23 January, 2019
Home / Lifestyle (Page 101)

Ο σάλος που έχει προκληθεί σε ολόκληρη τη χώρα από τη δολοφονία της 21χρονης, από έναν Έλληνα και έναν Αλβανό στο νησί της Ρόδου δεν έχει ακόμη κοπάσει. Υπάρχουν και άνθρωποι όμως που δεν λογαριάζουν τίποτε και συνεχίζουν να γράφουν άθλια σχόλια στο ιντερνετ.

Όπως ο Π.Ε ο οποίος σύμφωνα με πληροφορίες είναι στέλεχος της ΝΔ στο νησί και κουμπάρος υψηλά ιστάμενα προσώπου στη Ρόδο. Τον Π.Ε δείχνει να μην τον ενδιαφέρει η δολοφονία, αλλά να μην χαλάσει το «όνομα του όμορφου νησιού του». Ο Π.Ε έγραψε στο facebook ένα εμετικό, ένα άθλιο σχόλιο για τη δολοφονημένη Ελένη.

«Τελικά τα σχόλια για τη φοιτήτρια από αυτούς που τη γνωρίζουν, λένε ακριβώς το αντίθετο από αυτό που λένε οι γονείς της. Ακούγεται ότι εκδιδόταν και μάλιστα και με λαθρομετανάστες. Δεν μπορώ να καταλάβω το λόγο… Που κάποιοι πέφτουν τόσο χαμηλά… Κρίμα για την κατάληξη της… Να διευκρινίσω ότι λυπάμαι πολύ για την κατάληξη δεν αξίζει σε κανέναν τέτοιο τέλος, και λυπάμαι να ακούω για τέτοια πράγματα στο όμορφο νησί μας το οποίο είναι φιλήσυχο. Έχει πάρει λάθος δρόμο η κοινωνία μας. Πολύ λάθος.»

Ευτυχώς υπάρχουν και τα υγιή μέλη μιας κοινωνίας και ύστερα από την κατακραυγή ο Π.Ε όχι μόνο κατέβασε το σχόλιο αλλά απενεργοποίησε και τον λογαριασμό του.


Πηγή: topontiki.gr

Πηγή Εμετικό σχόλιο στελέχους της ΝΔ για την φοιτήτρια στη Ρόδο

Το Λουξεμβούργο πρόκειται να γίνει η πρώτη χώρα στον κόσμο που θα κάνει δωρεάν τη χρήση όλων των μέσων μεταφοράς.

Το αντίτιμο σε τρένα, τραμ και λεωφορεία θα αρθεί το επόμενο καλοκαίρι στο πλαίσιο των σχεδίων του νεοεκλεγέντα Φιλελεύθερου πρωθυπουργού Ξαβιέ Μπετέλ, που ορκίστηκε την Τετάρτη εκ νέου επικεφαλής της κυβέρνησης κι άρχισε τη δεύτερή του θητεία.

Ο Ξαβιέ Μπετέλ, που ανέλαβε ξανά τα καθήκοντά του χάρη στην υποστήριξη της συμμαχίας των Φιλελευθέρων, των Σοσιαλδημοκρατών και των Πρασίνων, δεσμεύθηκε στο πλαίσιο της προεκλογικής του εκστρατείας να βάλει σε προτεραιότητα το περιβάλλον.

Εκτός από δωρεάν μέσα μεταφοράς, η νέα κυβέρνηση εξετάζει επίσης την αποποινικοποίηση της κάνναβης αλλά και την εισαγωγή δύο νέων δημόσιων διακοπών.

Η πόλη του Λουξεμβούργου υποφέρει από έντονη κυκλοφοριακή συμφόρηση, μια από τις χειρότερες παγκοσμίως, καθώς μπορεί να μετρά περίπου 100.000 κατοίκους αλλά σχεδόν 400.000 άνθρωποι πηγαινοέρχονται καθημερινά λόγω δουλειάς.

Ενώ η χώρα στο σύνολό της έχει 600.000 κατοίκους, σχεδόν 200.000 από αυτούς μένουν στην Γαλλία, το Βέλγιο και την Γερμανία και καθημερινά περνούν τα σύνορα για να πάνε στις δουλειές τους στο Λουξεμβούργο.

Το Λουξεμβούργο έχει επιδείξει γενικά τεράστια πρόοδο στον τομέα των μεταφορών. Φέτος το καλοκαίρι, η κυβέρνηση θέσπισε δωρεάν μετακίνηση για κάθε παιδί και νεαρό άτομο ηλικίας κάτω των 20 ετών. Επίσης οι μαθητές της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης μπορούν να χρησιμοποιούν δωρεάν τα λεωφορεία ανάμεσα στα σχολεία και το σπίτι τους. Οι επιβάτες πληρώνουν περίπου 2 ευρώ για μέχρι 2 ώρες μετακίνησης, που σε μια χώρα 2.590 τ. χλμ. καλύπτει σχεδόν όλες τις διαδρομές.

Με πληροφορίες από Guardian

Πηγή Λουξεμβούργο: Η πρώτη χώρα με δωρεάν όλα τα μέσα μαζικής μεταφοράς

Ένα από τα δυσκολότερα πράγματα που θα αντιμετωπίζουμε στη ζωή μας είναι το γεγονός ότι ορισμένες φορές θα υπάρχουν άνθρωποι, που δεν θα θέλουν να είναι μέρος της ζωής μας.

Ό,τι κι αν κάνουμε και όσο σκληρά κι αν προσπαθήσουμε να τους κάνουμε να μείνουν, εκείνοι πάντα θα ξεγλιστρούν.

Και μετά από λίγο, μια κρίσιμη ερώτηση σχηματίζεται στο νου μας και τραβάει την προσοχή μας: Πρέπει να παλέψω για εκείνους ή πρέπει να τους αφήσω να φύγουν από τη ζωή μου;

Το να προσπαθείς να «κερδίσεις» έναν άνθρωπο θεωρείται βασικό μέρος του παιχνιδιού. Ο αγώνας αυτός σηματοδοτεί ότι είστε έτοιμοι να θυσιαστείτε για το συγκεκριμένο άτομο και αποτελεί απόδειξη δέσμευσης και αφοσίωσης απέναντί του.

Οι άνθρωποι λένε συχνά ότι πρέπει όντως να παλεύουμε σκληρά για τους ανθρώπους, για τους οποίους νοιαζόμαστε. Ότι χρειάζεται να είμαστε πρόθυμοι να κάνουμε το κάτι παραπάνω για εκείνους τους ιδιαίτερους ανθρώπους στη ζωή μας.

Εντούτοις, αυτό μπορεί εύκολα να χάσει κάθε νόημα, όταν η ίδια αυτή προσπάθεια εξελιχθεί σε μια κουραστική ρουτίνα. Όταν εκείνες οι στιγμές γίνουν άλλο ένα μοτίβο κακών σχέσεων.
Είχα αρκετές σχέσεις στη ζωή μου, τόσο φιλικές, όσο και ερωτικές, στις οποίες είχα την αίσθηση πως ήμουν εγώ που είχα κάνει «όλη τη δουλειά» και μόνο εγώ.

Ένιωθα ότι ήμουν το μόνο άτομο που έκανε εκείνη τη σχέση να λειτουργεί και να υπάρχει.

Παρ’ όλα αυτά, ποτέ δε ζήτησα από τους άλλους να κάνουν τα πάντα για μένα. Το μόνο που ήθελα ποτέ να δω, ήταν ένα μικρό ψήγμα προσπάθειας, ακόμα και μια μικρή χειρονομία, ένα σημάδι που θα έδειχνε ότι με θεωρούσαν σημαντικό άνθρωπο στη ζωή τους, τόσο, όσο τους θεωρούσα κι εγώ.

Όμως, σε κανέναν δεν αρέσει να περιμένει να νιώσει την προσοχή ενός άλλου ανθρώπου!

Και οι περισσότεροι δεν έχουμε να σπαταλήσουμε το χρόνο και την ενέργεια σε άτομα που δεν το αξίζουν. Προσωπικά, δεν θέλω να ενδιαφέρομαι τόσο για τη ζωή κάποιου και να μην αισθάνομαι το ίδιο από μέρος του. Δεν θέλω να προσπαθώ να χωρέσω στη ζωή κάποιου.

Δεν θέλω να είμαι το μόνο άτομο που να παίρνει τηλέφωνο μετά από καιρό σιωπής, όταν εκείνοι δεν σκέφτονται καν να ρωτήσουν πώς ήμουν όλο αυτό τον καιρό. Δεν θέλω να πιέζω τις καταστάσεις.

Επειδή όταν δύο άνθρωποι θέλουν να είναι μαζί, δεν θα υπάρχει καμία ικανοποιητική δικαιολογία που θα τους εμποδίζει. Επειδή οι σχέσεις καταφέρνουν να διαρκούν στο χρόνο, μόνο επειδή και οι δύο πλευρές έχουν καταβάλλει προσπάθειες για να τις διατηρήσουν.

Πάλεψαν δίπλα- δίπλα. Και θα συνεχίζουν να παλεύουν ο ένας για τον άλλο, επειδή είναι ο μόνος τρόπος για να κάνουν μια σχέση να λειτουργεί. Οι δικαιολογίες είναι ψευδαισθήσεις. Ψευδαισθήσεις για κάτι που ξεκάθαρα δεν είμαστε ικανοί να κάνουμε.

Να θυμάστε: Όταν υπάρχει θέληση, υπάρχει πάντα και τρόπος!

Δυστυχώς, χρειάστηκα αρκετό χρόνο, μέχρι να μάθω ότι χρειάζεται κάποιες φορές να παραιτούμαι από τέτοιες, απέλπιδες προσπάθειες. Οι άνθρωποι πάντα θα δρουν όπως εκείνοι θέλουν και δεν υπάρχει τίποτα να κάνω γι’ αυτό.

Έτσι, κατάφερα να το αποδεχτώ. Έμαθα ότι δεν μπορώ να εμποδίζω τους ανθρώπους από το να συμπεριφέρονται εγωιστικά, αλλά αυτό που μπορώ να κάνω είναι να εξετάζω προσεκτικά σε ποιον αφιερώνω τον πολύτιμο χρόνο και την ενέργειά μου.

Μεγάλωσα και συνειδητοποίησα ότι χρειάζεται να δίνω περισσότερη αξία σε εμένα. Δεν χρειάζομαι δίπλα μου κανέναν που να μη με χρειάζεται.

Κι έτσι, τελείωσα με αυτό το «κυνήγι». Αυτό δε σημαίνει ότι έγινα εγωκεντρικός. Απλά αναμένω οι άλλοι να μου φέρονται με τον τρόπο που τους φέρομαι κι εγώ. Τόσο απλό.

Και αν και δεν είναι εύκολο απλά να φεύγει κανείς και να προχωρά στη ζωή του, αφού έχει επενδύσει τόσα πολλά σε μια σχέση, ξέρω ότι ποτέ δεν θα ικετέψω κανέναν άνθρωπο να μείνει στη ζωή μου, αν εκείνος δεν το θέλει. Και ούτε κι εσείς χρειάζεται να το κάνετε.

Να έχετε στο νου σας ότι αν κάποιος θέλει να είναι μαζί σας, δεν θα υπάρχουν ανεπίλυτα αινίγματα και παιχνίδια που χρειάζεται να παίξετε, για να το καταφέρετε. Κάθε κομμάτι του παζλ θα ταιριάζει απόλυτα, επειδή και οι δύο θα το κάνετε να συμβεί!

Οπότε, κρατήστε την αγάπη και την ενέργειά σας μόνο για τους σωστούς ανθρώπους. Επειδή το αξίζετε να νιώσετε ευτυχισμένοι και το αξίζετε να νιώσετε ότι αγαπιέστε. Οτιδήποτε λιγότερο από αυτό, δεν αξίζει!

Πηγή Μην κυνηγάτε ανθρώπους που είναι γραφτό να βρίσκονται στη ζωή σας. Όσοι πρέπει, θα είναι εκεί

Για μια Ελένη..
Για εκείνη την Ελένη, ανάμεσα στις πολλές που είπε “όχι”.
Για εκείνη την Ελένη, ανάμεσα στις πολλές που αντιστάθηκε.
Για εκείνη την Ελένη, ανάμεσα στις πολλές που το πλήρωσε.

Πόσα γιατί δεν θα απαντηθούν;
Πόσες λέξεις θα σκορπιστούν χωρίς νόημα.
Πόσα λόγια θα ειπωθούν μέχρι να έρθει το επόμενο “γεγονός – σοκ” που θα ξεπεράσει το προηγούμενο.

Δεν θέλω να σου μιλήσω για την Ελένη.
Άστην να ταξιδέψει εκεί που πάνε οι ψυχές..
Δεν θέλω να σου μιλήσω ούτε για εκείνους τους δυο..
Θέλω να σου μιλήσω για τα παιδιά σου.
Για τα παιδιά μου.
Για να προλάβουμε!

Αν δεν μάθουμε τα παιδιά μας να σέβονται την ζωή, η επόμενη Ελένη, μπορεί να είναι θύμα του δικού μας παιδιού.
Αν δεν μάθουμε τα παιδιά μας να ζητάνε βοήθεια, η επόμενη Ελένη, δεν θα αργήσει να μας “σοκάρει”.
Αν δεν μάθουμε στα παιδιά μας την αγάπη, την αγκαλιά, την κατανόηση, την συγχώρεση, η επόμενη Ελένη, μπορεί να έχει το όνομα του δικού σου παιδιού. Του δικού μου παιδιού.

Ναι, το παιχνίδι παίζεται ακόμα στα χέρια των γονιών.
Το παιχνίδι έχει και συμμάχους. Τους δασκάλους, τους καθηγητές.
Το παιχνίδι το κρατάς εσύ κι εγώ.
Την βία την μαθαίνουν από εμάς. Από τις εικόνες που τους αφήνουμε να δουν. Από τις καταστάσεις που τους επιτρέπουμε να ζήσουν.

Αν θες λοιπόν, αντί για μνημόσυνο και δάκρυα για την Ελένη.. κάνε κάτι!
Κάνε κάτι που θα αλλάξει την ροή της ιστορίας.
Μην κλείνεις τα μάτια. Μην κοκορεύεσαι για το “μάγκα” που μεγαλώνεις που τσαμπουκαλεύεται.
Δεν έχει τίποτα “αστείο” η βία και ο τσαμπουκάς. Δεν έχει τίποτα χρήσιμο το αντριλίκι.
Μην αδιαφορείς. Μην το αφήνεις στην τύχη. Η ζωή, δεν είναι τύχη.. είναι επιλογή.

Μην κλείνεις τα μάτια αν δεν θες να ξαναζήσεις μια Ελένη..

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου

πηγή : loveletters.gr

Πηγή Για μια Ελένη.. για να μην υπάρξει η επόμενη Ελένη

Η 67χρονη Dieneke Ferguson από το Λονδίνο, τα τελευταία 5 χρόνια έδινε μια πολύ σκληρή μάχη με τον καρκίνο του αίματος.

Δοκίμασε κάθε πιθανή θεραπεία  και το αποτέλεσμα ήταν να εξαντλήσει τον οργανισμό της και να μην έχει καμία απολύτως βελτίωση.

Έκανε τρεις κύκλους χημειοθεραπειών και τέσσερις μεταμοσχεύσεις βλαστοκυττάρων, παρ’ όλα αυτά ο καρκίνος εξακολουθούσε να εξαπλώνεται. Της προκαλούσε αφόρητους πόνους στην πλάτη και πολλές υποτροπές.

Αποφάσισε λοιπόν να παραιτηθεί από όλες αυτές τις θεραπείες. Ακολούθησε μια έσχατη λύση που τυχαία βρήκε στο διαδίκτυο το 2011.

Άρχισε να παίρνει 8 γραμμάρια κουρκουμίνης κάθε μέρα σε μορφή δισκίου. Είναι η ουσία που περιέχεται στο μπαχαρικό του κουρκουμά και τα 8 γραμμάρια ισοδυναμούν περίπου με 2 κουταλιές της σούπας.

Τα δισκία με την κουρκουμίνη κοστίζουν περίπου 60 ευρώ για να καλύψουν ένα διάστημα 10 ημερών. Είναι αρκετά ακριβά και πολλοί θα σκέφτονται ότι είναι οικονομικότερος ο κουρκουμάς ως μπαχαρικό. Η διαφορά όμως είναι ότι ο κουζινικός κουρκουμάς περιέχει μόλις 2% κουρκουμίνη και θα ήταν αδύνατον να τρώει κανείς καθημερινά την ποσότητα που αντιστοιχεί στη δόση ενός δισκίου.

Η κ. Ferguson, η οποία διαγνώστηκε με καρκίνο πρώτη φορά το 2007, συνεχίζει να παίρνει κουρκουμίνη χωρίς κάποια άλλη περαιτέρω θεραπεία κι ο αριθμός των καρκινικών κυττάρων της είναι πια αμελητέος.

Οι γιατροί λένε ότι η περίπτωση της είναι η πρώτη καταγεγραμμένη περίπτωση στην οποία ένας ασθενής έχει αναρρώσει χρησιμοποιώντας το μπαχαρικό μετά τη διακοπή των συμβατικών ιατρικών θεραπειών.

Οι γιατροί της, από την εταιρεία Barts Health NHS Trust στο Λονδίνο, έγραψαν στο περιοδικό British Medical Journal Case Reports: “Από όσο γνωρίζουμε, αυτή είναι η πρώτη αναφορά στην οποία η κουρκουμίνη έχει επιδείξει αντικειμενική απόκριση σε προοδευτική νόσο».

Οι ειδικοί, με επικεφαλής τον Δρ Αμπάς Ζαΐντι, δήλωσαν ότι ορισμένοι ασθενείς με καρκίνο στο αίμα, έλαβαν συμπληρώματα διατροφής παράλληλα με τη συμβατική θεραπεία, ως εναλλακτική λύση στη βασική θεραπεία με αντιμυελωματικό φάρμακο.

Από τις αρχές του αιώνα, περισσότερες από 50 μελέτες έχουν συμπεριλάβει την κουρκουμίνη στην έρευνά τους (την χρωστική ουσία του κουρκουμά που του δίνει το φωτεινό κίτρινο χρώμα του.)

Η Dieneke Ferguson  στη λαμπαδηδρομία των Ολυμπιακών Αγώνων στη Βραζιλία

Έχει επίσης αποδειχθεί ότι βοηθάει στην ταχεία ανάκαμψη μετά από χειρουργική επέμβαση και θεραπεύει αποτελεσματικά την αρθρίτιδα. Ωστόσο, παρόλο που χρησιμοποιείται ευρέως στην ανατολίτικη ιατρική κι έχει μελετηθεί για τα αντιφλεγμονώδη και αντισηπτικά της αποτελέσματα, η κουρκουμίνη δεν συνταγογραφείται ευρέως, επειδή δεν έχει ποτέ δοκιμαστεί σε μελέτες μεγάλης κλίμακας.

Οι γιατροί λένε ότι η βιολογική δραστηριότητα της κουρκουμίνης είναι πράγματι αξιοσημείωτη, συμπεριλαμβανομένων των αντι-πολλαπλασιαστικών επιδράσεων της σε μια μεγάλη ποικιλία κυττάρων όγκου.

Ωστόσο, ο καθηγητής Jamie Cavenagh, τόνισε ότι μπορεί να μη λειτουργήσει ευεργετικά σε όλους τους ασθενείς.

Η κ. Ferguson είπε: «Ελπίζω ότι η ιστορία μου θα βοηθήσει περισσότερους ανθρώπους να μάθουν για τα εκπληκτικά οφέλη της κουρκουμίνης στην υγεία».

Δείτε το παρακάτω βίντεο:

Πηγή 67χρονη πάλευε με τον καρκίνο του αίματος για 5 χρόνια και έγινε καλά όταν άρχισε να παίρνει κουρκουμά

«..έχε στο νου σου το παιδί – γιατί αν γλυτώσει το παιδί υπάρχει ελπίδα» τραγούδαγε ο Παύλος Σιδηρόπουλος .Κι έτσι ένοιωσα διαβάζοντας το παρακάτω μήνυμα : «ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΛΠΙΔΑ»!
Μια έκθεση με «επίκαιρα» μηνύματα: «Ολυμπιακοί Αγώνες δεν σημαίνουν αναβο

«..έχε στο νου σου το παιδί – γιατί αν γλυτώσει το παιδί υπάρχει ελπίδα» τραγούδαγε ο Παύλος Σιδηρόπουλος .Κι έτσι ένοιωσα διαβάζοντας το παρακάτω μήνυμα : 

«ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΛΠΙΔΑ»!

Μια έκθεση με «επίκαιρα» μηνύματα: «Ολυμπιακοί Αγώνες δεν σημαίνουν αναβολικά και μίση αλλά φιλία…ειρήν稻 Έλληνας μαθητής της Β’ Γυμνασίου, από τα Γιαννιτσά ήταν ο νικητής του διεθνούς διαγωνισμού έκθεσης της Παγκόσμιας Ταχυδρομικής Ένωσης (UPU). Το θέμα του φετινού διαγωνισμού ήταν «Γράψτε μια επιστολή σε έναν αθλητή ή μια μορφή του αθλητισμού που θαυμάζετε, για να εξηγήσετε τι σημαίνουν για εσάς οι Ολυμπιακοί Αγώνες». Στο διαγωνισμό πήραν μέρος πάνω από ..

1 εκατομμύριο νέοι από 55 χώρες, μέσω των ταχυδρομείων τους και νικητής αναδείχτηκε ο 14χρονος Έλληνας. «Η σύνθεση είναι πρωτότυπη, πολύ προσωπική και δημιουργική, ενώ αναδεικνύονται έντονα οι Ολυμπιακές αξίες», αναφέρει η διεθνής κριτική επιτροπή επισημαίνοντας τον απλό και δημιουργικό τρόπο γραφής του Μάριου Χατζηδήμου. Ο νικητής θα βραβευθεί την Παγκόσμια Ημέρα Ταχυδρομείου, δηλ. στις 9 Οκτωβρίου 2012, στην Ντόχα του Κατάρ, στο πλαίσιο του 25ου Παγκόσμιου Συνεδρίου της ΠΤΕ που θα διεξαχθεί με τη συμμετοχή 149 χωρών. Τον Απρίλιο ο 14χρονος είχε αναδειχτεί νικητής στον αντίστοιχο πανελλήνιο διαγωνισμό και η έκθεση διαβιβάστηκε στο διεθνές γραφείο της Π.Τ.Ε μέσω των ΕΛ.ΤΑ, όπου και έγινε η τελική κρίση των εκθέσεων των μαθητών από όλες τις χώρες. Ακολουθεί η έκθεση του Μάριου Χατζηδήμου:

«Γιαννιτσά, 25/01/12 Κύριο Ρότζερ Φεντερερ, Tennis sport club of Bussel, Switzerland.Αγαπητέ Ρότζερ Φέντερερ, Είμαι ο Μάριος, ένας από τους χιλιάδες, φαντάζομαι θαυμαστές σου. Ένας μικρός, ασήμαντος Μάριος, μπροστά σ’ έναν γίγαντα του αθλητισμού. Κι ο λόγος που σου γράφω; Για να σ’ ευχαριστήσω… να σ’ ευχαριστήσω, που ξύπνησες μέσα μου την αγάπη για τον αθλητισμό και το τένις! Χρόνια παρακολουθώ τους αγώνες και τις προσπάθειές σου στα γήπεδα, χειροκροτώ τις νίκες σου και θαυμάζω την επιμονή σου στις δύσκολες στιγμές. Το ανέβασμα σου όμως στο βάθρο του νικητή στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου, ήταν το «σερβίς», για την δική μου είσοδο στο άθλημα.Άρπαξα την παρατημένη ρακέτα του αδελφού μου και αποφασιστικά μπήκα στο γήπεδο, έτοιμος να νικήσω. Τότε συνειδητοποίησα πόσο διαφορετικό είναι, να βλέπεις την ρακέτα στα χέρια του Φέντερερ από το να προσπαθείς να την κουμαντάρεις στα δικά σου χέρια. Παιδεύτηκα, ίδρωσα, άκουσα δικαιολογημένα τις φωνές του προπονητή μου, όμως δεν τα παράτησα. Η μορφή σου στο βάθρο του Ολυμπιονίκη, με κρατούσε εκεί και συνέχιζα… Συνέχιζα και ονειρευόμουνα… Κάποια μέρα, κτυπώντας το μπαλάκι, εκ σφενδονίστηκε μαζί και η φαντασία μου, μακριά, πολύ μακριά στον χρόνο και στον τόπο. Βρέθηκα, λέει, εκεί, στην Αρχαία Ολυμπία, στην μεγάλη γιορτή του αθλητισμού, στους πρώτους επίσημους Ολυμπιακούς Αγώνες. 776 π.Χ.- οι κήρυκες γυρνούν όλη την Ελλάδα και αναγγέλλουν το γεγονός. Οι πόλεμοι σταματούν, γιατί ο αθλητισμός ενώνει και συμφιλιώνει τους ανθρώπους, έτσι τουλάχιστον ήταν τότε! Νέοι από κάθε άκρη της χώρας, καταφθάνουν εκεί με λεβέντικη ψυχή και σώμα, για ν’ αγωνισθούν τον «καλόν αγώνα», το «Ευ αγωνίζεσθαι». Τι υπέροχες λέξεις, τι φανταστική ατμόσφαιρα! Ήσουν κι εσύ, λέει, εκεί. Οι ιστορικές μου γνώσεις σε απορρίπτουν, όμως η φαντασία μου σε θέλει εκεί. Ν’ αγωνίζεσαι και να στεφανώνεσαι με την αγριελιά. Να ποτίζεις με τον ιδρώτα σου, το χώμα της αρχαίας Ολυμπίας και να δοξάζεσαι μαζί με τον Διαγόρα της Ρόδου, τον Πολυδάμα, τον Θεαγένη.Ναι, είμαι περήφανος, που η δική μου πατρίδα, η Ελλάδα, έθεσε τα θεμέλια του σύγχρονου αθλητισμού. Το αθλητικό πνεύμα, σαρκώθηκε και μορφοποιήθηκε στους αγώνες της αρχαιότητας. Η Ολυμπιακή φλόγα, λαμπρυνόμενη με τις άξιες του Ελληνικού πολιτισμού, φώτισε την οικουμένη. Η αγωνιστικότητα, η ευγενής άμιλλα, ο αυτοέλεγχος, η συνεργασία, μέσ’ από τον αθλητισμό, εμπλούτισαν και όλη την στάση του ανθρώπου απέναντι στην ζωή… …Στεκόσουν εκεί, στεφανωμένος, ακτινοβολώντας την χαρά της νίκης, όταν σε πλησίασα ντροπ αλά, σου έπιασα το χέρι, σε κοίταξα στα μάτια και σε ρώτησα: – Πως νοιώθεις, Ρότζερ; Τι σημαίνουν για σένα όλα αυτά; – Άκου μικρέ μου, μου απάντησες με μια φωνή κρυστάλλινη, που ακόμα αντηχεί στ’ αυτιά μου. «Αγωνίζομαι» σημαίνει «νικώ», να το θυμάσαι αυτό. Η συμμετοχή, ο αγώνας, είναι ήδη μια μεγάλη νίκη, ανεξάρτητα απ’ το τρόπαιο. Νίκη ενάντια στους φόβους, τις ανασφάλειες και τις δυσκολίες του εαυτού σου, ενάντια στον εγωισμό και την φιλαυτία σου. Νίκη υπέρβασης του εαυτού σου. Και κάτι ακόμα: «Νικώ» σημαίνει «Αγαπώ». Αγαπώ τον συναγωνιστή μου, που μου έδωσε την ευκαιρία ν’ αγωνιστώ, τον προπονητή μου, που μου έμαθε τον τρόπω ν’ αγωνίζομαι και να νικώ, τον κόσμο που με στηρίζει στην προσπάθεια και στον δρόμο προς τη νίκη, τον Θεό, που μου χαρίζει την δυνατότητα ν’ αγωνίζομαι και να νικώ! – Άουτ! Μάριε, συγκεντρώσου επιτέλους στο παιχνίδι! Ήταν η φωνή του προπονητή μου, που με έβγαλε ξαφνικά από την ονειροπόλησή μου. Όμως όχι, εκείνη την ημέρα, δεν ήταν δυνατόν να συγκεντρωθώ σε κανένα παιχνίδι. Ήθελα να διηγηθώ, όλα αυτά που έζησα, στους πρώτους Ολυμπιακούς αγώνες. Όλοι μαζί, ο προπονητής και οι συμπαίκτες μου, γίναμε μια συντροφιά κι αναβαπτισθήκαμε στο πνεύμα των Ολυμπιακών αγώνων. Μιλήσαμε για το περίφημο «Ευ αγωνίζεσθαι», αυτό που οι σύγχρονοι άνθρωποι, μπορούν τέλεια να ερμηνεύσουν ετυμολογικά, όσον όμως αφορά την πράξη, δυσκολεύονται απ ό λίγο έως τραγικά! Στοχεύοντας αποκλειστικά στον πρωταθλητισμό, λούζονται στα βρώμικα κι επικίνδυνα νερά των αναβολικών, θυσιάζοντας στον βωμό της εφήμερης δόξας, την καθαρότητα της ψυχής και του σώματος. Η εξόντωση του αθλητή και η δυσφήμιση των αγώνων, είναι το μόνο αντίτιμο που εισπράττει κανείς από τέτοιες ενέργειες.Ε, λοιπόν για μένα οι Ολυμπιακοί Αγώνες δεν σημαίνουν, ούτε αναβολικά, ούτε πρωταθλητισμό, ούτε οικονομικά συμφέροντα, οικονομική κρίση, αντιζηλίες και μίση. Σημαίνουν χαρά για την συμμετοχή, «ευ αγωνίζεσθαι», φιλία, ειρήνη και σ’ αυτό το πνεύμα εύχομαι να σταθούν οι φετινοί Ολυμπιακοί Αγώνες. Σταματώ εδώ την φλυαρία μου, που ίσως σε κούρασε και σου εύχομαι μέσα απ’ την ψυχή μου, σε όλη σου την ζωή, ν’ αγωνίζεσαι, να νικάς και ν’ αγαπάς, όπως ακριβώς εσύ μου δίδαξες. Σ’ ευχαριστώ για άλλη μια φορά και σε περιμένω, εκεί που πρωτοσυναντηθήκαμε… Στην αρχαία Ολυμπία, στην Ελλάδα, στην πατρίδα του πολιτισμού και του αθλητισμού. Στην πανέμορφη και πολυαγαπημένη μου πατρίδα, που όσες δυσκολίες και τρικυμίες κι αν περνά τώρα, « δεν την σκιάζει φοβέρα καμιά», γιατ’ «έχει στο κατάρτι της βιγλάτορα, παντοτινό, τον Ήλιο, τον Ηλιάτορα»! Με αγάπη και θαυμασμό, Μάριος Α. Χατζηδήμου» Πηγή: fanpage.gr

Πηγή Έλληνας μαθητής 1ος σε Παγκόσμιο Διαγωνισμό Έκθεσης – ΔΙΑΒΑΣΤΕ την καταπληκτική Έκθεσή του

Το τελευταίο αντίο στην Ελένη Τοπαλούδη λένε αυτή την ώρα συγγενείς και φίλοι στο Διδυμότειχο. Η σορός της άτυχης 21χρονη φοιτήτριας, η οποία βρέθηκε δολοφονημένη στη Ρόδο, όπου σπούδαζε, μεταφέρθηκε το πρωί στο σπίτι της οικογένειάς της και στη συνέ

Το τελευταίο αντίο στην Ελένη Τοπαλούδη λένε αυτή την ώρα συγγενείς και φίλοι στο Διδυμότειχο. Η σορός της άτυχης 21χρονη φοιτήτριας, η οποία βρέθηκε δολοφονημένη στη Ρόδο, όπου σπούδαζε, μεταφέρθηκε το πρωί στο σπίτι της οικογένειάς της και στη συνέχεια στην εκκλησία, όπου στις 11.00 το πρωί ψάλθηκε η νεκρώσιμος ακολουθία.

Η άτυχη κοπέλα μεταφέρθηκε στην τελευταία της κατοικία υπό τους ήχους της μπάντας του δήμου Διδυμοτείχου. Τραγικές φιγούρες, οι γονείς και οι συγγενείς της, οι οποίοι ήταν υποβασταζόμενοι, καθώς αδυνατούν να πιστέψουν αυτό που συνέβη. Με δάκρυα στα μάτια και λυγμούς ακολούθησαν τη νεκροφόρα, καθώς ο πόνος για όλους είναι ανείπωτος.

Αξίζει να σημειωθεί πώς η μητέρα της θέλησε να την ντύσει νύφη σε αυτό το τελευταίο ταξίδι της. Ακόμα, το πλευρό της οικογένειας πλήθος κόσμου που γνώριζε το «γελαστό κορίτσι» όπως λέγανε όλοι. Μάλιστα, στο Διδυμότειχο έφτασε ακόμα και λεωφορείο από το χωριό της μητέρας της στις Σέρρες, προκειμένου γνωστοί της Ελένης να παραστούν στην κηδεία.

Δες το βίντεο που ακολουθεί:

Πηγή «Μαζί σου»: Σπαρακτικές εικόνες στην κηδεία της 21χρονης φοιτήτριας που δολοφονήθηκε στη Ρόδο – ΒΙΝΤΕΟ

Στη φωτογράφιση αποχώρησης τα κορίτσια του GNTM έπρεπε να αποδείξουν ότι η ταχύτητα και τα γρήγορα αυτοκίνητα είναι και γυναικεία υπόθεση, αφού βρέθηκαν ως συνοδηγοί, πλάι στον Κώστα Στεφανή, μέσα σε ένα Mustang, που ανέβασε επικίνδυνα στροφές.

Τα μοντέλα πόζαραν μετά από αυτή τη γεμάτη αδρεναλίνη βόλτα, ως δυναμικές και σέξι αμαζόνες της ασφάλτου, στον φακό του Μάριου Γκαβογιάννη. Οι κριτές αφού είδαν όλες τις φωτογραφίες, αποφάσισαν πως από το Greece’s Next Top Model πρέπει να αποχωρήσει η Μικαέλα Φωτιάδη.

Δείτε το βίντεο 

Πηγή Next Top Model: Αποχώρησε η Μικαέλα Φωτιάδη

Όσο μεγαλώνουμε, μεγαλώνουν οι υποχρεώσεις και τα άγχη μας και τα προβλήματά μας, μας απασχολούν τόσο που αφήνουμε απ’ έξω έναν από τους πιο σημαντικούς ανθρώπους στη ζωή μας: τη μητέρα μας. Ξαφνικά, από εκεί που ήταν ο άνθρωπος στον οποίο τρέχαμε μόλις χρειαζόμαστε κάτι, γίνεται μια υποχρέωση που «ξεπετάμε» με μια τυπική επίσκεψη για να της δείξουμε τυπικό ενδιαφέρον. Όμως, κάποια στιγμή συνειδητοποιούμε ότι δεν θα έχουμε την πολυτέλεια να την επισκεπτόμαστε πια, να μαλώνουμε, να τρώμε το φαγητό της, να την αγαπάμε!

Διαβάστε τη συγκινητική εξομολόγηση μιας γυναίκας για την μαμά της που της ζητά να μείνει κοντά της λίγο ακόμα…
«Η μητέρα μου είναι 73 ετών. Μια μέρα που πήγα σπίτι της, μου έδωσε ένα μήλο και μου είπε: “Δεν φαίνεται καλό αλλά είναι πολύ νόστιμο! Είναι από αυτά που μεγάλωσα στον κήπο μου. Σ’ αρέσουν τα μήλα. Πάρε ένα!”

Το πήρα. Έβαλα και ένα ποτήρι γάλα γιατί έτυχε να έχει ένα μπουκάλι στο ψυγείο.

Βγήκα απ’ το σπίτι, μπήκα στο αυτοκίνητο, άρχισα να οδηγώ. Κάπου πήγαινα πάλι. Περνούσα πόλεις και χωριά, κάνω μεγάλο ταξίδι κάθε φορά.

Πηγαίνω στη μαμά μου όποτε μπορώ, αφού τελειώσω με όλες τις άλλες δουλειές μου. Αφού πιω καφέ με τις φίλες μου και αφού πάω στο κομμωτήριο. Της φέρνω κάτι να φάει, την ρωτάω βιαστικά πώς είναι (“Πώς είναι ο μπαμπάς;”) , προσέχω όσα μου λέει και προσποιούμαι ότι ενδιαφέρομαι για τα προβλήματά της. Μετά φεύγω, έχω και τα δικά μου προβλήματα.

Η μαμά μου κάθε φορά που με βλέπει μου λέει ότι δεν έχω ντυθεί καλά, ότι θα έπρεπε να φοράω κασκόλ και ότι αυτό φταίει που κρύωσα. Μου λέει ότι δουλεύω πολύ και ότι πρέπει να ξεκουραστώ. Θα συμφωνήσει μαζί μου ότι η ζωή είναι μπερδεμένη και ότι έχω δίκιο που δεν μπορώ να βρω αρκετό χρόνο να την βλέπω πιο συχνά.

Ζει 40 χιλιόμετρα μακριά από μένα. Της τηλεφωνώ συχνά και ακούω τις ιστορίες της: τις προσφορές που βρήκε στο σούπερ μάρκετ, τα νέα της αδελφής της, πώς μεγάλωσαν τα λαχανικά της μετά τη βροχή και πώς πρέπει να τα φροντίσει. Οι ντομάτες της δεν βγήκαν καλές, ούτε τα λουλούδια της. Χάθηκε και η γάτα του γείτονά της…

Οι ιστορίες αυτές μού φαίνονται βαρετές. Κάθε φορά είναι σαν να μην συμβαίνει τίποτα σημαντικό στη ζωή της. Θυμώνω κιόλας μαζί της κάθε φορά που μου λέει ότι πιάνει “αυτός ο πόνος”. Την ρωτάω γιατί δεν πάει στον γιατρό και αποφεύγει ν’ απαντήσει.

Και τότε μου λέει: “Ποιον άλλον έχω να λέω τον πόνο μου, εκτός από σένα;”

Τότε παγώνω με το τηλέφωνο στο χέρι. Συνειδητοποιώ ότι μπορώ να γίνω πολύ κακιά απέναντί της. Τελικά καταλαβαίνω ότι όλες αυτές οι ώρες που πέρασα στο τηλέφωνο ακούγοντάς την, ακούγοντας τις ιστορίες της και διαφωνώντας για το ποιος έχει δίκιο και ποιος όχι, τα “κηρύγματα” που κάνουμε η μία στην άλλη- αυτά είναι η ζωή μας. Έχουμε η μία την άλλη, αυτή τη στιγμή…

Κλείνω το τηλέφωνο και φεύγω για μια απρογραμμάτιστη επίσκεψη. Βρίσκει χρόνο να μου φτιάξει βραδινό, ενώ ο πατέρας μου σερβίρει το κρασί. Αλλά εγώ δεν μπορώ να πιω γιατί οδηγώ. Βάζει κρασί στον εαυτό του και μου λέει πόσο καλό είναι. Κάνουμε αστεία, γελάμε, βάζω ένα πουλόβερ της μαμάς μου γιατί κρυώνω. Τότε, η μαμά μου τρέχει στην κουζίνα να δει το φαγητό. Και ξαφνικά, ξαναέγινα το μικρό τους κοριτσάκι, για το οποίο έπρεπε να είναι όλα τέλεια. Και το φαγητό έπρεπε να είναι νόστιμο και το σπίτι έπρεπε να είναι ζεστό. Και έτσι ξαφνικά, ξεχνάω όλα μου τα προβλήματα!

Μαμά, σε παρακαλώ ζήσε για πολύ καιρό ακόμα. Γιατί δεν ξέρω πώς θα είναι να μην μπορώ να ακούω τη φωνή σου στο τηλέφωνο. Γιατί δεν ξέρω πώς θα είναι να μην σε βλέπω πια στην κουζίνα σου, να μην ξαναφάω το φαγητό σου και να μην ανησυχείς για το αν κρυώνω- εγώ, το κοριτσάκι σου…» Πηγή: mama365

Πηγή Μαμά, εύχομαι να είσαι στη ζωή μου για πολύ καιρό ακόμα

Ο ντελιβεράς διακομίστηκε τραυματισμένος σε νοσοκομείο. Πως τα πράγματα έφτασαν εκτός ελέγχου…

Επίθεση από τον πρώην εργοδότη του καταγγέλλει ντελιβεράς στους Αμπελόκηπους στη Θεσσαλονίκη. Σύμφωνα με την Επιτροπή Αγώνα Διανομέων Θεσσαλονίκης, ο διανομέας δέχθηκε επίθεση με σιδερογροθιά και υπέστη κατάγματα στα ζυγωματικά. Αποτέλεσμα είναι να κυκλοφορεί με κολάρο.

Η Επιτροπή Αγώνα Διανομέων Θεσσαλονίκης, καλεί σήμερα το πρωί σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας. Σύμφωνα με ανακοίνωση της Επιτροπής Αγώνα Διανομέων Θεσσαλονίκης, «συνάδελφος διανομέας, μας κατήγγειλε ότι δέχτηκε επίθεση από πρώην εργοδότη του στους Αμπελόκηπους Θεσσαλονίκης, ο οποίος τον γρονθοκόπησε αρκετές φορές και μάλιστα με χρήση σιδερογροθιάς, προκαλώντας του κατάγματα στα ζυγωματικά».

Αναλυτικά η ανακοίνωση για τον ντελιβερά
«Ακόμη μια απίστευτη καταγγελία δέχτηκε η Επιτροπή Αγώνα Διανομέων στις 3/12! Πιο συγκεκριμένα συνάδελφος διανομέας, μας κατήγγειλε ότι δέχτηκε επίθεση από πρώην εργοδότη του στους Αμπελόκηπους Θεσσαλονίκης, ο οποίος τον γρονθοκόπησε αρκετές φορές και μάλιστα με χρήση σιδερογροθιάς, προκαλώντας του κατάγματα στα ζυγωματικά!
Όπως ο ίδιος ο εργαζόμενος αναφέρει, εργαζόταν στο κατάστημα του εργοδότη για ενάμιση περίπου μήνα ανασφάλιστος. Όταν μια μέρα ενημέρωσε τον εργοδότη ότι δεν θα μπορέσει να δουλέψει λόγω ασθένειας, ο συγκεκριμένος μέσω μηνυμάτων από την Ελβετία τον απειλούσε με χυδαίες ύβρεις, με αποτέλεσμα ο συνάδελφος να αποχωρήσει από τη συγκεκριμένη δουλειά.

Το περιστατικό αυτό είναι το δεύτερο τον τελευταίο μήνα και μόνο τυχαίο δεν είναι. Οι εργοδότες τα τελευταία χρόνια εκμεταλλευόμενοι τους αντεργατικούς μνημονιακούς νόμους μας αντιμετωπίζουν κυριολεκτικά ως δουλοπάροικους. Οι δέκα νεκροί συνάδελφοι μας εν ώρα εργασίας, οι απολύσεις, οι ξυλοδαρμοί, η μη πληρωμή Δώρων, υπερωριών, αργιών κτλ. δυστυχώς δεν θα σταματήσουν αν εμείς οι ίδιοι δεν τους σταματήσουμε με τη οργάνωση μέσω της Επιτροπής Αγώνα διανομέων και το Συνδικάτο μας.
Καλούμε όλους τους συναδέλφους διανομείς να παρευρεθούν μαζικά στη συνέλευση μας για να αποφασίσουμε τις επόμενες δράσεις μας. Να είμαστε όλοι εκεί”

Πηγή Θεσσαλονίκη: Ντελιβεράς ξυλοκοπήθηκε άγρια από τον εργοδότη του με σιδερογροθιά