19 June, 2019
Home / Διαφορα (Page 998)

«Η Δικαιοσύνη, λοιπόν, για τη Νέα Δημοκρατία είναι ανεξάρτητη όποτε βγάζει αποφάσεις βολικές και είναι ύποπτη όποτε βγάζει αποφάσεις που δεν της αρέσουν»…

Στην επίσκεψη που πραγματοποίησε πριν από λίγες μέρες στο Μάτι ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης έκανε λόγο ξανά για…
ποινικές ευθύνες και δήλωσε ότι έχει απόλυτη εμπιστοσύνη στην ελληνική Δικαιοσύνη. Προχτές, με αφορμή την αποφυλάκιση του καταδικασμένου για το σκάνδαλο της Energa, το κόμμα του κ. Μητσοτάκη εξέδωσε την ακόλουθη ανακοίνωση: «Αποφυλακίστηκε και είναι πλέον ελεύθερος με τις κατάπτυστες νομοθετικές παρεμβάσεις του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝ.ΕΛΛ.

»Η κυβέρνηση οφείλει να εξηγήσει στους πολίτες πώς επί των ημερών της οι ισχυροί του χρήματος που καταδικάζονται από τη Δικαιοσύνη, βγαίνουν ο ένας μετά τον άλλον από τις φυλακές. Το κράτος δικαίου δεν είναι παιχνίδι στα χέρια της. Συνιστά πρωτοφανή πρόκληση για τους πολίτες να ελευθερώνονται εγκληματίες με υπόγειες μεθοδεύσεις».

Ο συγκεκριμένος κατάδικος αποφυλακίστηκε με βούλευμα. Στις αστικές δημοκρατίες τα βουλεύματα δεν εκδίδονται από τις κυβερνήσεις, αλλά από δικαστικά όργανα. Συνεπώς, η εμπιστοσύνη του κ. Μητσοτάκη στην ελληνική Δικαιοσύνη πάει περίπατο;

Οταν το ΣτΕ ακύρωσε τον πρώτο νόμο για τις τηλεοπτικές άδειες η Ν.Δ. πανηγύρισε και χαρακτήρισε την απόφαση «χαστούκι της ανεξάρτητης Δικαιοσύνης στην αυταρχική κυβέρνηση». Οταν τα παλικάρια που διοικούσαν μέχρι το 2015 το ΚΕΕΛΠΝΟ «με τον σταυρό στο ένα χέρι και την κουτάλα στο άλλο» παραπέμφθηκαν για κακουργηματικές πράξεις, η Ν.Δ. φώναζε για ωμές παρεμβάσεις της κυβέρνησης στη Δικαιοσύνη, σ’ αυτήν τη Δικαιοσύνη στην οποία ο αρχηγός της υποτίθεται πως έχει τυφλή εμπιστοσύνη.

Οταν η αρμόδια εισαγγελέας αξιοποίησε τις καταθέσεις μαρτύρων που τα ονόματά τους δεν έχουν γίνει γνωστά (τα ξέρει πάντως η ίδια και οι συνεργάτες της ανακριτές) για το σκάνδαλο της Novartis έγινε ο κακός χαμός. Κορυφαίοι παράγοντες της συντηρητικής παράταξης, μηδέ του κ. Μητσοτάκη εξαιρουμένου, μίλησαν για κουκουλοφόρους εγκάθετους του Μαξίμου, για σκευωρία της σπείρας που έχει επικεφαλής τον αρχισυμμορίτη Τσίπρα και κατηγόρησαν την κυβέρνηση ότι χειραγωγεί τη Δικαιοσύνη, την ανεξάρτητη Δικαιοσύνη (για να μην ξεχνιόμαστε), τις κρίσεις της οποίας εμπιστεύεται ο κ. Μητσοτάκης. Μάλιστα ο κ. Σαμαράς μήνυσε τους εισαγγελικούς λειτουργούς.

Η Δικαιοσύνη, λοιπόν, για τη Νέα Δημοκρατία είναι ανεξάρτητη όποτε βγάζει αποφάσεις βολικές και είναι ύποπτη όποτε βγάζει αποφάσεις που δεν της αρέσουν.

Μπερδευτήκατε; Λογικό. Πάντως αν μετρήσουμε τις αποφάσεις που εξέδωσαν δικαστήρια κόντρα στις πολιτικές επιλογές της κυβέρνησης (πρώτος νόμος Παππά, νόμος Φίλη, διοικήσεις νοσοκομείων, εργολαβίες για την καθαριότητα στα νοσηλευτικά ιδρύματα, εισαγωγή στα ΑΕΙ με μοριοδότηση των αθλητών που συμμετέχουν στις εθνικές ομάδες) κάθε άλλο παρά στέκει η κατηγορία ότι η κυβέρνηση ελέγχει τη Δικαιοσύνη. Μάλλον το αντίθετο συμβαίνει. Απλώς η Δεξιά θεωρεί ότι ο χώρος της Δικαιοσύνης είναι φέουδό της και εξεγείρεται κάθε φορά που ορισμένοι δικαστές και εισαγγελείς «κάνουν του κεφαλιού τους». Η ηγεσία της ακολουθεί με συνέπεια τη γραμμή «δύο μέτρα και δύο σταθμά».

Για παράδειγμα: Για τις δικαστικές περιπέτειες Καλογρίτσα μπαράζ ανακοινώσεων. Για τις δικαστικές περιπέτειες Μαρινάκη άχνα. Για τις προκλητικές αποφάσεις υπέρ του άπορου εκδότη και υπέρ του θεομπαίχτη Αμβρόσιου ούτε κιχ.

Τέλος, ας ρίξουν μια ματιά οι σύμβουλοι του κ. Μητσοτάκη στον κατάλογο που περιλαμβάνει τους κατάδικους που έχουν αποφυλακιστεί για λόγους υγείας. Θα διαπιστώσουν ότι φιγουράρουν σε περίοπτες θέσεις μερικά δικά τους καλόπαιδα και κάποιοι που είχαν συνηγόρους στελέχη του κόμματος…

Τάσος Παππάς

Πηγή Μπερδευτήκατε;..

Έρευνα δείχνει ότι οι άνθρωποι συγχρονίζονται με τα μαγνητικά πεδία της Γης

Σύμφωνα με μια προσφάτως δημοσιευμένη ερευνητική μελέτη, οι διαπροσωπικές σχέσεις μιας ομάδας ατόμων στη Λιθουανία βρέθηκε ότι επηρεάζουν τον βαθμό συγχρονισμού του καρδιακού τους ρυθμού καθώς και τις μεταβολές στα τοπικά μαγνητικά πεδία.
Η έρευνα, η οποία υποστηρίζει μια υπόθεση του Ινστιτούτου HeartMath όσον αφορά αυτές τις επιδράσεις, διεξήχθη με τη χρήση μια προσφάτως ανεπτυγμένης και επικυρωμένης τεχνικής ανάλυσης από ερευνητές του Τεχνολογικού Πανεπιστημίου της πόλης Kaunas στη Λιθουανία. Η μελέτη, με τίτλο «Εξακρίβωση του βιολογικού ομαδικού συγχρονισμού με το μαγνητικό πεδίο της γης», δημοσιεύτηκε τον Σεπτέμβριο στη Διεθνή Εφημερίδα της Περιβαλλοντικής Έρευνας και Δημόσιας Υγείας.
Η μελέτη σημειώνει πρωτιά
Σύμφωνα με τη μελέτη: «Απ’ όσο γνωρίζουμε, αυτή είναι η πρώτη μελέτη που ενσωματώνει τα ψυχολογικά δεδομένα που συλλέχθηκαν κατά τη διάρκεια του πειράματος στο πλαίσιο του βιολογικού συγχρονισμού με άλλα μέλη της ομάδας και με τα μαγνητικά πεδία της γης».
«Ο κύριος στόχος αυτής της μελέτης ήταν να αξιολογηθεί ο συγχρονισμός ανάμεσα στη χρονική σειρά του HRV (Μεταβλητότητα Καρδιακού Ρυθμού) του κάθε συμμετέχοντος και στα δεδομένα του μαγνητικού πεδίου. Στη συνέχεια, αυτές οι πληροφορίες χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή γκρουπ συμμετεχόντων μέσα στην ομάδα με βάση τον εκτιμώμενο συγχρονισμό ανάμεσα στο HRV και το μαγνητικό πεδίο».
Η νέα υπολογιστική προσέγγιση που χρησιμοποίησαν οι ερευνητές στη μελέτη τους επέτρεψε να προσδιορίσουν τον βιολογικό συγχρονισμό ανάμεσα στον ρυθμό βραδείας κυματομορφής HRV των μεμονωμένων μελών των ομάδων και στον βαθμό συγχρονισμού με αλλαγές στο τοπικό γεωμαγνητικό πεδίο. Αυτή η καινούρια προσέγγιση προέκυψε από την επιθυμία «να βελτιωθεί η αξιολόγηση του βιολογικού συγχρονισμού όπως επίσης και να εντοπιστούν διαφορετικές ομάδες μοτίβων αντίδρασης των ατόμων». (Η προσέγγιση χρησιμοποίησε αυτό που οι ερευνητές ονομάζουν «σχεδόν οι καλύτερες χαοτικές τεχνικές ενσωμάτωσης ελκυστών». Μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα για τη μελέτη στο παρακάτω λινκ: Identification of a Group’s Physiological Synchronization with Earth’s Magnetic Field.
Οι συμμετέχοντες στη μελέτη αποτελούνταν από 20 φοιτητές της Ιατρικής από το Πανεπιστήμιο Επιστημών Υγείας της Λιθουανίας. Από τις 26 Φεβρουαρίου έως τις 12 Μαρτίου του 2015 οι συμμετέχοντες φορούσαν συνεχώς συσκευές καρδιακής παρακολούθησης (τη Bodyguard 2 από την εταιρεία Firstbeat Technologies Ltd.). Αυτές οι συσκευές  συγκέντρωναν τα διαστήματα μεταξύ των παλμών (IBI) του κάθε συμμετέχοντα – δηλαδή τον χρόνο ανάμεσα σε κάθε ζεύγος καρδιακού παλμού – σε ένα ηλεκτροκαρδιογράφημα.
Όλα τα μαγνητικά πεδία
Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι η ίδια η γη καθώς και όλα τα ζωντανά συστήματα πάνω στη γη εκπέμπουν ηλεκτρομαγνητικά πεδία που μπορούν να ανιχνευθούν με πολύ ευαίσθητα επιστημονικά όργανα. Για παράδειγμα, η καρδιά και ο εγκέφαλος του ανθρώπου εκπέμπουν το καθένα το δικό του μαγνητικό πεδίο, αν και το πεδίο της καρδιάς είναι πολύ πιο ισχυρό από αυτό του εγκεφάλου. Μάλιστα, εκτιμάται ότι είναι 100 φορές πιο ισχυρό.
Το Ινστιτούτο HeartMath έχει δείξει σε παλαιότερη έρευνα ότι τα σήματα μαγνητικού πεδίου που παράγονται από την καρδιά ενός ατόμου έχουν την ικανότητα να επηρεάζουν τους ανθρώπους γύρω του. Σε ένα πείραμα, όπου χρησιμοποιήθηκε ο παραδοσιακός εξοπλισμός παρακολούθησης σημάτων EEG (εγκεφάλου) και σημάτων ECG (καρδιάς), οι επιστήμονες ανίχνευσαν συγχρονισμό ανάμεσα στα εγκεφαλικά κύματα μιας μητέρας και του καρδιακού παλμού του μωρού της όταν η μητέρα εστίασε την προσοχή στο μωρό της. Ο συγχρονισμός αυτός συνέβη παρ’ όλο που οι δυο τους δεν είχαν σωματική επαφή.
Οι συντάκτες της μελέτης αναφέρουν τα εξής: «Από όλα τα βιολογικά συστήματα που μελετήθηκαν μέχρι τώρα, ο ρυθμός της καρδιάς και του εγκεφάλου σχετίζονται περισσότερο με τις αλλαγές στις γεωμαγνητικές συνθήκες».
Ορισμένες μελέτες έχουν επίσης συσχετίσει τα ανθρώπινα βιολογικά συστήματα με τα μαγνητικά πεδία, συμπεριλαμβανομένης μίας που επισημάνθηκε σε αυτή τη μελέτη από έναν από τους συγγραφείς της, τον Rollin McCraty, Διευθυντή Ερευνών του Ινστιτούτου HeartMath. Στη μελέτη «βρέθηκε ένας εκπληκτικός βαθμός συγχρονισμού ανάμεσα στη γεωμαγνητική δραστηριότητα και τη λειτουργία του ανθρώπινου νευρικού συστήματος με συνεχή παρακολούθηση της μεταβλητότητας του καρδιακού ρυθμού μιας ομάδας συμμετεχόντων σε μια περίοδο διάρκειας 31 ημερών».
Οι συγγραφείς της μελέτης εξηγούν: «Ολοένα και περισσότερες έρευνες υποδηλώνουν έντονα ότι η ηλιακή και μαγνητική επιρροή επηρεάζουν ένα ευρύ φάσμα διεργασιών που αφορούν την ανθρώπινη υγεία και συμπεριφορά, ενώ το καρδιαγγειακό και το νευρικό σύστημα είναι εκείνα που επηρεάζονται ως επί το πλείστον».
Τα δεδομένα του τοπικού μαγνητικού πεδίου που συλλέχθηκαν σε αυτή την τελευταία μελέτη μετρήθηκαν με τη χρήση ενός μαγνητόμετρου που βρίσκεται στην πόλη Baisogala της Λιθουανίας. Το μαγνητόμετρο είναι ένα από τα 6 που έχουν τοποθετηθεί παγκοσμίως και αποτελεί τμήμα του Ινστιτούτου HeartMath και του Διεθνούς Συστήματος Παρακολούθησης της Συνοχής (Global Coherence Monitoring System) της Διεθνούς Πρωτοβουλίας για τη Συνοχή (Global Coherence Initiative). Τα μαγνητόμετρα GCMS παρακολουθούν συνεχώς τις συχνότητες συντονισμού στο μαγνητικό πεδίο της γης και εντοπίζουν τις αλλαγές στη γεωμαγνητική δραστηριότητα που προκαλούνται από τις ηλιακές καταιγίδες, τις μεταβολές στην ταχύτητα του ηλιακού ανέμου και από άλλους παράγοντες.
Τα ανθρώπινα συναισθήματα και το μαγνητικό πεδίο της γης
Η έρευνα αυτή είχε ιδιαίτερη σημασία για το Ινστιτούτο HeartMath και τη Διεθνή Πρωτοβουλία για τη Συνοχή όχι μόνο επειδή επικύρωσε προηγούμενες μελέτες που αφορούσαν τους ανθρώπους και τα μαγνητικά πεδία, αλλά και επειδή συνέβαλε σε σημαντικό βαθμό στο έργο του Διεθνούς Συστήματος Παρακολούθησης της Συνοχής. Τελικά, ένας από τους βασικούς στόχους της συλλογής δεδομένων από το σύστημα παρακολούθησης είναι ο εντοπισμός σημαντικών παγκόσμιων γεγονότων που έχουν ισχυρή συναισθηματική συνιστώσα. Οι ερευνητές θέλουν να παρακολουθήσουν τον τρόπο που τα ανθρώπινα συναισθήματα μπορούν να επηρεάσουν τα παγκόσμια γεγονότα και τον τρόπο που αυτά τα γεγονότα μπορούν με τη σειρά τους να επηρεάσουν τα ανθρώπινα συναισθήματα.

Πηγή: HeartMath® by Εναλλακτική ΑτζένταΠηγή Έρευνα δείχνει ότι οι άνθρωποι συγχρονίζονται με τα μαγνητικά πεδία της Γης


Τράμπ : – Κακώς στηρίξαμε τον ISIS και ρίξαμε τον Καντάφι και τον Σαντάμ Χουσεΐν..

Τι να σχολιάσεις… τι ???
Ο Τράμπ υποστήριξε τον Πούτιν στην προσπάθεια του να διαλύσει τον Ισλαμικό στρατό λέγοντας ότι αυτοί δεν τους προσφέρουν τίποτα για να τους υποστηρίζουν και να τους τροφοδοτούν με όπλα όλα αυτά τα χρόνια.. Επιτέλους ακούγεται η αλήθεια , γιατί όσοι τα έλεγαν αυτά τους ονόμαζαν συνωμοσιολόγους.




Νακος ΜαρουγκαςΠηγή Επιτέλους ακούγεται η αλήθεια , γιατί όσοι τα έλεγαν αυτά τους ονόμαζαν συνωμοσιολόγους..

Mε τον ανασχηματισμό και τον νέο Γραμματέα του κόμματος ο Αλέξης Τσίπρας προετοιμάζει το πλαίσιο που θα παρουσιάσει στη ΔΕΘ για την επόμενη μέρα μετά τα μνημόνια, ενώ…
έχει ήδη προοικονομήσει τη στρατηγική του ΣΥΡΙΖΑ μέχρι τις εκλογές για τον σχηματισμό ενός προοδευτικού μετώπου στη βάση μιας κοινωνικής συμμαχίας.

Τα πρόσωπα φυσικά παίζουν τον ρόλο τους. Υπό την έννοια αυτή θα πρέπει να διατηρήσει ισορροπίες ανάμεσα στις τάσεις του κόμματος αλλά και τις προσωπικές φιλοδοξίες, με βασικό όμως στόχο την ενίσχυση και διεύρυνση με ισχυρές προσωπικότητες, τη διόρθωση των όποιων ατελειών εντοπίζονται στο κυβερνητικό σχήμα, αλλά και το άνοιγμα σε ευρύτερους χώρους που θα σηματοδοτήσουν συνεργασίες.

Μετά από 3,5 χρόνια εξουσίας είναι εξηγήσιμο ότι αρκετά από τα στελέχη της πρώτης γραμμής, θέτουν όρους ή εκφράζουν επιθυμίες για συγκεκριμένες κινήσεις. Το βάρος του φορτίου που έχουν σηκώσει είναι κατανοητό, όμως οι προσωπικές πολιτικές τόσο στην παρούσα κρίσιμη περίσταση, όσο και στην κουλτούρα της Αριστεράς, μοιάζουν παράταιρες. Άλλωστε στην ταχεία διαδρομή του ΣΥΡΙΖΑ προς την εξουσία, αποδείχτηκε ότι όσες υπήρξαν, κατακρημνίστηκαν με θόρυβο.

Θα συνιστούσε σύμπτωμα των παλαιών κομμάτων εξουσίας και του παραδοσιακού παραγοντισμού η υιοθέτηση προσωπικών επιδιώξεων σε βάρος της συνολικής στρατηγικής, η οποία δεν είναι πια κομματική αλλά σχεδόν εθνική. Φυσικά, ο καθένας διατηρεί την πολιτική του αυτοτέλεια και θεμιτές φιλοδοξίες, όμως το διακύβευμα που ανέλαβε ο ΣΥΡΙΖΑ φτάνοντας στην εξουσία είναι κατά πολύ μεγαλύτερο και υπερβαίνει τα πρόσωπα…

tvxs.gr

Πηγή Στην τελική ευθεία χωρίς προσωπικές πολιτικές…

Όλα ξεκίνησαν στις αρχές της προηγούμενης εβδομάδας όταν διαπίστωσες ότι η κλεψύδρα των διακοπών αδειάζει. 

Όσο…
περνούσαν οι μέρες έβλεπες στον ύπνο σου ολοκληρωμένο πλέον τον εφιάλτη της Δευτέρας: πρώτη μέρα στο γραφείο, σαφώς χειρότερη από την πρώτη μέρα στο σχολείο. Τώρα δεν υπάρχουν ούτε κενά στο πρόγραμμα, ούτε καθυστέρηση στην παραλαβή των βιβλίων που δημιουργούσε μια αρχική χαλαρότητα. 

Από την αρχή στα βαθιά, με τον διευθυντή να διαπιστώνει χαιρέκακα στη διευρυμένη σύσκεψη: «λοιπόν, τέλειωσαν οι διακοπές. Πάμε να δούμε τη στρατηγική της νέας περιόδου. Έχω κάνει ήδη τον πρώτο σχεδιασμό (από την ξαπλώστρα), αλλά περιμένω τις δικές σας προτάσεις». 

Ξυπνάς ιδρωμένος. Δεν ήταν μόνο στο όνειρό σου. Ξέρεις ότι θα γίνει πραγματικότητα. Δεν έγινες ξαφνικά Νοστράδαμος. Απλώς η εμπειρία, εκτός από ακριβό (λέμε τώρα), δύσκολο και ενίοτε λίγο ξινό εργαζόμενο, σε κάνει να βλέπεις τα γεγονότα πριν εξελιχθούν. Ειδικά τις κακοτοπιές.  Κι έτσι, πριν φτάσει η Δευτέρα, ο εφιάλτης της πρώτης σύσκεψης σκιάζει τον επίλογο των διακοπών. 

Το Σάββατο, η συζήτηση με τους φίλους περιστρέφεται γύρω από το ερώτημα «πότε θα κάνουμε κανένα ωραίο τριημεράκι τον Σεπτέμβριο;». «Μην αποχαιρετήσουμε από τώρα το καλοκαίρι. Έχουμε δρόμο μέχρι το φθινόπωρο», λες, γνωρίζοντας τη ματαιότητα της διαπίστωσής σου. 

Κυριακή βράδυ στο σπίτι, το YouTube ανεβάζει μόνο του στο playlist το τραγούδι του Μούτση με τη Νανά Μούσχουρη να σου λέει με νόημα «έφυγε το καλοκαίρι, δίχως μια λέξη να μας πει…». 

Σφηνώνει στο μυαλό σου η πικρή ανάμνηση από τον αντιπαθητικό θείο που σου έλεγε τέτοια μέρα πριν δεκαετίες «νωρίς για ύπνο απόψε διότι από αύριο ο κάθε κατεργάρης πάει στον πάγκο του». Και σου έχει μείνει έκτοτε η ιερή αγανάκτηση ότι δεν έχεις κάνει κάτι κακό για να σου αξίζει κάτεργο. Ή μήπως είχες κάνει και ο θείος ήξερε καλύτερα; (Οι προληπτικές ενοχές, σου έχουν μείνει από το κατηχητικό και ξεφυτρώνουν ανεξέλεγκτες παρά τη δεκαετή ψυχανάλυση)…

Για να διαβάσετε ολόκληρο το άρθρο του Γιώργου Κακολύρη, πατήστε εδώ

Πηγή Σύνδρομο «πρώτη μέρα στη δουλειά»…

Η Ελλάδα βγαίνοντας έστω και τυπικά από τον κλοιό των Μνημονίων με το πέρας του τρίτου Δημοσιονομικού Προγράμματος προσαρμογής, επιχειρεί πλέον να…
αντιμετωπίσει τις διεθνείς αγορές και να βρει διέξοδο σε μία πορεία διατηρήσιμης ανάπτυξης.

Δυστυχώς όμως το θέμα δεν είναι μόνο οικονομικό ή χρηματοοικονομικό για την επίλυση των προβλημάτων και την αντιμετώπιση των παθογενειών της ελληνικής κοινωνίας.

Παρατηρούμε τελευταία, ότι το πολιτικό κλίμα έχει πολωθεί επικίνδυνα, καθώς η χώρα εισέρχεται σε μία παρατεταμένη προεκλογική περίοδο, πολύ διαφορετική από τις προηγούμενες, εφόσον και τα τρία μεγάλα πλέον κόμματα εξουσίας, έχουν ψηφίσει, αποδεχθεί και εφαρμόσει κάποιο Μνημόνιο αναλόγως της περιόδου διακυβέρνησης.

Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, αντί να σχεδιάσει το μέλλον και να ενώσει όλους τους Έλληνες κάτω από μία συγκεκριμένη μακροπρόθεσμη προοπτική, αναλώνεται σε επικοινωνιακά τεχνάσματα, σε αναζήτηση σκανδάλων, σε διλήμματα περί αριστεράς και δεξιάς, προσπαθώντας να διχάσει αντί να επιδείξει ωριμότητα και προσαρμογή στις νέες συνθήκες.

Η ανικανότητα της κυβέρνησης να πείσει τόσο στο εσωτερικό αλλά και στο εξωτερικό για την ιδιοκτησία των μέτρων προσαρμογής και των μεταρρυθμίσεων, αλλά και οι εσωτερικές αντιστάσεις από το κόμμα του Σύριζα, διατηρούν την κυβέρνηση δέσμια, σε έναν αέναο κύκλο ισορροπιών, ώστε να διασφαλίζεται περισσότερο η ενότητα του κόμματος, παρά η πρόοδος και η ευημερία της κοινωνίας.

Παρ’όλα αυτά και η αντιπολίτευση επιχειρεί να πολιτευτεί δια της ανικανότητας των κυβερνώντων, απαντώντας και επικρίνοντας το κάθε στραβοπάτημα, χωρίς να θέτει τα προβλήματα επί τάπητος με συγκεκριμένους τρόπους αντιμετώπισης.

Η ΝΔ ως εν δυνάμει μελλοντική κυβέρνηση, οφείλει και πρέπει να κάνει περισσότερα αν θέλει πάνω απ’όλα να κερδίσει την εμπιστοσύνη του κόσμου και όχι μία μεμονωμένη εκλογική αναμέτρηση, που μπορεί μάλιστα να μην αρκεί για να την διατηρήσει στην εξουσία.

Αντίστοιχα και το Κίνημα Αλλαγής, περνώντας από χίλια κύματα, μέσα από ενώσεις κομμάτων και κινήσεων, προσπαθεί να δημιουργήσει μία νέα πολιτική ταυτότητα, χωρίς όμως να έχει καταφέρει να αποφύγει την ταύτιση με το παλαιό ΠΑΣΟΚ και τα βαρίδια που το συνοδεύουν, σε όλες τις δύσκολες αποφάσεις που πρέπει να παρθούν, όσον αφορά το πελατειακό σύστημα των περασμένων δεκαετιών.

Τέλος, παρατηρούμε και το Ποτάμι, που ξεκίνησε σαν ένα καθαρά μεταρρυθμιστικό κόμμα, θέλοντας να διεμβολίσει το πολιτικό σύστημα, να περιφέρεται σε μία δίνη ανάμεσα στο τίποτα και σε αόριστες συνεργασίες με άλλα κυβερνητικά κόμματα, χωρίς πλέον σημαντικά κοινωνικά ερείσματα.

Όλα τα παραπάνω συνομολογούν, ότι οι υφιστάμενοι κομματικοί συσχετισμοί, έχουν σαφή δυσκολία πλέον στο να πείσουν το εκλογικό σώμα, αλλά και αν το κάνουν, αυτό γίνεται στην βάση επικοινωνιακών χειρισμών και πλειοδοσίας παροχών, μέχρι να αποδειχθούν μάταιες οι ελπίδες με την πρώτη παταγώδη αποτυχία.

Όσο και να θέλουν κάποιοι να εισάγουν με νέο περιτύλιγμα τις παλιές ιδεολογίες αριστεράς και δεξιάς ,καθώς και το κλασικό εννοιολογικό αλλά και ιδεολογικό δίλημμα περί προοδευτισμού και συντηρητισμού, η κοινωνία, η παγκοσμιοποίηση, η τεχνολογία και οι νέες εξελισσόμενες ανάγκες τους έχουν ξεπεράσει.

Τα ευφυολογήματα των εννοιών, δεν έχουν κανένα νόημα πλέον, ιδίως σε μία Ελλάδα που προέρχεται από μία παρολίγον πτώχευση και συνεχίζει να ζει σε καθεστώς capital controls.

Η χώρα έχει ανάγκη από μία συνεκτική, μακροπρόθεσμη και συγκεκριμένη αναπτυξιακή στρατηγική, που θα είναι πάνω απ’όλα win win για την μεσαία τάξη, η οποία έχει πληγεί τα μέγιστα από την κρίση και είναι η μόνη κοινωνική τάξη που αντιπροσωπεύει πάνω από το 80% της δυναμικής του ΑΕΠ, της παραγωγικότητας και της απασχόλησης.

Πρόκειται λοιπόν για την αναζήτηση μίας νέας μεταπολίτευσης, που θα πρέπει να εκφραστεί από έναν καινούριο κομματικό σχηματισμό με σεβασμό πρώτα στον πολίτη, αλλά και στις δεσμεύσεις της χώρας προς το εξωτερικό.

Η Ελλάδα δεν μπορεί να πορευθεί με ένα δόγμα αντισυστημικού και α λα καρτ απομονωτισμού, έτσι ώστε να πυροδοτήσει για μία ακόμη φορά λαϊκίστικα ένστικτα, που θέλουν την χώρα εκτός των ευρωπαϊκών συσχετισμών με τεράστιους γεωπολιτικούς κινδύνους γύρω της.

Η νέα μεταπολίτευση, οφείλει και πρέπει να προέρχεται από την κοινωνία των πολιτών, από μία νέα πλατφόρμα ιδεών που θα δημιουργήσει την ιδεολογική και πολιτική σύγκλιση προς το κοινωνικό συμβόλαιο του αύριο, με όρους δικαιοσύνης, αξιοκρατίας, ανάπτυξης, οικονομικής ευημερίας και πάνω απ’όλα θεμελίωσης, της ανεξαρτησίας των θεσμών και της ίδιας της δημοκρατίας…

Μελέτης Ρεντούμης

Πηγή Σε αναζήτηση της νέας μεταπολίτευσης…

«Κάνουμε μαμ και νάνι»: επιστροφή στις…ρίζες μας

«Γιατί να μας ενδιαφέρουν οι επόμενες γενιές;
Τι έκαναν ποτέ αυτές για μας;»
Γ. Μαξ (κωμικός)
Το ρήμα είναι το βασικό μέρος του λόγου.
Άλλωστε και η λέξη «ρήμα» σημαίνει λόγος. ( « …παν ρήμα αργόν ο εάν λαλήσωσιν οι άνθρωποι» διαβάζουμε στα κατά Ματθαίον,12, 36).
Γι’ αυτό και η αποπτώχευση του λεξιλογίου έχει αρχίσει από τα ρήματα.
Υπάρχει μάλιστα κι ένα ρήμα, ρήμα –τσίχλα θα το ονομάζαμε, το συχνόχρηστο «κάνω».
Πάρα πολλές λέξεις –σημασίες της ελληνικής έχουν υποκατασταθεί στην χρήση τους από το ρήμα «κάνω».
Να σημειώσω, σκωπτικώς και περιπαικτικώς, ότι το ρήμα «κάνω» το έχει μέσα του ο άνθρωπος εκ γενετής τρόπον τινά.
Οι πρώτες φράσεις που ακούει το παιδί από την μάνα του είναι:
Κάνε άτα (περπάτα).
Κάνε μαμ (φάγε).
Έλα να κάνεις νάνι (να κοιμηθείς).
Θα σε κάνω ντα (θα σε δείρω).
Κάνε τσίσα (Η άφθονη διούρησις που «έκανε» κάποτε ο Ανδρέας).
Και λοιπά… Προφανώς ο λαός μας με την χρήση του «κάνω» επιστρέφει στις «ρίζες του, στην νηπιακή ηλικία και σκέψη, ένα είδος παλιμπαιδισμού.
(Αυτό επιμαρτυρείται και από τις πολιτικές του επιλογές.
Ψηφίζει πρωθυπουργό νεανία κομμουνιστή-κουμμουνισμός, ίσον, ένας άταφος νεκρός, τυμπανιαίας αποφοράς, που κανείς στην Ελλάδα δεν τολμάει να θάψει ελπίζοντας ίσως στο θαύμα την νεκροφάνειας, κατά τον Γ. Καλλιόρη.
Βεβαίως, πλην της αγραβάτωτης εμφάνισης, ο νεκροθάφτης της Μακεδονίας μας και οι συν αυτώ «σύντροφοι και συντρόφισσες», ρίχτηκαν ξελιγωμένοι στα καλούδια και λοιπά συμπαρομαρτούντα της εξουσίας, διότι τα άδεια στομάχια και άντερα ανήκουν σ’ όλους τους χώρους).
Επανερχόμεθα στο ρήμα «κάνω» και τα …καμώματά του.
Καταγράφω κάποιες περιπτώσεις .
(Το αντικατασταθέν ρήμα σημειώνεται εντός παρενθέσεως).
Έκανε (πραγματοποίησε) δρομολόγια
Κάνει (εκτελεί) ανασκαφές
Έκανε (υπέβαλε) μήνυση
Έκανε (προέβη σε) δηλώσεις
Έκανε (συγκρότησε) επιτροπή
Έκανε (κατήρτισε) πρόγραμμα
Έκανε (διετέλεσε) υπουργός
Κάνει (υπηρετεί) την θητεία του
Έκαναν (προέβαλαν) άμυνα
Κάνει (φοιτά σε) φροντιστήριο
Έκανε (υπεβλήθη σε) εγχείριση
Έκανε (προξένησε) ζημιές
Κάνει (παριστά) τον τρελό
Έκανε (ενήργησε) επιθεώρηση
Έκανε (διεξήγαγε) διαπραγματεύσεις
Έκανε (διέπραξε) έγκλημα
Έκανε (άσκησε) προσφυγή
Έκαναν (κήρυξαν) απεργία
Έκανε (συγκάλεσε) σύσκεψη
Κάνει (διδάσκεται) αγγλικά
Κάνει (παραδίδει) γαλλικά
Έκανε (πέτυχε) παγκόσμιο ρεκόρ
Έκανε (οργάνωσε) εκδήλωση
Έκανε (έχτισε) σπίτι
Έκανε (εμφάνισε) ρυτίδες.
Και ένα τελευταίο:
Έκανε (κορόιδεψε τον λαό) διάγγελμα στην Ιθάκη.
(Ο κατάλογος είναι ενδεικτικός και μπορεί ο καθείς να επισυνάψει, «να κάνει» τις προσθέσεις του και όσα «κατά διάνοιαν έχει».
Όπως έγραψε σε κείμενό του, το 1985, ο Γ. Μπαμπινιώτης: «Χρειάζεται αλήθεια, να σημειώσουμε πως η λεξιλογική αυτή ισοπέδωση είναι, κατά κανόνα, μεταφορά στην γλώσσα μας των πολυεθνικών λέξεων do και faire, που έχουν εισαχθεί στην Ελληνική μέσα από άθλιες ως πρόχειρες κακοπληρωμένες μεταφράσεις, από ξενικές μιμήσεις και πονηρές διαφημίσεις».
(«Δημόσιος διάλογος για την γλώσσα», συλλογικός τόμος, εκδ. ΔΟΜΟΣ, σελ. 27).
Και ας προσέξουμε, αυτό το «θαυματουργό» ρήμα «κάνω», δεν καταργεί μόνο τα εντός παρενθέσεως ρήματα των ανωτέρων παραδειγμάτων, αλλά και εκείνα των οποίων παράγωγο είναι το αντικείμενο.
Έτσι με τα «κάνω άμυνα», «κάνω διαπραγματεύσεις», «κάνω προσφυγή» κλπ, δεν καταργούνται μόνο τα ρήματα, προβάλλω, διεξάγω, ασκώ αλλά και το αμύνομαι, διαπραγματεύομαι, προσφεύγω.
Αν νομίζουν κάποιοι, ότι αυτά είναι ανώδυνα, ανεπαίσχυντα και …υπερβολικά, τους παραπέμπω στον Όργουελ, στην περιγραφή της μελλοντικής γλώσσας της «Νέας Ομιλίας», από το 1948 ακόμη (Άλλαξε την σειρά των αριθμών 4 και 8 και ονόμασε το έργο του «1984»).
«Στον αυτοματισμό και την αχρήστευση της σκέψης, βοηθούσε και το γεγονός, ότι υπήρχε πολύ μικρή εκλογή στις λέξεις.
Το λεξιλόγιο της «Νέας Ομιλίας» σε σύγκριση με το δικό μας, ήταν πολύ μικρό, και αναζητούσαν διαρκώς καινούργιους τρόπους να το λιγοστεύσουν πιο πολύ.
Η «Νέα Ομιλία» διέφερε πραγματικά από όλες τις άλλες γλώσσες σε τούτο:
Κάθε χρόνο γινόταν πιο φτωχή αντί να εμπλουτίζεται. Κάθε αφαίρεση που της έκαναν, ήταν κέρδος, γιατί όσο λιγότερη ευχέρεια έχει κανείς να διαλέγει ανάμεσα σε λέξεις , τόσο μικρότερος είναι ο πειρασμός να σκεφθεί.
Έλπιζαν να δημιουργήσουν τελικά μία ομιλία που θα έβγαινε από το λαρύγγι χωρίς καμμιά συμμετοχή του εγκεφάλου». (μεταφρ. Ν. Μπάρτης, εκδ. Κάκτος, 1978, σελ. 305-6).
Παρένθεση.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα «Νέας Ομιλίας» και ολικής …αποσύνδεσης εγκεφάλου και λαρυγγιού είναι ο υβριστικός νεολογισμός «εθνίκια».
Έτσι αποκάλεσε ο κ. Καρανίκας τα εκατομμύρια των Ελλήνων, που προσήλθαν, δημοκρατικώς και ευπρεπώς, στα συλλαλητήρια για να αγωνιστούν κατά της προδοσίας του ονόματος της Μακεδονίας.
(Και προσοχή!
Ούτε παραίτηση, αλλά και ουδείς τον έλεγξε για την κακοήθειά του. Άρα επικρότηση).
Βεβαίως, αν όσοι αγαπάμε την πατρίδα είμαστε «εθνίκια», όπως, κατά την… λαρυγγική σκέψη του μας ονομάζει ο κ. σύμβουλος, εθνίκια είναι και ο Κολοκοτρώνης, ο Παύλος Μελάς ή ο Γρηγόριος Αυξεντίου.
Οπότε ουδόλως μας ενοχλεί. Τιμή μας και καμάρι μας.
Οι Έλληνες, σήμερα, διαιρούνται σε δύο κατηγορίες: Τα «εθνίκια» και τα …»καθίκια».
Το καθίκι, εκτός από «δοχείο νυκτός», σημαίνει μεταφορικώς και «άνθρωπος αχρείος, φαύλος και ελεεινός»!
Προτιμώ την κυριολεκτική έννοια.
Τέλος πάντως ζητώ συγγνώμη που «έριξα» το επίπεδο του άρθρου μου, όχι με τα καθίκια, αλλά με τον Καρανίκα, όμως, ακόμη «καπνίζουν τα μάτια μου» (Μακρυγιάννης) από οργή, όταν θυμάμαι τις προδοσίες και τις φαυλότητες που τις συνόδεψαν.
Να σημειώσω κάτι και εν όψει της νέας σχολικής χρονιάς.
Η ηλεκτρονική εξάρτηση, τα κινητά και η κάκιστη σχολική γλωσσική εκπαίδευση, μας οδήγησαν στην …αλεξία των παιδιών.
Και όταν δεν έχεις τις λέξεις, τα ρήματα για να σκεφτείς και να συνεννοηθείς, τότε αγριεύεις και πολλές φορές αναλαμβάνουν τα άνω και τα κάτω άκρα να λύσουν τις διαφορές.
«Πάρε τις λέξεις μου, δώσ’ μου το χέρι σου», λέει υπέροχα ο Αν. Εμπειρίκος.
Ή όπως ωραία το ιστορούν και τα όμορφα τραγούδια του λαού μας:
«Λόγος στυλώνει την ψυχή
και λόγος την γκρεμίζει».



*Δημήτρης Νατσιός
δάσκαλος-ΚιλκίςΠηγή "Κάνουμε μαμ και νάνι": επιστροφή στις…ρίζες μας

Δεν υπάρχουν και πολλά πια να γίνουν. Εξαγγέλθηκε συνέδριο για τις αρχές Νοεμβρίου και μέχρι τότε θα γίνει προσπάθεια να μαζευτούν εκεί προσωπικότητες από τον…
ευρύτερο προοδευτικό-μεταρρυθμιστικό χώρο, για να σηματοδοτηθεί η δυνατότητα συνέχειας και αυτόνομης πολιτικής παρουσίας.

Αλλά ακόμη και αν αυτό συμβεί, τα πράγματα θα είναι δύσκολα γιατί θα ανοίξει η συζήτηση σχετικά με τις συνεργασίες-πολιτικές συμμαχίες και ως προς αυτό υπάρχει εσωτερικός διχασμός: Οι βουλευτές Γρ. Ψαριανός και Γ. Αμυράς βλέπουν θετικά τη συνεννόηση με τη ΝΔ, ενώ ο Σπ. Δανέλλης τάσσεται υπέρ ενός διαλόγου υπό όρους με τον ΣΥΡΙΖΑ. Ο Γ. Μαυρωτάς ακολουθεί τον Στ. Θεοδωράκη, ενώ ο Σπ. Λυκούδης κινητοποιεί εκ νέου τους “Μεταρρυθμιστές” και δείχνει να είναι υπέρ μιας αυτόνομης πορείας.

Στο παρασκήνιο κυκλοφορούν πολλά: Οτι ο Στ. Θεοδωράκης μελετά εισηγήσεις να κατέβει στις εκλογές μαζί με τη ΝΔ κατά το πρότυπο της Δράσης, ότι θα ψηφίσει τη συμφωνία των Πρεσπών στη Βουλή στις αρχές του 2019 και μετά θα δώσει ψήφο ανοχής στην κυβέρνηση μειοψηφίας ΣΥΡΙΖΑ (εφόσον την έχουν εγκαταλείψει οι ΑΝΕΛ) για να γίνουν εκλογές τον Μάιο του 2019 μαζί με τις ευρωεκλογές, ακόμη και ότι ενδιαφέρεται για το δήμο Αθηναίων. Ο ίδιος δεν επιβεβαιώνει κανένα από αυτά τα σενάρια σε συνομιλητές του και αποκλείει κατηγορηματικά την απορρόφηση του Ποταμιού είτε από την ΝΔ είτε από τον ΣΥΡΙΖΑ.

Η προσήλωση στην προοπτική αυτόνομης πορείας, παρόλο που δείχνει ειλικρινής, δεν είναι βέβαιο ότι θα αποδώσει. Εάν στο συνέδριο δεν παρθεί ξεκάθαρη απόφαση για σύμπλευση με την ΝΔ (διαδικασία συναινέσεων σε φιλελεύθερες λύσεις για τη χώρα, σύμφωνα με έκφραση που έχει χρησιμοποιήσει ο Γρ. Ψαριανός), τότε το Ποτάμι, εκτός μεγάλου απροόπτου, θα χάσει δυο βουλευτές του που θα απελευθερωθούν στο δρόμο προς τη ΝΔ. Αν επικυρωθεί τέτοια γραμμή, τότε ο Δανέλλης δεν θα χωράει πια στο εγχείρημα, ενώ αμφίβολη είναι η στάση του Λυκούδη. Υπάρχει πάντα ανοιχτό το ενδεχόμενο επιστροφής του ανεξάρτητου βουλευτή Χ. Θεοχάρη, αλλά αυτό δεν είναι σίγουρο ότι θα αρκεί ούτε για να μη χάσει το Ποτάμι τα κοινοβουλευτικά του προνόμια ούτε για να μην δημιουργηθούν εντυπώσεις διάλυσης.

Όλα αυτά ισχύουν εφόσον πραγματοποιηθεί το συνέδριο του Ποταμιού γιατί σε μια συζήτηση στελεχών του τέθηκε το ερώτημα αν πρέπει να γίνει το συνέδριο, χωρίς προηγουμένως ο Σταύρος Θεοδωράκης να έχει ανοίξει τα χαρτιά του σχετικά με το ζήτημα των συνεργασιών-συμμαχιών.

Πολλά δεν είναι ξεκάθαρα, ακόμη και η στάση του Ποταμιού στο μακεδονικό. Ο Γρ. Ψαριανός είπε πρόσφατα ότι η συμφωνία των Πρεσπών δεν είναι ικανοποιητική για τα εθνικά συμφέροντα παρόλο που ο ίδιος στηρίζει λύση σύνθετης ονομασίας. Ο Δανέλλης έχει ταχθεί υπέρ της συμφωνίας, ενώ ο ίδιος ο Στ. Θεοδωράκης έχει αφήσει να εννοηθεί ότι θα στηρίξει την κύρωσή της στη Βουλή. Με αυτά τα δεδομένα, το πιθανότερο είναι το Ποτάμι να διχαστεί στην κρίσιμη ψηφοφορία ακόμη και αν έχει προηγηθεί ένα ενωτικό συνέδριο.

Στην πραγματικότητα οι περισσότεροι εμπλεκόμενοι έχουν προεξοφλήσει την αδυναμία του Ποταμιού να εκπροσωπηθεί στην επόμενη βουλή, οργανώνουν -όσο μπορούν- το πολιτικό τους μέλλον ή προετοιμάζονται για το τέλος του ελπίζοντας σε κάτι αόριστο.

Με τις δημοσκοπήσεις να δείχνουν στο 1,5% ένα κόμμα που ξεκίνησε από το 6%, το μόνο που μπορεί να αλλάξει την εικόνα είναι η ανάδειξη κοινωνικής δυναμικής και ως προς αυτό θα έχουν σημασία τα πρόσωπα που θα υποστηρίξουν με την παρουσία τους το συνέδριο.

Υπάρχει κόσμος, εκεί στο κέντρο, που δεν θα ξέρει τι να ψηφίσει αν δεν κατέβει το Ποτάμι ή άλλο εκσυγχρονιστικό κόμμα της κεντροαριστεράς στις εκλογές. Το ερώτημα είναι πόσος είναι αυτός ο κόσμος, αν είναι ανθεκτικός στην πόλωση που θα κλιμακωθεί και αν θα πειστεί να δώσει μια δεύτερη ευκαιρία στον Σταύρο Θεοδωράκη που -μαζί με τα σωστά- έκανε και λάθη, βλάπτοντας όμως τον εαυτό του και όχι τη χώρα…

Αγγελική Σπανού

Πηγή Το Ποτάμι στην τελευταία στροφή…

 

ΣΜΥΡΝΗ,ΣΑΒΒΑΤΟ 27 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1922. Ο ΑΦΑΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΞΕΚΙΝΑ
 
Ο Τούρκικος στρατός μπαίνει στην Σμύρνη

Ο ελληνικός στόλος έχει πλέον αποσυρθεί από τη Σμύρνη και στον κόλπο παραμένουν μόνο ευρωπαϊκά και αμερικανικά πολεμικά πλοία. 
Τα τελευταία υπολείμματα του εξαντλημένου ελληνικού στρατού για να εγκαταλείψουν τη Μικρά Ασία καταφεύγουν στη χερσόνησο της Ερυθραίας και προσπαθούν με κάθε πλωτό μέσο από τον Τσεσμέ να διεκπεραιωθούν στη Χίο και τη Μυτιλήνη.
Το μεσημέρι εμφανίζεται στην προκυμαία της Σμύρνης το κεμαλικό ιππικό, ενώ το απόγευμα εισήλθε στην πόλη ένα σύνταγμα πεζικού.
Στις 2 Μαΐου 1919 η Σμύρνη γινόταν ελληνική και, 39 μήνες/25 μέρες μετά, και αφού μεσολάβησε σωρεία διεθνών διπλωματικών παιχνιδιών αλλά και τραγικών λαθών του ελληνικού κράτους, στις 27 Αυγούστου 1922, η ημισέληνος κυμάτιζε πλέον σε αυτήν. 


Οι ιππείς που μπήκαν πρώτοι στην πόλη είχαν επιλεγεί προσεκτικά: ξεκούραστοι, ρωμαλέοι άνδρες, με κομψές καθαρές στολές, εντυπωσιακά φέσια και ατσάλινα σπαθιά, πάνω σε φροντισμένα άλογα, που προχωρούσαν σε φάλαγγα και με απόλυτη τάξη, κάτω από τον αυστηρό έλεγχο των αξιωματικών τους. 
Οι συναθροισμένοι χριστιανοί πρόσφυγες στην παραλία βλέποντάς τους αρπάζουν έντρομοι τα παιδιά και τους μπόγους και ουρλιάζοντας αρχίζουν να τρέχουν προς το εσωτερικό της πόλης. 
Τίποτα όμως φοβερό δεν συμβαίνει προς το παρόν. 
Οι Τούρκοι αξιωματικοί διαβεβαιώνουν για την ασφάλεια της υπό αναρχίας πόλης, οι ιππείς αναλαμβάνουν την επίβλεψή της, και ο κόσμος προσωρινά αναθαρρεί.
Μάλιστα, ανοίγουν και μερικά κλειστά καταστήματα.
Δυστυχώς, η ψευδαίσθηση δεν κράτησε πολύ. 
Παράλληλα άρχισε και ο στρατός των ατάκτων να εισρέει στην πόλη από όλες τις πλευρές… 
Ώσπου να πέσει το σκοτάδι, ο τουρκικός στρατός πλησίαζε την πόλη.
Στο πλούσιο προάστιο του Κορδελιού ―εστία πολλών εύπορων Αρμενίων, Ελλήνων και Λεβαντίνων― η άφιξή του προκάλεσε πανικό. 
Ο Πέτρος Μπρούσαλης, εννέα χρονών τότε, εξακολουθεί να διατηρεί ζωντανές αναμνήσεις: 
«Επικεφαλής βρισκόταν ένας Τούρκος αξιωματικός που έσερνε πίσω του στο έδαφος μια ελληνική σημαία.
Θυμάμαι που κοίταξα τους γονείς μου και είδα τον τρόμο στα μάτια τους. 
Οι τουρκικές δυνάμεις δεν ήταν κανονικός στρατός… υπήρχαν πολλοί τσέτες, άτακτοι, και οι γονείς μου φοβόντουσαν ότι θα συμβούν ωμότητες».
[Μίλτον: 2008, σ. 293]

ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ,ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ.
Στον μητροπολιτικό ναό της Αγίας Φωτεινής έχει τελεστεί πλέον η τελευταία λειτουργία. 
Ο Ηλίας Βενέζης είναι παραστατικός: 
Ο Δεσπότης είχε μείνει άγρυπνος και νηστικός. 
Η εκκλησιά ήταν ασφυκτικά γεμάτη από χριστιανούς. 
Ο Χρυσόστομος παρουσιάστηκε στην Ωραία Πύλη. 
Με φωτεινόν το μέτωπον,, απαστράπτοντας οφθαλμούς, εγονυπέτησεν ως αμαρτωλός εις το Ιερόν Βήμα, προ του Εσταυρωμένου. 
Είπε στους πιστούς του: 

«Η Θεία Πρόνοια δοκιμάζει την πίστιν μας και το θάρρος μας και την υπομονήν μας την ώρας αυτήν. 
Αλλ’ ο Θεός δεν εγκαταλείπει τους χριστιανούς. 
Θαρρείτε, ως εμπρέπει εις καλούς χριστιανούς». 
Μοίρασε σε όλους ψωμί κι ελιές, και ρύζι για τα μικρά παιδιά. [«Μικρασία χαίρε, διήγησις συμβάντων»]
Το ίδιο βράδυ ξεκινούν οι σφαγές των Τούρκων, στρατιωτών και πολιτών, εναντίον των χριστιανών υπηκόων. 
Στην πόλη επικρατεί πλέον πλήρης αναρχία. 
Οι λεηλασίες ξεκίνησαν από την αρμένικη συνοικία. 
Ο G. Horton περιγράφει: 
Το βράδυ της 9ης Σεπτεμβρίου [ν.ημ.] άρχισε η λεηλασία και η σφαγή.
Πυροβολισμοί ακούγονταν από διάφορες μεριές της πόλης όλη τη νύχτα και, το επόμενο πρωί, γνήσιοι Αμερικανοί πολίτες, άνδρες και γυναίκες, έκαναν τις πρώτες αναφορές για πτώματα στους δρόμους του εσωτερικού της πόλης. 
Το πλιάτσικο επεκτάθηκε και οι βαρβαρότητες αυξήθηκαν. 
Στην αρχή, οι κύριοι ένοχοι ήταν Τούρκοι πολίτες, κάτοικοι της πόλης. 
Εγώ ο ίδιος τους είδα οπλισμένους με τουφέκια να παρακολουθούν τα παράθυρα των χριστιανών, έτοιμοι να πυροβολήσουν κάθε κεφάλι που πρόβαλε. Λεηλατημένες οικίες και καταστήματα, διαμελισμένα πτώματα, κραυγές βιασμένων γυναικών και κοριτσιών, αποκεφαλισμένοι άνδρες, πυροβολισμοί και ουρλιαχτά αρχίζουν να συνθέτουν το σκηνικό της πόλης.



Ο Μουσταφά Κεμάλ και ο Ισμέτ Ινονού διανυκτέρευσαν λίγα χιλιόμετρα έξω από τη Σμύρνη, στην πόλη Νιφ (Νυμφαίο), που αργότερα ονομάστηκε «Κεμάλ Πασά», σε ανάμνηση αυτής της διαμονής.
Σύμφωνα με αφήγηση του Ινονού, ο Μουσταφά Κεμάλ ρώτησε:
Τι να κάνουμε τώρα για να περάσουμε ευχάριστα τη βραδιά μας;






 
 
 
 
 
 
πηγή:
George Horton, Η μάστιγα της Ασίας, Βιβλιοπωλείον της «Εστίας», Αθήνα, 2007
Γκάιλς Μίλτον, Χαμένος Παράδεισος.
Σμύρνη 1922.
Η καταστροφή της μητρόπολης του μικρασιατικού Ελληνισμού, μτφρ. Αλ. Καλοφωλιάς, Μίνωας, Αθήνα, 2008
Δημήτρης Φωτιάδης, Σαγγάριος: Εποποιία και Καταστροφή στη Μικρά Ασία, Δημοσιογραφικός Οργανισμός Λαμπράκη, Αθήνα, 2011
Καραμπέτ Χατζεριάν, Στη Σμύρνη το 1922. Μεταξύ πυρός, ξίφους και θαλάσσης, μτφρ. Ν. Πρωτοπαπάς, Πατάκης, Αθήνα, 2008
Ηλίας Βενέζης, Μικρασία χαίρε, διήγησις συμβάντων, Βιβλιοπωλείον της «Εστίας», Αθήνα, 1974
Ανδρονίκη Π. Χρυσάφη ιστορικός
ΝΙΚΟΛΑΣ ΓΡΕΒΕΝΙΩΤΗΣ


Πηγή ΣΜΥΡΝΗ,ΣΑΒΒΑΤΟ 27 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1922. Ο ΑΦΑΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΞΕΚΙΝΑ

του ανασχηματισμού…

Όλα δείχνουν ότι έχει αρχίσει η αντίστροφη μέτρηση για τον ανασχηματισμό και ο Αλέξης Τσίπρας βρίσκεται αντιμέτωπος με τις…
δικές του Λαιστρυγόνες και τους δικούς του Κύκλωπες, με το παζλ των εσωκομματικών αντιθέσεων και ισορροπιών. Παρ’ ότι το γενικό συμπέρασμα που εξάγεται από συνομιλητές του είναι ότι σε αυτό το κυβερνητικό λίφτινγκ δεν θα μπει σε διαδικασίες τήρησης ισορροπιών με κανέναν υπουργό, η πραγματικότητα είναι ότι λειτουργεί υπό καθεστώς πιέσεων από τους διάφορους αντικρουόμενους κομματικούς πόλους.

Η καθυστέρηση στην ανακοίνωσή του νέου κυβερνητικού σχήματος, άλλωστε, φέρνει στο προσκήνιο τις γκρίνιες και τις τρικλοποδιές που βάζουν ορισμένα κυβερνητικά στελέχη. Υπό το πρίσμα αυτό, στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και της κυβέρνησης, εκδηλώνεται μία τάση «αντισυσπείρωσης» απέναντι στον πρωθυπουργό, την οποία καλείται να εξουδετερώσει εν τη γενέσει της. Από την άλλη, ακόμα και οι «Ηρακλείς του στέμματος» έχουν και αυτοί τους προσωπικούς ανταγωνισμούς τους, προκαλώντας μία εσωστρέφεια, η οποία κλιμακώνεται µε παρασκηνιακές εχθροπραξίες και αλληλοϋπονομεύσεις.

Δύο πρωτοκλασάτοι υπουργοί και προβεβλημένα κομματικά στελέχη, ο Πάνος Σκουρλέτης και ο Ευκλείδης Τσακαλώτος είναι –σύμφωνα με τις διαθέσιμες πληροφορίες- τα κεντρικά πρόσωπα αυτού του ανασχηματισμού. Τα υπόλοιπα κομμάτια είναι αυτά που θα ολοκληρώσουν το παζλ. Οι υπουργοί Οικονομικών και Εσωτερικών όχι μόνο διατηρούν περίπλοκες σχέσεις με το Μέγαρο Μαξίμου, αλλά και έχουν ένα ειδικό πολιτικό βάρος στον ΣΥΡΙΖΑ, γεγονός που μετατρέπει τον χειρισμό τους σε «επικίνδυνες αποστολές».

Σύμφωνα με διαρροές από το πρωθυπουργικό περιβάλλον, ο Αλέξης Τσίπρας καθυστέρησε τον ανασχηματισμό πρωτίστως επειδή δεν επιθυμούσε να φύγουν τα φώτα της δημοσιότητας από τον πολιτικό συμβολισμό της εξόδου από τα μνημόνια και από το διάγγελμα της Ιθάκης. Να μην επισκιάσει επικοινωνιακά, δηλαδή, την ελπιδοφόρα αυτή εξέλιξη. Πολύ λογικό είναι το Μέγαρο Μαξίμου να θέλει το κλίμα αυτό να διατηρηθεί όσο το δυνατόν περισσότερο, δεδομένου ότι ο ανασχηματισμός θα επισκίαζε και εκ των πραγμάτων θα άλλαζε την ατζέντα.

Κυβερνητικά στελέχη, όμως, ομολογούν ότι υπάρχει και ένας πρόσθετος λόγος. Ο πρωθυπουργός χρειάζεται λίγο ακόμα χρόνο, καθώς δυσκολεύεται να λύσει το σταυρόλεξο του ανασχηματισμού. Επιδιώκει να προσδώσει αέρα ανανέωσης στην κυβέρνησή του, αλλά δίχως να θιγούν οι «βαρόνοι» του ΣΥΡΙΖΑ. «Λεπτές ισορροπίες για γάτα», όπως χαρακτηριστικά σχολίασε κάποιος μυημένος.

Από το αριστερό «μανίκι»
Ο υπουργός Εσωτερικών με τις παρεμβάσεις του έχει θεωρηθεί κατά καιρούς πως τραβάει το Μέγαρο Μαξίμου από το αριστερό “μανίκι”, ενώ έχουν γίνει συχνότερες οι προστριβές του με το πρωθυπουργικό περιβάλλον. Είναι κοινό μυστικό πως έχει αποδειχθεί απαιτητικός. Μέχρι πρότινος αρνιόταν τη μετακίνησή του σε άλλο υπουργείο. Σήμερα μπορεί δημοσίως να δηλώνει πως έχει συζητήσει το θέμα με τον πρωθυπουργό και δεν έχει αντίρρηση, αλλά δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι αυτή είναι η επιθυμία του.

Ειδικά, όμως, μετά τις φονικές πυρκαγιές, η μεταγραφή του για την Κουμουνδούρου αποτελεί ένα πιθανό σενάριο (όχι το μόνο φυσικά). Η μετακίνηση του στη γραμματεία του κόμματος θα επιφέρει αναπόφευκτα ένα ντόμινο αλλαγών στο κυβερνητικό σχήμα. Παρ’ όλα αυτά, πολλά κομματικά στελέχη βλέπουν με συμπάθεια μία τέτοια εξέλιξη, επιθυμώντας έναν πιο ενεργό, άμεσα παρεμβατικό και ανανεωμένο κομματικό μηχανισμό, ειδικά λίγο πριν τις εκλογές. Είναι, άλλωστε, αξιοσημείωτο πως ο Πάνος Σκουρλέτης έχει εκλεκτικές συγγένειες με την «ομάδα των 53», γεγονός που τον καθιστά κατάλληλο για έναν τέτοιο ρόλο.

Η προσωπική του φιλία με το Νίκο Φίλη θα του επιτρέψει δυνητικά να επιτύχει συναινέσεις και να ενεργοποιήσει τον κομματικό μηχανισμό, τώρα που σιγά-σιγά μπαίνουμε στην προεκλογική περίοδο. Αυτό του δίνει την ισχύ να θέσει τους δικούς του όρους στο Μέγαρο Μαξίμου για αλλαγές στην κομματική δομή, προκειμένου να αποδεχθεί τον ρόλο.

Την ίδια στιγμή, ωστόσο, το γεγονός ότι η συζήτηση για νέο γραμματέα στο κόμμα γίνεται κυρίως στο πεδίο των μέσων ενημέρωσης έχει ενοχλήσει τον τωρινό γραμματέα Παναγιώτη Ρήγα, ο οποίος δεν κρύβει τη δυσαρέσκειά του. Σύμφωνα με πηγές που έχουν εικόνα των συζητήσεων, εάν ο Πάνος Σκουρλέτης πάει στη γραμματεία του κόμματος, ο Παναγιώτης Ρήγας θα υπουργοποιηθεί.

Ένας απρόσμενος σύμμαχος
Είναι αξιοσημείωτο, πάντως, πως σε αυτή την διελκυστίνδα του Πάνου Σκουρλέτη με το Μέγαρο Μαξίμου έχει βρει έναν απρόσμενο σύμμαχο: τον Ευκλείδη Τσακαλώτο. Ο υπουργός Οικονομικών, παρ’ ότι μάλλον δεν θα απομακρυνθεί από το γραφείο του στην οδό Νίκης, είναι ενοχλημένος από δημοσιεύματα που τον φέρουν να είναι υπέρ της περικοπής των συντάξεων. Σε συνομιλίες του, μάλιστα, δεν κρύβει τις υποψίες του ότι πίσω από τα σχετικά δημοσιεύματα βρίσκονται άτομα που κατοικοεδρεύουν στο Μέγαρο Μαξίμου.

Επιπλέον, ο υπουργός Οικονομικών έχει κινηθεί σε πιο ρεαλιστικές ατραπούς σε σχέση με τις εξαγγελίες που έχουν γίνει τον τελευταίο καιρό, με αποτέλεσμα η απόστασή του από το πρωθυπουργικό περιβάλλον να έχει μεγαλώσει. Δεν είναι τυχαίο ότι μετά από πολλές ημέρες αποχής από τις πανηγυρικές δηλώσεις για την έξοδο από τα μνημόνια, επέλεξε να κάνει μία δήλωση-χρησμό: «Γράφουμε νέες σελίδες… μαζί με τους ανθρώπους που μας στήριξαν», «συνεχίζουμε με τις ίδιες αξίες» και τέλος «ο Οδυσσέας νίκησε με τη βοήθεια των πιστών δικών του ανθρώπων».

Ο Ευκλείδης Τσακαλώτος μοιάζει να δείχνει τη δυσαρέσκειά του, όπως και της ομάδας του στις φήμες περί ανοίγματος της κυβέρνησης σε πρόσωπα από τον χώρο της Κεντροαριστεράς. Η φράση του, μάλιστα, πως «πρωτίστως ξέρουμε ότι δεν θα καταφέρουμε να πετύχουμε τους στόχους μας, χωρίς την κοινωνία δίπλα μας, χωρίς το κόμμα πλαισιωμένο από τους καλύτερους από μας», φαίνεται να επιδέχεται ανάγνωση, η οποία παραπέμπει στην τοποθέτηση του Πάνου Σκουρλέτη στην Κουμουνδούρου.

Οι σχέσεις των δυο κορυφαίων υπουργών, πάντως, έχουν περάσει από πολλά κύματα. Έφτασαν να συγκρουστούν ανοιχτά, ιδιαίτερα για το ζήτημα της ιδιωτικοποίησης της ΔΕΗ και του ΑΔΜΗΕ και τις τοποθετήσεις τους στο Συνέδριο του 2016, την περίοδο που ο Πάνος Σκουρλέτης ήταν στον υπουργείο Ενέργειας. Από τότε κύλησε αρκετό νερό στο αυλάκι.

Τους δύο άντρες, άλλωστε, ενώνει η κοινή αντιπάθεια που φέρεται να τρέφουν για το στενό πρωθυπουργικό επιτελείο. Ο Ευκλείδης Τσακαλώτος, εξάλλου, δεν θα μπορούσε στην παρούσα φάση να μην στηρίζει τον Πάνο Σκουρλέτη, αφού τον βλέπουν πολύ θετικά τα στελέχη «της ομάδας των 53», στην οποία συνεχίζει, παρά τα προβλήματα να ανήκει κατά μία έννοια να ηγείται.

Πέρα, όμως, από την περίπτωση των δύο κορυφαίων υπουργών, ο Αλέξης Τσίπρας καλείται να λύσει και άλλα προβλήματα πριν σχηματίσει το νέο Υπουργικό Συμβούλιο. Ένα από αυτά είναι να ξεπεράσει τη δυστοκία που υπάρχει όσον αφορά την προσέγγιση και αξιοποίηση στελεχών της Κεντροαριστεράς. Αυτή συνεχίζει να προσκρούει σε ισχυρές αντιστάσεις στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ.

Συγκρουσιακές δυνάμεις
Στις αποφάσεις που καλείται να λάβει ο πρωθυπουργός είναι υποχρεωμένος να συνυπολογίσει και δύο παράγοντες: το Νίκο Βούτση και το Νίκο Φίλη. Πρόκειται για δύο στελέχη που τον πιέζουν προς την κατεύθυνση της ενδυνάμωσης του κόμματος και της απελευθέρωσής του από τα κυβερνητικά δεσμά. Εξάλλου, η κατάσταση στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ είναι δύσκολη.

Η τραγωδία στο Μάτι απελευθέρωσε συγκρουσιακές δυνάμεις, πρωτόγνωρες μέχρι σήμερα για το κυβερνών κόμμα. Στο κάδρο μπαίνει πλέον ακόμη και ο υπουργός Εξωτερικών και η κίνηση «Πράττω», της οποίας ηγείται. Η πληροφορία ότι στις εκλογές στους δήμους και στις περιφέρειες θα κατέβει με δικούς του υποψηφίους προκαλεί αντιδράσεις. Επιπλέον, δεν είναι λίγα τα στελέχη που δεν ξεχνούν την ανακοίνωσή που έβγαλε η κίνηση για τις φονικές φωτιές, λέγοντας ότι η κατάσταση που έχει δημιουργηθεί είναι αποτέλεσμα των Μνημονίων, συμπεριλαμβάνοντας εμμέσως πλην σαφώς και το τρίτο.

Στα προβλήματα πρέπει να προστεθεί και ο Δημήτρης Τζανακόπουλος, ο οποίος δέχεται ολοένα και περισσότερο συντροφικά πυρά, παρά τη στήριξη του πρωθυπουργού. Αν και δεν είναι το πλειοψηφικό σενάριο, είναι ενδεικτικό ότι έχει συζητηθεί ακόμα και το ενδεχόμενο ο σημερινός κυβερνητικός εκπρόσωπος να πάει αντί του Πάνου Σκουρλέτη στο κόμμα, και στη θέση του να μετακινηθεί ο Νίκος Παππάς.

Το βέβαιο είναι πως ο πρωθυπουργός χρειάζεται ένα ισχυρό χαρτί στο υπουργείο Εσωτερικών για να φέρει σε πέρας τις πολλαπλές εκλογικές αναμετρήσεις (ευρωεκλογές, εκλογές για την Τοπική Αυτοδιοίκηση και εθνικές εκλογές). Επίσης, χρειάζεται ένα δημοφιλές και ευέλικτο στέλεχος για κυβερνητικό εκπρόσωπο και ένα ισχυρό χαρτί για το κόμμα, προκειμένου να μαζέψει τις σκληρές φωνές της εσωτερικής αντιπολίτευσης.

Σημαντικό πρόβλημα είναι και η επιλογή προσώπου για το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη. Σύμφωνα με πληροφορίες, στις μέχρι τώρα βολιδοσκοπήσεις που έχουν γίνει σε κυβερνητικά στελέχη, κανένα δεν έδειξε προθυμία. Γι’ αυτό τον λόγο πιθανότατα το χαρτοφυλάκιο θα προταθεί σε εξωκοινοβουλευτικό στέλεχος, το οποίο να μην προέρχεται από τον χώρο του ΣΥΡΙΖΑ…


Νεφέλη Λυγερού

Πηγή Λαιστρυγόνες και Κύκλωπες…