23 January, 2019
Home / Lifestyle (Page 179)

Ένα Γκόλντεν Ριτρίβερ είναι ο νεοεκλεγής δήμαρχος μιας πόλης στην Καλιφόρνια.

Ο Μάξιμους Μούλερ ή αλλιώς «Δήμαρχος Μαξ» είναι ο καινούργιος δήμαρχος της πόλης Ίντιλγουαϊλντ στην Καλιφόρνια.

Τα καθήκοντά του περιλαμβάνουν να κάνει βόλτες με το προσωπικό του αυτοκίνητο, να κάνει δημόσιες εμφανίσεις, να πηγαίνει σε εγκαίνια και να κάνει διάφορα «κόλπα» για να ανταμείβεται με λιχουδιές.

Η πόλη Ίντιλγουαϊλντ είναι μια μη ενσωματωμένη πόλη οπότε δεν έχει κανονικό δήμαρχο. Οπότε, η οργάνωση Animal Rescue Friends αποφάσισε να υποστηρίξει αυτόν τον υποψήφιο στις εκλογές.

Η πόλη έκανε τις εκλογές ζώων το 2012 και την θέση του δημάρχου διεκδίκησαν 14 γάτες και 2 σκύλοι.

Ο δήμαρχος Μαξ που πλέον έχει πεθάνει εξελέγη πανηγυρικά, συγκεντρώνοντας τα 2/3 των ψήφων.

Δικαίωμα για να διεκδικήσουν την θέση του δημάρχου είχαν μόνο οι μόνιμοι κάτοικοι της πόλης, αλλά δεν μπορούσαν να βάλουν οι ίδιοι υποψηφιότητα αλλά τα κατοικίδιά τους.

Πηγή Σκύλος εξελέγη δήμαρχος σε πόλη της Καλιφόρνια

«Πάλη» με αναπάντεχο τέλος – Δείτε το βίντεο

Σκληρό αγώνα έδωσαν τρία αγόρια στην Κίνα προσπαθώντας να σώσουν σκύλο από τον θανάσιμο εναγκαλισμό ενός βόα, όπως δείχνει το παρακάτω βίντεο.
Τα παιδιά χτυπούν το μεγάλο φίδι με ξύλα προσπαθώντας να το αποσπάσουν από τον σκύλο, ο οποίος είναι ακινητοποιημένος και τρομοκρατημένος, καθώς ο βόας τον σφίγγει όλο και περισσότερο.
Ο βόας έδωσε σκληρή μάχη για να μην χάσει το θήραμά του, μέχρι που ένα από τα αγόρια κατάφερε να του κρατήσει το κεφάλι κάτω με ένα ραβδί και στη συνέχεια να το πιάσει στα χέρια του.
Τότε τα άλλα δύο παιδιά κατάφεραν με κόπο να απεγκλωβίσουν τον σκύλο, ο οποίος φεύγει μάλλον σώος.
Το βίντεο κυκλοφόρησε στα κινεζικά social media αλλά δεν είναι σαφές σε ποιο μέρος της Κίνας συνέβη το περιστατικό.

Πηγή Η τρομακτική μάχη τριών αγοριών με βόα για να σώσουν έναν σκύλο (Βίντεο)

Το Longyearbyen είναι πόλη της Νορβηγίας με περίπου 2.000 κατοίκους. Βρίσκεται στο νορβηγικό αρχιπέλαγος Σβάλμπαρντ, ανάμεσα στη Νορβηγία και τον Βόρειο Πόλο, και πιστεύεται πως είναι ένα από τα βορειότερα κατοικημένα μέρη σε όλο τον κόσμο. Το φως του ήλιου δεν το αγγίζει για ολόκληρους μήνες.

Εκτός από τους ντόπιους Νορβηγούς, κάτοικοι της μικρής πόλης, στο κατώφλι της συναρπαστικής Αρκτικής, είναι πολίτες από πολλές χώρες, λάτρες της φύσης που φτάνουν τόσο ψηλά στην υδρόγειο για να ζήσουν τις άγριες και ταυτόχρονα μοναδικές συνθήκες στην ατελείωτη παγωνιά. Μικρό ποσοστό του πληθυσμού είναι άνθρωποι που έρχονται εδώ για να εργαστούν και όχι για να ζήσουν όλη τη ζωή τους. Σύμφωνα με τη Στατιστική Υπηρεσία της Νορβηγίας, ο μέσος χρόνος που περνούν οι ξένοι πολίτες στο Svalbard είναι τα επτά χρόνια. Κι αυτοί μπολιάζουν, με τις παραδόσεις και τις διαφορετικές κουλτούρες τους, τον «σταθερό κορμό» των λίγων οικογενειών που κατοικούν στην περιοχή αδιάλειπτα.

shutterstock_379359970

Για τους κατοίκους του Longyearbyen, η καθημερινότητα είναι κάτι συνηθισμένο και αυτονόητο. Ένας εξωτερικός παρατηρητής βέβαια, είναι πολύ πιθανό να αιφνιδιαζόταν από το γεγονός πως οι ντόπιοι κουβαλούν κάθε στιγμή όπλο, καθώς μπορεί να βρεθούν σε τετ-α-τετ με μία πολική αρκούδα ανά πάσα στιγμή. Το κλίμα είναι τραχύ κι απρόβλεπτο και οι εναλλαγές μεταξύ φωτός και σκοταδιού είναι για άλλους απολαυστικές και για άλλους μία δυσκολία με την οποία θα πρέπει να συμβιβαστούν.

Προσαρμοσμένη στην ιδιαίτερη γεωγραφική της θέση, η πόλη διαθέτει ξεχωριστό «οδικό δίκτυο» για snowmobiles. Παρά το δριμύ κρύο, είναι απολύτως αποδεκτό και αυτονόητο ότι μόλις μπαίνει κάποιος σε ξενοδοχεία και εστιατόρια βγάζει τα παπούτσια του, κατάλοιπο από την εποχή που αυτά μετέφεραν καρβουνόσκονη. Οι υποδομές των ορυχείων διατηρούνται και μοιάζουν με σουρεαλιστικά μνημεία στο τοπίο.

Οι δρόμοι του Longyearbyen δεν έχουν ονομασίες αλλά αριθμούς. Υπάρχει πανεπιστημιακό κέντρο με 300 φοιτητές, που όλοι υποχρεούνται να μάθουν να χρησιμοποιούν όπλο. Κι ένα εξαιρετικά συνηθισμένο θέαμα από κάποιο παράθυρο είναι οι φάλαινες, που κολυμπούν στα φιόρδ.

shutterstock_1006805851

Στο διάστημα της χειμερινής σκοτεινιάς- για τέσσερις μήνες δεν κάνει την εμφάνισή της ούτε μια αχνή ακτίνα ήλιου- οι κάτοικοι του Longyearbyen πηγαίνουν στις δουλειές τους φορώντας ένα φως στο κεφάλι, και συχνά έχουν την ευκαιρία να απολαύσουν το Βόρειο Σέλας που «χορεύει» στον ουρανό.

Το καλοκαίρι, οι έξοδοι του μεσονυχτίου γίνονται υπό το λαμπρό φως του ήλιου, ακόμα μια συναρπαστική παραδοξότητα αυτού του τόπου. Τις Παρασκευές, πολλοί εκδράμουν με τα snowmobile τους για Σαββατοκύριακο στην Αρκτική, με την οικογένειά τους ή και φίλους.

shutterstock_138612047

Το Longyearbyen βρίσκεται σε μία κοιλάδα στις ακτές του ειδυλλιακού Adventfjord, περιτριγυρισμένο από απόκρημνα βουνά και παγετώνες. Χωρίζεται σε διάφορες «συνοικίες», όπως το κέντρο της πόλης και το Nybyen, η νέα πόλη. Τα περισσότερα από τα ξενοδοχεία, τις παμπ και τα καταστήματα βρίσκονται στο κέντρο της πόλης ενώ στο Nybyen, δύο χιλιόμετρα νότια, βρίσκονται τα κάποτε καταλύματα των ανθρακωρύχων καθώς και ξενώνες, ένα εστιατόριο και μία γκαλερί. Ανάμεσα στις δύο γειτονιές είναι δύο εστιατόρια, εκ των οποίων το ένα θεωρείται ένα από τα καλύτερα της Νορβηγίας και διαθέτει εξαιρετικό κελάρι.

shutterstock_1048899377

Η πόλη εξαρχής «γεννήθηκε» μέσα από και για τη βιομηχανία εξόρυξης, τον περασμένο αιώνα. Το Longyearbyen ήταν μια τυπική πόλη που είχε σχηματιστεί χάρη στο παρακείμενο ορυχείο, κι αυτό συνεχίστηκε περίπου έως τη δεκαετία του 1990. Πλέον όμως έχει εξελιχθεί και ο τουρισμός έχει αναδειχθεί σε σημαντικό πυλώνα της οικονομίας της πόλης. Το 2016, επισκέφθηκαν το Longyearbyen 115.000 τουρίστες, εκ των οποίων 35.000 έφτασαν με κρουαζιερόπλοια.

Σημαντικός πυλώνας της οικονομίας είναι επίσης η έρευνα και η εκπαίδευση. Φοιτητές από όλο τον κόσμο καταφτάνουν για σπουδές στο University Centre in Svalbard (UNIS), το οποίο επικεντρώνεται στην έρευνα της Αρκτικής στους τομείς της βιολογίας, της γεωλογίας, της γεωφυσικής και της τεχνολογίας.

Όσο για τις κοινωνικές δομές, μπορεί το Longyearbyen να βρίσκεται στην άκρη του κόσμου – κυριολεκτικά- αλλά διαθέτει νοσοκομείο, σχολείο, νηπιαγωγείο, αθλητικό κέντρο, εκκλησία και πολιτιστικό κέντρο.

shutterstock_658428580

Οι εποχές είναι κάτι σχετικό σε αυτό το σημείο του κόσμου. Στη διάρκεια του χειμώνα, το σκοτάδι είναι απόλυτο επί τέσσερις μήνες. Για δυόμιση μήνες μέρα και νύχτα δεν έχουν καμία διαφορά. Η πολική νύχτα, όπως λέγεται, αρχίζει με τη θεαματική «μπλε ώρα», που στην αρχή και στο τέλος της εποχής αυτής διαρκεί όλη την ημέρα. Παρότι ο ήλιος παραμένει κάτω από τη γραμμή του ορίζοντα, στολίζει τον πολικό ουρανό με μπλε και κόκκινες ακτίνες. Το πολικό καλοκαίρι, από την άλλη, έχει «ορόσημο» τον ήλιο του μεσονυχτίου, ο οποίος λάμπει στον ουρανό όλο το 24ωρο.

Είναι λοιπόν προφανές πως και οι δραστηριότητες και η ζωή στο Longyearbyen εξαρτώνται κατά πολύ και προσαρμόζονται στην εναλλαγή των εποχών. Όταν η πόλη λούζεται στον ήλιο, οι πολίτες περνούν πολύ χρόνο έξω. Τον χειμώνα διοργανώνονται φεστιβάλ, συναυλίες και αθλητικές εκδηλώσεις αλλά σε κλειστούς χώρους. Είναι όμως σύνηθες να διοργανώνονται εκδρομές στο βουνό με φακούς ενώ τα Χριστούγεννα γίνεται η παραδοσιακή παρέλαση με πυρσούς.

Οι παράξενοι νόμοι και «η απαγόρευση του θανάτου»

shutterstock_740699857

Λόγω της ιδιαίτερης τοποθεσίας του, το Longyearbyen εφαρμόζει και κανονισμούς που φαίνονται πολύ παράξενοι στους εξωτερικούς παρατηρητές. Έχουν όμως απόλυτα λογική εξήγηση για όλους εκείνους που ζουν την κάπως εκκεντρική καθημερινότητα της πόλης. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η υποχρέωση οπλοφορίας, που προαναφέρθηκε, που σχετίζεται με την ανάγκη προστασίας από… πολικές αρκούδες. Παράλληλα, στην πόλη απαγορεύονται οι γάτες, ενώ επιβάλλεται περιορισμός ως προς την ποσότητα αλκοόλ που κάθε κάτοικος μπορεί να προμηθευτεί ανά μήνα.

Αναμφίβολα όμως ο πιο παράξενος νόμος είναι αυτός που αφορά τη λεγόμενη «απαγόρευση του θανάτου». Στην πραγματικότητα δεν απαγορεύεται ακριβώς ο θάνατος, κάτι που θα ήταν ούτως ή άλλως αδύνατο, αλλά μάλλον θα ήταν ορθότερο να πούμε πως αποφεύγεται να συμβεί εκεί και λαμβάνονται μέτρα για να συμβεί σε πιο κατάλληλα σημεία. Είναι δηλωμένο και δεδομένο πως δεν υπάρχει καμία επιλογή ταφής στο Longyearbyen, κι έτσι κάτοικοι που θεωρούνται ασθενείς σε τελικό στάδιο μεταφέρονται στο Όσλο, για να ζήσουν εκεί τις τελευταίες ημέρες της ζωής τους.

shutterstock_1007686123

Η απόφαση για την απαγόρευση της ταφής στο Longyearbyen χρονολογείται από τη δεκαετία του 1950, και συνδέεται με μία μακάβρια όσο και τρομακτική ανακάλυψη. «Πρωταγωνιστές» χωρίς να είναι καν ζωντανοί ήταν τα θύματα της πανδημίας γρίπης του 1918.

Όταν διαπιστώθηκε πως οι σοροί δεν έφταναν σε αποσύνθεση, λόγω της ακραίας παγωνιάς και των λεγόμενων «αιώνιων πάγων», των στρωμάτων πάγου δηλαδή που δεν λιώνουν, επιχειρήθηκε η αποτέφρωσή τους. Ουσιαστικά η ταφή τους σε τόσο παγωμένο έδαφος ήταν κάτι σαν την διατήρησή τους στο νεκροτομείο, οπότε δεν μπορούσε να φτάσει το σώμα στη φυσική αποσύνθεση. Στη διαδικασία της αποτέφρωσης όμως, οι επιστήμονες ανακάλυψαν στα καλοδιατηρημένα πτώματα ζωντανά στελέχη του ιού της γρίπης, που είχαν κι αυτά διατηρηθεί για δεκαετίες. Κι ήταν εκείνος ο ιός που είχε σκοτώσει το 5% του παγκόσμιου πληθυσμού τον 20ο αιώνα.

shutterstock_565473118

Ακόμα λοιπόν κι αν κάποιος έχει ζήσει στο Longyearbyen όλη τη ζωή του, δεν μπορεί να ταφεί εκεί. Αλλά ο κύκλος της ζωής δεν στερείται μόνο το τέλος του στο Longyearbyen, στερείται και την αρχή του. Όπως δηλώνει ο Jan Christian Meyer, από το Πανεπιστήμιο Επιστήμης και Τεχνολογίας της Νορβηγίας, «εάν πλησιάζει το τέλος σου, θα γίνει κάθε προσπάθεια να μεταφερθείς αλλού. Αλλά ούτε πολλές γεννήσεις έχει το Longyearbyen. Παρότι διαθέτει ένα μικρό νοσοκομείο, οι ετοιμόγεννες γυναίκες ενθαρρύνονται να ταξιδέψουν αλλού για να γεννήσουν».

newsbeast.gr

Πηγή Η πόλη όπου για τέσσερις μήνες δε βγαίνει ήλιος και δεν επιτρέπεται να πεθάνεις

Μισό ζέβρα και μισό γάιδαρος

Ένα αρσενικό γαϊδούρι και μια θηλυκή ζέβρα συνευρέθηκαν και έγιναν γονείς ενός σπάνιου Zonkey (συνδυασμός των δυο ονομάτων zebra και donkey).

Μισό ζέβρα και μισό γάιδαρος, το σπάνιο αυτό πουλάρι γεννήθηκε στις 2 Οκτωβρίου σε φάρμα του Σόμερσετ στη Βρετανία.

Είναι αρσενικό, ονομάζεται Zippy και είναι ένα από τα ελάχιστα μωρά zonkey που έχουν γεννηθεί στον κόσμο.

Η ιδιοκτήτρια της φάρμας είχε προσπαθήσει επί σειρά ετών να πετύχει την ανορθόδοξη αυτή διασταύρωση και το πέτυχε χάρη στη Ziggy και τον Rag, τους δύο γονείς που αν και από διαφορετικά είδη, κατάφεραν να ζευγαρώσουν.

Αυτή είναι η δεύτερη φορά που γεννιέται ένα zonkey στη Βρετανία, αλλά η καταγραφή τέτοιων ζευγαρωμάτων φέρεται να ξεκίνησε από τον 19ο αιώνα.

Το μωρό είναι υγιέστατο και μέχρι τώρα η μητέρα του έχει αναλάβει πλήρως τα καθήκοντα της φροντίδας του.

Πηγή Γεννήθηκε σπάνιο Zonkey: Το μωρό μιας ζέβρας και ενός γαϊδάρου

Κική Δημουλά: «Όλοι έχουμε μέσα μας μιαν άλλη ζωή η οποία ενοχλεί, απαιτεί, παραπονιέται, δεν έζησε…»

« Όλοι έχουμε μέσα μας μιαν άλλη ζωή η οποία ενοχλεί, απαιτεί, παραπονιέται, δεν έζησε…»έγραψε κάποτε η Κική Δημουλά. Η κορυφαία Ελληνίδα ποιήτρια, τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, τιμημένη με το Ευρωπαϊκό Βραβείο Λογοτεχνίας (Prix Europeen de Litterature) το 2010 στο Στρασβούργο….

Στα 86 της χρόνια, με 67 έτη ενεργής πορείας στον γοητευτικό κόσμο της ποίησης και πολλά, σπουδαία αποφθέγματα ζωής, έρωτα, προδοσίας κι εκδίκησης, αγάπης, αγκαλιάς, μνήμης και ληθης που μοιράστηκε με τους αναγνώστες της, έχει καθιερωθεί ως μία από τις σπουδαιότερες ποιήτριες και ακαδημαϊκούς της Ελλάδας.

Νομίζω πως η παραπάνω φράση, ταιριάζει στον καθένα μας. Ακόμα κι ευχαριστημένος να είναι κάποιος στη ζωή του, πάντα κάτι θα υπάρχει που «ενοχλεί», θα ήθελε να είναι διαφορετικό… Άλλωστε τέλειες ζωές δεν υπάρχουν. Συνήθως κάτι λείπει… ίσως για να υπάρχει μια ισορροπία…

Ο κάθε δρόμος που επιλέγουμε, αυτομάτως αποκλείει κάποιον άλλον -που δε θα μάθουμε ποτέ πού θα μας οδηγούσε και αν θα είμασταν ευτυχισμένοι με μιαν άλλη επιλογή. Η φύση του ανθρώπου, όμως, είναι τέτοια που ονειρεύεται τον εαυτό του να «πρωταγωνιστεί» σε ένα ρόλο διαφορετικό από αυτόν που ζει στο σήμερα…

Επέλεξα κάποια από τα λόγια της -που έχω αγαπήσει-, το ποίημα «Πληθυντικός Αριθμός» και σας τα παραθέτω… Σε πολλά από αυτά, κάπου βρίσκω τον εαυτό μου… Ίσως, με κάποιον τρόπο, ταυτιστείτε κι εσείς…

«Τακτοποιημένη ζωή, άτακτα συναισθήματα. Όλοι έχουμε μέσα μας μια άλλη ζωή η οποία ενοχλεί, απαιτεί, παραπονιέται, δεν έζησε.»

«Δε με ενδιαφέρει τι θα γίνουν τα ποιήματά μου όταν πεθάνω. Δε με ενδιαφέρει τι θα συμβεί όταν δεν θα ζω. Ο θάνατος είναι απόλυτος. Άμα τελειώνουμε, να τελειώνουμε. Τελεία και παύλα. Όχι αποσιωπητικά. Τα αποσιωπητικά φτάνουν όσο ζούμε. Αν αυτό λέγεται εγωπάθεια, το δέχομαι προθύμως.»

«Δεν επιτρέπεται να αποφέρεται κανείς για τον έρωτα όσο είναι εν δράσει. Αυτό που ισχύει για τον έρωτα είναι ό,τι ειπωθεί αφού τελειώσει.»

«Έρωτας είναι αυτό που δεν είχες. Το θλιβερό είναι ότι υπάρχουν άνθρωποι που νομίζουν ότι ερωτεύτηκαν ενώ δεν έχουν ερωτευτεί ποτέ.»

«Υπάρχουν στιγμές που ο άνθρωπος θέλει κάποιον να τον αγκαλιάσει χωρίς να υπάρξει συνέχεια. Αυτή η στιγμή του αγκαλιάσματος είναι πάρα πολύ μεγάλη στιγμή, περιεκτική. Η αγκαλιά σε παίρνει ολόκληρο και σε προστατεύει. Σχεδόν δεν έχει σχέση με τον σαρκικό έρωτα.»

«Ο έρωτας δε θέλει χρόνο. Θέλει ταχύτητα. Είναι απόκτηση, μονοπωλιακό είδος. Θέλεις τον άλλο δικό σου. Δεν τον μοιράζεσαι. Είναι ένα μυστικό γι’ αυτό και πρέπει να μένει στα σκοτεινά. Είναι πάρα πολύ ωραίο όταν συμβαίνει, σε όποιον από τους δύο συμβαίνει και για όσο συμβαίνει. Αλλά πάντα τελειώνει. Είναι αδύνατο να συντονιστούν δύο άνθρωποι στον έρωτα. Μπορεί να συμβεί για ένα μήνα. Μέχρι εκεί. Μετά, ο ένας επιμένει. Είναι απαραίτητο ένας από τους δύο να παραμείνει ερωτευμένος. Η ζήλεια, βέβαια, είναι κριτήριο του αισθήματος. Ο έρωτας είναι φθαρτός και εφήμερος. Ο πρώτος σταθμός όταν εκείνος φεύγει είναι η λύπη. Λύπη και γι’ αυτόν που αγαπάει και ίσως και για εκείνον που δεν αγαπάει γιατί χάνει ένα αφοσιωμένο πρόσωπο. Δεν επιτρέπεται να αποφέρεται κανείς για τον έρωτα όσο είναι εν δράσει. Αυτό που ισχύει για τον έρωτα είναι ό,τι ειπωθεί αφού τελειώσει.»

«Ο έρωτας είναι σαφέστερος και ειλικρινέστερος από την αγάπη. Η αγάπη είναι μια λέξη η οποία προσφέρεται για πάρα πολλές χρήσεις. Αγάπη μητρική, συζυγική, αγάπη προς τον ανήμπορο ή προς αυτό που ονειρευόμαστε. Η αγάπη έχει πάντα τις εξηγήσεις της. Ο έρωτας δεν τις έχει. Αυτή η αγάπη δεν μας παρατάει σύξυλους να φύγει όπως μας παρατάει ο έρωτας. Είναι λέξη μεγάλης αντοχής. Δεν τη βλέπεις ξαπλωμένη κάτω και διαψευδόμενη όπως βλέπεις τον έρωτα. Η αγάπη είναι κι αυτή ένα αίσθημα που δε συμβαίνει ποτέ ταυτόχρονα και στους δύο και πεθαίνει πριν προλάβει να γεράσει. Αγάπη και έρωτας είναι μια διεκδίκηση, όχι μια κατάκτηση. Είναι μια πάλη.»

«Η αγάπη είναι ένα θύμα του σωματέμπορα εγωισμού μας. Αυτοί που αγαπάμε είμαστε ζωντανοί νεκροί. Επί πόσο μπορείς να αγαπάς κάποιον που δεν σ’ αγαπάει; Ο βασανισμός κάνει πολύ καλό στα αισθήματα αλλά όχι για πολύ. Θα πρέπει ο βασανιστής να ξέρει τις δόσεις. Δεν τις ξέρει όμως. Πληγώνομαι, σημαίνει, κοντά στα άλλα, αποκτώ γνώσεις. Ε, με λίγη παραπάνω μελέτη της ματαιότητας, ένα Lower σοφίας κουτσά στραβά το παίρνεις. Σε έναν χωρισμό κλαίμε μόνο για μας. Όταν είσαι ερωτευμένος θέλεις να δώσεις στον άλλο. Αυτό είναι ο έρωτας. Υπάρχει όμως και η τραγική κατάσταση ο άλλος να μην θέλει να πάρει αυτό που του δίνεις. Εκεί αρχίζουν οι μεγάλες συγκρούσεις.»

«Το μυαλό είναι ένας Θεός που δημιουργεί τον κόσμο από την αρχή. Έναν άλλο κόσμο. Αναπληρώνει, αντικαθιστά, είναι φοβερό το πως διορθώνει σαν τον μεγαλύτερο αισθητικό της ασχήμιας όσα δεν μας αρέσουν. Η λογική λέει πως δεν υπάρχει ελπίδα κι όμως το μυαλό σε κάνει να ελπίζεις. Είναι τρελό.»

«Η ομορφιά είναι ένα πράγμα που ανήκει παντού. Σκεφτείτε ένα άσχημα κατασκευασμένο πλάσμα. Πόσο δύσκολο είναι να απιστήσει; Έχει να αντιμετωπίσει πάρα πολύ λίγους πειρασμούς. Ένα ωραίο πλάσμα όμως, είναι γεννημένο άπιστο. Δεν υπάρχουν δεδομένα. Η ίδια η ζωή τα ανατρέπει. Προσωπικά πάντως ποτέ δε θα μπορέσω να καταλάβω πώς ένας άντρας αγαπάει μια γυναίκα και κοιμάται με κάποια άλλη. Δεν ξέρω από ποια τάση κυνηγιού προέρχεται αυτό. Μη νομίζετε όμως, ακόμα και οι γυναίκες θέλουν να είναι άπιστες. Δεν το επιχειρούν εύκολα όμως λόγω των παιδιών.»

«Η εκδικητικότητα είναι τόσο ακραίο πράγμα που δε με πείθει. Δε μπορώ να φανταστώ ότι γίνεται με συνείδηση για να εκδικηθείς έναν άνθρωπο που σε πρόδωσε. Εκδίκηση είναι να επιτευχθεί μέσα σου η αλλαγή, εσύ να σηκώσεις το μαχαίρι σχεδόν εναντίον σου. Αυτή είναι η μεγαλύτερη ζημιά που μας κάνουν αυτοί που μας υποχρεώνουν να μην τους αγαπάμε. Είναι δική μας ζημιά, όχι δική τους.»

Το ποιήμα της, «Ο Πληθυντικός Αριθμός”, είναι από εκείνα τα ποιήματα που δεν μπορείς να ξεχάσεις… Διαβάζοντάς το, οδηγείσαι σε πολλές σκέψεις. Ξεκινάς με έρωτα, προχωράς στο φόβο, μετά στη μνήμη, και τέλος στη νύχτα. Τα δύο τελευταία είναι γένους θηλυκού…

Ο έρωτας είναι «εκείνος» που σου γεμίζει το μυαλό. Που σε κατακλύζει. Ανυπεράσπιστος.

Τί γίνεται όταν επικρατεί ο πληθυντικός αριθμός; Όταν μετά από χρόνια, θυμάσαι τους έρωτες που πέρασαν… Κι επικρατεί ο φόβος… Εκείνος ο φόβος που σε νίκησε, αλλά εσύ άργησες να το καταλάβεις. Νόμιζες ότι θα τα κατάφερνες και θα τον απέφευγες. Τον αγνοούσες αλλά «εκείνος» σιγά-σιγά πολλαπλασιάστηκε. Κι έγινε πληθυντικός αριθμός. Φόβοι… που δεν μπορείς πια να αγνοήσεις…

Η μνήμη ό,τι και να γίνει παραμένει ακλόνητη… ‘Ερχονται στιγμές που όλα στριφογυρίζουν στο μυαλό σου…

Και μετά η μαγική νύχτα που κάποτε σε γοήτευε έγινε… νύχτες… Και πάλι πληθυντικός αριθμός… Οι νύχτες που πέρασαν και οι νύχτες που θα έρθουν. Οι νύχτες που για κάποιους έρωτες χαράμισες και οι νύχτες που για νέους έρωτες θα χαραμίσεις…

«Ο έρωτας,

όνομα ουσιαστικόν,

πολύ ουσιαστικόν,

ενικού αριθμού,

γένους ούτε θηλυκού ούτε αρσενικού,

γένους ανυπεράσπιστου.

Πληθυντικός αριθμός οι ανυπεράσπιστοι έρωτες…

Ο φόβος,

όνομα ουσιαστικόν,

στην αρχή ενικός αριθμός

και μετά πληθυντικός:

οι φόβοι.

Οι φόβοι για όλα από δω και πέρα…

Η μνήμη,

κύριο ονομάτων θλίψεων,

ενικού αριθμού,

μόνον ενικού αριθμού

και άκλιτη.

Η μνήμη, η μνήμη, η μνήμη…

Η νύχτα,

όνομα ουσιαστικόν,

γένους θηλυκού, ενικός αριθμός.

Πληθυντικός αριθμός οι νύχτες. Οι νύχτες από δω και πέρα…»

Μανταλένα Μαρία Διαμαντή

πηγή: klik.gr

Πηγή Κική Δημουλά: «Όλοι έχουμε μέσα μας μιαν άλλη ζωή η οποία ενοχλεί, απαιτεί, παραπονιέται, δεν έζησε…»

To ακούγαμε αλλά δεν το πιστεύαμε και να που τελικά είναι αλήθεια!
Πρώην παίκτες του Survivor μπαίνουν στο Nomads 2 και αναμένονται μεγάλες αλλαγές και εξελίξεις.

Μια μόλις ημέρα μετά την ανακοίνωση της εκπομπής «Το Πρωινό» σχετικά με το ποιοι πρώην παίκτες του Survivor πάνε στο Nomads, είδαμε τη στιγμή της αναχώρησης τους.

Ο φωτογραφικός φακός του gossip-tv.gr βρέθηκε στο αεροδρόμιο Ελ. Βενιζέλος και απαθανάτισε τους παίκτες τη στιγμή της αναχώρησης τους για Μαδαγασκάρη.

Στέλιος Χανταμπάκης, Γιάννης Σπαλιάρας, Κώστας Αναγνωστόπουλος, Νάσος Παπαργυρόπουλος, Mαριάννα Καλλέργη, Ντάρια Τουρόβνικ, Ελισάβετ Δοβλιατίδου είναι έτοιμοι να πέσουν και πάλι στην αρένα!

Δείτε πλούσιο φωτογραφικό υλικό

Πηγή Δεν το πιστεύαμε μέχρι που το είδαμε.. Δείτε τους πρώην παίκτες του survivor στην αναχώρησή τους για το Nomads

Συγκινήθηκε και συγκίνησε και τους κριτές!

Η πανέμορφη Μαρία Λέκα μέσα από το αποψινό My Style Rocks Gala πέρασε το μήνυμα της κατά του ρατσισμού.

Η ίδια εξομολογήθηκε πως έχει πέσει θύμα bullying όταν αποκάλυψε πως κατάγεται από την Αλβανία ενώ έχει μεγαλώσει στη Ζάκυνθο. «Θα ήθελα τα σύνορα να είναι μόνο γραμμές στο χάρτη», είπε η παίκτρια και συγκινήθηκε.

«Είναι ένα θέμα που γνωρίζετε ότι… Είμαι πολύ περήφανη, είναι σαν να έχω δυο μητέρες, εκείνη που με γέννησε κι εκείνη που με μεγάλωσε», είπε δακρυσμένη.

Δείτε το σχετικό απόσπασμα στο βίντεο που ακολουθεί

Πηγή My Style Rocks Gala: Η συγκίνηση της Λέκα! Το bullying και η αναφορά στην καταγωγή της!

Όλα έγιναν στον αέρα της πρωινής εκπομπής του ΣΚΑΙ, όταν η κυρία Δέσποινα εξέφρασε την αγάπη της για τον Αλέξη Τσίπρα και… απείλησε με τη μαγκούρα της όποιον του πειράξει έστω μια τρίχα!

Είναι αναμφίβολα το στιγμιότυπο της ημέρας.

Ο δημοσιογράφος Γιώργος Τσελίκας στο πλαίσιο της εκπομπής OnLine που παρουσιάζει η Μάιρα Μπάρμπα βγήκε στα σοκάκια της Πλάκας ενόψει της επίσκεψης του Εμανουέλ Μακρόν στην Αθήνα.

Δείτε το βίντεο

Πηγή 90χρονη είναι η πιο φανατική θαυμάστρια του Τσίπρα: «Τον αγαπώ»

Πριν από λίγες μέρες, η 38χρονη Laëtitia Nguyen από τη Γαλλία παντρεύτηκε στη Σαντορίνη, αλλά γαμπρός δεν υπήρχε καθώς υπήρξε έκτακτη αλλαγή την τελευταία στιγμή.

Σύμφωνα με την ίδια ο αρραβωνιαστικός της, αποφάσισε τον Φεβρουάριο του 2018 να χωρίσουν και ένα όλα ήταν κανονισμένα για τον γάμο τους στο νησί τον Μάιο.

Τελικά ο γάμος έγινε με μόλις 8 καλεσμένους και είναι ο πρώτος solo στο νησί.

Μάλιστα το κόστος έφτασε σχεδόν στα 20.000 ευρώ και το νυφικό ξεπέρασε τα 3000 ευρώ.

«Ακόμα είμαι πληγωμένη και πάντα θα με πονάει, ωστόσο η ζωή είναι ένα δώρο και πρέπει να το χαρώ». δηλώνει η Laëtitia, προσθέτοντας: «Δεν μπορείς να σβήσεις μια μέρα, για αυτό χρειαζόμουν να την μετατρέψω σε κάτι ευχάριστο. Ήταν ένας ‘κανονικός γάμος, απλά χωρίς γαμπρό»

Συνέχισε αναφέροντας: «Είναι ντροπιαστικό να σε χωρίζουν και είναι ακόμα χειρότερο όταν γίνεται λίγο διάστημα πριν από το γάμο σου. Αυτή η τελετή μου έδωσε πίσω την αυτοπεποίθησή μου και ξαναβρήκα τον εαυτό μου, είναι σαν να ξαναγεννήθηκα» τα λόγια της 38χρονης

Γαλλίδας.

Μετά το γάμο η Λετίσια, παρέμεινε για δύο βδομάδες στη Σαντορίνη και πέρασε όμορφα έστω και χωρίς σύντροφό και κατέληξε αναφέροντας: «Κανένας άντρας δεν ήθελε να με παντρευτεί, αλλά ήθελα να με ‘παντρευτώ εγώ γιατί είμαι καταπληκτική και το ξέρω, δεν ντρέπομαι»

Πηγή 38χρονη γυναίκα παντρεύτηκε τον εαυτό της στη Σαντορίνη

Πάγωσαν” καταναλωτές γνωστής αλυσίδας σούπερ μάρκετ με εκατοντάδες υποκαταστήματα σε όλη την Ελλάδα, όταν κοίταξαν τα ψηλά γράμματα προϊόντων που αγόρασαν.

Διαπίστωσαν πως απροκάλυπτα πωλούνται προϊόντα με χώρα προέλευσης τη … “Μακεδονία” στη σλαβική γραφή, σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας «Παρασκήνιο».

Πρόκειται για 9 διαφορετικά τρόφιμα που έχουν σαν βάση τους τη σόγια, το ρύζι, το αμύγδαλο και τη βρώμη. Είναι φυτικά προϊόντα που χρησιμοποιούνται στην μαγειρική και την ζαχαροπλαστική. Τα παραπάνω εννέα προϊόντα διατίθενται στα υποκαταστήματα γνωστής αλυσίδας σούπερ μάρκετ από ελληνική εισαγωγική εταιρεία που δραστηριοποιείται στον τομέα των τροφίμων στην Ελλάδα από το 1965.

Η ετικέτα των συγκεκριμένων σκοπιανών προϊόντων, έχουν την …κάλυψη ιταλικής εταιρείας με έδρα την Μπολόνια της Ιταλίας. Όμως διαβάζοντας τον πραγματικό τόπο παραγωγής των προϊόντων προκύπτει διεύθυνση στα Σκόπια της λεγόμενης “Μακεδονίας”.

Πολλοί καταναλωτές με τους οποίους μιλήσαμε, μόλις διαπίστωσαν την χώρα προέλευσης των προϊόντων αντέδρασαν αρνητικά, ενώ άλλοι διερωτώνται τι διαπραγμάτευση κάνει η ελληνική κυβέρνηση με τη γειτονική χώρα, όταν ήδη τα προϊόντα τους πωλούνται στην Ελλάδα με όνομα κράτους προέλευσης τη “Μακεδονία”…

Πάντως, εκτός από τις ελληνικές εισαγωγές προϊόντων από τη γειτονική χώρα, έχουμε και διάθεση προϊόντων απευθείας από σκοπιανές εταιρείες με έδρα. Μεταξύ άλλων στα ράφια γνωστών αλυσίδων σούπερ μάρκετ πωλούνται πάμφθηνα σοκολατοειδή τύπου σοκοφρέτα αξίας μόλις 15 λεπτών με όνομα χώρας προέλευσης “Makedonija-Macedonia”.

Δείτε το βίντεο με το πρόμο του τυριού σε επίσημο βίντεο της εταιρίας:

Πηγή «Μακεδονική φέτα» στα ράφια των ελληνικών σούπερμαρκετ και του εξωτερικού