20 June, 2019
Home / Lifestyle (Page 213)

Η διαδρομή του Θάνου Ανεστόπουλου, τα Διάφανα Κρίνα και το τέλος του εμβληματικού καλλιτέχνη

Στις 3 Σεπτεμβρίου συμπληρώθηκαν 2 χρόνια από την ημέρα που έφυγε από τη ζωή ο Θάνος Ανεστόπουλος, τραγουδιστής και ιδρυτικό μέλος του συγκροτήματος «Διάφανα Κρίνα». Κατά καιρούς έχουν γραφτεί κείμενα, πολλά από τα οποία λειτουργούν ως «επικήδειοι» αναμνηστικοί λόγοι, προσπαθώντας να σκιαγραφήσουν το αποτύπωμα που άφησε στη μουσική πραγματικότητα αλλά και τις διαστάσεις του πολυσύνθετου ατόμου που υπήρξε.
Πάντα η τέχνη συνδέει ανθρώπους και ενοποιεί γενιές, δίνοντας μια αίσθηση συλλογικότητας και ενιαίων προβληματισμών, ίσως και στόχων. Κάποιες φορές πιο μαζικά και κάποιες άλλες λιγότερο. Ο Θάνος -ας μου επιτραπεί ο ενικός- υπήρξε δημιούργημα και εκφραστής μιας εποχής όχι πολύ μακρινής από την τωρινή, φέροντας όλες τις ελπίδες και όλες τις διαψεύσεις της και φωτίζοντας τις λίγο πιο σκιερές γωνιές της.
Γεννήθηκε στην Αλεξανδρούπολη, γιος εσωτερικών μεταναστών σε εργατική οικογένεια. «Ο πατέρας μου, άνθρωπος του μόχθου, εργάτης. Έτρεχε απ’ το πρωί μέχρι το βράδυ σε τρεις δουλειές για να μην νιώσουμε ότι έχουμε πρόβλημα. Μεγάλωσα στη Νέα Ζωή, μια περιοχή στο Περιστέρι. Τα τοπωνύμια με τη λέξη “νέα” μπροστά δείχνουν την προσπάθεια ανθρώπων που ξεκινούν κάτι καινούριο».
Είχε περάσει στην Ανωτάτη Βιομηχανική Σχολή Πειραιώς, σημερινό Οικονομικό Πανεπιστήμιο, αλλά δεν ολοκλήρωσε τις σπουδές του. «Μια μέρα ήμουν στο αμφιθέατρο, χρωστούσα τέσσερα μαθήματα για το πτυχίο. Από αντίδραση, σηκώθηκα και έφυγα. Ήταν ένας λέκτορας εκεί κοντά που με ήξερε, με είδε να φεύγω, μου λέει “πού πας;”, του λέω “σε χαιρετώ, φεύγω, δεν μπορώ άλλο πια”».
Η δημιουργία των «Διάφανων Κρίνων»
Το καλοκαίρι  του ‘90 συναντήθηκαν στο μπαλκόνι του σπιτιού του Θάνου, αυτός και ο Τάσος Μαχάς. Αφορμή για τη συνάντηση στάθηκε ένα τραγούδι και ο σχηματισμός μιας νέας μπάντας, και με τον Σωτήρη Σταμπουλίδη στο μπάσο, ο οποίος αποχώρησε το 1991. Αρχές εκείνου του χρόνου, χειμώνας, και το όνομα βρίσκεται. Διάφανα Κρίνα.
Ένα απόγευμα, κατέβηκε τη σκάλα του υπογείου ο Παντελής Ροδοστόγλου . Ψηλός, αδύνατος, με μια φάτσα που δύσκολα συναντάς και ακόμα πιο δύσκολα ξεχνάς, άνθρωπος φτιαγμένος από την ίδια πάστα, ρομαντικός και ευαίσθητος. Μέσω ενός κοινού τους φίλου ήρθε σε επαφή με τα «Κρίνα» και ταιριάξανε τα χνώτα και τα όνειρα. Δίπλα στον Κυριάκο Τσουκαλά (κιθάρα) το 1993 ήρθε να προστεθεί στην παρέα και ο Νίκος Μπαρδής, ενώ τον χειμώνα του ’94 ηχογράφησαν το πρώτο τους επτάιντσο «Κάτω απ΄το Ηφαίστειο – Λιώνοντας Μόνος» στον Περισσό σ’ ένα στούντιο της Columbia.
Τον χειμώνα του ’96 τα Κρίνα μπαίνουν στο στούντιο Praxis με ηχολήπτη τον Λάμπρο Σφυρή  και μ’ ένα καινούριο μέλος στη σύνθεσή τους: τον Παναγιώτη Μπερλή (πλήκτρα-πιάνο). Μέσα σε ένα μήνα περίπου το «Έγινε η απώλεια συνήθειά μας» ήταν γεγονός. Ακολούθησαν το 1998 το άλμπουμ «Κάτι Σαράβαλες Καρδιές», το 2000 το ΕΡ «Είναι που όλα ήρθαν αργά» και το LP «Ευωδιάζουν αγριοκέρασα οι σιωπές». Το 2003 ηχογράφησαν στον δικό τους χώρο το «Ό,τι απόμεινε απ’ την ευτυχία» και το 2006 ηχογραφούν με τον Δημήτρη Γιάλα το «Ο Γύρος Της Μέρας Σε Ογδόντα Κόσμους», που θα περιέχει μόνο ορχηστρικά τραγούδια και θα συνοδεύεται από ένα βιβλίο με ζωγραφιές και σχέδια του Θάνου Ανεστόπουλου.
Επτά μήνες μετά την κυκλοφορία του τελευταίου τους δίσκου «Κι η Αγάπη Πάλι θα Καλεί», τα Διάφανα Κρίνα ανακοίνωσαν μέσα από το επίσημο site τους ότι διαλύονται. Ήταν Ιούνιος του 2009. Την ανακοίνωση υπέγραφαν όλοι εκτός του Θάνου. Αργότερα θα ακολουθήσει και η προσωπική ανακοίνωση του Ανεστόπουλου, όπου παραθέτει τους δικούς του λόγους που τον οδήγησαν σε αυτή την απόφαση, αναφέροντας τις δυσκολίες με τις οποίες ήταν αντιμέτωπος σε εκείνη τη φάση της ζωής του: πρόβλημα με το αλκοόλ, ένα οδυνηρό διαζύγιο και ο θάνατος του αδερφού του.
Τα Διάφανα Κρίνα είχαν πολλές ιδιαιτερότητες. Ο ήχος τους, στην αρχή ακατέργαστος να θυμίζει post-punk και garage μπάντες των eighties, εγχώριες ή μη, μπολιάστηκε στη συνέχεια με πιο μελωδικά στοιχεία που έλκουν την προέλευσή τους από το rock ‘n roll ακόμη και από την jazz.
Τα μέλη του συγκροτήματος κυκλοφορούσαν στους δρόμους του κέντρου της Αθήνας και τα έπιναν στα ροκ στέκια, δίνοντας μια αίσθηση ανθρώπων προσιτών, καθημερινών και όχι τυπικών σταρ του μουσικού στερεώματος.
Η ποίηση στη μουσική τους
Το σημείο που τους ξεχωρίζει ως γκρουπ είναι η σχέση τους με την ποίηση. Ο Θάνος άρχισε από μικρή ηλικία να εκδηλώνει την αγάπη του για τη λογοτεχνία. Τα πρώτα βιβλία με τα οποία ήρθε σε επαφή ήταν αυτά που έβρισκε στα ράφια του πατρικού του σπιτιού. Τα Άπαντα του Ντοστογιέφσκι, το Κεφάλαιο του Μαρξ, τα Άπαντα του Βάρναλη, του Ρίτσου και μυθιστορήματα του Ιουλίου Βερν.
Στην πορεία, βρήκε συντροφιά στο έργο και άλλων ποιητών και λογοτεχνών: Ρεμπώ, Κάφκα, Πόε, Μπωντλαίρ, Μπουκόφσκι, Καββαδίας, Καρυωτάκης και Πολυδούρη. Από μουσικούς και στιχουργούς έτρεφε μια ιδιαίτερη εκτίμηση στους Tom Waits, Nick Cave, Ian Curtis, ενώ ο πρώτος δίσκος που αγόρασε με δικά του λεφτά ήταν το «Space Oddity» του David Bowie.
Στίχοι ποιητών κλασσικών και νεότερων βρήκαν απάγκιο στη μουσική των Κρίνων: Καψάλης, Σολωμός, Ουράνης, Λίνος Ιωαννίδης. Και το ευχάριστα περίεργο ήταν ότι οι στίχοι αυτοί βρήκαν ευήκοα ώτα όταν δοκιμάστηκαν στη νεολαία της εποχής, που περπάτησε μαζί με το συγκρότημα σε όλη την πορεία του.
Τα χρόνια της μοναχικής πορείας
Το 2009, αμέσως μετά τη διάλυση των Κρίνων, ο Ανεστόπουλος παρουσιάζει σε συνεργασία με άλλους καλλιτέχνες το μουσικό project «Οι ποιητές γυμνοί τραγουδούν», το οποίο είναι βασισμένο σε ανέκδοτες ακουστικές αποδόσεις του συγκροτήματος, σε καινούρια τραγούδια του και μελοποιήσεις αγαπημένων του ποιητών. Το 2012 θα κυκλοφορήσει τον πρώτο του προσωπικό δίσκο με τίτλο «Ως το τέλος», και θα συνεχίσει τις live εμφανίσεις του σε διάφορα μπαρ, που πολλές φορές θα συνοδευτούν από έκθεση ζωγραφικής με έργα του ίδιου.
Στα χρόνια της σόλο καριέρας του, ο Θάνος Ανεστόπουλος θα συμμετάσχει σε πολλές συναυλίες με κοινωφελή χαρακτήρα, ενώ παράλληλα τραγούδια του θα συμπεριληφθούν σε ταινίες μικρού μήκους, αλλά και ένα τραγούδι του θα συμπεριληφθεί στην παράσταση «Δον Ζουάν» του Εθνικού Θεάτρου. Το 2015 θα κυκλοφορήσει και η ποιητική του συλλογή «Αρχίζω με το σ’ αγαπώ».
Ένα άσχημο νέο
Τον Μάιο του 2015 ο Θάνος Ανεστόπουλος με μια ανάρτησή του στο διαδίκτυο, που είχε τίτλο «Θέλω να μοιραστώ μαζί σας», γνωστοποίησε πως έπασχε από μεταστατικό καρκίνο των οστών.
«Επιθυμώ να αρθρώσω αυτήν την ασθένεια και να το μοιραστώ μαζί σας, παρά να συνεχίσω να αποφεύγω την αλήθεια. Πάσχω από μεταστατικό Καρκίνο των Οστών. Ζω το στάδιο της αποδοχής αυτής της νέας καθημερινότητας που είναι γεμάτη από όμορφες και άσχημες διαπιστώσεις» έγραψε χαρακτηριστικά.
«Είμαι σε μια δύσκολη μάχη, μα νιώθω δυνατός και μαχητής και ελπίζω να βγω νικητής από αυτήν. Θέλω να σας στείλω όλη τη θετική μου ενέργεια. Ζήστε την κάθε σας μέρα με αλήθεια, έρωτα, αγώνα και δημιουργία. Ζήστε την κάθε ημέρα σας σαν να ήταν η τελευταία σας. Γιατί συχνά στην καθημερινότητα μας μεγεθύνουμε μικρά προβλήματα παραμερίζοντας και ξεχνώντας τι σπουδαίο και μεγάλο δώρο είναι η ζωή που μας δόθηκε» κατέληξε, δίνοντας μια ασυνήθιστη διάσταση στην αντιμετώπιση της ασθένειάς του.
Την ανακοίνωσή του ακολούθησε ένα κύμα θλίψης και συμπαράστασης που αποκορυφώθηκε τον Σεπτέμβριο του 2015. Τότε διοργανώθηκε στην Τεχνόπολη στο Γκάζι η συναυλία που έφερε τον τίτλο «Και η αγάπη πάλι θα καλεί» και βρήκε στη σκηνή για μία ακόμη φορά σύσσωμα τα Διάφανα Κρίνα μαζί με μουσικούς φίλους τους: Γιάννης Αγγελάκας, The Last Drive, Αλκίνοος Ιωαννίδης.
Τις μέρες αυτές πέρασαν από το Γκάζι χιλιάδες κόσμου. Μεταξύ τους νέοι που δεν πρόλαβαν το συγκρότημα στην ακμή του, μεσόκοποι που αναριγούσαν στην ανάμνηση της πρώτης τους νιότης ντυμένης με τις νότες και τους στίχους των Κρίνων και άλλοι που έφτασαν ως εκεί απλά από περιέργεια ή για να παρευρεθούν στην παράξενη αυτή μυσταγωγία, τη γιορτή της ζωής και την εξοβελισμό του θανάτου.
Ο Θάνος Ανεστόπουλος έδωσε το σύνθημα και το νόημα σε αυτά τα βράδια λέγοντας: «Ζούμε όση ζωή θελήσουμε να ζήσουμε, είμαστε τα Διάφανα Κρίνα».
Αντί επιλόγου
Το αφιέρωμα αυτό είναι ένα παλιό χρέος σε έναν άνθρωπο που συντρόφεψε πολλές σκοτεινές στιγμές όσο ζούσε και φώτισε την ίδια την έννοια την έννοια της ζωής πεθαίνοντας. Και δεν θα μπορούσε να τελειώσει παρά με τα λόγια του καταραμένου αυτού ποιητή, κρυμμένου μέσα στο μαύρο του παλτό.
«Ας τραγουδήσουμε για αυτά που θα έπρεπε να φέγγουν, για όσα αγρυπνήσαμε, για τα χαμένα κορίτσια, τις μοιραίες γυναίκες. Ας χλευάσουμε την παντοδυναμία των θεών. Ας θυμηθούμε το παρελθόν που έντρομο κρύφθηκε στην έρημη ψυχή μας. Κάτι μεγάλα καρφιά που μας πληγώνουν τα χέρια και μας κεντούν το τέλος, ας τα πετάξουμε σε στεγνωμένο πέλαγος να λιώσουν. Να πάμε εκεί που θα βρούμε εξαίσια μονοπάτια που θα ανθίζουνε τα φλογισμένα βήματά μας, που θα κτυπιέται η σκέψη μας με τον ανθό του ονείρου. Και η αγάπη θα μας κρατάει το χέρι μέχρι να βγούμε έξω, έξω, έξω στο φως, στο δικό μας φως, εκεί που δεν μπορούν να μας στερήσουνε ούτε το όνειρο ούτε τον αγώνα».

Πηγη: newsbeast.gr

Πηγή Ο τραγουδιστής που έδωσε σάρκα και οστά στη φράση: «Ζούμε όση ζωή θελήσουμε να ζήσουμε»

Με τη στολή την οποία χρησιμοποιούσαν οι δολοφόνοι στις κινηματογραφικές ταινίες Scream εμφανίστηκε ένας υπερτυχερός του Λόττο στην Τζαμάικα.

Έχοντας κερδίσει 1,2 εκατ. δολάρια, πήγε μεταμφιεσμένος στα κεντρικά του οργανισμού διοργάνωσης τυχερών παιχνιδιών στην πρωτεύουσα Κίνγκστον. Όπως είπε, θέλησε να κρύψει την ταυτότητά του, όχι τόσο γιατί φοβόταν μήπως πέσει θύμα απαγωγής ή ληστείας όσο να μην τον αναγνωρίσουν οι συγγενείς και αρχίσουν να του ζητούν…. δανεικά.

«Κοίταξα το κουπόνι που είχα παίξει, διαπίστωσα ότι ήμουν ο νικητής και αμέσως έτρεξα στο μπάνιο μου ουρλιάζοντας: “Κέρδισα! κέρδισα!’”» ανέφερε σε δηλώσεις του. Παράλληλα, υποστήριξε ότι ήταν… άρρωστος για αρκετές ημέρες.

«Το κεφάλι μου γύριζε επί τρεις ημέρες, επειδή σκεφτόμουν συνεχώς ότι κέρδισα. Ξάπλωνα και προσπαθούσα να συνειδητοποιήσω ότι όλο αυτό είναι αλήθεια. Η κοιλιά μου με πονούσε επί δύο εβδομάδες και μερικές φορές υπέφερα τόσο πολύ που ξεχνούσα ότι έχω κερδίσει» συμπλήρωσε.

Πάντως, στα αμερικανικά ΜΜΕ κυκλοφόρησε το επίθετό του (Κάμπελ), ενώ όπως γνωστοποιήθηκε άφησε να περάσουν 54 ημέρες πριν πάρει την απόφαση να φορέσει τη στολή και να κάνει τη μεγάλη εμφάνιση.

Δείτε το σχετικό βίντεο:

Πηγή Έπιασε το Λόττο και παρέλαβε τα κέρδη με μάσκα Scream για να μην τον αναγνωρίσουν οι συγγενείς και του ζητήσουν δανεικά

Δίδυμα κορίτσια γεννήθηκαν το 2010 – Τώρα είναι τα πιο όμορφα παιδιά του κόσμου!

Η Ava Marie και η Leah Rose είναι δίδυμες και γεννήθηκαν στις 7 Ιουλίου 2010, στην California.

Η Jaqi, η μητέρα τους, διαπίστωσε ότι ήταν έγκυος δύο χρόνια μετά τη γέννηση του γιου τους και η οικογένεια ήταν πραγματικά ενθουσιασμένη να μεγαλώσει .

Κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί οτι θα κατέληγαν με τα πιο διάσημα δίδυμα!

Λίγο μετά τη γέννηση των δίδυμων όλοι έλεγαν στη Jaqi να πάει τα κορίτσια της σε γραφείο μοντέλων.

Όταν η Ava Marie και η Leah Rose έγιναν 6 μηνών, η Jaqi αποφάσισε να τις υπογράψει σε ένα γραφείο μοντελων. Γρήγορα όμως άλλαξε γνώμη και αποφάσισε ότι πιθανώς δεν ήταν η κατάλληλη στιγμή για τις κόρες της να αρχίσουν το μόντελινγκ.

Αλλά όταν τα κορίτσια έφτασαν στα έβδομα γενέθλιά τους, η Jaqi επανεξέτασε την ιδέα της. Είδε την ημερομηνία των έβδομων γενεθλίων τους (7/7/17) ως σημάδι και αποφάσισε να δημοσιεύσει μια φωτογραφία των κοριτσιών στο Instagram.

Επτά χρόνια πριν ο κόσμος, έτοιμος ή όχι, καλωσόρισε τα δύο μικρά κορίτσια μου – την Ava και την Leah. Ήρθαν 4 1/2 εβδομάδες νωρίτερα, αλλά γνωρίζοντας τις προσωπικότητές τους πλέον, καταλαβαίνω οτι εμφανίστηκαν νωρίς, έτοιμες να αναλάβουν δράση! Είναι τα 7α γενέθλιά τους φέτος στις 7/7/17 . Τόσα επτά … τόσα πολλά σημάδια ότι αυτό ήταν το έτος τους για να λάμψουν! Πιστεύω πάρα πολύ στα σημάδια και όλοι λένε ότι το 7 είναι τυχερός αριθμός! ».

Δεν είχε ιδέα πως ο λογαριασμός της θα γινλόταν viral.

Σε λίγο καιρό, οι Ava Marie και Leah Rose έγιναν διασημότητες του Instagram και σύντομα ξεκίνησαν να προσελκύουν διάφορα πρακτορεία μοντέλων, που θα έκαναν οτιδήποτε προκειμένου να έχουν την ευκαιρία να τις πείσουν να υπογράψουν.

Πηγή Δίδυμα κοpιτσάκια γεννήθηκαν πριν 8 χρόνια και έγιναν μοντέλα και σήμερα είναι τα ωραιότερα παιδιά του κόσμου

Υλικά

1 ½ φλ. ζάχαρη,
3 φλ. σιμιγδάλι,
6 φλ. νερό,
1 φλ. σπορέλαιο (ηλιέλαιο, αραβοσιτέλαιο κ.λπ.),
2 φλ. αμύγδαλα (ή άλλους ξηρούς καρπούς της αρεσκείας σας),
1 φλιτζανάκι ανθόνερο,
2-3 ξυλάκια κανέλα.

ΕΚΤΕΛΕΣΗ
Ψιλοκόβετε τα αμύγδαλα (αν θέλετε μπορείτε να τα ασπρίσετε πριν τα κόψετε) και αφήνετε κάποια ολόκληρα για το γαρνίρισμα.

Ετοιμάζετε σιρόπι βάζοντας σε μία κατσαρόλα το νερό, τη ζάχαρη, την κανέλα, το ανθόνερο και βράζετε. Ρίχνετε το λάδι σε μία κατσαρόλα και καβουρδίζετε τα αμύγδαλα. Προσθέτετε το σιμιγδάλι και το ανακατεύετε να καβουρδιστεί σε χαμηλή φωτιά.

Ρίχνετε προσεκτικά το ζεστό σιρόπι και ανακατεύετε μέχρι να πήξει και να ξεκολλά ο χαλβάς από την κατσαρόλα. Το βάζετε σε φόρμα της αρεσκείας σας και όταν κρυώσει τον ξεφορμάρετε και τον γαρνίρετε με τα αμύγδαλα. Πηγή: xrysessyntages.gr

Πηγή Χαλβάς κατσαρόλας

Η Δανάη Παππά και ο Στέφανος Μιχαήλ είναι ζευγάρι εκτός από το «Τατουάζ» και στη ζωή.

Οι δύο ηθοποιοί φαίνεται ότι ήρθαν αρκετά κοντά στα γυρίσματα και γεννήθηκε ένα ειδύλλιο ανάμεσά τους. Μπορεί να γράφεται εδώ και δύο χρόνια ότι είναι ζευγάρι ωστόσο το τελευταίο διάστημα οι δύο τους ήρθαν πιο κοντά όπως αναφέρει δημοσίευμα της εφημερίδας Secret.

Ωστόσο προσπαθούν να μη δίνουν δικαιώματα και να συνεχίζουν σαν συνεργάτες κανονικά τη δουλειά τους ασχέτως της προσωπικής τους σχέσης. Πηγή; daddy-cool.gr

Πηγή Στέφανος Μιχαήλ – Δανάη Παππά: Το «Τατουάζ» τους έφερε κοντά. Ζευγάρι και στη ζωή

Δείτε την σχετική δημοσίευση:

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Humans of New York (@humansofny) στις

//www.instagram.com/embed.jsΑπό το Humans of New York: «Η μαμά μου είναι στη φυλακή. Τη βλέπω κάθε δεκαπέντε μέρες. Τα αδέλφια μου με πηγαίνουν να την επισκεφθώ, αλλά στη συνέχεια με αφήνουν όταν τελειώσει. Η γιαγιά μου δεν με θέλει. Ο θείος μου με χτυπάει.

Δεν έχω πουθενά να ζήσω. Το μόνο πρόσωπο που έχω στη ζωή μου είναι η μαμά μου. Κάθε φορά που την επισκέπτομαι, με ρωτάει αν μένω με συγγενείς και της λέω: “Μαμά, κανείς δεν με θέλει. Δεν έχω κανέναν”. Κοιμάμαι στον δρόμο. Δεν μπορώ να πάω στο σχολείο. Απλώς βγαίνω έξω με τα μεγαλύτερα παιδιά. Μερικές φορές πλένουμε αυτοκίνητα για χρήματα. Την περασμένη εβδομάδα πλένοντας ένα αυτοκίνητο ενός άνδρα εκείνος μου αγόρασε ρούχα και φαγητό. Μου είπε ότι θα μπορούσα να κοιμηθώ στο σπίτι του. Έτσι ίσως αρχίσω να πηγαίνω εκεί».

Την τρέχουσα εβδομάδα, το «Ηumans of New Υοrk», η δημοφιλής για τις σοκαριστικές και ρεαλιστικές εξομολογήσεις ανθρώπων σελίδα, άφησε τη Νέα Υόρκη και ταξίδεψε στην Αίγυπτο αφού επιχειρεί να αφηγηθεί ιστορίες από όλο τον πλανήτη. Και σήμερα έχει κάνει χιλιάδες ανθρώπους να λυγίσουν και να δακρύσουν με την ιστορία ενός μικρού παιδιού το οποίο ζει στο δρόμο.

Τα σχόλια και οι αντιδράσεις ήταν δεκάδες χιλιάδες και η σελίδα εξηγεί περαιτέρω το τι ακριβώς έγινε στην εν λόγω συνάντηση:

«Ήταν μια πολύ δύσκολη κατάσταση. Κατά τη διάρκεια της συζήτησης υπήρχε μια ομάδα εφήβων που τον φώναζαν συνέχεια να πάει μαζί τους. Τα παιδιά είχαν ξεκάθαρα πάρει ναρκωτικά. Ο μεταφραστής προσπάθησε να τον μεταπείσει να μείνει μαζί μας για ένα γεύμα, αλλά αρνήθηκε και έφυγε τρέχοντας. Τα αναφέρουμε αυτά γιατί εμείς δεν μπορέσαμε να τον βοηθήσουμε ενώ πολλοί από εσάς μπορεί να θελήσετε να το κάνετε». Πηγή: true.gr

Πηγή «Η μαμά μου είναι στη φυλακή. Ο θείος μου με χτυπάει. Δεν έχω πουθενά να ζήσω. Κανείς δεν με θέλει»

Το ανεύρυσμα του εγκεφάλου κάνει τους ανθρώπους να αισθάνονται σαν τον χειρότερο πονοκέφαλο που θα μπορούσαν να έχουν εάν αφεθούν χωρίς θεραπεία και είναι συχνά θαv ατηφόρο

Τι ακριβώς είναι το ανεύρυσμα;

Είναι ένα εξασθενημένο σημείο στα τοιχώματα των αιμοφόρων αγγείων, το οποίο μπορεί να προκαλέσει εξογκώματα στα αιμοφόρα αγγεία. Τα ανευρύσματα εμφανίζονται συχνότερα στην αορτή και είναι επίσης συχνό φαινόμενο.

Είναι ιδιαίτερα δύσκολο να εντοπίσουμε τις διαφορές μεταξύ ανευρύσματος εγκεφάλου και φυσιολογικού πονοκέφαλου ή ημικρανίας. Εάν ένα ανεύρυσμα εγκεφάλου βρίσκεται σε ισχύ, μια άμεση και εξαιρετικά σοβαρή κεφαλαλγία μπορεί αμέσως να γίνει αισθητή. Παρ “όλα αυτά, η εντυπωσιακή ομοιότητα στα συμπτώματα μεταξύ ημικρανιών και ανευρύσματος εγκεφάλου μπορεί εύκολα να μας μπερδέψει.

Η 40 ετών Lee Broadway από τη Βόρεια Καρολίνα είχε συχνά ημικρανίες, αλλά μια μέρα βίωσε τον χειρότερο πονοκέφαλο της ζωής της, σύμφωνα με τον σύζυγό της Eric. Πήγαν αμέσως στο νοσοκομείο, όπου ήταν σαφές ότι η Lee υπέφερε από ανεύρυσμα εγκεφάλου. Δυστυχώς, πέθανε δυο μέρες αργότερα.

Υπάρχουν μερικές προειδοποιητικές ενδείξεις που υποδηλώνουν το ανεύρυσμα του εγκεφάλου:

Βασανιστικός και πάρα πολύ έντονος πονοκέφαλος-Υπερβολική και ξαφνική ευαισθησία στο φως-Συνεχής αίσθηση ναυτίας και η ανάγκη για εμετό-Θολή ή διπλή όραση

Κλείνουν τα μάτια ξαφνικά-Σκληρός λαιμός-Αίσθημα μουδιάσματος στο πρόσωπο-Ένας εξαιρετικά αιχμηρός πόνος πάνω ή πίσω από το ένα μόνο μάτι, κάτι σαν μαχαίρι

Χάνεται η συνείδηση-Μη υπαρκτή θόρυβοι παρόμοιοι με εκρήξεις ή πυροβολισμούς όπλων

Εάν αντιμετωπίζετε κάποιο από αυτά τα συμπτώματα ή γνωρίζετε κάποιον που τα έχει, είναι εξαιρετικά σημαντικό να συμβουλευτείτε έναν γιατρό ή έναν ειδικό. Δεν είναι όλοι οι πονοκέφαλοι ίδιοι και η λήψη μέτρων προφύλαξης σώζει ζωές.

Πηγή 40χρονη μητέρα πέθανε ξαφνικά. Οι γιατροί προειδοποιούν να αναγνωρίζουμε αυτά τα επικίνδυνα σημάδια!

Νεκρός βρέθηκε σήμερα το πρωί στο Ψυχιατρείο των φυλακών Κορυδαλλού ο 46χρονος ισοβίτης Θεόφιλος Σεχίδης. 

Το νεκρό σώμα του Θεόφιλου Σεχίδη που έμεινε γνωστός στην ιστορία ως ο μακελάρης της Θάσου βρέθηκε από συγκρατούμενούς του στο μπάνιο του ψυχιατρείου στον Κορυδαλλό. Ο θάνατός του φαίνεται να οφείλεται σε παθολογικά αίτια, καθώς ήταν άρρωστος.

Τον Αύγουστο του 1996 σε ηλικία 24 ετών ο Θεόφιλος Σεχίδης σκότωσε και τεμάχισε όλη την οικογένειά του και συγκεκριμένα τον πατέρα, τη μητέρα, την αδελφή, τη γιαγιά και έναν θείο του.

 «Τον πατέρα μου και τον θείο μου τους σκότωσα με όπλο. Τη μητέρα μου, την αδελφή μου και τη γιαγιά μου τις αποκεφάλισα με δύο μαχαίρια», είπε στην ομολογία του ο Θεόφιλος Σεχίδης. Αφού τους τεμάχισε ακούγοντας Τσαϊκόφσκι, έβαλε τους εγκεφάλους τους στο ψυγείο για να τους μελετήσει.

Το 2017 μετά από 21 χρόνια φυλάκισης είχε υποβάλει αίτημα για να αποφυλακιστεί με τον νόμο Παρασκευόπουλου. Το αίτημά του είχε απορριφθεί.

Σύμφωνα με πληροφορίες το τελευταίο διάστημα είχε παχύνει υπερβολικά και κάπνιζε μανιωδώς, ενώ δεν έβγαινε συχνά στο προαύλιο των φυλακών. Έτσι, οι γιατροί του ψυχιατρείου του Κορυδαλλού τον παρακολουθούσαν στενά…. 

Πηγή Νεκρός βρέθηκε σήμερα το πρωί στο Ψυχιατρείο των φυλακών Κορυδαλλού ο 46χρονος ισοβίτης Θεόφιλος Σεχίδης

Ημέρα πένθους σήμερα (12/02) για το Πολεμικό Ναυτικό αφού υπαξιωματικός της φρεγάτας «Ψαρά» έφυγε από τη ζωή εν ώρα υπηρεσίας.

Επικελευστής που υπηρετούσε στη φρεγάτα «Ψαρά» πέθανε σήμερα Τρίτη (12/02) από άγνωστη μέχρι στιγμής αιτία, ενώ βρισκόταν εντός του πλοίου.

Όπως ανακοινώθηκε από το Γενικό Επιτελείο Ναυτικού, τις πρωινές ώρες της Τρίτης (12/02) Φεβρουαρίου 2019, ο επικελευστής Γ. Σ. της φρεγάτας «ΨΑΡΑ» έχασε τις αισθήσεις του εν ώρα υπηρεσίας.

Στον υπαξιωματικό παρασχέθηκαν άμεσα οι πρώτες βοήθειες από το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικού του πλοίου, του Αρχηγείου Στόλου και του Ναυτικού Νοσοκομείου Σαλαμίνας.

Στη συνέχεια ο άτυχος υπαξιωματικός διακομίσθηκε στο Ναυτικό Νοσοκομείο Αθηνών όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του.

Για το συμβάν έχει ενημερωθεί η οικογένεια του, ενώ για τη διερεύνηση των συνθηκών και αιτιών έχουν αναληφθεί οι προβλεπόμενες ενέργειες, σύμφωνα με την ανακοίνωση του Πολεμικού Ναυτικού.

Πηγή Θρήνος στο Πολεμικό Ναυτικό: Νεκρός υπαξιωματικός στη φρεγάτα «Ψαρά»

Χτύπησε και εισιτήριο;

Τελικά θα μπορούσαμε να πούμε πως η Ελλάδα είναι η χώρα… των θαυμάτων . Δεν εξηγείται αλλιώς αυτά που βλέπουμε κατά καιρούς να συμβαίνουν.

Στο βίντεο που θα δείτε και έχει γίνει viral τελευταίες ώρες, ένας άνδρας… αποβιβάζεται από λεωφορείο του ΟΑΣΑ, με το μηχανάκι του.

Άραγε που ήταν ο οδηγός όταν ο κύριος θέλησε να κάνει αυτό το «αστείο»; Ή μήπως του έκοψε και εισιτήριο;

Πηγή Το είδαμε και αυτό: Μπήκε με το μηχανάκι του σε λεωφορείο του ΟΑΣΑ – ΒΙΝΤΕΟ