτυξη και επαγγελματική σταδιοδρομία, όμως δεν εξασφαλίζουν αρετές όπως η υπομονή, η καλοσύνη, η τιμιότητα.

Στα πλαίσια αυτής της φιλοσοφίας σας παρουσιάζουμε το παρακάτω εξαιρετικό κείμενο, το οποίο διαβάσαμε στο mindthetrap.gr από την Κατερίνα Χήναρη, όπου τονίζεται ακριβώς αυτό. Πως, δηλαδή, η αληθινή παιδεία δεν φαίνεται από τις γνώσεις αλλά από την συμπεριφορά.

Μεγάλωσε, λένε, όλα τα αδέλφια του. Τέσσερα στον αριθμό κι ένας εκείνος, πέντε παρακαλώ. Έζησε πόλεμο, κακουχίες, πείνασε, αγάπησε, παντρεύτηκε κι έκανε τέσσερα παιδιά. Οι μεγαλύτερες αγάπες της ζωής του. Αν τον έβλεπες, ποτέ σου δε θα φανταζόσουν τι είχε περάσει. Ευθυτενής, καμαρωτό περπάτημα, ψάθινο καπελάκι, χαμόγελο στα μάτια και καραμέλες στην τσέπη.

Ποτέ δεν τον άκουσα να υψώνει τον τόνο της φωνής του. Όταν τον έπνιγε το δίκιο, γούρλωνε τα μάτια για να καταλάβεις πως έχει νεύρα. Μέχρι εκεί. Ακόμη κι αν δεν είχε λόγους να ξεσπάσει, πάντα του έδινε η γυναίκα του αρκετούς. Εκείνος, όμως, βράχος ακλόνητος, ο ορισμός της ηρεμίας και της καλοσύνης. Τη δικαιολογούσε ακόμη και τις φορές που είχε ολοφάνερο άδικο. «Άστη. Έχει περάσει πολλά», έλεγε ο άνθρωπος που είχε περάσει περισσότερα.

Μια μέρα, θέλοντας να δείξω πόσο με είχε εντυπωσιάσει γύρισα και είπα πόσο υπέροχος άνθρωπος είναι, παρόλο που είναι αμόρφωτος. Ακόμη, θυμάμαι το βλέμμα της μάνας μου. «Ο παππούς σου μπορεί να μην ξέρει πολλά γράμματα αλλά είναι ο πιο μορφωμένος άνθρωπος που ξέρω». Ήταν αυτή της η πρόταση που έσκασε σαν χαστούκι στο πρόσωπό μου και με έκανε να καταλάβω τη διαφορά μεταξύ του αγράμματου και του αμόρφωτου.

Βλέπεις, συνηθίσαμε να τα ταυτίζουμε. Αγράμματος κι αμόρφωτος το ίδιο και το αυτό. Βάλαμε σε ένα τσουβάλι όσους δεν μπόρεσαν να μάθουν γράμματα, να γίνουν πρώτοι μαθητές, να σπουδάσουν, και σε ένα άλλο όσους φόρτωσαν τους τοίχους με πτυχία κι ακαδημαϊκές γνώσεις. Τους κατηγοριοποιήσαμε τους μεν, χαμηλά στην κοινωνική μας βαθμίδα και τους δε, ψηλά. Έτσι, μάθαμε να ορίζουμε την αξία των ανθρώπων. Από τα χαρτιά που συνέλλεξαν στη διαδρομή τους.

Κι όμως, υπάρχουν άνθρωποι με γνώσεις και βραβεία που δε συναντήθηκαν ποτέ με την κοινωνική μόρφωση. Δεν ξέρουν να φερθούν, δεν ξέρουν να μιλήσουν, μήτε να ανταπεξέλθουν στις δυσκολίες που ήρθαν στο διάβα τους. Δεν ήταν στη διδακτική τους ύλη αυτά. Είναι εκείνοι που συχνά, σνομπάρουν τους «αμόρφωτους» στον περίγυρό τους γιατί τους χαλάνε το image. Η αλήθεια είναι πως δεν τους φτάνουν ούτε στο μικρό τους δακτυλάκι γιατί ποτέ δεν μπόρεσαν να καταλάβουν πως καμία σχέση δεν έχει η ουσιαστική μόρφωση με τις ξερές γνώσεις που έμαθαν στα θρανία. Είναι κάτι περισσότερο από αυτό. Είναι πλάσιμο προσωπικότητας και πλήθος ηθικών αξιών που δε γράφονται σε κανένα βιβλίο.

Ο αγράμματος μπορεί να δυσκολεύτηκε να μάθει γράψιμο αλλά ποτέ δε ζήλεψε τον κόπο άλλων ανθρώπων. Ήξερε πως όλα γίνονται με μόχθο και σκληρή δουλειά.

Ο αγράμματος σιχαίνεται την αδικία και το συμφέρον στους ανθρώπους. Προστατεύει πάντα τους πιο αδύναμους, όσους δεν είναι σε θέση να υπερασπιστούν τους εαυτούς τους.

Ο αγράμματος μπορεί να υπογράφει με σταυρό αλλά τιμάει την υπογραφή του γιατί γνωρίζει τη σημασία της. Μπορεί να μην αρίστευσε σε μεγάλα εκπαιδευτικά ιδρύματα αλλά πήρε από νωρίς εφόδια που τον βοήθησαν να επιβιώσει.

Ο αγράμματος ξέρει να αγαπά δίχως να περιμένει ανταπόδοση. Αγαπά αληθινά κι αυτό είναι αρκετό. Βλέπει το καλό στους άλλους ακόμη κι όταν εκείνοι δεν το βλέπουν γιατί γνωρίζει πως οι δυσκολίες φέρνουν χαρές και οι χαρές δυσκολίες.

Ο αγράμματος είναι διακριτικός κι ευγενής. Δε ρωτά, δε φέρνει σε δύσκολη θέση. Ξέρει να διαβάζει τα μάτια. Από εκεί αντλεί πληροφορίες χωρίς να χρειαστεί να του μιλήσεις.

Μοιράζει τις συμβουλές του για να βοηθήσει πραγματικά κι όχι για να κάνει τον καμπόσο. Δε σου τρίβει στην μούρη την εμπειρία του. Σε αφήνει να κάνεις τα δικά σου λάθη γνωρίζοντας πώς θα είναι πάντα εκεί.

Ο αγράμματος είναι άξιος. Πιάνουν τα χέρια του. Κάνει δουλειές χωρίς να βαρυγκωμά, προσφέρει έργο όπου χρειάζεται, χαμογελά δυνατά και κλαίει βουβά. Δε θέλει να γίνεται βάρος στους δικούς του αλλά βρίσκεται κοντά ακόμη κι όταν είναι μακριά.

Ο αγράμματος άνθρωπος μπορεί να μην έμαθε μαθηματικά αλλά είναι δίκαιος στις συναλλαγές του. Μπορεί να μην ξέρει καλούς τρόπους αλλά το σπίτι του είναι πάντα ανοιχτό. Μπορεί να μην έγινε δάσκαλος αλλά ποτέ δε σήκωσε χέρι στα παιδιά του. Μπορεί να μη γύρισε όλο τον κόσμο αλλά μάζεψε σοφία από τις πιο μικρές στιγμές της ζωής του.

Ο δικός μου αγράμματος άνθρωπος ήταν πολύ πιο μορφωμένος από πολλούς γραμματιζούμενους εκεί έξω. Είχε παιδεία. Όχι πτυχία. Πηγή; enallaktikidrasi.com

Πηγή Η παιδεία ενός ανθρώπου φαίνεται στη συμπεριφορά

Tο να είσαι κοντός είναι καλύτερα απ’το να είσαι νεκρός…! Τα συγκλονιστικά λόγια παιδιού που δεχόταν σχολικό εκφοβισμό

Αυτό το αγόρι πήρε την υπόθεση στα χέρια του.

Γνωρίστε το Ντόμινικ Ζαφίνο,ένα από τα πιο θαρραλέα παιδιά στον κόσμο απ’όσο γνωρίζω.Αντιμετωπίζει το μπούλινγκ κατά μέτωπο και δεν υποχωρεί.Δεν είναι τόσο ψηλός…Ε,και λοιπόν;Ο Ντομινίκ είναι χαρούμενος που ζει και έχει ένα μήνυμα για όλους.

Ο Ντομινίκ έχει επιβιώσει 3,5 χρόνια χημειοθεραπείας και ήταν αυτή που εμπόδισε την ανάπτυξη του Ντομινίκ.Όταν όμως τα παιδιά στο σχολείο άρχισαν να τον κορο’ι’δεύουν και να του κάνουν μπούλινγκ εξαιτίας του μεγέθους του,αυτός έδωσε μάχη.Η απάντησή του ήταν θαρραλέα και απίστευτα ώριμη και ζητάει από όλους να στοχαστούν πάνω σ’αυτήν:

‘’Θα έλεγα να μην κρίνετε κάποιον πριν γνωρίσετε τι έχει περάσει.’’

Έτσι ο Ντομινίκ κατέφυγε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για να ακούστεί.Και όντως ακούστηκε:
‘’Όλοι όσοι με αποκαλούν ‘’κοντό’’ να ξέρουν ότι το να είσαι κοντός είναι καλύτερα απ’το να είσαι νεκρός.Είχα καρκίνο.Μ’αρέσει αυτός που είμαι.Είμαι πολύ τυχερός που ζω και όλοι αυτοί που νομίζουν ότι είναι ‘’τεράστιοι’’;Δεν είναι αυτό το πιο υπέροχο πράγμα στον κόσμο.Δεν χρειάζεται να είσαι ψηλός για να νικήσεις.Θα μπορούσα να είμαι ψηλός αλλά ο Θεός επιβράδυνε την ανάπτυξή μου για να γίνω το καλύτερο άτομο που θα μπορούσα.Χωνέψτε το στο νου σας πριν αποκαλέσετε άλλον ‘’κοντό’’.

Ντομινίκ,γενναία ψυχή, 10 ετών,επιζών καρκίνου.

Ο Τζίμυ Φάλλον,οικοδεσπότης στο ‘’Tonight show’’,παρενέβη στο θέμα ,μόλις διάβασε την ανάρτηση του Ντομινίκ.Ο Φάλλον αποκάλεσε το παιδί ως ‘’μια έμπνευση και σοφός πέρα από την ηλικία του.Οι ενήλικες και τα παιδιά θα έπρεπε να πάρουν ένα μάθημα από την ωριμότητα του.’’

Ο Ντομινίκ πήρε την απόφαση να αντιμετωπίσει κατά μέτωπο όσους τον εκφόβιζαν σε μια προσπάθεια να δώσει ελπίδα σ’όσους μπορεί να έχουν περάσει κάτι ανάλογο.

‘’Σκέφτηκα ότι ίσως θα βοηθούσε μερικά παιδιά που δεν μπορούν να αντέξουν,να τα βοηθήσει με κάποιο τρόπο.’’

Σ’ευχαριστουμε,Ντομινίκ,για το κουράγιο σου και την επιθυμία σου να βοηθήσεις άλλα παιδιά που περνάνε το ίδιο.

Είναι ένα τολμηρό βήμα γεμάτο συμπόνια και σου λέμε’’Μπράβο σου!’’

Πηγή Tο να είσαι κοντός είναι καλύτερα απ’το να είσαι νεκρός…! Τα συγκλονιστικά λόγια παιδιού που δεχόταν σχολικό εκφοβισμό