24 May, 2019
Home / Lifestyle (Page 135)

Για πολλούς δεν είναι απλώς η μαμά της μαμάς ή του μπαμπά τους. Είναι η δεύτερη μάνα τους. Ένας άνθρωπος που αποτελεί πολλά περισσότερα απ’ τη γραφική γιαγιούλα που μοιράζει καραμέλες και σοκολατάκια. Από εκείνη που μας επισκέπτεται τα σαββατοκύριακα ή τις γιορτές και τρώμε μαζί της. Είναι κάτι πιο βαθύ και δυνατό απ’ το άτομο εκείνο που μπορεί να φέρουμε απλώς το όνομά του. Είναι η γυναίκα που χωρίς εκείνη δε θα ήμασταν ο άνθρωπος που έχουμε εξελιχθεί σήμερα.

Και μιλάω ακριβώς για τη γιαγιά που μεγάλωσες στο πλάι της από τότε που θυμάσαι τον εαυτό σου. Που περνάς ώρες της καθημερινότητας μαζί της. Που βρίσκεται κοντά σου κάθε στιγμή της ζωής σου κι αποτελεί κομμάτι της οικογένειάς σου αναπόσπαστο κι αγαπημένο.

Τις περισσότερες φορές θα σε κοιμίσει στο κρεβάτι της, το οποίο για έναν ανεξήγητο λόγο έχει το πιο ξεκούραστο στρώμα και το πιο ζεστό πάπλωμα από οποιοδήποτε έχεις κοιμηθεί ποτέ σου. Τις φορές που μένει μαζί σου τα βράδια, θα κάνει λίγο χώρο και θα σε πάρει αγκαλιά για να μη φοβάσαι. Θα ξενυχτήσει στο πλευρό σου όταν έχεις πυρετό και θα φροντίσει να σε κρατήσει ζεστό και καθαρό μέχρι να γίνεις καλά. Η αγκαλιά της αποτελεί για σένα το πιο ασφαλές καταφύγιο.

Έτσι, μ’ ένα μαγικό τρόπο τα πάντα ηρεμούν κι ησυχάζουν. Η αγκαλιά αυτή δε συγκρίνεται με καμία στο σύμπαν. Μέσα της αισθάνεσαι τόση ασφάλεια και τρυφερότητα που την αποζητάς κάθε φορά που είναι κοντά σου. Τα ζαρωμένα μα ζεστά της χέρια σου προσφέρουν τα πιο απαλά χάδια. Και πώς να το κάνουμε; Όσο και να μεγαλώσεις, σ’ όποια φάση της ζωής σου και να βρίσκεσαι, αυτά τα χάδια τα έχεις ανάγκη.

Κάθε στιγμή, κάθε λεπτό η σκέψη της τρέχει κοντά σου. Στο πού βρίσκεσαι κι αν είσαι ασφαλής. Οι μόνες στιγμές ηρεμίας της είναι όταν βρίσκεσαι μαζί της. Τότε που αδημονεί και λαχταρά να σε δει στην πόρτα και να χαμογελάσει διάπλατα. Και μετά να σε κατακλύσει με την επίμονη φροντίδα της. Πάντα θα πρέπει να φας αυτό που θα σου προσφέρει. Όσο χορτασμένος κι αν είσαι. Τα φαγητά της μυρίζουν ζεστασιά κι έχουν μια οικεία γεύση που δεν μπορείς να γευθείς πουθενά αλλού.

Καθετί που είναι αποτυπωμένο στη μνήμη των παιδικών κι εφηβικών σου χρόνων έχει την εικόνα τη δική της. Το σπίτι της είναι για σένα ο χώρος που έπλασες τις πιο ωραίες σου αναμνήσεις. Το πρώτο σου ποδήλατο και τα παιχνίδια που έπαιζες μικρός, η στράτα που περπάτησες στην αυλή της, ακόμη κι οι πρώτοι σου εφηβικοί προβληματισμοί!

Θα είναι πάντα στο μυαλό σου η μορφή της σε κάθε σου βήμα! Το πρωινό της ξύπνημα, οι βόλτες στην παιδική χαρά, η παρουσία της στο χώρο του σχολείου. Τα κλάματα συγκίνησης που σου έλεγαν πού πας, κάθε φορά που έπρεπε να την αποχωριστείς για πολύ καιρό. Ακόμη κι οι φωνές της όταν σε μαλώνει είναι για σένα η ζωντάνια που νοστάλγησες από τότε που μεγάλωσες και δεν την έχεις πια στην καθημερινότητα σου τόσο πολύ.

Όλα τα έζησες εκεί. Η γειτονιά και τα αμέτρητα παιχνίδια, το μικρό δασάκι δίπλα στην αλάνα κι όλες σου οι παιδικές μινιατούρες ξεπετάγονται σ’ αυτά τα μέρη. Είναι βαθιά φυλαγμένα στην ψυχή σου και σου δίνουν δύναμη να σκέφτεσαι πόσο μοναδικό σε έκαναν.

Είσαι περήφανος όταν λες, «με καλομάθατε σίγουρα μα δε με κακομάθατε»! Όταν σκέφτεσαι την αγάπη που έχεις στον εαυτό σου, δεν μπορείς να βρεις άλλο λόγο για να νιώθεις έτσι παρά για τα τόσα υπέροχα πράγματα που σου προσέφερε.

Πονάς όμως στη σκέψη των χρόνων που περνάνε και τρέμεις κάθε ασθένεια που μπορεί να την πάρει από κοντά σου. Καρδιοχτυπάς σε κάθε ξαφνικό τηλεφώνημα κι ανακουφίζεσαι όταν μαθαίνεις πως τελικά όλα είναι εντάξει. Τη βλέπεις να μεγαλώνει κι ανησυχείς όλο και περισσότερο, μήπως έρθει μία μέρα που δε θα τη βλέπεις πια καθόλου! Όταν δε θα την έχεις πια, κάθε στιγμή, θα σου θυμίζει πόσο πολύτιμο ήταν κάθε λεπτό που ήταν συνεχώς κοντά σου, ακόμη κι αν κάποτε δεν το αντιλαμβανόσουν.

Και νιώθεις τόση αμοιβαία εξάρτηση από εκείνη που θες ν’ αδράξεις μαζί της την κάθε στιγμή που περνάει για όσα χρόνια μπορείς να την έχεις πλάι σου. Θέλεις να ξοδεύεις, όσο το δυνατόν περισσότερο χρόνο μαζί της. Δεν μπορείς να φανταστείς άλλη καλύτερη οικογένεια απ’ το δικό της πρόσωπο. Τώρα καταλαβαίνεις πόσο τυχερός στάθηκες που έγινες αυτός που είσαι τώρα χάρη στη δική της συμβολή.

Ευχαριστείς το Θεό κάθε μέρα και είσαι ευγνώμων που την έχεις ακόμη στη ζωή σου. Που εξακολουθεί να σε μεγαλώνει μ’ αυτόν τον αγνό κι αυθεντικό τρόπο, που μόνο εκείνη ξέρει. Χαίρεσαι που βίωσε την κάθε ηλικία σου κι εξακολουθεί να σε καμαρώνει, όσο ακόμα εξελίσσεσαι. Ποτέ σου δε θα μπορούσες να φανταστείς καλύτερη οικογένεια από εκείνη.

Θα είσαι δίπλα της πάντα και για πάντα!

Μαίρη Νταουξή – pillowfights.gr

Πηγή Ο πιο σημαντικός άνθρωπος στη ζωή σου είναι η γιαγιά σου. Τη θυμάσαι;

Μπορεί, λοιπόν, σήμερα να έχουμε την τιμητική μας, αλλά πέρα από τα λουλούδια και τα δώρα δεν πρέπει να ξεχνάμε και την ουσία του πράγματος, δηλαδή τις θυσίες και τα επιτεύγματα που έχουν κάνει γυναίκες από όλο τον κόσμο για πάνω από έναν αιώνα.

Πέραν αυτών, τα τελευταία 15 χρόνια, στόχος της Ημέρας είναι μας υπενθυμίσει πως οι γυναίκες πρέπει να έχουν ίσα δικαιώματα με τους άνδρες, σε όλους τους τομείς.

Τι έγινε στις 8 Μαρτίου 1857

Η 8η Μαρτίου καθιερώθηκε ως μέρα της γυναίκας σε ανάμνηση μιας μεγάλης εκδήλωσης διαμαρτυρίας που έγινε στις 8 Μαρτίου του 1857 από τις εργάτριες κλωστοϋφαντουργίας στη Νέα Υόρκη, οι οποίες διαδήλωναν ζητώντας καλύτερες συνθήκες εργασίας. Ηταν μία από τις πρώτες κινήσεις διεκδίκησης δικαιωμάτων από γυναίκες.

Αποτέλεσμα εικόνας για 8 Μαρτίου του 1857

Η Διεθνής Ημέρα της Γυναίκας γιορτάστηκε για πρώτη φορά το 1909 με πρωτοβουλία του Σοσιαλιστικού Κόμματος των ΗΠΑ και το 1911 υιοθετήθηκε και από τη Σοσιαλιστική Διεθνή.

Στη Ρωσία μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση ο Λένιν πείστηκε από τη φεμινίστρια Αλεξάνδρα Κολοντάι και καθιέρωσε την 8η Μαρτίου ως επίσημη αργία στη χώρα, ωστόσο σύντομα το πολιτικό υπόβαθρο της γιορτής ξεθώριασε και πλέον η μέρα της γυναίκας γιορτάζεται σε όλο τον κόσμο ως έκφραση αγάπης και εκτίμησης προς το ωραίο φύλο.

Από το 1975 η μέρα της γυναίκας διεξάγεται υπό την αιγίδα του ΟΗΕ, για την ανάδειξη των γυναικείων δικαιωμάτων σε όλο τον κόσμο.

Γιατί θεσμοθετήθηκε

Όταν πρωτοθεσμήθηκε η ημέρα αυτή, γυναίκες από διάφορα κράτη απαίτησαν να έχουν δικαίωμα ψήφου, το οποίο πρώτες οι γυναίκες της βρετανικής αποικίας της Νέας Ζηλανδίας απέκτησαν επισήμως το 1893.

Παρ’ όλα αυτά, χρειάστηκε περίπου ένας αιώνας για να αποκτήσουν το δικαίωμα αυτό οι γυναίκες στη Σαουδική Αραβία, καθώς πέρυσι τους δόθηκαν δημόσια αξιώματα και ίσα εργασιακά διακαιώματα με τους άντρες.

Σήμερα, υπάρχει κι άλλος χώρος για αλλαγές

Σήμερα, όταν μόνο το 1/5 των κοινοβουλευτικών εδρών καταλαμβάνονται από γυναίκες και υπάρχουν μόνο 19 αρχηγοί κρατών γένους θηλυκού (από τις περίπου 196 υποψηφιότητες), γίνεται αντιληπτό πως μπορούν να αλλάξουν ακόμη πολλά πράγματα.

Να σημειωθεί πως ο αριθμός των γυναικών-μέλη του υπουργικού συμβουλίου έχει τριπλασιαστεί μεταξύ του 1994 και του 2014, αλλά παραμένει σε χαμηλά επίπεδα σε σύγκριση με το ανδρικό φύλο. Σύμφωνα με έρευνα της Independent, σε περίπου 118 χρόνια θα λυθεί εντελώς το μισθολογικό χάσμα μεταξύ των γυναικών, ενώ σήμερα από τους 500 πιο πλούσιους ανθρώπους του κόσμου, μόνο οι 55 είναι γυναίκες.

Το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ επισημαίνει πως το παγκόσμιο γυναικείο εργατικό δυναμικό έχει αυξηθεί κατά 1 δισεκατομμύριο τα τελευταία δέκα χρόνια, αλλά μεγάλο ποσοστό έχουν τα προνόμια που είχαν οι άντρες το 2006.

Πηγή Ημέρα της Γυναίκας – Τι έγινε στις 8 Μαρτίου του 1857 και γιατί γιορτάζουμε

Το εγκαταλελειμμένο βιομηχανικό κτίριο που βρήκε τη θέση του

Μια ανάσα από την πόλη που έφτασε στο απόγειο της ακμής της όταν έγινε πρωτεύουσα του ελληνικού κράτους, από το 1827 ως το 1834, το γνωστό Ναύπλιο, άνθισε, μαράζωσε και ξαναγεννήθηκε, με άλλη πλέον μορφή ένα εργοστάσιο που έπαιξε σημαντικό ρόλο στην περιοχή.
Σε μια εποχή που στην πόλη του Ναυπλίου υπήρχαν κυρίως καφενεία, ενώ στα σαλόνια των διακεκριμένων οικογενειών λάμβαναν χώρα χοροεσπερίδες ή και φιλολογικές βραδιές, ορισμένοι άνθρωποι είδαν τις εξελίξεις που έρχονταν και έστησαν τα δικά τους εργοστάσια.
Ήταν μια εποχή που στην Ελλάδα η βιομηχανία γνώριζε σταδιακά την ανάπτυξη και νέες ευκαιρίες φαίνονταν στο προσκήνιο.
Η ιστορία για τον «Ανθό», ένα όνομα που οι νεότεροι δεν γνωρίζουν, ξεκίνησε στις αρχές του 20ού αιώνα. Τότε και συγκεκριμένα το 1911 ο Κωστής Μηναίος αρχίζει να ετοιμάζει εργοστάσιο, κοντά στο Ναύπλιο δίπλα στο σπίτι του στην Ασίνη, με την επωνυμία «Κ. ΜΗΝΑΙΟΣ».
Η περιοχή της Ασίνης την εποχή αυτή βρεχόταν από τρεις χειμάρρους, ιδανική για καλλιέργεια και παραγωγή τομάτας. Περίπου την ίδια εποχή με τον Μηναίο ξεκίνησαν και οι «Παπαντώνηδες» στην Ασίνη τη δική τους βιοτεχνία, την μετέπειτα βιομηχανία «Κύκνος», αλλά και άλλες παρόμοιες στον αργολικό κάμπο. Ειδικά ο «Κύκνος» παραμένει γνωστός μέχρι και σήμερα κουβαλώντας τη δική του ιστορία.
Σαφώς και θα πρέπει να αναφερθεί και ο «Πελαργός» στη Νέα Κίο, με έδρα το Ναύπλιο, που ιδρύθηκε το 1930 από τον πρόσφυγα Γεράσιμο Καραμέλη και πραγματοποιούσε μεγάλες εξαγωγές, κυρίως στην Αγγλία, αλλά και τη Γαλλία και αλλού.
Για την ιστορία και μόνο στο Ναύπλιο υπήρχαν κατά την περίοδο ακμής των εργοστασίων τοματοπολτού ο «Κύκνος» με δυναμικότητα 400 τόνων, η «Αργολική» στο Μπολάτι 100 τόνων, ο «Ανθός» του Κ. Μηναίου 60 τόνων, η «Δήμητρα» επίσης στο Μπολάτι των αδελφών Λυκομήτρου 15 τόνων και ο «Πελαργός» στη Νέα Κίο 50 τόνων.
Το εργοστάσιο Ανθός
Η εξέλιξη της εταιρίας του Μηναίου που ξεκίνησε το 1911 στην περιοχή υπήρξε θεαματική, με εκατοντάδες εργάτες να περνάνε από το εργοστάσιο και αποκορύφωμα τη βράβευση με το χρυσό μετάλλιο στην 7η Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης το 1932.
Οι μικρές βιοτεχνίες του Ναυπλίου δεν αργούν και μετατρέπονται σταδιακά σε εργοστάσια, «μετακομίζοντας» στα προάστια της αργολικής πρωτεύουσας.
Η δραστηριότητα της επιχείρησης μεγαλώνει και στις αρχές της δεκαετίας του ’30 ξεκινούν να χτίζονται οι νέες κτιριακές εγκαταστάσεις στο Πολύγωνο Ναυπλίου, οι οποίες ολοκληρώθηκαν και ξεκίνησαν να λειτουργούν το 1936.
Την ίδια χρονιά, ιδρύεται Ανώνυμη Εταιρία, στην οποία συμμετέχουν και ο μεγάλος αδελφός του Κωστή, Γεώργιος Μηναίος, δικηγόρος στο Ναύπλιο, και ο γαμπρός του, Νίκος Σκιαδάς, χημικός μηχανικός του ΕΜΠ και γόνος αργολικής οικογένειας επιχειρηματιών εγκαταστημένων στο Κάιρο της Αιγύπτου.
Η λειτουργία του εργοστασίου συνεχίζεται με έντονη ανάπτυξη και χωρίς προβλήματα έως την κατοχική περίοδο. Τότε το εργοστάσιο επιτάσσεται από τη Wehrmacht. για να παρασκευάζει προϊόντα για το γερμανικό στρατό. Μετά το τέλος του πολέμου, το 1948, μετονομάζεται σε Γεωργική Βιομηχανία Κονσερβών «Ανθός Ναυπλίου» και λειτουργεί με την επωνυμία αυτή έως το 1955.
Μάλιστα όταν το κονσερβοποιείο αλλάζει ονομασία και από βιομηχανία κονσερβών «Μηναίος ΑΕ» γίνεται Γεωργική Βιομηχανία Κονσερβών «Ο Ανθός» εκτός από κονσέρβες τοματοπολτού, παρήγαγε κομπόστες φρούτων και κονσέρβες λαχανικών .
Στα «μαγικά» κουτάκια έμπαιναν μαρμελάδες, φασολάκια, αγγινάρες, κομπόστες και άλλα προϊόντα από την αργολική γη εκτός από τη ντομάτα.
Η λειτουργία του εργοστασίου σταματά οριστικά το 1957 και μέσα στη δεκαετία του ’60 οι εγκαταστάσεις περνούν στην ιδιοκτησία της Εθνικής Τράπεζας. Η πορεια που ακολουθεί στη συνέχεια είναι εντελώς διαφορετική. Αφού αποψιλώνεται από τις μηχανικές του εγκαταστάσεις, το συγκρότημα στεγάζει συνεργεία, σιδηρουργεία και μικροτεχνίες έως το 1997.
To εργοστάσιο κονσερβοποιίας «Ανθός» μέχρι πριν λίγα χρόνια ήταν απλά ένα από τα πολλά εγκαταλελειμμένα βιοµηχανικά κτήρια της περιοχής του Ναυπλίου. Στα τέλη του’90 αγοράστηκε από τη συλλέκτρια και εικαστικό Φλωρίκα Κυριακοπούλου, που αποφάσισε να εγκατασταθεί στην περιοχή.
Η ανάπλαση του παλαιού εργοστασίου ξεκίνησε το 2002, ενώ το 2004, κρίνοντας ότι πρόκειται περί ιστορικής σημασίας βιομηχανικό συγκρότημα, η νέα ιδιοκτησία φρόντισε να χαρακτηριστεί διατηρητέο από την Πολιτεία.
Κύριο χαρακτηριστικό του είναι η μεγάλη καμινάδα ύψους 36 μέτρων, το «Φουγάρο» που παραμένει στο σημείο. Η χρήση είναι διαφορετική πλέον και λειτουργεί ως χώρος όπου γίνονται πολιτιστικές εκθέσεις και εργαστήρια για μικρούς και μεγάλους.

Πηγή Το ελληνικό εργοστάσιο που έφτιαχνε μαρμελάδες και κομπόστες ξαναζωντάνεψε

Κάποιοι ισχυρίζονται πως όταν βρεις τον άνθρωπό σου, τα στοιχεία που θα σου δοθούν για να καταλάβεις ότι είναι δικός σου, είναι ολοφάνερα. Όχι, δεν αισθάνεσαι πεταλούδες και σφίξιμο στο στομάχι και τα γόνατά σου δεν τρέμουν σαν μικρού παιδιού, όπως λένε όλοι στη θεωρία του έpωτα. Αντιθέτως, σου δημιουργείται ένα απίστευτο συναίσθημα ολοκλήρωσης και γαλήνης δίχως να υπάρχουν ταχυπαλμίες, ντροπές και ίχνη αμηχανίας.

Πολλοί απέρριψαν την ιδέα της «αδελφής ψυχής» και πίστεψαν πως τελικά τίποτα απ’ αυτά δεν ισχύει. Και πολλοί άνθρωποι έζησαν κάνοντας οικογένειες και χτίζοντας μια κοινή ζωή με συντρόφους που ουσιαστικά δε θεώρησαν ουδέποτε άνθρωπό τους. Αλλά πώς να χαρακτηρίσουμε έναν άνθρωπο δικό μας και πώς μπορούμε να είμαστε σίγουροι πως εκείνο το άτομο κόπηκε και φτιάχτηκε στα δικά μας μέτρα;

Είναι απλό. Γιατί τον άνθρωπό σου τον αναγνωρίζεις από χιλιόμετρα πριν ακόμη σε πλησιάσει. Είναι εκείνος που ενώνεται μαζί σου τόσο έντονα ώστε να θεωρείτε ο ένας τον άλλον «ένα». Αυτό το ανίκητο, το δυνατό και παντοδύναμο. Που για να σπάσει είναι σχεδόν ακατόρθωτο.

Είναι εκείνος που δεν προκαλεί καμιά πεταλούδα στο στομάχι σου και κανένα τρέμουλο στα γόνατά σου. Αλλά μια παραδεισένια γαλήνη που σε ανακουφίζει ψυχικά κι ολοκληρωτικά.

Είναι εκείνος που με την ταπεινότητα κι απλότητά του κατάφερε να τσακίσει τον κάθε κομπάρσο που προσπάθησε να πάρει τη θέση του. Εκείνη την θέση, σε εκείνον το θρόνο που κράτησες ρεζερβέ, μέχρι να εμφανιζόταν εκείνος που θα είχε την ικανότητα να τοποθετηθεί εκεί.

Είναι εκείνος που καθώς κοιμάστε, ρυθμίζονται οι ανάσες σας στον ίδιο ρυθμό και φροντίζει πάντα τα σκεπάσματα να μη λείπουν απ’ το σώμα σου. Είναι εκείνος που θα σε μάθει να συντάσσεις τις προτάσεις σου χωρίς «αλλά» κι ίσως κι η κάθε λέξη του να συνοδεύεται κι από μια πράξη η οποία θα επιβεβαιώνει το λόγο του.

Είναι εκείνος που γνωρίζοντας το απαίσιο εγωισμό σου, θα κάνει ένα βήμα πίσω και θα πάρει ξανά τηλέφωνο γιατί τον πληγώνει η ιδέα πως θα κοιμηθείτε μαλωμένοι.

Είναι αυτός, που θεωρεί το χρόνο πολυτέλεια και δεν είναι διατεθειμένος να τον πετάξει στο σκουπιδοτενεκέ εξαιτίας ενός γελοίου τσακωμού που εξαιτίας της ξεροκεφαλιάς σου μπορεί να διαρκέσει μια βδομάδα.

Είναι εκείνος ο μεγαλοπρεπής, ο κυρίαρχος της σοβαρότητας και της ειλικρίνειας που όταν θα βρεθεί σε ένα δωμάτιο μαζί σου, θα μεταμορφωθεί σε ένα αγαθό κι αθώο παιδί περιμένοντας να του δείξεις την αγάπη σου.

Είναι εκείνος που βαπτίζει το κάθε πρόβλημά σου και δικό του και που αυτόματα θα μοιράσει το άγχος σου δια δύο. Θα ανησυχήσει όταν θα βρίσκεσαι πίσω από ένα τιμόνι και θα πικραθεί διπλά με δική σου αποτυχία και στεναχώρια.

Είναι εκείνος που γίνεται η φωνή σου όταν δεν έχεις δύναμη να ακουστείς κι αυτός που σου δίνει δύναμη όταν οι αντοχές σου λιγοστεύουν. Ο σεβασμός για εκείνον είναι ιερός και φροντίζει ακόμα κι οι γύρω του να συμπεριφέρονται έτσι προς το πρόσωπό σου.

Είναι εκείνος ο λίγο κτητικός, που σε κάνει δικό του άνθρωπο και παράλληλα σε αφήνει στην ελευθερία σου, για να γυρνάς πάντα σε αυτόν. Είναι ο άνθρωπος ο επιλεκτικός κι απαιτητικός, που διάλεξε εσένα απ’ τον κήπο του και φρόντισε να σε ποτίζει καθημερινά με όμορφες στιγμές και πράξεις που καλλιέργησαν το μυαλό σου και γαλήνεψαν την ψυχή σου.

Είναι εκείνος που για να τον χαρακτηρίσεις δε θα σου έφταναν όλες οι ομορφότερες λέξεις του κόσμου. Είναι αυτός που θες να του αποκαλύψεις πια πόσο δικό σου κι απαραίτητο τον θεωρείς. Θες να του ανοιχτείς και να μιλήσεις για ώρες ατέλειωτες για την ανακούφιση πρόσφερε στην ψυχή σου.

Ακόμα να του το πεις; Πες το τώρα. Και καθώς θα σε ακούσει, προσεκτικά κι ήρεμα, με τη χαρακτηριστική χαμογελάρα του ως τα αυτιά, δεν πρόκειται να μιλήσει ούτε να σου λύσει όλες τις απορίες για τα συναισθήματα που σου δημιούργησε.

Μόνο θα γελάσει γλυκά, θα σε βάλει στην αγκαλιά του και θα σε φιλήσει. Και πίστεψέ με, ομορφότερη απάντηση απ’ αυτήν δεν θα πάρεις.

Επιμέλεια Κειμένου Λώρας Καρδακάρη: Πωλίνα Πανέρη

πηγή: pillowfights.gr

Πηγή Όταν βρεις τον άνθρωπο σου θα το νιώσεις

Την τελευταία του πνοή στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρνακας άφησε ο 27χρονος Χρίστος Γαβριήλ από το Δασάκι της Αχνας, ο οποίος τραυματίστηκε σε τροχαίο ατύχημα, που σημειώθηκε χθες βράδυ εντός των Βρετανικών Βάσεων Δεκέλειας.

Σύμφωνα με την Αστυνομία ο 27χρονος υπέστη κρανιοεγκεφαλική κάκωση και έφερε εσωτερική αιμορραγία, ενώ οι ιατροί έδιναν μάχη για να τον κρατήσουν στη ζωή.

Ωστόσο, ο άτυχος 27χρονος υπέκυψε σήμερα το απόγευμα στα τραύματα του, βυθίζοντας στο πένθος την οικογένεια και τους φίλους του.

Υπενθυμίζεται ότι ο 27χρονος από το Δασάκι της Άχνας οδηγούσε χθες βράδυ το αυτοκίνητο του προς το Αυγόρου, εντός των Βρετανικών Βάσεων Δεκέλειας.

Σε κάποιο σημείο του δρόμου απώλεσε τον έλεγχο του οχήματος του με αποτέλεσμα να ανατραπεί στα χωράφια.

Λίγο πριν τις 3 σήμερα τα ξημερώματα ενημερώθηκε από περαστικό η Αστυνομία των Βρετανικών Βάσεων και η Υπηρεσία Ασθενοφόρων.

Με ασθενοφόρο διακομίσθηκε στο ΤΑΕΠ του Γενικού Νοσοκομείου Λάρνακας όπου λόγω της σοβαρότητας της κατάστασης του διασωληνώθηκε.

Από τις εξετάσεις της Αστυνομίας διαπιστώθηκε ότι ο 27χρονος ήταν μόνος στο αυτοκίνητο του.

Η Αστυνομία των Βρετανικών Βάσεων Δεκέλειας συνεχίζει τις εξετάσεις για εξακρίβωση των συνθηκών κάτω από τις οποίες σημειώθηκε το ατύχημα.

Πηγή Βαρύ πένθος… Έχασε τη μάχη Ο 27χρονος Χρίστος από το δασάκι της Αχνα που χτύπησε στο κεφάλι μετά από τροχαίο

Δύσκολες ώρες για τον κορυφαίο Έλληνα μουσικοσυνθέτη Μίκη Θεοδωράκη, ο οποίος από την περασμένη Τετάρτη νοσηλεύεται στο Ιατρικό Κέντρο Αθηνών.

Δύσκολες ώρες για τον κορυφαίο Έλληνα μουσικοσυνθέτη Μίκη Θεοδωράκη, ο οποίος από την περασμένη Τετάρτη νοσηλεύεται στο Ιατρικό Κέντρο Αθηνών. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του Νίκου Νικόλιζα στην Espresso, ο κορυφαίος μουσουργός αισθάνθηκε έντονη ταχυκαρδία, με αποτέλεσμα τα παιδιά του, Μαργαρίτα και Γιώργος, να τον μεταφέρουν εσπευσμένα και κάτω από άκρα μυστικότητα στο ιδιωτικό θεραπευτήριο των βορείων προαστίων.

Όπως ανέφερε στην εφημερίδα αξιόπιστη πηγή, οι γιατροί διέγνωσαν κολπική μαρμαρυγή, η οποία αντιμετωπίζεται με φαρμακευτική αγωγή. Παρ’ όλα αυτά, είναι επιφυλακτικοί λόγω του προηγούμενου ιατρικού ιστορικού του, αλλά και της ηλικίας του.

Ωστόσο οι γιατροί κρίνουν την κατάσταση του 94χρονου Μίκη Θεοδωράκη ελεγχόμενη και είναι καθησυχαστικοί απέναντι στην οικογένειά του, η οποία βρίσκεται νυχθημερόν στο προσκεφάλι του. Επιθυμία τους ήταν να μη δημοσιοποιηθεί η εισαγωγή του στην κλινική, γι’ αυτό άλλωστε και δεν έχει εκδοθεί κάποιο ιατρικό ανακοινωθέν, ενώ μέχρι στιγμής δεν έχει γίνει γνωστό πότε θα πάρει εξιτήριο ο μεγάλος δημιουργός.

Πηγή Αγωνία για τον Μίκη Θεοδωράκη – Μπήκε εσπευσμένα στο νοσοκομείο

Μυστήριο παραμένει η αιτία θανάτου του εύζωνα Σπύρου Θωμά, ο οποίος ξεψύχησε πριν από ακριβώς δύο εβδομάδες λίγο πριν βγει για το βραδινό προσκλητήριο.

Πλέον φως στα αίτια θανάτου του νεαρού εύζωνα Σπύρου Θωμά αναμένεται αναμένεται να ρίξει σχετική έρευνα που διεξάγεται αυτές τις ημέρες.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας Πελοπόννησος, η έρευνα εστιάζει στο ενδεχόμενο ο θάνατος του νεαρού εύζωνα να οφείλεται σε κάποια σπάνια πάθηση στην καρδιά, η οποία μπορεί να σχετίζεται με αιφνίδιους θανάτους νέων ή και αθλητών

Ο εύζωνας από την Πάτρα πέθανε στις 22 Φεβρουαρίου, παρά τις εκτεταμένες προσπάθειες ανάνηψης, που έγιναν μέσα στον θάλαμο της Προεδρικής Φρουράς όπου ξεκουραζόταν, μετά την υπηρεσία του. 

Σύμφωνα με την εφημερίδα, προς το παρόν, και μετά την ιατροδικαστική εξέταση για τον ξαφνικό του θάνατο, δεν έχει εντοπιστεί το παραμικρό πρόβλημα υγείας.

«Γνωρίζαμε από την αρχή ότι η εκπαίδευση των Ευζώνων είναι απαιτητική, όμως είχε κάνει όλες τις απαραίτητες εξετάσεις καρδιάς. Το παιδί ήταν αθλητής και είχε υποβληθεί στην Πάτρα πολλές φορές σε καρδιολογικές εξετάσεις και τεστ αντοχής. Εξετάσεις που επανέλαβε και κατά την κατάταξή του στο Στρατό αλλά και για την Προεδρική Φρουρά» αναφέρει στην εφημερίδα Πελοπόννησος ο πατέρας του Εύζωνα Χρήστος Θωμάς.

Σύμφωνα με την εφημερίδα της Πελοποννήσου στην έρευνα συμμετέχουν η ιατροδικαστής και κοσμήτορας του Πανεπιστημίου Αθηνών, Χαρά Σπημιοπούλου, το Ωνάσειο Καρδιοχειρουργικό Κέντρο και ο καθηγητής Άρης Αναστασάκης, αναπληρωτής διευθυντής Μονάδας Κληρονομικών Παθήσεων Καρδιάς.

«Είναι το μοναδικό κέντρο που ίσως μπορεί να δώσει απάντηση, αν υπάρχει πάθηση που μπορεί να επέφερε τον ακαριαίο θάνατο του παιδιού μου», ανέφερε ο πατέρας.

«Προσφερθήκαμε μάλιστα εθελοντικά, τόσο εγώ όσο και ο ανήλικος αδελφός του, προκειμένου να γίνουν κάποιες ειδικές εξετάσεις. Το ίδιο θα γίνει και από την πλευρά της οικογενείας της συζύγου», πρόσθεσε.

«Εστιάζουμε στην καρδιά, καθώς το παιδί παραπονέθηκε τις τελευταίες ημέρες για κάποια κόπωση, την οποία βέβαια εμείς συνδέσαμε με την αυστηρή εκπαίδευση, καθώς το παιδί μας δεν είχε ποτέ παρουσιάσει κάτι το οποίο θα έπρεπε να μας υποψιάσει», συνέχισε.

«Απλά τις συγκεκριμένες ημέρες που μας παραπονέθηκε, είχε κάνει μόνο δύο βάρδιες στον Αγνωστο Στρατιώτη. Γι’ αυτό, και μόνο προς αυτή την κατεύθυνση μιας ανεξήγητης αιτίας κόπωσης, μπορούμε να στραφούμε σε αυτή τη φάση» αναφέρει ο κ.Θωμάς.

Σύμφωνα με την εφημερίδα, εκτός από τις εξετάσεις σε συγγενείς από το Ωνάσειο, τις επόμενες ημέρες αναμένονται και τα αποτελέσματα των τοξικολογικών εξετάσεων, προκειμένου να υπάρξει αποτέλεσμα από την ιατροδικαστική εξέταση και να ενημερωθεί, τόσο το Αρχηγείο του ΓΕΣ όσο και η Προεδρία της Δημοκρατίας.

Την πρωτοβουλία της έρευνας για τα αίτια θανάτου ανέλαβε προσωπικά ο Πρόεδρος Προκόπης Παυλόπουλος. Πηγή; newsone.gr

Πηγή Μυστήριο παραμένει ο θάνατος του Εύζωνα από την Πάτρα –Πού στρέφεται η έρευνα επιστημόνων

Στην πόλη του Φωτός βρίσκεται εδώ και λίγα 24ωρα η νικήτρια του GNTM Ειρήνη Καζαριάν! Το γοητευτικό μοντέλο απολαμβάνει τις ομορφιές της πιο ερωτικής πόλης του κόσμου και μοιράζεται μαζί μας φωτογραφίες.

Η Ειρήνη, βρέθηκε στο Μουσείο του Λούβρου αλλά και σε άλλα μουσεία της γαλλικής πρωτεύουσας και πόζαρε με σέξι διάθεση φορώντας μόνο το σιουτιέν της έχοντας όμως το καλύτερο φόντο… Τον διάσημο πύργο του Άιφελ!

Δες φωτογραφίες από το μαγευτικό ταξίδι της στο Παρίσι

Πηγή Ειρήνη Καζαριάν: Ποζάρει με ελάχιστα ρούχα και φόντο τον πύργο του ‘Αιφελ! ΕΙΚΟΝΕΣ

Έκπληξη στο νοσοκομείο για τα γενέθλιά του, που είχε εχθές, έκαναν στον Κώστα Ευρυπιώτη οι δυο γιοι του.

Ο ηθοποιός νοσηλεύεται στο νοσοκομείο από την Τσικνοπέμπτη, καθώς αισθάνθηκε αδιαθεσία. Οι γιατροί διέγνωσαν λοίμωξη του αναπνευστικού και υποβλήθηκε σε φαρμακευτική αγωγή. Μέσα στις επόμενες ημέρες ο ηθοποιός θα λάβει εξιτήριο και θα επιστρέψει σπίτι του.

Χθες, ο Κώστας Ευρυπιώτης έκλεισε τα 56 χρόνια, και οι δυο γιοι του του έκαναν έκπληξη στο νοσοκομείο με μια σοκολατένια τούρτα.

Ο ηθοποιός πόζαρε με την οικογένειά του και φωτογραφίες ανέβησαν στα social media.

«Μπαμπά χρόνια σου πολλά! Να είσαι πάντα γερός και δυνατός», έγραψε ο ένας του γιος.

Πηγή Στο νοσοκομείο ο Κώστας Ευριπιώτης -Του έκαναν έκπληξη για τα γενέθλιά του – ΦΩΤΟ

«Πραγματικά μετά την πρώτη ανάγνωση της δικογραφίας, την έκλεισα, την άφησα και μετά από 15 μέρες την ξαναείδα», τόνισε στην αγόρευσή του ο εισαγγελέας της έδρας – Τι πρότεινε για τους κατηγορούμενους

«Στα 36 χρόνια που είμαι στην εισαγγελική έδρα και υπηρετώ τη Δικαιοσύνη, η παρούσα υπόθεση είναι πρωτοφανής. Δεν έχω συναντήσει τέτοια περίπτωση….» είπε εμφανώς συγκλονισμένος ο εισαγγελέας της έδρας του Μικτού Ορκωτού Εφετείου της Αθήνας, αναφερόμενος στην υπόθεση της δολοφονίας και του τεμαχισμού της μικρής Άννυ.

Πρότεινε δε σε δικαστές και ενόρκους, να κηρύξουν ένοχο για ανθρωποκτονία από πρόθεση και περιύβριση νεκρού, τον πατέρα του 5χρονου κοριτσιού.

Ο εισαγγελικός λειτουργός εξέφρασε την απόλυτη βεβαιότητά του ότι ο πατέρας της μικρής Άννυ ήταν εκείνος που δολοφόνησε και τεμάχισε το ίδιο του το παιδί τον Απρίλιο του 2015.

«Στις 8 Απριλίου 2015, χάθηκε η ζωή ενός παιδιού. Από όλα τα αποδεικτικά στοιχεία, κατά την άποψή μου υπαίτιος του θανάτου της Άννυ ήταν η συμπεριφορά και η πράξη που τέλεσε ο πατέρας της. Όχι μόνο τα στοιχεία, αλλά και η ηθική λογική εκεί μας οδηγεί.

Δεν στέκει με τη λογική, ο ισχυρισμός του κατηγορούμενου ότι είδε το παιδί μελανιασμένο κι έκρινε σαν ιατροδικαστής ότι είναι νεκρό, γιατί το σκότωσε ο ίδιος με το ίδιο μαχαίρι που το τεμάχισε.

Στο χώρο εκείνο τελέστηκε το έγκλημα. Οι τοίχοι και τα πατώματα είχαν αίματα. Εκεί έγινε η δολοφονία και ο τεμαχισμός της Άννυ. Ο ισχυρισμός περί αναρρόφησης είναι υπερασπιστικός. Αφού λοιπόν το σκότωσε, ήθελε να εξαφανίσει τα ίχνη του και έκρινε ότι πρέπει να το τεμαχίσει και να το βάλει σε σακούλες. Υπήρχε λόγος να εξαφανίσει το πτώμα αν δεν ήταν υπαίτιος του θανάτου της? Δεν υπήρχε», είπε ο εισαγγελέας της έδρας, προσθέτοντας: «Δεν μου μένει καμία αμφιβολία ότι ο κατηγορούμενος σκότωσε την κόρη του και στη συνέχεια την τεμάχισε».

Απαλλακτική πρόταση για τη μητέρα της Άννυ
Αντίθετα, ο εισαγγελέας ζήτησε την απαλλαγή της μητέρας της Άννυ για το αδίκημα της θανατηφόρου έκθεσης ανηλίκου σε κίνδυνο.

Όση ώρα αγόρευε ο εισαγγελέας, η μητέρα της Άννυ καθόταν στο εδώλιο με σκυμμένο το κεφάλι. Και όταν άκουσε τον εισαγγελέα να ζητά την απαλλαγή της, αφού, όπως είπε, «δεν στοιχειοθετείται το αδίκημα της θανατηφόρου έκθεσης ανηλίκου σε κίνδυνο. Δεν προέκυψε ότι γνώριζε ότι έθετε το παιδί της σε κίνδυνο, αφήνοντάς το στον πατέρα του. Πρέπει να κηρυχθεί αθώα», εκείνη βγήκε από την αίθουσα κλαίγοντας.

Ο εισαγγελικός λειτουργός «έριξε» μάλιστα στα… μαλακά τον συγκατηγορούμενο και φίλο του πατέρα της Άννυ, προτείνοντας στο δικαστήριο να απαλλαγεί για το αδίκημα της ανθρωποκτονίας από πρόθεση και να κηρυχθεί ένοχος για τον τεμαχισμό.

«Το πτώμα δεν είχε βρεθεί και δεν θα υπήρχε καμία υποψία ότι συνέβη κάτι στο σπίτι, εάν ο κατηγορούμενος δεν έλεγε όσα του είχε εκμυστηρευτεί ο πατέρας της Άννυ, ότι δηλαδή το σκότωσε και το τεμάχισε.

Κάνεις μας δε θα ήταν εδώ σήμερα. Θα ήταν ένα από τα τόσα παιδιά που εξαφανίζονται. Από τα λεγόμενα του πατέρα της Αννυ δεν συμμετείχε στην ανθρωποκτονία. Φρονώ ότι παρά τους αντίθετους ισχυρισμούς του, συμμετείχε στον τεμαχισμό της Άννυ. Να κηρυχθεί ένοχος για αυτό και για οπλοχρησία και να απαλλαγεί για την ανθρωποκτονία από πρόθεση», είπε στην αγόρευσή του ο εισαγγελέας

«Στα 36 χρόνια που είμαι στην εισαγγελική έδρα και υπηρετώ τη Δικαιοσύνη, η παρούσα υπόθεση είναι πρωτοφανής. Δεν έχω συναντήσει τέτοια περίπτωση.

Κεντρικό πρόσωπο της υπόθεσης ένα κοριτσάκι 5 χρόνων που αντί να βρίσκεται στη θαλπωρή της πατρικής και μητρικής στοργής, είδε το κακό πρόσωπο από πολύ νωρίς. Είδε τους γονείς χώρια, με αντιπαλότητες μεταξύ τους και παρά την προσπάθεια να προσφέρουν όλα όσα επιθυμεί ένα παιδί, κάποια στιγμή αφαιρέθηκε η ζωή του πολύ νωρίς. Πραγματικά μετά την πρώτη ανάγνωση της δικογραφίας, την έκλεισα, την άφησα και μετά από 15 μέρες την ξαναείδα. Δυσκολεύτηκα να πιστέψω ότι υπάρχουν άνθρωποι που κάνουν τέτοιες πράξεις. Αφού πέρασα τη δοκιμασία του ανθρώπου και του πατέρα, είδα τα πράγματα όπως τα βλέπει ο εισαγγελικός λειτουργός. Κανείς εισαγγελέας δεν χαίρεται όταν προτείνει καταδίκες και επιβάλλει βαριές ποινές», κατέληξε στην αγόρευσή του ο εισαγγελέας.

Πηγή Υπόθεση Άννυ – Συγκλονίζει ο εισαγγελέας: «Δεν έχω ξαναδεί τέτοιο έγκλημα σε 36 χρόνια υπηρεσίας»