27 March, 2019
Home / Lifestyle (Page 128)

Και δεν είναι αυτοί που φαντάζεσαι!

Μέχρι και τώρα ίσως πίστευες πως οι γυναίκες φωνάζουν στο κρεβάτι για να εκφράσουν τη χαρά και την ικανοποίηση που τους προσφέρεις. Κρίμα όμως γιατί θα σε στεναχωρήσουμε λίγο…

Έρευνα του βρετανικού University of Leeds, αναφέρει πως οι γυναίκες φωνάζουν απλά για να διεγεiρoυν τον σύντροφό τους. Η έρευνα έγινε σε γυναίκες μεταξύ 18-48 ετών και μία στις 7 γυναίκες απάντησε πως φωνάζει κατά τη διάρκεια του σ#ξ για να επιταχύνει τη διέγεpση του συντρόφου της.

Το τεράστιο 90% ανέφερε πως απλά φωνάζει για να τον ευχαριστήσουν και να του τονώσουν το… ηθικό!

Τέλος η ίδια έρευνα έδειξε πως, κάποιες γυναίκες παραδέχτηκαν πως αρχίζουν να φωνάζουν κατά τη διάρκεια της εpωτικήs επαφής επειδή έχουν αρχίσει να βαριούνται, να κουράζονται ή να νιώθουν άβολα.

Πηγή Αυτοί είναι οι λόγοι που οι γυναίκες φωνάζουν στο κρεβάτι

Σοβαρή περιπέτεια με την υγεία της είχε πριν από λίγες ημέρες η Αγγελική Ηλιάδη.

Πιο συγκεκριμένα, διαγνώστηκε με όγκο και προχώρησε στην αφαίρεσή του.

Μάλιστα η τραγουδίστρια, μοιράστηκε τη δύσκολη κατάσταση που αντιμετώπισε μέσα από τον προσωπικό της λογαριασμό στο Instagram!

Η ίδια, μετά τη διάγνωση, που όπως παραδέχεται η ίδια, την φόβισε πολύ, προχώρησε σε επέμβαση σε ιδιωτικό νοσοκομείο.

«Ένα μεγάλο ευχαριστώ στη γιατρό μου Μαρία Φιωτάκη και σε όλους τους υπέροχους γιατρούς στο Ίασώ. Τέλος καλό!», έγραψε χαρακτηριστικά στην πρώτη της ανάρτηση η λαϊκή τραγουδίστρια, δημοσιεύοντας μάλιστα και τη σχετική φωτογραφία.

Στη δεύτερη ανάρτηση που έκανε, αναφέρθηκε με περισσότερες λεπτομέρειες για το πρόβλημα υγείας που αντιμετώπισε και ευτυχώς για την ίδια είχε αίσιο τέλος

Σύμφωνα με πληροφορίες του ΛΟΙΠΟΝ, είναι καλά στην υγεία της και βρίσκεται στο στάδιο της ανάρρωσης, έχοντας στο πλευρό της την οικογένεια της.

Για το λόγο αυτό το επόμενο χρονικό διάστημα θα απέχει από τις πίστες, προετοιμάζοντας την επιστροφή της για το καλοκαίρι. Πηγή: tromaktiko.gr

Πηγή Αγγελική Ηλιάδη: Σοβαρή περιπέτεια με την υγεία της! Στο χειρουργείο για αφαίρεση όγκου!

Η Βάσια Παναγοπούλου τόλμησε και πόζαρε χωρίς ίχνος μακιγιάζ!

Έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε την αγαπημένη ηθοποιό, πάντοτε βαμμένη και μάλιστα με σκούρες και έντονες σκιές!

Αυτή τη φορά, πόσταρε στον προσωπικό της λογαριασμό στο Instagram, μια φωτογραφία της, όπου τη βλέπουμε εντελώς αμακιγιάριστη!

Κι όμως είναι κούκλα και έτσι!

Δείτε την παρακάτω…

Έχετε δει τη Βάσια Παναγοπούλου χωρίς μακιγιάζ; Κι όμως το τόλμησε!

Πηγή Έχετε δει τη Βάσια Παναγοπούλου χωρίς μακιγιάζ; Κι όμως το τόλμησε!

Σήμερα, θα ήθελα να σας μιλήσω για μια Ηρωίδα. Είναι ο άνθρωπος που θαυμάζω για τη δύναμή της, το κουράγιο της, το μεγαλείο της ψυχής της… Με τη στάση της στη ζωή και στα προβλήματά της έγινε για μένα το πιο μεγάλο μάθημα.

Διαθέτει τέτοιο ψυχικό απόθεμα, τέτοια δύναμη, τόση καλοσύνη και μεγαλοψυχία που δε μπορεί να συλλάβει ο κοινός ανθρώπινος νους. Η ζωή δεν της χαρίστηκε. Της έδωσε ανυπέρβλητες για πολλούς από μας δυσκολίες… Της φόρτωσε στις πλάτες πολύ βαρύ Σταυρό. Αγόγγυστα τον σηκώνει ανεβαίνοντας για πολλά χρόνια το Γολγοθά της με πίστη και πάντα χαμογελαστή… Γεννήθηκε Μαχήτρια θαρρείς. Δεν την άκουσα ποτέ ν’ αγκομαχήσει, ούτε να δυσανασχετήσει.. Δεν την άκουσα ποτέ να γκρινιάξει.

Ούτε να παραπονεθεί. Ούτε καν ν’ αναρωτηθεί “γιατί σ’ αυτήν”; Ξέρει μόνο να αγαπάει με όλη τη σημασία της λέξεως! Και να ευχαριστεί το Θεό για τα δώρα Του! Είναι ένας βράχος ακλόνητος που σκέφτεται πάντα πώς θα στηρίξει τους άλλους γύρω της… Επίγειος άγγελος, ξέρει να δίνει μόνο Αγάπη! Η καρδιά της είναι τόσο Μεγάλη και γεμάτη ευαισθησίες που χωράει μέσα της κάθε ανυπεράσπιστο πλάσμα.. Η ζωή δε της χαρίστηκε, Δε της έδωσε εκείνα τα οποία της άξιζαν.

Κάθε χαρά έπρεπε πρώτα να την πληρώσει, πριν της δοθεί.. Όταν σκεφτώ τι πέρασε και πόσο ακριβά πλήρωσε κάθε χαρά, τρομάζω και θυμώνω με όλους εμάς που δεν εκτιμούμε όλα αυτά που έχουμε! Όλα τα δώρα που μας δόθηκαν και ποτέ δε το είδαμε έτσι! Γιατί ποτέ δε σκεφτήκαμε, πως δεν είναι αυτονόητο ότι η ζωή μας χρωστάει όσες χαρές μας δίνει…Συμβαίνει σε κάποιους να δείχνει το πιο σκληρό της πρόσωπο, ξανά…και ξανά…και ξανά… Τόσο που θες να της ουρλιάξεις «ε! φτάνει πια!»

Ξέρεις, δεν είναι καθόλου αυτονόητο πως το παιδί που θα γεννήσεις θα σε φωνάξει κάποια στιγμή «μαμά»  και θα λιώσεις από συγκίνηση… Δεν είναι δεδομένο ότι θα τρέξει να σ’ αγκαλιάσει όταν σε δει κουρασμένη κι αποκαμωμένη… Μπορεί να μην το πας ποτέ στο σχολείο. Να μην έχεις την τιμή να το δεις φαντάρο και να συγκινηθείς. Να μη ζήσεις τη χαρά να το δεις να φτιάχνει τη ζωή του και να είναι ευτυχισμένο… Να μη δεις κανένα όνειρο -απ’ αυτά που όλοι οι γονείς κάνουμε για τα παιδιά μας- να εκπληρώνεται… Το σκέφτηκες ποτέ; Όχι, φαντάζομαι, όπως ούτε οι περισσότεροι, που νιώσαμε τη χαρά της πρώτης λέξης, της πρώτης αγκαλιάς, του πρώτου βήματος, του πρώτου « Άριστα» , τη συγκίνηση της πρώτης παρέλασης, του πρώτου γκολ, της ορκωμοσίας ως φαντάρου, ως τελειόφοιτου επιστήμονα κι άλλες πολλές χαρές που τις θεωρούμε δεδομένες, αλλά δεν είναι, πίστεψέ με!

Ξέρεις, δεν είναι καθόλου δεδομένο ότι αύριο θα ξυπνήσεις υγιής. Ή ότι όσοι αγαπάς θα είναι «εκεί»  υγιείς και δίπλα σου. Άραγε αν μια αρρώστια σου χτυπούσε αύριο την πόρτα, πως θ’ αντιδρούσες; Αν αύριο το παιδί σου, δε μιλούσε, δεν περπατούσε, δε γκρίνιαζε, γιατί δε θα μπορούσε να τα κάνει όλα αυτά, πως αλήθεια θα ένιωθες; Θα το αγαπούσες σίγουρα, αλλά θα μπορούσες να το δεις ως «Δώρο Θεού»  και να τον ευχαριστήσεις;

Μήπως θα πρέπει να είμαστε ευγνώμονες για όλες τις μικρές χαρές που απολαμβάνουμε όσο η ζωή μας χαμογελάει; Μήπως είναι πολύ Μεγάλες τελικά; Ξέρεις, πολλές φορές ζήλεψα την υπομονή. τη δύναμή της και την αισιόδοξη στάση της στη ζωή. Υποκλίθηκα στο μεγαλείο ψυχής της, στη γενναιοψυχία της, στην καλοσύνη της, στην ανθρωπιά της κι ένιωσα τόσο μικρή κι ανάξια για τη δυσφορία μου για ανούσια κι ασήμαντα προβλήματα, προβληματισμούς να πω καλύτερα…

Τελικά ο Θεός δίνει μπόρες σ’ αυτούς που αντέχουν να χορεύουν στη καταιγίδα! Το κείμενο  είναι μια «αφιέρωση καρδιάς» στην αγαπημένη μου Ελένη. «Μην τα παρατήσεις ποτέ! Κι αν κουράζεσαι κάποια στιγμή και λυγάς, ανθρώπινο είναι…Ας λυγίζεις αρκεί να μη σπας! Πιστεύω σε σένα και τη δύναμή σου! Θα νικήσεις! Σε χρειαζόμαστε! »

Της Χριστίνας Ζαμπούνη

Πηγή Ο Θεός δίνει μπόρες σε εκείνους που αντέχουν να χορεύουν στην καταιγίδα!!!

Οι ελιές είναι ένα από τα τρόφιμα τα οποία είναι απλά ακαταμάχητα, καθώς είναι εκπληκτικά υγιεινές. Αν δεν τρώτε ελιές  θα πρέπει να αρχίσετε να τρώτε αμέσως και θα σας εξηγήσουμε το γιατί. Έχουμε κάνει μια λίστα με το τι μπορούν να κάνουν οι ελιές για την υγεία σας και έτσι έχετε περισσότερους λόγους για τους οποίους θα πρέπει να καταναλώνετε ελιές κάθε μέρα.

1. Ρυθμίζουν τα υψηλά επίπεδα χοληστερόλης

2. Μειώνουν την υψηλή αρτηριακή πίεση

3. Αποτελούν μια πλούσια πηγή ινών και είναι μια καταπληκτική εναλλακτική λύση σε κάποιο ενδιάμεσο γεύμα αντί κάποιου λαχανικού ή φρούτου

4. Έχουν άφθονη βιταμίνη Ε

5. Έχουν αντιοξειδωτικές ιδιότητες

Πράσινες ελιές Χαλκιδικής

6. Μπορούν να μειώσουν τον κίνδυνο για ορισμένες ασθένειες όπως η νόσος Αλτσχάιμερ, τους καλοήθης και κακοήθεις όγκους, και τους κιρσούς

7. συμβάλουν στην πρόληψη της πήξης του αίματος που μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρές παθήσεις

8. Προστατεύουν τις μεμβράνες των κυττάρων από ασθένειες όπως ο καρκίνος

9. Συμβάλουν εξαιρετικά κατά της αναιμίας

10. Αυξάνουν τη γονιμότητα και τη βελτιώνουν συνολικά το αναπαραγωγικό σύστημα

11. Έχουν σημαντικό ρόλο στην ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος

12. Είναι ένα εξαιρετικό αφροδισιακό

Ελιές Καλαμών

13. Είναι πλούσιο σε μέταλλα όπως το νάτριο, το μαγνήσιο, ο σίδηρος, το φώσφορο και το ιώδιο

14. Παρέχουν στο σώμα σας όλα τα αναγκαία αμινοξέα και βιταμίνες

15. Περιέχουν το ελαϊκό οξύ, το οποίο είναι εξαιρετικό για την υγεία της καρδιάς σας

16. Περιέχουν πολυφαινόλες, μια φυσική χημική ένωση η οποία μειώνει το στρες στον εγκέφαλο, και αν καταναλώνεται τακτικά μπορεί να αυξήσει τη μνήμη σας έως και 25%

17. Ένα μικρό φλιτζάνι ελιές περιέχουν 4.4 mg σιδήρου

Ελιές ζαρωμένες

18. Διατροφή: 10 ελιές πριν από το γεύμα μπορεί να μειώσει την όρεξή σας κατά 20%, λόγω των λιπαρών οξέων που περιέχουν, επιβραδύνουν την πέψη και στέλνουν σήματα κορεσμού στον εγκέφαλο σας

19. βοηθούν επίσης το σώμα σας στην παραγωγή της αδιπονεκτίνης, μια χημική ένωση που μειώνει τα λίπη μέχρι και 5 ώρες μετά την κατανάλωση

20. Είναι πάρα πολύ νόστιμες! Πηγή true.gr

Πηγή 20 λόγοι για τους οποίους πρέπει να αρχίσετε να τρώτε ελιές ευθύς αμέσως

Το νούμερο τρομάζει!

Μαζί με τα χαρτονομίσματα των 5 και 10 ευρώ, είναι εκείνα με την περισσότερη… κυκλοφορία στην αγορά, οπότε πρέπει να είμαστε αρκετά προσεκτικοί όσο μπορούμε.

Σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια τα στοιχεία δείχνουν πως τα πλαστά χαρτονομίσματα έχουν μειωθεί κατά 25%, συνεχίζουν να κυκλοφορούν όμως χιλιάδες.

Σύμφωνα με τα στοιχεία, το ποσοστό στο να διαθέτει κάποιος πλαστό χαρτονόμισμα είναι μικρό, όμως τα εκείνα των 20 και των 50 ευρώ εξακολούθησαν να καταγράφουν τα υψηλότερα ποσοστά παραχάραξης. Το 80% των πλαστών χαρτονομισμάτων είναι των 20 και των 50 ευρώ.

Περίπου 262.000 πλαστά χαρτονομίσματα ευρώ αποσύρθηκαν από την κυκλοφορία το δεύτερο εξάμηνο του 2018. Πηγή: newsbomb.gr

Πηγή Προσοχή στα χαρτονομίσματα των 20 και 50 ευρώ!

Στις 26 Ιανουαρίου 2015, συνετρίβη στην Ισπανία ένα Ελληνικό F-16 της 341 Μοίρας «Βέλος» με έδρα την 111 Πτέρυγα Μάχης στην Αγχίαλο.

Του ανταποκριτή μας από το lamiareport.gr στη Στερεά Ελλάδα

Το διθέσιο αεροσκάφος F-16D Block 50, αμέσως μόλις απογειώθηκε από το έδαφος, πήρε κλίση προς τα δεξιά και συνετρίβη πάνω σε άλλα Νατοϊκά μαχητικά αεροσκάφη στην πίστα της βάσης. Από τη συντριβή του αεροσκάφους βρήκαν τραγικό θάνατο οι δύο Έλληνες χειριστές και εννέα Γάλλοι πιλότοι και μέλη του τεχνικού προσωπικού υποστήριξης των αεροσκαφών. Επίσης, τραυματίστηκαν συνολικά 22 άτομα που μετείχαν στις αποστολές των γαλλικών και ιταλικών μαχητικών.

Οι Έλληνες Αετοί: Σμηναγός (Ι) Παναγιώτης Λάσκαρης, 35 ετών, έγγαμος με ένα γιο, με σύνολο ωρών πτήσεως 1.459 εκ των οποίων οι 872 ώρες σε αεροσκάφη F-16 και ο Σμηναγός (Ι) Αθανάσιος Ζάγκας, 31 ετών, έγγαμος με ένα γιο και μία κόρη, με σύνολο ωρών πτήσεως 1.128 εκ των οποίων οι 524 ώρες σε αεροσκάφη F-16.

Το ελληνικό μαχητικό συμμετείχε στην εκπαιδευτική άσκηση «Tactical Leadership Programme» που πραγματοποιείται μία ή δύο φορές τον χρόνο στο εκπαιδευτικό κέντρο της Συμμαχίας και έχει στόχο την περαιτέρω επιχειρησιακή αναβάθμιση των ήδη έμπειρων πιλότων.

Το βίντεο με τίτλο «Συνεχίζουμε», που ακολουθεί, είναι αφιερωμένο στη μνήμη των δυο πιλότων μας:


Το επόμενο βίντεο είναι ένα αφιέρωμα, που είχε γίνει το 2012, στην 341 Μοίρα ‘Βέλος» , των δυο πιλότων που χάθηκαν, η οποία έχει ως έδρα την 111 Πτέρυγα Μάχης στην Αγχίαλο.


Παραγωγή βίντεο: Aviation Films. Επιμέλεια μοντάζ – μουσικής – γραφικών: Ηλίας Κλέτσας (Roinides)

Πηγή Ένα βίντεο – φόρος τιμής σε δύο πιλότους που «έφυγαν» σαν σήμερα

Μπορεί να χρωστάμε κάπου ένα «ευχαριστώ», ένα «σ’ αγαπώ» και μια «συγνώμη». Λόγια που δεν έχουμε τολμήσει να ξεστομίσουμε, που σκοπίμως αποσιωπήσαμε και που για χάρη ενός μάγκα εγωισμού, ενός φόβου ή μιας ανούσιας υπερηφάνειας, θάφτηκαν στο άγρυπνο ασυνείδητο των σκέψεών μας, για να μας στοιχειώνουν πλέον μόνο τις άυπνες, μοναχικές μας νύχτες.

Σε περίπτωση που δεν το αντιληφθήκατε, εξαιτίας τους, έχουμε ενσαρκώσει όλοι το ρόλο του κακού στην ιστορία κάποιου. Μερικές φορές μάλιστα –τις πιο άτυχες ίσως– αυτός ο κάποιος είναι ο ίδιος μας ο εαυτός· γιατί πράγματι, φορτώνουμε την ψυχή μας, τον εαυτό μας, με το αβάσταχτο βάρος απ’ τα λόγια που δε λέμε. Και πόσο πιστεύετε θ’ αντέξει;

Είτε πρόκειται για ένα αντίο, είτε για μια συγχώρεση, είτε για κρυφά κι ανομολόγητα συναισθήματα, πολλές φορές φοβόμαστε τις ανοιχτές συζητήσεις και τις σταράτες εξομολογήσεις συνεχίζοντας τη ζωή μας σαν να μη συμβαίνει τίποτα, αφήνοντας ωστόσο πίσω, πράγματα που δεν έχουμε ξεκαθαρίσει τόσο μέσα μας, όσο και προς τον έτερο άμεσα ενδιαφερόμενο. Αλήθεια, τα κρατάμε στη σκέψη μας για καιρό ή τα ξεχνάμε κάποια στιγμή;

Οι εμπειρίες μας δείχνουν πως όσα κλειδώνουμε μέσα μας, μάλλον είναι επειδή δε βρίσκουν τον τρόπο να βγουν προς τα έξω, να ελευθερωθούν αυτούσια και να λυτρώσουν τελικά κι εμάς. Δε φεύγουν ποτέ. Απλώς με τον καιρό μαθαίνουμε να τα κοιμίζουμε ώστε να μην κάνουν θόρυβο στο μυαλό μας, μαθαίνουμε να τα θάβουμε, δεν τα αντιμετωπίζουμε, κερδίζοντας μια μικρή χρονική παράταση μέχρι τη στιγμή που ο νους μας, θαρρείς σαμποτάροντας την ψυχική μας ηρεμία, θα αποφασίσει ξεσπώντας να τα ανασύρει στην επιφάνεια της μνήμης μας με συναισθηματικό τόκο.

Εν προκειμένω, ο κάθε επόμενος θα πληρώνει τα σπασμένα του προηγούμενου, είτε μιλάμε για σεξουαλική σχέση, είτε για οποιαδήποτε άλλη ανθρώπινη επαφή. Κι όσο ο επόμενος επωμίζεται τα απωθημένα και τα λάθη του προηγούμενου ομόλογού του, εμείς ως συνδετικός κρίκος φέρουμε σημαντικό μερίδιο ευθύνης κυρίως επειδή δεν ανοίγουμε την πόρτα των συναισθημάτων μας ώστε να απελευθερωθούν, πάρα τα συσσωρεύουμε μέσα μας αφήνοντας τοξικότητα.

Κάποια απ’ αυτά που κρύβουμε, μπορεί να θέλουμε όσο τίποτα να τα μοιραστούμε, κι όμως, είτε αποκλείουμε πρακτικά εντελώς αυτή την πιθανότητα, είτε απλά το αναβάλλουμε. Μα το ενδεχόμενο της χρονικής αναβολής είναι τόσο αστείο, λες κι έχουμε κάνει κάποια συμφωνία με τη ζωή πως αύριο θα είμαστε περισσότερο ικανοί κι έτοιμοι να τα εκδηλώσουμε.

Δε μας πέρασε στιγμή απ’ το μυαλό όμως πως, ίσως, αύριο να μην μπορούμε να τα εκφράσουμε και πως εκείνος στον οποίον θέλουμε να τα πούμε, ίσως να μην μπορεί να τα ακούσει. Πώς παίρνουμε, λοιπόν, μια τόσο δειλή –κατά τ’ άλλα– απόφαση σιωπής;

Είναι πολύ πιθανό να φταίει ο παράγοντας φόβος. Μα δε μιλάμε μόνο για τον φόβο της αντίδρασης του συνομιλητή μας, ούτε καν για τον φόβο μήπως εμείς οι ίδιοι ξεπεράσουμε τα όρια. Κάποιες φορές, φοβόμαστε να παραδεχτούμε πως έχουμε κάνει λάθος, πως χάσαμε τόσο πολύτιμο χρόνο, εθελοτυφλούμε, επιβάλλοντας στον εαυτό μας ως σωστό, κάτι που ξέρουμε καλά πως δεν ισχύει στ’ αλήθεια.

Πόσες φορές είπες «ίσως», ενώ ήθελες να πεις «όχι» και πόσες φορές έδωσες δεύτερη ευκαιρία ενώ έπρεπε απλά να τελειώσεις μια κατάσταση λέγοντας απλά «ως εδώ!»; Όμως, πέρα απ’ τον φόβο, σε ορισμένες περιπτώσεις έφταιξαν η υπερηφάνεια κι ο εγωισμός.

Για όλες εκείνες τις στιγμές που δεν έκλαψες στην αγκαλιά κάποιου, για τις φορές που δεν είπες «σ’ αγαπώ» ή «συγνώμη», για τότε που παρότι ήθελες, δεν έτρεξες πίσω από εκείνον που έφευγε -ακόμη κι αν έφταιγε ο ίδιος. Για όλα αυτά που ενώ ποθούσες, τα έχασες για χάρη ενός εγωισμού, ποιος θα σε αποζημιώσει συναισθηματικά; Πόσο χρόνο νομίζεις ότι έχεις;

Ας μεθύσουμε κι ας τα πούμε όλα. Ας τα γράψουμε σε τοίχους, ας τα στείλουμε σε ένα ανώνυμο γράμμα. Με όποιον τρόπο κι αν γίνει τουλάχιστον πρέπει να εκφραστούν. Χρειαζόμαστε μια τέτοια έκφραση όσο για τη δική μας ψυχική υγεία τόσο και για εκείνων που συναναστρεφόμαστε. Πώς θα αντέξουμε τέτοιο συναισθηματικό βάρος αλλιώς αν δεν το μοιράσουμε επάξια εκεί που αρμόζει;

Θυμήσου, πως ένα πλοίο δε βουλιάζει όταν βρίσκεται στη μέση του ωκεανού, αλλά τη στιγμή που ο ωκεανός θα εισέλθει στο σώμα του. Αυτό φοβάμαι, έτσι ίσως γίνει· κάποια στιγμή θα μας πνίξουν τόσα ανείπωτα λόγια.

Σπυριδούλα Κακαβά – pillowfights.gr

Πηγή Μια μέρα θα μας πνίξουν τ’ ανείπωτα

«Για την παρέα»: Σαρώνει ο Μουτσινάς σε νούμερα τηλεθέασης!

Ο Νίκος Μουτσινάς στα καλύτερά του φέτος!

Η εκπομπή του «Για την παρέα» στο OPEN, σαρώνει σε νούμερα τηλεθέασης!

Χθες τα ποσοστά του έφτασαν και το 26% στο νεανικό κοινό.

Η Ζέτα Μακρυπούλια άγγιξε το 22,3% , η Ελένη Τσολάκη μόλις το 6,2% και η Βίκυ Καγιά μετά τις 16.30 το 23%.

Δείτε αναλυτικά τι έγινε χθες στην μεσημεριανή ζώνη:

Γενικό κοινό

Ρουκ Ζουκ 14,5% – 17,4% – 17,9% – 16,8%

Τι λέει 5,6% – 5,1% – 5,8% – 6,7% – 7,2% – 5,7%

Για την Παρέα 12% – 11,7% – 15,8% – 16% – 16,6% – 16,2% – 8,3%

Shopping Star 11,3% – 13,4% – 16,3% – 19,5% – 22% – 21,5% – 20,3%

Κάτι Ψήνεται 16,1% – 16,4% – 19,6% – 16,9%

Νεανικό κοινό

Ρουκ Ζουκ 18,9% – 22,3% – 21,4% – 18,6%

Τι λέει 5,9% – 5,5% – 4,9% – 6% – 6% – 6,2% – 6,2%

Για την Παρέα 18,5% – 17,1% – 22,6% – 23,7% – 25,8% – 23,3% – 11,8%

Shopping Star 10,5% – 15,4% – 19,7% – 22,5% – 23% – 21,1% – 18%

Κάτι Ψήνεται 14,3% – 12,9% – 15,7% – 12,6%

Πηγή «Για την παρέα»: Σαρώνει ο Μουτσινάς στα νούμερα τηλεθέασης!

Η πιο εύκολη κίνηση που μπορούμε να κάνουμε όλοι είναι να κρίνουμε κάποιον για τη στάση, τη συμπεριφορά και την αντιμετώπιση κάποιων συμβάντων.

Πριν φτάσεις ν’ ανοίξεις το στόμα σου και να ξεστομίσεις προσβολές εναντίον ενός ανθρώπου, σκέψου αν εσύ ήσουν σε όλα σωστός απέναντί του. Ήσουν εκεί όταν εκείνος σε χρειάστηκε ή μήπως ήσουν απών;

Μήπως η δική του απουσία επήλθε έπειτα από μια δική σου αδιάφορη στάση; Μπήκες για λίγο ποτέ στη θέση του ή αγναντεύεις πάντα τα προβλήματα απ’ τη δική σου σκοπιά; Φόρεσες τα δικά του παπούτσια, έστω για λίγο, ακόμη κι αν το νούμερο τους σε σφίγγει και δε σου μπαίνει, για να δεις τι αισθάνεται ή τι αντίκτυπο είχαν οι δικές σου ενέργειες στη ζωή του;

Δε χρειάζεται ιδιαίτερο κόπο να στοχοποιήσεις και να βγάλεις τα παράπονά σου στη φόρα. Χρειάζεται, όμως, θάρρος για να κάνεις μια συζήτηση εφ’ όλης της ύλης πρώτα με τον εαυτό σου και μετά με τον άνθρωπο κατά του οποίου επιτίθεσαι.

Όσο κρατάς μέσα σου συμπεριφορές, που σε έχουν πληγώσει, και φέρεσαι «δήθεν» εγκάρδια και «δήθεν» καλοσυνάτα για ν’ αποδείξεις στο τέλος ότι εσύ πάλεψες, όσο περισσότερο γινόταν και φέρθηκες σωστά σε μια επαφή σου, ενώ ο άλλος κάνει συνέχεια λάθη, είναι απών και αδιάφορος, μήπως όλο αυτό αποτελεί μια φθηνή διπροσωπία; Μια παράσταση επιβεβαίωσης πρώτα του εαυτού σου και στη συνέχεια μια μείωση του άλλου;

Όταν κάτι δε σου αρέσει, πες το. Μην το κρατάς μέσα σου, γιατί η πικρία σου μη νομίζεις ότι δε φαίνεται στις ατάκες και στη συμπεριφορά σου. Κανείς δεν είναι ηλίθιος, πόσο μάλλον ένας άνθρωπος που σε ξέρει. Μπορεί ν’ αντιληφθεί πλήρως το λόγο για τον οποίο κάνεις μια συγκεκριμένη ερώτηση, όπως και γιατί αποφεύγεις να δώσεις τις δικές σου εξηγήσεις.

Είναι εύλογο, λοιπόν, να έρθω και να σε ρωτήσω: Σκέφτηκες αλήθεια όταν εγώ σε χρειάστηκα πόσες φορές μου είπες «όχι»; Σκέφτηκες ότι μπορεί εξαιτίας σου να μην είχα την ευκαιρία να βλέπω τον άνθρωπο που ερωτεύτηκα, όσο τίποτα άλλο, επειδή δεν είχα κανέναν άλλο να με συνοδεύσει για έναν καφέ; Σκέφτηκες πόσο μόνη με έκανες να αισθανθώ όταν δεν είχα έναν αληθινό φίλο να του μιλήσω για τον έpωτά μου;

Σκέφτηκες ότι προσπάθησες να μου επιβάλλεις τη δική σου απόφαση και στάση απέναντι σ’ έναν άνθρωπο που εγώ αγαπούσα; Και, πίστεψέ με, γνώριζα καλύτερα από σένα και επιβεβαιώθηκα. Σκέφτηκες πώς είναι όταν ο άλλος έχει μόνο εσένα στη ζωή του και βρίσκεται σ’ ένα νέο περιβάλλον, πώς αισθάνεται όταν δεν έχει ένα φίλο να μοιραστεί την καψούρα του, αλλά ο «φίλος» αντί να τον στηρίξει, τον κρίνει; Αυτό, φίλε μου, είναι άδειασμα, όχι το να μην έρχομαι σε κοινωνικές εκδηλώσεις και γιορτές.

Να φανταστώ ότι δεν έκανες ποτέ την αυτοκριτική σου. Οι ευθύνες δεν είναι για να επιρρίπτονται στον άλλο, είναι για να τις αναλαμβάνουμε κι οι ίδιοι όταν έχουμε μερίδιο. Για να ξεπεράσει ένας άνθρωπος όλο αυτό, απομακρύνεται και πάνω απ’ όλα προσπαθεί να βρει ανθρώπους, στους οποίους να μπορέσει να μιλήσει ανοιχτά, να πει τον πόνο του χωρίς να σκέφτεται ότι ο άλλος θα τον αποπάρει και θα σκεφτεί πρώτα να του πει «μα δεν είναι για σένα», «δε σου ταιριάζει», αντί να σε στηρίξει. Αληθινός φίλος είναι εκείνος που μετά απ’ όλα αυτά δε σου ρίχνει καμία ευθύνη και τα ξεχνά.

Αληθινός φίλος είναι εκείνος που σου δίνει δεύτερη ευκαιρία, μετά από ένα φιάσκο και το εννοεί. Χωρίς να κρατά πικρία και κυρίως χωρίς να φέρεται όμορφα μόνο για τους τύπους. Αληθινός φίλος είναι εκείνος που δε ζητά και τα ρέστα, ενώ ο ίδιος έχει φταίξει και ποτέ κανείς δεν του το χτύπησε στη μούρη. Γιατί πολύ απλά, κάποια πράγματα είναι αυτονόητα και υποτίθεται ότι στις αληθινές φιλίες δε χρειάζεται να ειπωθούν.

Αληθινός φίλος είναι εκείνος που αναγνωρίζει πρώτος τα λάθη του κι αντί να τονίσει τα δικά σου, σου ζητά συγγνώμη. Αληθινός φίλος είναι εκείνος που δε φέρεται εκδικητικά και δεν υποτιμά τη νοημοσύνη σου.

Γι’ αυτό, λοιπόν, αληθινέ φίλε, κάνε την αυτοκριτική σου κι άλλη φορά να φέρεσαι ντόμπρα. Κι όταν κάποιος σου λέει κάτι, απλώς σεβάσου το και μη ζητάς και τα ρέστα.

Πηγή Οι αληθινοί φίλοι δε θα σου ζητήσουν ποτέ τα ρέστα.