20 January, 2019
Home / Διαφορα (Page 968)





Ο ελληνικός πολιτισμός είναι φτωχότερος μετά το θάνατο του Μάνου Ελευθερίου.

Ο σπουδαίος δημιουργός είχε μιλήσει τον Οκτώβριο του 2017 στο Documento και τη Στέλλα Χαραμή. Διαβάστε την συνέντευξή του:

«Ο ποιητής, στιχουργός και συγγραφέας υπογράφει τον…
πρώτο του μονόλογο «Ο πατέρας του Αμλετ», που ανεβαίνει στο Θησείον σε σκηνοθεσία Θοδωρή Γκόνη.

Στα δεξιά της πολυθρόνας όπου κάθεται ο Μάνος Ελευθερίου, μέσα στο σταχτί κοστούμι του και το μπλε πουλόβερ, ξεχωρίζει μια ασπρόμαυρη σχολική φωτογραφία του Μεσοπολέμου. Ρωτάω αν πρέπει να τον αναζητήσω ανάμεσα σε αυτά τα παιδικά πρόσωπα. «Οχι, κάνω συλλογή από τέτοιες φωτογραφίες» απαντά. Βρισκόμαστε τώρα να ξεφυλλίζουμε χαρτονένια πλακάτ, γεμάτα από άγνωστα παιδάκια μιας άλλης εποχής που ποζάρουν με τις ποδιές τους αμήχανα, προσέχοντας να μη στάξει πάνω τους σιρόπι από το γλυκό του κουταλιού λεμόνι που μου έχει σερβίρει.

Στο σαλονάκι του Μάνου Ελευθερίου, με τη φωνή της Κάλλας να έρχεται από το υπνοδωμάτιο, καραδοκούν για να ξυπνήσουν ένα σωρό κόσμοι, μολονότι ο ίδιος επισημαίνει ότι δεν τα πάει καλά με τη μνήμη. Η πιο πρόσφατη δραστηριότητά του εξάλλου «Ο πατέρας του Αμλετ» –ο παρθενικός θεατρικός μονόλογος που ανεβαίνει στο Θησείον (πρεμιέρα 23 Οκτωβρίου) σε σκηνοθεσία Θοδωρή Γκόνη με πρωταγωνιστή τον Χρήστο Χατζηπαναγιώτη– είναι η αφορμή αυτής της συνάντησης για χάρη της οποίας ο Μάνος Ελευθερίου έψαξε αρκετές φορές στην τσέπη του σακακιού του· «αυτό σηκώνει τσιγάρο» μουρμούριζε σχεδόν συνωμοτικά.

Ξεκινήσατε σπουδάζοντας θέατρο, σωστά;

Δεν ήθελα να γίνω ηθοποιός. Με ενδιέφερε όμως να μάθω κάποια πράγματα για το θέατρο, κυρίως να δω πώς γράφεται ένα θεατρικό έργο. Βεβαίως, αυτό το έμαθα διαβάζοντας έργα και παρατηρώντας τις κομπίνες που κάνουν οι συγγραφείς από τον Σαίξπηρ έως τους αρχαίους και τους σύγχρονους Ελληνες. Πώς δηλαδή φτάνει η στιγμή όπου μια μοιραία λέξη γίνεται πρωταγωνίστρια.

Ποια είναι η πιο δυνατή ανάμνηση από τα χρόνια της εμπλοκής σας με τα θεατρικά πράγματα;

Ετυχε να είμαι ευνοούμενος του Αγγελου Τερζάκη που ήταν υπεύθυνος δραματολογίου στο Εθνικό και του Αιμίλιου Χουρμούζη που ήταν καλλιτεχνικός διευθυντής του. Και έτσι οι δυο τους με άφηναν να παρακολουθώ μαθήματα στη δραματική σχολή και πρόβες παραστάσεων. Κάπως έτσι πρόλαβα να δω μια ατέλειωτη σειρά παραστάσεων στο Εθνικό και στο Θέατρο Τέχνης. Κάποτε σταμάτησα να βλέπω κινηματογράφο και θέατρο, ασχολήθηκα με τα δικά μου. Και όταν αποφάσισα να επιστρέψω, συνειδητοποίησα πως είχαν περάσει τα χρόνια.

Γι’ αυτό άργησε τόσο πολύ το πρώτο σας θεατρικό;

Μου πήρε πολλά χρόνια να τελειώσω τον «Πατέρα του Αμλετ»· είναι ένα κείμενο που είχα ενσωματώσει σε ένα μυθιστόρημα, στη συνέχεια το απομόνωσα και το ξαναδούλεψα. Και μάλιστα θα κυκλοφορήσει σε βιβλιαράκι από τις Εκδόσεις Μικρή Αρκτος.

Περιέχει αυτοβιογραφικά στοιχεία;

Εχει πραγματάκια που με αφορούν. Αλλά πάντα ένας συγγραφέας προσθέτει τέτοια στα έργα του. Το κυρίως θέμα του είναι ο πατέρας του Αμλετ που έρχεται από τον Κάτω Κόσμο και του δίνει συμβουλές. Και δεν ξέρουμε τελικά αν είναι γεγονός αυτή η συνάντηση, αν είναι όνειρο ή φαντασίωση.

Είναι και μια αναφορά στον πατέρα σας;

Οχι, καθόλου.

Το ρωτώ γιατί τον μνημονεύετε συχνά. Τι θυμάστε από αυτόν;

Στιγμές. Βλέπετε, όταν μεγαλώνει κανείς δεν φέρει ολόκληρες αναμνήσεις.

Ο πατέρας σας σας κληροδότησε το ενδιαφέρον για την Αριστερά;

Μονάχος μου ανακάλυψα την Αριστερά. Οι αντιδράσεις μου ήταν σωστές – θυμάμαι, διάβαζα το άρθρο ενός ποιητή που λάτρευα, του Κώστα Βάρναλη, στην εφημερίδα «Αυγή» να σχολιάζει την επέμβαση των Ρώσων στην Ουγγαρία γράφοντας πως «από αυτή την άποψη έχουν δίκιο οι Σοβιετικοί». Αναρωτήθηκα λοιπόν πώς είναι δυνατόν να υπάρχει δίκιο σε μια σφαγή. Τότε έκανα παρέα με κάποιους αριστερούς –ιδιαίτερα με έναν διάσημο τροτσκιστή– και θυμάμαι πως ήταν και αυτοί μαγκωμένοι για τον ίδιο λόγο.

Μαγκωθήκατε και άλλες φορές μέσα στην πορεία σας στην Αριστερά;

Βέβαια, πάρα πολλές. Ομως, τα κόμματα της Αριστεράς έδιναν πάντα ελπίδα στους ανθρώπους. Θα μου πεις, ελπίδα δίνει και ο χριστιανισμός λέγοντας στους πιστούς πως θα βρουν καλύτερη ζωή στον παράδεισο.

Η Αριστερά είναι ένα είδος πίστης;

Και πίστης και ελπίδας.

Χάσατε την πίστη σας προς αυτήν;

Οχι, ποτέ.

Μολονότι σταθήκατε με κριτική ματιά στα πεπραγμένα της.

Ναι, παρόλα αυτά.

Δείχνετε κατανόηση στα πρόσωπα της εξουσίας;

Νομίζω πως οι άνθρωποι της εξουσίας έχουν κάτι το τραγικό. Τους λυπάμαι. Δεν είμαστε μόνο εμείς χωμένοι μέσα στα σκατά, είναι και αυτοί. Θα πρέπει και αυτοί να υποφέρουν έστω κρυφά. Πάντως, έτσι όπως είναι τα πράγματα, το μόνο που θα ήθελα είναι αυτός που ηγείται σε μια κυβέρνησης να νιώθει έτοιμος· αλλά, βλέπετε, όλοι βιάζονται.

Η ελπίδα σας διατηρείται με την πρώτη (αυτοαποκαλούμενη) αριστερή κυβέρνηση στην Ελλάδα;

Οχι, δεν βλέπω ελπίδα πουθενά. Τίποτε δεν ανθίζει. Πέρασα αυτές τις σκέψεις μου σε ένα τραγούδι που έγραψα για τον Σταύρο Ξαρχάκο και εκεί λέω τα εξής: «Πέτρες θα τρώμε και θα ζούμε σε σπηλιές. Δεν θα υπάρχουνε πουλιά, μήτε φωλιές. Θα υπάρχει μόνο μοναξιά, τρομοκρατία και μια Ιθάκη βουλιαγμένη πολιτεία». Το τραγούδι λέγεται «Για ποιαν Ιθάκη μου μιλάς;».

Πώς βιώνετε αυτή την εποχή;

Με μια αξιοπρεπέστατη σύνταξη των 600 ευρώ!

Χαμηλοσυνταξιούχος δηλαδή.

Και πάλι καλά να λέτε. Υπάρχουν άνθρωποι που παίρνουν 250 ευρώ.

Δεν θεωρείτε, ωστόσο, πως κάποιος που έχει συμβάλει στο πνευματικό μας κεφάλαιο, όπως εσείς, θα έπρεπε να διαβιεί καλύτερα στα γηρατειά του;

Δεν πιάνουν αυτά. Εδώ μου έκοψαν εντελώς το επικουρικό, το οποίο πλήρωνα επί 40 χρόνια. Μου το κόβουν ενώ δεν έκανα καμιά απάτη, δεν πρόδωσα την πατρίδα μου.

Θυμώνετε;

Ξέρω ότι η Ελλάδα αναπνέει με μηχανική υποστήριξη. Τι να πω…

Το έργο σας πάντως παραμένει πολιτικό.

Μόνο πολιτικό ήταν. Ακόμη γράφω πολιτικά τραγούδια.

Εχετε ανέκδοτα κείμενα στο συρτάρι σας;

Δεν τα κρύβω ποτέ, πάνω στο γραφείο τα αφήνω.

Γράφετε από την ίδια ανάγκη ή και για να διασκεδάσετε το γεγονός ότι μεγαλώνετε;

Και τα δύο συμβαίνουν. Ο Σωκράτης Μάλαμας έχει τραγουδήσει έξοχα εκείνο το τραγούδι μου για τους «Γέρους»: «Αυτά που εκείνοι χάσανε κανένας πια δεν τα ’χει κι από μια αυλαία κόβουνε κομμάτια να ντυθούν, ρίχνουν πασιέντζες, γδύνονται, παραμιλούν μονάχοι κι είναι αργά για να σωθούν και κάτι ν’ αρνηθούν».

Ζήσατε μια ζωή όπως τη θέλατε;

Ναι, βέβαια. Αν και οι πίκρες και οι αποτυχίες ήταν περισσότερες από τις ευτυχισμένες στιγμές. Ομως υπάρχουν και άνθρωποι που έχουν ποτιστεί με πίκρες δέκα φορές περισσότερο από μένα. Οπότε πρέπει να είμαι ευχαριστημένος για ό,τι έζησα.

Ποια ευτυχισμένη στιγμή σάς έρχεται στον νου;

Κάμποσες αλλά δεν πρέπει να τις σκέφτομαι. Οταν περνάς ένα δύσκολο παρόν αυτά τα πράγματα δεν πιάνουν· έχεις την εντύπωση πως έχουν συμβεί σε κάποιον άλλο. Αφήνεις λοιπόν τον παλιό σου εαυτό εκεί, τον οποίο έτυχε και τον γνώρισες μια φορά, είπατε «χαίρω πολύ», ήπιατε και ένα ποτό μαζί και τελείωσε η υπόθεση.

Δεν παντρευτήκατε ωστόσο.

Ο σοβαρός κόσμος παντρεύεται για να έχει έναν σύντροφο. Δεν είναι μόνο ο έρωτας που φέρνει δύο ανθρώπους μαζί· είναι η αγάπη, η στοργή, η συντροφικότητα. Οσα χρόνια σέρνομαι στα νοσοκομεία έχω δει γυναίκες να ξαγρυπνούν δίπλα στον άνθρωπό τους, γυναίκες τυραννισμένες που έρχονται με το πρώτο λεωφορείο από την άκρη της Αττικής για να είναι πρωί πρωί δίπλα στον αγαπημένο τους. Αυτή η ανάγκη για συντροφικότητα δεν θα πάψει να με συγκλονίζει.

Επομένως σας λείπει ένας σύντροφος.

Οπως σε κάθε μοναχικό άνθρωπο.

Θα μπορούσατε να είχατε γίνει πατέρας;

Ενα παιδί μέσα στον κόσμο είναι μια ελπίδα, αν και από την άλλη σκέφτεσαι σε τι κόσμο-μπορντέλο θα το φέρεις. Ομως, δεν θα ήθελα να έχω παιδί γιατί απλούστατα δεν μπορούσα να κουμαντάρω τον εαυτό μου.

Αν μπορούσατε, τι άλλο θα κάνατε διαφορετικά;

Οταν ήμουν νέος μου δόθηκε η ευκαιρία να ζήσω στη Νέα Υόρκη ή στο Παρίσι. Δεν ξέρω τι θα είχα καταφέρει – πιθανότατα να έγραφα πάλι τραγούδια.

Τι θέλετε να μείνει από το έργο σας;

Τίποτε. Αν και τα τραγούδια μου θα μείνουν. Αισθάνομαι πως το πιο σημαντικό είναι πως ο κόσμος τραγουδάει στις συναυλίες τους στίχους μου. Εκείνη τη στιγμή δεν είμαι εγώ αυτός που τα έχει γράψει· χαίρομαι όμως όταν είμαι αφορμή για να πάει ψηλότερα ο κόσμος.

Χαίρεστε που στη συλλογική συνείδηση είστε εγγεγραμμένος ως στιχουργός;

Γιατί όχι; Ολοι μου λένε ότι γράφω καλά τραγούδια, αλλά οπωσδήποτε θα έχω γράψει και πατάτες.

Είχατε αγωνία να ακούσετε τι μουσική θα βάλουν στα λόγια σας και ποιοι θα τα ερμηνεύσουν;

Στάθηκα τυχερός γιατί όσοι μελοποίησαν στίχους μου ήταν στις καλύτερές τους στιγμές. Και όσοι τα τραγούδησαν επίσης: Μοσχολιού, Νταλάρας, Μητσιάς, Μητροπάνος.

Θα δίνατε τραγούδια σας σε έναν νέο συνθέτη;

Βεβαίως! Τελευταία κάνω παρέα με έναν συνθέτη 23 χρόνων – εκπληκτικός.

Ακούγεστε χαρούμενος γι’ αυτό.

Φυσικά, δεν τους κυνηγάω εγώ. Για να με ζητούν αυτοί κάτι αξίζω. Δεν το κάνουν από λύπη τύπου «για να δούμε τι γράφει ο σκατόγερος!».

Ποιητής, μυθιστοριογράφος, στιχουργός, ερευνητής. Ποια από τις ιδιότητές σας σας έχει προσφέρει μεγαλύτερες συγκινήσεις;

Η έρευνα που κάνω. Αυτό το ψάξιμο σε εφημερίδες, σε περιοδικά, σε αρχεία έχει μια μαγεία.

Στο άθροισμά τους ήταν πολλά όλα αυτά;

Πολλές φορές σκέφτομαι ότι θα μπορούσα να έχω κάνει περισσότερα. Αλλά μάλλον καταλήγω ότι θα έπρεπε να έχω κάνει λιγότερα… Πάντως, το ένα με ξεκούραζε από το άλλο.

Ανατρέχετε στο παρελθόν;

Δεν έχω καλή σχέση με τη μνήμη.

Με ποιες σκέψεις ξυπνάτε κάθε μέρα;

Κάνω τον σταυρό μου που επέζησα και άλλη μια νύχτα. Λέω «δόξα σοι ο Θεός» που θα ζήσω και σήμερα.

Πιστεύετε στον Θεό;

Ενας Θεός το ξέρει! Χρειάζεται η πίστη, κυρίως η πίστη για έναν καλύτερο κόσμο. Και θέλω να πιστεύω ότι έβαλα ένα λιθαράκι για να τον ομορφύνω.»

Πηγή «Ζω με μια αξιοπρεπέστατη σύνταξη 600 ευρώ»…

Νέα διάσταση παίρνει η κόντρα μεταξύ Ισραήλ-Τουρκίας. Οπως γνωρίζουμε, το τελευταίο διάστημα Αγκυρα και Τελ-Αβίβ δεν διανύουν και τις καλύτερες των σχέσεων.

Αυτή την φορά, νέα φωτιά μπαίνει στις μεταξύ τους σχέσεις και ο λόγος είναι η Κύπρος.

Ο σύμβουλος του Αμερικανοεβραϊκού Συμβουλίου (ΑJC) David Harris, σε δύο αναρτήσεις φωτιά στο twitter, τα… χώνει στην Τουρκία, για την εισβολή και κατοχή του νησιού μας.

Μιλάμε για την ισχυρότερη Αμερικανοεβραϊκή οργάνωση στον κόσμο, οπότε έχει την σημασία του, καθώς οι πιέσεις που ασκεί τόσο εντός ΗΠΑ, όσο και εκτός, είναι πάντα έντονες.

Συγκεκριμένα ανέφερε σε πρώτη φάση:

Μιλάμε για κατοχή και εποικισμό εποικισμό της Β. Κύπρου, η οποία ξεκίνησε το 1974. Μέχρι πότε θα συνεχιστεί αυτό; Μέχρι πότε θα είναι διαιρεμένο αυτό το νησί;

Αμέσως μετά δέχηκε τα πυρά των Τούρκων και απάντησε άμεσα.

Κάποιοι Τούρκοι έγραψαν ότι έχω κάνει λάθος στην κριτική μου. Που είναι το λάθος; Καμία χώρα εκτός της Τουρκίας δεν έχει αναγνωρίσει την εισβολή. Η Τουρκία έχει στείλει δεκάδες εποίκους στο νησί. Τι δουλειά έχουν 35.000 Τουρκικά στρατεύματα στην Κύπρο;

Δείτε τα twitter

Μην ξεχνάμε, πως μόλις πριν λίγους μήνες και ο Νετανιάχουν είχε ασκήσει κριτική στον Ερντογάν, για την εισβολή στην Κύπρο.

«Ο άνθρωπος που στέλνει χιλιάδες Τούρκους στρατιώτες να κρατούν σε κατοχή τη Βόρεια Κύπρο και εισβάλει στη Συρία, δεν θα κάνει κήρυγμα σε εμάς όταν υπερασπιζόμαστε τους εαυτούς μας από απόπειρα της Χαμάς» έγραψε στο twitter ο ισραηλινός πρωθυπουργός για να προσθέσει απευθυνόμενος πάντα στον Ερντογάν: «Ο άνθρωπος του οποίου τα χέρια είναι αιματοβαμμένα από αμέτρητους Κούρδους πολίτες σε Τουρκία και Συρία είναι ο τελευταίος που θα κάνει κήρυγμα σε εμάς σχετικά με την ηθική της μάχης».

H επιθυμία του Ισραήλ στο Κυπριακό

Το Ισραήλ ουδόλως επιθυμεί να τεθεί η Κύπρος υπό τον έλεγχο της Τουρκίας, διότι κινδυνεύει να χάσει κεκτημένα, τα οποία άρχισε να αποκτά, μέσω της στενότερης, τα τελευταία χρόνια, σχέσης του με την Κύπρο και την Ελλάδα. Αυτή είναι η θέση που με διπλωματικό, αλλά σαφή τρόπο διαβιβάζεται προς τη Λευκωσία.

Το Ισραήλ κερδίζει το παιγνίδι στο FIR Λευκωσίας, αφού σε επιχειρησιακό επίπεδο: 1. Έχει περιορίσει την τουρκική πολεμική αεροπορία προς τα βόρεια. 2. Η Βρετανία έχει αποκτήσει συγκάτοικο, εξ ου και, όπως έχουμε γράψει την περασμένη Κυριακή, το Λονδίνο έχει κατεβασμένα τα μούτρα.

Διότι, εκτός των άλλων, δεν του βγαίνει και η λύση του Κυπριακού μέσω μιας ομοσπονδίας, διά της οποίας το Ισραήλ ενδέχεται να χάσει κεκτημένα, που τώρα από λαμβάνει, κυρίως στον αέρα, λόγω της θετικής του σχέσης με την Κυπριακή Δημοκρατία.

Το Τελ Αβίβ δεν θα ήθελε μια λύση στο Κυπριακό, επί τη βάσει της οποίας η Άγκυρα θα έχει τον επιπρόσθετο έλεγχο στην περιοχή, διότι δεν θέλει να συνομιλεί με την Τουρκία και δη με τον Ερντογάν, εάν θα πετά ή όχι εντός του FIR Λευκωσίας. Υπό αυτές τις συνθήκες, το Ισραήλ δεν θα ήθελε μια λύση ομοσπονδίας, που θα δίδει, μέσα από τις θεσμικές της δομές και εξουσίες, την ευκαιρία στην Τουρκία να διοικεί μέσω των Τουρκοκυπρίων.

Με λίγα λόγια, Το γεωπολιτικό και γεωτρατηγικό συμφέρον της Κύπρου επιβάλλει τη συμμαχία με το Ισραήλ και σε ενεργειακό και σε στρατηγικό επίπεδο.

Πηγή

Πηγή «Πυρ» Ισραηλινών κατά Τουρκίας: «Μέχρι πότε θα συνεχιστεί η κατοχή στην Κύπρο;


To δεύτερο διαβατήριο – ή ένα τρίτο και τέταρτο – έχει γίνει το νέο τρόπαιο για τους κροίσους του πλανήτη, σχολιάζει το Bloomberg.   

Οι πλούσιοι αγοραστές «αναζητούν ασφάλεια» δήλωσε ο Christian Kalin, πρόεδρος της Henley & Partners, ο οποίος…
παρέχει συμβουλές για την υπηκοότητα και δημοσιεύει βαθμολογίες όπως ο δείκτης ποιότητας της ιθαγένειας (η Γαλλία είναι Νο. 1).   

Αυτό που επιδιώκουν είναι να έχουν γαλήνη και ασφάλεια σε περίπτωση επανάστασης ή άλλης αναταραχής στις χώρες καταγωγής τους.   Ενώ πολλά έθνη, συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ, επιτρέπουν στους νόμιμους κατοίκους να έχουν την ευκαιρία να υποβάλουν αίτηση για ιθαγένεια, αφού πληρούν ορισμένα κριτήρια, μόνο 10 χώρες επιτρέπουν σε αλλοδαπούς να αποκτήσουν απλώς την υπηκοότητα.   

Οι περισσότεροι απαιτούν πληρωμή με τη μορφή άμεσης επένδυσης, συνήθως σε ακίνητο ή τοπική επιχείρηση.   

Οκτώ από αυτές ταξινομούνται από το ΔΝΤ ως offshore οικονομικά κέντρα, αν και ο Kalin είπε πως η σταθερότητα, και όχι η φοροαποφυγή, είναι αυτό που παρακινεί τους περισσότερους αγοραστές.   

«Αν έχετε ένα γιοτ και δύο αεροπλάνα, το επόμενο πράγμα που πρέπει να αποκτήσετε είναι ένα διαβατήριο της Μάλτας», είπε. «Είναι το τελευταίο σύμβολο status».   

Ποιες είναι όμως οι χώρες αυτές και ποιο είναι το ύψος των επενδύσεων που απαιτούνται;   

Σύμφωνα με το Bloomberg :   

1. Aυστρία  Advertisement: 0:09 Κόστος αγοράς διαβατηρίου: 23,750,000 δολάρια. 

2. Κύπρος Κόστος αγοράς διαβατηρίου: 2,375,000 δολάρια.   

3. Μάλτα Κόστος αγοράς διαβατηρίου: 1,065,000 δολάρια.   

4. Τουρκία Κόστος αγοράς διαβατηρίου: 1,000,000 δολάρια.   

5. Βανουάτου Κόστος αγοράς διαβατηρίου: 226,500 δολάρια.   

6. Γρανάδα Κόστος αγοράς διαβατηρίου: 208,250 δολάρια.   

7. St. Kitts and Nevis Κόστος αγοράς διαβατηρίου: 150,000 δολάρια.   

8. Αγία Λουκία Κόστος αγοράς διαβατηρίου: 100,000 δολάρια.   

9. Δομίνικος Κόστος αγοράς διαβατηρίου: 100,000 δολάρια.   

10. Η Αντίγκουα και Μπαρμπούντα Κόστος αγοράς διαβατηρίου: 100,000 δολάρια. 

lifo.gr

Πηγή Πού αγοράζουν δεύτερο διαβατήριο οι πολύ πλούσιοι…


Σεξουαλική εκμετάλλευση παιδιών κατ’ εξακολούθηση, από τους διευθυντές των οργανισμών που υποτίθεται πως υπερασπίζονται τα δικαιώματά τους.
4.000 συλλήψεις παιδεραστών στην Αμερική από τις αρχές του 2017 έως τώρα.
Η αδιάφορη στάση των ΜΜΕ ως προς την αναμετάδοση των ανωτέρω ειδήσεων και ποιος ο ρόλος τους.

Πηγή Συλλήψεις διευθυντών ΜΚΟ για κακοποίηση ανηλίκων.


Βασικούς κανόνες για την πρόληψη της θερμοπληξίας επισημαίνει η Γενική Γραμματεία Δημόσιας Υγείας, ενόψει των υψηλών θερμοκρασιών που προβλέπει η ΕΜΥ για τις επόμενες ημέρες.

Όταν η θερμοκρασία του σώματος ξεπεράσει ορισμένα όρια ανεκτά από τον ανθρώπινο οργανισμό, σε συνέργεια με ορισμένους άλλους παράγοντας (υγρασία, άπνοια, κ.λπ.), δημιουργούνται παθολογικές καταστάσεις ποικίλου βαθμού βαρύτητας που μπορεί να οδηγήσουν σε κωματώδη κατάσταση, αλλά και στον θάνατο.Τα αρχικά συμπτώματα μπορεί να είνα: Δυνατός πονοκέφαλος, ατονία, αίσθημα καταβολής, τάση για λιποθυμία, πτώση της αρτηριακής πίεσης, ναυτία, έμετοι και ταχυπαλμία. Το σύνδρομο της θερμοπληξίας, εκδηλώνεται με αυξημένη θερμοκρασία του σώματος, σπασμούς, εμέτους, διάρροια, διαταραχή της πηκτικότητας του αίματος, απουσία εφίδρωσης. Μπορεί, ακόμη, να επέλθει έμφραγμα του μυοκαρδίου. Επακολουθεί κωματώδης κατάσταση και θάνατος.


Η θεραπεία των ατόμων με τα παραπάνω συμπτώματα πρέπει να γίνεται σε νοσηλευτικό ίδρυμα, αλλά ως πρώτες βοήθειες μέχρι τη διακομιδή τους σε αυτό θα πρέπει να εφαρμοστούν άμεσα μέτρα ελάττωσης της θερμοκρασίας του σώματος: Πλήρης έκδυση από τα ρούχα, τοποθέτηση παγοκύστεων ή κρύων επιθεμάτων στον τράχηλο, τις μασχάλες και τη βουβωνική περιοχή, εμβάπτιση σε μπανιέρα με κρύο νερό κ.λπ.

Τα μέτρα για την πρόληψη της εμφάνισης συμπτωμάτων κατά τη διάρκεια του καύσωνα είναι τα εξής:

– Αποφυγή έκθεσης στο ηλιακό φως.

– Αποφυγή βαριάς σωματικής εργασίας.

– Πρόσληψη άφθονων υγρών.

– Αποφυγή των οινοπνευματωδών ποτών.

– Ολιγοθερμιδική δίαιτα.

– Συχνά λουτρά.

Προσοχή πρέπει να δοθεί στις αποκαλούμενες ομάδες υψηλού κινδύνου. Δηλαδή, τα άτομα ηλικίας άνω των 65 ετών, τα άτομα που πάσχουν από χρόνια νοσήματα, όπως καρδιοπάθειες, νεφροπάθειες, πνευμονοπάθειες, ηπατοπάθειες, σακχαρώδη διαβήτη κ.λπ. τα άτομα που για καθαρά ιατρικούς λόγους παίρνουν φάρμακα για τα χρόνια νοσήματά τους. Επισημαίνεται ότι δεν εγκαταλείπουμε ευάλωτους συνανθρώπους μας μόνους στην τύχη τους τις ώρες τού καύσωνα.

Τα βρέφη και τα παιδιά θα πρέπει να ντύνονται όσο γίνεται πιο ελαφρά. Τα χέρια και τα πόδια τους να είναι ελεύθερα και να μην τυλίγονται σε πάνες. Όταν κάνει ζέστη να προσφέρονται συχνά εκτός από το γάλα (μητρικό ή άλλο) και υγρά, όπως νερό.Πηγή ΠΡΟΣΟΧΗ – Οδηγίες για την πρόληψη της θερμοπληξίας


Εικόνες…
Σε στενό κύκλο, με λίγους φίλους και συγγενείς, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας παντρεύτηκαν το απόγευμα του Σαββάτου, η βουλευτής της ΝΔ, Κατερίνα Μάρκου, με τον πρώην βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Ιωαννίνων, Θανάση Οικονόμου.

Ο…
πολιτικός γάμος τελέστηκε στο Δημαρχείο Νέας Σμύρνης και η Κατερίνα Μάρκου φαινόταν πολύ ευτυχισμένη, ενώ σε μήνυμά της στα social media έγραψε: «Μία νέα αρχή, ένα νέο ξεκίνημα ! Ευχή και των δύο μας να μεγαλώσει σύντομα η οικογένεια μας !!!».

markou3_2

markou1_2

Το ζευγάρι γνωρίστηκε στα τέλη του 2013, όταν η κυρια Μάρκου ήταν ακόμη βουλευτής της ΔΗΜ.ΑΡ. Ο έρωτάς τους ήταν κεραυνοβόλος, ενώ και οι δυο τους είχαν να αντιμετωπίσουν διαζύγια.

markou2_2

Η Κατερίνα Μάρκου ήταν παντρεμένη με τον εκδότη Αλέξανδρο Παπαζήση και ο πρώην βουλευτής του ΠΑΣΟΚ με τη Βάσω Παπαχαραλάμπους.

πηγη documentonews.gr

Πηγή Μάρκου-Οικονόμου, εις σάρκαν μίαν…


Το τέλος των ειδήσεων: έτσι θα μπορούσε να περιγραφεί με έναν τίτλο το χθεσινό ρεπορτάζ των Παραπολιτικών.

Πώς αλλιώς να χαρακτηρίσει κάποιος την…
«πληροφορία» ότι «Ψεύτικη ρήξη με δανειστές και πρόωρες εκλογές εισηγούνται στον Τσίπρα» ή το «Έμπειροι αναλυτές (!) εκτιμούν πως ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα μπορέσει να πάει σε εκλογές τον Μάιο, αν σε περίπου 2 εκατομμύρια (;) πολίτες έχουν μειωθεί οι συντάξεις».

Γεγονός είναι ότι χωρίς καμία συγκεκριμένη αναφορά και υπό τον γενικό τίτλο «Στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ» το ρεπορτάζ φροντίζει σε κάθε περίπτωση να… πέσει μέσα, με την κρυφή ελπίδα ότι το μέτρο για τις περικοπές σε περίπου 1 εκατ. συντάξεις θα παγώσει με τη μορφή μονομερούς ενέργειας που θα εκνευρίσει τους δανειστές.

Σπεύδει όμως να συμπληρώσει ότι ακόμα κι αν αυτό συμβεί, θα πρόκειται απλώς περί καθαρά προεκλογικού τεχνάσματος και όχι για πραγματικό ενδιαφέρον για τους συνταξιούχους.

Αν όμως το μέτρο δεν εφαρμοστεί με το έτσι θέλω της κυβέρνησης, τότε γιατί θα είναι τεχνητή και όχι πραγματική η ρήξη με τους δανειστές;

Από την άλλη, αν πράγματι συμφωνηθεί και από τις δύο πλευρές να μην εφαρμοστεί το μέτρο, τότε γιατί θα υπάρχει ρήξη;

Αν, τέλος, το μέτρο εφαρμοστεί λόγω της συμφωνίας, τότε πλέον από τα συμφραζόμενα του ρεπορτάζ ο ΣΥΡΙΖΑ θα χάσει τις εκλογές.

Το τι θα κάνει όμως ο Κ. Μητσοτάκης αν κερδίσει τις εκλογές με τις περικοπές στις συντάξεις δεν μοιάζει να απασχολεί ιδιαίτερα τους όψιμους συμπαραστάτες των συνταξιούχων.

Με δυο λόγια, δηλαδή, ή θα βρέξει ή θα χιονίσει ή καλό καιρό θα κάνει.

Α.Ψ.

efsyn.gr

Πηγή Εντελώς… παραπολιτικά…


Μέχρι τα μεσάνυχτα της 26ης Ιουλίου έχουν τη δυνατότητα οι υπόχρεοι να υποβάλουν φορολογική δήλωση.

Σε διαφορετική περίπτωση θα…
βρεθούν αντιμέτωποι με την επιβολή προστίμων από 100 έως 500 ευρώ.

Πιο συγκεκριμένα, τα πρόστιμα που επιβάλλονται σε περίπτωση εκπρόθεσμης δήλωσης φόρου εισοδήματος είναι:

► 100 ευρώ, για φυσικά πρόσωπα που δεν τηρούν βιβλία.

► 250 ευρώ, για νομικά πρόσωπα και φυσικά πρόσωπα με επιχειρηματική δραστηριότητα που τηρούν απλογραφικά βιβλία.

► 500 ευρώ, για νομικά πρόσωπα που τηρούν διπλογραφικά βιβλία.

Για κάθε μήνα καθυστέρησης καταβολής του φόρου επιβάλλονται προσαυξήσεις με επιτόκιο 0,73%.

Πηγή Την Πέμπτη η αυλαία για την υποβολή φορολογικών δηλώσεων..

 …και απειλεί να αυτοκτονήσει.

ΒΙΝΤΕΟ…
Συναγερμός έχει σημάνει από χθες στην αστυνομία της Πάτρας, καθώς ένας 62χρονος άνδρας έχει ταμπουρωθεί στο σπίτι του και απειλεί να αυτοκτονήσει με οπλισμένη καραμπίνα.
Η…
υπόθεση συνεχίζεται για δεύτερη μέρα με τον 62χρονο να παραμένει σε κατάσταση αμοκ. Αν και στη διάρκεια της νύχτας έδειχνε να ηρεμεί, ωστόσο με το πρώτο φως της ημέρας ξανάρχισε τις απειλές.
 Πάτρα: Άντρας απειλεί να αυτοπυροβοληθεί

Στο σημείο παραμένει αστυνομική δύναμη, ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ και διαπραγματευτής της ΕΛ.ΑΣ.


patrastimes.gr

Πηγή Θρίλερ στην Πάτρα: 62χρονος έχει ταμπουρωθεί στο σπίτι του…


Στις 22 Ιουλίου 1943 κορυφώθηκαν οι διαδηλώσεις κατά της επικείμενης επέκτασης της βουλγαρικής κατοχής στη Μακεδονία, με πολυπληθές μαχητικό συλλαλητήριο στην Αθήνα, το οποίο πνίγηκε στο αίμα από…
τις δυνάμεις κατοχής.


Στις 14 Ιουλίου 1943 οι εφημερίδες δημοσίευσαν γερμανική ανακοίνωση που ανέφερε:

Δια στρατιωτικούς λόγους, οφειλομένους εις την γενικήν πολεμικήν κατάστασιν και εξαιτίας της πληγής των ανταρτών, κατέστη αναγκαία η ενίσχυσις των στρατευμάτων κατοχής εν Ελλάδι. Εν τω πλαισίω των μέτρων τούτων, την από στρατιωτικής απόψεως ασφάλειαν εις την περιοχήν ανατολικώς του ποταμού Αξιού – πλην της πόλεως Θεσσαλονίκης – ανέλαβον βουλγαρικά στρατεύματα. Η διοίκησις και εις τα υπό των βουλγαρικών στρατευμάτων μέλλοντα να καταληφθούν τμήματα της χώρας, ευρίσκεται εις χείρας Γερμανικών διοικητικών υπαλλήλων και της Γερμανικής Αστυνομίας. Ουδαμώς αποσιωπούνται οιαιδήποτε μεταβολαί εις τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδος και εις την οικονομίαν της χώρας. Ιδία εξακολουθούν να ισχύουν οι ελληνικοί νόμοι και αι ελληνικαί διατάξεις, καθώς και τα διοικητικά μέτρα της ελληνικής κυβερνήσεως.


Από την ανακοίνωση γινόταν φανερό ότι το αντάρτικο, που είχε φουντώσει στην κατεχόμενη Ελλάδα, υποχρέωνε τους Γερμανούς να απασχολούν περισσότερα στρατεύματα για την αντιμετώπισή του. Γι’ αυτό, εκ των πραγμάτων υποχρεώθηκαν να αναθέσουν τα ελαφρύτερα καθήκοντα των κατοχικών δυνάμεων στην περιοχή ανατολικά του Αξιού ποταμού (εκτός από τη Θεσσαλονίκη) στους Βούλγαρους συμμάχους τους, που ήδη είχαν υπό την κατοχή τους τις περιοχές ανατολικά των Σερρών.



Η απόφαση των γερμανικών δυνάμεων κατοχής προκάλεσε κύμα αγανάκτησης σε όλη τη χώρα. Μαχητικές διαδηλώσεις διοργανώθηκαν σε πολλές πόλεις, με πρωτοβουλία του ΕΑΜ. Στις 22 Ιουλίου κορυφώθηκαν οι εκδηλώσεις διαμαρτυρίας στην Αθήνα. Χιλιάδες κόσμου (υπολογίζονται από 200-500.000) κατέβηκαν στους δρόμους της Αθήνας, αδιαφορώντας για την απειλητική παρουσία των κατοχικών δυνάμεων σε επίκαιρα σημεία της πρωτεύουσας.

Από τα σημεία συγκέντρωσης (Μοναστηράκι, Πλατεία Λαυρίου, Ομόνοια κ.α.), το ανθρώπινο ποτάμι κινήθηκε προς το κέντρο, κρατώντας ελληνικές σημαίες και φωνάζοντας συνθήματα, όπως «Όχι στην Επέκταση» και «Έξω οι Βούλγαροι φασίστες από τη Μακεδονία και τη Θράκη». Τα κατοχικά θωρακισμένα οχήματα προσπάθησαν να διαλύσουν τους διαδηλωτές. Οι συγκρούσεις δεν άργησαν να γενικευτούν.

Στη διασταύρωση των οδών Πανεπιστημίου και Ομήρου μία 17χρονη Επονίτισσα, η Παναγιώτα Σταθοπούλου, προσπάθησε με το σώμα της να ακινητοποιήσει ένα άρμα. Ένας Γερμανός, μέλος του πληρώματος, την πυροβόλησε και τη σκότωσε. Την ίδια στιγμή, η 19χρονη φοιτήτρια της Γαλλικής Ακαδημίας, Κούλα Λίλη επιτέθηκε στον οδηγό του άρματος με το τακούνι του παπουτσιού της, αλλά έπεσε κι αυτή νεκρή από τα πυρά του πληρώματος. Συνολικά, την ημέρα εκείνη 30 διαδηλωτές έχασαν τη ζωή τους, 300 τραυματίστηκαν και 500 συνελήφθησαν. Πολλοί από τους συλληφθέντες οδηγήθηκαν σε στρατοδικεία και καταδικάσθηκαν σε βαριές ποινές.

Μπροστά στην αποφασιστικότητα του ελληνικού λαού, οι Γερμανοί κατακτητές αναγκάστηκαν να αναστείλουν την υλοποίηση των αποφάσεων τους.

Ο Ηλίας Βενέζης, στο διήγημά του 22 Ιουλίου 1943, δίνει το κλίμα της διαδήλωσης αυτής.

Μες στην Αθήνα στους μεγάλους δρόμους της, το πλήθος περπατά σιωπηλό και σκυφτό σα να σεργιανά στον ήλιο και στα αγάλματα. Τίποτα δεν προδίνει πως κάτι ετοιμάζεται, πως κάτι θα γίνει. Ωστόσο, η στυφή σιωπή είναι τόση μες στη χαρά του ήλιου που λάμπει, που το μαντεύεις: κάτι είναι σαν ηφαίστειο που άξαφνα θ’ ανάψει. Κι η σπίθα ανάβει. Απ’ το λαό που περπατά σαν αμέριμνος, σ’ ένα δοσμένο σύνθημα ξεχύνεται άξαφνα ένα μεγάλο κύμα και τρέχει προς τον ανοιχτό χώρο που είναι μπρος στο Πανεπιστήμιο. Γεμίζει ο τόπος.

Ενα κορίτσι, κρατώντας ένα στεφάνι από δάφνη, σκαλώνει στο άγαλμα του Φεραίου και το στεφανώνει. Ο λαός γονατίζει. Και όλα τα πικραμένα στόματα ψέλνουν τον Υμνο στην Ελευθερία. Την ίδια στιγμή ακούγονται απ’ την άκρη του δρόμου οι αλυσίδες του γερμανικού τανκ, που κίτρινο σαν το θάνατο, τρέχει προς το μέρος που άναψε η σπίθα. Πριν προφτάξει να ρίξει τη φωτιά του, η διαδήλωση πυκνή τώρα, ολοένα πιο πυκνή, ξεχύνεται σε άλλο δρόμο, στρίβει, ελίσσεται σαν ζωντανό πλάσμα που αμύνεται και παλεύει με σιγουριά και με πίστη.

Ολα τα στόματα τώρα φωνάζουν, όλα τα στόματα ουρλιάζουν. «Οχι πια άλλο! Θέλουμε τη λευτεριά μας! Θέλουμε τη λευτεριά!». Από πολύ μακριά, κληρονομημένο από χρόνους παλιούς το βαθύ αίσθημα, η αγάπη του λαού αυτού για τη λευτεριά και τη δικαιοσύνη, ξεσπούσε γυρεύοντας ν’ ακουστεί, ενώ γύρω του λυσσασμένα άρχισαν να χύνουν μολύβι και αίμα τα άρματα πάνου σε ανθρώπους άοπλους και ανυπεράσπιστους, σε γυναίκες και παιδιά. «Οχι πια άλλο! Οχι άλλο! Κάτω οι τύραννοι!» Αφρισμένο τώρα κατέβαινε την πλατιά λεωφόρο το κύμα και βογκούσε. Σαν αλαφρός ψίθυρος στην αρχή, από λίγα στόματα πρώτα, ύστερα από όλα τα στόματα, άρχισε πάλι να χύνεται το παθητικό τραγούδι της λευτεριάς, ο Υμνος των Ελλήνων. Στην κορυφή του κύματος μια ασπρογάλανη σημαία ξεδιπλώθηκε τότε. Κυμάτισε στο λίγο αγέρα, κυμάτισαν και τα μαλλιά του κοριτσιού που τη σήκωνε στα χέρια του.

Προχωρούσε με σταθερό βήμα, ξαναμμένη και περήφανη, και πλάι της βάδιζε ο φίλος της. Τραγουδούσαν τον Υμνο στην Ελευθερία και βάδιζαν. Λίγο πιο μπρος τους, μπρος τα μάτια τους που σπίθιζαν, έλαμπε το όραμα της Ελλάδας. Και λίγο πιο μπρος ακόμα, ήταν το όραμα το δικό τους, η ευτυχία που μίλησαν χτες με τα άστρα, ένα αγοράκι με μαύρα μαλλιά, που θα το μεγάλωναν και θα το μάθαιναν να γίνει σωστός άντρας που να μπορεί να πει στην κρίσιμη ώρα ένα «όχι». Οχι πια πόλεμοι και αίμα άδικο… Τα περιστατικά ήρθαν έπειτα γρήγορα σαν αστραπή. Το γερμανικό άρμα φάνηκε στην άκρη του δρόμου απ’ την αντίθετη μεριά που κατέβαινε η διαδήλωση και χύθηκε πάνου στο πλήθος. Το πολυβόλο άρχισε να κροτά.

Αλλά το κύμα που κατέβαινε με ορμή δεν ήταν μπορετό να σταματηθεί. Συνέχισε την πορεία. Το πολυβόλο έριχνε τώρα πάνου στα κορμιά. Βρήκε πρώτα κατάστηθα το νεανικό σώμα που είχε ανεμισμένα μαλλιά στο κεφάλι και που κρατούσε στα χέρια του την ανεμισμένη σημαία. Την ίδια στιγμή το τανκ που έτρεχε με δαιμονισμένο θόρυβο και είχε φτάσει, έπεσε πάνου στο λαβωμένο σώμα που σπάραζε, πέρασε από πάνω του τις βαριές αλυσίδες του, μπήκε μέσ’ στο πλήθος, το σκόρπισε για μια στιγμή και τράβηξε πέρα. Ολα έγιναν σαν αστραπή. Το αλαλιασμένο πλήθος μόλις πέρασε ο μηχανοκίνητος θάνατος ξεχύθηκε πάλι απ’ τις παρόδους όπου είχε καταφύγει, κι έτρεξε βογκώντας προς το σώμα του κοριτσιού, που έχοντας αγκαλιασμένη τη σημαία την έβρεχε με το αίμα που έτρεχε απ’ τις σπαραγμένες σάρκες του.


Πηγές: «sansimera.gr» και «Ριζοσπάστης»

left.gr

Πηγή 1943: Η αθηναϊκή διαδήλωση που αναβάλλει τα σχέδια του Χίτλερ…