22 March, 2019
Home / Lifestyle (Page 205)

Χωρίς τέλος η τραγωδία από τη φονική πυρκαγιά στο Μάτι, καθώς αυξήθηκε ο αριθμός των θυμάτων της «μαύρης» 23ης Ιουλίου.

Δυστυχώς, τα θύματα της φωτιάς στο Μάτι ανέρχονται στα 100, καθώς έχασε τη μάχη για τη ζωή ένας 73χρονος εγκαυματίας που νοσηλευόταν στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας του Νοσοκομείου Ευαγγελισμός.

Χρειάστηκαν λιγότερες από 12 ώρες για να συντελεστεί μια από τις μεγαλύτερες τραγωδίες στα ελληνικά χρονικά: ο θάνατος δεκάδων πολιτών, παιδιών, ηλικιωμένων, οικογενειών, από την πυρκαγιά που ξέσπασε το απόγευμα της Δευτέρας 23 Ιουλίου στο Νταού Πεντέλης.


Σε διάστημα μιας ώρας και σαράντα λεπτών, οι φλόγες κατέστρεψαν ανθρώπινες ζωές, περιουσίες, δάσος, πριν σβήσουν στη θάλασσα, στο Κόκκινο Λιμανάκι και στην Αργυρά Ακτή. 

Πηγή Τραγωδία δίχως τέλος: 100 τα θύματα από τη φονική φωτιά στο Μάτι – Υπέκυψε εγκαυματίας

Ανάμεσά τους και ένα ελληνικό

Γραφικά, μικροσκοπικά και πανέμορφα τα χωριά που ακολουθούν διαθέτουν λιγοστούς κατοίκους, συγκριτικά με τις φημισμένες μεγαλουπόλεις του κόσμου, και αποτελούν ιδανικό προορισμό διαμονής για όλους.
Τουλάχιστον, για όσους επιθυμούν χαλαρούς ρυθμούς, νωχελική καθημερινότητα και σχετική ησυχία.
Τσέσκυ Κρούμλοβ, Τσεχία
Στο νότιο τμήμα της Τσεχίας και σε απόσταση 170 χλμ. από την Πράγα το Τσέσκυ Κρούμλοβ μαγεύει τους πάντες με την μεσαιωνική εικόνα του, ενώ έχει ανακηρυχθεί ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς από την UNESCO.
Διαθέτει κτήρια χαρακτηριστικής αρχιτεκτονικής από τον 14ο- 17ο αιώνα και ρομαντικά σοκάκια για ατελείωτες βόλτες. Το επιβλητικό του κάστρο που χρονολογείται από τα τέλη του 13ου αιώνα, είναι το δεύτερο μεγαλύτερο της χώρας.
Σιρακάουα, Ιαπωνία
Στην ψηλότερη κορυφή του όρους Haku, στην περιοχή Σιρακάουα-Γκο στην κεντρική Ιαπωνία, συναντάται ένα από τα ομορφότερα χωριά της χώρας. Το Σιρακάουα είναι γνωστό για τα γραφικά σπιτάκια με τις χαρακτηριστικές τρίγωνες οροφές, ενώ περιβαλλόμενο από πευκόφυτες ορεινές εκτάσεις κατά την διάρκεια του χειμώνα με το χιόνι να έχει απλώσει το λευκό πέπλο πάνω του μετατρέπεται σε ονειρικό τοπίο.
Juzcar, Ισπανία
Χαμένο μέσα στα δάση της Ανδαλουσίας, στο νότιο τμήμα της χώρας, το μικρό Juzcar έγινε γνωστό ως το στρουμφοχωριό της Ισπανίας, καθώς αποτέλεσε το φυσικό σκηνικό της ταινίας «Τα Στρουμφάκια».
Με τα χαρακτηριστικά μπλε σπιτάκια (από το 2011 που πραγματοποιήθηκαν τα γυρίσματα), μετρά λιγότερους από 300 μόνιμους κατοίκους και αποτελεί ιδανικό τόπο διαμονής για τους λάτρεις των χαλαρών ρυθμών.
Έζ, Γαλλία
Μετρά περίπου 3.000 κατοίκους, βρίσκεται σε υψόμετρο 427 μέτρων και προσφέρει απρόσκοπτη θέα στο απέραντο γαλάζιο της Μεσογείου. Η Εζ είναι μια μικρή πόλη στο γαλλικό νότο, 12 χλμ. από τη Νίκαια, και αποτελούσε αγαπημένο προορισμό του Walt Disney.
Σκαρφαλωμένη πάνω σε ένα βραχώδη λόφο διαθέτει έναν ιδιαίτερο μεσαιωνικό αέρα με πλακόστρωτα στενά δρομάκια και πέτρινα σπίτια με χαμηλές μεγάλες πόρτες, ενώ περιβάλλεται από ένα κάστρο του 12ου αι.
Οία, Σαντορίνη
Από τα πλέον πολυφωτογραφημένα σημεία της χώρας μας, η Οία –ανακηρύχτηκε διατηρητέος οικισμός το 1976– έχει αποτελέσει έμπνευση για άπειρους καλλιτέχνες, ενώ κάθε χρόνο έλκει σαν μαγνήτης τους τουρίστες από κάθε σημείο του κόσμου.
Εντυπωσιακά υπόσκαφα, όμορφα καπετανόσπιτα, αμέτρητοι τρούλοι και ένα εντυπωσιακό κάστρο στα σημεία αναφοράς της, μετά από την μοναδική θέα της προς την καλντέρα.
Ρεν, Νορβηγία
Γνωστό ως το ωραιότερο νορβηγικό χωριό, το Ρεν βρίσκεται στο νησί Moskenesoya στο αρχιπέλαγος Lofoten και χρονολογείται από το 1743. Τα χαρακτηριστικά κόκκινα σπιτάκια του συναντώνται 95 περίπου χλμ. πάνω από τον Αρκτικό Κύκλο, παραδομένα στην «αγκαλιά» του καταπράσινου τοπίου ολόγυρά τους.
Ο σημερινός πληθυσμός του δεν ξεπερνά τους 300 μόνιμους κατοίκους, ενώ δεν είναι λίγοι οι τουρίστες που το επισκέπτονται για να απολαύσουν από κοντά το εκπληκτικό φυσικό φαινόμενο Βόρειο Σέλας.
Hallstatt, Αυστρία
Το Hallstatt, στις όχθες της λίμνης Hallstattersee στην Αυστρία, ξεχωρίζει για το υπέροχο, αλπικό, φυσικό σκηνικό με τα πανέμορφα κτήρια του 16ου αιώνα. Με πλούσια ιστορική και πολιτιστική κληρονομιά, έχει ανακηρυχθεί μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO και βρίσκεται σε απόσταση 64 χλμ. από τα γερμανικά σύνορα.
Ταλίν, Εσθονία
Στην καρδιά της πρωτεύουσας της Εσθονίας, η Παλιά Πόλη του Ταλίν αποτελεί πραγματικό κόσμημα με τα παραδοσιακά σπίτια, τα μικρά, πλακόστρωτα σοκάκια και την γενικότερη μυστηριακή ατμόσφαιρά του.
Μεσαιωνικοί πύργοι και καμπαναριά γοτθικού ρυθμού κυριαρχούν στον ουρανό πάνω από το ιστορικό κέντρο, το οποίο συμπεριλαμβάνεται στη λίστα με τα Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.
Μπίμπουρι, Μεγάλη Βρετανία
Στην επαρχία του Γκλούστερσαιρ, το γραφικό Μπίμπουρι μετρά  μόλις 350 μόνιμους κατοίκους και αντανακλά όλη την ομορφιά της βρετανικής υπαίθρου. Χρονολογείται από τον 14ο αιώνα και μοιάζει να έχει ξεπηδήσει από μυθιστόρημα της πολυαγαπημένης Τζέιν Όστιν.
Μεσαιωνικά σπίτια, εντυπωσιακό φυσικό τοπίο, πέτρινα γεφυράκια, ανθισμένοι κήποι, πλακόστρωτα δρομάκια και λίμνες στα βασικά χαρακτηριστικά του.
Bardejov, Σλοβακία
Στο νοτιοανατολικό τμήμα της Σλοβενίας, το Bardejov είναι ένας από τους αρχαιότερους οικισμούς στη χώρα και συγκαταλέγεται και αυτό στα Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO. Η αρχιτεκτονική του αποτελείται από ένα πάντρεμα της αρχιτεκτονικής του 13ου, 14ου και 15ου αιώνα.
Αλμπερομπέλο, Ιταλία
Στην επαρχία του Μπάρι, στο νοτιοανατολικό τμήμα της Ιταλίας, το Αλμπερομπέλο (στα ιταλικά σημαίνει όμορφο δέντρο) είναι γνωστό και ως η «πρωτεύουσα των τρούλων». Κι αυτό γιατί τα 1.500 περίπου σπίτια του, σκεπάζονται με τους χαρακτηριστικούς κωνικούς τρούλους που χρονολογούνται από τον 16ο αι. –μια εικόνα που κάνει τον γύρο του κόσμου.

Πηγή Γραφικά και μικροσκοπικά χωριά παγκοσμίως, όπου όλοι θα θέλαμε να ζήσουμε

Οι γονείς είναι αναπόσπαστο κομμάτι μας. Είτε είμαστε έφηβοι είτε μεσήλικες, πάντα υπάρχουν στη ζωή μας για να φωτίζουν τα μελανά μας σημεία. Όλοι ξέρουμε την αξία τους. Όλοι ξέρουμε, όμως, και κάποιον που να μεγάλωσε με έναν απ’ τους δύο γονείς ή κάποιον που μεγαλώνει μόνος του ένα παιδάκι. Όλοι ξέρουμε τη λέξη «μονογονέας». Αυτό που δεν ξέρουμε όλοι είναι την αξία που έχει αυτός και την αναγνώριση που του αρμόζει για τα όσα κάνει καθημερινά.

Είτε από επιλογή είτε επειδή η ζωή τα έφερε έτσι, κάποιοι άνθρωποι αναγκάζονται να μεγαλώσουν τα βλαστάρια τους χωρίς τη στήριξη του συντρόφου τους. Πολλοί –ακόμα και σήμερα– κατακρίνουν αυτή τους την επιλογή. Ξέρετε τι όμως; Άνθρωποι εκεί έξω, αν ποτέ γνωρίσετε ένα τέτοιο πλάσμα, όχι μόνο δεν πρέπει να σκεφτείτε οτιδήποτε αρνητικό για την «ασυμβατότητα με τα πρότυπα της κοινωνίας», αλλά πρέπει να το επικροτήσετε για την υπερδύναμη προσπάθειά του να κάνει τα παιδιά του ολοκληρωμένους ανθρώπους.

Πολλοί θα αναρωτηθείτε αν είναι τόσο δύσκολο. Μήπως είναι εύκολο μια μάνα, που λειτουργεί παράλληλα και σαν πατέρας, να δουλεύει και να κρατάει και τα όρια στο σπίτι όταν η κατάσταση απαιτεί αυστηρότητα; Και συνάμα, κάνοντας αυτά, να προσφέρει τη μητρική της αγκαλιά και τρυφερότητα όταν τα παιδιά το έχουν ανάγκη; Πόσο εύκολο νομίζετε πως είναι να έχει μια ισορροπία συναισθημάτων; Να είναι αποφασιστική και κάποτε απόλυτη αλλά ταυτόχρονα προσαρμοστική και γλυκιά; Ακόμα κι αν πρέπει να αλλάζει ανά λεπτό για να ισορροπεί.

Αναρωτηθήκατε επίσης ποτέ πόσο δύσκολο είναι γι’ αυτόν τον πατέρα, ενώ προσπαθεί να φτιάξει το αγαπημένο φαγητό των παιδιών του, να παραμένει ταυτόχρονα ο επαγγελματίας που αυτά έχουν ανάγκη να θαυμάζουν, η δύναμη που στηρίζει το σπίτι; Να ‘ναι αυτός που θα τα υπερασπιστεί σε έναν καβγά, αλλά κι αυτός που θα παίξει μαζί τους στην παιδική χαρά, θα τα λούσει, θα τους φτιάξει τα μαλλιά και θα τα ντύσει;

Αυτός είναι ο άνθρωπος που ονομάζουμε μονογονέας. Κι ας περνάνε τα εικοσιτετράωρα χωρίς να βρίσκει λεπτό για τον εαυτό του. Κι ας στερείται τις δικές του φιλίες, τα χόμπι, τα κομμωτήρια, τους καφέδες, το ποδόσφαιρο, απλά για να είναι παρών σε κάθε στιγμή της ζωής των παιδιών του. Δεν το μετανιώνει ούτε στιγμή και παρ’ όλες τις σιωπηλές θυσίες του, θα το ξανάκανε με ευχαρίστηση.

Αυτοί οι άνθρωποι κάποτε σε κάνουν να αναρωτιέσαι. Πώς γίνεται να ‘ναι τόσο δυνατοί που να αντέχουν το φόρτο ολόκληρης της οικογένειας; Πώς στέκονται εκεί, ατάραχοι, χωρίς ίχνος απελπισίας να παλεύουν κάθε μέρα για το καλύτερο; Για τα παιδιά τους να τα καταφέρνουν όλα. Πώς τα προλαβαίνουν και τα κάνουν κι όλα τόσο καλά; Σαν να ‘χουν μια μαγική δύναμη.

Τι γίνεται, όμως, όταν τα παιδιά τους συνειδητοποιήσουν ότι μόνο αυτόν τον ένα άνθρωπο έχουν στη ζωή τους και κανέναν άλλο; Κι εκεί που τα μικρά περίεργα συμμαθητούδια στο σχολείο ρωτάνε για τον άλλο γονέα, αυτά τι πρέπει να πουν; Όταν πια μπουν στην εφηβεία κι αρχίσουν να έχουν ανάγκη από συμβουλές απ’ τον ανάλογο γονέα, τι γίνεται; Ποιος θα εξηγήσει στο κοριτσάκι, που γίνεται γυναίκα, τις αλλαγές στο σώμα της άμα λείπει η μαμά του; Και ποιος θα μιλήσει στο αγοράκι που πρέπει να λύσει τις απορίες του πριν γίνει ολόκληρος άντρας, αν ο μπαμπάς του λείπει; Μαντέψτε. Όλα αυτά θα τα ενσαρκώσει ένα και μόνο πρόσωπο. Αυτός ο μονογονέας.

Μπορεί; Φυσικά και μπορεί, με τη δύναμη της σχέσης που έχει αποκτήσει με τα παιδιά του. Γιατί έχει έρθει τόσο κοντά που δεν είναι τίποτε άλλο από κομμάτι του εαυτού του. Κι αυτά το νιώθουν. Γι’ αυτό και το παιδάκι, όσο μικρό και ‘ναι, θα μιλάει γι’ αυτόν τον ένα γονιό με περηφάνια. Γιατί  δε θα ‘ναι τίποτα λιγότερο απ’ το είδωλό του. Όσο και να τον λυπεί η απουσία του άλλου γονέα.

Κι όσο το παιδί μεγαλώνει κάπως μαγικά, οι ρόλοι αλλάζουν κι η σχέση γίνεται αμφίδρομη μεταξύ τους. Ο ένας προσέχει τον άλλον. Γίνονται φιλαράκι. Διότι το παιδί βλέπει πλέον και κατανοεί πόσα κάνει αυτός που στέκεται σαν μάνα και πατέρας σε κάθε εμπόδιο, και τον εκτιμάει ακόμη περισσότερο. Ένας βράχος ηθικής κι αξιών, που διδάσκει την αγάπη. Όχι με λόγια αλλά με πράξεις.

Χωρίς αμφισβήτηση, η ζωή του είναι ένας μαραθώνιος, ένας αέναος δρόμος προσπάθειας να φέρει εις πέρας αυτό που κάποτε ξεκίνησε για δυο δρομείς. Και τώρα το βάρος της πορείας πέφτει μόνο στον έναν. Έχει να παίξει πλέον διπλό ρόλο. Όχι, όμως, οποιονδήποτε ρόλο. Ένα ρόλο καθοριστικό για τους ανθρώπους που έφερε σ’ αυτή τη ζωή, ένα ρόλο που δεν είχε κάνει πρόβα πριν, αλλά καλείται να δώσει ρεσιτάλ. Και τα καταφέρνει περίφημα.

Οι άνθρωποι αυτοί είναι οι σούπερ ήρωες της καθημερινής ζωής. Διότι είναι γονείς στο τετράγωνο. Γιατί αν ο γονέας ως ύπαρξη είναι κάτι ιερό, ο μονογονέας είναι ένα βήμα παραπάνω, είναι ένα πολύτιμο διαμάντι που αντανακλά δύναμη κι αισιοδοξία σε όσους τον περιβάλλουν.

Κι άμα έτυχε να μεγαλώσετε σε τέτοια οικογένεια θα καταλάβετε πως πέρα από αγάπη και κατανόηση, δεν έχουν τίποτα αρνητικό να δώσουν. Αγαπήστε τους κι εσείς, κι αν έχετε έναν τέτοιο γονέα, να ‘στε περήφανοι γι’ αυτόν. Χωρίς αυτόν τον ένα, ποιος ξέρει τι θα γινόταν. Αλλά χάρη σε ‘κείνον, έχετε σήμερα τη δική σας ζωή και τον δικό σας μοναδικό χαρακτήρα.

Γιατί έμαθε να ξεχνάει τη λέξη «εγωισμός» και να αφιερώνεται στη λέξη «εμείς». Αυτοί, λοιπόν, οι άνθρωποι δεν αξίζουν τίποτα λιγότερο από ένα χειροκρότημα κι ένα τεράστιο «ευχαριστώ». Αποδεικνύουν καθημερινά πως η αγάπη θα έπρεπε να είναι μέτρο δύναμης κι ώθησης για ό,τι ακολουθεί στο μέλλον. Έτσι, τόσο απλά, μας δίνουν μαθήματα ζωής.

Νικολίνα Ανδριάνα Χριστοφόρου – pillowfights.gr

Πηγή Μονογονείς∙ ήρωες χωρίς κάπα!

Οι φίλοι δεν έρχονται ποτέ στο σπίτι μας με άδεια χέρια, όλο και κάποιο γλυκάκι θα μας φέρουν σε κάθε επίσκεψή τους. Οι κολλητοί, όμως, όχι μόνο θα ‘ρθουν απρόσκλητοι και στην πιο ακατάλληλη ώρα, όχι απλώς δε θα φέρον τίποτα, αλλά θα κατευθυνθούν ατάραχοι προς το ψυγείο, θα πάρουν ένα πιρούνι και θα φάνε ό,τι έχουμε σε γλυκό (καλά, κι αλμυρό για την εναλλαγή) στο σπίτι.

Γιατί στη σχέση μας με τους κολλητούς μας δε χωράνε τυπικές ευγένειες. Όχι, δε θα σηκωθείς απ’ τον αναπαυτικό καναπέ σου κι ενώ έχεις βολευτεί  για να φτιάξεις καφέ στο κολλητάρι σου. Θα σηκωθεί μόνο του, τα κατατόπια τα ξέρει. Και μιας και σηκώθηκε, ας φτιάξει κι έναν για σένα, στη μεγάλη κούπα. Αγένεια ή μήπως μηδενική φιλοξενία; Ούτε καν! Απλώς άνεση κι οικειότητα, το σπίτι μας είναι και σπίτι τους κι έχουμε φροντίσει να το αισθάνονται έτσι κι οι ίδιοι!

Πέρασες ποτέ απ’ αυτή τη φάση; Ένας φίλος να έρχεται στο σπίτι σου. Εσύ να πηγαίνεις για μια στιγμή σε ένα άλλο δωμάτιο για να πάρεις κάτι ή απλά στην τουαλέτα, και μέχρι να επιστρέψεις να τον βλέπεις να ‘χει γίνει ένα με το σπίτι σου. Έχει ψαχουλέψει τα ντουλάπια, έχει βρει μπουκάλι κρασί, το ‘χει ανοίξει, βάζει μουσική απ’ το λάπτοπ σου και σκαλίζει τη βιβλιοθήκη σου. Κινείται προς το ψυγείο σου, βρίσκει κάτι σοκολατάκια και φυσικά τα τσακίζει. Κι αν αυτή η εικόνα δε σε κάνει να χαμογελάς, τότε μάλλον δεν είχες ποτέ ένα αληθινό κολλητάρι.

Εξάλλου, κι εμείς κάνουμε ακριβώς τα ίδια όταν βρεθούμε στον δικό τους χώρο. Είμαστε οι κολλητοί εκείνοι που ανοίγουμε τα ψυγεία των καλύτερών μας φίλων με χαρακτηριστική άνεση και τρώμε ό,τι βρούμε. Ανοίγουμε την ντουλάπα τους και δανειζόμαστε ό,τι μας αρέσει. Κι ύστερα παίρνουμε τη σκούπα και βοηθάμε στο καθάρισμα του σπιτιού, αφού φταίμε κι εμείς για τα χάλια του. Κι αυτήν ακριβώς την άνεση θέλουμε να αισθάνονται κι εκείνοι απέναντί μας. Στις πραγματικές φιλίες δε χωράνε ντροπές κι αποστάσεις.

Οι κολλητοί μας είναι συγγενείς μας, και μάλιστα από ‘κείνους που δε θέλουμε να αποφύγουμε. Σε μια οικογένεια, συνεπώς, επιβάλλεται να νιώθουμε άνετα ο ένας απέναντι στον άλλο. Δε γίνεται να εμπιστεύεσαι όλα τα προσωπικά σου, τους φόβους, τα όνειρα και τις ανασφάλειές σου σε έναν άνθρωπο και να μην του εμπιστεύεσαι την μπλούζα σου ή την τοστιέρα σου.

Σε μια τόσα βαθιά συναισθηματική σύνδεση, η έννοια του μοιράσματος δεν είναι μόνο θεωρητική αλλά κι εντελώς κυριολεκτική. Κι αυτό, στα σίγουρα, δεν είναι θράσος ή αδιακρισία, αφού υπάρχει αμοιβαιότητα γύρω από όλες αυτές τις συμπεριφορές. Το δικό σου σπίτι είναι και σπίτι των κολλητών σου κι αντίστοιχα τα σπίτια των κολλητών σου είναι και δικά σου σπίτια, κι άρα θα κινείσαι εκεί μέσα σαν να σου ανήκουν όλα, όπως ακριβώς κινούνται και τα κολλητάρια σου -κι ας πονάει όταν σου τρώνε το τελευταίο κομμάτι πίτσα.

Το παν είναι να νιώθεις οικεία στην οικία του κολλητού σου κι αντίστροφα. Χωρίς να το υπεραναλύετε, να λειτουργείτε αυθόρμητα και να απολαμβάνετε κάθε στιγμή, κι αν προλάβετε να απολαύσετε κι οι δύο εκείνο το κέικ σοκολάτα που σου ‘φερε ο γνωστός σου, ακόμα καλύτερα.

Στέλλα Πέτρου – pillowfights.gr

Πηγή Οι φίλοι φέρνουν γλυκά, οι κολλητοί έρχονται και μας τα τρώνε!

Μια 60χρονη άστεγη γυναίκα, η Σμόκυ, κοιμόνταν κάθε βράδυ στο χώμα, ακριβώς έξω από το σπίτι ενός νεαρού άντρα, του Έλβις Σάμμερ.

Κάθε πρωί που έβλεπε τον Έλβις να περνάει από δίπλα της για να πάει στη δουλειά του, τον ρωτούσε αν έχει κάποιο ανακυκλώσιμο υλικό να της δώσει. Κουβέντα με τη κουβέντα, αναπτύχθηκε μεταξύ τους μια όμορφη φιλία.

Ένα πρωί, ο Έλβις διάβασε ένα άρθρο στο διαδίκτυο για έναν άντρα που κατασκευάζει μικροσκοπικά σπίτια από ανακυκλωμένα υλικά και τα δωρίζει στη συνέχεια σε άστεγους.

Αυτό ήταν. Την ίδια στιγμή αποφάσισε να κάνει το ίδιο. Ανέβαλλε για λίγες μέρες τις πληρωμές των λογαριασμών του και με τα χρήματα που εξοικονόμησε, αγόρασε ξύλα για να φτιάξει στην Σμόκυ το δικό της σπίτι.

Μια άστεγη κοιμόνταν στο χώμα έξω από το σπίτι του. Τι έχτισε για αυτήν;
Του πήρε πέντε ημέρες για να το τελειώσει. Όταν το χάρισε στην Σμόκυ, η συγκινημένη γυναίκα είχε και πάλι τη χαρά, έπειτα από 10 ολόκληρα χρόνια, να κρεμάσει στην πόρτα του δικού της σπιτιού το «Home Sweet Home.»

Μια άστεγη κοιμόνταν στο χώμα έξω από το σπίτι του. Τι έχτισε για αυτήν;
«Δεν είχα που να το φτιάξω και για αυτό το κατασκεύασα στο δρόμο έξω από το σπίτι μου», είπε ο Έλβις. «Ευτυχώς οι αστυνομικοί που το είδαν ήταν πολύ καλοί και μου είπαν ότι μπορεί να μείνει στο δρόμο. Αρκεί να το μετακινώ σε διαφορετικό σημείο κάθε 72 ώρες.»

Όλα τα υλικά, μεταξύ των οποίων δύο κλειδαριές στην εξώπορτα και τέσσερις ανθεκτικοί τροχοί για να μπορεί να το μετακινεί, του κόστισαν περίπου 500 δολάρια.

Μια άστεγη κοιμόνταν στο χώμα έξω από το σπίτι του. Τι έχτισε για αυτήν;
«Έχω συναντήσει από τότε πολλούς άστεγους με χρυσή καρδιά. Έμαθαν ότι έφτιαξα το σπίτι της Σμόκυ και με ρωτούν συνεχώς αν μπορώ να φτιάξω και σε εκείνους.»

Αν και ο Έλβις δουλεύει τις περισσότερες ώρες της ημέρας σε ένα online κατάστημα λιανικής πώλησης ρούχων, αποφάσισε να ξεκινήσει ένα φιλόδοξο σχέδιο για να φτιάξει περισσότερα μικροσκοπικά σπίτια για να χαρίσει σε άστεγους.

Σχεδιάζει να τα φτιάξει ελαφρύτερα και με φθηνότερα υλικά, χωρίς όμως να θυσιάζει την αντοχή του σπιτιού.

Επειδή ο ίδιος δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να ολοκληρώσει το project μόνος του, επικοινώνησε με τον Ρικ Σάσσεν, υποδιευθυντή μια εταιρείας με οικοδομικά υλικά.

«Θα ήθελα να προσφέρω στους ανθρώπους που έχουν ανάγκη και να τους φτιάξω όσα πιο πολλά σπίτια μπορώ. Για αυτό το σκοπό θα ζητήσω και τη βοήθεια του Δήμου. Έχω κανονίσει ήδη συνάντηση με τον ίδιο τον δήμαρχο Έρικ Γκαρτσέτι» είπε ο Έλβις.

«Η πόλη έχει πολλά υλικά αλλά και αρκετά οικόπεδα που απλά κάθονται και συλλέγουν σκόνη. Γιατί να μην χρησιμοποιηθούν, έστω και προσωρινά, για να σώσουν τις ζωές κάποιων συνανθρώπων μας;»

Ο “Ελβις έφτιαξε αυτό το time-lapse βίντεο που παρουσιάζει πως κατασκεύασε, από την αρχή έως το τέλος, το σπίτι της Σμόκυ.

Δείτε το:

Πηγή Μια άστεγη κοιμόνταν στο χώμα έξω από το σπίτι του. Δείτε τι έφτιαξε για αυτήν!

Είναι η πρώτη φορά που ο Τριαντάφυλλος Παντελίδης και η Πωλίνα Φιλίππου μοιράζονται με το κοινό το παιδί τους.

Δείτε μια ευτυχισμένη οικογένεια. Δείτε την πρώτη εικόνα.

Μακάρι η ζωή τους να είναι έτσι… για πάντα.

Διότι αυτό το συναίσθημα είναι μοναδικό…

Πηγή Η πρώτη εικόνα του μικρού Παντελίδη. Του παιδιού του Τριαντάφυλλου

Αντιμέτωπος με 20 αδέσποτα σκυλιά βρέθηκε κάτοικος της Κοζάνης την ώρα που έκανε την καθιερωμένη του βόλτα με τον σκύλο του.

Το περιστατικό σημειώθηκε γύρω στις 22:00 της Παρασκευής 14 Δεκεμβρίου στην περιοχή Κρεβατάκια.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες του Kozani News, πάνω από 20 αδέσποτα σκυλιά που βρίσκονται μόνιμα στην συγκεκριμένη περιοχή επιτέθηκαν στον σκύλο του άτυχου άνδρα. Εντρομος εκείνος απομακρύνθηκε τρέχοντας από το σημείο για να γλιτώσει από τα χειρότερα. Μετά από λίγο και μόλις τα αδέσποτα απομακρύνθηκαν αντίκρισε τον σκύλο του σε πολύ άσχημη κατάσταση, μισοφαγωμένο από την αγέλη των σκύλων.

Στη συνέχεια μετέφερε το ζωντανό στην πλησιέστερο κτηνίατρο, ενώ σκοπεύει να κινηθεί νομικά και να καταγγείλει το συμβάν στις Αρχές.

Στη συγκεκριμένη γειτονιά της Κοζάνης έχουν γίνει και άλλες επιθέσεις σε περαστικούς κατά το παρελθόν.

Πηγή Κοζάνη: Βγήκε βόλτα και του επιτέθηκαν… 20 αδέσποτα σκυλιά

Μια μικρή ποσότητα κατακράτησης υγρών (κυρίως νερού) είναι συχνή και φυσιολογική, ιδιαίτερα στις γυναίκες. Μερικές γυναίκες, μάλιστα, έχουν τόση κατακράτηση υγρών, που προκαλεί διακυμάνσεις στο βάρος τους μέχρι και 2 κιλά σε μία μόνο ημέρα.

Η κατακράτηση υγρών συνήθως είναι πιο εμφανής στα πόδια, τους αστραγάλους και τα χέρια, και μπορεί επίσης να οδηγήσει σε φούσκωμα στην κοιλιά. Το πρόβλημα μπορεί να οφείλεται στον έμμηνο κύκλο στις γυναίκες, σε προβλήματα υγείας ή φαρμακευτική αγωγή, αλλά και σε ορισμένες τροφές που μπορούν επίσης να επηρεάσουν το πόσο νερό υπάρχει στο σώμα την κάθε δεδομένη στιγμή.

Δείτε ποιες είναι αυτές οι τροφές:

Αλάτι: Το επιτραπέζιο αλάτι περιέχει περίπου 40% νάτριο. Όταν καταναλώνετε πολύ αλάτι, το σώμα σας αραιώνει το νάτριο με νερό και διατηρεί αυτό το πλεόνασμα υγρού.

Επεξεργασμένες τροφές: Τα περισσότερα επεξεργασμένα τρόφιμα περιέχουν υψηλές ποσότητες νατρίου. Όλα αυτά τα τρόφιμα μπορεί να οδηγήσουν σε κατακράτηση νερού. Για την εξάλειψη της κατακράτησης νερού που προκαλείται από τη διατροφή σας, θα πρέπει να αποφεύγετε να τρώτε κονσέρβες και κατεψυγμένα τρόφιμα, όπως λαχανικά, σούπες, φαγητά κατσαρόλας και ορεκτικά. Υψηλές ποσότητες νατρίου περιλαμβάνονται επίσης σε κύβους ζωμών, καρυκεύματα και σάλτσες σε σκόνη σε πακέτα, εμφιαλωμένες και κονσερβοποιημένες σάλτσες, σε αποξηραμένα μείγματα σούπας, στο φυστικοβούτυρο και στα μείγματα καρυκευμάτων για το ψήσιμο κρεάτων και πουλερικών. Διαβάστε την ετικέτα όταν αγοράζετε οποιαδήποτε κονσέρβα, κατεψυγμένα ή συσκευασμένα τρόφιμα και να αποφεύγετε γενικά τις τροφές με υπερβολική περιεκτικότητα σε νάτριο.

Τυρί και κρέας: Οι περισσότεροι τύποι τυριών και ορισμένοι τύποι κρέατος έχουν, επίσης, υψηλή περιεκτικότητα σε νάτριο. Το επεξεργασμένο τυρί, το τυρί cottage και το μαλακό τυρί για επάλειψη παίζουν σίγουρα κάποιο ρόλο στην κατακράτηση υγρών. Τα επεξεργασμένα κρέατα, όπως το μπέικον, το ζαμπόν, τα λουκάνικα και γενικά τα αλλαντικά προϊόντα περιέχουν μεγάλες ποσότητες νατρίου. Το ίδιο ισχύει και για τα κονσερβοποιημένα κρέατα και ψάρια.

Όξινο γλουταμινικό νάτριο: Ελέγξτε τις ετικέτες των τροφών που αγοράζετε για την περιεκτικότητά τους σε όξινο γλουταμινικό νάτριο (MSG). Αυτό βρίσκεται συνήθως, όχι μόνο σε κονσέρβες, αλλά και σε κατεψυγμένα προϊόντα και σε πολλά άλλα επεξεργασμένα τρόφιμα ως βελτιωτικό γεύσης. Αποφύγετε τροφές που περιέχουν κάθε είδους υδρολυμένη πρωτεΐνη, επειδή η ουσία αυτή μπορεί επίσης να περιλαμβάνει MSG.

Το διαβάσαμε στο iatropedia

Πηγή Ποιες τροφές προκαλούν κατακράτηση υγρών

Τα μελομακάρονα, μελομακάρουνα ή και φοινίκια στη Μικρασιατική διάλεκτο, όπως και να τα πει κανείς είναι σίγουρα μαζί με τους κουραμπιέδες οι πρωταγωνιστές των εορταστικών ημερών που έρχονται.

Χριστούγεννα και Πρωτοχρονιά χωρίς μελομακάρονα δεν γίνονται! Φτιάξτε τα πιο νόστιμα εορταστικά γλυκίσματα με την αυθεντική αγιορείτικη συνταγή!

Η συνταγή για τα παραδοσιακά μελομακάρονα χρειάζεται μόλις μια ώρα για να εκτελεστεί ενώ συνδυάζεται άψογα με το γνήσιο μέλι.

Τα υλικά που θα χρειαστούμε για τα μελομακάρονα:
800 γρ. λάδι 1 φλιτζάνι ζάχαρη 1 νεροπότηρο χυμό πορτοκαλιού 2 κουταλάκια μπέηκιν-πάουντερ 2 κουταλάκια σόδα 1 κρασοπότηρο κονιάκ 2 κουταλάκια κανέλα 2 κιλά περίπου αλεύρι καρυδόψιχα

(για πασπάλισμα)

Για το σιρόπι 750 γρ. ζάχαρη 500 γρ. νερό 200 γρ. μέλι.

Επί το έργον:
Χτυπάμε το λάδι με τη ζάχαρη. Διαλύουμε τη σόδα και το μπέικιν στο κονιάκ και τα ρίχνουμε στο λάδι με τη ζάχαρη. Προσθέτουμε τα υπόλοιπα υλικά (εκτός από το αλεύρι) και ανακατεύουμε καλά. Ρίχνουμε μετά λίγο- λίγο το αλεύρι (ίσως να μην το πάρει όλο) και ζυμώνουμε μέχρι που η ζύμη να μην κολλάει στα χέρια μας. Πλάθουμε τα μελομακάρονα, τα αραδιάζουμε σε λαδωμένο ταψί και τα ψήνουμε σε μέτριο φούρνο για μισή ώρα.

Ετοιμάζουμε το σιρόπι και το αφήνουμε να κρυώσει. Όταν βγάλουμε τα μελομακάρονα από τον φούρνο, τα βουτάμε στο σιρόπι και τα βάζουμε σε πιατέλα. Από πάνω ρίχνουμε τριμμένη καρυδόψιχα.

 mountathos.gr

Πηγή Αυθεντική συνταγή για αγιορείτικα μελομακάρονα!

Ένα γράμμα 120 ετών βρέθηκε τυχαία μέσα σε βιβλίο

Ένα γράμμα στον Άγιο Βασίλη από ένα κορίτσι της βικτοριανής εποχής βρέθηκε 120 χρόνια από τότε που γράφτηκε.

Σε αυτό, η πεντάχρονη Marjorie από το Ίστμπουρν ζητάει παιχνίδια πάπιες και κοτόπουλα, μια κάλτσα για το τζάκι, ένα κομμάτι κορδέλα και μια μπάλα για την γάτα της, Kittykins.

Το γράμμα, που έχει ημερομηνία 2 Δεκεμβρίου 1898, βρέθηκε μέσα σε ένα βιβλίο που δωρήθηκε σε ένα φιλανθρωπικό κατάστημα.

Σήμερα βρίσκεται πλέον στο Whirligig Canterbury, ένα μαγαζί με παιχνίδια στο Καντέρμπερι.

H υπάλληλος του καταστήματος Lily Birchall, που ο πατέρας της ανακάλυψε το γράμμα, δήλωσε στο BBC πως ήθελε να εντοπίσει τα μέλη της οικογένειας της Marjorie και να τους το επιστρέψει.

Είπε πως είναι «τόσο αθώο» και «αποτελεί ακριβώς αυτό που θα έπρεπε να είναι τα Χριστούγεννα, μικρά δώρα και μια αληθινή αίσθηση της μαγείας και της πίστης».

Ωστόσο, πέρα από μια διεύθυνση στο Enys Road του Ίστμπουρν τίποτα άλλο δεν είναι γνωστό για την Marjorie.

Η Birchall πρόσθεσε πως ο πατέρας της έκανε μια μικρή έρευνα ώστε να εντοπίσει το σπίτι, ωστόσο μοιάζει να είναι εκεί μια κατοικία τελείως διαφορετική από αυτή που υπήρχε κάποτε.

«Υποθέτει πως το σπίτι βομβαρδίστηκε κατά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Θα ήταν υπέροχο να μαθαίναμε περισσότερα.»

Πηγή Τι ζητούσαν τα παιδιά από τον Άγιο Βασίλη το 1898