23 January, 2019
Home / Lifestyle (Page 111)

Tην γνωρίζετε ε; Την έχετε χορέψει. Άλλωστε το «Bon-bon» έγινε παγκόσμια επιτυχία. Μάλιστα η 24χρονη Αλβανίδα με καταγωγή από το Κοσοβό συγκρίνεται πλέον με καλλιτέχνιδες όπως η Ρίτα Όρα και η Ριάννα.

Όμως η πpoκλητικότητα της ξεπερνά κάθε όριο. Ήρθε στην Ελλάδα για ένα μουσικό φόρουμ. Και αφού την φιλοξενήσαμε διακριτικά μακριά απο κάμερες και δημοσιογράφους, αποφάσισε με την αδερφή της-επίσης γνωστή τραγουδίστρια αλλά στην Αλβανία- να μας δείξει το αλυτρωτικό σύμβολο που προφανώς πρεσβεύει κάτω απο το Ναό του Ποσειδώνα στο Σούνιο.

Πηγή Έρα Ιστρέφι: Η Αλβανίδα «Bon-bon» πpoκαλεί κάτω από το Ναό του Ποσειδώνα στο Σούνιο

Οι καταστάσεις και οι άνθρωποι που σας πληγώνουν μπορούν να σας αλλάξουν και να σας απομακρύνουν από τον πραγματικό σας εαυτό: ένα δυνατό, τολμηρό και ελεύθερο άνθρωπο που αξίζει να είναι ευτυχισμένος.

Φυσικά, όλοι γνωρίζουμε ότι δεν είναι εύκολο να ξεφύγουμε από κάτι συναισθηματικά επιζήμιο από τη μια μέρα στην άλλη.

Τις περισσότερες φορές όταν θέλουμε να ξεφύγουμε από κάτι, συνήθως αναφερόμαστε σε μια σωματική απειλή – ένα μαχαίρι ή ένα σκοτεινό και απομονωμένο δρομάκι… ο εγκέφαλός μας είναι προγραμματισμένος, κατά μια έννοια, έτσι ώστε να αναγνωρίζει άμεσα τέτοιες απειλές και να προωθεί την αντίδραση: επίθεση ή υποχώρηση.

Ωστόσο, υπάρχει ένα πράγμα στο οποίο συμφωνούμε όλοι: δεν μπορούμε να αναγνωρίσουμε το ίδιο εύκολα όλες τις επιβλαβείς καταστάσεις και μάλιστα μπορεί να μας είναι ακόμη πιο δύσκολο να πείσουμε τον εαυτό μας ότι πρέπει να ξεφύγουμε από αυτές.

Τι πρέπει λοιπόν να κάνουμε σε αυτή την περίπτωση; Τι γίνεται όταν, για παράδειγμα, το άτομο που σας πληγώνει είναι μέλος της οικογένειάς σας ή ο σύντροφος σας;

Οι άνθρωποι που σας πληγώνουν, δεν σας αξίζουν

«Οι άνθρωποι που σας πληγώνουν, δεν σας αξίζουν». Πάντα η θεωρία είναι πολύ πιο εύκολη από την πράξη. Ξέρετε βαθιά μέσα σας ότι το άτομο που καταστρέφει την αυτοεκτίμησή σας και δεν σας σέβεται, δεν σας αγαπά πραγματικά… αλλά πώς μπορείτε να πιέσετε τον εαυτό σας να το αποδεχτεί αυτό; Και πώς πρέπει να αντιδράσετε;

Οι άνθρωποι που πληγώνουν τους άλλους, ενδιαφέρονται μόνο για τον εαυτό τους

Όταν αναφερόμαστε σε ανθρώπους που πληγώνουν άλλους, πιθανότατα το πρώτο πράγμα που σκέφτεστε είναι η σωματική βία.

Ναι, δυστυχώς αποτελεί ένα θλιβερό κομμάτι της ζωής. Αυτό το είδος βίας εξακολουθεί να υφίσταται και δεν υπολογίζει σύνορα, πολιτισμό ή τάξη. Επίσης, υπάρχει και ένα άλλο είδος υπονοούμενης, έμμεσης ή αθόρυβης βίας που είναι εξίσου επιβλαβές.

Υπάρχουν άνθρωποι που είναι κενοί από αισθήματα εμπάθειας ή είναι ανίκανοι να δημιουργήσουν σχέσεις που βασίζονται στον αμοιβαίο σεβασμό.

Οι άνθρωποι που βρίσκονται σε σχέση και πάντα θέτουν σε προτεραιότητα τις δικές τους ανάγκες είναι επίσης πολύ καταστροφικοί.

Η ιδιοτέλεια και η ανικανότητα να δημιουργήσουν ένα δεσμό μέσω της κατανόησης, της εμπιστοσύνης και του σεβασμού είναι χαρακτηριστικά που χωρίς καμία αμφιβολία μπορούν να προκαλέσουν σοβαρή ζημιά με την πάροδο του χρόνου.

Οι λέξεις μπορούν να είναι καταστροφικές

Μερικές φορές δεν είναι απλά αυτά που σας λένε – αλλά κυρίως ο τρόπος που σας μιλούν. Η χρήση ενός υποτιμητικού τόνου, οι φωνές και ο σαρκασμός προσβάλλουν την αυτοεκτίμησή σας.

Όταν ένα παιδί μεγαλώνει σε άσχημο περιβάλλον με κακή επικοινωνία, σίγουρα μπορεί να αποβεί καταστροφικό, υπονομεύοντας την αυτοεκτίμηση και το αίσθημα ασφάλειας του παιδιού.

Ο τρόπος αντίδρασης ενός ατόμου σε μια σχέση, ο τόνος της φωνής τους καθώς και ο τρόπος που παρουσιάζει τον δικό του τρόπο σκέψης μπορεί να φανερώσει πολλά για εκείνον.

Μάθετε να προστατεύετε τον εαυτό σας από οτιδήποτε σας πληγώνει και από τους ανθρώπους που σας κάνουν να υποφέρετε

Το πραγματικό πρόβλημα, στο οποίο αναφερθήκαμε και παραπάνω, είναι ότι οι άνθρωποι συνήθως αντιδρούν στις σωματικές απειλές και όχι στις συναισθηματικές ή κοινωνικές απειλές που απειλούν την αυτοεκτίμησή τους.

Συνήθως τα άτομα που προκαλούν μεγαλύτερη ζημιά από οποιονδήποτε άλλο, είναι τα μέλη της οικογένειας ή κάποια πολύ κοντινά φιλικά πρόσωπα. Τι μπορείτε να κάνετε αν ο γονιός, ο σύντροφος ή ο καλύτερός σας φίλος δεν σας σέβεται ή σας εκβιάζει συναισθηματικά;

Μην φοβάστε να θέσετε τα όριά σας και να πείτε «ΟΧΙ» σε ορισμένα πράγματα που δεν σας αρέσουν ή σας πληγώνουν.

Το «όχι» δεν είναι κάποια εγωιστική απάντηση. Είναι ο τρόπος που ορίζετε την προσωπικότητα σας με σεβασμό: ενημερώνετε τα άτομα που βρίσκονται γύρω σας ότι οφείλουν να λάβουν υπόψη τις απόψεις σας και ότι ορισμένα πράγματα σας πληγώνουν.

Είναι πάρα πολύ σημαντικό μετά από αυτή τη δήλωσή σας το άλλο άτομο να ανταποκριθεί. Αν συνειδητοποιήσετε ότι δεν άλλαξε τίποτα και ότι συνεχίζουν να συμπεριφέρονται με τον ίδιο τρόπο, τότε ήρθε η ώρα να πάρετε μια απόφαση: ο άνθρωπος που σας πληγώνει, δεν σας αξίζει.

Θα πρέπει να κατανοήσετε ότι είναι αδύνατο να τους ευχαριστείτε όλους. Το να προσπαθείτε όλη την ώρα να κάνετε ευτυχισμένους όλους τους ανθρώπους που βρίσκονται στη ζωή σας είναι ένας στόχος που θα σας κάνει δυστυχείς.

Στη ζωή, θα πρέπει να μπορείτε να θέτετε προτεραιότητες και η πρώτη προτεραιότητα θα πρέπει να είστε εσείς. Αν αγαπάτε και σέβεστε τον εαυτό σας, δεν θα επιτρέπετε στους άλλους να σας βλάπτουν.

Οι πιο σημαντικές σχέσεις που θα πρέπει να εδραιώσετε είναι εκείνες που θα σας επιτρέπουν να είστε ο εαυτός σας και θα σας δείχνουν αγάπη, σεβασμό και κατανόηση.

Όσο για τους ανθρώπους που δεν σας σέβονται; Το μόνο πράγμα που αξίζουν είναι η απομάκρυνση σας έτσι ώστε να μπορέσετε να αποκτήσετε μια καλύτερη συναισθηματική ισορροπία και να προστατεύσετε τον εαυτό σας. Μείνετε μακριά τους ή περιορίστε την επικοινωνία σας μαζί τους όσο το δυνατόν περισσότερο και να θυμάστε ότι επειδή βάζετε αυτά τα όρια δεν σημαίνει ότι είστε και κακός άνθρωπος.

Είστε υπεύθυνοι, τολμηροί και έχετε το δικαίωμα να είστε ευτυχισμένοι. Μην σπαταλάτε το χρόνο σας σε ανθρώπους που σας πληγώνουν ή δεν σέβονται τις αξίες σας και την εντιμότητά σας. Πηγή: newside.gr

Πηγή Για τους ανθρώπους που δεν σας σέβονται το μόνο πράγμα που αξίζουν είναι η απομάκρυνση σας

Όταν έρχεται η σιωπή, δεν έχει μείνει τίποτα να σώσεις.

Η σιωπή μάτια μου, κάνει τον μεγαλύτερο θόρυβο!

Και δεν είναι σαν όλους τους άλλους θορύβους.

Αυτός είναι ο πιο εκοφαντικός που θα ακούσεις ποτέ στη ζωή σου.

Τρυπάει χωρίς λύπηση, στο βάθος της καρδιάς!

Έχει το τέλειο σημάδι. Δεν αστοχεί ποτε!

Και ο πόνος της, σε αφήνει χωρίς ανάσα.

Γιατί μέσα σε αυτή τη σιωπή, κρύβονται όλα εκείνα τα λόγια που πονούν την καρδιά κάποιου, που την έχουν κάνει χίλια κομμάτια.

Είναι όλα εκείνα τα λόγια που δολοφόνησαν τον ήχο της φωνής. Διότι πλέον δεν έχει αξία. Διότι πλέον, έτσι όπως ήρθαν τα πράγματα τα λόγια είναι περιττά.

Η σιωπή μπορεί να σε τρελάνει!

Έχει τέτοια δύναμη που καθορίζει το φινάλε.

Κι’όμως δεν μπορεί κανείς να της προσάψει πως δεν είναι κυρία.

Ίσα ίσα. Δεν εξευτελίζεται, δεν παρεκτρέπεται, απλά δηλώνει πως τα όρια ξεπεράστηκαν και ίσως είναι καιρός να κλείσει αυτό το κεφάλαιο.

Βλέπεις όταν πέσει η σιωπή στο προσκύνιο, τότε για το μόνο που μπορείς να είσαι σίγουρος είναι πως κάτι δεν πάει καλά.

Γιατί η σιωπή κρύβει πόνο, απόγνωση, ίσως και θυμό-κάποιες φορές- λύπη, απογοήτευση, στασιμότητα, λυγμό και δάκρυα!

Δηλώνει με τον πιο σκληρό τρόπο πως η ουσία χάθηκε!

Γράφει η Γεώρα Πηγή: ntokoumento.com

Πηγή Όταν έρχεται η σιωπή, δεν έχει μείνει τίποτα να σώσεις

Μια υπέροχη «ηλιακή άλως» «έλουσε» με τη λάμψη της το Αγρίνιο. Πρόκειται για ένα εντυπωσιακό οπτικό φαινόμενο, το οποίο παρουσιάστηκε στον ουρανό του Αγρινίου το πρωί του Σαββάτου (1/12).

Όσοι… κοίταξαν ψηλά στον ουρανό του Αγρινίου, είδαν το απίστευτο αυτό φαινόμενο, το οποίο στα γεωγραφικά πλάτη της Ελλάδας κρίνεται μάλλον ασύνηθες, αλλά όχι και ιδιαίτερα σπάνιο. Προκαλείται από τη διάθλαση και ανάκλαση του ηλιακού ή σεληνιακού φωτός πάνω στους παγοκρυστάλλους των νεφών. Μάλιστα, τα νέφη που μπορούν να προκαλέσουν το φαινόμενο αυτό βρίσκονται σε ύψος πάνω από 6.000 μ.!

Σύμφωνα με τη Μετεωρολογία, το φαινόμενο ανήκει στις «υφεσιακές» καταστάσεις, χωρίς ν’ αποτελεί ασφαλές προγνωστικό κριτήριο καιρού, παρότι συνήθως το ακολουθούν… θύελλες!

Τι είναι το φαινόμενο «Άλως»

Στη Μετεωρολογία, «Άλως» ονομάζεται το οπτικό φαινόμενο που προκαλείται από τη διάθλαση και ανάκλαση του ηλιακού ή σεληνιακού φωτός πάνω στους παγοκρυστάλλους των νεφών. Συνεπώς απαντώνται δύο είδη άλω, οι ηλιακές και οι σεληνιακές. Επειδή βασική προϋπόθεση είναι η ύπαρξη παγοκρυστάλλων, τα νέφη που μπορούν να προκαλέσουν το φαινόμενο αυτό βρίσκονται σε ύψος πάνω από 6.000μ. Τέτοια νέφη είναι τα λεγόμενα ανώτερα ή θυσανοστρώματα (Cirrostratus).

Με τον όρο «άλως» παρατηρούνται πολλά φαινόμενα ατελή, κύρια όμως εικόνα της άλω είναι εκείνη που παρατηρείται ως μέγας κύκλος σε απόσταση (ακτίνα) 22° έως 46° από το κέντρο της πηγής (Ηλίου ή Σελήνης). Στη πρώτη περίπτωση ο κύκλος έχει χρώμα λευκό, όταν όμως είναι έντονο το φαινόμενο το εσωτερικό είναι ερυθρό με διάφορες χρωματικές ζώνες (πορτοκαλί, κίτρινη και σπανίως πράσινη) προς το εσωτερικό. Πολύ σπάνια παρατηρείται και κυανή εξωτερική άλως.

Το μέρος του Ουρανού που περικλείει η άλως είναι πάντα ασθενέστερα φωτιζόμενο σε σχέση με την υπόλοιπη έκταση. Στη περίπτωση της ακτίνας των 46° οι παραπάνω χρωματισμοί είναι έντονα ευδιάκριτοι. Αλλά συνήθως η άλως αυτή δεν διακρίνεται ολόκληρη, παρά μόνο μέρος της πάνω από τον ορίζοντα. Σε σπάνια περίπτωση απέχει 90°, οπότε και παρατηρούνται δύο τόξα.

Ανάλογα όμως της θέσης του Ήλιου ή της Σελήνης, το φαινόμενο της άλω μπορεί να συνοδεύεται και με άλλα συναφή φαινόμενα όπως στήλες, φωτεινός σταυρός, περιζενιθιακό τόξο κ.ά.

Στη Μετεωρολογία η μεν «άλως η ηλιακή» συμβολίζεται με κύκλο στον οποίο φέρεται κάθετος και οριζόντια διάμετρος ως σταυρός, ενώ η «σεληνιακή άλως» με άνω ημικύκλιο με οριζόντια διάμετρο και κάθετη ακτίνα (δηλαδή το μισό του συμβόλου της ηλιακής).

Πηγή Εντυπωσιακό οπτικό φαινόμενο στον ουρανό του Αγρινίου

Ήμουν 21 χρονών όταν την γνώρισα.

Μόλις την είδα να μπαίνει στην αίθουσα το κατάλαβα. Δεν χρειάστηκε καν να ρωτήσω ποια είναι. Σκέφτηκα «αυτή είναι η γυναίκα μου» ! Τα υπόλοιπα όλα είναι ιστορία.

Αυτή η γυναίκα ήταν το κάτι άλλο. Κάθε μέρα, έλειπα για 12 ώρες στη δουλειά και όταν γυρνούσα στο σπίτι υπήρχε πάντα φαγητό στο τραπέζι να με περιμένει.

Όταν τα παιδιά έπεφταν για ύπνο, ήμασταν τόσο κουρασμένοι που πηγαίναμε κατευθείαν στο κρεβάτι και κρατιόμασταν αγκαλιασμένοι σφιχτά για λίγη ώρα, πριν κοιμηθούμε.

Ήταν από τις λίγες στιγμές της ημέρας που την ένιωθα τόσο κοντά μου, έστω και για τόσο λίγο. Αυτά τα λίγα λεπτά μου έδιναν τη δύναμη να συνεχίσω να δουλεύω για να εξασφαλίσω ένα καλύτερο μέλλον στα παιδιά μου. Της έλεγα ότι όσο ήταν αυτή εκεί να τη σφίγγω στην αγκαλιά μου, θα ήμουν για πάντα μια χαρά. Ήταν η βασίλισσα της ζωής μου.

Ήταν αυτή που με βοήθησε να γίνω ο άνθρωπος που είμαι σήμερα. Ευγενικός με τους ανθρώπους και καλός πατέρας. Μπορείς να ρωτήσεις τα παιδιά μου για αυτό.

Μερικοί άνθρωποι ξέρουν πως να το κάνουν αυτό. Κάποιοι άνθρωποι ξέρουν πως να σε κάνουν καλύτερο άνθρωπο.

Ήρθε κάποια μέρα όμως που αρρώστησε. Στην αρχή δεν ανησύχησα, άλλωστε όλοι κάποτε αρρωσταίνουμε. Αλλά οι γιατροί φαίνονταν να πιστεύουν ότι δεν ήταν κάτι απλό. Έμοιαζαν να ανησυχούν και όπως αποδείχθηκε στη συνέχεια είχαν δίκιο.

Όταν μας είπαν τα άσχημα νέα, η γυναίκα μου με ρώτησε αν θα ήθελα να παντρευτώ κάποια άλλη όταν πεθάνει. Ανησυχούσε. Δεν ήθελε να μείνω μόνος μου και να στεναχωριέμαι. Αλλά δεν μπορούσα ούτε καν να με φανταστώ με άλλη. Μου φαίνονταν απίστευτο. Όταν της το είπα, γύρισε, με κοίταξε και μου είπε: «Αφού σε ξέρω καλά. Είσαι το είδος του ανθρώπου που χρειάζεται μια γυναίκα στο πλευρό του. Δεν θα μπορούσες ποτέ να είσαι χαρούμενος μόνος σου».

Το αρνήθηκα, ξανά και ξανά και ξανά…

Μετά από ένα χρόνο που πάλευε με τη αρρώστια της, όλα είχαν αλλάξει στο σπίτι. Δεν υπήρχε πια φαγητό στο τραπέζι όταν γυρνούσα σπίτι από τη δουλειά. Η γυναίκα μου περνούσε τη μέρα της στο κρεβάτι και με περίμενε να επιστρέψω το βράδυ για να την σηκώσω και να την μεταφέρω στο τραπέζι.

Κάθονταν στην καρέκλα και με κοίταζε με εκείνα τα μεγάλα πράσινα μάτια της την ώρα που μαγείρευα κάτι για να φάμε. Μου έδινε οδηγίες χαμογελαστή και με μάλωνε αν έκανα κάτι λάθος, αν έριχνα περισσότερο αλάτι από όσο έπρεπε.

Ήταν οι πιο όμορφες στιγμές της ημέρας μου! Απλά ήμασταν ευτυχισμένοι που μπορούσαμε να δούμε ο ένας τον άλλο.

Στις πολύ άσχημες ημέρες της, δεν μπορούσε να φάει μόνη της και έπρεπε να την ταΐσω. Δεν το ήθελε, έκλαιγε και ζητούσε συγνώμη.

Την μάλωνα. Αφού το ήξερε, ότι και να γίνει θα είμαι πάντα εκεί δίπλα της. Ήταν ο άνθρωπος μου και ήμουν ο άνθρωπος της. Μέχρι το τέλος.
Τα πράγματα σιγά σιγά όμως χειροτέρεψαν. Έφτασε η μέρα που δεν μπορούσε να κάνει τίποτα μόνη της ενώ έπρεπε να παίρνει τα φάρμακα της κάθε 4 ώρες.

Σταμάτησα από την δουλειά για να μπορώ να είμαι συνέχεια δίπλα της και να την φροντίζω. Όταν την τάιζα, την έβαζα να ξαπλώσει στο κρεβάτι, έπεφτα και εγώ δίπλα της και την έσφιγγα στην αγκαλιά μου. Όπως παλιά. Τότε, αυτή ήταν η πιο όμορφη στιγμή της ημέρας μου.

Υπήρξε μια μακρά σιωπή που κανείς από όλους όσους άκουγαν κρυφά τη διήγηση του άντρα, δεν τόλμησε να διακόψει. Ο ηλικιωμένος με κάποιο τρόπο βρήκε τη δύναμη να συνεχίσει…
Αλλά πόσα μπορεί να αντέξει το ανθρώπινο σώμα.

Χρειάστηκαν δυο ολόκληρα χρόνια για να μπορέσει η αρρώστια να λυγίσει την γυναίκα μου. Αλλά τελικά τα κατάφερε.

Το είχα δει να έρχεται. Το ίδιο και εκείνη. Ξέραμε και οι δυο μας ότι δεν θα μπορούσε ποτέ να επανέλθει αλλά και πάλι. Ήταν σαν τη μια μέρα να την σφίγγω δυνατά στην αγκαλιά μου και την επόμενη να έχει φύγει.

Στην αρχή με σκότωσε αλλά σε λίγο καιρό κατάλαβα ότι είναι καλύτερα εκεί που βρίσκεται τώρα. Δεν χρειάζεται πια να παίρνει αυτά τα τρομακτικά φάρμακα και δεν χρειάζεται πια να τρώει τα άθλια φαγητά μου.

Εκείνη είναι καλύτερα. Εγώ όμως δεν ξέρω τι να κάνω χωρίς αυτή. Για παράδειγμα δεν ξέρω τι να κάνω τα πράγματα της, τα ρούχα της. Δεν μπορώ να τα πετάξω. Δεν θέλω να το κάνω. Όλα τα ρούχα της είναι ακόμα στην ντουλάπα και παντού υπάρχουν οι φωτογραφίες της. Η πλευρά της στο κρεβάτι είναι ακριβώς όπως την άφησε. Θέλω να πιστεύω ότι είναι ακόμα εδώ. Οι κόρες μου μου λένε να πουλήσω το σπίτι και να πάω σε ένα άλλο, αλλά πέρασα τη ζωή μου σε αυτό το σπίτι μαζί της. Είναι ακόμα το σπίτι μας, τουλάχιστον όσο ζω ακόμη σε αυτό.

Επικράτησε για μερικά λεπτά και πάλι σιωπή.

«Δεν μπορώ να φανταστώ πόσο δύσκολο πρέπει να σου ήταν να την φροντίζεις όλη μέρα. Να δίνεις τα πάντα για αυτή».

«Καθόλου δύσκολο. Ήταν προνόμιο μου να μπορώ να μπορώ να την φροντίσω για όσο το έκανα. Ήταν ο άνθρωπος της ζωής μου και θα το έκανα ξανά και ξανά αν χρειαζόταν. Ήταν και θα είναι για πάντα η βασίλισσα μου. Απλά μου λείπει τόσο η αγκαλιά της…»

Άννα Μαρία Παπαδοπούλου
Ψυχολόγος-Σύμβουλος Ψυχικής υγείας

Πηγή Ήταν η Βασίλισσα της ζωής μου: Ένας ύμνος στην παντοτινή αγάπη

Θερμαινόμενο χώρο άνοιξε ο δήμος Αθηναίων για την προστασία των αστέγων από τις χαμηλές θερμοκρασίες που επικρατούν τις τελευταίες ημέρες.

Ο ειδικά διαμορφωμένος χώρος βρίσκεται επί της οδού Σοφοκλέους 66 και θα λειτουργήσει από σήμερα έως και το βράδυ της Κυριακής 2 Δεκεμβρίου, οπότε αναμένεται να υποχωρήσουν οι χαμηλές θερμοκρασίες.

Υπό τον συντονισμό της Πολιτικής Προστασίας του δήμου, χθες το βράδυ η Δημοτική Αστυνομία μοίρασε κουβέρτες σε άστεγους σε όλο το κέντρο της Αθήνας, σε σημεία που υποδείχθηκαν από το Κέντρο Υποδοχής και Αλληλεγγύης του δήμου Αθηναίων (ΚΥΑΔΑ).

Συνεργεία του ΚΥΑΔΑ θα πραγματοποιούν όλο το βράδυ επιτόπιες παρεμβάσεις σε σημεία που βρίσκονται άστεγοι, μοιράζοντας κουβέρτες, φαγητό και ροφήματα, ενώ θα τους ενημερώνουν για τη διαθέσιμη αίθουσα. Η Υπηρεσία Κοινωνικής Αλληλεγγύης του δήμου Αθηναίων θα στελεχώσει τον θερμαινόμενο χώρο με εξειδικευμένο προσωπικό.

Για τη συνδρομή και αναφορές πολιτών για έκτακτα περιστατικά θα λειτουργούν όλο το 24ωρο οι τηλεφωνικές γραμμές 210 5246515 – 210 5246516 καθώς και ο τετραψήφιος τηλεφωνικός αριθμός του δήμου Αθηναίων 1595.

Με πληροφορίες από το ΑΠΕ-ΜΠΕ

Πηγή Θερμαινόμενη αίθουσα για τους άστεγους άνοιξε ο Δήμος Αθηναίων

Ο πραγματικός ερευνητής αναζητά την αλήθεια και, τελικά, εκεί είναι που συναντάει τελικά τον Θεό. Τέτοιο είναι το παράδειγμα του Παναγιώτη Δημακάκου, ομότιμου καθηγητή της Ιατρικής Σχολής Αθηνών, που μιλά στην «Κιβωτό της Ορθοδοξίας»:

«Θρησκεία και επιστήμη είναι δίδυμες αδελφές. Δεν συγκρούονται, αλλά είναι πυλώνες του κτιρίου που λέγεται αλήθεια».

Φλογερός ευπατρίδης και πρωτοπόρος στον τομέα της αγγειοχειρουργικής, με χιλιάδες επεμβάσεις στο ενεργητικό του, γνώρισε την αναγνώριση σε μεγάλα ιατρικά κέντρα στο εξωτερικό, αλλά επέστρεψε για να δημιουργήσει στον τόπο του. Παρά τις πολλές διακρίσεις του, με σεμνότητα και συγκίνηση εξομολογείται πως έχει την προσευχή ως νοερό όπλο.

Με προσωπική του φροντίδα, το δωμάτιο στο οποίο εκοιμήθη ο Άγιος Νεκτάριος στο Αρεταίειο Νοσοκομείο έγινε χώρος προσκυνήματος, ενώ το παρεκκλήσι του αγίου στο νοσοκομείο αγιογραφήθηκε με τα θαύματά του.

Από τη μακρά εμπειρία σας στο χειρουργικό τραπέζι, έχετε ζήσει περιπτώσεις θείας παρέμβασης;

Τα παραδείγματα είναι πάρα πολλά. Μπορώ να σας πω την περίπτωση ενός αρρώστου 52 ετών από τη Σαμοθράκη, με 5 παιδιά, όπου είχε αποφραγμένη την αορτή του. Καθάρισα την αορτή και είδα ότι οι βλάβες αυτές προχωρούσαν και στις νεφρικές αρτηρίες.

Αν μείνουν οι νεφροί μία ώρα χωρίς ροή αίματος και οξυγόνο, νεκρώνουν. Αυτό τότε δεν φαινόταν στις εξετάσεις και είχε ήδη περάσει μισή ώρα, ώσπου να καθαρίσω την αορτή και να την κλείσω.

Συνειδητοποιώ πλέον ότι θα έχω έναν νεφροπαθή ασθενή, που θα πρέπει 2 και 3 φορές την εβδομάδα να υποβάλλεται σε αιμοκάθαρση. Με λούζει κυριολεκτικά κρύος ιδρώτας, τα νεότερα παιδιά βέβαια δεν συνειδητοποιούν τίποτα, και εκείνη την ώρα ψελλίζω μέσα από τη μάσκα τρεις φορές, σαν προσευχή: «Γλυκέ μου Χριστέ, άπλωσε τα χέρια Σου και κατηύθυνε τα δικά μου δάχτυλα».

Όπως έχω ανοιχτή την αορτή και εκφύονται τα αγγεία, «τυφλά» βγάζω με τις λαβίδες ό,τι σκληρά αθηρώματα και σε λιγότερο από μισή ώρα κάνω την πιο «τρελή» επέμβαση που θα μπορούσα να κάνω. Πέντε παιδιά τον περίμεναν εκεί έξω κι εγώ έκανα κάτι ανορθόδοξο!

Όταν κάναμε την επομένη μια ενδοφλέβια αγγειογραφία, που μας φωτογραφίζει τις αρτηρίες, ομολογώ ότι ο ασθενής φαινόταν, όχι σαν να είναι χειρουργημένος, αλλά όπως τον γέννησε η μάνα του. Σαν να μην είχε αρρωστήσει ποτέ!

Τότε στην επίσκεψή μου επάνω έκανα ομολογία στους νέους συναδέλφους μου: «Δεν χειρούργησα εγώ, παρακάλεσα και χειρούργησε κάποιος άλλος». Δεν το ξεχνώ ποτέ αυτό.

Ψελλίζω μέσα από τη μάσκα τρεις φορές, σαν προσευχή: «Γλυκέ μου Χριστέ, άπλωσε τα χέρια Σου και κατηύθυνε τα δικά μου δάχτυλα»

Μπορούμε να μιλήσουμε και για περιστατικά που έχουν επανέλθει;

Θυμάμαι το παράδειγμα ενός ασθενούς που παρουσίασε ανακοπή της καρδιάς και είχε διάρκεια ανάνηψης πλέον της μίας ώρας. Όταν επανήλθε, με σοβαρότητα και ικανοποίηση, σαν να συμμετείχε ενεργά στην όλη διαδικασία.

«Γιατρέ, είχατε σοβαρό πρόβλημα μαζί μου. Αργήσατε και κουραστήκατε πολύ», μου είπε και με ευχαρίστησε. Οι άρρωστοι σε «αποχωρητικές» καταστάσεις, όταν καταβάλλουμε προσπάθειες επανόδου τους στη ζωή, φαίνεται ότι συμμετέχουν στη διαδικασία αυτή. Κάποιοι μαρτυρούν ότι βρέθηκαν σε κάποιον κόσμο φωτεινό και όμορφο. Είναι ικανοποιημένοι.

Κάποιοι άλλοι περιγράφουν λεπτομέρειες από τις ιατρικές μας ενέργειες, ακόμη κι από συζητήσεις, κατά τον χρόνο της ανάνηψης.

Εσείς προσωπικά έχετε προσευχηθεί για ασθενείς σας;

Χειρούργησα μια γυναίκα 65 ετών στην καρωτίδα, σε μια, κατά τα άλλα, επέμβαση ρουτίνας. Η ασθενής όταν ξύπνησε από τη νάρκωση ήταν ημιπληγική από τη μία πλευρά, στο χέρι και στο πόδι, δεν επικοινωνούσε κι έλεγε πράγματα ασυνάρτητα.

Στην αγγειογραφία και στο κρανίο όλα έδειχναν απολύτως φυσιολογικά. Μιλώ με τους συγγενείς κι ανοίγω για δεύτερη φορά, προκειμένου να ελέγξω. Ακολούθησε συμβούλιο καθηγητών, ειδικών, αλλά κανείς δεν μπορούσε να δώσει απάντηση. Αποφασίσαμε την παραμονή της ασθενούς στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας μέχρι την άλλη ημέρα το πρωί, σε βαθιά νάρκωση.

Δεν θα ξεχάσω την ημερομηνία: 8 Νοεμβρίου 2006, παραμονή του Αγίου Νεκταρίου. Δεν μπορούσα να εκκλησιαστώ, γιατί είχα στις 7 το πρωί προγραμματισμένο χειρουργείο.

Γινόταν αγρυπνία στον Ι.Ν. του Αγίου Νεκταρίου στο Νέο Ηράκλειο. Στάθηκα για πολλή ώρα, παρακάλεσα τον άγιο και κοινώνησα. Την επομένη νωρίς το πρωί άνοιξα τον μικρό ναό που έχουμε φτιάξει για τον άγιο στο Αρεταίειο, άναψα ένα κεράκι, ζήτησα και πάλι τη βοήθειά του και πήγα και χειρούργησα.

Η ασθενής ξύπνησε, είχε θαυμάσια επικοινωνία με το περιβάλλον, κινούσε ελεύθερα όλα τα άκρα, πήρε το πρόγευμά της κανονικά, σαν να μην είχε συμβεί τίποτα, με φυσιολογική επικοινωνία μαζί μας.

Νιώθετε την παρουσία του αγίου στο Αρεταίειο;

Ο άγιος, αφότου εγκαταστάθηκε μόνιμα το 1908 στην Αίγινα, σπάνια την εγκατέλειπε. Απέκρυπτε, μάλιστα, το πρόβλημα της υγείας του, υποφέροντας σιωπηλά τους σωματικούς πόνους και το βαρύ μαρτύριο.

Όταν, όμως, η κατάστασή του επιδεινώθηκε, δέχθηκε την υπόδειξη του γιατρού για εισαγωγή σε νοσοκομείο της Αθήνας. Έκτοτε παραμένει μεγάλη η ευλογία του για το Αρεταίειο και το πανεπιστήμιό μας, αφού φιλοξένησε για νοσηλεία τον μεγάλο άγιο του 20ού αιώνα.

Σύμφωνα με προσωπική μαρτυρία του ιατρού Καραπλή, οι γάζες που είχαν χρησιμοποιηθεί με την κοίμησή του ευωδίαζαν και γι’ αυτό δεν τις πέταξαν, αλλά τις τοποθέτησαν μέσα στη γη. Νοσηλεύτηκε στη γ’ θέση (απορίας), όπου στην παρακείμενη κλίνη νοσηλευόταν ύστερα από ατύχημα ένας παραπληγικός ασθενής. Από τότε κιόλας, αμέσως μετά την κοίμησή του, εκδηλώθηκε το πρώτο από μια σειρά θαυμάτων του Αγίου Νεκταρίου στο νοσοκομείο μας.

Κατά την αλλαγή του ιερού λειψάνου, η μοναχή Ευφημία τοποθέτησε τη φανέλα του αγίου στο κρεβάτι του παραπληγικού, ο οποίος αιφνίδια σηκώθηκε και άρχισε να βηματίζει ελεύθερα. Έκτοτε, στο δωμάτιο υπάρχει η εικόνα του, ένα καντήλι που καίει συνεχώς και από το 2000 είναι τόπος προσκυνήματος, χωρίς να νοσηλεύονται ασθενείς.

Όνειρό μου ήταν ο χώρος αυτός να γίνει εκκλησία και μάλιστα είχα βρει και τα οικονομικά μέσα για να το υλοποιήσω… αλλά η διοίκηση δεν ήθελε να ακούσει τίποτα από αυτά.

Αμέσως μετά την κοίμησή του Αγίου Νεκταρίου, εκδηλώθηκε το πρώτο από μια σειρά θαυμάτων του στο νοσοκομείο μας. Κατά την αλλαγή του ιερού λειψάνου, η μοναχή Ευφημία τοποθέτησε τη φανέλα του αγίου στο κρεβάτι του παραπληγικού, ο οποίος αιφνίδια σηκώθηκε και άρχισε να βηματίζει ελεύθερα

Πολλοί επιστήμονες κοιτάζουν με δυσπιστία ό,τι δεν εξηγείται με όρους επιστημονικούς. Τι θα τους λέγατε;

Ο αληθινός επιστήμονας αναζητά την αλήθεια. Επειδή ο Θεός αλήθεια εστί, εξαρτάται από τον Θεό. Γίνεται έτσι λάτρης, μύστης, ακόλουθος, μαθητής του. Ο ίδιος, ομολογώ, δεκαετίες τώρα, δεν χειρουργώ χωρίς να έχει προηγηθεί προσευχή και, κατά κανόνα, καθαρίζω με το αντισηπτικό την περιοχή του δέρματος που θα χειρουργήσω, ξεκινώντας με το σημείο του Σταυρού για ευλογία.

Αν, μάλιστα, βρεθώ σε δύσκολα χειρουργεία, κάνω νοερά προσευχή. Σας εξομολογούμαι ότι πολλές φορές «εφημερεύει» ο ίδιος ο Χριστός και ζούμε την παρουσία του…

Με τις μαρτυρίες αυτές μπορώ να πω σε κάθε συνάδελφο: το απόλυτο είναι θεία κτίση. Το σχετικό με την πρόοδο της επιστήμης, την πείρα, την Τέχνη, την τόλμη και την αρετή χειρουργούμε.

Δεν ανήκει, όμως, σε εμάς το 100%. Μπορεί να έχω εκτελέσει μία επέμβαση 200.000 φορές και ύστερα από τόση πείρα να παρουσιάσει κάποιος μια εμπλοκή, ένα κακό. Γι’ αυτό ο ίδιος προσωπικά έχω την προσευχή ως νοερό όπλο.

Η ασθένεια είναι κρίκος θρησκείας και επιστήμης. Αυτές οι δύο είναι δίδυμες αδελφές. Δεν συγκρούονται, αλλά είναι πυλώνες του κτιρίου που λέγεται αλήθεια.

Από τη μακρά εμπειρία σας, έχετε γνωρίσει ασθενείς που ξεπέρασαν το κλινικό πρόβλημα με όπλο την πίστη τους;

Ασθενείς με πίστη έχουν ιδιαίτερο χάρισμα, είναι γαλήνιοι, ήρεμοι, γεμάτοι ελπίδα και προσευχόμενοι συγκεντρώνουν περισσότερη δύναμη. Το θαύμα, άλλωστε, είναι προϊόν πίστεως, δώρο μέγιστο για όσους την κατέχουν, δύναμη ανεξάντλητη.

Το θαύμα εμφανίζεται σιωπηλά, αθόρυβα, και, ξαναλέω, επιτυγχάνεται μέσω πίστεως, η οποία ούτε υποχρεωτική ούτε καταναγκαστική είναι, αλλά εδρεύει και πηγάζει από την ελεύθερη βούληση του ανθρώπου.

Ποια εφόδια πρέπει να έχει ένας νέος γιατρός;

Το κάλλος της ιατρικής επιστήμης βρίσκεται στην εμπιστοσύνη, την οποία ο ίδιος ο Δημιουργός έχει εκδηλώσει για την ιπποκράτεια επιστήμη, για τον διάκονο του ανθρώπινου πόνου στην Παλαιά Διαθήκη: «Και ιατρώ δος τόπον, και γαρ αυτόν έκτισε Κύριος». Ο γιατρός είναι το πρώτο και το τελευταίο πρόσωπο που βλέπει κανείς όταν έρχεται και όταν εγκαταλείπει τα γήινα.

Στην ενδιάμεση λοιπόν ζωή, η αποστολή του είναι να φροντίζει την καλή ποιότητα υγείας, διότι χαρά μεγαλύτερη δεν υπάρχει από το να είναι κανείς υγιής. Όλοι καταλαβαίνουμε πόσο ευτυχής είναι ο ζητιάνος, όταν είναι υγιής, συγκριτικά με έναν άρρωστο βασιλιά.

Γι’ αυτόν τον λόγο ο γιατρός πρέπει να είναι ένας οικουμενικός ευπατρίδης, όταν πλησιάζει τον άρρωστό του, στοργικός πατέρας, όπως ο Κύριος που μας δημιούργησε, με τριπλή προσωπικότητα: καλό επιστήμονα, ανθρωπιστή και με πίστη στον Χριστό.

Αν έχει αυτές τις προϋποθέσεις, τότε μπορεί να δει και τις περιπτώσεις που αναφέραμε με τη θεία παρέμβαση σε πολλές στιγμές της ζωής του.

Έχουμε έναν γερασμένο πληθυσμό, με 120.000 θανάτους και μόνο 100.000 γεννήσεις…

Με την Ελλάδα να ψυχορραγεί στην εντατική μονάδα, έχουμε ελεύθερες τις εκτρώσεις, με 1.000 δολοφονίες κάθε πρωί!

Τι φοβάστε από την κρίση στον τόπο;

Ένα έθνος και μία πατρίδα μπορεί να ελπίζουν, αν η νεολαία υπερέχει των γερόντων, αν οι γεννήσεις υπερέχουν των θανάτων. Τώρα εμείς έχουμε έναν γερασμένο πληθυσμό, με 120.000 θανάτους και μόνο 100.000 γεννήσεις.

Με την Ελλάδα να ψυχορραγεί στην εντατική μονάδα, έχουμε ελεύθερες τις εκτρώσεις, με 1.000 δολοφονίες κάθε πρωί!

Χίλια ελληνόπουλα κάθε πρωί σκοτώνονται. Αν κοιτάξεις το καρδιογράφημα ενός εμβρύου, θα δεις την καρδιά του να χτυπά από την 4η εβδομάδα. Μιλάμε για δολοφονίες σε άτομα που δεν μπορούν να αμυνθούν. Δείτε τα νούμερα:

Πετάμε στους οχετούς 350.000 ζωές τον χρόνο, δηλαδή μια πόλη σαν την Πάτρα. Αντί να στηρίξουμε, λοιπόν, την οικογένεια και τα νέα ζευγάρια, που φοβούνται εξαιτίας της οικονομικής ανασφάλειας, δημιουργούμε αφύσικους στην οικογένεια θεσμούς.

Πηγή Έλληνας καθηγητής ιατρικής: «Πολλές φορές εφημερεύει ο ίδιος ο Χριστός και αισθανόμαστε την παρουσία του»

Η ιστορία του Keith Burkett έχει αγγίξει τις καρδιές όλου του κόσμου. Ο 12χρονος από το Οχάιο πάλευε για 6 χρόνια με τον καρκίνο και ήταν γνωστός για το κουράγιο του.

Ο Keith έγινε πρωτοσέλιδο τον Οκτώβριο όταν η κοινότητά του αφιέρωσε την 21η Οκτωβρίου σε εκείνον.

Αλλά ο Keith, που δεχόταν ιατρική βοήθεια στο σπίτι, ήθελε κάτι από την μητέρα και καλύτερη φίλη του, Taylore:

«Μαμά, θέλω να σε συνοδεύσω στον γάμο σου πριν πεθάνω.»

Παρόλο που η Taylore είχε ήδη κάνει πολιτικό γάμο με τον σύντροφό της και η οικογένεια δεν είχε αρκετά χρήματα για έναν ακόμα γάμο, ήταν 100% αποφασισμένη να του πραγματοποιήσει την επιθυμία.

Χάρη σε δωρεές, η οικογένεια μάζεψε $3,500 μέσα σε λίγες μέρες και γρήγορα οργανώθηκε ο γάμος.

Ωστόσο, η υγεία του Keith χειροτέρευε γρήγορα και η Taylore ήξερε πως ότι σχέδια είχαν κάνει θα έπρεπε να τα προσαρμόσουν σε μεγάλο βαθμό.

Στο βίντεο που θα δείτε, ετοιμαστείτε να συγκινηθείτε από την μικρή αλλά όμορφη τελετή που έγινε στις 9 Νοεμβρίου 2018.

Τρεις μέρες μετά, οι ακόλουθοι του έμαθαν πως είχε υποκύψει στον καρκίνο.

Πηγή Λίγες μέρες πριν πεθάνει, ζήτησε από τη μαμά του μια τελευταία χάρη. Σήμερα είναι ευτυχισμένος στον Παράδεισο

Μία πολύ καλή μου φίλη η οποία είναι εδώ και 3 χρόνια χωρισμένη, μου έλεγε πόσο πολύ θέλει να ξαναπαντρευτεί αν της τύχει: «Θέλω πολύ να παντρευτώ ξανά. Θέλω να γνωρίσω κάποιον και να ζήσουμε μαζί. Νομίζω πως είμαι έτοιμη».

Και εγώ χωρισμένη είμαι, και εγώ ανοιχτή είμαι στο να ξανακάνω κάποια στιγμή μία άλλη σχέση, αλλά δεν κάνω και έτσι. Χώρισα πριν από περίπου ενάμιση χρόνο και ακόμα τη ζωή μου σε τάξη δεν την έχω βάλει. Είχα συνηθίσει να είμαι παντρεμένη και τώρα που ξαφνικά «εγκαινιάστηκα» και πάλι, το status της single woman, μου κακοφαίνεται.

Η φίλη μου που με ξέρει πολύ καλά, κατάλαβε αμέσως από το μορφασμό μου ότι δεν συμφωνούσα μαζί της.

«Πλάκα κάνεις τώρα έτσι;», με ρώτησε χαμογελώντας και σηκώνοντας το φρύδι.

«Ξέρω γω μωρέ;», της είπα. «Μου αρέσει που έχω χώρο στις ντουλάπες μου και στο ντουλαπάκι του μπάνιου, μου αρέσει που βγαίνω και αγοράζω ο, τι θέλω χωρίς να ακούω την γκρίνια του. Μου αρέσει, μου αρέσει, μου αρέσει… Όλα μου αρέσουν».

«Εντάξει κατάλαβα», μου είπε. «Θύμισέ μου την επόμενη φορά που θα θελήσω να μοιραστώ τη χαρά μου να μην το κάνω μαζί σου», μου απάντησε περιπαικτικά.

Σαφώς και αστειευόταν. Και οι δύο γνωρίζαμε καλά ότι όταν κάποιος είναι έτοιμος, είναι απλά έτοιμος και δεν τον νοιάζει η γνώμη των άλλων, ούτε κάνει εκπτώσεις στις επιθυμίες και τα όνειρά του.

Για να είμαι ειλικρινής μου αρέσει που είμαι μόνη μου και έτσι θέλω να συνεχίσω. Απέκτησα ξανά προνόμια που νόμιζα ότι είχα χάσει και ενώ στην αρχή η σκέψη και μόνο του να μείνω μόνη με έκανε να αισθάνομαι άσχημα, τώρα συνειδητοποιώ ότι κοιτούσα το δέντρο και όχι το δάσος.

Στην αρχή και αγχώθηκα και τρόμαξα και φοβήθηκα, αλλά η περίοδος αυτή δεν κράτησε πολύ, επειδή γρήγορα συνειδητοποίησα ότι το να είσαι single έχει πιο πολλά θετικά παρά αρνητικά.

Για παράδειγμα:

Ελέγχεις πλήρως τη ζωή σου
Αν θέλω να δω τηλεόραση, θα δω χωρίς να έχω το άγχος μην έρθει και μου πάρει το τηλεκοντρόλ για να δει ποδόσφαιρο. Αν θέλω να βγω για ψώνια ή να πάω να δω τη μάνα μου, θα το κάνω χωρίς να πρέπει να τον ενημερώσω μόλις φύγω και μόλις γυρίσω.

Γλιτώνεις από πολλά κουσούρια που σε ενοχλούν
Δεν τολμούσα να ανοίξω τη θέρμανση το χειμώνα ούρλιαζε. Δεν τολμούσα να ανάψω air condition το καλοκαίρι ή να πάρω το κάτι παραπάνω από το σούπερ μάρκετ, πάλι φωνές. Είχα βαρεθεί να κυκλοφορώ στο σπίτι με χοντρές παντόφλες, πουλόβερ και κουβέρτα τυλιγμένη γύρω μου. Η τσιγκουνιά είναι από τα χειρότερα ελαττώματα που μπορούν να σου τύχουν. Μπορεί να βγάζω λίγα, αλλά δεν μου λείπει τίποτα.

 Έχεις δοκιμάσει να κοιμηθείς διαγώνια σε διπλό κρεβάτι;
Δεν υπάρχει καλύτερο. Απλώνομαι μόνη μου, χωρίς ροχαλητό, χωρίς σκουντήγματα και κλωτσιές και χωρίς να πετάγεται. Η πιο ωραία αίσθηση ever.

Μπορείς να διακοσμήσεις το σπίτι σου όπως θες
Αν θέλεις να βάλεις φούξια κουρτίνες, χαλιά και μαξιλαροσέντονα, μπορείς να το κάνεις χωρίς να σου πει κανείς τίποτα. Θες γούνινα μαξιλάρια; Θες ταπετσαρίες με ήρωες της Disney επειδή έτσι σου ήρθε; Πλέον μπορείς να το κάνεις και κανείς δεν θα πει τίποτα.

Δεν χρειάζεται πια να ψάχνεις να του βρεις όσα έχει χάσει
Που είναι το στυλό μου; Ψάξε στο συρτάρι. Που έβαλες τις φρυγανιές; Στο ντουλάπι κοίταξες; Ευτυχώς για μένα όλα αυτά ανήκουν στο παρελθόν.

6. Το μπάνιο είναι ολοδικό μου και κανενός άλλου

Είναι σημαντικό το ότι μπαίνω στο μπάνιο και είναι καθαρό. Ούτε πετσέτες πεταμένες κάτω, ούτε βρώμικη τουαλέτα, ούτε οδοντόκρεμα στο νιπτήρα, ούτε το χαρτί τελειωμένο. Και το σημαντικότερο; Είναι κατάδικό μου. Παλιά όταν έμπαινε, ξεχνούσε να βγει και περίμενα απ’ έξω με τις ώρες.

7. Διαλέγεις εσύ το πώς θα μεγαλώσεις το παιδί σου

Αν έχεις παιδάκι, γνωρίζεις ήδη ότι ο κάθε άνθρωπος μεγαλώνει διαφορετικά το παιδί του ανάλογα με το χαρακτήρα του και τα βιώματά του. Στην αρχή φοβήθηκα να το μεγαλώσω μόνη μου, αλλά όσο περνάει ο καιρός γίνεται ακόμα καλύτερο. Πιστεύω πως κάνω καλύτερη δουλειά μόνη παρά αν έμενα παντρεμένη.

8. Ευκαιρία να αποκτήσεις κατοικίδιο

Τόσα χρόνια τον παρακάλαγα να πάρουμε σκυλάκι και δεν με άφηνε. Τώρα έχω δύο και τα λατρεύω.

9. Δεν χρειάζεται να του εξηγήσεις τι έχει μέσα η κάθε τσάντα που φέρνεις σπίτι

Παλιά όταν γύρναγα σπίτι έψαχνε εξονυχιστικά την κάθε τσάντα να βρει τι πήρα λες και τον ένοιαζε. Τουλάχιστον τώρα πια δεν χρειάζεται να δικαιολογηθώ γιατί αγόρασα ένα ακόμα μαύρο πουλόβερ ή γιατί πήρα ένα ζευγάρι ακόμα μπότες. Τα βρήκα σε προσφορά και τα πήρα…Απλά τα πράγματα.

10. Κάνεις τις δουλειές του σπιτιού με την ησυχία σου

Κάθε φορά που έκανα δουλειές είχε τη μανία να ανακατεύεται μες στα πόδια μου και να μου τα κάνει μαντάρα. Ούτε να πλένει πιάτα ήξερε, ούτε να σφουγγαρίζει, ούτε να σιδερώνει καλά. Από το να μου κάνει μισές δουλειές, καλύτερα σπίτι του.

11. Αναλαμβάνεις εξ ολοκλήρου να διαχειρίζεσαι το οικονομικό

Από τότε που έμεινα μόνη με ένα παιδί, άρα με ένα μόνο μισθό, χρειάστηκε να φτιάξω νέο πλάνο για να είμαι σίγουρη ότι θα τα βγάλουμε πέρα. Στην ουσία άσπρη μέρα είδα από τότε που ανέλαβα μόνη μου το οικονομικό και ας μη μας βοηθά καθόλου ο πρώην. Τα κατάφερα πολύ καλύτερα απ’ ότι νόμιζα…

Μία γυναίκα που πήρε διαζύγιο και θέλει να μείνει μόνη δεν είναι εγωίστρια. Απλά της αρέσει να απολαμβάνει την ελευθερία της και ο, τι αυτή συνεπάγεται. Η μονογονεϊκότητα είναι το πιο δύσκολο κομμάτι, αλλά με σωστή διαχείριση, χρόνο και υπομονή θα βρεις την ευτυχία μέσα στο χάος.

Το γεγονός ότι ανοίγω το καλοριφέρ όποτε θέλω, ψωνίζω ο, τι θέλω χωρίς κριτική και κοιμάμαι χωρίς διαλείμματα κάνει την κατάστασή μου ακόμα πιο ευχάριστη.

Πηγή 12 λόγοι πού η ζωή της χωρισμένης είναι ευκολάκι

Αν το καλοσκεφτούμε, τελικά οι γυναικολόγοι δεν κάνουν και την πιο ευχάριστη δουλειά του κόσμου.

Στην τελική, το να περνάς κάθε μέρα, όλη μέρα, εξετάζοντας γυναικεία γεvvητικά όpγανα από τόσο κοντινή απόσταση, δεν είναι και ό,τι καλύτερο. Ειδικά αν η περιοχή είναι… χάλια!

Οπότε κυρίες μου, γιατί κάποιες από εμάς εξακολουθούμε να τους κάνουμε τη ζωή ακόμη πιο δύσκολη;

Αυτά είναι τα 10 πράγματα που σχεδόν όλες κάνουμε, αλλά ο γιατρός σας τα βρίσκει ενοχλητικά (το λιγότερο):

1. Οι γυναίκες που ακυρώνουν το ραντεβού τους γιατί τους ήρθε περίοδος.

2. Πρέπει συνεχώς να ζητάνε από τις ασθενείς τους να κατέβουν πιο χαμηλά στην καρέκλα εξέτασης.

3. Όταν κάποιοι περίεργοι τύποι επιμένουν να μπουν στο δωμάτιο εξέτασης με την καλή τους.

Δεν είναι ρομαντικό, δεν είναι ευκαιρία να περάσεις λίγο χρόνο με τον καλό σου και γενικά ΟΧΙ!
4. Το να αναφέρεσαι στην Google σαν να είναι γιατρός.

5. Το να ζητάς ορμόνες για να ελέγξεις… τις ορμόνες σου.

Δεν έχει να κάνει με τις ορμόνες σου, αλλά με τα συναισθηματικά σου «θεματάκια». Και εκτός αν βρίσκεσαι στην περίοδο της εμμηνόπαυσης, μάλλον πρέπει να δεις λίγο τι συμβαίνει στη ζωή σου και να μην κατηγορείς τις ορμόνες.

6. Όταν δε ζητάς γυναίκα γιατρό τη στιγμή που με τον άντρα νιώθεις άβολα.

7. Τριχωτά ή βρώμικα πόδια και γεvvητικά όpγανα.

Αφού ξέρεις ότι θα απολογηθείς και θα νιώσεις ντροπιασμένη. Γιατί δεν φροντίζεις λίγο παραπάνω τον εαυτό σου;

8. Όταν δεν θέλεις να κάνεις εξετάσεις για τον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας.

9. Οι ασθενείς που κρύβουν ή αγνοούν ανησυχητικά συμπτώματα.

10. Όταν αποφασίζεις να «κόψεις» τα αντισυλληπτικά εξαιτίας των παρενεργειών.

Όλες οι μέθοδοι αντισύλληψης έχουν κάποιες παρενέργειες. Η εναλλακτική είναι να πάμε να αγοράσουμε βρεφική κρέμα.

Πηγή 10 Μυστικά των γυναικολόγων, που δεν πρόκειται να σου πουν για να μην κοκκινίσεις