22 March, 2019
Home / Διαφορα (Page 993)


…οδηγεί μέλος της οικογένειας Φράγκου να ζητήσει συμπαράσταση από τον Μητσοτάκη…
Επιστολή στον… Κυριάκο Μητσοτάκη αποφάσισε πως ήταν σωστό να στείλει ο ετεροθαλής αδελφός της Χριστίνας Φράγκου, της Ιδιοκτήτριας του οικοπέδου που βρήκαν τραγικό θάνατο 27 άνθρωποι.

Ο…
δικηγόρος Αναστάσιος Ν. Φράγκος, λοιπόν, θεώρησε πως οφείλει να «ξεπλύνει» το όνομα της οικογένειάς του, αποστέλλοντας μία επιστολή στον πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας στην οποία, αναλύει την πολιτική καριέρα του, νεοδημοκράτη θείου του Δημητρίου Φράγκου του Αναστασίου.

Με αυτόν τον παράδοξο τρόπο, ο αδελφός της Χριστίνας Φράγκου προσπαθεί, εξαιρετικά ανεπιτυχώς να μαζέψει τα ασυμμάζευτα, παρουσιάζοντας την αγία ελληνική οικογένεια. 

 Ο ίδιος παράλληλα, υπογραμμίζει πως ανησυχεί για… την εκτροπή από το δημοκρατικό πολίτευμα, ενώ ξεκάθαρα ρίχνει τα βέλη του προς την κυβέρνηση.

Αξίζει να σημειωθεί πως ο ίδιος φέρεται να συνέταξε τις προηγούμενες ημέρες ένα κείμενο στο Facebook, μέσω του οποίου ζητούσε χρήματα, κάνοντας λόγο, μεταξύ άλλων, και για ψυχικό τραύμα, λόγω της θέας από τις κίτρινες σακούλες με τα πτώματα και των εικόνων από τους ανθρώπους που συνωστίζονταν στη μικρή πόρτα που οδηγούσε στο μονοπάτι της θάλασσας.

Ακολουθεί αναλυτικά η επιστολή του, η οποία φυσικά, κοινοποιήθηκε και στην Καθημερινή. 

«Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε,

Σας γράφω ως απλός πολίτης που ανησυχεί για την εκτροπή από το δημοκρατικό πολίτευμα που επιχειρείται τις τελευταίες μέρες από την κυβέρνηση και παρακρατικούς μηχανισμούς μαζικής προπαγάνδας και παραπληροφόρησης.

Είμαι ανιψιός του Δημητρίου Φράγκου του Αναστασίου που διετέλεσε ευρωβουλευτής, βουλευτής Υπολοίπου Αττικής και αιρετός νομάρχης Ανατολικής Αττικής από το έτος 1974 έως και το έτος 2003. Τυχαίνει επίσης να είμαι ετεροθαλής αδελφός της Χριστιάνας Φράγκου στο κτήμα της οποίας στο Μάτι εξελίχθηκε η τραγωδία της απώλειας είκοσι έξι αθώων συμπολιτών μας.

Την παρούσα επιστολή σας απευθύνω με εντελώς δική μου πρωτοβουλία για να προστατεύσω το όνομα της οικογένειάς μου που διασύρεται συστηματικά το τελευταίο χρονικό διάστημα. Δυσκολεύομαι να δεχθώ ότι πρόσωπα που υπηρέτησαν τη δημοκρατία, τον κοινοβουλευτισμό και την Τοπική Αυτοδιοίκηση για δεκαετίες, με ευσυνειδησία με γνώμονα το συμφέρον του λαού και με απόλυτο σεβασμό στους θεσμούς δέχονται συκοφαντίες και ύβρεις από θρασύδειλους που αρνούμενοι τις ευθύνες τους επιτίθενται με σφοδρότητα με όλα τα μέσα που διαθέτουν κατά αθώων.

Βέβαια μπροστά στο μέγεθος της τραγωδίας που εξελίχθηκε στο Μάτι Αττικής και στην ευρύτερη περιοχή, όσα θα πω, σε έναν μέσο συνετό άνθρωπο μπορεί να μοιάζουν ψιλά γράμματα και ασύνδετα με την πυρκαγιά, όμως επειδή η κοινή γνώμη άγεται και φέρεται από τους προπαγανδιστικούς μηχανισμούς της κυβέρνησης που πετυχαίνουν να αποπροσανατολίσουν την κοινή γνώμη από τα πραγματικά αίτια της τραγωδίας, είμαι υποχρεωμένος να σας αναφέρω τα ακόλουθα:

Ο Δημήτρης Φράγκος διετέλεσε νομάρχης Ανατολικής Αττικής για δύο θητείες από το έτος 1994 και ένθεν. Κατά τη διάρκεια της πολιτικής καριέρας του έχαιρε εκτιμήσεως από πολιτικούς φίλους και αντιπάλους.

Αναφορικά με τις φήμες που διέρρευσαν στα ΜΜΕ που τον συσχετίζουν με την αυθαίρετη δόμηση στην Αττική, αυτές είναι απολύτως ψευδείς. Επειδή διαδόθηκε εσχάτως ότι ο πρώην νομάρχης παραπέμφθηκε σε δίκη για παράβαση καθήκοντος αναφορικά με δήθεν παράνομες ηλεκτροδοτήσεις αυθαιρέτων, θα ήθελα να σας πληροφορήσω ότι αυτή είναι η μισή αλήθεια, διότι ο ίδιος απηλλάγη πανηγυρικά στη δίκη που επακολούθησε. Μάλιστα, αληθές τυγχάνει ότι ο Δημήτρης Φράγκος ουδέποτε καταδικάστηκε για οποιοδήποτε αδίκημα στη ζωή του.

Την επίμαχη περίοδο (1995) η αρμοδιότητα για την ηλεκτροδότηση αυθαιρέτων κτισμάτων ανήκε στο νομαρχιακό συμβούλιο του οποίου οι αποφάσεις δέσμευαν τον νομάρχη και επικυρώνονταν από τον γενικό γραμματέα της περιφέρειας. (Αρθρο 49 ΠΔ 30/1996 περί Κώδικα Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης). Ειδικότερα, οι ηλεκτροδοτήσεις που αποτέλεσαν τη βάση παραπομπής του νομάρχη σε δίκη για παράβαση καθήκοντος αποφασίστηκαν σχεδόν ομόφωνα από όλες τις παρατάξεις με την 57/95 απόφαση του νομαρχιακού συμβουλίου και εγκρίθηκαν με την υπ’ αριθμόν 947/95 εγκριτική πράξη του Γ.Γ. Περιφέρειας Αττικής. Συνεπώς, ο συσχετισμός του πρώην νομάρχη Ανατολικής Αττικής Δημητρίου Φράγκου με αυθαίρετες κατασκευές, πολλώ δε μάλλον την τραγωδία στο Μάτι είναι προδήλως συκοφαντικός και δεν έχει καμία βάση.

Ο συσχετισμός αυτός έγινε σκόπιμα επειδή η ιδιοκτήτρια του κτήματος στο οποίο βρήκαν τον θάνατο είκοσι έξι συμπολίτες μας έτυχε να είναι ανιψιά του πρώην νομάρχη.

Δεν θα αναφερθώ καθόλου στην τραγωδία που συντελέστηκε στο Μάτι. Δεν επιθυμώ ούτε να κάνω μικροπολιτική πάνω σε στάχτες νεκρών, ούτε και να γίνουμε εγώ και οι οικείοι μου περαιτέρω αποδέκτες λάσπης, ύβρεων και συκοφαντίας από το παρακράτος της κίτρινης δημοσιογραφίας και το κράτος της ανομίας. Όμως θα περιοριστώ να πω ότι μία μικρή οικία που χρονολογείται από τον μεσοπόλεμο και ένα κτήμα που συνορεύει με γκρεμό δεν μπορούσαν σε καμία περίπτωση να συνδέονται αιτιωδώς με την τραγωδία που εκτυλίχθηκε παρά μόνον στην αρρωστημένη φαντασία όσων μας κυβερνούν. Τα υπόλοιπα θα κριθούν από τα δικαστήρια στο μέτρο που αυτά μπορούν να κρίνουν ανεπηρέαστα, πράγμα αμφίβολο υπό την περιρρέουσα κατάσταση που έχει διαμορφωθεί.

Η άδικη στοχοποίηση ανθρώπων που έχουν προσφέρει ανιδιοτελώς στην πατρίδα μας χωρίς να πλουτίσουν από την πολιτική είναι μία κατάφωρα άδικη πράξη που ελπίζω ότι θα βρει την απάντησή της από τον λαό.

Μετά τιμής,

Αναστάσιος Ν. Φράγκος

Δικηγόρος Αθηνών».

documentonews.gr

Πηγή «Ιδεολογική συγγένεια»…


… στις φονικές πυρκαγιές…
Με σοβαρά προβλήματα που απειλούν την επιχειρησιακή επάρκεια της πυροσβεστικής βρέθηκαν οι πυροσβεστικέ δυνάμεις στις φονικές πυρκαγιές τόσο από αέρος όσο και…
από το έδαφος.   
Σύμφωνα με δημοσίευμα της «Καθημερινής» τα στελέχη της πυροσβεστικής που κλήθηκαν να επιχειρήσουν στην φονική πυρκαγιά στο Μάτι αντιμετώπισαν σοβαρά επιχειρησιακά προβλήματα και τεχνικού χαρακτήρα.   
Όπως σημειώνεται στο δημοσίευμα, υπήρξε κενό στον συντονισμό των επίγειων δυνάμεων αλλά και ελλιπής επικοινωνία με τα εναέρια μέσα πυρόσβεσης.   
Είναι χαρακτηριστικό πως το 50% των δυνάμεων είχε μετακινηθεί στην φωτιά στην Κινέτα, ενώ δεν υπήρχε επαφή μέσω ασυρμάτων με τους χειριστές του ελικοπτέρου που έφτασε στην περιοχή.   
Παράλληλα, τονίζεται πως τους πυροσβέστες άφησαν μόνους στο πεδίο της φωτιάς η ηγεσία της πυροσβεστικής καθώς ούτε ο αρχηγός, ούτε ο υπαρχηγός ήταν στο σημείο ως είθισται σε ανάλογες περιπτώσεις.

Πηγή Χωρίς ασύρματο ήταν οι πιλότοι των ελικοπτέρων….


… κατά του προέδρου της Ιταλίας…
Έρευνα για τις επιθέσεις μέσω Διαδικτύου κατά του προέδρου της Δημοκρατίας της Ιταλίας θα διεξαχθεί από τον αντιτρομοκρατικό τομέα της εισαγγελίας της Ρώμης.  
 Η έρευνα θα αφορά…
χιλιάδες επικριτικά, και ακραίου περιεχομένου, μηνύματα που απευθύνθηκαν στον Ιταλό πρόεδρο Σέρτζιο Ματαρέλα στα τέλη Μαΐου, όταν απέρριψε την υποψηφιότητα του ευρωσκεπτικιστή οικονομολόγου Πάολο Σαβόνα για τη θέση του νέου υπουργού Οικονομικών.   
Σύμφωνα με τον Τύπο, δεν αποκλείεται πίσω από τις επιθέσεις αυτές να υπάρχουν και Ρώσοι πολίτες, ειδικευμένοι σε τρολάρισμα.   
Τελικά, ο Πάολο Σαβόνα ανέλαβε υπουργός Ευρωπαϊκών Θεμάτων της κυβέρνησης του Τζουζέπε Κόντε, ενώ για το υπουργείο Οικονομικών επελέγη ο Τζοβάνι Τρία.

Πηγή Έρευνα για τις διαδικτυακές επιθέσεις…


«Ο κ. Τόσκας, κατά τη διάρκεια της συνάντησης με τον Πρωθυπουργό και με δεδομένο ότι έχει παρέλθει η κατάσταση έκτακτης ανάγκης, επανήλθε στην…
παραίτηση που είχε καταθέσει την προηγούμενη εβδομάδα. Ο πρωθυπουργός την έκανε δεκτή».

Με αυτό τον τρόπο το Μέγαρο Μαξίμου ανακοίνωσε, το απόγευμα της Παρασκευής, την αποχώρηση του Νίκου Τόσκα από την θέση του αναπληρωτή Υπουργού Προστασίας του Πολίτη. Υπό το βάρος των 88+ νεκρών στην Ανατολική Αττική, ο κ. Τόσκας αποχώρησε, υλοποιώντας το δεύτερο σκέλος της επιχείρησης «ανάληψη πολιτικής ευθύνης» που κήρυξε ο ίδιος ο Πρωθυπουργός στη συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου, μία εβδομάδα πριν.

Παρέλκει να αναζητήσουμε λογική στο κυβερνητικό επιχείρημα περί «παρέλευσης της κατάστασης έκτακτης ανάγκης», διότι πρακτικώς όσα ήταν να προσφέρει ο κ. Τόσκας, τα προσέφερε (;) μέχρι και το βράδυ της 23ης Ιουλίου όταν το Μάτι μετατράπηκε σε κόλαση. Άντε και την επομένη.

Από εκεί και πέρα, η παρουσία του στο Υπουργείο περισσότερα αφαιρούσε παρά προσέθετε στην κυβέρνηση. Η παραίτησή του θα είχε, ενδεχομένως, μεγαλύτερη αξία και θα λειτουργούσε ως πολιτική κάθαρση εάν την επομένη της τραγωδίας είχε ανακοινώσει την πρόθεσή του να αποχωρήσει και επέμενε σε αυτή. Δεν το έπραξε.

Αντιθέτως, τόσο ο ίδιος όσο και σειρά κυβερνητικών στελεχών αποφάσισαν να βγουν στην… επίθεση, με επικοινωνιακό όχημα την συνευθύνη των ίδιων των νεκρών για το θάνατό τους!. Στην ανεπανάληπτου κυνισμού κοινή συνέντευξη τύπου, το βράδυ της Πέμπτης, ο κ. Τόσκας εμφανίστηκε να δηλώνει ότι αναζητά να βρει τα επιχειρησιακά και στρατηγικά λάθη που οδήγησαν στην εκατόμβη των νεκρών και «ειλικρινά δεν τα βρίσκει». Την επομένη, επέμεινε ότι η Πυροσβεστική και η Πολιτική Προστασία ήταν καλύτερα προετοιμασμένες από κάθε άλλη φορά και ότι το Πυροσβεστικό Σώμα δεν μπορεί να έχει σχέδια δράσης σε περιοχές με αυθαίρετα. Μάλιστα!

Ο κ. Τόσκας, βεβαίως, δεν ήταν μόνος. Ενδεχομένως να μην ήταν και ο πλέον προκλητικός. Ακολούθησε την επικοινωνιακή γραμμή που χαράχθηκε κεντρικά και η οποία αποδείχθηκε καταστροφική. Εάν η τραγωδία στο Μάτι υπήρξε δεινή πολιτική δοκιμασία για την κυβέρνηση, η μετέπειτα επικοινωνιακή της διαχείριση υπήρξε καταστροφική. Τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ που επαίρονται για την «γείωσή» τους (sic) με τα λαϊκά στρώματα και με ένα σημαντικό τμήμα της κοινής γνώμης, γύρισαν επιδεικτικά την πλάτη στο πένθος μίας ολόκληρης χώρας και κυνικά επεδίωξαν να ασκήσουν κριτική επί πτωμάτων, προσβάλλοντας ουσιαστικά το ανθρώπινο δράμα που βρισκόταν και βρίσκεται ακόμη σε εξέλιξη.

Οι εισηγήσεις για αποπομπές
Καλά πληροφορημένες πηγές επιμένουν ότι την επομένη της τραγωδίας, όταν πλέον είχε καταγραφεί το μέγεθος της καταστροφής και τα όσα είχαν λεχθεί στο Συντονιστικό της Πυροσβεστικής την περασμένη Δευτέρα έμοιαζαν με αμήχανη, κακογραμμένη πρόζα, ο κ. Τσίπρας δέχθηκε εισηγήσεις να προχωρήσει σε καρατομήσεις. Τουλάχιστον, των δύο επικεφαλής Πυροσβεστικού Σώματος και ΕΛΑΣ και του Γ.Γ. Πολιτικής Προστασίας Γ. Καπάκη. Δεν το έπραξε, παρά το γεγονός ότι κάτι τέτοιο θα μπορούσε να εκτονώσει μέρος της πίεσης και να σηματοδοτήσει την έμπρακτη διάθεση βελτίωσης της επιχειρησιακής ετοιμότητας των σωμάτων ασφαλείας. Πείστηκε από τον κ. Τόσκα, ο οποίος ήταν ο πολιτικός προϊστάμενος των δύο αρχηγών και συνοδοιπόρος στο Πράττω του Καπάκη; Ακούγεται δύσκολο.

Πείστηκε από συνεργάτες του που επιχειρηματολόγησαν ότι αν αρχίσει το «ξήλωμα» τότε η αντιπολίτευση και η κοινή γνώμη θα ζητήσει και άλλες παραιτήσεις; Υπουργών πέρα του Τόσκα; Γενικών Γραμματέων; Αυτοδιοικητικών; Τελικά, υιοθέτησε όχι την οδό των παραιτήσεων αλλά την πρόταση για αντεπίθεση της κυβέρνησης. Τότε επιχειρήθηκε να περάσει η «γραμμή» της ατομικής ευθύνης των νεκρών, γραμμή που ακολουθήθηκε από λίγους «πρόθυμους» των social media και των ΜΜΕ και, τελικά, κατέρρευσε σαν αυθαίρετο κάτω από την κατακραυγή της κοινής γνώμης.

«Η φυσική καταστροφή και οι απώλειες τόσων συνανθρώπων μας στο Μάτι ξεπερνάει τη βούλησή μου να συνεχίσω» σημείωσε ο ίδιος ο πρώην Υπουργός στη χθεσινή δήλωση παραίτησης.

Όμως, η πολιτική δεν είναι μόνον σκληρή – απαιτεί δηλαδή θυσίες – αλλά εμπεριέχει στον στενό πυρήνα της το timing, τον κατάλληλο δηλαδή χρόνο για τη λήψη των αποφάσεων. Και η παραίτηση Τόσκα άργησε 11 ημέρες.

Δεν είναι, πλέον, μία κίνηση λύτρωσης και αποδοχής των αντικειμενικών ευθυνών που φέρει ως πολιτικός προϊστάμενος των σωμάτων που έχουν επιφορτιστεί με την προστασία της ζωής των Ελλήνων. Είναι μία εξ ανάγκης κίνηση προκειμένου η κυβέρνηση να προσπαθήσει να ελέγξει τη ζημιά που προκάλεσε η ίδια η τραγωδία και η τραγική διαχείρισή της στη συνέχεια.

Η (αυτο)θυσία Τόσκα θέτει, όμως, και ένα ακόμη ερώτημα: Οι υπόλοιποι συναρμόδιοι για την τραγωδία νιώθουν άνετα στις θέσεις τους;

Γιώργος Τερζής

Πηγή Γιατί ο Τσίπρας "έφαγε" (μόνο) τον Τόσκα?…

Κατέληξε μια 55χρονη εγκαυματίας…

Μεγαλώνει συνεχώς ο κατάλογος των θυμάτων από τη φωτιά στο Μάτι καθώς το βράδυ του Σαββάτου έγινε γνωστό ότι κατέληξε μια εγκαυματίας ηλικίας 55 ετών.

Η…
άτυχη γυναίκα νοσηλευόταν στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας του Ευαγγελισμού.

Με τον θάνατο της 55χρονης τα θύματα ανέρχονται πλέον σε 89 – 87 σύμφωνα με τον τελευταίο ανακοινωμένο απολογισμό της Πυροσβεστικής και μια, η άτυχη Μαργαρίτα, η μητέρα του βρέφους που άφησε την τελευταία της πνοή την Παρασκευή.

Υπενθυμίζεται ότι σύμφωνα με την Πυροσβεστική δύο από τα θύματα, δεν είναι δυνατό να ταυτοποιηθούν, καθώς δεν έχουν αναζητηθεί από τους συγγενείς τους, ώστε να γίνει η διαδικασία της αναγνώρισής τους μέσω DNA.

Στους νεκρούς περιλαμβάνονται, κατά την ίδια ανακοίνωση, και τέσσερα άτομα που υπέκυψαν στα νοσοκομεία όπου είχαν διακομιοσθεί, ενώ αγνοούμενο παραμένει ακόμη ένα άτομο.

Σε ΜΕΘ εξακολουθούν να νοσηλεύονται 9 άτομα ενώ ένα παιδί παραμένει σε νοσηλεία στο Νοσοκομείο Παίδων, ωστόσο η κατάστασή του δεν βρίσκεται σε κίνδυνο.

protothema.gr

Πηγή Στους 89 οι νεκροί από τη φωτιά στο Μάτι…

Δεν αξίζει να κρατάτε κακία!

Του Γιάννη Αραχωβίτη

«Η κακία είναι μια ανοησία για εκείνους που δεν έχουν καταλάβει ότι δεν ζούμε για πάντα» – Αριστοτέλης

Στη ζωή πολλοί άνθρωποι θα μας βλάψουν , θα μας κάνουν κακό και θα μας αδικήσουν. Και σίγουρα αυτό δεν αρέσει σε κανένα μας.

Αυτό, όμως, απέχει πολύ από το να περνάμε την υπόλοιπη ζωής μας μέσα στην γκρίνια και την μουρμούρα, για το πόσο άδικη είναι η κοινωνία. Άδικη ή δίκαιη, αυτή είναι και εμείς θα πρέπει να μάθουμε να πηγαίνουμε πιο κάτω. Δεν εννοώ, ότι όσοι αδικούν, θα πρέπει να μένουν ατιμώρητοι και χωρίς συνέπειες. Αυτό είναι απαραίτητο για να λειτουργήσει μια κοινωνία. Κοινωνία χωρίς νόμους και δικαιοσύνη είναι αδύνατο.

Σε προσωπικό επίπεδο όμως, και από κάποιο σημείο και πέρα, θα πρέπει να μάθουμε να συγχωρούμε και να βαδίζουμε το δικό μας δρόμο. Γιατί η κακία που κρατάμε για τους άλλους, η αυτολύπηση που νοιώθουμε για τον εαυτό μας, και η μαυρίλα που μας πλακώνει γιατί κάποιος , για τους δικούς του λόγους ή και από ανοησία, μας έβλαψε, μόνο καλό δεν μας κάνει.

Βλέπω ανθρώπους στα τριάντα τους , στα σαράντα τους, να είναι πικραμένοι και να τα βάζουν με τους γονείς τους ακόμα, γιατί δεν τους βοήθησαν σε κάτι ή τους στέρησαν κάτι άλλο. Και το χρησιμοποιούν σαν δικαιολογία, γιατί αυτοί σήμερα είναι σε αυτό χάλι. Αυτό όμως, που δεν καταλαβαίνουν, είναι ότι, άλλο πράγμα είναι η εξήγηση και άλλο πράγμα η δικαιολογία. Το δικαίωμα της δικαιολογίας το χάνουμε, μας αφαιρείται, από την στιγμή που ενηλικιωνόμαστε.

Από εκεί και πέρα, το τι κάνουμε, το τι σκεφτόμαστε και το τι νοιώθουμε είναι δική μας ευθύνη και υπόθεση. Μόνο αν πάρουμε το 100% της ευθύνης της ζωής μας, θα μπορέσουμε να απαλλαγούμε από την κακία που νοιώθουμε στην ψυχή μας. Μόνο αν μάθουμε να συγχωρούμε, θα απελευθερωθούμε και θα συνεχίσουμε στο δικό μας ταξίδι. Γιατί όσο κρατάμε την κακία, άλλο τόσο μας κρατάει και αυτή. Εγκλωβιζόμαστε στον αρνητισμό, στο μίσος και στην κλάψα, με αποτέλεσμα, να αποσυντονιζόμαστε, να μένουμε κολλημένοι στο παρελθόν και σε κάτι που μόνο κακό μας κάνει.

Βάλτε την συγχώρεση στο πρόγραμμά σας. Λίγα πράγματα αξίζει να τα κουβαλάτε μαζί σας. Ειδικά όταν σας ψυχοπλακώνουν και σας βασανίζουν χωρίς τελειωμό. Η κακία είναι βάρος στην ψυχή. Αφήστε το φως της συγχώρεσης να σας λυτρώσει. Με το κρατάτε κακία, τον εαυτό σας τιμωρείτε. Αυτός που σας έβλαψε, μπορεί και να μην το καταλαβαίνει ή να μην το θυμάται ή να μην υπάρχει.

Κανείς δεν σας ζητάει να αγκαλιάσετε αυτόν που σας αδίκησε. Όμως μπορείτε , τουλάχιστον να τον συγχωρέσετε, να απελευθερωθείτε και να συνεχίσετε , απρόσκοπτα πια, να δημιουργείτε τη δική σας ζωή και τον δικό σας παράδεισο. Έναν παράδεισο όπου το μίσος και η κακία δεν έχουν καμιά θέση. Η ζωή είναι μικρή και χρειάζεται να την ζήσουμε με αγάπη.



Συγγραφέας Γιάννης Αραχωβίτης

enallaktikidrasi.com Πηγή «Η κακία είναι μια ανοησία για εκείνους που δεν έχουν καταλάβει ότι δεν ζούμε για πάντα»

Κυριακή 5 Αυγούστου 2018. Η Μνήμη Τρέχει Ξανά: Πορεία για τον Τάσο Ισαάκ και τον Σολωμού Σολωμού.

Η Μνήμη Τρέχει Ξανά – Πορεία Μνήμης Ισαάκ-Σολωμού – ΚΥΡΙΑΚΗ 5 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2018

Μόλις 22 χρόνια έχουν περάσει από τον Αύγουστο του 1996 όταν δύο ήρωες προστέθηκαν στο Πάνθεον της αξιοπρέπειας του κυπριακού Ελληνισμού.

Ήταν 11 Αυγούστου όταν ο Τάσος Ισαάκ, ένα παλληκάρι από την Αμμόχωστο, έμπαινε μέσα στη φωτιά για να σώσει την τιμή της πατρίδας του, αλλά και τους συνοδοιπόρους του σε ένα ταξίδι με προορισμό την κατεχόμενη Αμμόχωστο.

Τρεις μέρες μετά, ο ξάδερφός του, Σολωμός Σολωμού, ανέβαινε μοτοσυκλέτα του Τάσου, μη μπορώντας να ανεχτεί το κατοχικό σύμβολο που επισκίαζε τα χώματα του τόπου του.




Ως Πρωτοβουλία Μνήμης Ισαάκ-Σολωμού, στώμεν καλώς. Αντιλαμβανόμενοι την υποχρέωση έναντι στον Τάσο και στον Σολή και με τον νου πάντα στο κατοχικό οδόφραγμα της Δερύνειας, σε ό,τι αυτό κουβαλά και σε κάθε γωνιά της τουρκοκρατούμενης Κύπρου, τιμούμε και φέτος τη μνήμη τους και δεν δίνουμε συγχωροχάρτι στους δολοφόνους τους, που κυκλοφορούν ελεύθεροι πότε μέσα σε παράνομα βουλευτικά μέγαρα και πότε στα ίδια μας τα κλεμμένα σπίτια.

Η Πρωτοβουλία Μνήμης Ισαάκ-Σολωμού, με περιουσία τις μοτοσυκλέτες, τις αρχές και τις αξίες της και χωρίς να απαιτεί οφίτσια και παράσημα, δεν ξεχνά. Αντιστέκεται και επιμένει να παλεύει για τη δικαιοσύνη, μνημονεύοντας τους δύο λεβέντες, η θυσία των οποίων είναι επαρκής για να καταδείξει το έγκλημα που γίνεται εις βάρος της Κύπρου.

Συγκεντρωνόμαστε και φέτος σε όλες τις πόλεις της ελεύθερης Κύπρου για να αποτίσουμε φόρο τιμής στον Τάσο και στον Σολωμό, να καταδικάσουμε ξανά τη δολοφονία τους, μα και να τονίσουμε την ανάγκη τερματισμού της κατοχής και αποχώρησης των τουρκικών στρατευμάτων από το νησί μας. Μόνο τότε θα σιγήσουν οι μοτοσυκλέτες της Πρωτοβουλίας Μνήμης Ισαάκ-Σολωμού. Όταν οι ψυχές του Τάσου και του Σολή αναπαυθούν ελεύθερες στην ωραία και βασανισμένη Αμμόχωστό τους. Όταν οι Κερυνειώτες, οι Μορφίτες, οι Καρπασίτες μπορέσουν επιτέλους να κουβαλήσουν το χώμα της Δερύνειας στα σπίτια και στα πεζούλια τους.

Η Πορεία Μνήμης Ισαάκ-Σολωμού θα ξεκινήσει, με γεμάτο το αίσθημα της υπερηφάνιας και της αξιοπρέπειας που μας άφησαν οι δύο ήρωες, από όλες τις πόλεις για να καταλήξει στο Κοιμητήριο του Παραλιμνίου, όπου οι μοτοσυκλετιστές θα παραστούν στο ετήσιο τρισάγιο.

Με τη λήξη του τρισαγίου, οι μοτοσυκλετιστές θα κατευθυνθούν στο κατοχικό οδόφραγμα της Δερύνειας και με αναμμένες τις μηχανές θα τιμήσουν με τον δέοντα τρόπο τον Τάσο και τον Σολωμό που δολοφονήθηκαν άγρια λίγα μέτρα παρακάτω, εκεί που ο κατοχικός στρατός δεν επιτρέπει τη διέλευση.

Η Πρωτοβουλία Μνήμης Ισαάκ-Σολωμού σας καλεί να φωνάξετε μαζί της για τη δικαίωση των θυσιών των δύο παλληκαριών της Αμμοχώστου. Σας καλεί να τιμήσετε τη μνήμη τους, με τις μηχανές στον ίσιο δρόμο που μας πάει σε Μόρφου, Κερύνεια και Αμμόχωστο.

ΣΗΜΕΙΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ – ΚΥΡΙΑΚΗ 5 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2018
ΛΕΥΚΩΣΙΑ 1: Χώρος στάθμευσης έναντι περιπτέρου «Οκτάγωνο» – ΩΡΑ: 7:30 π.μ.
ΛΕΥΚΩΣΙΑ 2: Κέντρο «Δροσιά» – Δρόμος Αστρομερίτη-Τροόδους – ΩΡΑ: 6:30 π.μ.
ΛΕΜΕΣΟΣ: Χώρος στάθμευσης «KCineplex» – ΩΡΑ: 7:30 π.μ.
ΛΑΡΝΑΚΑ: Κυκλικός κόμβος Ριζοελιάς – ΩΡΑ: 8:00 π.μ.
ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΣ: Κυκλικός κόμβος Αγίας Νάπας – ΩΡΑ: 8:30 π.μ.
ΠΑΦΟΣ: Χώρος στάθμευσης «Παφιακού» σταδίου – ΩΡΑ: 6:30 π.μ.

Σημαντικές πληροφορίες:
-Οι μοτοσυκλετιστές θα πρέπει να ακολουθούν τις οδηγίες των διοργανωτών.

-Όσοι συμμετέχουν στην πορεία θα πρέπει υποχρεωτικά να φορούν προστατευτικό κράνος και τη φανέλα της Πρωτοβουλίας Μνήμης Ισαάκ-Σολωμού, η οποία θα διανέμεται στους χώρους συγκέντρωσης.

-Δεν θα επιτραπεί η ενσωμάτωση στην πορεία ατόμων που φορούν φανέλες κομματικών και φοιτητικών νεολαιών, οργανώσεων, ποδοσφαιρικών ομάδων, στρατιωτικών σωματείων κλπ.

-Κομματικές, οπαδικές ή άλλες διακρίσεις δεν έχουν θέση στην προσφορά τιμής για τη μνήμη των ηρώων μας και στον αγώνα για αποκατάσταση των δικαιωμάτων μας.

-Κατά την παρουσία των μοτοσυκλετιστών στο κοιμητήριο Παραλιμνίου και στο Οδόφραγμα Δερύνειας ΔΕΝ θα φωνακτούν οποιαδήποτε συνθήματα. Σε καμία περίπτωση ΔΕΝ Θα δεχτούμε ενέργειες που είναι δυνατόν να σπιλώσουν τη μνήμη του Τάσου Ισαάκ και του Σολωμού Σολωμού.

-Όλες οι εκδηλώσεις της Πρωτοβουλίας Μνήμης θα διεξαχθούν με σοβαρότητα, σεβασμό και υπευθυνότητα, μακριά από εξάρσεις και σκοπιμότητες.

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΜΝΗΜΗΣ ΙΣΑΑΚ-ΣΟΛΩΜΟΥ

malkidis Πηγή Κυριακή 5 Αυγούστου 2018. Η Μνήμη Τρέχει Ξανά: Πορεία για τον Τάσο Ισαάκ και τον Σολωμού Σολωμού.

Ο Αγέλαος από τη Ναύπακτο, ήταν στρατηγός της Αιτωλικής Συμπολιτείας και θεωρούταν μία από τις σπουδαιότερες προσωπικότητες της εποχής του. Ιδιαίτερα γνωστός είναι για τον αγώνα του για ειρήνη στη Ναύπακτο και την προσπάθειά του όλοι οι Έλληνες να ζήσουν αδελφικά.
«Ος έφη δείν μάλιστα μεν μηδέποτε πολεμείν τούς Έλληνας αλλήλοις, αλλά μεγάλην χάριν έχειν τοις θεοίς, ει λέγοντες εν και ταυτό πάντες, και συμπλέκοντες τας χείρας, καθάπερ οι τούς ποταμούς διαβαίνοντες, δύναιντο τας των βαρβάρων εφόδους αποτριβόμενοι συσσώζειν σφας αυτούς και τας πόλεις…».

«Αυτός είπε ότι κατ’ εξοχήν οι Έλληνες σε καμμιά περίπτωση πια δεν πρέπει να πολεμούν μεταξύ τους, αλλά να χρεωστούν μεγάλη χάρη στο θεό, εάν με το να λένε όλοι να και το αυτό, δηλαδή να ομονοήσουν, και με το να συμπλέξουν τα χέρια, όπως κάνουν αυτοί πού διαβαίνουν τούς ποταμούς, θα μπορέσουν, αποκρούοντας τις εφόδους των βαρβάρων, να σώσουν, μαζί με τον εαυτό τους, και τις πόλεις τους…»
Ένας ακόμη σπουδαίος στρατηγός της Αιτωλικής Συμπολιτείας, ήταν ο Αγέλαος, Ναυπάκτιος στην καταγωγή. Η θητεία του ως
στρατηγός ή Αιτωλάρχης, συνέπεσε με τις δραματικές εξελίξεις της περιόδου του 3ου-2ου αιώνα π.Χ., όπου η Ελλάδα αλληλοσπαραζόταν από εμφύλιες συγκρούσεις και οι Ρωμαίοι από τα δυτικά, ορέγονταν τα ελληνικά εδάφη. Ελάχιστοι ήταν αυτοί όπου μπορούσαν να προβλέψουν τις μελλοντικές κινήσεις των Ρωμαίων, που δεν ήταν τίποτε άλλο παρά να εκμεταλλευτούν τις εσωτερικές διαμάχες και αδυναμίες των Ελλήνων.

Ο Αγέλαος αποτελούσε μια τέτοια προσωπικότητα και με το κύρος που τον χαρακτήριζε ως ηγέτη των Αιτωλών, πρωτοστάτησε να πραγματοποιηθεί μια συνάντηση μεταξύ εκπροσώπων των ελληνικών πόλεων, προκειμένου να ληφθούν μέτρα και να συζητηθούν τα πάντα που είχαν σχέση με το μέλλον της Ελλάδας. Πίστευε – κι αυτή ήταν η πραγματικότητα – ότι Μακεδόνες, Αιτωλοί και Αχαιοί, ήταν οι μοναδικοί που μπορούσαν να προβάλλουν αντίσταση στον ρωμαϊκό επεκτατισμό.

Η διάσκεψη πραγματοποιήθηκε το 217 π.Χ. κοντά στην πόλη της Ναυπάκτου, αφού πρώτα είχε απελευθερωθεί ο Αιτωλός Κλεόνικος από τους Αχαιούς (σημ. υπήρχαν ήδη συγκρούσεις Αιτωλών και Αχαιών). Είναι άγνωστο εάν ο Αγέλαος ήταν ήδη στρατηγός της Αιτωλικής Συμπολιτείας κατά τη διάρκεια της διάσκεψης ή είχε κάποιον τιμητικό τίτλο ως εκπρόσωπος των Αιτωλών.

Οι μόνες πληροφορίες που έχουμε για την ύστατη συνάντηση αυτή των ελληνικών αντιπροσώπων στη Ναύπακτο, προέρχονται από τον φιλορωμαίο ιστορικό Πολύβιο, ο οποίος απορρίπτει σαν πληροφορία τις διάφορες απόψεις που εκτέθηκαν εκεί ως ανάξιες λόγου και αναφέρει την ομιλία του Αγέλαου, ως τη μόνη σπουδαία. Εξάλλου, η γενικότερη αρνητική τοποθέτηση του Πολύβιου προς τους Αιτωλούς, δικαιολογεί και την περιφρόνησή του σε αυτή τη συνάντηση.

Σύμφωνα με τον Πολύβιο λοιπόν, μέρος της ομιλίας του Αγέλαου ήταν και η κάτωθι:

«Ποτέ δεν πρέπει να πολεμούν οι Έλληνες μεταξύ τους, αλλά να χρωστούν μεγάλη χάρη στους θεούς, αν μπορούσαν, με μια σκέψη και δένοντας τα χέρια, όπως αυτοί που περνάνε ποτάμια, να αποκρούουν τις επιθέσεις των βαρβάρων σώζοντας τον εαυτό τους και τις πόλεις τους. Αν όμως αυτό είναι εντελώς αδύνατον, τουλάχιστον τώρα έπρεπε να συμφωνήσουν και να φυλάγονται λαμβάνοντας υπόψη τους ισχυρούς στρατούς και το μεγάλο πόλεμο που έχει αρχίσει στη Δύση. Γιατί είναι φανερό στον καθένα, που και λίγο ανακατεύεται με την πολιτική, ότι, είτε ο Καρχηδόνιοι νικήσουν τους Ρωμαίους είτε οι Ρωμαίοι τους Καρχηδόνιους, είναι φυσικό να μην περιοριστούν οι νικητές με κανέναν τρόπο στην κυριαρχία της Ιταλίας και της Σικελίας, αλλά να έρθουν στην Ελλάδα και να προσπαθήσουν να επεκτείνουν τα σχέδια τους και την εξουσία τους.

Γι’ αυτό λοιπόν, πρέπει όλοι να καιροφυλακτούν και ιδιαίτερα ο Φίλιππος. Αυτό σημαίνει, ότι πρέπει να σταματήσει να φθείρει τις δυνάμεις των άλλων Ελλήνων πολεμώντας εναντίον τους και κάνοντάς τους εύκολη λεία των επιτιθέμενων, αλλά αντίθετα να φροντίζει εξίσου για όλους, σαν να ανήκει όλη η Ελλάδα στον ίδιο. Γιατί μόνο έτσι θα έχει την εύνοια και ακόμα την υποστήριξή τους σε κάθε ξένη επιβουλή. Έπειτα εκείνος που θα θελήσει να επιτεθεί εναντίον του θα διστάσει να το πράξει, αν γνωρίζει ότι οι άλλοι Έλληνες είναι με το μέρος του.

Ο βασιλιάς της Μακεδονίας πρέπει να στρέψει τη δραστηριότητά του στη Δύση, γιατί δεν θα ήταν καθόλου απίθανο στην κατάλληλη περίσταση να επεκτείνει την κυριαρχία του και εκεί. Η παρούσα περίσταση, είναι κατάλληλη για την πραγματοποίηση αυτής της ελπίδας. Τυχόν διαφορές του με τους άλλους Έλληνες, να τις αναβάλει για αργότερα, όταν δηλαδή δεν θα υπήρχε εξωτερικός κίνδυνος. Γιατί αν ποτέ τα νέφη της Δύσης έρθουν στην Ελλάδα, πολύ φοβούμαι ότι, χωρίς να το θέλουμε, θα σταματήσουμε να φιλονικούμε μεταξύ μας, ή να συμβιβαζόμαστε όπως τώρα. Τότε θα παρακαλούμε τους Θεούς να μας δώσουν και πάλι την ελευθερία να ρυθμίζουμε τις διαφορές μας μόνοι μας, όποτε θέλουμε-αλλά θα είναι πολύ αργά. Δεν πρέπει να περιμένουμε να σταθούν πάνω από την Ελλάδα τα νέφη που συσσωρεύονται στη Δύση».


Δυστυχώς, δεν έχουν διασωθεί ή ανευρεθεί τα πρακτικά της συνάντησης, κι έτσι δεν έχουμε πλήρη εικόνα των λόγων των υπόλοιπων συνέδρων, αλλά και ούτε ολόκληρη την ομιλία του Αγέλαου. Ωστόσο, μέσα από τα παραπάνω δραματικά αυτά λόγια του Αιτωλού εκπροσώπου, διαφαίνεται η διορατικότητα, η πολιτική του αντίληψη και το φιλειρηνικό του πνεύμα. Τα εμπνευσμένα λόγια του, προκάλεσαν βαθιά απήχηση, ώστε όλοι οι αντιπρόσωποι, μετέφεραν τα λόγια ειρήνης στις πόλεις τους, ενισχύοντας την ελπίδα για μια ένωση των ελληνικών πόλεων απέναντι στους Ρωμαίους.

Μάλιστα, οι Αθηναίοι τίμησαν τον Αγέλαο, ανακηρύσσοντάς τον στρατηγό της πόλης τους. Δυστυχώς, η καχυποψία σε συνδυασμό με τη ρωμαϊκή προπαγάνδα, έθεσαν τον Αγέλαο στο περιθώριο, δεχόμενος μάλιστα κατηγορίες πως ο σκοπός του ήταν να ωφελήσει την Αιτωλική Συμπολιτεία. Έτσι, λίγο καιρό μετά, ξανάρχισαν οι εμφύλιες διαμάχες και οι φόβοι του Αγέλαου επαληθεύτηκαν. Ήταν ζήτημα χρόνου να εισέλθουν οι Ρωμαίοι στην Ελλάδα ως «απελευθερωτές», γεγονός το οποίο συνέβη μετά από 20 χρόνια.

Η διάσκεψη της Ναυπάκτου και ο βαρυσήμαντος λόγος του Αγέλαου, είναι μια μεγάλη στιγμή του Ελληνισμού της αρχαιότητας.

Λίγα χρόνια αργότερα, ένας Ακαρνάνας, ο Λυκίσκος, εξέθετε τις ίδιες ανησυχίες για το μέλλον της Ελλάδας. Ήταν η τελευταία φορά, που ένας Αιτωλός κι ένας Ακαρνάνας, δύο Έλληνες μίλησαν για αλληλεγγύη, ενότητα και ομόνοια κι αυτό συγκλόνισε πολλούς, δυστυχώς όμως χωρίς αποτέλεσμα.

Τα λόγια του Αγέλαου, αλλά και του Λυκίσκου, θα πρέπει να διδάσκονται σε όλους τους Έλληνες, αφού πάντοτε είναι επίκαιρα.

Πηγή

elhalflashbacksΠηγή Αγέλαος ο Ναυπάκτιος και η προσπάθειά του όλοι οι Έλληνες να ζήσουν αδελφικά

Για δεύτερη συνεχόμενη ημέρα η στήλη θα συνεχίσει τις βουτιές στο αρχείο, όπου ψάχνοντας μπορεί κανείς να ανακαλύψει μικρές και μεγάλες ιστορίες που αφορούν τα έργα και τις ημέρες του πολιτικού προσωπικού της χώρας που βαρύνεται με την…

ανοχή και την εξυπηρέτηση άλλοτε των ατομικών και άλλοτε των οικονομικών συμφερόντων που βρίσκονταν πίσω από το πανελλαδικό όργιο των καταπατήσεων και της αυθαίρετης δόμησης.

Σήμερα, και με τη βοήθεια του αρχείου, θα βρεθούμε στο όχι και τόσο μακρινό 2013, όταν το τότε συγκυβερνών κόμμα της ΔΗΜ.ΑΡ. τα έβαζε με την υπουργό Τουρισμού Όλγα Κεφαλογιάννη, που είχε φρενάρει τις κατεδαφίσεις 80 παράνομων τουριστικών κτισμάτων στην πατρίδα της, την Κρήτη, εξυπηρετώντας με τον τρόπο αυτό τα συμφέροντα γνωστής οικογένειας ξενοδόχων του νησιού.

Ήταν Μάρτιος του 2013. Η Όλγα Κεφαλογιάννη ήταν υπουργός Τουρισμού της συγκυβέρνησης Σαμαρά – Βενιζέλου. Στην Κρήτη, σε εφαρμογή πρωτοκόλλων κατεδάφισης που εκκρεμούσαν επί χρόνια, είχαν ξηλωθεί τμήματα δύο ξενοδοχείων. Και ενώ στο πρόγραμμα υπήρχαν άλλες 80 κατεδαφίσεις, αυτές ουδέποτε έγιναν, καθώς αντέδρασε έντονα η υπουργός Τουρισμού και στέλεχος της Ν.Δ.! Η Όλγα Κεφαλογιάννη είχε αντιδράσει έντονα αρχικά στις δύο κατεδαφίσεις και ακύρωσε με παρέμβασή της όλες τις υπόλοιπες μέχρι νεωτέρας! Δηλαδή διά παντός!

Ανατρέχοντας, λοιπόν, σε δημοσιεύματα εκείνων των ημερών στα ΜΜΕ της Κρήτης, διαβάζουμε ότι ένα εκ των δύο αυθαιρέτων που είχε κατεδαφιστεί τον Μάρτιο του 2013 ανήκε στον μεγαλοξενοδόχο Κωνσταντίνο Μαντωνανάκη (πατέρα του Παντελή Μαντωνανάκη του Grand Resort Lagonissi και του Εlounda Palace), που αντέδρασε έντονα μόλις οι μπουλντόζες πήγαν να γκρεμίσουν τις υπαίθριες εγκαταστάσεις του. Προσπάθησε να τις εμποδίσει και από τα επεισόδια που έλαβαν χώρα έξω από το ξενοδοχείο του στα Μάλια κατέληξε στο αυτόφωρο! Οι αντιδράσεις του Κ. Μαντωνανάκη αλλά και ο σχεδιασμός να κατεδαφιστούν περίπου άλλα 80 αυθαίρετα κτίσματα σε όλη την Κρήτη προκάλεσαν την παρέμβαση της Ό. Κεφαλογιάννη, η οποία σε ανακοίνωσή της μίλησε για έλλειψη συντονισμού αλλά και για σοβαρές παρενέργειες στον τουρισμό εν όψει της έναρξης της τουριστικής περιόδου!

Προφανώς και όλες αυτές οι μικρές και μεγάλες ιστορίες που μπορεί κανείς εύκολα να εντοπίσει στο νεοδημοκρατικό παρελθόν αποτελούν “περασμένα ξεχασμένα” για το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, που με μισόλογα όσον αφορά το παρελθόν και με υπεκφυγές όσον αφορά το αύριο επιχειρεί τη μεγάλη απόδραση από τις ευθύνες και τις ενοχές που διαχρονικά τς βαραίνουν.

Πέτρος Κατσάκος (Αυγή)

Πηγή Η Όλγα και οι φίλοι της…

Ο Αγέλαος από τη Ναύπακτο, ήταν στρατηγός της Αιτωλικής Συμπολιτείας και θεωρούταν μία από τις σπουδαιότερες προσωπικότητες της εποχής του. Ιδιαίτερα γνωστός είναι για τον αγώνα του για ειρήνη στη Ναύπακτο και την προσπάθειά του όλοι οι Έλληνες να ζήσουν αδελφικά.
«Ος έφη δείν μάλιστα μεν μηδέποτε πολεμείν τούς Έλληνας αλλήλοις, αλλά μεγάλην χάριν έχειν τοις θεοίς, ει λέγοντες εν και ταυτό πάντες, και συμπλέκοντες τας χείρας, καθάπερ οι τούς ποταμούς διαβαίνοντες, δύναιντο τας των βαρβάρων εφόδους αποτριβόμενοι συσσώζειν σφας αυτούς και τας πόλεις…».

«Αυτός είπε ότι κατ’ εξοχήν οι Έλληνες σε καμμιά περίπτωση πια δεν πρέπει να πολεμούν μεταξύ τους, αλλά να χρεωστούν μεγάλη χάρη στο θεό, εάν με το να λένε όλοι να και το αυτό, δηλαδή να ομονοήσουν, και με το να συμπλέξουν τα χέρια, όπως κάνουν αυτοί πού διαβαίνουν τούς ποταμούς, θα μπορέσουν, αποκρούοντας τις εφόδους των βαρβάρων, να σώσουν, μαζί με τον εαυτό τους, και τις πόλεις τους…»
Ένας ακόμη σπουδαίος στρατηγός της Αιτωλικής Συμπολιτείας, ήταν ο Αγέλαος, Ναυπάκτιος στην καταγωγή. Η θητεία του ως
στρατηγός ή Αιτωλάρχης, συνέπεσε με τις δραματικές εξελίξεις της περιόδου του 3ου-2ου αιώνα π.Χ., όπου η Ελλάδα αλληλοσπαραζόταν από εμφύλιες συγκρούσεις και οι Ρωμαίοι από τα δυτικά, ορέγονταν τα ελληνικά εδάφη. Ελάχιστοι ήταν αυτοί όπου μπορούσαν να προβλέψουν τις μελλοντικές κινήσεις των Ρωμαίων, που δεν ήταν τίποτε άλλο παρά να εκμεταλλευτούν τις εσωτερικές διαμάχες και αδυναμίες των Ελλήνων.

Ο Αγέλαος αποτελούσε μια τέτοια προσωπικότητα και με το κύρος που τον χαρακτήριζε ως ηγέτη των Αιτωλών, πρωτοστάτησε να πραγματοποιηθεί μια συνάντηση μεταξύ εκπροσώπων των ελληνικών πόλεων, προκειμένου να ληφθούν μέτρα και να συζητηθούν τα πάντα που είχαν σχέση με το μέλλον της Ελλάδας. Πίστευε – κι αυτή ήταν η πραγματικότητα – ότι Μακεδόνες, Αιτωλοί και Αχαιοί, ήταν οι μοναδικοί που μπορούσαν να προβάλλουν αντίσταση στον ρωμαϊκό επεκτατισμό.

Η διάσκεψη πραγματοποιήθηκε το 217 π.Χ. κοντά στην πόλη της Ναυπάκτου, αφού πρώτα είχε απελευθερωθεί ο Αιτωλός Κλεόνικος από τους Αχαιούς (σημ. υπήρχαν ήδη συγκρούσεις Αιτωλών και Αχαιών). Είναι άγνωστο εάν ο Αγέλαος ήταν ήδη στρατηγός της Αιτωλικής Συμπολιτείας κατά τη διάρκεια της διάσκεψης ή είχε κάποιον τιμητικό τίτλο ως εκπρόσωπος των Αιτωλών.

Οι μόνες πληροφορίες που έχουμε για την ύστατη συνάντηση αυτή των ελληνικών αντιπροσώπων στη Ναύπακτο, προέρχονται από τον φιλορωμαίο ιστορικό Πολύβιο, ο οποίος απορρίπτει σαν πληροφορία τις διάφορες απόψεις που εκτέθηκαν εκεί ως ανάξιες λόγου και αναφέρει την ομιλία του Αγέλαου, ως τη μόνη σπουδαία. Εξάλλου, η γενικότερη αρνητική τοποθέτηση του Πολύβιου προς τους Αιτωλούς, δικαιολογεί και την περιφρόνησή του σε αυτή τη συνάντηση.

Σύμφωνα με τον Πολύβιο λοιπόν, μέρος της ομιλίας του Αγέλαου ήταν και η κάτωθι:

«Ποτέ δεν πρέπει να πολεμούν οι Έλληνες μεταξύ τους, αλλά να χρωστούν μεγάλη χάρη στους θεούς, αν μπορούσαν, με μια σκέψη και δένοντας τα χέρια, όπως αυτοί που περνάνε ποτάμια, να αποκρούουν τις επιθέσεις των βαρβάρων σώζοντας τον εαυτό τους και τις πόλεις τους. Αν όμως αυτό είναι εντελώς αδύνατον, τουλάχιστον τώρα έπρεπε να συμφωνήσουν και να φυλάγονται λαμβάνοντας υπόψη τους ισχυρούς στρατούς και το μεγάλο πόλεμο που έχει αρχίσει στη Δύση. Γιατί είναι φανερό στον καθένα, που και λίγο ανακατεύεται με την πολιτική, ότι, είτε ο Καρχηδόνιοι νικήσουν τους Ρωμαίους είτε οι Ρωμαίοι τους Καρχηδόνιους, είναι φυσικό να μην περιοριστούν οι νικητές με κανέναν τρόπο στην κυριαρχία της Ιταλίας και της Σικελίας, αλλά να έρθουν στην Ελλάδα και να προσπαθήσουν να επεκτείνουν τα σχέδια τους και την εξουσία τους.

Γι’ αυτό λοιπόν, πρέπει όλοι να καιροφυλακτούν και ιδιαίτερα ο Φίλιππος. Αυτό σημαίνει, ότι πρέπει να σταματήσει να φθείρει τις δυνάμεις των άλλων Ελλήνων πολεμώντας εναντίον τους και κάνοντάς τους εύκολη λεία των επιτιθέμενων, αλλά αντίθετα να φροντίζει εξίσου για όλους, σαν να ανήκει όλη η Ελλάδα στον ίδιο. Γιατί μόνο έτσι θα έχει την εύνοια και ακόμα την υποστήριξή τους σε κάθε ξένη επιβουλή. Έπειτα εκείνος που θα θελήσει να επιτεθεί εναντίον του θα διστάσει να το πράξει, αν γνωρίζει ότι οι άλλοι Έλληνες είναι με το μέρος του.

Ο βασιλιάς της Μακεδονίας πρέπει να στρέψει τη δραστηριότητά του στη Δύση, γιατί δεν θα ήταν καθόλου απίθανο στην κατάλληλη περίσταση να επεκτείνει την κυριαρχία του και εκεί. Η παρούσα περίσταση, είναι κατάλληλη για την πραγματοποίηση αυτής της ελπίδας. Τυχόν διαφορές του με τους άλλους Έλληνες, να τις αναβάλει για αργότερα, όταν δηλαδή δεν θα υπήρχε εξωτερικός κίνδυνος. Γιατί αν ποτέ τα νέφη της Δύσης έρθουν στην Ελλάδα, πολύ φοβούμαι ότι, χωρίς να το θέλουμε, θα σταματήσουμε να φιλονικούμε μεταξύ μας, ή να συμβιβαζόμαστε όπως τώρα. Τότε θα παρακαλούμε τους Θεούς να μας δώσουν και πάλι την ελευθερία να ρυθμίζουμε τις διαφορές μας μόνοι μας, όποτε θέλουμε-αλλά θα είναι πολύ αργά. Δεν πρέπει να περιμένουμε να σταθούν πάνω από την Ελλάδα τα νέφη που συσσωρεύονται στη Δύση».


Δυστυχώς, δεν έχουν διασωθεί ή ανευρεθεί τα πρακτικά της συνάντησης, κι έτσι δεν έχουμε πλήρη εικόνα των λόγων των υπόλοιπων συνέδρων, αλλά και ούτε ολόκληρη την ομιλία του Αγέλαου. Ωστόσο, μέσα από τα παραπάνω δραματικά αυτά λόγια του Αιτωλού εκπροσώπου, διαφαίνεται η διορατικότητα, η πολιτική του αντίληψη και το φιλειρηνικό του πνεύμα. Τα εμπνευσμένα λόγια του, προκάλεσαν βαθιά απήχηση, ώστε όλοι οι αντιπρόσωποι, μετέφεραν τα λόγια ειρήνης στις πόλεις τους, ενισχύοντας την ελπίδα για μια ένωση των ελληνικών πόλεων απέναντι στους Ρωμαίους.

Μάλιστα, οι Αθηναίοι τίμησαν τον Αγέλαο, ανακηρύσσοντάς τον στρατηγό της πόλης τους. Δυστυχώς, η καχυποψία σε συνδυασμό με τη ρωμαϊκή προπαγάνδα, έθεσαν τον Αγέλαο στο περιθώριο, δεχόμενος μάλιστα κατηγορίες πως ο σκοπός του ήταν να ωφελήσει την Αιτωλική Συμπολιτεία. Έτσι, λίγο καιρό μετά, ξανάρχισαν οι εμφύλιες διαμάχες και οι φόβοι του Αγέλαου επαληθεύτηκαν. Ήταν ζήτημα χρόνου να εισέλθουν οι Ρωμαίοι στην Ελλάδα ως «απελευθερωτές», γεγονός το οποίο συνέβη μετά από 20 χρόνια.

Η διάσκεψη της Ναυπάκτου και ο βαρυσήμαντος λόγος του Αγέλαου, είναι μια μεγάλη στιγμή του Ελληνισμού της αρχαιότητας.

Λίγα χρόνια αργότερα, ένας Ακαρνάνας, ο Λυκίσκος, εξέθετε τις ίδιες ανησυχίες για το μέλλον της Ελλάδας. Ήταν η τελευταία φορά, που ένας Αιτωλός κι ένας Ακαρνάνας, δύο Έλληνες μίλησαν για αλληλεγγύη, ενότητα και ομόνοια κι αυτό συγκλόνισε πολλούς, δυστυχώς όμως χωρίς αποτέλεσμα.

Τα λόγια του Αγέλαου, αλλά και του Λυκίσκου, θα πρέπει να διδάσκονται σε όλους τους Έλληνες, αφού πάντοτε είναι επίκαιρα.

Πηγή

elhalflashbacksΠηγή Αγέλαος ο Ναυπάκτιος και η προσπάθειά του όλοι οι Έλληνες να ζήσουν αδελφικά