23 January, 2019
Home / Lifestyle (Page 203)

Οι υπερτροφές ή superfoods όπως είναι ευρέως γνωστές, έχουν προσελκύσει τα τελευταία χρόνια το ενδιαφέρον ειδικών και καταναλωτών, λόγω των υψηλών συγκεντρώσεων θρεπτικών στοιχείων και της ευεργετικής επίδρασής τους στην υγεία.

Μία από αυτές είναι και το ρόδι, το αγαπημένο χειμωνιάτικο φρούτο, το οποίο είναι ιδιαίτερα ωφέλιμο για την υγεία χάρη στην αντιοξειδωτική του δράση.

Σε αντίθεση μάλιστα με άλλες τροφές που διεκδικούν τον χαρακτηρισμό τους ως υπερτροφές, το ρόδι είναι κάθε άλλο παρά υπερεκτιμημένο.

Οι σπόροι του ροδιού καταναλώνονται ολόκληροι, σκέτοι, σε σαλάτες ή άλλες συνταγές, αλλά και σε μορφή χυμού.

Το βασικό πλεονέκτημά τους έγκειται στην υψηλή συγκέντρωσή τους σε πολυφαινόλες, ισχυρά αντιοξειδωτικά που προστατεύουν τα κύτταρα από τις βλάβες που προκαλούν οι ελεύθερες ρίζες (κάποιες μορφές καρκίνου, φλεγμονή και γήρανση).

Τα ρόδια είναι επίσης καλή πηγή καλίου, ενός σημαντικού ηλεκτρολύτη, απαραίτητου για την υγεία των μυών.

Δείτε αναλυτικά τα θρεπτικά συστατικά που περιέχει ένα φλιτζάνι σπόρων ροδιού:

Θερμίδες: 144
Λιπαρά: 2 g
Κορεσμένα λιπαρά: 0,2 g
Υδατάνθρακες: 33 g
Νάτριο: 5 mg
Σάκχαρα: 24 g
Φυτικές ίνες: 7 g
Πρωτεΐνη: 3 g

Αν και περιέχουν περισσότερη ζάχαρη από φρούτα, είναι πλούσια σε φυτικές ίνες, που συμβάλλουν στην εξισορρόπηση του σακχάρου στο αίμα.

Αν υπάρχει ένα «μελανό» σημείο στην κατανάλωση ροδιού, αυτό είναι το μπελαλίδικο καθάρισμά του.

Ακολουθώντας όμως μερικά τρικς, το καθάρισμα του ροδιού γίνεται κυριολεκτικά παιχνίδι.

Δείτε πώς στο παρακάτω διαφωτιστικό video:

Πηγή Ρόδι: Η ασύγκριτη θρεπτική αξία του και πώς θα το καθαρίσετε

ΥΛΙΚΑ

Για τη ζύμη

5 φλ. αλεύρι
νερό όσο χρειάζεται για να μη γίνει η ζύμη σφιχτή
½ φλ. του καφέ λάδι
1½ κ.γ. αλάτι
2 κ.γ. ζάχαρη

Για τη γέμιση

ζάχαρη

ΕΚΤΕΛΕΣΗ

Δουλεύουμε τα υλικά και προετοιμάζουμε τη ζύμη καλά.

Την διαιρούμε σε 5-6 κομμάτια και χρησιμοποιώντας τον πλάστη πλάθουμε ένα-ένα τα κομμάτια της πίτας, αλείφουμε με λίγο λάδι γύρω-γύρω το φύλλο και προσθέτουμε ζάχαρη.

Μετά τυλίγουμε το κάθε φύλλο σε σχήμα ρολού.

Αλείφουμε το ταψάκι με ελαιόλαδο και τοποθετούμε κυκλικά το πρώτο ρολό.

Έτσι συνεχίζουμε κατά τον ίδιο τρόπο τοποθετώντας κυκλικά ένα μετά το άλλο τα υπόλοιπα ρολά.

Πασπαλίζουμε τα φύλλα με πολλή ζάχαρη και ψήνουμε την πίτα σε 200ο μέχρι να ροδίσει. Τότε είναι έτοιμη η πίττα.

Πηγή Ζαχαρόπιτα. Ένα εύκολο ποντιακό γλύκισμα

Στη ζωή μου, γνώρισα ανθρώπους και ανθρωπάκια! Φίλους καλούς και ύπουλα φίδια! Είδα την καλοσύνη και την κακία,το μίσος και την ψευτιά τους! Γνώρισα ανθρώπους με μπέσα αλλά και ανθρωπόμορφα τέρατα!

Κάποιους τους συγχώρεσα και κάποιους τους διέγραψα.

Μα αυτούς που δεν ανέχομαι με τίποτα, είναι τους μίζερους ανθρώπους…

Αυτούς που κολλούν πάνω σου σαν βδέλα και σου ρουφάνε όλη την ενέργεια.

Αυτούς που δεν σε κοιτούν ποτέ στα μάτια γιατί το βλέμμα τους είναι στραμένο στα πατώματα.
Αυτούς που μόνιμα γκρινιάζουν για το κάθε τι και δεν ευχαριστιούνται με τίποτα.

Αυτούς που όσα καλά και να τους κάνεις,θα θυμούνται πάντα αυτό που δεν έκανες γιατί είναι και αγνώμονες!

Σου μιλάω για εκείνους που στην όψη τους συναντάς μόνο την κατήφεια και το βλέμμα τους είναι πάντα σκοτεινό.

Εκείνους που τους μιλάς για τη χαρά σου και βρίσκουν χίλιους λόγους για να στην κάνουν λύπη.
Αυτούς που σου μιλούν μόνο για τα δικά τους υποτιθέμενα προβλήματα….και λέω υποτιθέμενα, γιατί τις περισσότερες φορές τα δημιουργούν μόνοι τους, μόνο και μόνο γιατί έτσι σου τραβούν την προσοχή και γίνονται το επίκεντρο του κόσμου!

Σου μιλάω γι’αυτούς που ζηλεύουν ακόμα και τον αέρα που αναπνέεις γιατί τον θεωρούν δικό τους.

Ζηλεύουν τη ζωή σου αλλά δεν μπαίνουν ποτέ στον κόπο να ρωτήσουν πώς την απέκτησες και με ποιο κόστος!Ζηλεύουν το θάρρος και την τόλμη σου,τον αγώνα που κάνεις και μισούν θανάσιμα τη δύναμή σου!

Οι ώμοι τους όταν σου μιλούν είναι μονίμως κυρτοί, σαν ο Θεός να έχει ρίξει όλο το βάρος πάνω τους!

Γιατί ούτε κι ο Θεός δεν τους αντέχει φίλε μου….

Δεν τους βλέπεις ποτέ να γελούν με την ψυχή τους και το χαμόγελο που προσπαθούν να σου χαρίσουν, μοιάζει με γκριμάτσα ειρωνίας!

Άτιμη φάρα οι μίζεροι άνθρωποι φίλε μου!

Μη τους ανοίξεις ποτέ την αγκαλιά σου.

Μη τους δεχτείς ποτέ στο σπιτικό σου..

Μην προσπαθήσεις να τους αλλάξεις,δεν θα τα καταφέρεις.

Απομάκρυνέ τους απ’τη ζωή σου προτού σου την ρουφήξουν στάλα στάλα…

Δείξε τους το δρόμο ,πριν σε μολύνουν και σένα και αρρωστήσεις!

Γιατί αυτό ακριβώς θέλουν. Να σε κάνουν όμοιό τους και λίγο λίγο να σε θανατώσουν ψυχικά και όταν τα καταφέρουν, θα περάσουν στο επόμενο θύμα τους χωρίς κανέναν δισταγμό!

Άτιμο πράγμα η μιζέρια φίλε μου!

Μακριά από μίζερο άνθρωπο σου λέω..

Γράφει η Κατερίνα Κυπρίου

Πηγή Άτιμο πράγμα οι μίζεροι άνθρωποι…

Κέρδισε την πιο μεγάλη μάχη ο 3χρονος Λούσιο, γιος του ποδοσφαιριστή Εμιλιάνο Φούσκο, που είχε διαγνωστεί με νευροβλάστωμα και είχε ταξιδέψει στις ΗΠΑ για την θεραπεία του.

Η ιστορία του είχε ευαισθητοποιήσει το παγκύπριο και τον αθλητικό κόσμο, ο οποίος ενίσχυσε οικονομικά στο δύσκολο αυτό ταξίδι την οικογένεια του Λούσιο.

Την χαρμόσυνη είδηση γνωστοποίησε η ομάδα της Νέας Σαλαμίνας με ανακοίνωσή της στα κοινωνικά δίκτυα:

«Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΝΕΑΣ ΣΑΛΑΜΙΝΑΣ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ και η οικογένεια του Emiliano Fusco θα ήθελαν να ευχαριστήσουν θερμά όλο τον κόσμο αλλά και όλα τα σωματεία που είχαν βοηθήσει στη μεγάλη προσπάθεια εξεύρεσης χρημάτων για τον μικρό Lucio.

O Lucio είναι καλά στην υγεία του, βγαίνοντας νικητής στη δική του αναμέτρηση!

Ο Lucio έχει δώσει ένα μεγάλο μάθημα σε όλους μας, ότι το ποδόσφαιρο ενώνει και ότι ενωμένοι πετυχαίνουμε πολλά!

Ένα μικρό δώρο από όλη την οικογένεια της ΝΕΑΣ ΣΑΛΑΜΙΝΑΣ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ, είναι οι δύο φανέλες που στάλθηκαν στην Αργεντινή, με τυπωμένο το όνομα του Lucio».

Πηγή Η καλή είδηση της ημέρας: Νικητής της ζωής βγήκε ο 3χρονος γιος γνωστού ποδοσφαιριστή

Μια συνταγή για υπέροχα Προφιτερόλ με σοκολατένια γέμιση και επικάλυψη. Ένα αγαπημένο γλυκό για μικρούς και μεγάλους.

Υλικά συνταγής

Για τα σου:

1/2 φλ. τσαγιού αλεύρι
1/2 φλ. τσαγιού ζάχαρη άχνη
3 αυγά ελαφρώς χτυπημένα
30 γρ. βούτυρο σε κομματάκια
200 γρ. σοκολάτα κουβερτούρα

Για τη γέμιση:

375 ml γάλα
6 κρόκοι αυγών
1/3 φλ. τσαγιού αλεύρι
2 καψουλίτσες βανίλιας
100 γρ. σοκολάτα κουβερτούρα

Εκτέλεση συνταγής

Προθερμαίνετε το φούρνο στους 190 βαθμούς κελσίου στον αέρα & τοποθετείτε λαδόκολλα σε 2 ταψιά.

Για τα σου: Λιώνετε το βούτυρο σε κατσαρόλα, προσθέτετε 1/2 φλ. τσαγιού νερό και προσθέτετε σταδιακά το αλεύρι ανακατεύοντας συνεχώς με ξύλινη κουτάλα μέχρι να έχετε μια ζύμη που θα ξεκολλάει από τα τοιχώματα και θα γίνει σαν μια μπάλα. Κατεβάζετε από τη φωτιά, το μεταφέρετε σε μπολ και το αφήνετε να κρυώνει.

Μόλις μισοκρυώσει, παίρνετε το “γάντζο” του μίξερ και αρχίζετε να χτυπάτε το μείγμα προσθέτοντας ένα ένα τα αυγά, μέχρι να ομογενοποιηθούν τα υλικά και έχετε ένα μείγμα παχύ και γυαλιστερό.

Με ένα κουτάλι [ή κορνέ] βάζετε κουταλιές της σούπας πάνω στη λαδόκολα, αφήνοντας αρκετό χώρο μεταξύ τους. Ψήστε για 20′-25′ μέχρι να διογκωθούν και να ροδίσουν. *
Μόλις είναι έτοιμα, σβήνετε το φούρνο, βγάζετε τα σου από το φούρνο και με τη βοήθεια μιας οδοντογλυφίδας [ή με καλαμάκι για σουβλάκι] κάνετε μια τρύπα σε κάθε σου. Τα ξαναβάζετε στο φούρνο και αφήστε τα να κρυώνουν με τη πόρτα του φούρνου ανοιχτή.

Για τη γέμιση: Εν τω μεταξύ, βράζετε το γάλα σε κατσαρολίτσα μέχρι να έλθει σε σημείο βρασμού και χαμηλώνετε τη θερμοκρασία.

Σε μπολ χτυπάτε με το μίξερ χειρός τους κρόκους αυγών με τη ζάχαρη μέχρι να ασπρίσει και να αφρατέψει το μείγμα και συνεχίζουμε το χτύπημα προσθέτοντας σταδιακά το αλεύρι. Μόλις ομοιγενοποηθεί το μείγμα το ρίχνετε σταδιακά, στη κατσαρόλα με το γάλα και ανακατεύετε συνεχώς με σύρμα σε χαμηλή φωτιά για 5′ περίπου μέχρι να πήξει το μείγμα. Κατεβάζετε από τη φωτιά, προσθέτετε τη βανίλια και τα 100 γρ. σοκολάτα και συνεχίζετε το ανακάτεμα μέχρι να λιώσει η σοκολάτα.

Μεταφέρετε το σοκολατένιο μείγμα σε ένα μπολ να κρυώσει για 5′ ανακατεύοντας ανά διαστήματα. Καλύψτε το μπολ με μεμβράνη και το βάζετε στο ψυγείο μέχρι να κρυώσει.

Για τη συναρμολόγηση: Κόψτε τα σου οριζόντια στη μέση, λιώστε τα 200γρ. σοκολάτα μπέν μαρί και βουτάτε στη λιωμένη σοκολάτα το επάνω μέρος των σου. Τα αφήνετε στην άκρη να κρυώσουν.

Όταν η γέμιση είναι έτοιμη, με τη βοήθεια ενός μικρού κουταλιού βάζετε σοκολατένια γέμιση τα σκεπάζετε με το άλλο μισό του. Συνεχίζετε την ίδια διαδικασία μέχρι να τελειώσουν όλα.

* Εάν ψήσετε μαζί και τα δύο ταψιά στον αέρα, στο μέσο του ψησίματος ανταλλάξτε τα ταψιά το επάνω κάτω και το αντίθετο προκειμένου να ψηθούν ομοιόμορφα. Πηγή: daddy-cool.gr

Πηγή Προφιτερόλ με σοκολατένια γέμιση και επικάλυψη, ιδανικό για κάθε περίσταση

ΥΛΙΚΑ

500-600 γρ αλεύρι
15 γρ νωπή μαγιά
200 γρ γιαούρτι
100 ml γάλα
1 κουταλιά ζάχαρη
50 ml σπορέλαιο
1 αυγό
Λίγο αλάτι
200 γρ Φέτα
2 αυγά

ΕΚΤΕΛΕΣΗ

Στην μαγιά βάζουμε την ζάχαρη, λίγο χλιαρό γάλα και ανακατεύουμε να διαλυθεί.

Προσθέτουμε το σπορέλαιο, το αυγό και αναμειγνύουμε.

Ρίχνουμε το γιαούρτι, το γάλα, το μισό περίπου αλεύρι και ενσωματώνουμε.

Προσθέτουμε αλάτι, το υπόλοιπο αλεύρι λίγο λίγο και πλάθουμε μέχρι που αν γίνει ζύμη.

Αλείφουμε ένα μπολ με λίγο λάδι και τοποθετούμε την ζύμη.

Σκεπάζουμε με πετσέτα και το αφήνουμε να φουσκώσει για 30 λεπτά.

Με ένα πιρούνι θρυμματίζουμε το τυρί και το αναμειγνύουμε με τα αυγά.

Σε αλευρωμένη επιφάνεια ανοίγουμε την ζύμη σε φύλλο με πάχος περίπου 1 εκατοστό και την κόβουμε σε κύκλους.

Αλείφουμε τους μισούς κύκλους με ασπράδι αυγού και βάζουμε από πάνω τους τους υπόλοιπους κύκλους.

Τοποθετούμε στο κέντρο τους ένα μεγάλο καπάκι και το πατάμε ώστε να δημιουργηθεί κοιλότητα.

Βάζουμε τα πιτάκια σε ταψί με αντικολλητικό χαρτί και τα γεμίζουμε με το τυρί.

Αλείφουμε περιμετρικά με κρόκο αυγού και στολίζουμε με λίγο σουσάμι.

Ψήνουμε στους 180 βαθμούς μέχρι να ροδίσουν.

Πηγή Μοναδικά τυροπιτάκια με σπιτική αφράτη ζύμη γιαουρτιού

Τον γνωρίσαμε καλύτερα μέσα από τη συμμετοχή του στο ριάλιτι αγάπης του ANT1, Game Of Love.

Σήμερα έχει δημιουργηθεί ένας ντόρος γύρω από το όνομά του μιας και η είδηση πως συνελήφθη μαζί με τον πατέρα του και μια φίλη τους, λόγω διαπληκτισμού με αστυνομικούς έχει γίνει το θέμα της ημέρας.

Παρά τα όσα έχουν γραφτεί, ο εφοπλιστής Γιάννης Λεβεντάκης επέλεξε να ξεκαθαρίσει την αλήθεια κάνοντας δηλώσεις στην εκπομπή της Τατιάνας Στεφανίδου, «Μαζί σου» ενώ αύριο θα εμφανιστεί live στην εκπομπή.

«Ήρθαμε σε μια κόντρα με τους αστυνομικούς για το σκύλο. Πήγαμε όλοι μαζί στο τμήμα και μετά αφεθήκαμε ελεύθεροι. Δεν έγινε κάτι. Εμείς ήμασταν σε ένα μαγαζί στην Τρούμπα και ήταν μαζί μας μια φίλη μας. Ήρθε για λίγο να μας δει και την ενημέρωσαν πως ο σκύλος της στο αμάξι έκανε φασαρία. Βγήκε έξω. Τρόμαξε. Φώναξε και τον μπαμπά μου και πήγα και εγώ μαζί. Της είπαν ότι ήθελαν να την πάνε αυτόφωρο, ότι κανονικά δηλαδή έπρεπε να πάει αυτόφωρο, ήταν και περασμένη η ώρα και μαλώσαμε στα λόγια. Λεκτικά. Δεν έγιναν αυτά που λένε όμως. Ότι έγινε χαμός! Εσείς ξέρετε ότι υπάρχει κάποιες φορές παραπληροφόρηση και με στενοχωρούν αυτά που λένε. Σε λίγο θα πουν ότι πήγαμε και 12 χρόνια φυλακή για το σκύλο!. Και αφεθήκαμε ελεύθεροι. Έχει λήξει η υπόθεση. Όλα καλά.», είπε μεταξύ άλλων ο ίδιος.

Πηγή Συνελήφθη ο Γιάννης Λεβεντάκης – Όσα είπε στην Τατιάνα – Όλο το παρασκήνιο

Ανοίξτε τους την πόρτα να φύγουν. Κανένα μην κρατήσετε ποτέ με το ζόρι. Ό,τι κι αν ζήσατε στο παρελθόν, δεν είναι πια τίποτα άλλο από μια ξεθωριασμένη ανάμνηση. Πόσες σκιές να αντέξει η καρδιά μας να έχει. Πόσα ψίχουλα αλήθειας να ζητιανεύει από ανθρώπους που έρχονται στη ζωή μας επιλεκτικά.

Ανοίξτε τα μάτια. Σε κάθε σας δύσκολη στιγμή, σε κάθε σας ανάγκη, πόσους μετρήσατε δίπλα σας; Πόσους αλήθεια από αυτούς που είχες δεδομένους δέχτηκες το χέρι που είχες ανάγκη; Δυστυχώς, οι δύσκολες στιγμές θα φανερώνουν αλήθειες. Θα μας βγάζουν από τη δύσκολη θέση μιας μεγαλύτερης απογοήτευσης από αυτούς που έρχονται εποχιακά στη ζωή μας.

Με σιγουριά μπορώ να πω πως τα μεγαλύτερα χαστούκια τα έφαγα σε αυτές τις δύσκολες στιγμές. Εκείνες που περίμενα κι εγώ, όπως όλοι μας, τους “σίγουρους” φίλους στο πλάι. Εκείνες που με ξάφνιασαν γνωστοί που έμειναν βράχοι δίπλα μου.

Ανοίγουμε το στόμα μας και λέμε μεγάλες κουβέντες. Δύσκολες κουβέντες. “Πάντα” θα είμαι κοντά σου. Πόσες φορές αλήθεια το τιμήσαμε αυτό; Πόσα εμπόδια υπερπηδήσαμε για να το βγάλουμε ασπροπρόσωπο; Ένα για πάντα με ημερομηνία λήξης. Αν μονάχα λέγαμε θα είμαι εδώ για λίγο, πριν να φουρτουνιάσει μέσα μας θα είχαμε αλήθεια λιγότερους πληγωμένους ανθρώπους.

Οι άνθρωποι έχουν τα μεγάλα υπέρλαμπρα λόγια έτοιμα. Εκεί, να προκαλέσουν θαυμασμό, σιγουριά, ασφάλεια. Δεκάρα δεν δίνουν αν μπορούν να φέρουν εις πέρα τις υποσχέσεις τους. Και κάπως έτσι σιγά – σιγά, σχεδόν προγραμματισμένα πια, σταματήσαμε να ελπίζουμε, να δίνουμε την καρδιά μας με όλη μας την ψυχή.

Αφήσαμε τη λογική να μας περιορίζει. Να μας χαστουκίζει. Να κρατά καμπανάκια κάθε που πάμε να συνδεθούμε με άνθρωπο. Μα αλήθεια, αντέχεται αυτή η μοναξιά της ψυχής; Να μην μπορείς να χαρείς με την καρδιά σου το όμορφο συναίσθημα του δούναι και λαβείν. Γεμίσαμε καχυποψία κάθε καλή πράξη που δεχόμαστε από ανθρώπους που αλήθεια μας νοιάζονται. Μάθαμε να λέμε συνέχεια “γιατί” να συμπεριφέρεται ο άλλος καλά σε εμάς. Τι να χρειάζεται αλήθεια. Ευτυχώς ακόμη δεν χάθηκε η ανθρωπιά. Ίσως να σπανίζει, μα αλήθεια ακόμα υπάρχει.

Αν επιμένουμε να κρατάμε ανθρώπους στη ζωή μας που πηγαινοέρχονται, το μόνο που κάνουμε είναι να παρατείνουμε μονόδρομες σχέσεις. Κι ας είναι φιλικές, ερωτικές, ας τις ονομάσουμε ό,τι ζητά η καρδιά μας, αυτοί που πραγματικά θέλουν να είναι στη ζωή μας, δεν το κουνάνε ρούπι από δίπλα μας. Ούτε στις φουρτούνες μας, ούτε στις μαύρες μας.

Εκεί μας αγαπάνε διπλά. Γιατί ξέρουν πως όσοι νοιάζονται προσφέρουν μόνο την αγάπη τους. Μόνο αυτή μπορεί να γιατρέψει και να κάψει το παρελθόν. Δίπλα μας μετράνε μόνο αυτοί που έμειναν. Δεν έχει σημασία αν είναι λίγοι ή πολλοί. Το μόνο που μετρά είναι ότι δεν έφυγαν στη φουρτούνα μας.

Πηγή Ανοίξτε τους την πόρτα να φύγουν. Κανέναν μην κρατήσετε ποτέ με το ζόρι

Άλλο ένα βράδυ που λείπεις. Έφυγες ξανά. Πάλι δεν είσαι εδώ. Πάλι το σπίτι είναι άδειο, πάλι η φωνή σου ακούγεται μέσα απ’ το ποτήρι, πάλι το τασάκι γεμίζει γρήγορα και πάλι οι κολλητοί οφείλουν να κάτσουν να μ’ ακούσουν.

Έρχονται σπίτι, πίνουν μαζί μου, με συμβουλεύουν, αλλά εγώ δε θέλω να απομακρυνθώ απ’ το λάθος που απομακρύνθηκε από εμένα, όπως λένε. Δε δέχομαι τη φυγή σου. Δε γίνεται έτσι απλά να έφυγες. Δεν είναι λογικό να αποστασιοποιείσαι με τέτοια ευκολία και να μένω να περιμένω ακόμη μία επιστροφή σου.

Η ώρα στο σπίτι περνάει αργά. Νιώθω πως κολλάει ο χρόνος. Το βράδυ ειδικά οι δείκτες του ρολογιού παγώνουν. Σκοτεινιάζει νωρίς κι αργεί να ξημερώσει. Το σπίτι αρνείται από ένα σημείο και μετά να φιλοξενήσει τον νταλκά μου κι εγώ αντίστοιχα κουράστηκα να το βλέπω μισό.

Πνίγομαι. Βαρέθηκα. Φεύγω. Σηκώνομαι απότομα, παίρνω μαζί μου τα τσιγάρα, ένα μισοτελειωμένο μπουκάλι, κάνα-δυο αναπτήρες και τα κλειδιά του αυτοκινήτου και κλειδώνω την εξώπορτα.

Πλέον έχω βγει στο δρόμο και βάζω μπροστά το αυτοκίνητο. Έφυγα απ’ το σπίτι δίχως, όμως, στην πραγματικότητα να γνωρίζω πού θέλω να πάω. Υπάρχει σαν δεδομένο, ωστόσο, στο μυαλό μου πως θέλω να σε συναντήσω. Να σε δω τυχαία κι ας μη με καταλάβεις. Να δω πώς είναι το πρόσωπό σου, να θυμηθώ τα μάτια σου, να κοιτάξω τι διάλεξες να βάλεις απόψε το βράδυ, να παρατηρήσω τους γύρω σου και να αντιληφθώ πού θέλεις να πας. Να κορνάρω και να φύγω.

Δύσκολο, όμως. Δύσκολο να πατάς γκάζι, γιατί το φρένο τώρα ταυτίζεται με την τρέλα. Κι αυτή σαν ένα κόκκινο φανάρι. Στο κόκκινο σταματάω. Το ίδιο και στη μορφή σου. Ξεχάσαμε κάτι όμως, φίλε. Τη νύχτα δεν έχει κίνηση και σχεδόν κανείς δε σταματά στα φανάρια. Άλλη μία νύχτα που δεν την είδα.

Δύσκολη κατάσταση. Ζόρικες νύχτες, αμέτρητες συζητήσεις κι αναλύσεις για το τι μπορεί να έφταιξε, τι είπα και το μετάνιωσα, τι είπε και με πόνεσε, τι ξέχασα να της θυμίσω και τι δεν παρέλειψε να μου πει. Η ψυχική μου ηρεμία με έχει αποχαιρετήσει μαζί με ‘κείνη κι ο συναισθηματικός μου κόσμος δεν είναι ο ίδιος. Η εμπιστοσύνη μου έχει κλονιστεί εξαιτίας μιας «σκάρτης σχέσης» –όπως θα πουν με άνεση οι φίλοι– κι όσα βίωσα και βιώνω για χάρη της, αναμένεται να με τρελαίνουν για καιρό.

Θέλω να είμαι μόνος μου και ξαφνικά θέλω να ‘ναι μαζί μου οι κολλητοί μου. Απότομα τους βαριέμαι και τους λέω πως θέλω να κοιμηθώ κι επί τόπου τους ζητάω συγγνώμη για τη συμπεριφορά μου. Άλλαξε εμένα. Κατάφερε, δίχως να ξέρει αν όντως ήθελε να το καταφέρει, να με επηρεάσει στον μέγιστο βαθμό. Χτύπησε κι έφυγε. Τραυματίστηκα, επιβίωσα, αλλά για έναν ανεξήγητο λόγο, θα ήμουν πρόθυμος να με ξαναχτυπήσει. Για να γινόταν άλλωστε, θα έπρεπε να γυρίσει. Αν γύρναγε, θα έφευγε πάλι;

Ακόμα μία μέρα πέρασε, ακόμα ένα βράδυ κράτησε παραπάνω απ’ το κανονικό. Πάλι ήπιαμε, πάλι την ψάξαμε, αλλά ποτέ δεν την είδαμε. Δεν ήταν γραφτό να τη δούμε τυχαία. Ούτε τυχαία μάλλον. Τα βράδια δεν κυκλοφορεί και τη μέρα δε μου επιτρέπεται να την αναζητήσω. Κάπως έτσι, άδειασε πάλι το ντεπόζιτο.

Αποφάσισα να κάτσω μέσα σήμερα το βράδυ. Δε θα πιω πολύ, θα κοιμηθώ νωρίς. Τελειώνει και το πακέτο, πού να τρέχεις τώρα; Δε μου κάνεις καλό. Δε με βοηθάς. Σε σκέφτομαι κάθε φορά που καπνίζω. Μοιάζεις με εξάρτηση. Μου γίνεσαι διαρκώς όλο και πιο σημαντική.

Πηγή Πόσα χιλιόμετρα μήπως σε δω;

Αν υπάρχει ένας μόνο στόχος που πρέπει εμείς οι γονείς να έχουμε, είναι να μεγαλώσουμε παιδιά που δεν θα χρειαστεί να «αναρρώσουν» από τα παιδικά τους χρόνια. Που δεν θα χρειαστεί να ξοδεύουν μια μέρα το ένα τρίτο του μισθού τους σε ψυχολόγους. Που δεν θα εφαρμόσουν όλα τα άσχημα που πήραν από εμάς στα δικά τους παιδιά.

Κι όμως, πόσες φορές υψώνουμε τον τόνο της φωνής μας – ή ακόμα και το χέρι μας – χωρίς να μας περάσει καν η σκέψη αυτή από το μυαλό;

Το παιδί που πέφτει θύμα σωματικής, λεκτικής και ψυχολογικής βίας από τους γονείς του, μπορεί να μην εμφανίζει σημάδια κακοποίησης όσο ακόμα είναι μικρό. Μπορεί καν να μη θυμάται, μεγαλώνοντας, τις σκοτεινές εκείνες στιγμές που πέρασε μαζί τους.

Τα σημάδια, όμως, έχουν καταγραφεί μέσα του. Και, όπως αναφέρει σε σχετικό άρθρο η αστική μη κερδοσκοπική εταιρία Ψυχολογικός Φάρος, έρχεται κάποτε η μέρα που εκδηλώνονται σε μη υγιείς συμπεριφορές, όπως :

1. Η αδυναμία αντιμετώπισης των συγκρούσεων, είναι ένα χαρακτηριστικό σημείο. Εάν οι δυνατοί θόρυβοι πυροδοτούν τα ένστικτα καβγάδων σας, αυτό είναι ένας κοινό σημάδι παιδικής συναισθηματικής κακοποίησης.

2. Η αδυναμία αποδοχής των κομπλιμέντων είναι κάτι που συμβαίνει σε όσους δεν έχουν λάβει θετική ενθάρρυνση ως παιδιά.

3. Η εμμονή για τα επιτεύγματα και το γεγονός ότι ποτέ δεν αισθάνεστε ότι το καλύτερό σας είναι αρκετά καλό, είναι σημάδι κάποιου που ποτέ δεν ένοιωσε ότι είναι σπουδαίος.

4. Μια συντριπτική αίσθηση παράνοιας, συχνά κρατά τους ενήλικες που είχαν κακοποιηθεί από το να πιστεύουν ότι είναι καλοί σε κάτι.

5. Το να απολογείται κανείς συνεχώς, είναι επίσης σημάδι παιδικής συναισθηματικής κακοποίησης.

6. Σε μια προσπάθεια να αποφύγουν τα βέλη του κόσμου, οι ενήλικες με θλιβερό παρελθόν συχνά επιτρέπουν στον εαυτό τους να γίνονται ερημίτες.

7. Το να κρατούν τους ανθρώπους σε απόσταση, είναι ένας αμυντικός μηχανισμός που χρησιμοποιείται συχνά από ενήλικες που έχουν κακοποιηθεί ως παιδιά.

8. Η αναποφασιστικότητα είναι ένα χαρακτηριστικό εκείνων που έχουν ένα βαθύ φόβο μη τυχόν τσαλακωθούν.

9. Ένας ενήλικας που έχει κακοποιηθεί συναισθηματικά, συχνά αρνείται να πει την αλήθεια από φόβο μήπως πληγώσει τους άλλους.

10. Η αμυντικότητα συνήθως λαμβάνει χώρα και αυτό δεν σημαίνει αγένεια. Είναι ένας μηχανισμός αυτοάμυνας.

11. Η απόρριψη της αγάπης μπορεί να είναι θλιβερή, αλλά όσοι έχουν κακοποιηθεί βλέπουν την αγάπη ως προσωρινή και φοβούνται να το διαχειριστούν.

12. Η ανάγκη για παρακάλια με κάθε κόστος είναι ένας άλλος δείκτης παιδικής συναισθηματικής κακοποίησης.

13. Εξηγώντας κάθε κίνηση και λέγοντας «ναι» όταν πραγματικά σημαίνει «όχι», είναι ένα σίγουρο σημάδι κατάχρησης του παρελθόντος.

14. Ένα πρόσωπο που έχει υποστεί κατάχρηση συνήθως είναι ανυπόμονο να ζητήσει βοήθεια, λόγω των εγγενών προβλημάτων εμπιστοσύνης του εαυτού του.

15. Δεν θέλουν να προσκολλώνται σε κανέναν και ως εκ τούτου, υποφέρουν από σοβαρά προβλήματα εγκατάλειψης.

16. Η πεποίθηση ότι κανείς δεν ενδιαφέρεται για αυτά που έχουν να πουν, είναι κάτι που μπορεί να συνδέεται με τα τραύματα της παιδικής ηλικίας.

17. Οι ενήλικες που βρίσκουν τον εαυτό τους να καλύπτουν το παρελθόν τους, κρύβουν ορισμένα μέρη της προσωπικότητάς τους.

18. Μια κακή παιδική ηλικία προκαλεί χαμηλή αυτοεκτίμηση που παραμένει στην ενηλικίωση και οι άνθρωποι με αυτές τις δυσκολίες, συχνά ακούν μια φωνή στο πίσω μέρος του κεφαλιού τους που τους λέει ότι δεν είναι αρκετά καλοί.

19. Μεγαλώνοντας με συναισθηματική κακοποίηση σημαίνει ότι αγωνίζεστε να αποδεχθείτε ότι στην πραγματικότητα υπάρχουν άνθρωποι στη ζωή σας που πραγματικά ενδιαφέρονται.

20. Η αγωνία για οπτική επαφή με τους ανθρώπους είναι ένα παραπροϊόν του ότι τρομάζετε πολύ εύκολα και επίσης ένα υποπροϊόν της πρώιμης συναισθηματικής κακοποίησης.

21. Οι βάσεις για την κατάθλιψη και το άγχος της ενηλικίωσης τίθενται κατά τη διάρκεια της παιδικής ηλικίας, είτε το πιστεύετε, είτε όχι.

22. Οποιαδήποτε ποσότητα πασιφισμού που σας κάνει να ελαχιστοποιήσετε τα συναισθήματά σας, είναι ένα σημάδι της συναισθηματικής κακοποίησης από την παιδική ηλικία.

23. Κατηγορείτε τον εαυτό σας για πράγματα που πάνε στραβά, ακόμα κι αν δεν είναι δικό σας το λάθος;Το να χτυπάτε τον εαυτό σας σε σταθερή βάση, κάνει τη ζωή ακόμα πιο δύσκολη.

24. Η μη αναγνώριση του αληθινού σας εαυτού, είναι ένα άλλο κοινό ζήτημα για τους επιζώντες της πρώιμης συναισθηματικής κακοποίησης.

25. Όσοι δεν μπορούν να ελέγξουν τον θυμό τους, συνήθως εξαπολύουν τραύματα από την παιδική τους ηλικία και δεν τους έχουν δοθεί τα κατάλληλα εργαλεία για να επεξεργαστούν και να εκφράσουν τα συναισθήματά τους.

Πηγή Πώς φέρεται ένας ενήλικας που έχει τραυματιστεί ψυχολογικά ως παιδί!