22 March, 2019
Home / Lifestyle (Page 15)

Τη δική του εκδοχή για την έρευνα που διεξάγεται σε βάρος του γιου του έδωσε ο πατέρας του αλεξιπτωτιστή Μανώλη Μπούχλη.

Μετά την ανάρτηση του αλεξιπτωτιστή στο facebook κατά την οποία δηλώσει ότι «δεν προσέβαλε κανέναν και δεν κινδύνεψε κανένας», τη σκυτάλη πήρε ο πατέρας του.

Ο Νίκος Μπούχλης μιλώντας στο newsit, δήλωσε υπερήφανος για τον γιο του σημειώνοντας ότι η πράξη του δεν ντρόπιασε κανέναν.

«Εδώ στα Σφακιά μεγαλώνουμε επαναστάτες, πάντα έτοιμος για την πατρίδα, για την πρώτη τη γραμμή» ανέφερε μεταξύ άλλων ο κ. Μπούχλης , προσθέτοντας παράλληλα μεταξύ άλλων ότι τον έχουν πάρει σήμερα δύο στρατηγοί και του έχουν δώσει συγχαρητήρια για το γιο του.

Αναλυτικά τα όσα ανέφερε ο πατέρας του αλεξιπτωτιστή:

«Ο κάθε γονιός δεν θέλει να πάθει κάτι το παιδί του. Ο νεαρός δεν έχει θέμα για ότι κι αν του κάνουν. “Θα είναι ανεκτά όλα” λέει, δεν τον ενδιαφέρει για κανέναν. Μπράβο του. Τον τιμά όλη η Ελλάδα. Εγώ τι να πω για το παιδί μου; Είναι παιδί μου. Και εγκληματίας να είναι, θα πω πως είναι το καλύτερο παιδί του κόσμου. Εμείς είμαστε περήφανοι για αυτό που έκανε ο γιος μου. Και γιος μου να μην ήταν, όποιο παιδί και να ήταν αυτό, μόνο υπερηφάνεια νομίζω ότι θα είχα. Εγώ, με το φτωχό μου το μυαλό, έτσι πιστεύω…

Τον γιο μου δεν τον ενδιαφέρει τίποτα, έχει πάρει τις αποφάσεις του. Δεν το έκανε ούτε για πολιτικούς λόγους, ούτε σκέφτηκε κάτι. Του ήρθε έτσι και το έκανε και το είπε. Ούτε τον ενδιαφέρουν και οι επιπτώσεις. Τον στεναχωράει που του αφαιρούν τις πουλάδες, που τις πήρε με την αξία του. Τις πήρε με την αξία του και τους τις πετά στα μούτρα και τις χαλαλίζει» λέει ο Νίκος Μπούχλης.

«Τα λόγια του Μανώλη τους πείραξαν, δεν τους πείραξε ούτε το βίντεο, ούτε πώς έπεσε, ούτε άλλα θέματα. Τους πείραξαν τα λόγια του, ο ύμνος του. Καταρχάς, μέχρι χθες το μεσημέρι δεν υπήρχε κανένα θέμα για ποινή. Μετά άλλαξαν όλα. Το θέμα πήγε πολύ ψηλά, πήγε τόσο ψηλά που δεν μπορεί κανείς να επέμβει περαιτέρω. Δεν θέλουν πλέον παλικάρια, δεν θέλουν παλικαράδες, επαναστάτες, ανδρειωμένους.

Τι θα του κάνουν του παιδιού μου; Ούτε έγκλημα έκανε, ούτε πιστεύω να τους πρόσβαλε… Εμένα με έχουν πάρει σήμερα δύο στρατηγοί και μου έχουν δώσει συγχαρητήρια για το γιο μου.

Δεν έκανε έγκλημα το παιδί μου. Το παιδί είπε έναν ύμνο που του ήρθε στο μυαλό για την πατρίδα του. Κανένα πρόβλημα δεν έχουμε, καμαρώνουμε» προσθέτει ο πατέρας του αλεξιπτωτιστή.

«Εδώ στα Σφακιά μεγαλώνουμε επαναστάτες, πάντα έτοιμους για την πατρίδα, για την πρώτη τη γραμμή. Και αυτοί όπως θέλουν ας το πάρουν. Στα Σφακιά είναι όλοι σαν το γιο μου. Όλοι, όλα τα κοπέλια, η νεολαία που είναι τώρα εδώ, έχουν τις ίδιες ιδέες, όπως ο γιος μου. Είναι πατριώτες και τα τιμούν τα παντελόνια τους» καταλήγει ο Νίκος Μπούχλης.

Πηγή Πατέρας αλεξιπτωτιστή: «Στα Σφακιά μεγαλώνουμε επαναστάτες – Με παίρνουν στρατηγοί να μου πουν μπράβο»

Γλώσσες, τέχνες, μυρωδιές, υφάσματα και αισθητική- ένας πολυπολιτισμικός παράδεισος σε πλήρη άνθιση που έσβησε μέσα στις φλόγες.

Σμύρνη ήταν το κέντρο όλων, σήμερα είναι η εστία όλων των χαμένων αξιών. Ένας μέγιστος εμπορικός κόμβος μεταξύ Ανατολής και Δύσης, η κοιτίδα πολλών αρχαίων λαών και πολιτισμών.

Από τους 370000 κατοίκους της πόλης, οι 165000 ήταν Έλληνες. Το ελληνικό στοιχείο, διάσπαρτο σε όλο το μήκος και το πλάτος της Ανατολίας μακροημέρευε κυρίως στην κοσμοπολίτικη Σμύρνη. Οι δε άνθρωποι που ζούσαν εκεί, Τούρκοι, Αρμένιοι, Εβραίοι, Λεβαντίνοι, ήξεραν όλοι να μιλούν ελληνικά. Η ελληνική γλώσσα είχε γίνει “η γλώσσα των εμπόρων και της καλής κοινωνίας”. Η μουσική και τα τραγούδια ήταν πολύ έντονα στοιχεία σε καφενέδες, μπακαδοταβέρνες, γάμους και βαφτίσεις με τους οργανοπαίχτες να αποκαλούνται παιχνιδιάτορες και τα μουσικά όργανα, παιχνίδια. Στα μαγαζιά του Φραγκομαχαλά οι ντόπιοι έβρισκαν παιχνίδια όμορφα και κουρντιστά, “από παραδείσια φτερά για τα μαλλιά των γυναικών μέχρι σκαρπίνια για Σταχτοπούτες”.

Έχει περάσει σχεδόν ένας αιώνας από τη μέρα που οι φλόγες ξεκίνησαν από την αρμένικη συνοικία και εξαπλώθηκαν μέχρι και τα πολυτελή κτίρια της προκυμαίας Quai. Τα πάντα κάηκαν στη Σμύρνη εκτός από τον μαχαλά των Τούρκων. Το χειρότερο από όλα, όπως ανέφερε ο Χένρυ Μίλλερ, «Η Σμύρνη σβήστηκε από την παγκόσμια μνήμη».


Η πόλη που έμοιαζε ότι δε θα πεθάνει ποτέ

Το βιβλίο “Τρεις αιώνες, μια ζωή” της Μικρασιάτισσας Φιλιώς Χαιδεμένου, περιέχει πληροφορίες από όσα έζησε εκεί, από όσα είδε, άκουσε και επηρέασαν με έναν δυνατό τρόπο τη ζωή της. Οι αναφορές στις γυναίκες, στις γεμάτες ημέρες των κατοίκων μας μεταφέρουν εκεί, στην πόλη που έμοιαζε ότι δεν θα πεθάνει ποτέ και ας έσβησε τόσο νωρίς.

Ξεκινώντας από τις γυναίκες της Σμύρνης, όλες είχαν πάνω τους έναν αλλοτινό αέρα, μία αύρα από αλλού φερμένη. Στη Σμύρνη, οι γυναίκες ακολουθούσαν πιστά τη μόδα και η μόδα δεν αργούσε να φτάσει στα Βουρλά. Ο τρόπος που οργάνωναν και ζούσαν την κάθε ημέρα όλοι οι άνθρωποι εκεί, θα μπορούσε να προσδώσει αιώνιο χαρακτήρα στην πόλη.Ο Σικελιανός στον πρόλογο του μυθιστορήματος “Αιολική γη” του Βενέζη έγραψε: “Είναι η γλυκιά ιωνική ατμόσφαιρα, είναι η κρυφή, χαμένη θαλπωρή της μυστικής του κόσμου σάρκας που απροσδόκητα ξανάρχεται και πάλι σ’ επαφή μητριαρχική μαζί μου, είναι η αγνή ιωνική πνοή του ξεχασμένου και νοσταλγημένου από με τον ίδιο πολιτισμού”. Θωμάς Κοροβίνης, “Σμύρνη: Μια πόλη στη λογοτεχνία”.


Οι γυναίκες της Σμύρνης είχαν πάνω τους έναν αλλοτινό αέρα, μία αύρα από αλλού φερμένη

Στη Σμύρνη ακόμη και οι φτωχοί περνούσαν καλά γιατί παρά την ανέχεια ήξεραν να την χαίρονται τη ζωή. Οι βιοπαλαιστές της Σμύρνης, οι άντρες του »μπάσο ράγκου» που στα ιταλικά σημαίνει »κατωτέρας τάξεως», με το που τέλειωναν τη σκληρή δουλειά κατέφευγαν στις ταβέρνες, τα ζυθοπωλεία, τις μπακαλοταβέρνες και τους καφενέδες, που όλα τους είχαν ζωντανή μουσική. Εκεί μέσα ακούγαν τους αμανέδες, τα μερακλίδικα σμυρναίικα και χορεύανε τους καρσιλαμάδες, τα ζεϊμπέκικα και τα χασάπικα.

Η ιστορία της

Ίδρύθηκε από τους Αιολείς το 1.100 π.Χ. και τον 8ο αι. π.Χ. καταλήφθηκε από τους Ίωνες (συγκεκριμένα τους Κολοφώνιους). Επί ηγεμονίας των Αχαιμενιδών της Περσίας οι Σμυρνιοί διασκορπίστηκαν στα τριγύρω χωριά και όταν έφτασε στην περιοχή ο Μέγας Αλέξανδρος τους συνένωσε και κατασκεύασε την καινούργια πόλη στους πρόποδες του όρους Πάγου, εκεί που βρίσκεται και η σημερινή πόλη της Σμύρνης.

Σταδιακά, η πόλη άρχισε να ακμάζει με αμείωτο ρυθμό ακόμη και στα χρόνια της ρωμαϊκής κυριαρχίας. Οι Ρωμαίοι δε την τίμησαν τρεις φορές με τον εγκωμιαστικό τίτλο της »νεωκόρου» λόγω της εκπληκτικής της ευημερίας. Στη βυζαντινή εποχή διένυσε περιόδους ακμής και παρακμής, πάντα επηρεαζόμενη από τις εσωτερικές αναταράξεις που κλόνιζαν συθέμελα την Αυτοκρατορία. Η πόλη καταλήφθηκε από τους Οθωμανούς το 1424 και παρέμεινε υπό την κατοχή τους μέχρι το 1919, όταν και αποβιβάστηκαν τα ελληνικά στρατεύματα.


Ο Ελληνισμός της Μικράς Ασίας έχει ιστορία περίπου τριών χιλιάδων χρόνων.

Ο Ελληνισμός της Μικράς Ασίας έχει ιστορία περίπου τριών χιλιάδων χρόνων. Κατά μεγάλες περιόδους αν όχι διαρκώς η παρουσία του ήταν κυρίαρχη από κάθε άποψη. Δημογραφική, οικονομική και πολιτιστική. Η εξασθένιση αυτής της παρουσίας σημειώθηκε στη μακρά περίοδο της τουρκικής κυριαρχίας στον ίδιο χώρο και έληξε το 1922 με την μικρασιατική καταστροφή. Με την εξάπλωση του ελληνισμού στη Μικρά Ασία η περιοχή αυτή αρχίζει να εξελληνίζεται και έτσι σύντομα παρουσιάζονται τα πρώτα λαμπρά δείγματα του σπουδαίου πολιτισμού του. Κατά την αρχαιότητα ο λόγος, η σκέψη, η τέχνη και τα αρχαιολογικά ευρήματα (πόλεις, ναοί, δημόσια καταστήματα κ.λ.π) αλλά και τα μνημεία του λόγου. Η φιλοσοφική σκέψη, τα μαθηματικά, η Φυσική, η ποίηση και ο πεζός λόγος σημείωσαν μεγάλη εξέλιξη. Εδώ πρωτάνθισε η επική και η λυρική ποίηση. Η πολιτιστική αυτή παρουσία ήταν παρόμοια με αυτή της Ελλάδας . Και κατά τη βυζαντινή περίοδο αλλά και κατά τα νεότερα χρόνια ο Ελληνισμός της Μικράς Ασίας δεν έπαψε να προσφέρει στον πολιτισμό.Στα χρόνια της Τουρκοκρατίας και κυρίως κατά το 18ο αιώνα ολόκληρη η περιοχή γνώρισε μια εκρηκτική ανάπτυξη των εμπορικών συναλλαγών.


Εδώ πρωτάνθισε η επική και η λυρική ποίηση

Αλλά και κατά τους επόμενους αιώνες οι μικρασιάτες Έλληνες αναδείχτηκαν σε σπουδαίους εμπόρους, άλλοι είχαν βιοτεχνίες, άλλοι ασχολήθηκαν με τραπεζικές δραστηριότητες με αποτέλεσμα πολλοί να αποκτήσουν τεράστιες περιουσίες πράγμα που το αποδεικνύει το υψηλό επίπεδο διαβίωσης πολλών από αυτούς με τα αρχοντικά και πολυτελή σπίτια που σώζονται ακόμη και σήμερα στη Σμύρνη και σε άλλες πόλεις της Μικράς Ασίας. Το ελληνικό στοιχείο είναι το κυρίαρχο στη Σμύρνη και κατά τις αρχές του 20ου αιώνα, όταν τα μαύρα σύννεφα αρχίζουν να μαζεύονται στον ορίζοντα (Διώξεις των Ποντίων και των Αρμενίων από τους Τούρκους καθώς και εκτοπισμός άλλων Ελλήνων στα βάθη της Ανατολίας στα τάγματα εργασίας, τα λεγόμενα «Αμελέ Ταμπουρού». Έτσι κυλούσε η ζωή τους, όταν ήρθε η ολοκληρωτική καταστροφή του 1922. Με τη μεγάλη αυτή συμφορά ξεριζώθηκε όλος ο ελληνικός πληθυσμός των δυτικών παραλίων της Μικράς Ασίας.

Η φιλοσοφική σκέψη, τα μαθηματικά, η Φυσική, η ποίηση και ο πεζός λόγος σημείωσαν μεγάλη εξέλιξη.

​Λειτουργούσαν και πλήθος εκπαιδευτηρίων με εξέχουσα την περίφημη Ευαγγελική Σχολή που το 1872 αριθμούσε 1.500 μαθητές και το Παρθεναγωγείο της Αγίας Φωτεινής – αργότερα Κεντρικό Παρθεναγωγείο – όπου μπορούν να σπουδάζουν οι γυναίκες . Την ίδια εποχή οργανώθηκε το Αρχαιολογικό Μουσείο , το οποίο περιλάμβανε πάνω από 3.000 αντικείμενα ( αγγεία, επιγραφές , αγάλματα κ.λπ. ) και αξιόλογη συλλογή νομισμάτων. Χαρακτηριστική υπήρξε η περίπτωση του Ομήρειου Παρθεναγωγείου Σμύρνης (1881-1922) Ιδρύθηκε το 1881, ως ανώτατο παρθεναγωγείο με διδασκαλείο, από τη «Φιλεκπαιδευτική Εταιρεία Σμύρνης». Αρχικά ονομαζόταν «Ελληνικόν Παρθεναγωγείον Σμύρνης». Το 1886 απέκτησε την επωνυμία «Ομήρειον» προς τιμήν του Ομήρου, του οποίου μία από τις πιθανές πατρίδες ήταν η αρχαία Σμύρνη.


Η πλατεία διοικητηρίου στη Σμύρνη

Ήταν πλήρες 11τάξιο με δυο τάξεις νηπιαγωγείου, πέντε ελληνικού σχολείου και τέσσερις γυμνασίου. Θεωρείτο ισότιμο με το Αρσάκειο και ήταν αριστοκρατικό σχολείο. Σε αυτό φοιτούσαν 300 περίπου μαθήτριες, οι αποκαλούμενες “Ομηρειάδες”. Οι απόφοιτες έπαιρναν πτυχίο δασκάλας και γίνονταν δεκτές στο Πανεπιστήμιο Αθηνών χωρίς εξετάσεις. Στο «Ομήρειον» διδάσκονταν έξι γλώσσες (ελληνικά, γαλλικά, αγγλικά, γερμανικά, ιταλικά και αρμένικα), θρησκευτικά, φιλοσοφικά, γραμματολογία (αρχαία και νέα), μαθηματικά, ιστορία, γεωγραφία, φυσική, χημεία, φυσική ιστορία, κοσμογραφία, μουσική, φωνητική, χορός, ιχνογραφία, εργόχειρα και γυμναστική.

​Στα τέλη του 19ου αιώνα στην Σμύρνη υπήρχαν 13 ορθόδοξες εκκλησίες με την μητρόπολη της Αγίας Φωτεινής να είναι η παλαιότερη . Εκεί συγκεντρώθηκε ο σμυρναϊκός λαός για να πληροφορηθεί και να πανηγυρίσει χαρμόσυνα γεγονότα , όπως η κατάληψη της Σμύρνης από τον ελληνικό στρατό , αλλά και για να αναζητήσει καταφύγιο στις δύσκολες ημέρες του Αυγούστου του 1922. Ο ορθόδοξος πληθυσμός είχε αρχίσει να νιώθει τμήμα της Ελλάδας πολύ πριν ο ελληνικός στρατός αποβιβαστεί στην ιωνική πρωτεύουσα . Οι Έλληνες είχαν στα χέρια τους σημαντικό τμήμα του εισαγωγικού και του εξαγωγικού εμπορίου της πόλης με δίκτυο με αντιπροσώπους και πράκτορες , οι οποίοι έστελναν αγροτικά προϊόντα για εξαγωγή και παράλληλα διακινούσαν τα δυτικά προϊόντα στη μικρασιατική ενδοχώρα . Αλλά και το λιανεμπόριο της πόλης και το μεγαλύτερο ποσοστό του εργατικού δυναμικού της πόλης ήταν Έλληνες.


Το ελληνικό στοιχείο είναι το κυρίαρχο στη Σμύρνη και κατά τις αρχές του 20ου αιώνα,

Από τα μέσα του 19ου αιώνα και μέχρι την καταστροφή της, η Σμύρνη αποτελεί το μεγαλύτερο λιμάνι της ανατολικής Μεσογείου. Διαμόρφωσε καταλυτικά τον ναυτιλιακό κόσμο και τις συναλλαγές του στη Μεσόγειο, ευνόησε στους κόλπους της την ανάπτυξη μια ετερόκλητης, πολυεθνικής τάξης εμπόρων και επιχειρηματιών, υπήρξε κέντρο συσσώρευσης των αγροτικών και βιοτεχνικών προϊόντων της ενδοχώρας και μέσω του λιμανιού της εξαγωγικό κέντρο στις διεθνείς αγορές.

Οι πολιτισμικές επιδόσεις της Σμύρνης δεν έμειναν αλώβητες από το διαφορετικό συνονθύλευμα των κατοίκων της. Οι πνευματικές ζυμώσεις μονοπωλούν στα αστικά σαλόνια, στις εφημερίδες, στα καφενεία, στους δρόμους και στους άμβωνες των εκκλησιών. Οι λέσχες, »Όμηρος», »Φιλολογικό Μουσείο», »Ιωνική Λέσχη» και »Μουσείο» υπήρξαν σπουδαίες ελληνόφωνες πνευματικές εστίες. Η επικρατούσα γλώσσα των κατοίκων της Σμύρνης ήταν τα ελληνικά, μαρτυρώντας την άνθηση της ελληνικής κοινότητας και τον δυναμικό εξελληνισμό της παιδείας των υπόλοιπων κοινοτήτων.


Ο »Άνω Μαχαλάς» απλωνόταν στις παρυφές του όρους Πάγος και φιλοξενούσε τη συνοικία των Τούρκων, των Εβραίων και ελάχιστων Ελλήνων

Η αστική έκταση της Σμύρνης διακρινόταν στον »Άνω Μαχαλά» και στον »Κάτω Μαχαλά». Ο »Άνω Μαχαλάς» απλωνόταν στις παρυφές του όρους Πάγος και φιλοξενούσε τη συνοικία των Τούρκων, των Εβραίων και ελάχιστων Ελλήνων. Στον »Κάτω Μαχαλά» κατοικούσαν οι Έλληνες, οι Αρμένιοι και οι Καθολικοί. Μερικές από τις συνοικίες του Κάτω Μαχαλά ήταν η ελληνική συνοικία του Αγίου Γεωργίου, η αρμένικη του Αγίου Στεφάνου, τα Γυαλάδικα, η αγορά »Μεγάλες Ταβέρνες», ο Φραγκομαχαλάς των Καθολικών, η συνοικία των Νοσοκομείων, η συνοικία Φασουλάς, η αριστοκρατική Μπέλα Βίστα, τα Σχοινάδικα, το Κερασοχώρι, η Πούντα με τους Ιταλούς και τους Μαλτέζους, τα Χιώτικα με τους οίκους ανοχής και οι λαϊκές συνοικίες του Αγίου Τρύφωνα, των Ταμπάκικων, των Μορτακιών και του Αγίου Κωνσταντίνου. Στα προάστια της Σμύρνης βρίσκονταν το Κορδελιό, το Γκιόζ Τεπέ, το Κοκάργιαλί, ο Μπουρνόβας, ο Προφήτης Ηλίας, ο Κουκλουτζάς, το Σεβντίκιοϊ και ο Μπουτζάς με τις επαύλεις του.

Δείτε το βίντεο με εικόνες από την καταστροφή της Σμύρνης.

womantoc.gr

Πηγή Όταν η Σμύρνη ήταν η ωραιότερη πόλη του κόσμου

Φιλοξενείται σε ένα παλιό νεοκλασικό στην οδό Εδέσσης, στα Άνω Λαδάδικα.

«2018’s Hottest New Café Openings Across the Globe». Έτσι τιτλοφορείται η κατάταξη του ταξιδιωτικού οδηγού Venue Report, που συμπεριέλαβε το Ύψιλον στην μακριά λίστα των 85 καινούργιων καφέ ανά τον κόσμο μέσα στη χρονιά που σιγά σιγά τελειώνει, και μάλιστα στην τρίτη θέση.

Στο χάνι ενός αιώνα, ένας νέος χώρος καλλιτεχνικής ποικιλότητας, ψυχαγωγίας και πολιτισμού, ήρθε και τάραξε την κονιορτοποιημένη λογική της εστίασης των προηγούμενων χρόνων στη Θεσσαλονίκη, μετατρέποντας το παλιό Κύρτσι Χαν στην έδρα μιας ανήσυχης κοινότητας του σήμερα: της κοινότητας του Ύψιλον.

Ένας πανέμορφος χώρος που δημιουργήθηκε με μεράκι σε ένα παλιό νεοκλασικό στην οδό Εδέσσης, στα Άνω Λαδάδικα.

Στα 150 χρόνια ζωής του ο χώρος έχει διατεθεί για πολλές χρήσεις. Σε αυτές έρχεται να προστεθεί με το Ύψιλον το φαγητό, ο καφές, το μπαρ, ένα πωλητήριο και τα working spaces του 1ου ορόφου.

Η ιδέα ανήκει σε έξι νέους ανθρώπους που ένωσαν τις δυνάμεις για να φέρουν κάτι διαφορετικό στην πόλη.

Το Ύψιλον στεγάζεται στο νεοκλασικό Κύρτση στην οδό Εδέσσης 5 και από σήμερα σας υποδέχεται για καφέ και ποτό. Το μενού θα προστεθεί στις υπηρεσίες του στις αρχές Σεπτεμβρίου.

//www.instagram.com/embed.js

Κάτι διαφορετικό στην εστίαση της Θεσσαλονίκης

Μια εκ των ιδιοκτητών του Ύψιλον είναι η Κατερίνα Μάμαλη. Όπως εξηγεί στο thestival.gr, μια παρέα νέων ανθρώπων που ασχολούνταν με τις τέχνες και το θέατρο αποφάσισε ότι μπορεί να περάσει αυτό που θέλει μέσα από ένα μαγαζί που θα προσφέρει καφέ, φαγητό και ποτό.

«Θέλαμε να κάνουμε κάτι διαφορετικό. Αποφασίσαμε να ανοίξουμε κάτι που θα αφορά την εστίαση γιατί πιστεύουμε ότι μπορείς και μέσα από αυτό να προάγεις πολιτισμό. Από τη μουσική μέχρι το ποτό. Δεν θέλουμε να είμαστε ένα κλασσικό καφέ ή μπαρ», τονίζει.

Και όντως δεν θα είναι. Στο ισόγειο του κτιρίου όπου θα στεγάζεται το Ύψιλον θα μπορεί κανείς να πιει τον καφέ του ή να απολαύσει το φαγητό του. Αργότερα το βράδυ θα μπορεί να πιεί ποτό ή κοκτέιλ, ενώ στο πρόγραμμα θα ενταχθεί και η διοργάνωση performances και live μουσικών βραδιών.

Το design και η διακόσμηση διαφέρει από άλλα καταστήματα του είδους, με την ατμόσφαιρα του κτιρίου να συμβάλλει σε αυτό. Αν νομίζετε ότι o χώρος του καφέ-μπαρ κατακλύζεται από τραπεζοκαθίσματα και σταντ κάνετε λάθος. Το Ύψιλον σας επιφυλάσσει εκπλήξεις με δίχτυα αλλά και σωλήνες, τους οποίους οι ιδιοκτήτες βάφτισαν χαριτολογώντας εναλλακτικούς τρόπους φλέρτ.

Το logo του μαγαζιού θυμίζει πετεινό ωστόσο δεν είναι ακριβώς αυτό. Δεν έχει φύλο σκόπιμα. «Το αφήσαμε έτσι, να θυμίζει κόκορα, όμως φοράει τακούνια. Θέλαμε να είναι κάτι άφυλο. Να το βλέπει κάποιος και να σκέφτεται το δικό του ήρωα. Γι αυτό επιλέξαμε και ένα γράμμα για την ονομασία του μαγαζιού»,  αναφέρει η Κατερίνα στο thestival.gr.

//www.instagram.com/embed.js

Εκτός από καφέ, ποτό και φαγητό στο ισόγειο του κτιρίου θα μπορείτε να βρείτε και ένα πωλητήριο, κυρίως με είδη διακόσμησης. Στα θετικά του Ύψιλον συγκαταλέγεται και η τουαλέτα για άτομα με αναπηρίες. Στον 1ο όροφο θα στεγάζονται γραφεία. Εκεί θα βρίσκουν τον χώρο τους όσοι επιθυμούν να συνεργαστούν με το Ύψιλον και όχι μόνο, για διάφορα πρότζεκτ.

Η ιστορία του κτιρίου

Το νεοκλασικό της οδου Εδέσσης χτίστηκε το 1868 και άνηκε στον πλούσιο επιχειρηματία Κύρτση, το όνομα του οποίου έχει δοθεί και στην στοά που βρίσκεται στην πλευρά του κτιρίου επί της Βίκτωρος Ουγκό.

Αρχικά λειτούργησε ως χάνι όπως κι άλλα πολλά κτίρια της περιοχής ενώ είναι από τα κτίρια που επέζησε της μεγάλη φωτιάς του 1917 και αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα νεότερα μνημεία της Θεσσαλονίκης.

Στα περίπου 150 χρόνια που στέκεται στην οδό Εδέσσης έχει αλλάξει πολλές χρήσεις. Πλέον εκεί στεγάζεται το Ύψιλον.

*Info

Οδός: Εδέσσης 5

Τηλέφωνο: 697 336 7744

FB: Ypsilon

Πηγή Ένα καφέ 150 χρόνων στη Θεσσαλονίκη στο Νο3 της λίστας με τα 10 κορυφαία του κόσμου

Με βάση την στρατηγική της εταιρείας, οι δενδροφυτεύσεις με σκοπό την αναδάσωση πρόκειται να γίνουν σε περιοχές που θα έχουν συνολική έκταση 81.000 τ.χ στην Αφρική.

Η ιταλική πετρελαϊκή εταιρεία Eni σχεδιάζει να φυτέψει δάσος σε μια έκταση που είναι τέσσερις φορές μεγαλύτερη της έκτασης της Ουαλίας (περίπου το 25% της έκτασης της Ιταλίας), δήλωσε ο εκτελεστικός διευθυντής της εταιρείας Κλαούντιο Ντεσκάλτσι κατά την ετήσια παρουσίαση της στρατηγική της εταιρείας.
Ο Ντεσκάλτσι, πιστεύει, όπως γράφουν οι Finacial Times, ότι η αποκατάσταση των δασών θα συμβάλλει στο να μειωθούν οι εκπομπές ρύπων. Με βάση την στρατηγική της εταιρείας, οι δενδροφυτεύσεις με σκοπό την αναδάσωση πρόκειται να γίνουν σε περιοχές που θα έχουν συνολική έκταση 81.000 τ.χ στην Αφρική και συγκεκριμένα στη Ζιμπάμπουε, τη Μοζαμβίκη και τη Γκάνα.
Οι δηλώσεις του Ντεσκάλτσι επιβεβαιώνουν τις αυξανόμενες πιέσεις που ασκεί η κοινή γνώμη στις πετρελαϊκές εταιρείες. Οι ίδιες αναγκάζονται να αντιμετωπίζουν τις κλιματικές αλλαγές, καθότι οι επενδυτές, γράφουν οι FT όλο και πιο συχνά τους ζητούν στοιχεία για το πώς προτίθενται να αντιδράσουν στις απαιτήσεις που απειλούν να καταστρέψουν τον κλάδο.
Ο νέος στόχος για την μείωση των εκπομπών της Eni δεν περιλαμβάνει τις εκπομπές που προέρχονται από την εξόρυξη πετρελαίου και φυσικού αερίου. Αφορά τη μείωση των εκπομπών από την καύση του φυσικού αερίου και μεθανίου. Έως το 2025 η εταιρεία σχεδιάζει να μειώσει τις εκπομπές ρύπων από την καύση μεθανίου κατά 80%. Σύμφωνα με τον Ντεσκάλτσι, ο στόχος που ανακοινώθηκε είναι μόνο το πρώτο βήμα.
«Ο στόχος μα είναι στο μέλλον να προσδιορίσουμε την ημερομηνία κατά την οποία θα περάσουμε στην πλήρη κλιματική ουδετερότητα», διευκρίνισε ο Ντεσκάλτσι, προσθέτοντας ότι η Eni σε τελική ανάλυση πρέπει να γίνει μια κλιματικά ουδέτερη» εταιρεία.

Πηγή Πετρελαϊκή εταιρεία θα φυτέψει δάσος έκτασης ίσης με το 25% της Ιταλίας

H εντολή να δολοφονηθούν 20.000 άνθρωποι και η παραδοχή 50 χρόνια μετά

Μια από τις πιο μαύρες σελίδες στην πολεμική ιστορία της Ευρώπης γράφτηκε το 1940 εν μέσω του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και ακόμα και σήμερα συνεχίζει να αποτελεί σημείο αντιπαράθεσης.
Όταν αποκαλύφθηκε η σφαγή του Κατίν ως υπεύθυνοι παρουσιάστηκαν οι ναζί οι οποίοι είχαν ανακαλύψει τους μαζικούς τάφους κατά τη διάρκεια της προέλασής τους προς τη Μόσχα. Η ναζιστική Γερμανία κατήγγειλε τις μυστικές υπηρεσίες της Σοβιετικής Ένωσης για τη δολοφονία περισσότερων από 20.000 ανθρώπων με εντολή, μάλιστα, του ίδιου του Ιωσήφ Στάλιν.
Χρειάστηκε να περάσουν 50 ολόκληρα χρόνια για να ζητήσει συγγνώμη για το έγκλημα η Ρωσία, μέσω του Γκορμπατσοφ. Ακόμα και τότε, ωστόσο, η διαμάχη δεν σταμάτησε. Οι νοσταλγοί του Σταλινικού καθεστώτος μιλούν ακόμα και σήμερα για μια καλοστημένη προβοκάτσια ανάλογη με εκείνη του Ραϊχστανγκ, κάνουν λόγο για πλαστά αποδεικτικά έγγραφα και εντάσσουν την συγκεκριμένη ιστορία στην προσπάθεια να εξισωθεί ο ναζισμός με τον κομμουνισμό.
Η αντικειμενική αλήθεια, ωστόσο, είναι πως μέσα σε ένα δάσος κοντά στα σύνορα της Ρωσίας με την Πολωνία, βρήκαν φρικτό θάνατο περισσότεροι από 20.000 άνθρωποι, σε μια από τις μεγαλύτερες ανθρωποσφαγές στη γηραιά ήπειρο και ακόμα και σήμερα κανείς δεν έχει τιμωρηθεί γι’ αυτό το έγκλημα κατά της ανθρωπότητας.
Όταν το δάσος του Κατίν βάφτηκε στο αίμα
wkkalty16
Ένας από τους ομαδικούς τάφους που βρέθηκαν στο δάσος του Κατίν

Για να κατανοήσει κάποιος πλήρως την ιστορία της μεγάλης σφαγής, πρέπει να έχει μια εικόνα της κατάστασης που επικρατούσε εκείνη την εποχή στην Πολωνία. Τον Αύγουστο του 1939 η Χιτλερική ναζιστική Γερμανία και η Σταλινική Σοβιετική Ένωση, υπογράφουν το περιβόητο «σύμφωνο μη επίθεσης», γνωστό και ως σύμφωνο «Ρίμπεντροπ-Μολότοφ» με το οποίο δεσμεύονται προκειμένου να μην επιτεθεί η μια χώρα στην άλλη.
Μόλις μια εβδομάδα αργότερα, την 1η Σεπτεμβρίου 1939, οι ναζιστικές ορδές εισβάλλουν στο πολωνικό έδαφος ξεκινώντας έτσι και… επίσημα τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Μετά από 16 ημέρες από την ανατολική πλευρά της Πολωνίας εισβάλουν σοβιετικά στρατεύματα.
wkkalty9
Στρατιώτες της Βέρμαχτ προελαύνουν σε πολωνικό έδαφος
Μέχρι τις αρχές Οκτωβρίου εκείνης της χρονιάς η Πολωνία είχε κατακτηθεί από τους ναζί (σε ποσοστό περίπου 48%) και τους σοβιετικούς (σε ποσοστό περίπου 52%). Τα σοβιετικά στρατεύματα σταδιακά συλλαμβάνουν και φυλακίζουν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης 140.000 ανθρώπους! Από αυτούς τελικά στα τρία στρατόπεδα του Κοζέλσκ, του Οστασκόφ και του Στάρομπελσκ παραμένουν περισσότερα από 14.500 άτομα που κυρίως ήταν αξιωματικοί του στρατού.
wkkalty10
Σοβιετικές δυνάμεις καταλαμβάνουν το ανατολικό κομμάτι της Πολωνίας
Το σύμφωνο μη επίθεσης ανάμεσα στη ναζιστική Γερμανία και την ΕΣΣΔ παραμένει σε ισχύ μέχρι το 1941 όταν ο Αδόλφος Χίτλερ ξεκινά τον πόλεμο κατά της Σοβιετικής Ένωσης και εξαπολύει εναντίον της την επιχείρηση «μπαρμπαρόσα». Οι πρώτες νίκες των SS κατά των Σοβιετικών, σημειώνονται στο ανατολικό κομμάτι της Πολωνίας το οποίο και καταλαμβάνουν εκδιώκοντας τον κόκκινο στρατό.
Στις 13 Απρίλη 1943, λίγο καιρό μετά την βαριά ήττα που υπέστησαν τα χιτλερικά στρατεύματα από τους Σοβιετικούς στο Στάλινγκραντ, η Γερμανική διοίκηση ανακοινώνει πως στο δάσος του Κατίν που βρίσκεται επί Ρωσικού εδάφους κοντά στα σύνορα με την Πολωνία ανακαλύφθηκαν μαζικοί τάφοι με τουλάχιστον 4.000 νεκρούς (αργότερα βέβαια θα αποδειχθεί πως είναι πολλαπλάσιοι) οι οποίοι στην συντριπτική τους πλειονότητα είναι πολωνοί αξιωματικοί του στρατού.
wkkalty8
Πολωνοί στρατιώτες κατευθύνονται στο μέτωπο
Το φρικτό αυτό έγκλημα «παγώνει» ολόκληρη την Ευρώπη ακόμα και εν μέσω του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Οι ναζί κατηγορούν ευθέως τους Σοβιετικούς και εκείνοι απαντούν πως όλο αυτό είναι μια καλοστημένη προπαγάνδα από τη χιτλερική Γερμανία προκειμένου να διαταραχθούν οι σχέσεις μεταξύ των Συμμάχων σε αυτή την κρίσιμη καμπή του πολέμου που πλέον ο Χίτλερ είχε «στριμωχτεί»!
Η ναζιστική εκδοχή και η δημόσια παραδοχή από τη Ρωσία 50 χρόνια αργότερα
wkkalty2
Το έγγραφο του Μπέρια που φέρει την υπογραφή του Στάλιν
Η Γερμανία του Χίτλερ ανακοίνωσε πως μια δωδεκαμελής επιτροπή επιστημόνων ερεύνησε τους ομαδικούς τάφους και διαπίστωσε πως το τεράστιο και απάνθρωπο αυτό έγκλημα έγινε τον Μάρτιο του 1940, όταν δηλαδή ακόμα η περιοχή βρισκόταν υπό Ρωσική κατοχή.
Έδειξαν, μάλιστα, ως βασικό εμπνευστή του σχεδίου τον αρχηγό της μυστικής υπηρεσίας της Σοβιετικής Ένωσης NKVD, Λαβρέντι Μπέρια, ο οποίος για να προχωρήσει στη σφαγή έλαβε την άδεια του Ιωσήφ Στάλιν!
wkkalty5
Ο Λαβρέντι Μπέρια
Η σοβιετική πλευρά απέκρουσε άμεσα και με έντονο τρόπο αυτές τις αιτιάσεις. Σχεδόν 50 χρόνια αργότερα, ωστόσο, με την πτώση του Σοβιετικού καθεστώτος ήρθε η επίσημη παραδοχή και η πρώτη δημόσια συγγνώμη από τα χείλη του Μιχαήλ Γκορμπατσόφ ο οποίος έδωσε στη δημοσιότητα έγγραφα εκείνης της περιόδου τα οποία επιβεβαίωναν πλήρως τους ισχυρισμούς της ναζιστικής Γερμανίας. Σύμφωνα με αυτά τα έγγραφα οι Πολωνοί αξιωματικοί αντιμετωπίζονταν από τους Σοβιετικούς ως μια «εκκρεμότητα που έπρεπε να επιλυθεί».
Ένα από τα έγγραφα, μάλιστα, που δόθηκαν στη δημοσιότητα ήταν του Λαβρέντι Μπέρια ο οποίος ουσιαστικά ζητούσε την άδεια του Στάλιν να προχωρήσει στη εκκαθάριση «δεδομένου ότι όλοι αυτοί είναι αδιόρθωτοι εχθροί της σοβιετικής εξουσίας»!
wkkalty1
Το έγγραφο φέρει υπογραφή του Στάλιν εν είδει… έγκρισης και έχει ημερομηνία 5 Μαρτίου 1940. Σύμφωνα με αυτή την εκδοχή η σφαγή στο δάσος του Κατίν έγινε τον Μάιο εκείνης της χρονιάς.
Ο Ντιμίτρι Τοκάρεφ, επικεφαλής του γραφείου της NKVD στο Καλίνιν κατέθεσε το 1991, πως οι εκτελέσεις ξεκινούσαν το σούρουπο και τελείωναν την αυγή. Η πρώτη μεταγωγή κρατουμένων αφορούσε 390 άτομα και οι εκτελεστές δυσκολεύτηκαν να επιτελέσουν το έργο μέσα σε μια μόνο νύχτα. Οι επόμενες μεταγωγές περιόρισαν τον αριθμό των μελλοθανάτων στα 250 άτομα. Όλοι εκτελούνταν με μια σφαίρα στη βάση του κρανίου, μέσα σε ένα δωμάτιο με δυο πόρτες. Από τη μία έμπαιναν ζωντανοί, από την άλλη έβγαιναν νεκροί και τοποθετούνταν σε φορτηγά που τους μετέφεραν στους ομαδικούς τάφους.
Σύμφωνα με έγγραφα που έδωσε στη δημοσιότητα η Ρωσία, ο πιο διαβόητος εκτελεστής της σφαγής, ήταν ο Βασίλι Μπλοκχιν, στον οποίο αποδόθηκαν 7.000 δολοφονίες αιχμαλώτων μέσα σε 28 ημέρες!
wkkalty3
Ο διαβόητος εκτελεστής Βασίλι Μπλοκχιν που δολοφόνησε 7.000 αιχμαλώτους σε 28 ημέρες

Τον Απρίλιο του 2010 με εντολή του Ρώσου προέδρου Ντμίτρι Μεντβιέντεφ τα ρωσικά Κρατικά Αρχεία έδωσαν στη δημοσιότητα επτά από τα σημαντικότερα έγγραφα, που επιβεβαιώνουν τις αποφάσεις σοβιετικών οργάνων εξουσίας για την πραγματοποίηση της ονομαζόμενης «σφαγής του Κατίν».
Το Νοέμβριο του 2010 η ρωσική Κάτω Βουλή (Δούμα) εξέδωσε ψήφισμα με το οποίο αναγνώριζε τη σφαγή χιλιάδων Πολωνών στρατιωτικών από τη σοβιετική μυστική αστυνομία στο Κατίν ως έγκλημα που διέταξε ο Ιωσήφ Στάλιν.
wkkalty12
Το 2012 έγινε γνωστό πως οι ΗΠΑ αλλά και η Βρετανία γνώριζαν από τη πρώτη στιγμή πως υπεύθυνοι για τη Σφαγή ήταν η ΕΣΣΔ, αλλά ο τότε Αμερικανός Πρόεδρος Φραγκλίνος Ρούσβελτ, απαίτησε να μην γνωστοποιηθούν οι σχετικές αναφορές για να μην διαταραχθούν οι σχέσεις με το Στάλιν.
Τι αναφέρει η πλευρά που υποστηρίζει την Σοβιετική εκδοχή των γεγονότων
wkkalty6 
Το βασικό επιχείρημα (γύρω από το οποίο αναπτύσσονται όλα τα υπόλοιπα) της πλευράς των νοσταλγών του Σταλινικού καθεστώτος, είναι πως ο Κόκκινος Στρατός δεν βρισκόταν στην περιοχή του Κατίν όταν έγινε η σφαγή.
Όταν οι Σοβιετικοί ανακατέλαβαν το 1944 σύστησαν αμέσως μία επιτροπή με επικεφαλής τον ακαδημαϊκό Μπουρντένκο για να διερευνήσει την υπόθεση. Το αποτέλεσμα ήταν πως η ημερομηνία των εκτελέσεων τοποθετείται τον Οκτώβριο του 1941, όταν δηλαδή η περιοχή ήταν υπό ναζιστική κατοχή. Η ημερομηνία αυτή προέκυψε από το γεγονός πως οι Σοβιετικοί ερευνητές βρήκαν σε κάποια από τα πτώματα, έγγραφα με ημερομηνία 20 Οκτωβρίου 1941.
wkkalty14
Το πόρισμα Μπουρντένκο, αναφέρει, επίσης, πως  στους τάφους υπήρχαν κάλυκες από σφαίρες των 7,65mm και αρκετές των 9 mm. Επίσης, σε αυτές των 7,65 mm υπήρχε ο κωδικός Geko. Παράλληλα, σημαντικός αριθμός θυμάτων βρέθηκε με τα χέρια δεμένα με ειδικό είδος σπάγκου. Ωστόσο, όπλα και σφαίρες των 7,65 mm και των 9 mm εκείνη την περίοδο δεν υπήρχαν στην ΕΣΣΔ. Υπήρχαν στη Γερμανία.
wkkalty11
Η συντομογραφία Geko ανήκε στο γερμανικό εργοστάσιο παραγωγής σφαιρών Genshovik (η αντίπαλη άποψη αναφέρει πως αυτά τα πυρομαχικά είχαν δοθεί από τη Γερμανία στην ΕΣΣΔ την εποχή του συμφώνου μη επίθεσης σε ένδειξη καλής θέλησης). Το είδος σπάγκου με το οποίο ήταν δεμένα τα θύματα δεν παραγόταν στην ΕΣΣΔ αλλά στη Γερμανία. Τα πρακτικά της συνεδρίασης για την εκτέλεση έχουν τις υπογραφές των απόντων Καγκάνοβιτς και Καλίνιν σημείο που συνηγορεί στην πλαστότητα τους.
Επίσης, ένα από τα επιχειρήματα είναι πως δυο ιατροδικαστές (ένας Βούλγαρος και ένας Τσεχοσλοβάκος) που εξέτασαν τα πτώματα προσδιόριζαν ως χρόνο ταφής τους το χειμώνα του 1941 προς 1942, άρα όταν η περιοχή ήταν υπό ναζιστική κατοχή.

Πηγή Μία μεγάλη ανθρωποσφαγή για την οποία ποτέ κανείς δεν τιμωρήθηκε

Βλέπω στο δρόμο μανάδες με τα παιδιά τους, ηλικίες διάφορες, πότε μωρά σε καροτσάκια, ενίοτε πιτσιρίκια, άλλοτε έφηβοι και καμιά φορά βλέπω κι ενήλικους με τις μητέρες τους.

Μου αρέσει πολύ το θέαμα, δε σας κρύβω, κι έτσι τους ακολουθώ με το βλέμμα μου, τους παρατηρώ ώσπου να χαθούν απ’ το οπτικό μου πεδίο. Απολαμβάνω τις τρυφερές αγκαλιές που ανταλλάσσουν, τα παιχνίδια, τα χαμόγελα στα παιδικά πρόσωπα, αλλά και στα πρόσωπα των μαμάδων τους. Καμιά φορά συγκινούμαι, άλλες νοσταλγώ και θυμάμαι. Βλέπετε, δεν έχουμε όλοι τη μαμά μας να μας συντροφεύει σε κάθε μας βήμα.

Για κάποιους από μας η μαμά «έχει φύγει».

Αδυνατώ να σταθώ στο πόσο πολύ αλλάζει ξαφνικά η ζωή σου χάνοντας εκείνον τον άνθρωπο που σ’ αγαπάει άνευ όρων, κυρίως γιατί και μόνο η σκέψη πονάει. Αδυνατώ ακόμα και να περιγράψω πόσες πολλές απουσίες θα έχεις να αντιμετωπίσεις σαν χάσεις τη μητέρα σου κι αυτό γιατί κάθε φορά θα θες να μοιραστείς κάτι, θα θες να της δείξεις κάτι κι εκείνη απλά δε θα είναι εκεί. Όχι γιατί δεν ήθελε, όχι γιατί δεν μπόρεσε, αλλά μάλλον γιατί δεν πρόλαβε. Κι έτσι κυλά η ζωή σου. Με μια άδεια θέση σε κάθε γεγονός. Μεγάλο, μικρό δεν έχει σημασία γιατί όλα το ίδιο σε πληγώνουν. Κι αυτή είναι μια πληγή που την κουβαλάς και που πιστεύεις πως με τον χρόνο θα σταματήσει να πονάει τόσο.

Αν παύει να πονάει, δεν ξέρω να σας πω. Ξέρω να σας πω, όμως, πως σε αλλάζει. Πως σε κάνει να βλέπεις τα πράγματα αλλιώς. Σε ευαισθητοποιεί πάρα πολύ σε θέματα που έχουν να κάνουν με την οικογένεια, με τα παιδιά, με τη μητρότητα. Σε κάνει να αντιλαμβάνεσαι πως κανείς, ποτέ δεν είναι δεδομένος. Στην αρχή, αλλάζει κι ο κόσμος γύρω σου. Τον βλέπεις πιο σκληρό, έτοιμο να σε κατασπαράξει, αλλά με το χρόνο καταλαβαίνεις πως πάντα έτσι σκληρός ήταν, απλά εσύ δεν ήσουν τόσο «εύθραυστος».

Σ’ αυτά που σε πονούν στον κόσμο θα μπουν, άθελά τους, τα παιδιά που φωνάζουν δημοσίως στη μητέρα τους ή της μιλούν άσχημα κι αυτό γιατί σκέφτεσαι ότι αυτή η μάνα πονάει, πληγώνεται και πως ίσως να ήταν έτσι και για τη δική σου, οπότε αυτομάτως γίνεσαι κουρέλι. Θα ακούσεις μια μάνα στο δρόμο να γλυκομιλάει στο σπλάχνο της και χωρίς να το καταλάβεις ίσως αρχίσεις να κλαις. Δεν ξέρεις πώς συγκινήθηκες τόσο και γιατί, ή ξέρεις και φοβάσαι να το παραδεχτείς. Πάντως, ό,τι συναντάς κάτι θυμίζει κι ό,τι βλέπεις κάτι σου ξυπνά.

Θα θες να πας εκεί και να αγκαλιάσεις αυτήν την άγνωστη μητέρα και να της πεις πως δε φταίει εκείνη, να της πεις πως είναι η αλαζονεία της νιότης που κάνει τα παιδιά όλου του κόσμου εριστικά κι απόλυτα. Θες να της εξηγήσεις πως αν όλα τα παιδιά κατανοούσαν πόσο σημαντική είναι μια μάνα, πόσο μεγάλο το κενό που αφήνει φεύγοντας, τότε κανείς δε θα άφηνε να χαθεί λεπτό μέσα σε έριδες, παρεξηγήσεις κι ασυμφωνίες. Δεν είναι πως εκτιμάς τον άνθρωπό σου όταν εκείνος φύγει. Είναι που οι άνθρωποι βλέπουμε τους γονείς μας αειθαλείς, ενώ δεν είναι.

Ίσως φταίει που όταν αναρωτηθήκαμε αν οι γονείς μας θα πεθάνουν εκείνοι μας απάντησαν αρνητικά για να μας καθησυχάσουν. Ίσως φταίει που στα παιδικά μας μάτια ήταν πάντα τόσο δυνατότεροι ή ικανότεροι από εμάς που δεν το χώρεσε ο νους μας πως μπορεί να πάθουν κάτι. Η αλήθεια, όμως, είναι πως γενικά οι ζωές μας είναι απίστευτα εύθραυστες και μικρές για να χάνουμε χρόνο σε τσακωμούς. Κι η μάνα είναι πολύ σημαντική για να την κακοκαρδίζεις.

Φυσικά, δε γίνεται να συμφωνείτε και σε όλα, δεν αποφεύγονται όλες οι διαφωνίες, αλλά είναι στο χέρι σου πόσο θα κρατήσει αυτή η αψιμαχία και σε συμβουλεύω να είναι για λίγο. Ακόμα κι αν τη χαρείς μέχρι τα βαθιά της γεράματα, όταν φύγει, θα σου λείψει μέχρι κι η χειρότερή της συνήθεια και στο λέω εκ πείρας. Ακόμα κι αν λες πόσο σου τη σπάει η γκρίνια της, η σκούπα το πρωί της Κυριακής πάνω στο hangover σου, η εμμονή της με το τι κάνεις, πού πας, πού είσαι και πότε θα γυρίσεις, κατά βάθος ξέρεις πως δε θα ήθελες και κάτι άλλο. Όλα αυτά την κάνουν τη δική σου μαμά. Για όλα αυτά να την αγαπάς περισσότερο απ’ όσο νομίζεις πως μπορείς και να μην την έχεις δεδομένη.

Εκμεταλλεύσου το χρόνο. Απόλαυσε την παρέα της. Βγάλ’ τη μια βόλτα να πιείτε έναν καφέ, να κάνετε μερικά ψώνια. Σκέψου πως τώρα είναι η σειρά σου να της δώσεις πίσω όλα όσα έκανε εκείνη για σένα όσο ήσουν παιδί -και δεν ήταν λίγα. Κάν’ την περήφανη, κάν’ την να γελάσει, ξεκούρασέ την όσο μπορείς και πες της πολλά «σ’ ευχαριστώ» κι άλλα τόσα «σ’ αγαπώ». Κανείς δεν είναι δεδομένος, να το θυμάσαι, και περισσότερο η μάνα μας.

Συντάκτης: Σουζάνα Ντεζούκι Πηγή: daddy-cool.gr

Πηγή Εκτίμησε την μάνα σου πριν να είναι αργά….

Σοκ προκάλεσε στην Μεγάλη Βρετανία, ο ξαφνικός θάνατος της όμορφης Félicité σε ηλικία μόλις 18 ετών. Η μελαχρινή καλλονή ήταν αδερφή του Louis Tomlinson, μέλος του συγκροτήματος One Direction με εκατομμύρια θαυμαστές σε όλο τον πλανήτη, ενώ και εκείνη ήταν ιδιαίτερα διάσημη στο Instagram, με εκατομμύρια ακολούθους. Σύμφωνα με την The Sun, η 18χρονη βρέθηκε νεκρή στο σπίτι της και όλα δείχνουν πως πέθανε από καρδιακή προσβολή.

Ο διάσημος τραγουδιστής είναι καταρρακωμένος από τη στιγμή που έχασε την μικρή του αδερφή, της οποία έτρεφε τεράστια αδυναμία και αγάπη. Οι πληροφορίες λένε ότι η Felicite λιποθύμησε ξαφνικά στο σπίτι της στο Λονδίνο, με τον φίλο της να παίρνει κατευθείαν τηλέφωνο την άμεση βοήθεια. Παρά την μεγάλη προσπάθεια των γιατρών, η 18χρονη άφησε την τελευταία της πνοή… Οι τοξικολογικές εξετάσεις δεν έδειξαν αλκοόλ ή ναρκωτικές ουσίες στο αίμα της.

Πηγή Θρήνος και Πένθος για διάσημο τραγουδιστή – Πέθανε η αδερφή του σε ηλικία 18 ετών

από Κυριακή Χαριτάκη

Δεν αρκούν 40 μέρες να καθαρίσει μια ψυχή. Η κάθαρση γίνεται κάθε μέρα, κάθε ώρα και στιγμή. Κι αντί για σαπούνι και νερό, πλένεται με το καλό.

Περιττό να σας πω πόσο με εκνευρίζει να βλέπω «θρησκόληπτους» να κουτσομπολεύουν τί έκανε στο σπίτι της η μία και η άλλη ή το αντίθετο. Να βλέπω δηλαδή άθεους να κράζουν όποιον πιστεύει ή νηστεύει, λες και τους βάλαμε τροχονόμο στο καντήλι μας.

Ο καθένας έχει δικαίωμα να πιστεύει όπου θέλει αν αυτό του δίνει ελπίδα ή τον στηρίζει στη ζωή. Κακά τα ψέματα, κάθε άνθρωπος κάπου στηρίζεται για να ανταπεξέλθει. Άλλοι το λένε «Θεό», άλλοι «φίλοι», άλλοι «ψυχολόγο». Όλοι μας από κάπου αντλούμε δύναμη και αλίμονο αν έκραζε ο ένας τον άλλον για το αυτονόητο. Κι όμως συμβαίνει.

Βλέπω «ανθρώπους» να νηστεύουν ενώ λένε τσουβάλι τα ψέματα ολούθε.
Βλέπω «ανθρώπους» να νηστεύουν ενώ ανταλλάζουν sms για το ποιά πήγε πού και με ποιόν.
Βλέπω «ανθρώπους» να νηστεύουν ενώ σε κράζουν που ανέβηκες επαγγελματικά ή παντρεύτηκες ή χάρηκες με κάτι και εκείνοι όχι. Πηγή: daddy-cool.gr

Πηγή Αντί για κρέας λάδι ή τυρί, νήστεψε από το κακό. Αρκεί….

Αν ήσασταν εξαιρετικά πλούσιος και ξέρατε πως θα πεθάνετε σύντομα, τι θα κάνατε με τα χρήματά σας; Θα ξοδεύατε όσα περισσότερα μπορούσατε ή θα τα δίνατε για να κάνετε κάτι καλό;

Το παρακάτω βίντεο που δημοσιεύθηκε στο Facebook, αναφέρεται σε έναν δισεκατομμυριούχο από την Μιανμάρ, που ξέρει ότι θα πεθάνει σύντομα. Ο άνδρας κάνει κάτι πολύ ευγενικό: διανέμει την περιουσία του στους φτωχούς. Ξέρει πως δεν μπορεί να πάρει τίποτα μαζί του στη μετά θάνατον ζωή.

Το σύντομο βίντεο, δείχνει τον άνδρα να δίνει πολλά μετρητά σε ανθρώπους που σχηματίζουν μια σειρά.

Φορώντας ένα λευκό πουκάμισο, είναι εμφανώς άρρωστος και κάθεται στην καρέκλα του.

Μερικοί από τους ανθρώπους που έλαβαν χρήματα, σκύβουν μπροστά του ως ένδειξη ευγνωμοσύνης.

Το βίντεο έγινε viral λίγο μετά τη δημοσίευσή του.

Ο κόσμος επαινεί τον πλούσιο άνδρα για την καλή του καρδιά.

Ορισμένοι αναφέρουν πως με την πράξη του, αλλάζει την πεποίθηση του κόσμου πως οι πλούσιοι άνθρωποι είναι άπληστοι.
Η ταυτότητα του άνδρα παραμένει άγνωστη. Επίσης, κανείς δεν ξέρει ούτε την ακριβή τοποθεσία του βίντεο. Τα κίνητρα του άνδρα για αυτή την πράξη του, είναι πως γνωρίζει ότι δεν μπορεί να πάρει τίποτα μαζί του όταν αποβιώσει.

Σίγουρα είναι μια κίνηση φιλανθρωπίας, που δίνει ελπίδα στην ανθρωπότητα. Πηγή: truelife.gr

Πηγή Ετοιμοθάνατος δισεκατομμυριούχος μοιράζει την τεράστια περιουσία του στους φτωχούς

Εκτός της Σχολής Αλεξιπτωτιστών Ασπροπύργου, θα βρεθεί ο καταδρομέας Εμμανουήλ Μπούχλη, μετά τη δημοσίευση του βίντεο στο οποίο απεικονίζεται ο ιδίος να τραγουδά το «Μακεδονία Ξακουστή» την ώρα που πραγματοποιεί άλμα με αλεξίπτωτο από στρατιωτικό ελικόπτερο σε περιοχή του κάμπου της Λάρισας.

Το ΓΕΣ έχει διατάξει διενέργεια Ένορκης Διοικητικής Εξέτασης, προκειμένου να διαπιστωθεί σε ποιο βαθμό ο συγκεκριμένος στρατιώτης παρέβη τους κανόνες ασφαλείας ρίψης με αλεξίπτωτο.

Όσον αφορά τώρα τους λόγους που οδηγησαν στην απόβολή του καταδρομέα, όπως ανάφερουν οι πληροφορίες δεν έχουν να κάνουν με το γεγονός ότι τραγουδάει το «Μακεδονία Ξακουστή» αλλά με την απερισκεψία του στρατιώτη ο οποίος φαίνεται να μην τηρεί τους κανόνες ασφαλείας, θέτοντας σε κίνδυνο τόσο τη δικιά του ζωή όσο και των συναδέρφων του.

Πριν λίγες ημέρες ένα video του καταδρομέα, Μανώλη Μπούχλη, έγινε viral καθώς τραγουδούσε το εμβατήριο «Μακεδόνια Ξακουστή», κατά την διάρκεια πτώσης με αλεξίπτωτο.

Ο νεαρός Κρητικός θέλησε με αυτό τον τρόπο να «διαμαρτυρηθεί» για τα όσα έχει… τραβήξει η Μακεδονία, μετά την Συμφωνία των Πρεσπών, ενώ βρισκόταν πάνω από μακεδονικό έδαφος.

Αναλυτικά η ανακοίνωση:

«Από το Γενικό Επιτελείο Στρατού ανακοινώνεται ότι, ο Στρατιώτης (ΚΔ) Μ.
Ε. κατά τη διάρκεια της εκπαίδευσης του στο Σχολείο Βασικής Εκπαίδευσης Αλεξιπτωτιστού (ΣΒΕΑ) της αντίστοιχης Σχολής, φέρεται να παραβιάζει κανόνες που άπτονται της ασφάλειας των ρίψεων.

Είναι σε εξέλιξη Απλή Διοικητική Εξέταση από τη Διοίκηση της Σχολής για τη διερεύνηση των συνθηκών, που άπτονται αποκλειστικά και μόνο, στην παραβίαση των κανόνων ασφαλείας.

Η Σχολή Αλεξιπτωτιστών διατηρεί μία μακρά παράδοση μηδενικού δείκτη ατυχημάτων την οποία οφείλει να συνεχίσει».

Πηγή Έδιωξαν τον βαρβάτο καταδρομέα που τραγουδούσε «Μακεδονία Ξακουστή» – ΒΙΝΤΕΟ