18 January, 2019
Home / Διαφορα (Page 982)

Επώνυμοι είθισται να ονομάζονται οι γνωστοί στο ευρύ κοινό. Καλλιτέχνες, διανοούμενοι, πανεπιστημιακοί, δημοσιογράφοι κ.α. Βέβαια…
καταχρηστικώς χρησιμοποιείται η λέξη αυτή, διότι όλοι έχουν επώνυμο.

Αλλά ας δεχθούμε την χρήση της χάριν συνεννοήσεως.

Προσφάτως κυκλοφόρησε μια λίστα επωνύμων οι οποίοι τάσσονται υπέρ της Συμφωνίας των Πρεσπών. Με γειά τους με χαρά τους οι άνθρωποι να έχουν γνώμη και να την εκφράζουν όταν τους δίνεται δημόσιο βήμα, αλλά προς τι η συλλογή υπογραφών και η συνυπογραφή του κειμένου;

Μα είναι προφανές: το ειδικό βάρος του επωνύμου –πόσω μάλλον η σώρευση ονομάτων με κύρος, φήμη, αναγνωρισιμότητα κλπ- επιστρατεύεται για να δείξει στο πόπολο τον σωστό δρόμο. Διότι αυτοί ξέρουν. Αυτοί ξεχωρίζουν. Αυτοί είναι σημαντικοί και υπεύθυνοι άνθρωποι…

Εδώ, ο διδακτισμός του ειδήμονα, η σοφία του γνώστη και το φωτοστέφανοτου ευρέως γνωστού, δεν αθροίζονται για να παράσχουν πολύτιμο υλικό για σκέψη και προβληματισμό. Με ένα κείμενο λίγων γραμμών, τι να πρωτοπείς για ένα θέμα δύσκολο, πολύπτυχο και πολύπλοκο;

Πρόκειται για τέχνημα προπαγανδιστικού ναρκισσισμού και κυνικής υπεροψίας, που ξεπερνά το όριο της κοινής προπαγάνδας και λειτουργεί ως απροκάλυπτη τρομοκρατία έναντι του «απλού πολίτη».

Λειτουργούν περιφρονητικά απέναντι στην κοινωνία οι λίστες των επωνύμων. Όχι παιδευτικά. Εκμεταλλεύονται την συγκυρία και υπηρετούν σκοπιμότητες-πολιτικές και άλλες.

Δεν πρόκειται για την γόνιμη παρεμβατικότητα των διανοουμένων και των δημιουργών εν γένει, αλλά για επίδειξη υπεροπτικού διδακτισμού. Οι πεφωτισμένοι εναντίον της «μάζας»…

Εξάλλου, στις μαζικές αυτές λίστες συνήθως δεν κυριαρχούν οι διανοούμενοι που σέβονται τον εαυτό τους, αλλά οι «ευκλεώς στοιχημένοι» που θα έλεγε ο αείμνηστος Νίκος Καρούζος. Κι αν υπάρχουν, θεωρώντας ότι υπηρετούν το γενικό καλό, δεν σκέφτονται προτού δανείσουν την υπογραφή τους ότι μετέχουν σε ένα εγχείρημα χειραγώγησης και ιδιότυπης προπαγανδιστικής βίας;

Στις γκρίζες εποχές της χώρας μας, τότε που Αριστερά ήταν διωκόμενη και φιμωμένη, οι λίστες αυτές όντως είχαν νόημα. Ήθελαν να δείξουν ότι υπάρχει και η γνώμη των άλλων που δεν είχαν φωνή. Επρόκειτο για τις θέσεις σημαντικών ανθρώπων που δεν συμμερίζονταν την κρατούσα άποψη για την πορεία της χώρας.

Τότε, η συνυπογραφή αιρετικού κειμένου δεν ήταν παίξε γέλασε. Απαιτούσε τόλμη. Και αποτύπωνε το ρίσκο του ιδεολόγου. Ενώ σήμερα –από το τέλος της χούντας και εντεύθεν- δεν έχουν κανένα νόημα οι συλλογικές υπογραφές πλην του αναλυτικά προεκτεθέντος.

Πρόκειται για την τρομοκρατία που ασκούν οι επώνυμοι στο πόπολο…

Γιάννης Τριάντης

Πηγή Η τρομοκρατία των επωνύμων…

Η Δύναμη του Ελληνισμού στην Ευρώπη !️

Άγαλμα του Ηρακλή στη Γερμανία, Kάσσελ !


[Μ.Δ.]

Πηγή Η Δύναμη του Ελληνισμού στην Ευρώπη !️ Άγαλμα του Ηρακλή στη Γερμανία, Kάσσελ !

Ορολογία βγαλμένη από τα πιο σκοτεινά και αιματοβαμμένα κεφάλαια της παγκόσμιας ιστορίας χρησιμοποίησε ο γραμματέας της Πολιτικής Επιτροπής της ΝΔ, Λευτέρης Αυγενάκης, κατά την…
ομιλία του στη σημερινή συνεδρίαση του εν λόγω «γαλάζιου» οργάνου.

Συγκεκριμένα, ο κ. Αυγενάκης αναφερόμενος στις επόμενες εκλογές και στον ΣΥΡΙΖΑ, ανέφερε χαρακτηριστικά: «Οι επόμενες εκλογές θα είναι ένας «κεραυνοβόλος πόλεμος». Έχουμε απέναντί μας έναν αδίστακτο αντίπαλο που λειτουργεί χωρίς κανόνες, χωρίς δεοντολογία, χωρίς ηθική, αποφασισμένο να μείνει στην εξουσία με κάθε τρόπο, βανδαλίζοντας τους θεσμούς».

Τι είναι όμως ο «κεραυνοβόλος πόλεμος»

Ο όρος «κεραυνοβόλος πόλεμος» (από το γερμανικό «Μπλίτσκριγκ» (Blitzkrieg), «πόλεμος-αστραπή») αναφέρεται σε πολεμική τακτική, την οποία επινόησε και εφάρμοσε ο Γερμανός στρατηγός Χάιντς Γκουντέριαν κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Επονομάστηκε έτσι επειδή περιλάμβανε αιφνιδιαστικές επιθέσεις, ταχύτατες προωθήσεις δυνάμεων στην εχθρική περιοχή με συντονισμένη ισχυρή υποστήριξη από αεροπορικές δυνάμεις, που κτυπούσαν και αιφνιδίαζαν τον εχθρό όπως ακριβώς θα έκανε ένας κεραυνός. Οι Γερμανικές δυνάμεις όφειλαν πολλές από τις νίκες τους στην τακτική αυτή: Η κατάληψη της Πολωνίας, η Εισβολή και κατάληψη της Γαλλίας – 1940, οι αρχικές επιτυχίες στην Εισβολή στη Σοβιετική Ένωση ήταν αποτέλεσμα αυτής ακριβώς της τακτικής.

(Με πληροφορίες από wikipedia)

altsantiri.gr

Πηγή Πολεμικές τακτικές των… ναζί «ξέθαψε» ο Αυγενάκης!..

Οκ ! Εξαφανίστηκαν δυο Αφγανά «ανήλικα «. 

Το ένα γεννημένο 1/1 ως είθισται ,το άλλο 6/6 έτσι γιατί υπάρχουν και ….εξαιρέσεις !
Οποια τα δει ,ας αλλάξει δρόμο ειδικά αν είναι νεαρή κοπέλλα .Οχι τίποτα ,μην κινδυνεύσουν τα έρμα !
Κι αν χάθηκαν προς Βορρά μεριά ,μην ανησυχείτε ,οι Γερμανοί θα μας τα επιστρέψουν .Ποιό εύκολα χάνεις σήμερα ελέφαντα παρά απροστάτευτα «ανήλικα» Αφγανάκια .
Ας ειν’καλά ο Αλέξης μας που φρόντισε γι αυτό .

Ευστρατία


Εξαφανίστηκαν δύο ανήλικοι από τη Δομή Φιλοξενίας στην ΚαστοριάΠηγή Οκ ! Εξαφανίστηκαν δυο Αφγανά "ανήλικα ".

 Της πολιτικής, βεβαίως βεβαίως. Τον πρώτο (Καραμανλή) ο Κυριακος τον έχει στριμώξει στην γωνία. Με το αριστερό χέρι του κλείνει τον…

δρόμο προς τα δεξιά και το κέντρο (της αίθουσας). Ενώ με το δεξί του κουνάει το δάχτυλο.

Τον άλλον (Σαμαρά), τον πιάνει από το μανίκι (έτσι καναν τα κόμματα, παλαιόθεν).

Τώρα, τι ακριβώς τους λέει, θα σας γελάσουμε (αν και κάτι μας έρχεται στο νου)…


Οι φωτό από το enimerosi24

Πηγή Τα παιδιά της πιάτσας…


Γνώριζα ήδη την εκδοχή πού θεωρεί ότι το όνομά της προέρχεται από την Ελληνική λέξη «σκότια χώρα» δηλαδή «σκοτεινή» χώρα, γεγονός πού είναι αληθές και απηχεί μία ανέκαθεν πραγματικότητα, εφ’ όσον οι ομίχλες και οι συννεφιές είναι η συνηθισμένη μετεωρολογική της κατάσταση.

Πέραν αυτού όμως, κανένα στοιχείο πού να παραπέμπει σε προφορικές παραδόσεις ή για ευρήματα αρχαίο-Ελληνικής παρουσίας στην Σκωτία σε ακαθόριστες χρονολογικά εποχές, δεν είχε υποπέσει στην αντίληψή μου, έως τότε…

Ωστόσο, για κάποιον πού έχει «πονηρευτεί» ερευνητικά, τα πράγματα είναι πιο εύκολα και αυτό επιβεβαιώθηκε όταν, σε έναν αρκετά λεπτομερή χάρτη της Σκωτίας και ειδικότερα των δυτικών παραλίων της, εντόπισα μία ονομασία πού μού φάνηκε «οικεία».

Πρόκειται για μία παραθαλάσσια πόλη στα νοτιοδυτικά της Γλασκώβης πού ονομάζεται «Ayr», γεωγραφικά είναι εντελώς «ανοιχτή» προς τον Βορρά και -τί απλό- θα πρέπει να υποφέρει από «αέρηδες», οπότε η ονομασία της έχει αντίστοιχη γλωσσική/νοηματική σημασία στην Ελληνική γλώσσα.

Από εκεί και πέρα, όλα ήταν ένα «παιχνίδι» στον χάρτη : Μία σειρά τοπωνύμια με «υποκρυπτόμενη» (στην Αγγλική γλώσσα), αρχαιοελληνική σημασία άρχισαν να αποκαλύπτονται διαδοχικά, προς έκπληξή μου.

Υπάρχει λοιπόν εκεί πέρα ένα νησί με το όνομα «Gigha» (δηλαδή Γίγας!!!), ενώ ένα άλλο ονομάζεται «Jura» (Γιούρα), όπως και το αντίστοιχο νησί των Κυκλάδων.

Βορειότερα, ένα άλλο νησί ονομάζεται «Colonsay». Εκ πρώτης όψεως η ονομασία υποκρύπτει την Ελληνική λέξη «Κολώνα», όμως το Αγγλικό λεξικό την αποδίδει και ως «αποικία» !!

Πολύ κοντά στα προηγούμενα, ένα άλλο νησί ονομάζεται «Ιοna» και βέβαια δεν χρειάζεται πολύ φαντασία για ν’ αναζητηθεί ο Ίωνας πρόγονός μας, ο ταξιδευτής / αποικιστής πού έφτασε εκεί, «τις οίδε» πότε. (Εκ των υστέρων πληροφορήθηκα από το διαδίκτυο ότι, στο συγκεκριμένο νησάκι έχουν εντοπισθεί και σημαντικά αρχαιολογικά ευρήματα αλλά χωρίς να προσδιορίζεται η «πατρότητά» τους…)

Στην συνέχεια, σ’ ένα άλλο μικρό νησί υπάρχει μία πόλη-λιμάνι πού ονομάζεται «Αchill» δηλαδή παραφθορά εκ τού «Αχιλλεύς» ή «Αχίλλειον» (!!!) δοθέν προφανώς προς τιμήν της μνήμης τού κορυφαίου Ομηρικού ήρωα των αρχαίων προγόνων μας.

Όμως και άλλος ονομαστός Ομηρικός ήρωας φαίνεται πώς έχει δώσει έμπνευση ονοματοθεσίας στην ίδια περιοχή, αφού ένας θαλάσσιος δίαυλος ονομάζεται «Εasdale», δηλαδή το «πέρασμα τού Αίαντα»!

Ωστόσο, εξ ίσου «Ομηρικές» ονοματοθεσίες είναι αδιαμφισβήτητα και τα τοπωνύμια «Kirkisbowl», δηλαδή «το κύπελλον» ή «το κοίλον» της Κίρκης αλλά και το «Aris aig», εκεί στα ίδια νησιωτικά περάσματα της Σκωτίας.

Ακόμη, εκπληκτικής «Ελληνικότητος» είναι και τα τοπωνύμια :

«Cori» («Κόρη»),

«Couros» («Κούρος»),

«Troon» («Τρώων») και

«Helen’s burg» («Ελένης κάστρον»), σε σημείο να νομίζει κάποιος ότι ομιλούμε για αρχαία παραλιακή ή νησιωτική ζώνη τού Αιγαίου ή τού Ιονίου πελάγους.

Τέλος, υπάρχει στην ίδια περιοχή, νησιωτικό συγκρότημα αποτελούμενο από τρία νησάκια, το οποίο ονομάζεται «Treshnish isles» (Τρία νησιά) !

Το εκπληκτικό στην περίπτωση αυτή είναι ότι, ο Βρετανός γεωγράφος – χαρτογράφος, προφανώς αγνοώντας τί σημαίνει στην Ελληνική γλώσσα «Τresh nish», εφ’ όσον παρέλαβε και κατέγραψε την ονομασία αυτή από την προφορική «ντοπιολαλιά», αυτονόητα προσέθεσε την Αγγλική ονομασία «Isles», οπότε δημιούργησε -άθελά του- έναν «ωραίο» λεκτικό πλεονασμό, δηλαδή καθ’ ερμηνείαν : «Τρία νησιά, νησιά» (…)

Συμπληρωματικά θα αναφέρω ότι, η ονομασία της ακτής έναντι των «Τριών Νησιών», ονομάζεται «Gometra», δηλαδή είναι προδήλως λεκτική σύνθεση από τις Ελληνικές λέξεις (Γή + Μέτρο).

Όλες αυτές οι ονομασίες αφορούν παραθαλάσσιες τοποθεσίες και νησιωτικά συγκροτήματα στον θαλάσσιο δίαυλο ανάμεσα στην νοτιοδυτική Σκωτία και την Βορειοανατολική Ιρλανδία και σε καμία περίπτωση τοποθεσίες της ενδοχώρας τους.

Και αυτό το στοιχείο επιβεβαιώνει την υπόθεση ότι, οι …«ονοματοθέτες» ήσαν μετά-Ομηρικοί αρχαίοι Έλληνες ναυτικοί – έμποροι – εξερευνητές, οι οποίοι προφανώς έφθασαν εκεί προς εμπορία μετάλλων (μιλάμε για την περιοχή όπου ήσαν οι περίφημες «Κασσιτερίδες νήσοι», απ’ όπου προμηθεύονταν τον πολύτιμο κασσίτερο οι δαιμόνιοι πρόγονοί μας…), χωρίς όμως να έχουν την δυνατότητα ή και την διάθεση να εισχωρήσουν στην ενδοχώρα, γι’ αυτό και δεν υπάρχουν εκεί αντίστοιχα αρχαίο-Ελληνικά τοπωνύμια.

Αξίζει να προστεθεί ότι, αρκετά βορειότερα, στο άκρο της χερσαίας Βόρειας Σκωτίας, υπάρχει πόλη-λιμάνι με την ονομασία «Τhurso» και -βέβαια- η λέξη αυτή δεν απέχει από την αρχαία Ελληνική λέξη «Θύρσος» την οποία το Επίτομο Λεξικό τού «Ηλίου» αποδίδει ως : «Ράβδον διακόσμητον εις τήν κορυφήν με φύλλα κισσού ή κώνον πίτυος και με ταινίες».

Όμως, εξ’ ίσου πιθανό είναι για εμάς, το συγκεκριμένο τοπωνύμιο να «απηχεί» πλόες ναυτικών από την αρχαία Μεσογειακή Ελληνική πόλη Ταρσό, έναντι της Ανατολικής Κύπρου.

Στο Αγγλοελληνικό λεξικό δεν βρήκαμε την αντίστοιχη λέξη/έννοια, επομένως, η ονοματοθεσία αυτή -όπως και οι περισσότερες από τις προηγούμενες- δ έ ν απηχούν κάποια αντίστοιχη έννοια στην Αγγλική, άρα δεν ονομάσθηκαν έτσι από τούς γνωστούς «πρώϊμους» λαούς της Βόρειας Βρετανίας (Πίκτους, Κέλτες ή Σάξωνες).

Είναι λοιπόν σαφές ότι, οι ονοματοθεσίες εκείνες διατηρήθηκαν προφορικά από τούς λαούς αυτούς ή και άλλους προγενέστερους (επομένως «προϊστο-ρικούς»), κατοίκους της περιοχής, οι οποίοι, ακούγοντάς τις από τούς -πλέον προηγμένους πολιτισμικά και γλωσσολογικά- πρώτο-Έλληνες ναυτικούς πού έφθασαν εκεί, τις κράτησαν στην μνήμη τους αναπαράγοντάς τις, χωρίς όμως να κατανοούν και την αντίστοιχη σημασία τους στην Ελληνική γλώσσα.

Άλλωστε μία άλλη πασίγνωστη ονομασία της Σκωτίας είναι «Kalydonia» και, ενώ η λέξη αυτή δ ε ν έχει κάποια συγκεκριμένη έννοια στην Αγγλική γλώσσα, εμείς οι Έλληνες γνωρίζουμε την αρχαία Καλυδώνα (στην περιοχή τού Μεσολογγίου), η οποία προ-Ομηρικά ήταν παραθαλάσσια πόλη και εκεί βασίλευσε ο Οινέας, πατέρας τού Αργοναύτη Τυδέα και παππούς τού σπουδαίου Ομηρικού ήρωα Διομήδη…»

Τελευταίο -αλλά όχι αμελητέο- αποδεικτικό στοιχείο των παραπάνω ισχυρισμών μας, είναι και τό εξής εύρημα :

Στον ίδιο θαλάσσιο δίαυλο, πού ορίζεται, αφ’ ενός από τις ακτές Ουαλλίας και Σκωτίας και αφ’ ετέρου από εκείνες της Ιρλανδίας, βρίσκεται το -σχετικά γνωστό- νησί τού «Μάν» («Ιsle of Man»).

Επιφυλασσόμαστε για τυχόν λεπτομέρειες της ιστορίας του και των αρχαιολογικών ευρημάτων πού πιθανόν έχουν εντοπισθεί εκεί. Περιοριζόμαστε να αναφέρουμε ότι, η επίσημη σημαία («Τhe flag of Isle of Man»), δεν είναι άλλο από την περίφημη «Τρισκελίδα», δηλαδή ένα από τα πλέον διαδεδομένα διακοσμητικά σύμβολα των αρχαίο-Ελληνικών ασπίδων!!!

Τέτοιο «διακοσμητικό» -εξ όσων γνωρίζουμε- δ έ ν έχει εντοπισθεί σε αναφορές περί ασπίδων άλλων λαών (σε αντίθεση με άλλα γνωστά σύμβολα, όπως λ.χ. αετούς, λέοντες, ταύρους, «δράκους», αστέρες κλπ.), προφανώς δε, παρέπεμπε στην «ωκυποδία» (δηλαδή στην ταχύτητα των ποδιών, στο γρήγορο τρέξιμο), τού συγκεκριμένου -κάθε φορά- αρχαίου Έλληνα πολεμιστή.

Προφανέστατα, κάποιος ή κάποιοι από τούς θαλασσοπόρους προγόνους μας πού έφθασαν, αποβιβάσθηκαν ή και εγκαταστάθηκαν στο νησί τού «Μάν» σε εκείνα τα πανάρχαια χρόνια, διέθεταν τέτοιες ασπίδες και εκείνο το εντυπωσιακό διακοσμητικό σύμβολο τους, «έμεινε» και διατηρήθηκε στην μνήμη των («μικτών»;;;) επιγόνων τους εκεί.

Ήταν δε τόσο σεβαστό -εφ’ όσον παρέπεμπε στην ανάμνηση «θρυλικών» προγόνων- ώστε επιλέχθηκε ως σύμβολο της σύγχρονης σημαίας τού εν λόγω Βρετανικού νησιού.

Ολοφάνερο λοιπόν είναι ότι, η Μυκηναϊκή/Αχαϊκή θαλάσσια εξάπλωση πού επακολούθησε την καθυπόταξη της Τροίας και των συμμάχων της, έφθασε μέχρι την συγκεκριμένη θαλάσσια περιοχή πού ορίζεται, αφ’ ενός από τις δυτικές ακτές Ουαλίας-Σκωτίας και αφ’ ετέρου τις ανατολικές ακτές της Ιρλανδίας.

Μήπως όμως όχι μόνον εκεί, όχι μόνον τότε αλλά -ίσως- και προηγουμένως;

Όντως, στο εξαιρετικό βιβλίο τού Ηπειρώτη συγγραφέα-αρχαιολόγου Αποστ. Δ.Σπήλιου, με τίτλο «ΠΕΛΑΣΓΙΚΗ ΗΠΕΙΡΟΣ» (Εκδόσεις «ΝΕΑ ΘΕΣΙΣ», Αθήνα, 2002, σελ. 29-30), γίνεται εκτενής αναφορά στην ναυσιπλοΐα των Μυκηναίων/Αχαιών.

«…Είναι φανερό το μέγεθος των ικανοτήτων των Πελασγικών απολήξεων της εποχής εκείνης» -δηλαδή των Μυκηναίων/Αχαιών- «για υπερπόντια ταξίδια στα πέρατα τού κόσμου…».

«…Κατά τεκμήριο, κατείχαν γνώσεις ναυπηγικής για την κατασκευή ποντοπόρων πλοίων. Κατείχαν, επίσης, γνώσεις ναυσιπλοΐας για ν’ αυλακώνουν τις ανοιχτές θάλασσες και -βεβαίως- γνώσεις αστρονομίας. Μόνο με αυτές τις γνώσεις η επιστροφή τους, είτε από ανάγκη είτε από νοσταλγία, θα ήταν σίγουρη…»

Η -ενδεικτική- επιβεβαίωση σε όλα αυτά, «έρχεται» και πάλι από την Σκωτία !!!

Πράγματι, μία λέξη/έννοια η οποία σημαίνει πολλά για τούς Σκώτους, ακόμη και σήμερα, είναι η λέξη «CLAN» πού σημαίνει «γένος» και αναφέρεται στα πανάρχαια γένη από τα οποία υπερηφανεύονται ότι προέρχονται και συγκεκριμενοποιούνται με το χαρακτηριστικό πρόθεμα «ΜΑC». (Λ.χ. Μάκ Γκρέγκορ, Μακ Ντόναλντ, Μάκ Φάρλαντ, Μάκ Ιντος, Μάκ Ιντάϊρ, Μάκ Ντούγκαλ, Μάκ Φέρσον κ.ο.κ.)

Όμως, στο πολύτιμο βιβλίο τού σπουδαίου Ελληνα αρχαιολόγου / γλωσσολόγου Ιάκωβου Θωμόπουλου «ΠΕΛΑΣΓΙΚΑ» (Εκδόσεις «Πελεκάνος», σελ. 563-564 και σελ.223, Αθήνα Β’ Έκδοση 2007), στην ανάλυση Πελασγικής επιγραφής πού βρέθηκε στην Κρήτη, εντοπίζονται τα ακόλουθα :

«Στην Πελασγική γλώσσα «Κλάν» = κλώνος, μεταφορικά υιός, Ελληνικά κέλωρ και -κλέης εν τοίς Ηρακλέης = Ηρακλής, υιός της Ηρας…»

Και ακόμη (στο ίδιο βιβλίο) : «Ότι Ηρακλής ουδέν άλλο σημαίνει ή υιός της Ήρας (οίος εθεωρείτο παρά των Πελασγών), μαρτυρεί τό Ετρουσκικόν κάτοπτρον Gerh (V, 60), ένθα ο Ηρακλής (Ηέρκλε) λέγεται ρητώς «όνιαλ κλάν», δηλ. «Ήρας υιός» (αλλά και) «κλέος» = «καύχημα», «δόξα», «καμάρι».

Επομένως, η λέξη/έννοια πού προσδιορίζει «καταγωγικώς» τα γένη των Σκώτων, τα περίφημα CLAN’S -δηλαδή τούς «κλώνους» τους- είναι πολύ σημαντική για να είναι τυχαία, προφανώς δε «κληρονομήθηκε» και αυτή από Έλληνες θαλασσοπόρους αλλά σαφώς προγενέστερους από εκείνους πού άφησαν «κληρονομιά» από το πέρασμά τους, εκεί στην μακρινή Σκωτία, τα παραπάνω τοπωνύμια (αφού εκείνοι αναφέρονταν σε -μεταγενέστερους- Ομηρικούς ήρωες) και τέτοιοι -προγενέστεροι από τούς Μυκηναίους/Αχαιούς/Μινωϊτες- πρόγονοί μας δεν μπορεί να ήσαν άλλοι από τούς προϊστορικούς Αιγαίους «Δίους» Πελασγούς. (…)mythiki-anazitisi

pronews.grΠηγή Σκωτία: Γεμάτη αρχαιοελληνικά τοπωνύμια

Από τα λάθη μας μαθαίνουμε. Μαθαίνουμε, κυρίως, πώς να μην ξανακάνουμε το ίδιο λάθος. Αν όμως το λάθος γίνεται κατ΄ εξακολούθηση, τότε τα πράγματα είναι σοβαρά. Γιατί τότε είναι προφανές πως…
κάτι δεν έχουμε καταλάβει. Κάτι δεν κάνουμε καλά. Αν όχι πως είμαστε ανεπίδεκτοι μαθήσεως. 

Στην περίπτωση των fake news, γιατί αυτά είναι τα λάθη που θα μας απασχολήσουν, το πράγμα έχει παραγίνει. Το Διαδίκτυο βρίθει ψευδών ειδήσεων. Γι΄αυτό η Γαλλική Βουλή εξέτασε νομοσχέδιο για την καταπολέμησή τους. 

Το Facebook αναζητά τρόπους για να περιορίσει τη δημοσίευσή τους. Η Google κήρυξε αγώνα εναντίον τους και τον χρηματοδότησε με το παχυλό ποσό των 300 εκατομμυρίων δολαρίων. Το Twitter ανέστειλε τη λειτουργία σε περισσότερους από 70 εκατομμύρια λογαριασμούς χρηστών τους τελευταίους δύο μήνες σε μια προσπάθεια να μειώσει τη ροή ψευδών πληροφοριών Και εδώ; Μόλις χθες συγκινούμασταν διαβάζοντας για την απόφαση των κροατών διεθνών να δωρίσουν τα πριμ από το Παγκόσμιο Κύπελλο σε φιλανθρωπικά ιδρύματα της πατρίδας τους, καταγγέλλοντας παράλληλα τη διαφθορά στη χώρα τους. Τσάμπα τα δάκρυα, αφού fake news ήταν και αυτά. Ψέματα. Ενα ανόητο αστείο που το πήραμε πολύ στα σοβαρά. 

Οπως και τόσα άλλα αστεία. Υπάρχουν, βεβαίως, και fake news που δεν είναι καθόλου αστεία. Που κάποιοι τα χρησιμοποιούν επιδέξια για να κατευθύνουν τα πλήθη, για να δημιουργήσουν το κλίμα που επιθυμούν, για να βλάψουν τους αντιπάλους τους… Λιγούρηδες με την πρόεδρο της Κροατίας Πατήστε εδώ Το παιχνίδι της ενημέρωσης είναι γεμάτο παγίδες. Η αποκάλυψη ή η αναπαραγωγή και η κοινοποίηση-δημοσίευση μιας είδησης δεν είναι διαδικασίες τόσο εύκολες όσο πιθανώς φαίνονται. Οι περισσότεροι από εμάς που ασχολούμαστε επαγγελματικά με τη δημοσιογραφία, κάποια φορά την έχουμε πατήσει. Επειδή εμπιστευθήκαμε πηγές που δεν έπρεπε, επειδή πάνω στη βιασύνη μας δεν διασταυρώσαμε την πληροφορία που είχαμε… 

Από τα λάθη μας όμως, είπαμε, πρέπει να μαθαίνουμε. Δυστυχώς, η βιασύνη με την οποία αναπαρήγαγαν και δημοσιογραφικές σελίδες την ψεύτικη είδηση με τους Κροάτες, επιβεβαιώνει πως πολλοί είναι ακόμα οι επαγγελματίες που δεν έχουν μάθει να κάνουν σωστά τη δουλειά τους. Αυτοί που έγραψαν (δηλαδή αντέγραψαν ο ένας από τον άλλο) πως οι ποδοσφαιριστές ανακοινώνοντας τη δωρεά κατηγόρησαν τους πολιτικούς τους ως υπευθύνους για την τραγική οικονομική κατάσταση της χώρας τους. Χωρίς να έχουν παρατηρήσει πως μερικές ώρες πριν οι ίδιοι ποδοσφαιριστές φωτογραφίζονταν καταχαρούμενοι, αγκαλιά με αυτούς τους πολιτικούς, γεγονός που καθιστά την είδηση ύποπτη. Τι κάνει ο δημοσιογράφος που βρίσκεται μπροστά σε μία ύποπτη είδηση; Ψάχνει πιο προσεκτικά, επιβεβαιώνει και έπειτα δημοσιεύει. 

Η αξιοπιστία είναι πιο σημαντική από την ταχύτητα δημοσίευσης, το έχουμε ξεχάσει; Μας έχουν φάει, φαίνεται, την εποχή του Διαδικτύου, οι όλο και πιο γρήγορες ταχύτητες που αναπτύσσουμε και στο θέμα της διασποράς των ειδήσεων. Ποιο το αποτέλεσμα; Δεν προφταίνουμε να ξεχωρίσουμε την αληθινή από την κατασκευασμένη είδηση. Σπεύδουμε να αναπαράγουμε εντελώς αβασάνιστα ό,τι μπαρούφα φτάνει στα αυτιά μας. Αλλά και ό,τι νομίζουμε πως θα αρέσει στον μέσο χρήστη του Facebook, του Twitter κλπ.. Ετσι, επειδή γνωρίζουμε πόσο χαίρεται το πλήθος όταν ξεμπροστιάζονται οι πολιτικοί, με ευκολία του σερβίραμε τη συγκινητική και αντρίκια αντίδραση των Κροατών. 

Τι ωραία που θα ήταν να είχε υπάρξει κιόλας μια τέτοια αντίδραση! Πάντως, it takes two to tango. Ακόμα και αν οι αμελείς, οι απρόσεκτοι, οι κακοί δημοσιογράφοι είναι οι κύριοι υπεύθυνοι για τα fake news, έχουν και οι αναγνώστες-χρήστες του Internet μέρος της ευθύνης. Ανθρωποι που στο όνομα της όποιας ιδεολογίας τους εμφανίζονται πρόθυμοι να εξαπατηθούν. Κάπως έτσι, άλλοι έγιναν έξαλλοι όταν ψευδώς ακούστηκε πως πρόσφυγες εισπράττουν παχυλά επιδόματα, άλλοι έσπευσαν να καταδικάσουν την κακομεταχείριση των προσφύγων πιστεύοντας φωτογραφίες που όπως αποδείχτηκε τελικά ήταν ψεύτικες. Σύγχυση επικράτησε και προ μηνών, όταν φωτογραφία από τα γυρίσματα ταινίας πλασαρίστηκε ως ντοκουμέντο όπου πρόσφυγας προτάσσει το στέρνο του σε Γερμανό αστυνομικό. 

Σύμφωνα με έρευνα που διεξήχθη τον περασμένο Φεβρουάριο, περισσότεροι από τους μισούς Ελληνες (ποσοστό 55%) πιστεύουν πως σχεδόν καθημερινά έρχονται αντιμέτωποι με μια είδηση ή πληροφορία που είτε τους παραπλανά, είτε είναι τελείως ψευδής. Το έλλειμμα εμπιστοσύνης στο θέμα της ενημέρωσης είναι προφανές. Η καταπολέμηση των fake news και στην Ελλάδα είναι μια διαδικασία που μας αφορά όλους. Γιατί οι ψευδείς ειδήσεις, ακόμα και αν μας κάνουν να γελάμε, ή να επιβεβαιώνουμε πόσο έξυπνοι είμαστε εμείς που κάτι είχαμε καταλάβει και πόσο βλάκας είναι ο διπλανός που τις πίστεψε, μπορούν στο τέλος της μέρας να αποδειχτούν πολύ πιο σοβαρές από όσο νομίζαμε. Μπορούν να μας βλάψουν όλους, ακόμα και σε εθνικό επίπεδο…

Κοσμάς Βίδος

Πηγή Fake news παντού…

Ο πατέρας του ανθυπολοχαγού Άγγελου Μητρετώδη δηλώνει πως τα παιδιά τους, κάνουν υπομονή. Είναι όμηροι πολιτικού παιχνιδιού.

Σε…
δήλωσή του στο protothema αναφέρει:

«Δεν ήταν έκπληξη για εμάς αυτό. Τα περιμένουμε πια όλα. Είναι προσχήματα όλα αυτά που χρησιμοποιούν εναντίον των παιδιών ότι δεν έχουν μόνιμη κατοικία , ότι είναι ύποπτοι για φυγή και όλα τα άλλα. Προσπαθούν να βγάλουν μια αρνητική απόφαση. Έτσι το ερμηνεύουμε εμείς. Είναι ένα πολιτικό παιχνίδι σε πολύ υψηλό επίπεδο και πρέπει να λειτουργήσουμε με τους κανόνες αυτούς. Καλά είναι και τα δυο παιδιά αλλά σκεφτείτε ότι είναι κλεισμένα σε ένα χώρο, χωρίς επικοινωνίες , χωρίς δραστηριότητες, χωρίς επαφές , χωρίς φίλους και κάνουν μεγάλη υπομονή»…

Πηγή Πατέρας Μητρετώδη: Τα παιδιά μας είναι όμηροι…


Το σώμα του κάθε ανθρώπου απαρτίζεται από 3 δυνάμεις ιδιότητες.
Η μία είναι η καρδιά, η άλλη είναι η ψυχή και η τρίτη το ίδιο το μυαλό.
Οι δυνάμεις αυτές φέρνουν το σώμα του κάθε ανθρώπου σε σημεία- καταστάσεις – ασθένειες, όταν η χρήση τους είναι αντίθετες από την φυσικότητα και την αυθεντικότητα.
Το ηλεκτρομαγνητικό πεδίο στο σώμα του κάθε ανθρώπου επηρεάζεται άμεσα από την χρήση των δυνάμεων αυτών.
Τι θα πει επηρεάζεται ?


Θα πει πως ο κάθε άνθρωπος είναι μία μονάδα που έχει μέσα της και τους δύο πόλους, αρνητικό και θετικό. Και πως αφού έχει μέσα του και τους δύο πόλους, ο ίδιος ο άνθρωπος δημιουργεί όλες τις καταστάσεις για τη ζωή του. Τόσο τις θετικές, αλλά και τις αρνητικές.
Ανάλογα πως θα χειριστεί τους πόλους αυτούς, θα έχει και ανάλογα αποτελέσματα.
Έτσι το ηλεκτρομαγνητικό πεδίο του κάθε ανθρώπου δεν επηρεάζεται από εξωτερικούς παράγοντες, αλλά μόνο από τους εσωτερικούς.
Όταν το ηλεκτρομαγνητικό πεδίο του ανθρώπου είναι επηρεασμένο από θυμό, άγχος, έχθρα, ψέμα, υποκρισία κλπ, μπουκώνει και μαγνητίζει πόνο, όλεθρο, πίκρα και φυσικά ασθένειες.
Το ηλεκτρομαγνητικό πεδίο καθαρίζει μόνο από μέσα και μόνο από τον ίδιο τον άνθρωπο.

Άδικα αναζητά ο άνθρωπος να καθαρίσει το ηλεκτρομαγνητικό του πεδίο από έξω. Καθώς το κάθε έξω, δεν έχει την δυνατότητα να μπει μέσα- μέσα, παραμένει σε μία επιφάνεια. Και γι’ αυτό βλέπουμε πως μία χαρά εξωτερική δεν έχει την δυνατότητα να έχει διάρκεια, γιατί δεν έχει από πού να «κρατηθεί». Δηλαδή η χαρά αν δεν πηγάζει από μέσα μας, όσες φορές και να έρθει από έξω, πάντα θα χάνεται.
Η εξωτερική χαρά είναι σαν το ρούχο. Κανένα ρούχο δεν μπορεί να μας γεμίσει εσωτερικά, μόνο εξωτερικά.
Όση ζεστασιά και να μας δώσει το ρούχο εξωτερικά, αν εσωτερικά έχουμε ρίγος, το ρίγος παραμένει. Το εσωτερικό ρίγος ζεσταίνεται μόνο εσωτερικά.
Έτσι έχουμε φτάσει στο σημείο, το ηλεκτρομαγνητικό πεδίο στους περισσότερους ανθρώπους να είναι βεβαρυμένο πάρα πολύ.
Αν θέλουμε να βιώσουμε την ειρήνη, την αρμονία, την ηρεμία και την αγάπη, μπορούμε ατομικά να βελτιώσουμε το εσωτερικό μας.



ΔωροθέαΠηγή Το ηλεκτρομαγνητικό πεδίο του σώματος.