24 May, 2019
Home / Lifestyle (Page 22)

Ο Στέφανος Τσιτσιπάς θα αναμετρηθεί με τον Ραφαέλ Ναδάλ σήμερα, στις 22:00 το βράδυ, για μία θέση στον τελικό του Masters της Μαδρίτης. Θα είναι ο τέταρτος αγώνας Ναδάλ- Τσιτσιπά στην ιστορία και η δεύτερη αναμέτρηση τους μέσα στο 2019.

Στους τρεις προηγούμενους αγώνες έχει επικρατήσει ο Ραφαέλ Ναδάλ. Χρονικά, συναντήθηκαν τελευταία φορά στον ημιτελικό της Μελβούρνης για το Αυστραλιανό Όπεν, ενώ είχαν προηγηθεί δύο μεταξύ τους τελικοί σε Βαρκελώνη και Τορόντο.

Υπενθυμίζουμε ότι για να φτάσει ο Έλληνας πρωταθλητής σε αυτή τη φάση του τουρνουά, απέκλεισε τον Ζβέρεφ και ο Ναδάλ τον Βαβρίνκα.

Ο Ναδάλ μετρά 3-1 σε ημιτελικούς στη χρονιά που διανύουμε. Κόντρα στον Τσιτσιπά θα είναι ο 70ος ημιτελικός για τον Ισπανό σε Masters. O Ράφα, μάλιστα, μετράει 33 τίτλους και είναι ο πρώτος στη λίστα αυτή. Από την άλλη, ο Τσιτσιπάς έχει 3-1 νίκες σε ημιτελικούς τουρνουά ATP.

Στον άλλο ημιτελικό του τουρνουά ο Νόβακ Τζόκοβιτς θα αντιμετωπίσει τον Ντομινίκ Τιέμ.

Πηγή Τσιτσιπάς εναντίον Ναδάλ απόψε στον ημιτελικό της Μαδρίτης

«Ρόλο» θεού διεκδικούν οι επιστήμονες μιας αμερικανικής εταιρίας βιοτεχνολογίας, που σκοπεύουν να χαρίσουν ζωή σε νεκρούς!

Το φιλόδοξο project, όπως διαβάζουμε στην εφημερίδα Espresso, έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις, καθώς ούτε οι εμπνευστές του γνωρίζουν αν αυτοί που θα επαναφέρουν από το υπερπέραν θα είναι όπως ήταν πριν πεθάνουν ή άψυχα «ζόμπι» χωρίς συναισθήματα και λογική και -ενδεχομένως- επικίνδυνα!

Η αμφιλεγόμενη μέθοδος της εφαρμογής βλαστοκυττάρων απευθείας σε εγκεφαλικά νεκρούς ασθενείς δεν έχει δοκιμαστεί σε πειραματόζωα, ώστε να διαπιστωθεί αν αυτό που θα προκύψει είναι ο ίδιος άνθρωπος με πλήρεις οργανικές λειτουργίες ή ένας προβληματικός οργανισμός. Κι αυτό, εκτός από τις επιστημονικές ενστάσεις, εγείρει και ηθικό πρόβλημα.

Το σχέδιο θυμίζει έντονα την ταινία «Flatliners» του 1990 με τους Κίφερ Σάδερλαντ, Τζούλια Ρόμπερτς και Κέβιν Μπέικον που, ως φοιτητές Ιατρικής, γίνονται οικειοθελώς πειραματόζωα επιδιώκοντας ένα ταξίδι μετ’ επιστροφής στον άλλο κόσμο, με οδυνηρά αποτελέσματα!

Οι αποκαλύψεις

Η εταιρία Bioquark, που εδρεύει στη Φιλαδέλφεια, δηλώνει σίγουρη ότι με την πρωτοποριακή μέθοδό της θα κάνει πράξη το μότο της «ο θάνατος είναι αναστρέψιμος».

Οπως αποκάλυψε ο διευθύνων σύμβουλός της Ιρα Πάστορ, είναι έτοιμη να προχωρήσει εντός του έτους στις πρώτες απόπειρες «νεκρανάστασης».

Ωστόσο, δεν έχει λάβει έγκριση από κάποιο αρμόδιο φορέα υγείας!

Στις περισσότερες χώρες, για να κηρυχθεί κάποιος επίσημα νεκρός πρέπει να διαπιστωθεί πλήρης και μη αναστρέψιμη απώλεια εγκεφαλικής λειτουργίας ή αλλιώς «εγκεφαλικός θάνατος».

Σύμφωνα με τον Πάστορ, η Bioquark έχει αναπτύξει μια θεραπεία επανεκκίνησης του εγκεφάλου σε τρία στάδια.

Στο πρώτο στάδιο ο ίδιος και ο συνεργάτης του, ορθοπεδικός χειρουργός Χιμανσού Μπανσάλ, θα εξετάσουν εγκεφαλικά νεκρούς ασθενείς ηλικίας 15-65 ετών με τη χρήση μαγνητικού τομογράφου, αναζητώντας πιθανά σημάδια αντιστροφής του εγκεφαλικού θανάτου τους.

Στο δεύτερο στάδιο θα αντλήσουν βλαστοκύτταρα από το αίμα τους και θα τα χορηγήσουν εκ νέου στον οργανισμό τους, ενώ παράλληλα θα πραγματοποιήσουν έγχυση πεπτιδίων στην σπονδυλική στήλη τους.

Το τρίτο και τελευταίο στάδιο περιλαμβάνει θεραπεία διέγερσης του νευρικού συστήματος και του μέσου νεύρου των ασθενών με τη βοήθεια λέιζερ, διάρκειας 15 ημερών, προκειμένου να επιτευχθεί αντιστροφή του εγκεφαλικού θανάτου.

Το πείραμα θα γίνει σε αδιευκρίνιστη χώρα της Λατινικής Αμερικής, ωστόσο λεπτομέρειες αναφορικά με τον ακριβή τόπο και χρόνο θα ανακοινωθούν τους προσεχείς μήνες.

Αξίζει να σημειωθεί ότι το επιστημονικό δίδυμο σχεδίαζε να κάνει τις πρώτες δοκιμές της μεθόδου στην Ινδία.

Ομως το Συμβούλιο Ιατρικών Ερευνών της χώρας μπλόκαρε το πλάνο τους λίγες ημέρες μετά την ανακοίνωσή του, παρακινώντας τους να κάνουν κάπου αλλού τα πειράματά τους.

Το φιλόδοξο ιατρικό εγχείρημα της Bioquark αποτελεί μέρος ενός ευρύτερου project που ονομάζεται ReAnima και (σύμφωνα με το site της εταιρίας) «διερευνά τη δυναμική της βιοϊατρικής τεχνολογίας στην ανθρώπινη νευροανάπλαση και νευροαναγέννηση».

Ως ένα κακόγουστο αστείο αντιμετωπίζουν μητροπολίτες και ιερείς τη… μέθοδο των Αμερικανών για την ανάσταση νεκρών.

Η «Espresso» επικοινώνησε με τον σεβασμιότατο μητροπολίτη Σισανίου και Σιατίστης Παύλο, ο οποίος σχολίασε επικριτικά το επικείμενο τόλμημα.

«Ας προσπαθήσουν να κάνουν ανάσταση, να δούμε τι θα κάνουν. Μου φαίνεται αστείο! Είναι τελείως χαζό να προσπαθήσουν να κάνουν κάτι τέτοιο. Μόνο ο Θεός μπορεί να αναστήσει κάποιον. Τον θάνατο τον νίκησε ο Χριστός. Είναι ένα σχέδιο εναντίον του χριστιανισμού» ανέφερε χαρακτηριστικά.

«Αν μπορούν να το κάνουν, ας το κάνουν. Η Εκκλησία λέει ότι η ανάσταση γίνεται μόνο από τον Θεό. Για να γίνει ανάσταση, βέβαια, πρέπει να έχουμε νεκρό για ένα χρονικό διάστημα. Αν πιστεύουν ότι οι δυνατότητες της Ιατρικής φτάνουν ως εκεί, ας το κάνουν» δήλωσε και ο μητροπολίτης Κορίνθου Διονύσιος.

Ο πατέρας Ιωάννης, εφημέριος του Ιερού Ναού του Αγίου Γεωργίου Κουτσού στην Ξάνθη, τόνισε πως μόνο ο Θεός μπορεί να αναστήσει.

«Κανείς άλλος δεν μπορεί να το κάνει. Ανάσταση δεν μπορεί να γίνει, παρά μόνο μέσω Εκκλησίας. Μπορεί να γίνει νεκρανάσταση μόνο αν θελήσει ο Θεός. Ο βιολογικός θάνατος υπάρχει. Ο Κύριος αναστήθηκε για την ψυχή μας. Από την ημέρα που αναστήθηκε, έβγαλε όλες τις ψυχές από τον Αδη και τις έβαλε στις πύλες του Παραδείσου. Ο Παράδεισος που δημιούργησε ο Θεός είναι κάτω, στη Γη. Από εδώ και πέρα, οι ψυχές πηγαίνουν στον Θεό, γιατί ο Θεός δημιούργησε τον άνθρωπο» είπε χαρακτηριστικά.

Συναισθήματα ασθενών στο κατώφλι του θανάτου

Την αντίληψη ότι, όταν κάποιος βρίσκεται ένα βήμα πριν από τον θάνατο, κατακλύζεται από φόβο και άλλα αρνητικά συναισθήματα ανατρέπουν δύο αμερικανικές έρευνες, οι οποίες έδειξαν ότι εκείνη τη στιγμή πολλοί άνθρωποι εκδηλώνουν αναπάντεχα θετικά συναισθήματα.

Ερευνητική ομάδα του πανεπιστημίου της Βόρειας Καρολίνας με επικεφαλής τον Κουρτ Γκρέι πραγματοποίησε δύο μελέτες καταλήγοντας στο ίδιο συμπέρασμα.

«Οταν φανταζόμαστε τα συναισθήματά μας, καθώς πλησιάζουμε στον θάνατο, συνήθως κυριαρχούν η λύπη και ο τρόμος. Ομως, όπως φαίνεται, το να πεθαίνει κανείς είναι λιγότερο λυπηρό και τρομακτικό, ακόμη και πιο χαρούμενο από ό,τι νομίζουμε» εξήγησε ο Γκρέι.

Στην πρώτη έρευνα οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν ηλεκτρονικούς υπολογιστές για να αναλύσουν το συναισθηματικό περιεχόμενο των blogs ασθενών με ανίατες παθήσεις, οι οποίοι βρίσκονταν στο τελικό στάδιο. Παρατήρησαν ότι όσο πλησίαζε ο θάνατος αυξανόταν η συχνότητα της χρήσης των λέξεων «αγάπη» και «ευτυχία», ενώ μειωνόταν η χρήση των λέξεων «φόβος» και «άγχος», και οι αναρτήσεις γίνονταν όλο και πιο θετικές. Τα κείμενά τους, μάλιστα, ήταν πιο θετικά από κείμενα υγιών ανθρώπων που περιέγραφαν πώς φαντάζονταν ότι θα νιώσουν λίγο πριν πεθάνουν.

Η δεύτερη έρευνα επικεντρώθηκε στην ανάλυση των τελευταίων ποιημάτων μελλοθανάτων σε αμερικανικές φυλακές. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι αυξανόταν η χρήση εννοιών όπως η οικογένεια και η θρησκεία, ενώ το περιεχόμενο γινόταν απρόσμενα θετικό και λιγότερο αρνητικό σε σχέση με τα ποιήματα φυλακισμένων που δεν είχαν καταδικαστεί σε θάνατο.

Ο Δίας τιμώρησε τον Ασκληπιό επειδή ανάστησε νεκρούς: Διατάραξε την τάξη του Σύμπαντος

Στην ελληνική εθνική παράδοση η ανάσταση νεκρών είναι ύβρις που παραβιάζει τους νόμους της Φύσεως. Ακόμα κι εάν εκείνος που τους ανασταίνει είναι Υιος Θεού, όπως ο Ασκληπιός που ήταν γιος του Απόλλωνα, η τιμωρία του είναι αναπόφευκτη. Πρόκειται φυσικά για μια εντελώς διαφορετική κοσμοθέση από εκείνη του χριστιανισμού.

Για την ανάσταση των νεκρών, στην οποία επιδιδόταν ο Ασκληπιός, αλλά και για την οποία υπήρξε η αφορμή της κεραυνοβόλησης του από τον Δία διαβάζουμε από το Εγκυκλοπαιδικό Λεξικό του «Ηλίου», του Ιωαν. Δ. Πασσά:

«Αλλά ως ιατρός δεν περιορίζεται να θεραπεύει τους ασθενείς. Επαναδίδει συχνά την ζωήν εις αποθανόντας, πολλών δε τα ονόματα διέσωσεν η λαϊκή παράδοσις. Με την επέμβασιν του αυτήν δυσαρεστεί τον Πλούτωνα. Και ο Ζεύς όμως δεν δέχεται την διατάραξιν της τάξεως του Σύμπαντος (Αισχύλου, «Αγαμέμνων»,1022). Κατά τον Πίνδαρο μάλιστα εξανίσταται, διότι ο Ασκληπιός ανέστησε πλούσιον νεκρόν, από την υπερβολικήν του αγάπη προς τον χρυσό- και αγανακτησμένος τον κεραυνοβολεί. Εις εκδίκησιν τότε τοξεύει και θανατώνει ο Απόλλων τους Κύκλωπες, και εγκαταλείπει επί μακρόν τον Όλυμπον.

Αυτήν την περί Ασκληπιού παράδοσιν υιοθετεί και ο Παυσανίας, κατ’ άλλην όμως παράδοσιν διδάσκαλός του εις την ιατρικήν υπήρξεν ο ίδιος ο Απόλλων: « Και πολλά παρά του πατρός των εις ιατρικήν μαθόντα, προσευρείν την τε χειρουργίαν και των φαρμάκων σκευασίας» (Διόδωρος Σικελιώτης,V, 74), (Και αφού έμαθε πολλά από τα πράγματα της ιατρικής από τον πατέρα του, εφεύρεν εκτός αυτών την χειρουργικήν και την προετοιμασίαν των φαρμάκων). Κατά τον Απολλόδωρον δε ως ιαματικόν μετεχειρίζετο το αίμα της Γοργούς που του έδωκεν η Αθηνά. Η Αθηνά έδωσεν εις τον Ασκληπιό το αίμα της δεξιάς αρτηρίας εκράτησε δε η ίδια της αριστεράς, δια τούτο « ο μεν απ’ αυτών έσωζεν, η δε από των ιδίων λύθρων (ανθρωποκτόνος και πολεμοποιός εγίνετο».

Μία όμως άλλη άποψη περί του θανάτου του,συναντάμε στον Παλαίφατο απ’ τον οποίο πληροφορούμαστε πως ο Ασκληπιός υπέκυψε λόγω ενός
ισχυρού πυρετού:

«… Ιατρικήν κινήσας και υψώσας πυρετού κόλετο…» ( Παλαίφατος, «Περί Απίστων» κεφ. XVII, Ασκληπιός)

Στον Πίνδαρο διαβάζουμε περιγραφές περί του τρόπου θεραπείας του Ασκληπιού. Περιγράφει ο μεγάλος ποιητής, πως η θεραπευτική ικανότητα του Ασκληπιού ήταν αποτελεσματική τόσο στα τραύματα όσο και τους πυρετούς και πόνους και ακόμη κάνει λόγο για χρησιμοποίηση χειρουργικών εργαλείων από την πλευρά του Ασκληπιού, αλλά και άλλα «μέσα» όπως επικλήσεις, φάρμακα, επιθέματα με βότανα κ.α. Η μέθοδος της δια της υπνώσεως θεραπείας φαίνεται να υιοθετήθηκε αργότερα και η αναφορά σ’ αυτήν γίνεται πρώτα από τον Αριστοφάνη σε δύο έργα του, στις «Σφήκες»(στιχ. 122) και τον «Πλούτο» (στιχ. 653). Με τον δια υπνώσεως τρόπο θεραπείας, ο ασθενής μάθαινε το μέσο που θα τον θεράπευε, μετά από συμβουλές του ίδιου του Ασκληπιού που εμφανιζόταν στον ύπνο του ασθενούς και τον καθοδηγούσε.

Τόση μεγάλη ήταν η πίστη στον Θεό Ασκληπιό, ώστε τον ονόμαζαν «Σωτήρα» όπως αυτός αναγραφόταν σε νομίσματα και επιγραφές, αλλά και σε διάφορες πραγματείες περί αυτού. Από τον ρήτορα Αριστείδη λεγόταν για τον Ασκληπιό:

«ό το πάν άγων και νέμων σωτήρ των όλων και φύλαξ των αθανάτων».

[tribune.gr]

Πηγή Επιστήμονες ανακοίνωσαν ότι θα αναστήσουν νεκρούς

Για πολλούς από εμάς τα κατοικίδιά μας είναι φίλοι μας, τα ‘χουμε σαν παιδιά μας και τα θεωρούμε κανονικούς συγκάτοικους κι είναι σίγουρα η μεγάλη μας αδυναμία. Τα μικρά αυτά χνουδωτά τερατάκια μάς δίνουν πολλούς λόγους να είμαστε χαρούμενοι, να γελάμε με τις τρέλες τους, να φουσκώνουμε από υπερηφάνεια και να λιώνουμε με την ανιδιοτελή αγάπη που μας δίνουν. Όμως, μας κάνουν και μικρά βασανάκια έστω και άθελά τους μα τότε γίνονται ακόμη πιο αξιαγάπητα.

Μόνο όσοι έχουν κατοικίδια στο σπίτι μπορούν να καταλάβουν τι σημαίνει η φράση «τρίχες παντού». Γιατί όταν λέμε τρίχες παντού, εννοούμε παντού, από τον καναπέ μέχρι και τα ρούχα μας. Πολλές φορές βγαίνουμε έξω και βλέπουμε στο παλτό μας λίγες τριχούλες του κατοικιδίου μας που μας φέρνουν στο μυαλό το γλυκό προσωπάκι του. Στην αρχή παλεύαμε με τις τρίχες του προσπαθώντας να καθαρίσουμε το σπίτι, όμως τώρα ξέρουμε ότι η μάχη είναι άνιση. Βλέπεις οι τρίχες είναι πιο δυνατές από την ηλεκτρική σκούπα.

Είναι και το άλλο. Ότι το χρυσό μας κατοικίδιο είναι τόσο γενναιόδωρο που μας αφήνει να κοιμόμαστε στο κρεβάτι μας, αλλά υπό ένα όρο: θα κοιμάται κι αυτό μαζί. Ίσως να έχει την αίσθηση ότι το κρεβάτι του ανήκει και αποφασίζει από την καλή του την καρδία να μας κάνει τη χάρη να κοιμόμαστε μαζί του. Βέβαια, η αλήθεια είναι πως βολεύονται παντού και μπορούν να κοιμηθούν όπου να ‘ναι. Από τον νεροχύτη μέχρι το καλάθι των σκουπιδιών. Τα χνουδωτά μας τερατάκια μπορούν να κοιμηθούν όπου και όπως θέλουν και εμείς τα ζηλεύουμε λίγο μιας και αλλάζουμε δέκα στάσεις για να βρούμε τη πιο βολική και δεν μπορούμε να ξεκουραστούμε όπου να ‘ναι όπως κάνουν με ευκολία εκείνα.

Τα κατοικίδιά μας δεν έχουν την αίσθηση του προσωπικού χρόνου και χώρου. Όχι απλώς θα κοιμηθούν μαζί μας, αλλά ίσως και πάνω στο κεφάλι μας. Την ώρα που διαβάζουμε ή είμαστε στο σαλόνι, χαζεύοντας την οθόνη του υπολογιστή μας, αυτό ξεχνάει τις υπόλοιπες επιφάνειες του σπιτιού και επιλέγει να καθίσει στον υπολογιστή μας ή πάνω στο βιβλίο μας ζητώντας μας σημασία. Επίσης, αν δεν έρθουν στην τουαλέτα μαζί μας είναι ικανά να διαλύσουν το σπίτι. Εντάξει λες, ας το αφήσεις να μπει μαζί σου στην τουαλέτα στο κάτω-κάτω δε θα σου κάνει και τίποτα. Νομίζεις· γιατί το κατοικίδιο σου θεωρεί το χαρτί υγείας πιο διασκεδαστικό και από το οποιοδήποτε παιχνίδι στο pet shop.

Τα κατοικίδιά μας είναι το αφεντικό στο σπίτι. Αν δεν του αρέσει το φαγητό είναι ικανό να κηρύξει απεργία πείνας μέχρι να αφήσουμε εμείς όλες τις δουλειές μας και να πάμε να του αγοράσουμε την τροφή που του αρέσει ή ακόμη και να του δώσουμε λίγο ζαμπόν που ξέρει πολύ καλά πως κρύβουμε στο ψυγείο. Πολλές φορές δε συμπαθεί κάποιον φίλο, σχέση μας ή συγγενή με αποτέλεσμα να κάνει τα αδύνατα δυνατά για να μην τον ξανακαλέσουμε στο σπίτι -ναι, ακόμη κι αν αυτό σημαίνει να ουρήσει στα πόδια του. Αν βάλουμε ένα τραγούδι στο σπίτι που το ενοχλεί μπορεί και να μας δαγκώσει. Ενώ στο σπίτι μας υιοθετούμε τη minimal τάση όχι απαραίτητα γιατί μας εκφράζει αλλά αν αφήσουμε οτιδήποτε στις επιφάνειες του σπιτιού, έστω για décor, το αγαπημένο μας κατοικίδιο από την περιέργειά του και την ατσαλοσύνη του συχνά το καταστρέφει.

Ναι, τα κατοικίδιά μας πολλές φορές είναι ενοχλητικά όμως είναι ενοχλητικά με τον πιο γλυκό τρόπο. Ο τρόπος που μας κοιτάνε μετά από τις σκανδαλιές τους μας απαγορεύει να τους θυμώσουμε. Ενώ, οι στιγμές τρυφερότητας, αγάπης και γέλιου αξίζουν όλα τα γλυκά βασανιστήρια που μας βάζουν να υποστούμε.

Στέλλα Πέτρου – pillowfights.gr

Πηγή Αφεντικό μας ένας τετράποδος μπελάς!

Η τραγωδία του 1977 – σύμφωνα με όσα προέκυψαν από τις έρευνες της εποχής – οφείλεται σε μια αλληλουχία τραγικών περιστατικών

Μνήμες από τη μεγαλύτερη αεροπορική τραγωδία όλων των εποχών, η οποία στοίχισε τη ζωή σε 583 αθώες ψυχές το 1977, έφερε το πρόσφατο αεροπορικό δυστύχημα στην Μόσχα με τους 41 νεκρούς.
Το θέαμα από το Soukhoi Superjet 100 της Aeroflot που τυλίχθηκε στις φλόγες θύμισε στους παλαιότερους τα φλεγόμενα Βoeing των εταιρειών KLM και Pan American τα οποία συγκρούστηκαν στο αεροδιάδρομο της Τενερίφης, στα Κανάρια Νησιά της Ισπανίας, μετατρέποντάς τα σε «τάφο» εκατοντάδων επιβατών.
Έκρηξη βόμβας
Όλα ξεκίνησαν στις 1:15 μ.μ. της 27ης Μαρτίου της χρονιάς εκείνης όταν σημειώθηκε έκρηξη βόμβας στο αεροδρόμιο του Γκραν Κανάριας, του μεγαλύτερου νησιού του συμπλέγματος των Καναρίων Νήσων, που βρίσκονται στ’ ανοιχτά της βορειοδυτικής Αφρικής, ανήκουν στην Ισπανία και αποτελούν δημοφιλή τουριστικό προορισμό.
Τη βόμβα είχαν τοποθετήσει μέλη της αυτονομιστικής οργάνωσης «Ένοπλες Ομάδες των (ιθαγενών) Γουάντσε» (Fuerzas Armadas Guanches) και η έκρηξη προκάλεσε τον τραυματισμό ενός ατόμου.
Οι αρχές διέκοψαν αμέσως τη λειτουργία του αεροδρομίου και διοχέτευσαν την εναέρια κυκλοφορία στο αεροδρόμιο «Λος Ροντέος» του γειτονικού νησιού της Τενερίφης.
«Μποτιλιάρισμα» στο αεροδρόμιο

Σύντομα, παρατηρήθηκε το αδιαχώρητο από τα σταθμευμένα αεροπλάνα, προκαλώντας «πονοκέφαλο» στον πύργο ελέγχου του αεροδρομίου.
Και σαν να μην έφτανε αυτό, μία μεγάλης έκτασης πυκνή ομίχλη κάλυψε κάθε σπιθαμή.
Ανάμεσα στα πολλά παρκαρισμένα αεροπλάνα ήταν και τα δύο μοιραία Μπόινγκ 747.
Το ένα ανήκε στην αμερικανική εταιρεία Pan American και εκτελούσε την πτήση 1736 «Λος Άντζελες – Νέα Υόρκη – Γκραν Κανάρια» με 380 επιβάτες και 16μελές πλήρωμα και το άλλο στην ολλανδική KLM. Εκτελούσε την πτήση 4085 «Άμστερνταμ – Γκραν Κανάρια» με 234 επιβάτες και 14μελές πλήρωμα.
Όταν γύρω στις 5 το απόγευμα άνοιξε το αεροδρόμιο της Γκραν Κανάρια, ο πύργος ελέγχου του αεροδρομίου της Τενερίφης άρχισε να δίνει εντολές για τη σταδιακή αναχώρηση των αεροσκαφών.
Η ομίχλη, όμως, παρέμεινε πυκνή και η ορατότητα στο διάδρομο αρκετά χαμηλή. Ελλείψει επίγειου ραντάρ, η επικοινωνία μεταξύ πύργου ελέγχου και αεροσκαφών γινόταν δια ασυρμάτου.
Μία σειρά παρανοήσεων έφεραν τα δύο Μπόινγκ αντιμέτωπα στο διάδρομο απογείωσης.
Λάθη πιλότων
Όταν άνοιξε τελικά το αεροδρόμιο Λας Πάλμας, οι συνθήκες στην Τενερίφη είχαν αρχίσει να γίνονται ιδιαίτερα επικίνδυνες εξαιτίας της χαμηλής νέφωσης.
Χωρίς ραντάρ εδάφους, ο πύργος ελέγχου ήταν ήδη σχεδόν ανύμπορος να αποσυμφορήσει το αεροδρόμιο και να εξυπηρετήσει όλες τις πτήσεις.
Αυτό ήταν – σύμφωνα με τις έρευνες – και το κομβικό σημείο από το όποιο ξεκίνησε η αλληλουχία των λαθών.
Ο ρόλος του Πύργου ελέγχου
Ύστερα από μια τραγική απόφαση του υπευθύνου στον πύργο ελέγχου, τα δύο μοιραία αεροσκάφη πήραν εντολή να τροχοδρομήσουν συγχρόνως στον κεντρικό αεροδιάδρομο, αρχικά στην ίδια κατεύθυνση το ένα πίσω από το άλλο και αργότερα αντίθετα.
Η ιδέα ήταν ότι μέχρι το 747 της KLM να πάρει θέση για απογείωση, το 747 της Pan American θα μπορούσε να μπει σε βοηθητικό διάδρομο.
Η αρχή του τέλους
Οι ελεγκτές δίνουν στο ολλανδικό Boeing οδηγία να κατευθυνθεί στο τέλος του ενεργού διαδρόμου και να τροχοδρομήσει μέχρι το άλλο άκρο, όπου θα κάνει αναστροφή περιμένοντας να πάρει εντολή για να απογειωθεί. Κανονικά, τα αεροσκάφη που παίρνουν σειρά για απογείωση κινούνται σε έναν εσωτερικό διάδρομο έως την αφετηρία, αλλά τώρα αυτός ο δευτερεύων διάδρομος είναι φρακαρισμένος από παρκαρισμένα αεροπλάνα.
Η ίδια οδηγία – τροχοδρόμηση στον ενεργό διάδρομο, προς την «αφετηρία» του – δίνεται και στην Pan Am 1736 λίγα δευτερόλεπτα αργότερα, με τη διαφορά ότι το αμερικανικό αεροσκάφος πρέπει να ελευθερώσει το διάδρομο στην έξοδο 3, ώστε να μπορέσει να απογειωθεί η KLM.
Ο Αμερικανός πιλότος ζητά να παραμείνει εκτός ενεργού διαδρόμου, μέχρι να απογειωθεί το άλλο αεροσκάφος. Όμως ο συγκυβερνήτης του μιλά με τον πύργο ελέγχου και δεν τον ακούει, ώστε να ζητήσει τη σχετική άδεια. Ο κυβερνήτης δεν επιμένει και το 747 της Pan Am μπαίνει στον ενεργό διάδρομο, ακολουθώντας το αεροσκάφος της KLM, ενώ η ορατότητα χειροτερεύει συνεχώς και τα φώτα εδάφους που σηματοδοτούν την κεντρική γραμμή του διαδρόμου είναι εκτός λειτουργίας.
Περίπου την ίδια ώρα, το αεροσκάφος της KLM ολοκληρώνει την αναστροφή του και ο πιλότος αρχίζει να αυξάνει την ισχύ των κινητήρων. Ο συγκυβερνήτης καλεί τον πύργο και ζητά άδεια για την πορεία τους μετά την απογείωση. Ο ελεγκτής του δίνει τις οδηγίες κατεύθυνσης. Ο πιλότος ακούγεται τότε να λέει: «Φεύγουμε!».
Η φράση του, όμως, δεν λέγεται στον ασύρματο – απευθύνεται μόνο στο πλήρωμα – κι έτσι δεν δίνει σήμα συναγερμού ούτε στον πύργο, αλλά ούτε και στο κόκπιτ της Pan Am που είναι συντονισμένο στην ίδια συχνότητα επικοινωνίας και τροχοδρομεί ακόμη στον κύριο διάδρομο.
Ο συγκυβερνήτης ανακοινώνει στον πύργο ότι ξεκινά η απογείωση. Ο ελεγκτής σαστίζει, αλλά δεν πιστεύει ότι ένας πιλότος θα μπορούσε ποτέ να ξεκινήσει χωρίς να του έχει δοθεί άδεια και θεωρεί (σύμφωνα με όσα είπε στη συνέχεια) ότι αυτό που ειπώθηκε είναι πως το αεροπλάνο είναι ακίνητο, σε θέση απογείωσης: «ΟΚ… μείνετε έτοιμοι για την απογείωση. Θα σας καλέσω».
Οι λέξεις του αυτές, όμως, που θα αποσοβούσαν την τραγωδία, δεν ακούγονται ποτέ στο πιλοτήριο της KLM. Ακούγεται μόνο το «ΟΚ», δίνοντας στο πλήρωμα την εντύπωση ότι ο πύργος παρέχει άδεια απογείωσης.
Αμέσως μετά το «ΟΚ», το πλήρωμα της Pan Am φωνάζει στον ασύρματο: «Όχι, βρισκόμαστε ακόμη στον κύριο διάδρομο».
Όμως η φράση συμπίπτει με την εντολή του πύργου προς την KLM: «Μείνετε έτοιμοι για την απογείωση. Θα σας καλέσω», με συνέπεια να παραχθεί ένα σφύριγμα που εμποδίζει τα μηνύματα να ακουστούν από τους αποδέκτες τους.
Έπειτα από δύο δευτερόλεπτα – κι ενώ το jumbo της KLM αναπτύσσει συνεχώς ταχύτητα – ο πύργος ζητάει από την Pan Am μόλις εκκενώσει το διάδρομο να το αναφέρει.
Ξαφνικά, μέσα από την ομίχλη, προβάλλουν τα φώτα του ολλανδικού 747, όλο και πιο φωτεινά.
Ο αμερικανός πιλότος βλέποντας το αεροπλάνο να έρχεται πάνω τους κάνει μια ύστατη απόπειρα να στρίψει αριστερά το τεράστιο αεροσκάφος, βγάζοντας το στο γρασίδι, ενώ ο άλλος πιλότος βλέποντας μπροστά του το jumbo, βγάζει μια κραυγή κι επιχειρεί απεγνωσμένα να απογειωθεί.
Το ρύγχος του αεροπλάνου ανορθώνεται, όμως η ουρά του σέρνεται στο διάδρομο. Τελικά σηκώνεται μερικά μέτρα πάνω από το έδαφος, το εμπρός τμήμα της ατράκτου περνά ξυστά πάνω από το άλλο αεροσκάφος, αλλά οι κινητήρες του ξηλώνουν την οροφή του αμερικανικού 747.
Τα δύο αεροπλάνα μετά τη σύγκρουση αναφλέγονται. Από τους 248 επιβάτες της πτήσης 4805 δεν διασώζεται κανείς, ενώ από το 747 της Pan Am επιζούν τελικά 61 άνθρωποι σε σύνολο 396.
Το απόλυτο χάος
Όταν έφτασαν τα σωστικά συνεργεία το μόνο που βρήκαν ήταν μια άμορφη μάζα από φλεγόμενα συντρίμμια.
Την ίδια στιγμή, μέσα στην πυκνή ομίχλη, σαστισμένοι από τον πανικό, δεν κατάλαβαν άμεσα ότι μερικές εκατοντάδες μέτρα παραπέρα βρισκόταν το 747 της Pan American. Εκεί επικρατούσε το απόλυτο χάος.
Το μεγαλύτερο μέρος της καμπίνας των επιβατών είχε συνθλιβεί. Η φωτιά, ο καπνός και τα πυρακτωμένα θραύσματα από τα πτερύγια των κινητήρων, που ήταν ακόμα σε λειτουργία, έπαιρναν τη μία ζωή μετά την άλλη.
Όσοι από θαύμα επέζησαν έπρεπε να διασχίσουν μια εμπόλεμη κυριολεκτικά ζώνη προς τη σωτηρία.
Αμφισβητούνται τα αίτια της τραγωδίας
Αν και τα αίτια της τραγωδίας στην Τενερίφη αμφισβητούνται από τις εμπλεκόμενες χώρες (ΗΠΑ, Ολλανδία, Ισπανία), είναι ευρέως αποδεκτό ότι η συγκυρία των καιρικών συνθηκών, η έλλειψη ραντάρ σε συνδυασμό πάντα με τα λάθη του πιλότου της KLM και όχι το μέγεθος του αεροδρομίου είναι οι κύριοι λόγοι που την προκάλεσαν.
Σήμερα το αεροδρόμιο έχει μετονομαστεί σε Βόρειο Αεροδρόμιο της Τενερίφης.
Να σημειωθεί επίσης ότι η αεροπορική τραγωδία της Τενερίφης είχε ως αποτέλεσμα τη λήψη μιας σειράς μέτρων από τον ICAO για την αποφυγή παρόμοιων περιστατικών στο μέλλον.
Τα πιο σημαντικά ήταν η καθιέρωση τυποποιημένης φρασεολογίας μεταξύ πύργου ελέγχου και κυβερνήτη του αεροσκάφους, ώστε να αποφεύγονται οι όποιες παρανοήσεις και η άμβλυνση της παντοκρατορίας του κυβερνήτη στο αεροσκάφος.
Τα μέλη του πληρώματος ενθαρρύνονται να εκφράζουν τις αντιρρήσεις τους προς τον κυβερνήτη, όσον αφορά θέματα ασφάλειας της πτήσης και αυτός οφείλει να παίρνει τις όποιες αποφάσεις, αφού λάβει υπόψη του τις παρατηρήσεις των υφισταμένων του.

Πηγή: Newsbomb.gr

Πηγή Νεκροί 583 επιβάτες: Η μεγαλύτερη αεροπορική τραγωδία όλων των εποχών

Βία είναι να ξυπνάς από το χάραμα, να δουλεύεις 10 με 12 ώρες για 700 ευρώ και να μην τολμάς να πεις κουβέντα επειδή ξέρεις [πως 100 βιογραφικά περιμένουν στο γραφείο του αφεντικού σου»

«Βία είναι να είσαι άνεργος, να ψάχνεις ένα χρόνο για δουλειά και να μην σε προσλαμβάνει κανείς γιατί είσαι πάνω από τα σαράντα»

«Βία είναι να ……λες στα παιδιά σου ότι δεν τα πας στην θάλασσα γιατί η … βενζίνη άγγιξε το 1.75 και πρέπει να κάνεις περικοπές»

«Βία είναι κλείνεις ραντεβού στο ΙΚΑ για μετά από δύο μήνες και όταν πηγαίνεις ο γιατρός να είναι απών»

«Βία είναι να μην τολμάς να γυρίσεις μόνος στο σπίτι μετά τις 9»

«Βία είναι να είσαι 18 χρονών, να έχεις υποστεί του κόσμου τις μεταρρυθμίσεις, να έχεις φτύσει αίμα για να μπεις σε μια σχολή και να βγαίνεις και άνεργος και αμόρφωτος»

«Βία είναι να παρακολουθείς τα σκάνδαλα να περνούν από μπροστά σου σαν παραμύθι, να κουκουλώνονται από όλους, να μην μπαίνει κανείς φυλακή και να τελειώνουν με ένα ζήσαμε εμείς καλά και αυτοί καλύτερα»

«Βία είναι να πληρώνεις 1.40 ενώ περιμένεις μια ώρα ένα λεωφορείο που όταν φτάνει χωράς μόνο στα πόδια του οδηγού»

«Βία είναι να σε παίρνουν 20 τηλέφωνα την μέρα από εισπρακτικές εταιρίες επειδή καθυστέρησες την δόση του στεγαστικού»

«Βία είναι να κόβεις τα παιδιά από το φροντιστήριο γιατί δεν φτάνουν τα λεφτά ενώ έχεις ήδη πληρώσει για δωρεάν παιδεία»

«Βία είναι να βλέπεις τους πολιτικούς σου να τσακώνονται με μόνο γνώμονα τα ποσοστά του κόμματος τους ενώ εσύ αγωνιάς για το μέλλον των παιδιών σου»

«Βία είναι ενώ σου ζητούν να πληρώσεις επίδομα αλληλεγγύης να διαβάζεις ότι οι εφορίες έχουν να κάνουν ελέγχους και να εισπράξουν από το 1995»

«Βία είναι να είσαι 45 χρονών, να δουλεύεις και να πληρώνεις μια ζωή και να καταντήσεις να ζεις από την σύνταξη των γονιών»

«Βία είναι το παραμύθιασμα από τα μέσα ενημέρωσης που συγκαλύπτουν ή αποκαλύπτουν ανάλογα με τα deal που γίνονται κάτω από το τραπέζι και τις επιχορηγήσεις»

«Βία είναι να σε ληστεύουν για τρίτη φορά και το όργανο της τάξεως να σου λέει μην ελπίζεται πολλά, αφού δεν ήσασταν μέσα πάλι καλά να λέτε»

«Βία είναι να σου στερούν το δικαίωμα της διαμαρτυρίας, να τρως τόνους τα χημικά και να σε αναγκάζουν σε σιωπή παρακρατικοί, αντιεξουσιαστές, χρυσαυγίτες , πληρωμένοι ή προστατευόμενοι από όπου και αν προέρχονται»

«Βία είναι να πληρώνεις 3 ευρώ διόδια για να διανύσεις μια απόσταση 100 χιλ και ταυτόχρονα να κάνεις τάμα στον Άγιο Χριστόφορο να φθάσεις ζωντανός»

«Βία είναι να βλέπεις όσους εμπλέκονται σε σκάνδαλα πάσης φύσεως να κυκλοφορούν ελεύθεροι, να παρουσιάζονται στην δικαιοσύνη όποτε θέλουν και αν τελικά παραπεμφθούν να συνεχίζουν το έργο τους μέσα από την φυλακή»

«Βία είναι να ακούς τον Πρωθυπουργό και τους βουλευτές να ανησυχούν για την βία μόνο όταν αγγίζει το δικό τους σπίτι και να ανακοινώνει επιτροπές στις οποίες ο κάθε βουλευτής θα πληρώνεται με 245 ευρώ για να παραβρεθεί στην συζήτηση»

«Βία είναι να ζεις την κάθε μέρα σαν τελευταία. Όχι για να την ζήσεις στο έπακρο αλλά επειδή απλά δεν ξέρεις τι θα υπάρχει αύριο… ΒΙΑ ΕΙΝΑΙ..!!!

Πηγη: singleparent.gr

Πηγή Βία είναι να δουλεύεις 10 με 12 ώρες για 700 ευρώ και να μην τολμάς να πεις κουβέντα

Η Τράπεζα Μητρικού Γάλακτος που λειτουργεί ήδη στο Γ.Ν. Παπαγεωργίου, εξασφαλίζοντας την καλύτερη τροφή για τα βρέφη χάρη στη δωρεά μητέρων με περίσσευμα γάλακτος, εγκαινιάστηκε χθες, Τετάρτη 8 Μαΐου.

Πρόκειται για μια υπερσύγχρονη Τράπεζα Μητρικού Γάλακτος, στη Β΄ Νεογνολογική Κλινική του ΑΠΘ, την πρώτη που λειτουργεί στη Βόρεια Ελλάδα, η οποία δημιουργήθηκε σε κατάλληλους χώρους και υποδομές, με την στήριξη της Διοίκησης του Νοσοκομείου, και εξοπλίστηκε με την ευγενική χορηγία του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος. Η δημιουργία της ήταν απολύτως απαραίτητη, καθώς έρχεται να καλύψει ένα μεγάλο κενό, δεδομένου ότι η μοναδική Τράπεζα Γάλακτος για δότριες μητέρες λειτουργούσε μέχρι πρόσφατα στην Αθήνα και δεν επαρκεί για τις ανάγκες όλης της χώρας.

Η πολύτιμη αξία του μητρικού γάλακτος
«Χωρίς την χορηγία του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος δεν θα ήταν δυνατή η δημιουργία της Τράπεζας Μητρικού Γάλακτος στο Νοσοκομείο μας. Έχουμε τη χαρά να φροντίζουμε 1.500-1.600 φυσιολογικά νεογέννητα ανά έτος, που γεννιούνται στο Νοσοκομείο μας, αλλά και το επίπονο έργο να νοσηλεύουμε 600-700 νεογνά ανά έτος με σοβαρά καρδιοαναπνευστικά, νευρολογικά κλπ προβλήματα, συχνά απειλητικά για τη ζωή τους. Τα 60-70 έχουν πολύ χαμηλό βάρος γέννησης (
Η ανανέωση του εξοπλισμού που επετεύχθη χάρη στην δωρεά, ανέδειξε περαιτέρω τη Μονάδα Εντατικής Νοσηλείας Νεογνών, και δεδομένης της άριστης κτιριακής υποδομής, προσφέρει υψηλού επιπέδου πρόληψη και νοσηλεία στον ευαίσθητο πληθυσμό των νεογνών. Η ενίσχυση με μηχανήματα τελευταίας τεχνολογίας συνέβαλε στην καλύτερη διαχείριση των δύσκολων προβλημάτων που παρουσιάζουν τα πολύ χαμηλού βάρους και εξαιρετικά πρόωρα νεογνά αλλά και τα τελειόμηνα νεογνά υψηλού κινδύνου με αποτέλεσμα ελάττωση της νοσηρότητας και του χρόνου παραμονής στην Κλινική», τόνισε η κ. Βασιλική Σούμπαση – Γρίβα, Καθηγήτρια ΑΠΘ και Διευθύντρια της Νεογνολογικής Κλινικής.

Σε ποιες περιπτώσεις ενδείκνυται η Τράπεζα Μητρικού Γάλακτος;
Η κα Σούμπαση – Γρίβα πρόσθεσε ότι «στις τράπεζες μητρικού γάλακτος, που επικεντρώνονται κατά κύριο λόγο στην παροχή γάλακτος σε νεογνά υψηλού κινδύνου που νοσηλεύονται σε νεογνικές μονάδες, το γάλα δωρίζεται. Δότες είναι μητέρες οι οποίες θηλάζουν κι έχουν περίσσευμα γάλακτος και κατ’ επέκταση περίσσευμα αγάπης. Το μητρικό γάλα είναι πλούσιο σε βιολογικούς παράγοντες, μοναδικούς για τη στήριξη του ανοσοποιητικού συστήματος, που αποτελούν ασπίδα προστασίας απέναντι σε επιπλοκές κατά τη νοσηλεία των προώρων. Με το μητρικό γάλα έχουν λιγότερες λοιμώξεις, λιγότερα προβλήματα σίτισης, λιγότερα επεισόδια νεκρωτικής εντεροκολίτιδας, μικρότερο χρόνο παραμονής στο νοσοκομείο και καλύτερη νευροαναπτυξιακή και εξέλιξη».


Πηγή; tromaktiko.gr

Πηγή Εγκαινιάστηκε η Τράπεζα Μητρικού Γάλακτος στο νοσοκομείο Παπαγεωργίου

Θεωρείται ένας από τους κορυφαίους ερμηνευτές του λαϊκού και ελαφρολαϊκού τραγουδιού, με στιβαρή φωνή και μεγάλες διαχρονικές επιτυχίες.

Ο Στράτος Διονυσίου γεννήθηκε στις 8 Νοεμβρίου 1935 στη Νιγρίτα Σερρών, από γονείς μικρασιάτες πρόσφυγες. Από μικρός βγήκε στη βιοπάλη και το 1947 εγκαταστάθηκε στη Θεσσαλονίκη. Δούλεψε ως μικροπωλητής, εργάτης και ράφτης, προτού ασχοληθεί με το τραγούδι. Η πρώτη του επαγγελματική εμφάνιση έγινε στο κέντρο «Φαρίντα» της Θεσσαλονίκης, όπου έκανε αίσθηση με την πλούσια και τη γεμάτη φωνή του, με τη χαρακτηριστική και υπέροχη βραχνάδα. Εκεί γνώρισε και τη σύντροφο της ζωής του Γεωργία Λαβένη, με την οποία ανέβηκε στα σκαλιά της εκκλησίας το 1955. Το ζευγάρι απέκτησε τέσσερα παιδιά, τον Άγγελο (γ. 1957), τον Στέλιο (γ. 1974) και τον Διαμαντή (γ. 1977), που ακολούθησαν τα βήματα του πατέρα τους και την Τασούλα (1959-2012).

Στα τέλη της δεκαετίας του ‘50 αποφασίζει να κάνει το μεγάλο βήμα και να κατέβει στην Αθήνα, όπως και τόσοι άλλοι καλλιτέχνες από τη Θεσσαλονίκη. Συνεργάζεται αρχικά με την Καίτη Γκρέυ και το 1959 εμφανίζεται στη δισκογραφία με το τραγούδι του Σταύρου Χατζιδάκη και του Χρήστου Κολοκοτρώνη «Δεν είμαι ένοχος». Ο κόσμος άρχισε να τον γνωρίζει και οι δισκογραφικές εταιρείες δεν άργησαν να τον ανακαλύψουν. Υπογράφει συμβόλαιο με την «Κολούμπια» και κάνει τις πρώτες επιτυχίες του: «Δεν με πόνεσε κανείς» (διασκευή από ινδικό τραγούδι), «Στης Αγάπης μου το Δίσκο» ή «Ηλεκτρόφωνο» (μουσική και στίχοι Μπάμπη Μπακάλη), «Φύγε φύγε» (Στράτου Ατταλίδη / Κώστα Βίρβου) και άλλες.

Το 1967 είναι μια χρονιά «σταθμός» για την καριέρα του, καθώς γνωρίζεται με τον Άκη Πάνου, ο οποίος του γράφει μερικές από τις μεγάλες του επιτυχίες: «Γιατί, καλέ γειτόνισσα» (1968), «Φέρτε το παιδί του χάρου» (1971), «Στο σταθμό του Μονάχου» (1972), «Ήταν ψεύτικα» (1972), «Μια γυναίκα» (1984), «Ασ’ τη να φύγει» (1984) κ.ά. Ο Μίμης Πλέσσας τον ανακαλύπτει, όταν τραγουδά στο κέντρο «Σου-Μου» της Ιεράς Οδού δίπλα στην Ανθούλα Αλιφραγκή και του δίνει να τραγουδήσει το «Βρέχει φωτιά στη στράτα μου» σε στίχους Λευτέρη Παπαδόπουλου, που έγραψε για την ταινία «Ορατότης μηδέν» με πρωταγωνιστή τον Νίκο Κούρκουλο. Το τραγούδι σημείωσε τεράστια επιτυχία πριν ακόμη βγει το φιλμ στους κινηματογράφους στις αρχές του 1970. Ακολούθησαν όμως κι άλλοι, πολλοί δίσκοι, με τραγούδια που έγιναν το ίδιο ή και ακόμη πιο μεγάλες επιτυχίες: «Ο παλιατζής» (1969) και «Αγάπη μου επικίνδυνη» (1969) των Αντώνη Ρεπάνη και Δημήτρη Γκούτη και «Αφιλότιμη» (1972) των Γιώργου Χατζηνάσιου και Τάσου Οικονόμου.

Σε μία περίοδο που η καριέρα του είχε απογειωθεί, ο Στράτος έμπλεξε σε μια υπόθεση ναρκωτικών, που ο ίδιος τη χαρακτήρισε πλεκτάνη. Στις 30 Μαΐου 1975 καταδικάσθηκε σε φυλάκιση 3 ετών κι εκτόπιση τριών ετών στα Γιάννινα για κατοχή ποσότητας ναρκωτικών (χασίς). Οδηγήθηκε στις φυλακές της Τίρυνθας, όπου παρέμεινε μέχρι το Πάσχα του 1976, οπότε αποφυλακίστηκε. Η καριέρα του, όμως, είχε πάρει την κατιούσα και το καλλιτεχνικό κύκλωμα τον είχε απορρίψει.

Με τη βοήθεια του στενού του φίλου Τόλη Βοσκόπουλου, που μεσουρανούσε εκείνη την περίοδο στις πίστες, κατόρθωσε να σταθεί στα πόδια του και να επανέλθει σύντομα στο προσκήνιο με διαχρονικές επιτυχίες, όπως τα τραγούδια «Τα πήρες όλα» (1981) και «Και λέγε λέγε» (1981) των Θανάση Πολυκανδριώτη και Γιάννη Πάριου, «Άκου, βρε φίλε» (1982) των Τάκη Σούκα και Κώστα Κοφινιώτη, «Ο Σαλονικιός» (1985) και «Με σκότωσε γιατί την αγαπούσα» (1985) των Τάκη Σούκα και Κώστα Κοφινιώτη, «Εγώ ο ξένος» (1988) και «Λέγε με παλιόπαιδο» (1988) του Τάκη Μουσαφίρη.

Στις αρχές της δεκαετίας του ‘80 είχε μαζί του τη Χαρούλα Αλεξίου, η οποία έκανε τις δεύτερες φωνές. Ακολούθησε μια πολύχρονη συνεργασία με τη Μαρίνα Βλαχάκη και τα τελευταία δύο χρόνια της ζωής του πάνω στην πίστα δίπλα του ήταν η Κική Λουκά.

Ο Στράτος Διονυσίου πέθανε από ρήξη ανευρύσματος κοιλιακής αορτής το πρωί της 11ης Μαΐου 1990, σε ηλικία 54 ετών. Βρέθηκε λιπόθυμος σε σουίτα του ξενοδοχείου «Χανδρής» στη λεωφόρο Συγγρού (απέναντι από τον Ιππόδρομο του Νέου Φαλήρου), την οποία νοίκιαζε για να παρακολουθεί, όχι μόνο τις αγαπημένες του ιπποδρομίες, αλλά και την προπόνηση των αλόγων του. Άφησε την τελευταία του πνοή κατά τη μεταφορά του στο νοσοκομείο «Ευαγγελισμός». Το προηγούμενο βράδυ είχε εμφανισθεί κανονικά στο κέντρο του «Στράτος» της οδού Φιλελλήνων, ενώ νωρίτερα είχε ηχογραφήσει τραγούδια για το νέο του δίσκο, που κυκλοφόρησε μετά το θάνατό του, με τον τίτλο «Ποιος άλλος;» και συνθέσεις του Τάκη Μουσαφίρη. Η κηδεία του ήταν πάνδημη και την παρακολούθησαν χιλιάδες θαυμαστών του στο Α’ Νεκροταφείο της Αθήνας. Πηγή: sansimera.gr

Πηγή Σαν σήμερα το 1990 πέθανε ο μεγάλος λαϊκός τραγουδιστής Στράτος Διονυσίου

Θεωρείται ένας από τους κορυφαίους ερμηνευτές του λαϊκού και ελαφρολαϊκού τραγουδιού, με στιβαρή φωνή και μεγάλες διαχρονικές επιτυχίες.

Ο Στράτος Διονυσίου γεννήθηκε στις 8 Νοεμβρίου 1935 στη Νιγρίτα Σερρών, από γονείς μικρασιάτες πρόσφυγες. Από μικρός βγήκε στη βιοπάλη και το 1947 εγκαταστάθηκε στη Θεσσαλονίκη. Δούλεψε ως μικροπωλητής, εργάτης και ράφτης, προτού ασχοληθεί με το τραγούδι. Η πρώτη του επαγγελματική εμφάνιση έγινε στο κέντρο «Φαρίντα» της Θεσσαλονίκης, όπου έκανε αίσθηση με την πλούσια και τη γεμάτη φωνή του, με τη χαρακτηριστική και υπέροχη βραχνάδα. Εκεί γνώρισε και τη σύντροφο της ζωής του Γεωργία Λαβένη, με την οποία ανέβηκε στα σκαλιά της εκκλησίας το 1955. Το ζευγάρι απέκτησε τέσσερα παιδιά, τον Άγγελο (γ. 1957), τον Στέλιο (γ. 1974) και τον Διαμαντή (γ. 1977), που ακολούθησαν τα βήματα του πατέρα τους και την Τασούλα (1959-2012).

Στα τέλη της δεκαετίας του ‘50 αποφασίζει να κάνει το μεγάλο βήμα και να κατέβει στην Αθήνα, όπως και τόσοι άλλοι καλλιτέχνες από τη Θεσσαλονίκη. Συνεργάζεται αρχικά με την Καίτη Γκρέυ και το 1959 εμφανίζεται στη δισκογραφία με το τραγούδι του Σταύρου Χατζιδάκη και του Χρήστου Κολοκοτρώνη «Δεν είμαι ένοχος». Ο κόσμος άρχισε να τον γνωρίζει και οι δισκογραφικές εταιρείες δεν άργησαν να τον ανακαλύψουν. Υπογράφει συμβόλαιο με την «Κολούμπια» και κάνει τις πρώτες επιτυχίες του: «Δεν με πόνεσε κανείς» (διασκευή από ινδικό τραγούδι), «Στης Αγάπης μου το Δίσκο» ή «Ηλεκτρόφωνο» (μουσική και στίχοι Μπάμπη Μπακάλη), «Φύγε φύγε» (Στράτου Ατταλίδη / Κώστα Βίρβου) και άλλες.

Το 1967 είναι μια χρονιά «σταθμός» για την καριέρα του, καθώς γνωρίζεται με τον Άκη Πάνου, ο οποίος του γράφει μερικές από τις μεγάλες του επιτυχίες: «Γιατί, καλέ γειτόνισσα» (1968), «Φέρτε το παιδί του χάρου» (1971), «Στο σταθμό του Μονάχου» (1972), «Ήταν ψεύτικα» (1972), «Μια γυναίκα» (1984), «Ασ’ τη να φύγει» (1984) κ.ά. Ο Μίμης Πλέσσας τον ανακαλύπτει, όταν τραγουδά στο κέντρο «Σου-Μου» της Ιεράς Οδού δίπλα στην Ανθούλα Αλιφραγκή και του δίνει να τραγουδήσει το «Βρέχει φωτιά στη στράτα μου» σε στίχους Λευτέρη Παπαδόπουλου, που έγραψε για την ταινία «Ορατότης μηδέν» με πρωταγωνιστή τον Νίκο Κούρκουλο. Το τραγούδι σημείωσε τεράστια επιτυχία πριν ακόμη βγει το φιλμ στους κινηματογράφους στις αρχές του 1970. Ακολούθησαν όμως κι άλλοι, πολλοί δίσκοι, με τραγούδια που έγιναν το ίδιο ή και ακόμη πιο μεγάλες επιτυχίες: «Ο παλιατζής» (1969) και «Αγάπη μου επικίνδυνη» (1969) των Αντώνη Ρεπάνη και Δημήτρη Γκούτη και «Αφιλότιμη» (1972) των Γιώργου Χατζηνάσιου και Τάσου Οικονόμου.

Σε μία περίοδο που η καριέρα του είχε απογειωθεί, ο Στράτος έμπλεξε σε μια υπόθεση ναρκωτικών, που ο ίδιος τη χαρακτήρισε πλεκτάνη. Στις 30 Μαΐου 1975 καταδικάσθηκε σε φυλάκιση 3 ετών κι εκτόπιση τριών ετών στα Γιάννινα για κατοχή ποσότητας ναρκωτικών (χασίς). Οδηγήθηκε στις φυλακές της Τίρυνθας, όπου παρέμεινε μέχρι το Πάσχα του 1976, οπότε αποφυλακίστηκε. Η καριέρα του, όμως, είχε πάρει την κατιούσα και το καλλιτεχνικό κύκλωμα τον είχε απορρίψει.

Με τη βοήθεια του στενού του φίλου Τόλη Βοσκόπουλου, που μεσουρανούσε εκείνη την περίοδο στις πίστες, κατόρθωσε να σταθεί στα πόδια του και να επανέλθει σύντομα στο προσκήνιο με διαχρονικές επιτυχίες, όπως τα τραγούδια «Τα πήρες όλα» (1981) και «Και λέγε λέγε» (1981) των Θανάση Πολυκανδριώτη και Γιάννη Πάριου, «Άκου, βρε φίλε» (1982) των Τάκη Σούκα και Κώστα Κοφινιώτη, «Ο Σαλονικιός» (1985) και «Με σκότωσε γιατί την αγαπούσα» (1985) των Τάκη Σούκα και Κώστα Κοφινιώτη, «Εγώ ο ξένος» (1988) και «Λέγε με παλιόπαιδο» (1988) του Τάκη Μουσαφίρη.

Στις αρχές της δεκαετίας του ‘80 είχε μαζί του τη Χαρούλα Αλεξίου, η οποία έκανε τις δεύτερες φωνές. Ακολούθησε μια πολύχρονη συνεργασία με τη Μαρίνα Βλαχάκη και τα τελευταία δύο χρόνια της ζωής του πάνω στην πίστα δίπλα του ήταν η Κική Λουκά.

Ο Στράτος Διονυσίου πέθανε από ρήξη ανευρύσματος κοιλιακής αορτής το πρωί της 11ης Μαΐου 1990, σε ηλικία 54 ετών. Βρέθηκε λιπόθυμος σε σουίτα του ξενοδοχείου «Χανδρής» στη λεωφόρο Συγγρού (απέναντι από τον Ιππόδρομο του Νέου Φαλήρου), την οποία νοίκιαζε για να παρακολουθεί, όχι μόνο τις αγαπημένες του ιπποδρομίες, αλλά και την προπόνηση των αλόγων του. Άφησε την τελευταία του πνοή κατά τη μεταφορά του στο νοσοκομείο «Ευαγγελισμός». Το προηγούμενο βράδυ είχε εμφανισθεί κανονικά στο κέντρο του «Στράτος» της οδού Φιλελλήνων, ενώ νωρίτερα είχε ηχογραφήσει τραγούδια για το νέο του δίσκο, που κυκλοφόρησε μετά το θάνατό του, με τον τίτλο «Ποιος άλλος;» και συνθέσεις του Τάκη Μουσαφίρη. Η κηδεία του ήταν πάνδημη και την παρακολούθησαν χιλιάδες θαυμαστών του στο Α’ Νεκροταφείο της Αθήνας. Πηγή: sansimera.gr

Πηγή Σαν σήμερα το 1990 πέθανε ο μεγάλος λαϊκός τραγουδιστής Στράτος Διονυσίου

Σε συναγερμό βρίσκεται η ΕΛ.ΑΣ. για τυχόν επεισόδια μεταξύ οπαδών της ΑΕΚ και του ΠΑΟΚ ενόψει του τελικού του Κυπέλλου Ελλάδος, ο οποίος θα πραγματοποιηθεί το βράδυ του Σαββάτου στο ΟΑΚΑ.

Το απόγευμα της Παρασκευής (10/05), οπαδοί της ΑΕΚ με μηχανάκια βρέθηκαν στην Εθνική Οδό Αθηνών – Λαμίας στο ύψος της Νέας Φιλαδέλφειας, και σύμφωνα με αστυνομικές πηγές είχαν στήσει «καρτέρι» σε λεωφορεία με οπαδούς του ΠΑΟΚ που έρχονται από Θεσσαλονίκη.

Στο σημείο έσπευσαν αμέσως ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις, με τους οπαδούς της ΑΕΚ να κατευθύνονται προς τη Νέα Φιλαδέλφεια.

Ωστόσο, λίγο αργότερα, οι οπαδοί της ΑΕΚ επέστρεψαν στην Εθνική Οδό στο ύψος της Αττικής Οδού, με τις διμοιρίες των ΜΑΤ να προσπαθούν να τους περιορίσουν για την αποφυγή τυχόν επεισοδίων.

Δείτε αποκλειστικό βίντεο

Πηγή Οπαδοί της ΑΕΚ «έστησαν» καρτέρι σε οπαδούς του ΠΑΟΚ – Ανθρωποκυνηγητό της ΕΛ.ΑΣ στην Αθηνών-Λαμίας

Σε μια δήλωση η οποία προκαλεί ποικίλες αντιδράσεις και σχόλια στα social media προέβη η διάσημη ηθοποιός Μυρτώ Αλικάκη, που εμφανίστηκε σε εκπομπή του ΣΚΑΪ, και μίλησε ανοιχτά για όλους και για όλα.

Ειδικότερα, ερωτηθείσα η κ. Αλικάκη για τη σχέση της με τη θρησκεία δήλωσε: «Είμαι σίγουρα άθρησκη και νομίζω ότι είμαι και άθεη!

Στα δύσκολα θα αναφωνήσω «Παναγία μου!» αλλά δεν ξέρω αν δηλώνει τη θρησκευτικότητά μου ή κάτι που το λέμε γενικά σε μία δύσκολη κατάσταση».

Ταυτόχρονα, μίλησε και για τη σχέση την οποία έχει με τον πρώην σύζυγο της και πατέρα των παιδιών της, Πέτρο Λαγούτη, αναφέροντας πως «είμαι η κλασική μαμά, με την καλώς εννοούμενη έννοια. Με τον Πέτρο τα δύσκολα τα έχουμε αφήσει πίσω, τώρα ό,τι γίνεται είναι εύκολο και ωραίο». Πηγή; diaforetiko.gr

Πηγή Μυρτώ Αλικάκη: «Είμαι άθρησκη ίσως και άθεη»