24 January, 2019
Home / Lifestyle (Page 210)

Ο Γιώργος Γιαννόπουλος έδωσε συνέντευξη στο Ooh la la! και αποκάλυψε πως η κοπέλα του είναι 22 χρονών και έχουν μία διαφορά ηλικίας η οποία δεν επηρεάζει τη σχέση τους.

Ο διάσημος ηθοποιός, μιλώντας στον Δημήτρη Μηλιόγλου δήλωσε: 

«Βλέπω φίλους μου που έχουν κάνει παιδιά και είναι νταγκλαράδες και είναι 35 χρονών, εμένα η κοπέλα μου είναι… άστα… κάτω από 30. Και πιο κάτω από 30, μην το κάνουμε θέμα, μην το ξεφτιλίσουμε. Είναι 22 χρονών. Αν τα βρίσκω εγώ με την κοπέλα τι με αφορά, δεν είναι απλό το θέμα; Εμείς τα βρίσκαμε ωραία σε όλους τους τομείς. Και στη βόλτα μας, και στο σινεμά μας, και στο φαγητό μας, και στον ερωτά μας…».

Σε ό,τι αφορά στην υπόθεση με το τροχαίο και την εγκατάλειψη θύματος, ο Γιώργος Γιαννόπουλος εξομολογείται: 

«Εσείς γνωρίζετε ότι αθωώθηκα για την περίπτωση αυτή; Το ξέρετε; Γιατί οι δημοσιογράφοι έψαξαν να βρουν την άσχημη πλευρά και την καλή δεν την έψαξαν; Πήρα 10 ανθρώπους από τον χώρο και 5 συγγενείς και τους είπα ότι αθωώθηκα, ότι δηλαδή δεν εγκατέλειψα θύμα».

Δείτε το σχετικό βίντεο:

Πηγή Γιώργος Γιαννόπουλος: «Η κοπέλα μου είναι 22 ετών»

Με βάση την περιβαλλοντική οργάνωση Καλλιστώ, έχουμε την επίσημη επανεμφάνιση του Λύκου στην Πάρνηθα καταγεγραμμένη από κάμερες ερευνητών της, μετά από 50 χρόνια εξαφάνισης.

Η Περιβαλλοντική Οργάνωση ΚΑΛΛΙΣΤΩ, η οποία δραστηριοποιείται για περισσότερα από 10 χρόνια στη μελέτη και διατήρηση των μεγάλων σαρκοφάγων στην Ελλάδα, ενημερώνει επίσημα την κοινή γνώμη σχετικά με την πρόσφατη επανεμφάνιση του λύκου στον Εθνικό Δρυμό της Πάρνηθας ύστερα από 50 χρόνια απουσίας του είδους. Η επιβεβαίωση της παρουσίας έλαβε χώρα από την ΚΑΛΛΙΣΤΩ με εργασίες πεδίου και χρήση ειδικών αυτόματων φωτογραφικών διατάξεων υπέρυθρου, που παρέμειναν ενεργές για 6 μήνες και μετά από σχετικό αίτημα για τεχνική βοήθεια από το Δασαρχείο Πάρνηθας τον Σεπτέμβριο του 2014.

lykos

Οι κάμερες  τοποθετήθηκαν από τον δρ. βιολόγο της ΚΑΛΛΙΣΤΩΣ Γιώργο Ηλιόπουλο και τα δεδομένα τα οποία συγκεντρώθηκαν αφορούν στην παρουσία μιας αγέλης λύκων 7-8 ατόμων. Τα αποτελέσματα κοινοποιήθηκαν στο Δασαρχείο Πάρνηθας και τον Φ.Δ. Πάρνηθας προς ενημέρωσή τους τον Σεπτέμβρη του 2015, καθώς και τον Οκτώβρη του 2015 έπειτα από επικαιροποίηση.

lykos7

Η επανάκαμψη του λύκου στην περιοχή της Πάρνηθας και την ευρύτερη περιοχή ερμηνεύεται αποκλειστικά και μόνο με την διαδικασία της φυσικής επαναποίκισης από άτομα του είδους σε διασπορά, που έχει αρχίσει εδώ και δύο τουλάχιστον δεκαετίες, με την σταδιακή επανεμφάνιση λύκων σε περιοχές της πρότερης κατανομής του είδους στην Στερεά Ελλάδα. Η φυσική δάσωση σε μεγάλες εκτάσεις της ημιορεινής και ορεινής ζώνης, που ακολούθησαν την σταδιακή εγκατάλειψη της υπαίθρου και την ορθολογικότερη διαχείριση των δασών, η βελτίωση του νομικού καθεστώτος προστασίας του λύκου και της αρκούδας, και η επανάκαμψη των οπληφόρων, όπως ο αγριόχοιρος και το ζαρκάδι στην Ηπειρωτική Ελλάδα και το ελάφι στον Ε.Δ Πάρνηθας, αποτέλεσαν τις βασικότερες αιτίες για την σταδιακή επανάκαμψη του είδους σε περιοχές όπου είχε παλαιότερα εξαφανισθεί.

lykos2

Αντίστοιχη τάση επανάκαμψης των μεγάλων σαρκοφάγων θηλαστικών (αρκούδα, λύκος, λύγκας, αδηφάγος) καταγράφεται πλέον σε ολόκληρη της Ευρώπη, με βάση τα αποτελέσματα σχετικής έρευνας που δημοσιεύτηκε τον Δεκέμβριο του 2014 στο επιστημονικό περιοδικό Science(σημ.1) και στην οποία συμμετείχε και η ΚΑΛΛΙΣΤΩ, παρέχοντας δεδομένα παρουσίας για τον λύκο και την αρκούδα στην Ελλάδα.

lykos1

Πιο σημαντικές αιτίες της παρατηρούμενης επανάκαμψης αποτελούν η βελτίωση και αποκατάσταση των βιοτόπων τους και η θεσμοθέτηση ενός ικανού Ευρωπαϊκού νομικού πλαισίου προστασίας και διαχείρισής τους. Για την διαχείριση αυτής της επανάκαμψης η ΕΕ σύστησε τον Ιούνιο 2014 την «Ευρωπαϊκή Πλατφόρμα για την Συνύπαρξη Ανθρώπων και Μεγάλων Σαρκοφάγων». Η ΚΑΛΛΙΣΤΩ έχει επιλεγεί από την ΕΕ μαζί με την Γερμανική εταιρεία συμβούλων adelphi για την τεχνική υποστήριξη του έργου της Πλατφόρμας(σημ.2). Η παρουσία του λύκου στον Ε.Δ. Πάρνηθας, όπως εξάλλου ισχύει και στο σύνολο της κατανομής του είδους στην Ευρώπη, δεν είναι απειλή για τους περιπατητές της Πάρνηθας, αφού οι λύκοι φοβούνται τον άνθρωπο. Ωστόσο, η παρουσία του είδους  στην περιοχή, μπορεί να συνοδευτεί από ζημιές στο κτηνοτροφικό κεφάλαιο.

lykos3

Στην συγκεκριμένη περίπτωση, πρέπει να υπάρξει σχετική μέριμνα για την ενίσχυση των μεθόδων φύλαξης και προστασίας των κοπαδιών. Δύο χαρακτηριστικά παραδείγματα της απαιτούμενης ενίσχυσης είναι η τοποθέτηση ηλεκτροφόρου περίφραξης γύρω από τις κτηνοτροφικές εγκαταστάσεις και η χρήση καλών σκύλων φύλαξης κοπαδιών. Μάλιστα η ΚΑΛΛΙΣΤΩ έχει εδώ και χρόνια αναπτύξει ένα πανελλαδικό δίκτυο ανταλλαγών ή δωρεών τέτοιων σκύλων μεταξύ κτηνοτρόφων. Αξίζει, τέλος, να σημειωθεί ότι ο λύκος, ως  ανώτερος θηρευτής, αναμένεται να επιδράσει θετικά στο οικοσύστημα της Πάρνηθας και στον αυτόχθονα πληθυσμό του ελαφιού. Βεβαίως, η αλληλεπίδραση των δύο ειδών πρέπει να παρακολουθείται συστηματικά.

lykos4

Πηγή Οι λύκοι εμφανίζονται ξανά στη Πάρνηθα μετά από 50 χρόνια εξαφάνισης

Τόλμησα να δω τα λάθη μου και να αλλάξω

Όλοι στη ζωή μας κάνουμε λάθη… άλλοι πολλά, άλλοι λίγα, άλλοι μικρά και κάποιοι μεγάλα και καταστροφικά.

Τα λάθη μπορεί να φέρνουν εμάς ή τους άλλους σε δύσκολη θέση, αλλά πάντα (μα πάντα) έχουν να μας διδάξουν κάτι. Αρκεί να έχουμε τη δύναμη να τα αναγνωρίσουμε και να κάνουμε τις απαραίτητες κινήσεις να τα διορθώσουμε.

Θέλει δύναμη, λοιπόν, διότι για να δεις ένα λάθος και να αναγνωρίσεις ότι εσύ ευθύνεσαι για αυτό, πρέπει να κοιτάξεις κατάματα τον ίδιο σου τον εαυτό. Μακριά από εγωισμούς και μικροπρέπειες.

Θέλει δύναμη, γιατί για να δεις ένα λάθος πρέπει να είσαι συνειδητοποιημένος ότι αφενός δεν είσαι και τόσο τέλειος όσο νομίζεις, αφετέρου ότι πρόκειται να κάνεις μια αλλαγή στη ζωή σου… μεγάλη ή μικρή δεν έχει σημασία.

Η αλλαγή είναι αναπόφευκτη, είτε μιλάμε για μια συγγνώμη που πρέπει να πεις είτε για μια δραστική αλλαγή στη ζωή σου, κάτι πρέπει να κάνεις. Να βγεις από την ασφάλειά σου, να αφήσεις τη βολή σου και να δράσεις.

Κάπως έτσι κι εγώ, όταν έφτασα στην ηλικία των 25-30, έκανα μια αναδρομή στη ζωή μου και τα είδα όλα κατάματα, με αντικειμενικότητα και κριτικό βλέμμα. Και ξέρετε τι κατάλαβα; Ότι δεν είμαι τελικά τόσο γα………τος και σωστός όσο πίστευα.

Είχα κάνει αρκετά λάθη μέχρι εκείνη τη στιγμή. Ευτυχώς τα περισσότερα είχαν αντίκτυπο μόνο στον εαυτό μου και δεν είχα προξενήσει κάποιο σημαντικό κακό σε κάποιον άλλον. Σε μένα όμως;

Συνειδητοποίησα πως για όλα στη ζωή μου ευθύνομαι εγώ. Και τα καλά και τα κακά. Όσα κατηγορούσα τόσα χρόνια όλους τους άλλους, ήταν ευθύνες δικές μου, λάθη δικά μου.

«Ν’ αγαπάς την ευθύνη. Να λες: Εγώ, εγώ μονάχος μου έχω χρέος να σώσω τη γης. Αν δε σωθεί, εγώ φταίω» – Νίκος Καζαντζάκης

Αυτή η φράση του Καζαντζάκη με έκανε να δω αλλιώς τα πράγματα, κάτι σαν επιφοίτηση! Είτε θέλουμε είτε όχι, όλα ξεκινούν από εμάς. Η ευθύνη είναι δική μας για τα λάθη που έχουμε κάνει, αλλά και για τα λάθη των άλλων που έχουμε δεχτεί να επηρεάζουν τη ζωή και την ευτυχία μας. Κι αυτό λάθος δικό μας είναι.

Πρέπει, λοιπόν, να τα βλέπουμε τα λάθη μας, να αλλάζουμε, να μετανιώνουμε, να διορθωνόμαστε και να προχωράμε.

Αλλιώς τι είμαστε; Βράχια ακούνητα;

Όχι… κύματα είμαστε που σήμερα βρίσκονται εδώ, αύριο τα παίρνει η θάλασσα και τα πετάει αλλού. Δεν γίνεται να μην κάνουμε λάθη, φίλτατοι, αλλά είναι χρέος μας να γνωρίζουμε τον εαυτό μας και να τον καθοδηγούμε εμείς οι ίδιοι.

Αλλάξτε, ζητήστε συγγνώμη, τολμήστε… θέλει δύναμη αλλά αξίζει!

enallaktikidrasi.com

Πηγή Πρέπει να τα βλέπουμε τα λάθη μας, να αλλάζουμε, να μετανιώνουμε, να διορθωνόμαστε & να προχωράμε

Μια ματιά ήταν αρκετή για να έρθει ο κεραυνοβόλος έρωτας! Η δυναμική δικηγόρος και ο γνωστός δημοσιογράφος ερωτεύτηκαν με την πρώτη ματιά! Γνωρίστηκαν σε τηλεοπτικό πλατό ερωτεύτηκαν και από τότε είναι αχώριστοι.

Η δικηγόρος Σοφία Νικολάου και ο δημοσιογράφος Κωνσταντίνος Δαυλός παρά την ολιγόμηνη σχέση τους αποφάσισαν πως είναι ο ένας για τον άλλο και παντρεύονται το επόμενο Σάββατο 27 Οκτωβρίου στον Ναό του Αγίου Διονυσίου στο Κολωνάκι

Οι δυο τους ένιωσαν από τις πρώτες κιόλας στιγμές πως ταιριάζουν πολύ και γρήγορα έμειναν κάτω από την ίδια στέγη. Πρόσφατα το ζευγάρι έκανε μια μίνι ρομαντική απόδραση στο Βερολίνο, ενώ οι δυο τους ταξίδεψαν μαζί και στη Νέα Υόρκη.

Λίγο πριν την αναχώρησή τους, μάλιστα από το αεροδρόμιο Ελευθέριος Βενιζέλος για την Αμερική, ο Κωνσταντίνος ξάφνιασε την Σοφία κάνοντάς της πρόταση γάμου!

Πηγή Κεραυνοβόλος έρwτας! Παντρεύονται γνωστός δημοσιογράφος και δικηγόρος μετά από 4 μήνες σχέσης!

Αυτό το όμορφο ζευγάρι έβγαινε ραντεβού για 18 μήνες κι αποφάσισε να δώσει γαμήλιους όρκους.
Έχουν περάσει 22 χρόνια ενός ευτυχισμένου έγγαμου βίου, αποδεικνύοντας για μια ακόμη φορά ότι η δύναμη της αγάπης δεν γνωρίζει όρια.

Η Maryanne και ο Tommy Pilling, από το Ηνωμένο Βασίλειο, θεωρούνται ότι είναι το πρώτο ζευγάρι με σύνδρομο Down που παντρεύτηκε. Η αντίδραση της κοινωνίας ήταν σφοδρή, όταν το 1995 αποφάσισαν να παντρευτούν, κι επικρίθηκαν έντονα για την απόφασή τους αυτή. Τώρα, το 2017, το ζευγάρι γιορτάζει 22 χρόνια ευτυχισμένης παντρεμένης ζωής μαζί.

Φαίνονται σαν το τέλειο ζευγάρι, μοιράζονται το ίδιο χαμόγελο στα όμορφα πρόσωπά τους, με τα μάτια τους να φωτίζονται  από ευτυχία, αγάπη και θαυμασμό του ενός για τον άλλον. Είναι δύσκολο να αντιληφθούμε πόση κατανόηση και πόση συμπόνια  έχουν μοιραστεί οι δυο τους όλα αυτά τα χρόνια. Πέρασαν και οι δύο τον ίδιο πόνο της διαφορετικότητας από την υπόλοιπη κοινωνία, στηρίζοντας ο ένας τον άλλο.

Έχουν μοιραστεί έναν βαθύτατο δεσμό φροντίζοντας ο ένας τον άλλο. Ένας δεσμός άγνωστος στον υπόλοιπο κόσμο.

Το ζευγάρι έχει τώρα χιλιάδες ανθρώπους που τους ακολουθεί στη σελίδα τους στο Facebook , την οποία διαχειρίζεται η αδελφή της Maryanne η Lindi.

Η Maryanne είναι τώρα 45 ετών και ο Tommy  59.

«Ο γάμος μου ήταν η καλύτερη ημέρα της ζωής μου», είπε η κα Pilling. “Ήμουν συγκλονισμένη όταν ο Tommy μου έκανε την πρόταση γάμου, αλλά δεν το σκέφτηκα στιγμή και είπα αμέσως το ναι.”

“Ο Tommy κι εγώ ποτέ δε μαλώνουμε. Αγαπώ πολύ τον σύζυγό μου. Είναι παράλληλα για εμένα κι ο καλύτερος φίλος μου “, είπε η Maryanne.

Ο κόσμος που κάποτε ήταν γεμάτος επικρίσεις, τώρα κοιτάζει το ζευγάρι και βλέπει την απόδειξη ότι οι άνθρωποι με σύνδρομο Down μπορούν να ζήσουν μια ευτυχισμένη ζωή με τους ανθρώπους που αγαπούν.

Την ημέρα που γνωρίστηκαν για πρώτη φορά, το 1995, η μητέρα της, η Linda, δήλωσε: “Την ημέρα που η Maryanne συναντήθηκε με τον Tommy, ήρθε στο σπίτι με ένα τεράστιο χαμόγελο στο πρόσωπό της. Δεν μπορούσε να σταματήσει να μιλάει γι ‘αυτόν και με ρώτησε αν θα μπορούσε να τον προσκαλέσει για δείπνο. ”

Από εκεί και μετά συνέχισαν να βγαίνουν ραντεβού για 18 μήνες μέχρι που της έκανε την πρόταση.

Η μητέρα της Maryanne, Linda, έδωσε αμέσως την ευχή της  όταν ο Tommy τη ρώτησε αν θα μπορούσε να κάνει πρόταση γάμου στην κόρη της. Είχε για να της δώσει μόνο ένα δαχτυλίδι από μηχάνημα αυτόματης πώλησης παιχνιδιών.

Στη συνέχεια η μητέρα της τον συνόδεψε σε ένα κατάστημα για να αγοράσει ένα πραγματικό δαχτυλίδι αρραβώνων.

Για την 20ή επέτειό τους το 2015, η Maryanne και ο Tommy ανανέωσαν τους όρκους τους

“Οι άνθρωποι που ανησυχούν για τα παιδιά τους ή για τα εγγόνια τους που πάσχουν από Σύνδρομο Down έχουν ελπίδα από την ιστορία της Maryanne και του Tommy”, δήλωσε η Lindi. «Ελπίζω ότι τα παιδιά τους θα ερωτευτούν και θα ζήσουν ευτυχισμένα».

Για άλλη μια φορά, αυτό το ζευγάρι έχει αποδείξει ότι η αγάπη είναι το πιο όμορφο και πολύτιμο πράγμα στον κόσμο! Και όλα τα ζωντανά όντα έχουν το δικαίωμα να αγαπούν και να αγαπιούνται.

Πηγή 22 χρόνια πριν μια μητέρα ήταν εντελώς αντίθετη στον γάμο της κόρης της που είχε σύνδρομο down, σήμερα όμως το μετανιώνει πικρά

Το όνομα της Supatra «Natty» Susuphan έκανε πριν λίγα χρόνια τον γύρο του κόσμου καθώς έλαβε τον τίτλο του πιο τριχωτού κοpιτσιού στον πλανήτη.

Οι φωτογραφίες με το γεμάτο τρίχες πρόσωπό της προκάλεσαν μεγάλη αίσθηση, όμως σήμερα τα πράγματα είναι εντελώς διαφορετικά για την 17χρονη από την Μπανγκόγκ.

Η Supatra παντρεύτηκε τον εκλεκτό της καρδιάς της κι έτσι πήρε την απόφαση να ξυριστεί και να δείξει σε όλον τον κόσμο το πρόσωπό της χωρίς τις τρίχες.

Η νεαρή γυναίκα που πάσχει από ένα σπάνιο σύνδρομο δήλωσε πως «δεν νιώθω διαφορετικά από τους υπόλοιπους ανθρώπους.

Στο σχολείο υπήρχαν κάποια παιδιά που με αποκαλούσαν «μαϊμού», όμως αυτά δεν με επηρεάζουν πια».

Πηγή Το πιο τριχωτό κοpίτσι στο κόσμο ξυρίστηκε γιατί βρήκε τον έρωτα της ζωή της

Να λες στον άνθρωπό σου, «Σ’ ευχαριστώ για όσα έχεις κάνει για μένα. Που υπάρχεις, που με βασανίζεις. Με βοηθάς να μαθαίνω να σε συγχωρώ»

Η αγάπη είναι το επιστέγασμα και η βάση. Αυτή σκεπάζει όλες τις αρετές. Είναι η ασφάλεια και η σιγουριά ότι πας καλά. Διότι, αν όλα αυτά τα κάνεις χωρίς αγάπη, όπως λέει ο Απόστολος Παύλος, δεν έχει νόημα.

Διότι όλα αυτά τα βρίσκεις κι αλλού: σε αρχαίους φιλοσόφους, ρήτορες, ιδρυτές διάφορων φιλοσοφικών συστημάτων. Είχαν τιθασεύσει, ίσως, το «εγώ» τους, δεν έπιναν πολύ, δεν έτρωγαν, δεν κοιμούνταν. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι είχαν κι αγάπη.Αγάπη να ‘χεις. Αγάπη να βγάζεις. Αγάπη ν’ αφήσεις. Κι όσοι θα έρχονται έπειτα από χρόνια κοντά στον τάφο σου και θα σε θυμούνται και θα σε φέρνουν στη σκέψη και στο μυαλό τους, θα λένε: «Α, αυτός ο άνθρωπος είχε αγάπη.

Είχε καλοσύνη. Σε κανέναν δεν είπε κάτι κακό ούτε κράτησε σε κάποιον κακία. Λόγο για κάποιον δεν είπε. Δεν τον θυμάμαι να κατηγόρησε, να κατέκρινε. Ποτέ. Τα χέρια του, συνέχεια ελεημοσύνες. Το στόμα του έσταζε μέλι. Τα μάτια του, πάντα γεμάτα δάκρυα απ’ τον πόνο των ανθρώπων. Τα πόδια του πήγαιναν συνέχεια εδώ κι εκεί, σε αρρώστους και βασανισμένους».Αυτό μ’ αρέσει πολύ. Είναι κάτι που ζηλεύω. Είναι το ανώτερο χάρισμα. Ετσι δεν λέει και η Αγία Γραφή; «Πίστη, ελπίδα κι αγάπη. Μείζων δε τούτων, η αγάπη».

Το ανώτερο. Σήμερα μιλήσαμε για τα ανώτερα. Καλή δύναμη σου εύχομαι. Κάνε ένα βήμα ν’ αγαπήσεις, να χαρείς, να νιώσεις τον πλούτο αυτής της ομορφιάς μες στην ψυχή σου. Και μην πληγώνεσαι αν δεν σ’ αγαπούν. Δεν αξίζει να στενοχωριέσαι αν δεν σε αγαπούν.Μην ασχολείσαι με το πώς σου φέρονται οι άλλοι, διότι θα αρρωστήσεις. Μάθε εσύ ν’ αγαπάς. Ανεξαρτήτως του τι κάνουν οι άλλοι. Μάθε εσύ -σαν τον Θεό- να δίνεις. Σαν τον ήλιο να λάμπεις. Ασε τους άλλους. Αν δεν σ’ αγαπούν, δεν πειράζει. Γιατί ούτε κι εσύ αγαπάς πάντα. Αν μάθεις την τέλεια αγάπη, τότε θ’ αγαπάς. Ωσπου να μάθεις, κάνεις λάθη. Ετσι είναι οι άνθρωποι. Μην περιμένεις πολλά απ’ τους ανθρώπους.

Μην απαιτείς και λες: «Εγώ σ’ αγάπησα. Τώρα θέλω κι εσύ να μ’ αγαπάς». Μην κινείσαι έτσι. Εσύ θα τρέφεσαι απ’ αυτή την πηγή, που θα βγαίνει από μέσα σου. Κι αν οι άλλοι σου ανταποδώσουν την αγάπη, θα ‘ναι ωραία. Αν δεν σου την ανταποδώσουν, δεν πειράζει. Μην γκρινιάζεις, γιατί μετά χάνεις αυτό το καλό που κάνεις και είναι μισό. Εσύ θ’ αγαπάς. Αγάπη, αγάπη, αγάπη. Ωραία λέξη. Καλή δύναμη.

Και γράψε αυτή τη λέξη στην καρδιά σου. Λέγε τη και με το στόμα σου. Και πες τη και σήμερα σε κάποιον. Πες τη στο παιδί σου, στη γυναίκα σου, στον άντρα σου, πες τη στα αδέλφια σου. Σε παρακαλώ, σήμερα βρες κάποιον και πες του τη λέξη «σ’ αγαπώ». Σ’ εμένα μην την πεις πάλι. Διότι εγώ το ξέρω. Μου την έχεις ξαναπεί τόσες φορές. Πες την όμως και σε κάποιους που δεν την έχεις πει, γιατί δυσκολεύεσαι. Εκεί θέλω να το πεις. Κι αν σε κοροϊδέψουν και λίγο, δεν πειράζει.

Συνέχισε να τη λες έπειτα από μέσα σου. Μην τη λες με τρόπο που να προκαλείς. Να λες στον άνθρωπό σου: «Σ’ αγαπώ και σ’ ευχαριστώ για όλα όσα έχεις κάνει για μένα. Σ’ ευχαριστώ που υπάρχεις. Που με βοηθάς. Που με στηρίζεις. Που με βασανίζεις. Και με βοηθάς και με τον τρόπο αυτό να μαθαίνω. Και με βοηθάς να σε υπομένω, να σε συγχωρώ».

Από το βιβλίο του π. Ανδρέα Κονάνου «Στο βάθος κήπος»

Πηγή Ανδρέας Κονάνος: «Μην ασχολείσαι με το πώς σου φέρονται οι άλλοι, διότι θα αρρωστήσεις. Μάθε εσύ ν’ αγαπάς»

Όσο τα χρόνια περνούν οι άμυνες της εκάστοτε προσωπικότητας βελτιώνονται, τα σημαντικά αρχίζουν να ξεχωρίζουν από τα ασήμαντα και, με δυο λόγια, γίνεσαι πιο σίγουρος για τον εαυτό σου και πιο ισορροπημένος. Μπορεί το σώμα να φθείρεται (λίγο), αλλά το πνεύμα διαρκώς βελτιώνεται. Κι αυτό μας κάνει να σκεφτόμαστε ότι ίσως ο χρόνος δεν είναι και τόσο κακός τελικά.

5 πράγματα που σταματούν να σε νοιάζουν μετά τα 40

Όσο είσαι ακόμη μικρός το μυαλό σου απασχολούν ένα σωρό ασήμαντα -ή, τουλάχιστον, λίγο σημαντικά- πράγματα, όπως το πόσο επιτυχημένος είσαι εpωτικά, πόσα κεφάλια γύρισαν να σε κοιτάξουν, ποιο μπαρ άνοιξε, ποιος σε συμπαθεί και ποιος όχι. Ο καλός μας φίλος ο χρόνος, όμως, έρχεται για να μας απαλλάξει από τέτοιες σκέψεις. Ποια είναι λοιπόν τα πράγματα για τα οποία δεν σου καίγεται καρφί όταν φτάσεις τα σαράντα;

Τι πιστεύουν οι άλλοι για ‘σενα

Όσο είναι κανείς μικρός, στη διαδικασία αναζήτησης της ταυτότητάς του, μπερδεύεται και νομίζει ότι τις απαντήσεις που ψάχνει θα του τις δώσουν οι άλλοι. Η γνώμη που έχουν σχηματίσει για ‘σένα οι συμμαθητές σου, οι συμφοιτητές σου κι αργότερα οι συνάδελφοί σου, είναι εξαιρετικά σημαντική και νιώθεις ότι πρέπει να αρέσεις σε όλους. Όταν ήμασταν μικροί (και γλυκά αφελείς) η κακή γνώμη κάποιου για εμάς μπορούσε να μας τσακίσει ψυχολογικά. Ο χρόνος όμως μας έκανε πιο «φιλοσοφημένους». Το σκεφτήκαμε, το ζυγίσαμε και καταλήξαμε ότι η γνώμη που πραγματικά μετράει είναι πρώτα η δική μας γνώμη για τον εαυτό μας και η δική μας έγκριση ή απόρριψη των επιλογών μας και, δευτερευόντων, η γνώμη αυτών που πραγματικά αγαπάμε και νοιαζόμαστε.

Έτσι, στα σαράντα, μπορεί κανείς να διαχειριστεί με τη σωστή δόση αναισθησίας τα αρνητικά σχόλια των τρίτων και να επεξεργαστεί με τη σωστή δόση προβληματισμού την κακή γνώμη των ανθρώπων που εκτιμά. Φαίνεται να είναι γεγονός για τους περισσότερους ανθρώπους: όσο μεγαλώνεις, πληγώνεσαι δυσκολότερα.

Ποιο καινούριο μπαράκι άνοιξε και πόσες συναυλίες έχει το Σαββατοκύριακο

Θυμάστε όταν ήσασταν μικροί (και άτεκνοι) που κυνηγούσατε σαν λαγωνικό τα καινούρια μπαρ, τα δημοφιλέστερα πάρτι και τις συναυλίες της πόλης; Όσο είσαι ακόμη μικρός, προσπαθείς να έχεις την πλήρη εποπτεία των καινούριων events και χώρων στην πόλη σου. Ξεψαχνίζεις περιοδικά και σελίδες που ενημερώνουν για το τι καινούριο συμβαίνει στην πόλη και κυνηγάς την διασκέδαση σαν παλαβός χωρίς να αφήνεις καμία ευκαιρία να πάει χαμένη.

Μεγαλώνοντας, κατ’ αρχάς βγαίνεις εκ των πραγμάτων λιγότερο.

Οι αντοχές στου στο αλκόολ και την ορθοστασία είναι μειωμένες και βρίσκεις πια ανούσιο το να στριμωχτείς σε ένα μπαρ, όπου δεν θα μπορείς να ανταλλάξεις μια κουβέντα της προκοπής με το διπλανό σου. Ταυτόχρονα, ο χρόνος που διαθέτεις είναι πια πολύ περιορισμένος και οι ευκαιρίες για εξόδους λιγότερες, επομένως μαθαίνεις να εκτιμάς την καλή παρέα, το καλό φαγητό και τα σίγουρα κι αγαπημένα στέκια.

Το να είσαι «στην τρίχα» 24 ώρες το 24ωρο

Εδώ η υπόθεση είναι κυρίως γυναικεία. Στην εφηβεία και τα νεανικά μας χρόνια, τα περισσότερα κοpιτσάκια παθαίνουμε έναν μίνι παροξυσμό με την εμφάνιση μας. Περνάμε ώρες μπροστά τον καθρέφτη επιλέγοντας το σωστό χτένισμα και άλλες τόσες μπροστά στην ντουλάπα μέχρι να βρούμε το ιδανικό σύνολο που μας κολακεύει. Λίγο από ανασφάλεια και λίγο από ματαιοδοξία, οι νεαρές γυναίκες αφιερώνουν πολλή σκέψη (ίσως περισσότερη απ’ όση πρέπει) στο πώς φαίνονται και στο πώς θα βελτιώσουν την εμφάνισή τους.

Μεγαλώνοντας ξεμπερδεύεις με πολλές απ’ αυτές τις περιττές διαδικασίες.

Μπορεί να μην σταματά ποτέ να σε ενδιαφέρει το αν είσαι όμορφη ή όχι, είσαι όμως πια συμφιλιωμένη με την εικόνα σου και -ευτυχώς- οι ατελείωτες ώρες μπροστά στον καθρέφτη σου φαίνονται πια χαμένος χρόνος. Ξέρεις ποια ρούχα σου ταιριάζουν και έχεις φροντίσει να εξοπλιστεί με λίγα, αλλά απαραίτητα και νιώθεις άνετα να πας στο super market με την φόρμα σου και τα μαλλιά πιασμένα σε κότσο-μπιφτέκι γιατί πια ξέρεις ότι, μάλλον, δεν θα γνωρίσεις τον έpωτα στο διάδρομο με τις κονσέρβες.

Να είσαι ευγενικός με όλους

Προσπαθώντας να ορθοποδήσεις (και να βρεις τον εαυτό σου, που λέγαμε και προηγουμένως), όταν είσαι μικρός αποφεύγεις τις συγκρούσεις όπως ο διάβολος το λιβάνι. Δεν θες να τσακώνεσαι με κανέναν και πιστεύεις ακράδαντα ότι πρέπει να είμαστε ευγενικοί και χαμογελαστοί με όλους. Τα χρόνια μας κάνουν πιο σκληρούς και απαιτητικούς (και καλά μας κάνουν). Αν η κυρία που μας εξυπηρετεί στην δημόσια υπηρεσία έχει τα νεύρα της και θέλει να σχολάσει (παρά το ότι είναι ακόμη δύο παρά), δεν θα διστάσουμε να της υπενθυμίσουμε ότι πρέπει να μας εξυπηρετήσει. Αν το φαγητό που παραγγείλαμε είναι προχτεσινό, έχει δυο τρίχες ή, απλούστερα… δεν είναι αυτό που παραγγείλαμε, δεν έχουμε κανένα πρόβλημα να ζητήσουμε από τον σερβιτόρο να το αλλάξει. Πατάμε πιο γερά στα πόδια μας, ξέρουμε από προσωπική εμπειρία ότι ο κόσμος είναι χειρότερος απ’ αυτό που πιστεύαμε μικροί και προχωράμε με περισσότερη αυτοπεποίθηση -και ίσως περισσότερα νεύρα.

Πόση «πέραση» έχεις στο άλλο φύλο

Εντάξει, το αν είσαι ή όχι ποθητή μάλλον δεν σταματάει να σε νοιάζει εντελώς, όσο κι αν μεγαλώσεις. Δεν υπάρχει όμως καμία σύγκριση του πόσο σημαντικό ήταν για ‘σένα όταν ήσουν 20 το να αρέσεις, με το πόσο σε νοιάζει πια που έχεις οικογένεια και ένα, δύο, τρία παιδιά που απασχολούν το 99% των εγκεφαλικών σου διεργασιών. Οι περισσότερες γυναίκες θέλουν λίγο-πολύ να είναι εμφανίσιμες και να έχουν πέραση στο άλλο φύλο, απλώς μεγαλώνοντας σε νοιάζει πολύ λιγότερο πόσα κεφάλια γύρισαν και πόσα βλέμματα θαυμασμού έπεσαν πάνω σου.

Το είπαμε και πριν: ο χρόνος σκοτώνει λίγο-λίγο την (περιττή) ματαιοδοξία. Κι αυτό δεν μπορεί παρά να είναι ευτύχημα! Επομένως, χαλάλι η χαλάρωση στους μηρούς, το κάπως σπασμένο δέρμα στον λαιμό ή το μετώπο και τα μαλλιά που γκρίζαραν πια για τα καλά. Ο χρόνος μας κάνει σοφότερους, πιο προσγειωμένους και πιο σίγουρους κι αυτό είναι η βάση της ευτυχίας -δεν είναι;

Πηγή 5 πράγματα που σταματούν να σε νοιάζουν μετά τα 40

Είναι πολύ δύσκολο να γράφεις για απώλειες. Για θανάτους. Για ανθρώπους αξιαγάπητους που με την ζωή τους δίδαξαν ήθος μεγάλωσαν παιδιά είδαν εγγόνια, επιτυχίες, πορείες και ένιωσαν περήφανοι για τα παιδιά τους.

Μια τέτοια γυναίκα ήταν και η Ξανθούλα. Η μητέρα του Φώτη, πεθερά της Παόλα και γιαγιά της Παολίνας.

Μια υπέροχη γυναίκα που πάλευε με τον θάνατο στα 85 της μετά απο ένα εγκεφαλικό επεισόδιο που πέρασε, πρίν απο πέντε μήνες.

Δυστυχώς η γυναίκα έφυγε απο την ζωή πρίν απο λίγες ώρες σκορπώντας θλίψη και πόνο στους ανθρώπους της.

Ο Φώτης ειδικά τις τελευεταίες ημέρες ήταν συνεχώς δίπλα της μιας και η πορεία της την τελευταία εβδομάδα ήταν πολύ άσχημη.

Λεπτομέρειες για την κηδεία θα μάθουμε αργότερα.

Όπως και να χει ευχόμαστε μέσα απο την καρδιά μας συλληπητήρια και δύναμη στους οικείους της.

Καλό ταξίδι αρχόντισσα μου.

Πηγή Νεκρή η Ξανθούλα Ζογλοπίτη, η αγαπημένη της Πάολα

Δεν την χαρακτηρίζω σπουδαία επειδή θεωρώ ότι είναι καλύτερη από κάθε άλλη μαμά που αγαπά και φροντίζει το παιδί της παρά τις δυσκολίες, αλλά επειδή με τη σελίδα που έχει φτιάξει στο Facebook βοηθά στην ορατότητα ανθρώπων που μέχρι πριν λίγες δεκαετίες οι δικοί τους τους έκρυβαν (πολλοί τους κρύβουν ακόμα).

Κατά τη γνώμη μου είναι ήρωες οι γονείς που δραστηριοποιούνται και αγωνίζονται και για τα δικά τους παιδιά και των άλλων – λαμπρό παράδειγμα η Λένα Στυλιανού, θεία μου, που κάνει εδώ και δεκαετίες, ακούραστα, εξαιρετική δουλειά ως Πρόεδρος της Εταιρίας Σπαστικών Βορείου Ελλάδος.

Στη σελίδα Η ζωή με το Γιάννη παρακολουθούμε την καθημερινότητά τους, μέσα από αφηγήσεις, φωτογραφίες και βίντεο.

Η απάντηση της μητέρας ήταν η εξής (και ήταν υποδειγματική):

Πέρυσι ο Γιάννης,ο οποίος έχει βαρύ αυτισμό με βαριά νοητική υστέρηση άνω του 80% αναπηρία,έκλεισε τα 18. Ενηλικιώθηκε δηλαδή. Για 18 χρόνια έκλαιγα στα γενέθλια του. Έστελνα την τούρτα στο σχολείο και περίμενα να περάσει η μέρα. Του Γιάννη έτσι κι αλλιώς καρφί δεν του καιγόταν. Ούτε καταλάβαινε ούτε έτρωγε από την τούρτα,ούτε ήθελε να τραγουδάμε. Αποφάσισα λοιπόν ν´αλλάξω εγώ. Να μην κλαίω πιά αλλά να γιορτάζω κάθε μέρα μαζί του. Πήγα και αγόρασα την πιό ακριβή τούρτα, με τον Τόμας το τρενάκι που αγαπάει, την άφησα στην τραπεζαρία μία ολόκληρη μέρα με τον Γιάννη να την κοιτά από μακριά. Προς το βράδυ πήγε και κάθησε μπροστά της και την κατέστρεψε σαν πλαστελίνη. Τον άφησα.Τούρτα του ήταν. Από εκείνη τη μέρα προσπαθώ να μην κλαίω τόσο…

Έτρεξα τον μαραθώνιο του Βερολίνου ως πρέσβειρα του ιδρύματος ΙΠΑΠ Η Θεοτόκος όπου βοηθάει παιδιά κ ενήλικες αυτιστικούς μέσω των εργαστηρίων τους να βρουν εργασία σ´ένα τόπο που κάτι τέτοιο το λες κ επιστημονική φαντασία. Και τον Νοέμβριο θα τρέξω το μαραθώνιο της Νέας Υόρκης για τον παγκόσμιο οργανισμό ενημέρωσης και έρευνας για τον αυτισμό OAR RUN FOR AUTISM.

Και έφτιαξα αυτή τη σελίδα για να δείτε πως είναι η ζωή ενός αυτιστικού ανθρώπου.Γιατί πολλοί ακόμα με ρωτάνε τι είναι αυτισμός.Γιατί ζούμε σε μιά χώρα που «κοιτάμε»την αναπηρία και δεν έχουμε μάθει να ζούμε με αυτή σαν κάτι το φυσιολογικό.Άλλος γεννιέται με δύο χέρια άλλος όχι,άλλος με δυό πόδια άλλος είναι σε καροτσάκι,άλλος βλέπει άλλος όχι κλπ.

Στις άλλες χώρες οι ΑΜΕΑ κυκλοφορούν ανάμεσα μας στην Ελλάδα όχι. Εδώ μας κόβουν τις θεραπείες,τα επιδόματα.. Η αναπηρία δεν πρέπει να κρύβεται.Δεν κολλάει.

Για όλα αυτά γράφω για τον Γιάννη και θα συνεχίσω. Δεν εκθέτω κανένα. Όποιος θέλει δεν την ακολουθεί απλά. Έχω πάρει τόσα χιλιάδες μηνύματα αγάπης και σας ευχαριστώ όλους.

Πηγή Είμαι η μητέρα του Γιάννη και θέλω να δεις πώς είναι η ζωή μου με ένα αυτιστικό παιδί