21 May, 2019
Home / Διαφορα (Page 966)

Η Ρωσία δήλωσε ότι Πολεμικά Αεροσκάφη της RAF, Αναχαίτισαν Ρωσικά Μαχητικά Αεροσκάφη, την Τετάρτη ,πάνω από την Μαύρη Θάλασσα!

Άμεσοι ήταν η απάντηση του Πούτιν που δήλωσε: «Τι είδους απειλή για τη Βρετανία και για τους Σύμμαχους τους, είναι ένα Ρωσικό αεροσκάφος, που πραγματοποιεί πτήση περιπολίας κοντά στην ακτή της Ρωσίας, που είναι μακριά περισσότερο από 2.000 χλμ. Από τα Bρετανικά Nησιά;

Αυτή η ενέργεια δέν ενισχύσει την ασφάλεια κανενός, οι Bρετανικές αρχές χρησιμοποιούν μια τέτοια Στρατιωτική παρουσία (στην περιοχή της Μαύρης Θάλασσας) για προκλητικές ενέργειες.

Η Βρετανική RAF διατηρεί μια Στρατιωτική παρουσία στην περιοχή, για να αποτρέψει την Ρωσική επιθετικότητα, μετά την Προσάρτηση της Μόσχας της Κριμαίας, απο την Ουκρανίας το 2014.

Η Μόσχα υποστηρίζει ότι η δραστηριότητά της στην περιοχή της Μαύρης Θάλασσας, είναι συνήθης, και συμβατή με το διεθνές δίκαιο, και για την ώρα απλός κάνει συστάσεις, πρίν συμβεί κανένα ατύχημα Κατάρριψης!

Άρθρο Σπύρος Πρίφτης
email: spyros.priftis76@yahoo.gr

priftis news

Πηγή Η Ρωσία Προειδοποιεί Την RAF Με Κατάρριψη Των Αεροσκαφών Τούς Μετά Από Αερομαχία Πάνω Απο Την Μαύρη Θάλασσα!

Δεν ψεύδεται ο κ. Γενικός. Ο τουριστικός κλάδος (και ο σχετιζόμενος με αυτόν επισιτιστικός) γνωρίζει πράγματι μεγάλες δόξες, «ξελασπώνοντας» εν μέρει και την εθνική οικονομία. Ο τουρισμός έφθασε να αντιπροσωπεύει το 9,7% της πλήρους και το 17,4% της μερικής απασχόλησης, ενώ ρεκόρ σημείωσε και ο αριθμός των εκεί απασχολούμενων.

Η συμμετοχή του τουρισμού στην απασχόληση θα ξεπεράσει φέτος πιθανότατα το περσινό 10,4%, το οποίο ήταν το υψηλότερο ποσοστό που έχει επιτύχει ποτέ (τα στοιχεία είναι του Ινστιτούτου Συνδέσμου Ελληνικών Τουριστικών Επιχειρήσεων – SETE Intelligence).
Υπολογίζεται πως κάπου 800 χιλιάδες άνθρωποι, Έλληνες και αλλοδαποί απασχολούνται πλήρως ή περιστασιακά στη μεγαλύτερη «βαριά βιομηχανία» της χώρας. Αυξημένα είναι και τα έσοδα, όχι όμως για τη μεγάλη πλειοψηφία των εργαζομένων που υποχρεώνεται, επιπλέον, να δουλεύει σε συνθήκες από πλημμελείς έως απαράδεκτες, όπως επισημαίνεται σε ρεπορτάζ του Θοδωρή Αντωνόπουλου στη lifo.gr.

«Sponsored links»


Οι εργοδοτικές αυθαιρεσίες είναι σύνηθες φαινόμενο, οι αμοιβές σπάνια είναι οι αναμενόμενες, οι απολύσεις (με ταυτόχρονες προσλήψεις νέων χαμηλόμισθων) πολύ περισσότερες από όσες θα δικαιολογούσε τυχόν «ανεπάρκεια» του εργαζόμενου.
Εξαιρέσεις βεβαίως υπάρχουν, αυτή όμως είναι η κυρίαρχη εικόνα. Έχει τουλάχιστον περιοριστεί αρκετά, ως φαίνεται, η αδήλωτη εργασία, η νέα «μόδα» ωστόσο είναι να σε δηλώνουν ως ημιαπασχολούμενο-η, κι ας χτυπάς σχεδόν καθημερινά απλήρωτες, κατά κανόνα, υπερωρίες.
Και ενώ υπάρχει νομοθετικό πλαίσιο, η εφαρμογή του «χωλαίνει» αφενός λόγω του προσωρινού ή ευκαιριακού χαρακτήρα που έχει για πολλούς η απασχόληση αυτή, αφετέρου λόγω της αδυναμίας να ελεγχθούν αποτελεσματικά οι χιλιάδες μικρές και μεγάλες επιχειρήσεις, συν τα δομικά προβλήματα των μηχανισμών ελέγχου.
«Η ελαστική εργασία ζει και βασιλεύει με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα εκμετάλλευσης τις 14 διαφορετικές μορφές της, την υποτιθέμενη «μαθητεία» και τα Voucher τουρισμού. Αυτές οι νέες σχέσεις δουλείας τείνουν να αντικαταστήσουν τις παλαιότερες μορφές εργασίας, ενώ το ψηφιδωτό συμπληρώνουν τα «δουλεμπορικά» των εταιρειών ενοικίασης εργαζομένων που κάνουν πλέον χρυσές δουλειές με τους ξενοδόχους», διαβάζω σε φυλλάδιο της ΛΑΝΤΖΑ (Αγωνιστική Εργατική Συσπείρωση στον Επισιτισμό – Τουρισμό).
Η εθνική κλαδική συλλογική σύμβαση εργασίας των ξενοδοχοϋπαλλήλων που υπογράφηκε τον Μάρτιο του ’18 προβλέπει, μεταξύ άλλων, την αύξηση κατά 1,5% του κατώτατου μισθού στα ξενοδοχεία από 1/1/2018 και την επιπλέον αύξηση κατά 1,5% από 1/1/2019. Άγνωστο σε τι βαθμό έχει εφαρμοστεί. Η σύμβαση που αφορά τον επισιτιστικό κλάδο, εκκρεμεί στην τριμερή επιτροπή του Οργανισμού Μεσολάβησης Διαιτησίας (ΟΜΕΔ) κατόπιν έφεσης.
Η ΟΜΕΔ παραμένει ωστόσο «ακέφαλη» (χωρίς ΔΣ) από τον Μάρτιο, όπως καταγγέλλει η Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργατών Επισιτισμού και Υπαλλήλων Τουριστικών Επαγγελμάτων (ΠΟΕΕ-ΥΤΕ): «H πολύμηνη αδυναμία λειτουργίας του ΟΜΕΔ (σ.σ. προφανώς σχετίζεται με την προβλεπόμενη κατάργησή του στα πλαίσια των μνημονιακών προαπαιτούμενων) είναι η χαρά των εργοδοτών και οι ελεύθερες συλλογικές διαπραγματεύσεις καθίστανται ένα αδειανό πουκάμισο».
Σε έτερη καταγγελία – κοινό ψήφισμα (20/6) της ΠΟΕΕ-ΥΤΕ, των Εργατικών Κέντρων της Κρήτης και των πρωτοβάθμιων σωματείων στο χώρο του τουρισμού – επισιτισμού διαβάζω κιόλας για «αποπροσανατολιστική εγκύκλιο περί επαναφορά της γενικής ισχύος των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας μετά τον Αύγουστο του 2018, καθώς η κυβέρνηση παραχωρεί δικαίωμα βέτο στους εργοδότες για την επέκτασή τους με το «τρικ» της προϋπόθεσης κατάθεσης του μητρώου μελών της, κάτι που επαφίεται στην πλήρη διακριτική ευχέρεια της ίδιας της εργοδοτικής οργάνωσης».
Στο ίδιο κείμενο καταγγέλλονται και οι «οργανωμένες επιθέσεις και τραμπουκισμοί συνδικαλιστών εναντίον (πολιτικά αντίθετων, προφανώς) συναδέλφων τους», δείγμα ότι και στη «βάση» υπάρχουν προστριβές.
Η Ελλάδα έχει τον έκτο μεγαλύτερο αριθμό κλινών σε τουριστικά καταλύματα στην ΕΕ. «Ελάχιστοι εργοδότες εφαρμόζουν την υφιστάμενη κλαδική σύμβαση. Κάποιες μεγάλες ξενοδοχειακές μονάδες συμμορφώθηκαν, όχι όμως η συντριπτική πλειοψηφία των περίπου 10000 ξενοδοχείων πανελλαδικά».

«Sponsored links»


Κρήτη, Ρόδος, Μύκονος, Σαντορίνη, Πάρος είναι οι πιο προβληματικές περιοχές – εκεί ουσιαστικά δεν υπάρχει συνδικαλιστική παρουσία. Όποιος το αποτολμήσει, απολύεται πάραυτα ενώ στους μήνες αιχμής αλλάζουν 2-3 φορές προσωπικό επίτηδες…
«Λάβαμε τις προάλλες μια καταγγελία εργαζομένων σε εστιατόριο στις Σπέτσες. Έχουν δύο μήνες απλήρωτοι, με τον ιδιοκτήτη να τους λέει να φύγουν αν δεν μπορούν να κάνουν περαιτέρω υπομονή, ενώ ταυτόχρονα δοκιμάζει νέους! Σοβαρές είναι επίσης οι ελλείψεις του ελεγκτικού μηχανισμού. Οι περισσότερες ΣΕΠΕ (Επιθεωρήσεις Εργασίας) της Περιφέρειας υπολειτουργούν με 1-2 άτομα προσωπικό. Η εντοπιότητα είναι ένα επιπλέον ανασταλτικός παράγοντας για τον οποίο ζητάμε χρόνια τώρα μια λύση. Ένας επιθεωρητής που ζει μόνιμα σε έναν τόπο, είναι πολύ πιο πιθανό να μεροληπτεί. Παρατηρείται ωστόσο και έλλειψη πολιτικής βούλησης για τη διόρθωση των κακώς κειμένων», επισημαίνει ο Γιώργος Χότζογλου, αντιπρόεδρος της ΠΟΕΕ-ΥΤΕ.
«Η Ομοσπονδία μας είναι από τις ελάχιστες που έχουν καταφέρει πράγματα στα χρόνια της κρίσης σε ένα εξαιρετικά αντίξοο περιβάλλον. Διατηρήσαμε δικαιώματα, κρατήσαμε τους μισθούς σε ικανοποιητικά επίπεδα, πήραμε ήδη πίσω το 5% από το -15% που προέβλεπε η κλαδική σύμβαση του ’12 ενώ στη φετινή σύμβαση πετύχαμε δύο απανωτές αυξήσεις. Υπάρχουν επίσης κατά τόπους κλαδικές συλλογικές συμβάσεις, ενώ φέτος παρά τα προβλήματα και τις ελλείψεις ξανανοίγουν οι σχολές μετεκπαίδευσης και στις 13 περιφέρειες της χώρας, για τις οποίες εξασφαλίσαμε τριετή χρηματοδότηση. Στο δικαστικό «μέτωπο» τρέχουν δύο προσφυγές μας στο ΣτΕ, αφενός κατά της παράνομης περικοπής των εφάπαξ των εργαζομένων στον τουρισμό, αφετέρου κατά του νόμου Κατρούγκαλου που ισοπέδωσε κυριολεκτικά το ασφαλιστικό μας ταμείο, ένα ταμείο ως τότε υγιές και κερδοφόρο. Αγνοούμε πλέον πού πάνε οι εισφορές μας!», καταλήγει.
Τι λένε πέντε εργαζόμενοι
Οι πλέον αρμόδιοι να μιλήσουν για τις συνθήκες που βιώνουν είναι βέβαια εκείνοι που καταρχήν τις υφίστανται. Ιδού τι λένε σχετικά πέντε εργαζόμενοι, που για ευνόητους λόγους προτίμησαν να μη φωτογραφηθούν:
Ο Μάνος Νισανάκης εργαζόταν τα τελευταία χρόνια σε πεντάστερο ξενοδοχείο στη Ζάκυνθο που απασχολεί εκατοντάδες υπαλλήλους.
«Ήμουν στην υποδοχή επτά μέρες τη βδομάδα, από τις οποίες πληρωνόμουν τις πέντε… από τα 1.200 ευρώ καθαρά της αμοιβής, τα μισά ήταν «μαύρα», πράγμα που αποτελεί κανόνα στο νησί. Το ρεπό περίπου απαγορευόταν, για να πάρω κάποτε ένα τριήμερο off λόγω προσωπικού προβλήματος, μαρτύρησα κανονικά! Σε κάποια φάση ήρθε η Επιθεώρηση Εργασίας να ελέγξει αν η επιχείρηση απασχολεί αδήλωτους εργαζόμενους. Εντόπισαν μόνο μια καμαριέρα. Καμία εντύπωση δεν τους έκανε που παρότι ένα ξενοδοχείο δουλεύει non stop σε 24ωρη βάση, κανείς εργαζόμενος δεν δήλωνε απόγευμα ή Σαββατοκύριακα, μόνο πρωινά 9 π.μ. – 5 μ.μ.! Λες και τις άλλες ώρες το ξενοδοχείο λειτουργούσε αυτόματα, χωρίς προσωπικό. Μάθαμε κιόλας ότι δεν είχαν έρθει από μόνοι τους αλλά κατόπιν καταγγελίας ανταγωνιστή, κάτι συνηθισμένο στα τουριστικά μέρη. Η εργοδοσία απασχολούσε και μαθητευόμενους με ακόμα αυστηρότερο ωράριο και βέβαια χαμηλότερες αμοιβές. Υπόψη δε ότι θεωρείται από τις «καλές» στο νησί!». Η σίτιση και η διαμονή ήταν από μέτριες έως απαράδεκτες. Εγώ ήμουν από τους τυχερούς, έμενα σε ένα ισόγειο δωματιάκι. Άλλοι εργαζόμενοι έμεναν σε επίσης στενάχωρα, αποπνικτικά από τη ζέστη και την υγρασία υπόγεια δωμάτια κάτω από την κεντρική πισίνα, οι δε ανιματέρ, σε υπόγεια κι αυτοί κάτω από την προεδρική σουίτα – όταν οι ένοικοί της μπανιαρίζονταν, εκείνοι από κάτω πλημμυρίζανε!
Υπόγεια ήταν και η τραπεζαρία του προσωπικού. Όταν κάποιοι εργαζόμενοι πήγαν να φάνε σε ώρα που δεν επιτρεπόταν, ο ιδιοκτήτης απείλησε να στερήσει από όλους τα γεύματα που δικαιούμασταν. Όσο είμαι στη δουλειά αυτή τα πράγματα χειροτερεύουν κάθε χρόνο, αμοιβές, συνθήκες, παροχές…». Διεκδίκησε άραγε κανείς στον δικό του χώρο εργασίας τα δίκια του όταν αυτά παραβιάζονταν; «Πολύ σπάνια συνέβαινε αυτό, ελάχιστοι άλλωστε συνδικαλίζονταν. Ίσως κι επειδή στο συγκεκριμένο ξενοδοχείο, που είναι πάνω στο βουνό, οι περισσότεροι υπάλληλοι είναι ντόπιοι που νιώθουν κιόλας ευγνώμονες επειδή το βλέπουν σαν «κυριλέ» εναλλακτική απέναντι στο χωράφι και στα ζώα».
Ο Νάσος Φράγκος έχει σπουδάσει γεωπόνος αλλά έχει εργαστεί πολλά χρόνια στον τουριστικό/επισιτιστικό κλάδο, παρότι δε οι εργασιακές του εμπειρίες δεν ήταν πάντα οι καλύτερες, σκοπεύει να το ξανακάνει ευκαιρίας δοθείσης για το έξτρα εισόδημα. Έχει εργαστεί σε γνωστό καφέ στην Πλάκα, σε επώνυμο εστιατόριο με θαλασσινά στο Ψυχικό αλλά και σε κοσμικά κλαμπ της Μυκόνου. Πρόσκειται συνδικαλιστικά στο ΠΑΜΕ.
«Οι ξενοδοχοϋπάλληλοι είναι γενικά σε καλύτερη μοίρα από τους εργαζόμενους στον επισιτισμό επειδή είναι πιο συγκεντρωμένοι οι χώροι εργασίας των πρώτων οπότε υπάρχουν σωματεία, διεκδικήσεις και κλαδικές συμβάσεις. Στα μικρομεσαία καφέ, μπαρ και εστιατόρια επικρατεί ακόμα μεγαλύτερη εργασιακή ασυδοσία γιατί είναι λίγοι εκεί οι εργαζόμενοι κι ο ανταγωνισμός μεγάλος οπότε δεν συνδικαλίζονται, προσπαθούν αντίθετα να κερδίσουν την εύνοια του εργοδότη.
Τα φιλοδωρήματα είναι έπειτα ένα αντιστάθμισμα στους χαμηλούς μισθούς, πολλοί οπότε προτιμούν να κάνουν τα στραβά μάτια. Το ίδιο το αφεντικό σού λέει «κοίτα, εγώ δίνω τόσα, τα άλλα θα τα βγάλεις από τα tips». Στον επισιτισμό μετά το ’12 δεν υπάρχει συλλογική σύμβαση. Πέρσι η ΟΜΕΔ αποφάσισε να εφαρμόζεται η κλαδική σύμβαση και να είναι πάνω από τη συλλογική αλλά το μέτρο αυτό αφενός το πολέμησαν οι εργοδότες, αφετέρου δεν το πάλεψαν οι εργαζόμενοι.
Μιλάμε φυσικά για έναν τεράστιο κλάδο, κατακερματισμένο και με εποχική κυρίως λειτουργία. Περιστασιακή είναι επίσης για πολλούς εργαζόμενους η φύση αυτών των επαγγελμάτων. Πολλοί φοιτητές κ.λπ. νέος κόσμος χωρίς εργασιακή ή συνδικαλιστική πείρα. Δεν τους νοιάζει το παραπέρα, έχουν λογική προσωρινότητας, αλλά δυστυχώς, όπως η ζωή πολλές φορές αποδεικνύει, ουδέν μονιμότερο του προσωρινού!
Αρκετών έπειτα τα μυαλά φουσκώνουν, συνδυάζουν την απασχόληση αυτή με τη χλιδή, το το λάιφσταϊλ και το σχετικό ψώνισμα, σου λέει π.χ. θα γίνω κι εγώ αύριο επώνυμος σεφ σαν τους τηλεοπτικούς οπότε τα καψόνια που υφίσταμαι, θα τα κάνω τότε στους νεότερους.
Σε πολλές περιπτώσεις δεν υπογράφονται καν συμβάσεις. Οι «περικοπές» στα ένσημα είναι κανόνας, η ανάληψη πολλών διαφορετικών «ειδικοτήτων» από τον ίδιο εργαζόμενο με παραπανίσιες, εννοείται, εργάσιμες ώρες συχνότατα απλήρωτες ώστε να εκοικονομείται εργατικό δυναμικό, επίσης. Το 75% της κυριακάτικης προσαύξησης δεν στο πληρώνει πια σχεδόν κανείς, εννοείται. Η πλειονότητα δουλεύουν 12-15 ώρες τη μέρα επί 5-6 συνεχόμενους μήνες χωρίς, ουσιαστικά, ρεπό.
Στη Μύκονο και άλλα τουριστικά νησιά αιχμής, κάποιες εργοδοσίες σε υποχρεώνουν να μείνεις σε κοντέινερ και επειδή υπήρξε κατακραυγή, τα ντύνουν πλέον με ψευτοεπένδυση ώστε να μοιάζουν σπίτια κανονικά και μάλιστα φρεσκοβαμμένα! Αλλά το ζήτημα της εργασίας σε τέτοια νησιά είναι γενικότερο. Το airbnb εκτόξευσε να ενοίκια. Υπάρχει πρόβλημα στη στέγαση όχι μόνο εργαζομένων στον τουρισμό αλλά και γιατρών, δασκάλων κ.λπ., ακούς νοίκια 800 ευρώ τον μήνα για «τρύπες».
Ο Θ.Σ. εργάζεται οκτώ χρόνια τώρα σε τουριστικά εστιατόρια και ταβέρνες στο Ρέθυμνο και την Αθήνα. Ξεκίνησε κι αυτός σαν φοιτητής, για το χαρτζιλίκι. «Οι περισσότεροι νέοι συνάδελφοι δεν γνωρίζουν καν τα δικαιώματα τους, δέχονται να παίρνουν τα μισά λεφτά «μαύρα» καθώς και μειωμένα ένσημα. Ούτε εγώ είχα ιδέα ξεκινώντας γιατί τότε πίστευα ότι η δουλειά αυτή είναι προσωρινή, σφάλμα που κάνουν πολλοί νέοι εργαζόμενοι στον τομέα. Στο Ρέθυμνο είναι πιο σκληρές οι εργοδοσίες όπως γενικά σε μέρη που δουλεύουν φουλ τάιμ σεζόν. Υπάρχουν εργοδότες που παρενοχλούν σεξουαλικά τις εργαζόμενες, άλλοι πάλι σου γκρινιάζουν διαρκώς ώστε να νιώθεις ότι ποτέ δεν κάνεις αρκετά. Συχνά υπογράφεις για λιγότερες ώρες εργασίας («άμα δε θες εσύ, παίρνω τον επόμενο, τόση ανεργία υπάρχει εκεί έξω», σου λέει), υπερωρίες και κυριακάτικες αργίες δεν καταβάλλονται, σου τροποποιούν αυθαίρετα το ωράριο, άδειες κι επιδόματα αδείας φυσικά τα ξεχνάς.
Στα μεγάλα ξενοδοχεία όπου οι σχέσεις είναι πιο απρόσωπες, υπάρχει μηχανισμός ελέγχου – επιστάτες αναλαμβάνουν εργαζόμενοι ψηλότερα στην ιεραρχία οι οποίοι συχνά πασχίζουν να φανούν βασιλικότεροι του βασιλέως! Στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις πάλι, η καθημερινή τριβή με τον εργοδότη είναι επίσης ανασταλτικός παράγοντας για διεκδικήσεις, χωρίς να σημαίνει ότι δεν μπορεί να γίνει.   Υπόψη επίσης ότι οι περισσότεροι στον κλάδο μας αμείβονται με την ώρα, εάν οπότε δεν έχει δουλειά (φαινόμενο αρκετά σύνηθες) σε σχολάνε νωρίτερα και άρα αμείβεσαι λιγότερο. Το «ζουμί» εδώ είναι ότι πολλοί εργοδότες ενοχοποιούν τους εργαζόμενούς τους για την αναδουλειά και πέρα από την γκρίνια, αυτό έχει και οικονομικές επιπτώσεις. Ένας σερβιτόρος κερδίζει μέσο όριο 25-30 ευρώ το οκτάωρο συν τα φιλοδωρήματα, υπάρχουν όμως εργοδότες που παρακρατούν μέρος ή και το σύνολο των tips – μου έχει τύχει δύο φορές στην Κρήτη! Αν είναι οικονομικός μετανάστης-τρια, η εκμετάλλευση είναι πολλές φορές ακόμα μεγαλύτερη.
Τα τελευταία χρόνια ωστόσο έχουν σφίξει τα πράγματα με την επιθεώρηση εργασίας, ισχυροποιήθηκε το νομικό πλαίσιο και περιορίστηκε η αδήλωτη εργασία. Αυτό που κάνουν πλέον, οπότε, είναι να σε δηλώνουν ημιαπασχολούμενο – κι εγώ με αυτό το καθεστώς εργάζομαι. Οι νόμοι βέβαια από μόνοι τους δεν σταματούν τις αυθαιρεσίες, ούτε είναι εύκολος ο έλεγχος, γι΄αυτό χρειάζονται οι οργανωμένες διεκδικήσεις.
Ο Σ.Π. ξεκίνησε φέτος να εργάζεται σε γνωστό beach bar της Μυκόνου. Τα αφεντικά του «απαιτητικά και κακότροπα», η αμοιβή (κάπου 1.200 ευρώ μηνιαίως) μισή κανονική, μισή «μαύρη», ρεπό ανύπαρκτα, εξοντωτικές υπερωρίες, διαμονή σε ένα «φτιαγμένο» κοντέινερ με άλλους τέσσερις – «τουλάχιστον είχε εξαερισμό!».
Στον ενάμιση μήνα «τα βρόντηξε» γιατί «έχω μεν ανάγκη, έχω όμως και αξιοπρέπεια!», χάνοντας και δύο βδομαδιάτικα γιατί δεν προειδοποίησε έγκαιρα για την παραίτηση. Προσλήφθηκε εντούτοις γρήγορα σε άλλο μπαρ του νησιού όπου «η εργοδοσία αποδείχθηκε πολύ πιο ξηγημένη». Πλέον έχει σαφώς καλύτερες απολαβές σε όλα τα επίπεδα, «χαίρομαι οπότε τη δουλειά μου, αποδίδω καλύτερα και σέβομαι όπως με σεβάστηκαν!».
Η Άντζελα Κατζάκη έχει τελειώσει δημόσιες σχέσεις και επικοινωνία στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο. Ξεκίνησε να εργάζεται πρόπερσι τον χειμώνα σε κεντρικό ξενοδοχείο των Χανίων στο σέρβις και η εμπειρία της ήταν απογοητευτική: «Το προσωπικό λίγο και πιο άπειρο, ο διευθυντής γκρινιάρης, καταπιεστικός, ασυνεπής, με πολλές παραπάνω εργασιακές απαιτήσεις τις οποίες βεβαίως δεν αντάμοιβε ανάλογα. Αν αντιδρούσε κανείς, τον απέλυε βρίσκοντας κάποια άλλη δικαιολογία. Ήμασταν καθημερινά όλοι μέσα στα νεύρα – εντέλει παραιτήθηκα».
Η αμέσως επόμενη εργασιακή της εμπειρία ήταν και για εκείνη, ευτυχώς, αρκετά αναβαθμισμένη: «Στο ξενοδοχείο όπου δουλεύω τώρα στον Πλατανιά υπάρχει συλλογική σύμβαση που ανανεώνεται αυτόματα ανά δίμηνο. Πληρώνομαι τα νόμιμα, 800-900 ευρώ καθαρά τον μήνα (στο πρώτο μου δίνανε 510), με ένσημα, υπερωρίες, αργίες, όλα πληρωμένα συν τα tips. Οι συνθήκες είναι «μια χαρά», η διατροφή και η διαμονή επίσης, πληρώνουν και στην ώρα τους – μικροπροβλήματα τώρα παντού υπάρχουν αλλά συγκριτικά με ό,τι ακούω αλλού, είμαστε μάλλον «όαση»! Ε άμα νιώθεις ικανοποιημένος, επόμενο είναι να δίνεις τον καλύτερο εαυτό σου στη δουλειά, κάτι που εξάλλου ωφελεί μακροπρόθεσμα και την επιχείρηση».

lifo.gr, agonaskritis.gr

Πηγή Aπίστευτες καταγγελίες εργαζομένων στην Κρήτη για τις συνθήκες εργασίας στη βιομηχανία του τουρισμού

5 προσδοκίες που έχω από τις φετινές μου διακοπές

Λίγο καιρό πριν φύγει για διακοπές, η Ελιάνα Χρυσικοπούλου καταγράφει τις μετριοπαθείς προσδοκίες που έχει από το καλοκαίρι του 2018

Γράφει: Ελιάνα Χρυσικοπούλου

#1.Να ξεκουραστώ (λίγο)
Αυτό που εσύ η Χωρίς Παιδιά θεωρείς αυτονόητο (ότι, δηλαδή, παραδοσιακά στις διακοπές ξεκουραζόμαστε), για εμάς τις Με Παιδιά θεωρείται παράλογη απαίτηση, η οποία συχνά προκαλεί νευρικά γέλια στις άλλες μανάδες που το ακούνε. Όχι, οι διακοπές με παιδιά (και ειδικά με μικρά παιδιά) δεν θεωρούνται περίοδος ανάπαυλας/ ξεκούρασης/ φόρτισης μπαταριών, αλλά συνήθως αποτελούν πηγή περισσότερης κούρασης, η οποία απλώς τυχαίνει να είναι διαφορετική και πιο ευχάριστη από εκείνη της καθημερινότητας (και γι’ αυτό την επιζητούμε). Φέτος, ωστόσο, ελπίζω πως θα είμαι σε λίγο καλύτερη μοίρα από πέρσι: ίσως κοιμηθώ λιγάκι. Ίσως και να χαλαρώσω και πιω καφέ κάποιο απογευματάκι. Ίσως, λέω ίσως, κάποιο βράδυ να έχω κουράγια και να βγω για ένα θερινό σινεμά ή για ένα ποτό κάπου δίπλα στο κύμα. Γιατί πέρσι, στις διακοπές μ’ ένα δίχρονο και μ’ ένα νεογέννητο μωρό, οι μόνες μπαταρίες που φόρτισαν ήταν του μουσικού σκύλου, του εκπαιδευτικού τάμπλετ και του βρεφικού πιάνου.

#2.Να διαβάσω (έστω μερικές σελίδες)
Είχαμε αυτή την παράδοση με τον Νικόλα, κάθε χρόνο πριν φύγουμε διακοπές πηγαίναμε σ’ ένα βιβλιοπωλείο και εφοδιαζόμασταν με καλοκαιρινά αναγνώσματα, τα οποία στη θερινή ραστώνη διαβάζονταν μονορούφι. Και έπειτα κάναμε παιδιά και από εκεί που διάβαζα μέσα σε ένα μήνα τα βιβλία όλης της χρονιάς, ο περσινός μου στόχος ήταν να διαβάσω τρία (3) βιβλία. Κρίνοντας εκ του αποτελέσματος (0/3), ο φετινός στόχος διαμορφώνεται σε ένα (1) βιβλίο. Γενικώς, δεδομένου πως τις περισσότερες φορές δεν έχω στη διάθεσή μου περισσότερα από 5’ λεπτά ησυχίας προτού κάποιος φωνάξει «μαμά», προτιμάω από το να κατεβάσω βιβλίο από το ράφι να χαζεύω φωτογραφίες στο Instagram, να βλέπω βίντεο στο YouTube ή να διαβάζω άρθρα στο κινητό. Διαβάζω, δεν είναι πως δεν διαβάζω. Αλλά κατάλαβες. Εννοώ κάτι χάρτινο. Και όχι, τα φυλλάδια του ντελίβερι, τα προσπέκτους και τα περιοδικά παραλίας δεν πιάνονται.

#3.Να φάω (αλλά να μην παχύνω)
Τουλάχιστον το προηγούμενο καλοκαίρι, για το γεγονός πως αντί να χάνω τα κιλά της εγκυμοσύνης έπαιρνα κι άλλα, είχα μια ακράδαντη δικαιολογία: θήλαζα. Όχι πως θηλασμός σημαίνει παγωτά, σουβλάκια και μακαρονάδες, αυτή ήταν η ελεύθερη μετάφραση που εγώ έκανα. Φέτος όμως δεν έχω δικαιολογία: δεν είμαι λεχώνα, είμαι λιχούδω, αλλά σε όποιον και να το πω κανείς δεν θα κουνήσει με κατανόηση το κεφάλι. Οπότε, όσον αφορά το φαγητό, οι προτεραιότητες φέτος αλλάζουν λίγο: έχω ανάγκη να χαλαρώσω και να απολαύσω τις μικρές χαρές της ζωής μεν, αλλά θα προσπαθήσω οι χαρές αυτές να είναι ψαράκια, καρπούζι και κατακόκκινες ντοματοσαλάτες.

#4.Να βρω τον παλιό μου εαυτό (στη νέα πραγματικότητα)
Προφανώς ο νέος μου εαυτός δεν μπορεί ούτε να ξενυχτάει στα μπαρ ως τις 4 (όταν τα ανθρώπινα ξυπνητήρια θα έρθουν να με ξυπνήσουν χοροπηδώντας στις 8) ούτε μπορεί να κάνει γυμνισμό (άντε μετά να πείσεις τα ανθρώπινα ξυπνητήρια να βάλουν ολόσωμα μαγιό με αντηλιακή προστασία), ούτε να πίνει κοκτέιλ στην παραλία (κανά χυμό ανάμεικτο και πολύ μου είναι). Αλλά μπορώ να αρχίσω να φοράω τα παλιά μου ρούχα που σιγά σιγά μου ξαναμπαίνουν, να πίνω κανένα ποτήρι κρασί (μιας που δεν θα το πιεί και το βρέφος μέσω του μητρικού γάλακτος), να εξασφαλίζω λίγο χρόνο για τον εαυτό μου χωρίς να φοβάμαι πως στον επόμενο τόνο κάποιο παιδί θα πνίγει στη θάλασσα/ θα χαθεί στο πλήθος/ θα σκάσει από τη ζέστη/ θα του κάτσει το κεράσι στο λαιμό. Γενικώς, κάπου εκεί μέσα στον ζωηρό, πολύχρωμο τετραμελή θίασο που ετοιμάζεται για την καλοκαιρινή του περιοδεία, κάπου υπάρχω και εγώ. Ο στόχος είναι να με βρω.

#5.Να ζω το σήμερα (όπως έρχεται, αλλά χωρίς πολλή γκρίνια)
Κοιτάζω τις φωτογραφίες από το καλοκαίρι του 2017 και αντί να χαίρομαι, στεναχωριέμαι: στις φωτογραφίες χαμογελάω μεν, αλλά θυμάμαι σαν τώρα το πόσο κουρασμένη αισθανόμουν, πόσες φορές ένιωθα τα νεύρα μου σπασμένα, πόσες φορές τσακώθηκα με όλους από την εξάντληση, πόσες φορές έβαλα τα κλάματα επειδή δεν άντεχα την πίεση, την κούραση, την αϋπνία. Και ναι, ξέρω πως πολλές μαμάδες – ειδικά εκείνες με τα νεογέννητα που δεν κοιμούνται – αισθάνονται ακριβώς το ίδιο: χαμογελούν αλλά μέσα τους καταρρέουν. Πίστεψε με, το ξέρω. Το έχω ζήσει και εξακολουθώ να το ζω, φέτος – ευτυχώς – σε μικρότερο βαθμό. Κι έπειτα σκέφτομαι, γιατί να είναι έτσι; Κοιτάζω ξανά τις φωτογραφίες και βλέπω μια γυναίκα που τα έχει όλα: ήλιο, θάλασσα, έναν άντρα που την αγαπάει, δύο υπέροχα, υγιέστατα παιδιά. Και νιώθω τύψεις που δεν κατάφερα να ζήσω αυτές τις στιγμές όπως θα ήθελα, γεμάτες γνήσια χαρά και ευγνωμοσύνη. Αλλά μετά θυμάμαι πως η ζωή δεν είναι όπως οι διαφημίσεις σου υπόσχονται πως θα είναι, αλλά όπως εσύ επιτρέπεις στον εαυτό σου να την ζήσει. Οπότε φέτος, ο μικρός μετριοπαθής μου στόχος θα είναι ο εξής: να προσπαθήσω, που και που, όταν τα πράγματα δυσκολεύουν, η κούραση συσσωρεύεται και οι διακοπές μοιάζουν με project επιβίωσης, να θυμάμαι πως, αυτά είναι τα χρόνια που κάποτε θα εύχομαι να μπορούσα να ξαναζήσω.

Καλές διακοπές (και δεν θα χαθούμε)!

missbloom.gr Πηγή 5 προσδοκίες που έχω από τις φετινές μου διακοπές


H Θράκη στο προσκήνιο. Απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή…

Γράφει ο Δρ Αθανάσιος Ε.Δρούγος
Διεθνολόγος-Στρατηγικός Αναλυτής

Και να που η Θράκη επανέρχεται στο προσκήνιο. Οι εδώ και αρκετές δεκαετίες σποραδικές αναφορές των τοπικών και πανελλαδικής κυκλοφορίας και εμβέλειας ΜΜΕ, γύρω από τα μειονοτικά θέματα έχουν ξανά την τιμητική τους. Αυτή τη φορά για το θέμα της τοποθέτησης των νέων μουφτήδων, μιας και τελικώς έκανε το χατίρι στην Άγκυρα να ενδώσει στις πιέσεις της για την αντικατάσταση των διορισμένων Μουφτήδων έτσι ώστε να ανοίξει ο δρόμος για την τοποθέτηση ατόμων που πρόσκεινται φιλικά στην τουρκική πλευρά.
Το πρώτο βήμα έχει γίνει με την συνταξιοδότηση των Μουφτήδων Κομοτηνής και Ξάνθης, με το πρόσχημα της υπέρβασης του ορίου ηλικίας μιας και πέραν των θρησκευτικών καθηκόντων τους, ασκούν και δικαστική εξουσία. Και φυσικά το πρώτο παράδοξο έρχεται και υψώνεται ως το σύνολο της επιθυμητής διαδικασίας που θέλει η Άγκυρα. Μπορεί να μην υπάρχει πρόβλημα στην ανάδειξη με ψήφο, των θρησκευτικών ηγετών των μουσουλμάνων στη Θράκη, υπάρχει όμως πρόβλημα με τη δικαστική εξουσία μιας και στη χώρα μας (όπως και σε όλες τις χώρες του κόσμου) οι δικαστικοί λειτουργοί ΔΕΝ ΕΚΛΕΓΟΝΤΑΙ ΑΛΛΑ ΔΙΟΡΙΖΟΝΤΑΙ.

Βεβαίως θα αντιτάξει κανείς την άποψη ότι, η Ελλάδα μπορεί να αποδεχθεί το αποτέλεσμα των εκλογών της μειονότητας και να προβεί σε διορισμό των εκλεγμένων Μουφτήδων. Νομικά ναι, μπορεί να σταθεί αυτό το επιχείρημα. Και βέβαια όλο αυτό θα καταδείξει το βαθμό της εξάρτησης της χώρας μας υπό την παρούσα κυβέρνηση στις ορέξεις της εξ ανατολών φίλης, γειτόνου και συμμάχου χώρας. Με αυτό τον τρόπο η Ελλάδα δορυφοροποιείται και προσδένεται στο άρμα της Τουρκίας, κάτι που δεν έχει ξανασυμβεί στα χρονικά της νεότερης ιστορίας μας. Όπως επίσης και το να επιτρέψει την ανάμειξή της στα εσωτερικά μας.
Η εφαρμογή της Σαρίας στη χώρα μας είναι ένα μοναδικό παγκόσμιο φαινόμενο, το οποίο η γείτονές μας προβάλλουν συνεχώς σαν επιχείρημα στις δήθεν καταπιέσεις της μειονότητας της Θράκης. Και λέμε «μοναδικό παγκόσμιο φαινόμενο», διότι σε καμία χώρα της Ε.Ε. αλλά ούτε στην ίδια την Τουρκία δεν εφαρμόζεται η Σαρία. Αυτό από μόνο του μπορεί να σταθεί σαν το πιο αποστομωτικό επιχείρημα της ελληνικής πλευράς στις αιτιάσεις της Τουρκίας, για το θέμα αυτό. Ακόμα και η κατάργησή της (μην αναμένουμε όμως κάτι τέτοιο από την παρούσα κυβέρνηση) δεν θα μας οδηγούσε σε κανένα δικαστήριο ανθρωπίνων δικαιωμάτων μιας και πιθανή καταδίκη μας, θα άνοιγε τις ορέξεις του Ερντογάν για επιβολή της Σαρίας και στις χώρες της Ε.Ε., όπου κατοικούν Τούρκοι μετανάστες. Αλήθεια ποιος πιστεύει ότι οι υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες θα ήθελαν κάτι τέτοιο; Απολύτως καμία. Αναρωτηθείτε επίσης αν στην γειτονική με μας και την Τουρκία, Δημοκρατία της Βουλγαρίας, η οποία έχει στο νότιο τμήμα της μεγάλη τουρκική μειονότητα, ισχύει ο νόμος της Σαρίας; Φυσικά και δεν ισχύει. Οπότε η Σαρία μπορεί να καταργηθεί ανά πάσα στιγμή με το πρόσκομμα της εναρμόνισης της νομοθεσίας μας και το ευρωπαϊκό δίκαιο και κεκτημένο.

Η δράση όμως των ονομαζόμενων «ψευτομουφτήδων» δεν σταματάει εδώ. Πριν λίγες μέρες γίναμε μάρτυρες δημοσιεύματος όπου σε τελετή στην Γλαύκη της ορεινής Ξάνθης και υπό το βλέμμα του Αχμέτ Μετέ, νεαρά αμούστακα ακόμη παιδιά, προέβησαν σε αναπαράσταση αποκεφαλισμού «απίστων», μια αναπαράσταση τύπου «εκτέλεση αλά Τζιχάντ». Για την ακρίβεια των παραπάνω, σας παρατίθεται στο σχετικό λίνκ, ώστε να μην υπάρχει αμφισβήτηση από κανένα. http://tourkikanea.gr/2018/08/foto-231/

Ποια κρατική αρχή θα μπορούσε όμως να παρέμβει και να οδηγήσει για πολλοστή φορά στο εδώλιο του δικαστηρίου ανθρώπους, Έλληνες πολίτες, οι οποίοι επανειλημμένα και χωρίς πλέον προσκόμματα συναινούν με την παρουσία τους ως τιμώμενα πρόσωπα σε τέτοιες εκδηλώσεις μίσους και θρησκευτικού φανατισμού; Ποια δικαστική αρχή θα τολμούσε να καταδικάσει σε κάθειρξη και χωρίς έφεση και εξαγορά ποινής όλους όσους με αυτές τους τις πράξεις διασαλεύουν την ειρήνη και υποκινούν και διαμορφώνουν γνώμες κατά του Ελληνικού κράτους απειλώντας πια ευθέως το σύνοικο χριστιανικό στοιχείο της περιοχής για τη ζωή του. Εάν αυτά δεν αποτελούν τεκμήρια αυτεπάγγελτης προσαγωγής δικής και καταδίκης (και λόγω υποτροπίασης από παλαιότερα γεγονότα), τότε τι θα μπορούσε να τον σταματήσει; Μήπως η εξαγγελία από το στόμα του του ένοπλου αγώνα για την προάσπιση των συμφερόντων της μειονότητας; Αλίμονο αν φτάσουμε σ εκείνο το σημείο.
Για την ώρα παρά τις όποιες προσπάθειες τουρκοποίησης της μειονότητας της Θράκης από το Προξενείο της Κομοτηνής και τους διάφορους εγκάθετούς του, συναντά αντιστάσεις μιας και ισχυροί πυρήνες της βάσης αντιστέκονται σε όλα τα παραπάνω, μιας και προτιμούν να συμβιώνουν αρμονικά με το χριστιανικό στοιχείο της περιοχής. Αντιστέκονται σαν αντιερντογανικοί (μη περιμένετε να το ακούσετε αυτό από επίσημα χείλη), σαν αντικεμαλικοί και σαν οπαδοί της ειρηνικής συμβίωσης, όπως συμβαίνει εδώ και δεκαετίες. Οι όποιοι οπαδοί του Γκιουλέν, προτιμούν να ζουν στη σκιά υπό το φόβο της «ρουφιανιάς» από τους «πιστούς» στον «Θρακάρχη» της οδού Ιώνων, παρά να εκδηλώνονται φανερά. Ακόμη και τις συζητήσεις τους σε δημόσιο χώρο είναι αρκετά φειδωλοί και προσεκτικοί στις εκφράσεις τους.

Στα «τρελά σενάρια» έγινε μια όσο το δυνατόν αναλυτική περιγραφή ενός υποθετικού σεναρίου (που μπορεί να αποβεί και πραγματικό), σε περίπτωση που η μειονότητα στη Θράκη αναλάβει ένοπλο αγώνα ταυτόχρονα με τουρκική στρατιωτική επίθεση στον Έβρο. Κατά την εκπόνηση των σεναρίων, συζητήθηκε εκτενώς η πιθανότητα για ασφάλεια – κάλυψη των θρακικών παραλίων από την πιθανότητα αποβατικής ενέργειας. Και φυσικά η άποψη αυτή δεν υιοθετήθηκε, μιας και για ένα τέτοιο εγχείρημα χρειάζεται από πλευράς Τουρκίας μια γιγαντιαία επιχείρηση μεταφοράς χερσαίων και ναυτικών δυνάμεων, γεγονός που είναι αδύνατο να ξεφύγει της επιτήρησής μας, μιας και η γεωγραφία του Β. Αιγαίου δεν επιτρέπει την «εξαφάνιση» ολόκληρου του αποβατικού στόλου ή των συνοδευτικών πλοίων επιφανείας (μονάδες κρούσης). Πιο πιθανό είναι λοιπόν να μας επιτεθούν εξωγήινοι, παρά να πετύχει αυτό το εγχείρημα.
Αυτό όμως δε σημαίνει ότι δεν θα πρέπει να υπάρχει συνεχής επιτήρηση του θαλάσσιου χώρου και των ακτών της Θράκης. Η αίσθηση που αποκομίζουμε σε συνδυασμό με τα όσα αναλύθηκαν στα «τρελά σενάρια» είναι ότι βρισκόμαστε στα τελευταία στάδια της πρώτης φάσης. Το αν πρέπει να ανησυχούμε ή όχι, θα το κρίνουν οι αρμόδιοι.

Με δεδομένο ότι η Τουρκία θα καταβάλει μεγάλη προσπάθεια ποδηγέτησης όλων των μουσουλμάνων νομίμων και μη, που βρίσκονται στην χώρα μας προκειμένου να στριμώξει ακόμη περισσότερο την Αθήνα και να την αναγκάσει να συρθεί στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων και να αναγκαστεί υπό το βάρος των όποιων απειλών να προβεί σε σειρά εθνικών υποχωρήσεων, απαιτείται η σχεδίαση από τώρα σειράς μέτρων (κατά κύριο λόγο προληπτικών) για την αποτροπή καταστάσεων που θα έχουν δυσμενή εξέλιξη στα εθνικά μας θέματα.
Και μιας και μιλάμε για Θράκη, τα μέτρα θα πρέπει να εστιάσουν:
α. Στην παροχή στήριξης στις μειονοτικές ομάδες που δεν επιθυμούν να «αλωθούν» από το Tουρκικό προξενείο της Κομοτηνής και τους ψευτομουφτήδες.
β. Στην υποχρεωτική εκμάθηση της πομακικής γλώσσας και της ρομά στα σχολεία που φοιτούν πομάκοι ή ρομά μαθητές.
γ. Στην καλύτερη αστυνόμευση των περιοχών με ισχυρή μειονοτική παρουσία.
δ. Στη συνεργασία των αρμόδιων υπηρεσιών για τον εντοπισμό ατόμων, ομάδων και οργανώσεων που δρουν καθοδηγούμενα από αντεθνικά κίνητρα.
ε. Στον περιορισμό της κινητικότητας και της εν γένει δράσης του τουρκικού προξενείου Κομοτηνής.
στ. Στην πρόβλεψη συγκρότησης μονάδων ειδικών επιχειρήσεων ορεινού αγώνα από εφέδρους, για την αντιμετώπιση ενόπλου αγώνα από ατάκτους, μεταφερόμενες με ελικόπτερα.Ιδιαίτερη έμφαση στην ευρύτερη ενίσχυση προβληματικών μεθοριακών ζωνών
ζ. Στην καταγραφή όλων των παραπάνω για τη δημιουργία «Lessons Learned», σε συνδυασμό και από πορίσματα άλλων συμμαχικών χωρών που ενεπλάκησαν σε επιχειρήσεις ανορθόδοξου αγώνα γιατί πάντα θα πρέπει να είμαστε έτοιμοι για την αντιμετώπιση ενδεχόμενων μη-γραμμικών/μη-συμβατικών ως και υβριδικών-αποσταθεροποιητικών σεναρίων.
Ο συγγραφέας είναι ειδικός στα θέματα ΝΑΤΟ-Παγκόσμιας τρομοκρατίας-Υβριδικού πολέμου-Ασύμμετρων επιχειρήσεων καθώς και συνολικά διεθνούς ασφάλειας. ‘Έχει δώσει πληθώρα διαλέξεων σε ινστιτούτα και σχολές 55 κρατών την τελευταία 20ετία ,ενώ έχει χειρισθεί προσωπικά ειδικές αναλύσεις και εκτενείς μελέτες του ΝΑΤΟ για το Κόσοβο,το Αφγανιστάν , τις Ρωσικές παραπληροφοριακές ενέργειες, την αντιπυραυλική άμυνα, ως και άλλων περιφερειακών οργανισμών.Πρόσφατα ήταν σε εβδομαδιαίο ταξίδι στα Δυτικά Βαλκάνια ,όπου παρουσίασε θέματα που αφορούν την κατάσταση στο Κόσοβο,στην Βοσνία-Ερζεγοβίνη και το Μαυροβούνιο.Είναι διαχειριστής 3 ιστοσελίδων(που είναι ανοικτές στο ευρύ κοινό),καθώς και άλλων δύο που είναι κλειστές και υπό όρους επισκεψιμότητας.
Οι θέσεις που εκφράζονται είναι αυστηρά προσωπικές

analystsforchange.orgΠηγή H Θράκη στο προσκήνιο. Απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή…

Το στοίχημα του εκσυγχρονισμού

«Α​​​​υτοί έχουν το δολλάριο – εμείς έχουμε τον Αλλάχ»: Ήταν η φράση που χρησιμοποίησε ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, για να εγκαρδιώσει τον λαό του, όταν η οικονομία της χώρας του απειλήθηκε ευθέως από τις ΗΠΑ.

Φράση τυπικής θρησκοληψίας – σκόπιμης ή ειλικρινούς: τα κίνητρα δεν επηρεάζουν την ιστορική σημασία της. Οπωσδήποτε είναι το πρώτο «όχι», από την ηγεσία και την κατάδηλη πλειοψηφία των πολιτών μιας χώρας, στη μονοκρατορική (πλανητική) απολυταρχία των «Αγορών». Λίγα λεπτά μετά την εκφώνηση της φράσης από τον Ερντογάν, γυναίκες και άνδρες στους δρόμους της Κωνσταντινούπολης και της Άγκυρας έσκιζαν επιδεικτικά χαρτονομίσματα δολλαρίου σε κλίμα πανηγυρισμού.

Έκπληξη και ξάφνιασμα προξένησε, πριν μερικά χρόνια, και η δημοψηφισματική προτίμηση των Ισλανδών: να διασώσουν τις κοινωνιοκεντρικές προτεραιότητες του οικονομικού τους συστήματος και να αφήσουν τις τράπεζες να χρεοκοπήσουν ό,τι κι αν στοίχιζε η χρεοκοπία σε καταθέτες και επενδυτές. Ξεχωριστό ιστορικό προνόμιο διεκδίκησε και η παρακμιακή ελλαδική κοινωνία, το καλοκαίρι του 2015, καταπλήσσοντας την υφήλιο, όταν, σε δημοψήφισμα, το 61,31% του λαού ψήφισε τη μη υποταγή στον εκβιασμό των «Αγορών», έστω και με τίμημα ενδεχόμενη έξοδο από τη γερμανική νομισματική δεσποτεία (κοινώς «ευρωζώνη»).

Η ισλανδική αντίσταση στον επιθετικό ολοκληρωτισμό των Αγορών θα μπορούσε να έχει καταγωγή θρησκευτικής ευτολμίας, αν υπολογίσει κανείς τη σκανδιναβική παράδοση κοινωφελούς ορθολογισμού, ριζωμένη στον προτεσταντικό ηθικισμό. Για το ελλαδικό δημοψήφισμα δεν υπάρχει περιθώριο τέτοιων υποθέσεων: επρόκειτο για πρόσχημα («φύλλο συκής» με προαποφασισμένη την ανακολουθία και ασυνέπεια) – ψιμύθιο για τη «θρησκοληψία» της εξουσιολαγνείας και πλουτομανίας της τάχα και «ριζοσπαστικής» Αριστεράς.

Ο Ερντογάν, αντιτάσσοντας τον Αλλάχ στο δολλάριο, είναι ο πρώτος (και μέχρι στιγμής μοναδικός) ηγέτης που λέει «όχι» σε έναν παγκοσμιοποιημένο πολιτισμό, σε ένα «παράδειγμα» (καθολικό τρόπο του βίου) εκμαυλιστικά παντοδύναμο. Το θρησκευτικό έρεισμα της τόλμης του μοιάζει σαθρό, ενώ έχει αντίπαλο τον ιστορικο-υλιστικό μηδενισμό της Δύσης και τη φρικώδη απανθρωπία που ο μηδενισμός παράγει, καμουφλαρισμένη με προσχηματικούς θεσμούς και «φιλελεύθερες» παρλαπίπες.

Σαθρό αντέρεισμα ο ισλαμισμός, αν και εμφανίζει μια επεκτατική δυναμική που καταπλήσσει (κυρίαρχος σχεδόν στην Αφρική, ακάθεκτη η εξάπλωσή του στην Ασία, απίστευτη η διεύρυνση της παρουσίας του στις δυτικοευρωπαϊκές κοινωνίες). Αλλά παραμένει μια θρησκεία χωρίς μεταφυσική, με παιδαριώδεις απαντήσεις στα υπαρκτικά ερωτήματα του ανθρώπου. Γι’ αυτό και με πρωτόγονο ηθικιστικό φορμαλισμό, απάνθρωπο.

Ο Ερντογάν, συνετότατος, δεν διανοήθηκε ποτέ να αντιτάξει ιδεολογικά το Ισλάμ στον μηδενισμό της Δύσης. Εχει την πολιτική οξυδέρκεια να εμπιστεύεται την «πράξη» (τη διαμόρφωση του έμπρακτου συλλογικού βίου), όχι το πεδίο των ιδεολογημάτων και «πεποιθήσεων». Προώθησε το δυτικό μοντέλο ανάπτυξης της χώρας, όχι τον εκδυτικισμό των συνειδήσεων, όχι την τριτοκοσμική ξιπασιά, τη λιγούρα των απομιμήσεων. Τα εκθαμβωτικά μοντέρνα «υπερκαταστήματα» σε κάθε παραμικρή πόλη, οι γέφυρες και τα τούνελ στην Κωνσταντινούπολη, η παραγωγή (συναρμολόγηση) και εμπορία πολεμικών αεροπλάνων (F16) συνοδεύουν την ίδρυση τεράστιου αριθμού πανεπιστημίων – τα πλήθυνε απίστευτα και τα γέμισε «μαντίλες» ο Ερντογάν.

Οι Κεμαλικοί πάσχιζαν δήθεν για «εξευρωπαϊσμό» της Τουρκίας και εξίσωση των φύλων, αλλά, με απαγορευμένη τη μαντίλα, ο γυναικείος πληθυσμός ζούσε στο κοινωνικό περιθώριο. Τώρα τα πανεπιστήμια, εκσυγχρονισμένα και εξοπλισμένα στο υψηλότερο δυνατό ευρωπαϊκό επίπεδο, κατακλύζονται από «μαντίλες» – η εξωμοσία δεν είναι οπωσδήποτε προϋπόθεση της «προόδου» και του «εκσυγχρονισμού».

Οι δικτατορικές εξουσίες του Ερντογάν, οι απάνθρωπες αυθαιρεσίες του, τα παρανοϊκά μεγαλεία του ανακτόρου του, το αίμα εκατομμυρίων Κούρδων που θα τον κατατάσσει πάντοτε στους σφαγείς της Ιστορίας, αυτά και πάμπολλα ανάλογα δεν αμνηστεύονται επειδή έχει χάρισμα ηγετικό και πολιτική οξυδέρκεια. Αλλά αυτή η κρίση για τον Ερντογάν προϋποθέτει κριτήρια τίμιας εμμονής στην ελευθερία και αξιοπρέπεια του ανθρώπου, όχι τα πανουργήματα των τάχα και «δικαιωμάτων» απρόσωπων καταναλωτικών μονάδων, που οι «Αγορές» και οι λακέδες τους ρεκλαμάρουν σαν τον ύψιστο πολιτισμό.

Αν προλάβει πια να υπάρξει ταλαντούχος πολιτικός, ενθεγέρτης, στην τελειωμένη Ελλάδα, δεν θα ακουστεί από το στόμα του ούτε συνθηματολογία αντιπαλότητας προς τη Δύση ούτε η κωμική αγραμματοσύνη του «ανήκομεν εις την Δύσιν». Ούτε απόρριψη ούτε άνευ όρων πιθηκισμός.

Υπάρχει Ελληνισμός σημαίνει: Λειτουργεί η συνέχεια της γλώσσας, ο κάθε Ελληνας διαβάζει την «κοινή» ελληνική με την άνεση που διαβάζει τον Ελύτη, ζει τη «δημοκρατία» με τους όρους της αυτοδιαχειριζόμενης κοινότητας, πηγαίνει στην εκκλησιά όχι για να «ωφεληθεί» αλλά για να γιορτάσει.

Από εκεί και πέρα προσλαμβάνει οτιδήποτε από παντού με κάθε άνεση. Οχι για να μιμηθεί συμπλεγματικά, αλλά για τον πλουτισμό της ζωής του.


Χρήστος Γιανναράς

Η Καθημερινή
Πηγή Το στοίχημα του εκσυγχρονισμού

«Εκείνοι θα χορεύουν μόνοι τους τον χορό του διχασμού, εμείς θα απευθυνόμαστε σε όλους τους Έλληνες γιατί αυτό πρέπει να κάνουμε διότι τη στήριξη του συνόλου του…
ελληνικού λαού θα την έχουμε ανάγκη την επόμενη μέρα που θα κυβερνάμε», τόνισε ο τομεάρχης Εξωτερικών της Νέας Δημοκρατίας, Γιώργος Κουμουτσάκος, μιλώντας στον ραδιοφωνικό σταθμό του Αθηναϊκού-Μακεδονικού «Πρακτορείο 104,9 FM».

«Η ύψιστη αποστολή μιας μεγάλης παράταξης, που διεκδικεί -και μάλιστα με αξιώσεις- την αυτοδυναμία, είναι να ενώσει και όχι να διχάσει τους Έλληνες. Δεν ξεχνάμε το παρελθόν, αλλά πυξίδα μας είναι και πρέπει να είναι το μέλλον», ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ. Κουμουτσάκος, επισημαίνοντας ότι «αυτή τη λογική την έχει επισφραγίσει και η ιδρυτική μας διακήρυξη. Η μεγάλη Κεντροδεξιά είναι ενωτική, όχι διχαστική».

«Δεν είμαστε ΣΥΡΙΖΑ που γεννήθηκε, μεγάλωσε μέσα στη σύγκρουση και μέσα από τη σύγκρουση, την πόλωση και το διχασμό και τώρα καταφεύγει πάλι στα ίδια για να σωθεί. Εμείς δεν θα παρασυρθούμε, δεν θα παίξουμε το παιχνίδι της πόλωσης και του διχασμού, δεν θα πέσουμε στην παγίδα του ΣΥΡΙΖΑ», πρόσθεσε ο τομεάρχης Εξωτερικών της ΝΔ.

Υπογράμμισε δε, ότι ο πρόεδρος του κόμματος, Κυριάκος Μητσοτάκης, «μιλά με όρους σύγχρονης και όχι παρωχημένης αντιπαράθεσης και έδωσε ένα ξεκάθαρο στίγμα, που είναι οδηγός για όλους μας», επισημαίνοντας πως «από εδώ και πέρα, αυτή η συζήτηση των μετώπων, της πόλωσης και του διχασμού αφορά μόνο τον ΣΥΡΙΖΑ».

Σε ό,τι αφορά την παρουσία τόσο του πρωθυπουργού όσο και του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης στη ΔΕΘ, ο κ. Κουμουτσάκος σχολίασε: «Οι δύο παρουσίες στη ΔΕΘ θα κάνουν διακριτές τις δύο Ελλάδες, ανάμεσα στις οποίες αργά ή γρήγορα θα κληθούμε να αποφασίσουμε ποια θα επιλέξουμε. Από τη μία θα είναι μία Ελλάδα φόρων, ψεύδους, ανομίας, ανικανότητας και κυνικής διαχείρισης δημοσίων πραγμάτων, όπως είδαμε στις φωτιές, και από την άλλη είμαι βέβαιος πως θα παρουσιαστεί ένα σχέδιο για μια Ελλάδα ανάπτυξης, αποτελεσματικής διακυβέρνησης, αλήθειας και πραγματικής αλληλεγγύης και στήριξης των αδυνάτων».

Ο κ. Κουμουτσάκος είπε πως «υπάρχει μια θεμελιώδης διαφορά και φιλοσοφία στην αντίληψη του πώς ενισχύεις τους αδυνάτους» και εξήγησε: «Ο τρόπος της κυβέρνησης βασίζεται στα υπερπλεονάσματα, τα οποία είναι μια αφαίμαξη των φορολογουμένων, (σε) αναστολή των επενδύσεων, δηλαδή της ανάπτυξης, προκειμένου να γίνουν επιδοματικές πολιτικές. 

Αυτή είναι μια φιλοσοφία που δεν πάει πουθενά την πατρίδα, ούτε καν αυτούς που θα είναι ωφελημένοι από τις όποιες ευκολίες, γιατί έχει κοντά ποδάρια. Η δική μας αντίληψη και η αντίληψη του Κυριάκου Μητσοτάκη είναι τελείως διαφορετική: είναι ανάπτυξη, αύξηση και μεγάλωμα της πίτας και αμέσως μετά δικαιότερα κομμάτια προς όλους. Οι παρεμβάσεις υποστήριξης για την τόνωση των μικρομεσαίων, των οποίων το όριο υπαγωγής στον Φ.Π.Α. θα αυξηθεί από 10.000 στις 25.000 ευρώ, θα ακουστούν με συγκεκριμένα μέτρα, με μειώσεις των φόρων, με μείωση γενναία του ΕΝΦΙΑ (30%) κ.ά.».

Σύμφωνα με τον κ. Κουμουτσάκο, υπάρχουν πολλά πράγματα που θα ανακοινωθούν στη ΔΕΘ από την πλευρά του Κυριάκου Μητσοτάκη, «αλλά θα βασίζονται στην αναπτυξιακή πολιτική της οικονομίας και όχι στο στράγγισμα των επαγγελματιών, των πολιτών, προκειμένου μετά, σε συνδυασμό με τη μείωση των αναγκαίων δημοσίων επενδύσεων, να γίνουν επιδόματα».

Κληθείς να σχολιάσει το σημερινό πρωτοσέλιδο της Εφημερίδας των Συντακτών, με τίτλο «Θέλουν χάος στη ΔΕΘ», ο κ. Κουμουτσάκος σημείωσε -μεταξύ άλλων- ότι η διοργάνωση συλλαλητηρίων στη ΔΕΘ είναι ένα σταθερό χαρακτηριστικό, επισήμανε πως «χρειάζεται νηφαλιότητα» και σημείωσε ότι εφόσον η διαμαρτυρία των πολιτών γίνεται «σε ένα πλαίσιο δημοκρατικό, που αποφασίζουν να τονίσουν και να διατρανώσουν την άποψή τους, όποια είναι αυτή, εφόσον γίνεται μέσα σε νόμιμα πλαίσια δεν πιστεύω ότι κανείς μπορεί να πει ότι κακώς το κάνουν. Διότι αν το πει για κάποιους θα πρέπει να το πει και για άλλους. Επομένως, εφόσον τηρηθεί ο νόμος και η τάξη, εφόσον όλα γίνουν ευπρεπώς, από εκεί και πέρα νομίζω ότι δεν έχουμε να πούμε τίποτα άλλο διότι οι διαδηλώσεις, οι διαμαρτυρίες είναι κάτι το οποίο σχεδόν έχει γίνει σύμφυτο με ΔΕΘ».

Για την αντιπαράθεση που ξέσπασε την περασμένη εβδομάδα στο Twitter μεταξύ του ιδίου και του εκπροσώπου του AKP, Ομέρ Τσελίκ, ο κ. Κουμουτσάκος σχολίασε: «Υπέδειξα στον κ. Τσελίκ ότι με το να συνεχιστεί αυτή η εμπρηστική ρητορεία με συνεχείς επιθέσεις αβάσιμες κατά της ελληνικής Δικαιοσύνης -κατ’ επέκταση κατά της ελληνικής Δημοκρατίας- δεν μπορεί να είναι βάση και ατμόσφαιρα στήριξης μιας προσπάθειας βελτίωσης των ελληνοτουρκικών σχέσεων. Είναι πλήρως αντιπαραγωγικό και απαράδεκτο».

Ο κ. Κουμουτσάκος είπε ακόμα πως «ήταν ακραία η επίθεση που έκανε (ο κ. Τσελίκ με τις δηλώσεις του) στην ελληνική πλευρά και δεν είδα να έχει ανακλαστικά το υπουργείο Εξωτερικών έστω και με μια ολιγόλογη, μιας πρότασης, ανακοίνωση να καταδικάσει αυτή την ακραία επιθετικότητα κατά της ελληνικής Δικαιοσύνης και της Ελλάδας».

Πηγή «Ο ΣΥΡΙΖΑ θα χορεύει μόνος του τον χορό του διχασμού»…

«Μπορεί ο Τσίπρας να μην έχει «πάγκο», αλλά δεν θα διαλύσει και την ΕΡΤ για να φτιάξει κυβέρνηση» ήταν η φράση (στο περίπου) που ακούστηκε από το…
διπλανό τραπέζι! 

Και το ενδιαφέρον στο διάλογο που τράβηξε την προσοχή μας, δεν ήταν οι πρωταγωνιστές, αλλά ότι το έλεγαν χωρίς καμια διάθεση «τρολαρίσματος»!

Απίστευτο, αλλά αυτή είναι η πραγματικότητα. Το έλεγαν σοβαρά και έδειχναν να το πιστεύουν!

Ήταν προφανές οτι οι δυο άνδρες το βράδυ του Σαββάτου σε γνωστο στέκι στο κέντρο της πόλης μιλούσαν για τον επικείμενο ανασχηματισμό ανταλλάσσοντας δυνατά πληροφορίες και ονόματα.

Επίσης είναι προφανές (βοηθούντος και του πολιτικού ρεπορτάζ) ότι μιλούσαν για τους δημοσιογράφους της ΕΡΤ, Κώστα Αρβανίτη και Κατερίνα Ακριβοπούλου. Ενώ την τριάδα των εν δυνάμει υποψηφίων δημοσιογράφων για μια θέση στο νέο κυβερνητικό σχήμα συμπλήρωνε ο πρώην κυβερνητικός εκπρόσωπος Ευάγγελος Αντώναρος.

Και φυσικά το πρόβλημα δεν είναι τα ονόματα των τριών δημοσιογράφων. Ο καθένας έχει τη διαδρομή του και κρίνεται από τους πολίτες. Το πρόβλημα είναι με αυτούς που «ζυμώνουν» επιπόλαια και αβασάνιστα ονόματα…

enimerosi24.gr

Πηγή Δεν θα διαλύσει και την ΕΡΤ για να κάνει ανασχηματισμό!…

Στην υπόθεση Energa-Φλώρου, στο θέμα των συντάξεων, του κατώτατου μισθού και των εργασιακών αναφέρθηκε η υπουργός Εργασίας, Κοινωνικών Ασφαλίσεων και Κοινωνικής Αλληλεγγύης Έφη Αχτσιόγλου μιλώντας στο…
Ραδιόφωνο 24/7 στους 88,6 και στην εκπομπή «Παιχνίδια εξουσίας». 

«Είναι επαίσχυντο να αποκαλούν παροχολογία την προσπάθεια στήριξης των εργαζομένων» τόνισε η κα Αχτσιόγλου, διαψεύδοντας τα σενάρια αναβολής της περικοπής των συντάξεων για λίγους μήνες. «Το 2019 -συνέχισε- υπάρχει δημοσιονομικός χώρος άνω των 750 εκ ο οποίος θα εξειδικευτεί σε ελαφρύνσεις και κοινωνικές παροχές. Τις λεπτομέρειες θα εξειδικεύσει ο πρωθυπουργός στη ΔΕΘ».

Απαντώντας σε ερωτήσεις για την πολιτική συμμαχιών του ΣΥΡΙΖΑ απάντησε ως εξής: «Πρέπει να υπάρξει ένα μέτωπο των προοδευτικών δυνάμεων. Το Κίνημα Αλλαγής δεν έχει επιδείξει αυτό που συνέβη στα κεντρώα κόμματα στην Ευρώπη μετά την κρίση, μια τάση αυτοκριτικής και επανεξέτασης της στρατηγικής τους. Όμως αποδεσμεύονται δυνάμεις στη βάση προγραμματικών συγκλίσεων και αυτό θα φαίνεται όλο και εντονότερα στην πορεία προς τις εκλογές».

Για την υπόθεση Energa

Ο Αρ. Φλώρος, προκειμένου να λάβει την απόλυση από τις φυλακές είχε προσκομίσει γνωμοδότηση από τα Κέντρο Πιστοποίησης Αναπηρίας Νίκαιας. Πιστεύω ότι πρέπει να εξαντληθούν όλες οι διοικητικές και νομικές διαδικασίες για να επανελεγχθεί προκειμένου να αναθεωρηθεί., Δεν προκαταλαμβάνω τον έλεγχο αλλά σημειώνω ότι πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή. 

Ασφαλώς και δεν πρέπει να υπάρχουν παρεμβάσεις στη Δικαιοσύνη, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορούν να συζητιούνται οι αποφάσεις της, πόσο μάλλον όταν υπάρχει έντονη κοινωνική αντίδραση και προκαλείται το κοινό περί δικαίου αίσθημα. Πρέπει να επανεξεταστεί. Η παρούσα κυβέρνηση έχει αποδείξει ότι βασικό της πυλώνας είναι η καταπολέμηση της διαφθοράς και της διαπλοκής, κυρίως της μεγάλης φοροδιαφυγής και φοροαποφυγής, δεν είναι άξια λόγου η κριτική για δυο μέτρα και για δυο σταθμά 

Την υπόθεση Φλώρου θα την κρίνει η Δικαιοσύνη. Αυτό που μπορούμε να κάνουμε είναι να εξετάζουμε τις διοικητικές διαδικασίες. Και ο κ. Κοντονής ζήτησε έλεγχο της απόφασης του δικαστικού συμβουλίου. Σε ό,τι αφορά το νόμο Παρασκευόπουλου, μπορεί να γίνει συζήτηση για το αν είναι περισσότερο ευρεία τα περιθώρια που αφήνει απ όσο θα έπρεπε».

Για τις συντάξεις

Το μέτρο για απομείωση της προσωπικής διαφοράς, που δεν αφορά όλες τις συντάξεις, αποφασίστηκε το καλοκαίρι του 2017 με δεδομένους τους συσχετισμούς που υπήρχαν τότε και την παρέμβαση του ΔΝΤ. Είχαμε υποστηρίξει ότι το μέτρο αυτό δεν είναι δημοσιονομικά αναγκαίο, ούτε διαρθρωτικά επιβεβλημένο, ότι το ασφαλιστικό σύστημα έχει μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα. Η συμφωνία έκλεισε όπως έκλεισε με 1% καλά και 1% κακά μέτρα. Σήμερα υπάρχει υπεραπόδοση και όλα αυτά που λέγαμε τότε αποδεικνύονται στην πράξη. Το μέτρο της περικοπής συντάξεων δεν είναι αναγκαίο. Χρειάζεται χρόνος μέχρι την κατάθεση του προϋπολογισμού, τον Οκτώβριο. Οι δανειστές βασικά ζητούν να μην αντιστραφούν οι βασικές μεταρρυθμίσεις, στο κτηματολόγιο, στο ασφαλιστικό, στη διοίκηση. Βγήκαμε από το μνημόνιο. Αυτό είναι αντικειμενικό γεγονός. Τι πολιτικές μπορούμε πια να τις καθορίζουμε εμείς εφόσον δεν θέτουν σε κίνδυνο την εκπλήρωση των δημοσιονομικών στόχων.

Για τη στάση της ΝΔ

Ο κ. Μητσοτάκης ποντάρει στην ιδιωτική ασφάλιση. Το είχε πει ο κ. Σταϊκούρας μετά από συνάντηση με εκπροσώπους ιδιωτικών εταιρειών ασφάλισης, το είπε και ο πρόεδρος της ΝΔ όταν αναφέρθηκε σε ισχυρό πυλώνα ιδιωτικής ασφάλισης και μάλιστα στον τομέα της υγείας. Στο προσυνεδριακό ερωτηματολόγιο ένα μεγάλο ποσοστό των μελών είχε ταχθεί υπέρ αυτής της θέσης. Ως κυβέρνηση απαξίωσαν το σύστημα κοινωνικής ασφάλισης και προσπαθούμε να το ξαναστήσουμε στα πόδια του. Ήταν χρεωμένο με 1,1 δισ. έλλειμμα μετά από 12 περικοπές στις συντάξεις και 400.000 απλήρωτες συντάξεις. Ήταν ένα αρνητικό θαύμα. Σήμερα έχει πολύ καλό πλεόνασμα ο ΕΦΚΑ και βαίνουμε προς οριστική εκκαθάριση των συντάξεων. Εκκρεμούν 47.000 κύριες συντάξεις και κάτω από 27.000 εφάπαξ, στο τέλος του χρόνου θα έχει ολοκληρωθεί η εκκαθάριση. Ο κ. Βρούτσης είχε πεί ότι θα βγαίνουν σε μια μέρα οι συντάξεις και παρέδωσε 400.000 απλήρωτες συντάξεις.

Για τα εργασιακά

Εργασιακά: Η επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων έχει γίνει. Μία σύμβαση, εφόσον καλύπτει 50+1 % των εργαζόμενων του κλάδου, μπορεί να ισχύσει σε όλους τους εργαζόμενους του κλάδου, εφόσον η κλαδική σύμβαση είναι πιο ευνοϊκή από την επιχειρησιακή, θα πρέπει να ισχύσει η κλαδική. Την Παρασκευή συνεδρίασε το Ανώτατο Συμβούλιο Εργασίας και σύντομα θα παραδώσει πόρισμα για κλαδικές συμβάσεις που καλύπτουν το 50+1% για να τις καταστήσω γενικώς υποχρεωτικές στον τουρισμό, στη ναυτιλία και στις τράπεζες.

Σε σχέση με την αύξηση του κατώτατου μισθού, θα συνταχθούν κάποιες εκθέσεις από επιστημονικούς φορείς και θα υπάρξει πόρισμα επιτροπής εμπειρογνομόνων για τον καθορισμό του ύψους της αύξησης. Ο υπουργός Εργασίας με βάση αυτά, θα νομοθετήσει την αύξηση του κατώτατου μισθού. Αυτό θα γίνει μέσα σε περίπου ένα τετράμηνο. Πρόθεσή μας είναι να έχει γίνει στις αρχές του 2019. Ο ο υποκατώτατος μισθός για νέους έως 24 ετών φτάνει στα 510 ευρώ και στην Ευρώπη δεν ισχύει. Όπου υπάρχει υποκατώτατος μισθός συνδέεται με την εμπειρία και όχι με την ηλικία. Εχει κριθεί από ευρωπαϊκή επιτροπή ως εντελώς προβληματικό γιατί αντιβαίνει στην αρχή της ισότητας. Ως θέση αρχής δεν πρέπει να υπάρχει. Θα το εξετάσουμε στο χρόνο του.

Η ανεργία μέσα σε μια 3ετία έπεσε περισσότερες από 7 ποσοστιαίες μονάδες. Το 70% των θέσεων εργασίας είναι θέσεις πλήρους απασχόλησης. Αυτή είναι μια μικρή θετική αλλαγή στο μείγμα. Η στόχευση είναι να ενισχύσουμε τις θέσεις πλήρους απασχόλησης και να επιβάλουμε τη νομιμότητα στους χώρους εργασίας. Υπήρξε στα χρόνια του μνημονίου εκτίναξη της παραβατικότητας, ξηλώθηκαν βασικά εργασιακά δικαιώματα, τώρα όλα αυτά τα βάζουμε σε τάξη, από το 2008 είχαν χαθεί 1 εκ θέσεις εργασίας, υπήρξε ένας κοινωνικός όλεθρος.

Σε σχέση με τις ασφαλιστικές εισφορές, μην ξεχνάμε ότι το 87-88% πληρώνουν 200 ευρώ το μήνα, λιγότερα από όσο πλήρωναν πριν, με το προηγούμενο καθεστώς…

Πηγή Αχτσιόγλου: Τον Οκτώβριο η απόφαση για τις συντάξεις…

Ο Neo έχει εγκαίρως ενημερώσει τους αναγνώστες του για την πρόθεση του Μεγάρου Μαξίμου να πληρώσει το κενό που άφησε στην κυβέρνηση η παραίτηση του…
Νίκου Τόσκα για λόγους ευθιξίας. 

Με άλλα λόγια, η θέση του αναπληρωτή υπουργού Προστασίας του Πολίτη θα καλυφθεί, για δύο λόγους: πρώτον, για να μην θεωρείται «υποβαθμισμένο» το χαρτοφυλάκιο ως υπαγόμενο στο υπουργείο Εσωτερικών και, δεύτερον, για να αισθάνονται τα σώματα ασφαλείας ότι λογοδοτούν άμεσα σε έναν πολιτικό προϊστάμενο: 

στο πλαίσιο του ανασχηματισμού, λοιπόν, ένας από τους γρίφους για το Μαξίμου είναι ποιος θα αναλάβει τα καθήκοντα που άφησε «ορφανά» ο Νίκος Τόσκας: ο Neo πληροφορείται πως, αν δεν είχε αναλάβει προ μερικών μηνών το υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής, ο Δημήτρης Βίτσας θα ήταν ο επικρατέστερος. 

Κάποιοι έχουν αναφέρει και το όνομα του Φώτη Κουβέλη, αλλά μάλλον οι πιθανότητες δεν είναι πολλές. Ο Θοδωρής Δρίτσας εκτιμάται από πολλούς ότι θα ήταν «μια κάποια λύσις», ενώ στο τραπέζι έχει πέσει και το όνομα του αναπληρωτή υπουργού Εξωτερικών, Γιώργου Κατρούγκαλου. 

Τέλος, μία σοβαρή υποψηφιότητα θα ήταν και εκείνη του Πάνου Ρήγα, που ούτως ή άλλως θα εισέλθει στην κυβέρνηση μετά την διαδοχή του στο κόμμα από τον Πάνο Σκουρλέτη…

matrix24.gr

Πηγή Τέσσερις οι μνηστήρες για τη θέση του Τόσκα…


Οι έλεγχοι της Τράπεζας της Ελλάδος και των αρμόδιων κρατικών υπηρεσιών έχουν εντοπίσει μέχρι σήμερα 150 πτωχευμένους επιχειρηματίες οι οποίοι, αφού βάρεσαν κανόνι και έριξαν φέσι δισεκατομμυρίων στις τράπεζες, εξακολουθούν να ζουν σαν κροίσοι διαμένοντας σε πολυτελείς βίλες και ξοδεύοντας τεράστια ποσά σε κότερα, ακριβά ξενοδοχεία και κοσμική ζωή.

Σύμφωνα με τα πρώτα στοιχεία, οι πτωχευμένοι κροίσοι διακινούν μαύρο χρήμα μέσω καρτών που έχουν εκδώσει, χρησιμοποιώντας ως όχημα εταιρίες που έχουν στήσει στο εξωτερικό.

Είναι χαρακτηριστική η περίπτωση ιδιοκτήτη τεχνικής εταιρίας που έχει πτωχεύσει και εμφανίζεται με μηδενικά περιουσιακά στοιχεία, ο οποίος χρησιμοποιεί 12 κάρτες ξένων τραπεζικών ιδρυμάτων που χρεώνονται σε εταιρία που εδρεύει εκτός Ελλάδος.

Οι πτωχευμένοι επιχειρηματίες εξακολουθούν να ζουν σε βίλες που νοικιάζονται από εταιρίες του εξωτερικού και να ξοδεύουν τεράστια ποσά σε κοσμική ζωή.

Σύμφωνα με την έρευνα, εμφανίζονται ως πρωταγωνιστές στα κοσμικά στέκια της Μυκόνου, της Σαντορίνης και άλλων κοσμικών νησιών, ενώ είναι τακτικοί επισκέπτες και σε ξένα τουριστικά θέρετρα.

Οι αρμόδιες ελεγκτικές υπηρεσίες επιχειρούν να εντοπίσουν τους κρυφούς λογαριασμούς που έχουν σε τράπεζες του εξωτερικού, αλλά και τις εταιρίες που έστησαν για να ξεπλένουν το βρώμικο χρήμα που προέρχεται από τα θαλασσοδάνεια που είχαν αρπάξει από τις τράπεζες.

Σύμφωνα με πληροφορίες, όταν ολοκληρωθεί η έρευνα πρόκειται να αντιμετωπίσουν δικαστικές περιπέτειες.

Κάποιοι απ’ αυτούς κινδυνεύουν να παραπεμφθούν στη Δικαιοσύνη με κακουργηματικές κατηγορίες για ξέπλυμα βρώμικου χρήματος, αλλά και με το νόμο περί καταχραστών δημοσίου χρήματος αφού οι περισσότεροι έχουν ρίξει φέσι και στο δημόσιο.

Όπως αναφέρουν οι ίδιες πηγές, αρμόδιος παράγοντας που συμμετέχει στην έρευνα για τους χρεοκοπημένους κροίσους δηλώνει πως οι ποινικές διώξεις είναι επιβεβλημένες γιατί οι εν λόγω κύριοι προκαλούν την κοινωνία που έχει πληρώσει με αίμα τα εφιαλτικά μνημόνια και τη χρεοκοπία της χώρας.

Η ίδια πηγή τόνισε ότι «σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να συνεχιστεί η ιδιότυπη ασυλία των χρεοκοπημένων κροίσων».

Δεν μπορεί κάποιος να δηλώνει φτωχός για να μην πληρώσει τα χρέη σε εφορίες και τράπεζες, να διαθέτει πολυτελή βίλα την οποία εμφανίζει ως ιδιοκτησία offshore εταιρίας, κότερο και καμιά δεκαριά κάρτες εξωτερικού.

Στη μαύρη λίστα περιλαμβάνονται πτωχευμένοι επιχειρηματίες απ’ όλους τους κλάδους. Ιδιοκτήτες πτωχευμένων τεχνικών εταιριών, βιομήχανοι που έβαλαν λουκέτο και έριξαν κανόνι, πρώην ξενοδόχοι, διαφημιστές, προμηθευτές του δημοσίου και κάποιοι που πήραν θαλασσοδάνεια για καράβια τα οποία έγιναν καταθέσεις στο εξωτερικό.

ΠΗΓΗ Πηγή Έρχονται διώξεις για 150 «πτωχευμένους» επιχειρηματίες που συνεχίζουν να ζουν σαν Κροίσοι