22 January, 2019
Home / Διαφορα (Page 897)

Τούτος ο Αύγουστος έχει λίγο καλοκαίρι. Οι εικόνες θυμίζουν κατάλοιπα μάχης που δόθηκε και χάθηκε σε, σχεδόν θαλασσινό, παραθεριστικό τοπίο. Η…
σκιά πένθους και θλίψης πλανάται εξαιτίας ενός γεγονότος που δεν προέκυψε με λευκό μητρώο. Και ενώ ο κόσμος στάθηκε αλληλέγγυος σε όσους πονούν και δοκιμάζονται, αυτοί που από τις θέσεις ευθύνης τους θα έπρεπε να πάρουν κάποιο μάθημα, στρέφονται όλοι εναντίον όλων.

Μερικοί κρύβονται πίσω από ανακοινώσεις, δελτία, συσσίτια, φιλανθρωπίες και… μπουλντόζες. Και άλλοι παίζουν τη σάγκα της ευθύνης ξεχνώντας ότι ο πολιτισμός του ανθρώπου είναι κληρονομιά που προέκυψε και από τα συσσωρευμένα λάθη του. Αλλά, ποιος φταίει;

Η σάγκα είναι μια εξιστόρηση∙ μια αφηγηματική φόρμα που προσπαθεί κάτι να πει∙ κάτι να αναδείξει. Και, εδώ, η αναζήτηση της ευθύνης, εκτός από απαίτηση, στρατηγική, είναι και άλλοθι, αφού δεν θα γίνουν όλα από την αρχή. Λέω άλλοθι, γιατί η σάγκα της ευθύνης κρύβει πολλά. Π.χ., δεν μιλάει για τις αντισταθμίσεις των επιλογών μας, για τις επιλογές λιγότερου ή περισσότερου κράτους, την παρατεταμένη ύφεση με δημοσιονομικά ελλείμματα ή πλεονάσματα, τις επενδύσεις που σέβονται ή όχι το περιβάλλον κ.λπ. Ομως, όλα αυτά παράγουν συνέπειες.

Τα προηγούμενα χρόνια προκρίναμε «λιγότερο κράτος και περισσότερη αγορά». Και η επιλογή έγινε εις βάρος του κράτους οριζοντίως, χωρίς να είναι ξεκάθαρο -στην Ελλάδα τουλάχιστον- πού ακριβώς απέτυχε το κράτος και πού όχι, σε ποιους τομείς έκλεισε τον ιστορικό του ρόλο και σε ποιους όχι, πού και γιατί το χρειαζόμαστε περισσότερο και πού δεν το χρειαζόμαστε.

Ξαφνικά, κυρίως όσοι από πολύ πριν είχαν κάνει τα πάντα για να καταστήσουν το κράτος ανυπόληπτο, ισχνό και μικρότερο, ανακάλυψαν πως το χρειαζόμαστε ισχυρό και πανταχού παρόν. Αίφνης επιχειρηματολογούν ότι όχι μόνο θέλουμε το κράτος, αλλά το θέλουμε απολύτως ορθολογικό, με όλες τις βέλτιστες πρακτικές και με όλους τους μηχανισμούς του σε πλήρη ετοιμότητα και διαθεσιμότητα για να αντιμετωπίσει την κάθε δύσκολη στιγμή.

Αλλά αυτό που θέλουμε –και ας μην το λέμε με το όνομά του– είναι το κοινωνικό κράτος που επιλέξαμε να μικρύνουμε.

Η σάγκα της ευθύνης συσκοτίζει το βάθος, τα πραγματικά αίτια αλλά και τους λοιπούς περιορισμούς. Μένει στην αφορμή. Και παίζεται κυρίως από τα μίντια εκείνα των οποίων η ευθύνη απέναντι στην ελληνική κοινωνία και στους κρατικούς θεσμούς φτάνει μέχρι εκεί που φτάνουν τα συμφέροντά τους. (Θυμηθείτε ότι πρόκειται για υποδειγματικούς τζαμπατζήδες και νομείς ενός δημόσιου αγαθού για το οποίο δεν έχουν πληρώσει τίποτα και αρνούνται να πληρώσουν.) Σε ορισμένα μίντια η αναζήτηση και η απόδοση της ευθύνης έχει αναχθεί σε ιερή υποχρέωση.

Στον βαθμό που υποκαθιστούν τους λοιπούς κοινωνικούς θεσμούς και, σε κάθε περίπτωση, αμφισβητούν ευθέως την αποτελεσματικότητα των κρατικών μηχανισμών, ορισμένα κανάλια, τα οποία πιστεύουν ακράδαντα ότι εκφράζουν το λαϊκό αίσθημα, διδάσκουν στον λαό την επωδό ότι τίποτε δεν λειτούργησε και τίποτε δεν πρόκειται να λειτουργήσει. Και όλα αυτά με την εμπειρική επιφύλαξη ότι -μέχρι να ξεχαστεί η υπόθεση και να ξαναπιάσουμε το Μακεδονικό- θα πορευτούμε για να συναντήσουμε την επόμενη καταστροφή, έναν πιθανό σεισμό, μια νέα Ηλεία, μια νέα Μάνδρα ή ένα νέο Μάτι.

Η σάγκα της ευθύνης, εκτός από αντιπολιτευτική υποχρέωση, παίζεται και ως εθνικό παραμύθι. Κλείνει με τη συνήθη αντίδραση της εκάστοτε κυβέρνησης να αποδίδει τη δική της αποτυχία σε δυνάμεις που βρίσκονται πέρα από τον έλεγχό της (και εδώ καμία πρωτοτυπία), ανοίγοντας την πόρτα σε κόσμους σύγχυσης, τραγικής επαναληπτικότητας, μέτρησης του πολιτικού κόστους και κέρδους.

Η σάγκα πλάθει την αφήγηση έτσι ώστε η μοιρολατρία, η έμμονη ατολμία, η κατόπιν εορτής σπουδή να ανάγονται σε αρχετυπικά εθνικά καλούπια, πλάι στους περιορισμούς των πλέον ορθολογικών προβλέψεων. Δεν λέει ότι οι προβλέψεις δεν απαλλάσσουν κανέναν από μελλοντικούς κινδύνους του κοινωνικο-οικονομικού ή και του φυσικού κόσμου. Ούτε λέει τι ακριβώς θα κάνουμε αν κάτι, απίθανο, ξαφνικά σαρώσει ανθρώπους, παιδιά, ζωντανά του θεού και δώσει ξανά τη διάσταση της δαντικής κόλασης στο νερό, στη λάσπη, στον άνεμο ή, τέλος, στις φλόγες της φωτιάς.

Και, τελικά, ποιοι ήταν οι θετικοί ήρωες και ποιοι οι αρνητικοί της υπόθεσης; Και πώς θα ξεχωρίσουν οι ήρωες και τα λαμόγια, όταν τα πολιτικά καπρίτσια απευθύνονται στα συναισθήματα με τον φανατισμό «της αποκάλυψης, της αλήθειας και της ενημέρωσης»;

Χωρίς πολιτική ύλη, ενάντια στην πολιτική κοινωνία, με γενικεύσεις, θα είμαστε όλοι ένοχοι αδιαφορίας, άγνοιας και πολιτικής σκοπιμότητας. Και, αλήθεια, τι θα πετύχουμε αν καταπιούμε αμάσητη τούτη τη σάγκα της ευθύνης εις βάρος λίγων συγκεκριμένων και όχι εναντίον όλων εκείνων που εργάστηκαν για να θεμελιώσουν το υπόδειγμα της εθνικής ανικανότητας και ανημπόριας;

Με τέτοιες λογικές, ας αναρωτηθούμε, εκατό φορές κι όχι μία, από ποιον, από ποιους και πώς θα πρέπει να ξεκινήσουν οι καθοριστικές παρεμβάσεις που έχει ανάγκη ο τόπος;..

Θανάσης Βασιλείου

Πηγή Η σάγκα της ευθύνης…


Σε αυτό το βίντεο συλλέχθηκαν κάποιες μεταγενέστερες δηλώσεις πολιτικών προσώπων που σε συνδιασμό με την εξέλιξη των γεγονότων, δείχνουν ότι μάλλον οι δηλώσεις της Μπενάκη επαληθεύονται…

ΓΕΛΛΑΣ
Λίγο πολύ όλοι είχαμε ακούσει τα όσα είχε πει η Άννα Ψαρούδα Μπενάκη το 2005 στον Κάρολο Παπούλια, για τις ενδεχόμενες μεταβολές που θα υποστούν στα επόμενα χρόνια τα Εθνικά σύνορα, η Εθνική Κυριαρχία και τα δικαιώματα του ανθρώπου.
Όταν αργότερα ρωτήθηκε σχετικά από δημοσιογράφους, απάντησε πως οι προβλέψεις της δεν ήταν προφητείες, αλλά η περιγραφή της κατάστασης και η προοπτική της.

Σε αυτό το βίντεο συλλέξαμε κάποιες μεταγενέστερες δηλώσεις πολιτικών προσώπων που σε συνδιασμό με την εξέλιξη των γεγονότων, δείχνουν ότι μάλλον οι δηλώσεις της Μπενάκη επαληθεύονται…




ΠΗΓΗΠηγή ΕΛΛΗΝΑ ΚΟΙΤΑ ΤΙ ΕΡΧΕΤΑΙ… – ΒΙΝΤΕΟ –

Η Ανθρωπότητα Πολύ Σύντομα θα Βιώσει την «Ημέρα της Αναμέτρησης»
Γράφει ο Σπύρος Μακρής
Βρισκόμαστε σε μία δεδομένη στιγμή που όσοι έχουν την οξυδέρκεια να παρατηρούν ή να διαισθάνονται, να συγκρίνουν, να κρίνουν και να αμφισβητούν, να ψάχνουν και να ελέγχουν ή να ερευνούν, τότε, αντιλαμβάνονται ότι ένα αόρατο «κύμα δύναμης” σαρώνει τα πάντα.
Η αποκαλούμενη «Μάχη του Αρμαγεδδώνα” που περιγράφεται συμβολικά στο βιβλίο της Αποκάλυψης του Ιωάννου, έχει ήδη ξεκινήσει. Άρχισε λίγο πριν από την αλλαγή του αιώνα. Δεν είναι όμως ο πόλεμος που πολλοί λανθασμένα πιστεύουν. Είναι ένας πνευματικός αγώνας ανάμεσα στις αποκαλούμενες «Δυνάμεις του Φωτός” και τις «Δυνάμεις του Σκότους” που θα συνεχιστούν για πολύ καιρό στην Γη.
Οι περισσότεροι υπερεκτιμούν τη δύναμη του φυσικού κόσμου και των ηγετών του, όμως, αν παρατηρήσετε καλύτερα θα διαπιστώσετε πως ολοένα και μεγαλώνουν τα ποσοστά των ανθρώπων που αντιλαμβάνονται ότι έχουν την δύναμη στα ίδια τους τα χέρια και στην πνευματική του διάσταση.
Επιπλέον, αόρατες «ουράνιες” δυνάμεις συμβάλλουν στο να ξεπεραστούν τα σκοτάδια του κόσμου που φέρνει ο εγωισμός και κάθε είδους αρνητική ενέργεια και σκέψη που μεταμόρφωνε αυτό το βασίλειο για χιλιάδες χρόνια.
Οι ψυχές με χαμηλές δονήσεις, που είναι εγωιστικές, άσχημες και κακές και που έχουν ένα μεγάλο καρμικό βάρος από προηγούμενες ζωές, δεν θα μπορούν να εισέλθουν στον φυσικό χώρο ξανά.
Με απλά λόγια, οι καλοί άνθρωποι θα έχουν την ευκαιρία να τελειοποιήσουν τον εαυτό τους και να φτάσουν στην πνευματική τελειότητα χωρίς το βάρος των εγωισμών, των απατεώνων, των ελεγκτών, των ελαττωματικών γραφών και των εσφαλμένων ιερατείων που τους εκμεταλλεύεται καθυστερώντας την πνευματική τους εξέλιξη.
Όπως όλοι γνωρίζουμε, ο φυσικός κόσμος, επί του παρόντος, ελέγχεται κυρίως από εγωιστές διανοούμενους και άπληστους ελεγχόμενους φορείς (το σκοτάδι).
Όμως, η ανθρωπότητα πολύ σύντομα θα βιώσει την «ημέρα της αναμέτρησης». Θα είναι μία αναμέτρηση καταρχάς με τον ίδιο μας τον εαυτό, μέχρι να ξυπνήσει μέσα μας ο ευαισθητοποιημένος, ο ευγενής, ο συμπονετικός, και σταδιακά ο ανώτερος εαυτός μας, ο άνθρωπος.
Οι «Πύλες του Μαργαριταριού” θα ανοίξουν και οι «Φύλακες της Πύλης” θα ξεχωρίσουν την ήρα από το σιτάρι.
Σε αυτή τη μεταβατική περίοδο θα κυβερνούν τον κόσμο μερικές ακόμα εγωιστικές ψυχές, που όμως θα είναι και οι τελευταίες. Προκειμένου, όμως, να διατηρηθούν στην σκοτεινή εξουσία τους μέχρι να φύγουν από τη Γη, θα υπάρξουν παγκόσμια γεγονότα που πολλοί θα περιγράψουν ως «αποκαλυπτικά”, αλλά θα είναι μια περίοδος εκκαθάρισης και μπορεί να περιλαμβάνει δυσάρεστες καταστάσεις όπως οικονομική κατάρρευση μα και κοινωνικοπολιτικές αναταραχές. Η Γη θα συμμετέχει σε αυτή την εκκαθάριση, γιατί πολλοί την έβλαψαν και την απαξίωσαν, παρουσιάζοντας μία άλλη ως καλύτερη από αυτήν.
Κάθε Ψυχή που έχει ενσαρκωθεί από τα τέλη του προηγούμενου αιώνα ή τις αρχές αυτού που βρισκόμαστε, ανήκει σε αυτή την πνευματικά προχωρημένη ομάδα, ακόμα κι αν δεν το γνωρίζει συνειδητά.
Δεν είναι άνθρωποι που έχουν μια πνευματική εμπειρία. Είναι πνευματικά όντα που θα ανυψώσουν την ανθρώπινη εμπειρία.
Δεν χρειάζονται μεσάζοντες όπως ιερείς, δάσκαλους, ραβίνους, παπάδες, πολιτικούς, ηγέτες ή πρεσβύτερους. Ούτε περίεργα τελετουργικά ή σύμβολα. Η πνευματική τους διαίσθηση και κατανόηση είναι μια εσωτερική γνώση.
Ο Edgar Cayce, γνωστός και ως «κοιμώμενος προφήτης’ ένας ψυχικός και πνευματικός δάσκαλος, θεραπευτής και προφήτης, καθώς και ο Jon Peniel «Ο αγαπημένος μου αδερφός”, προέβλεπαν ότι ο «Λόγος” θα επέστρεφε το 1998-9, το ίδιο και ο Νοστράδαμος. Αυτός ο «Λόγος” είναι η Παγκόσμια Συνείδηση. Και τότε…
Η ανθρωπότητα πολύ σύντομα θα βιώσει την «ημέρα της αναμέτρησης».
humansarefree.com
Ελεύθερη Απόδοση diadrastika
Διαβάστε επισης:

Πηγή Η Ανθρωπότητα Πολύ Σύντομα θα Βιώσει την «Ημέρα της Αναμέτρησης»

Αν και βρισκόμουν ήδη στην Πορτογαλία για διακοπές, τα πρώτα νέα για τον καύσωνα που επρόκειτο να πλήξει την Ιβηρική Χερσόνησο ήρθαν από την Ελλάδα. 

Η…
μητέρα μου, συγγενείς και φίλοι άρχισαν να με βομβαρδίζουν με μηνύματα ή να με καλούν στο τηλέφωνο (τώρα που η περιαγωγή δεν χρεώνεται επιπλέον) ρωτώντας εναγωνίως «πώς είστε;», δίνοντας συμβουλές – «μην περπατάτε πολύ έξω», «να πίνετε υγρά και να φοράτε καπέλο» κ.λπ. – ακόμα και… επιπλήττοντας με: «μα στην Πορτογαλία βρήκες κι εσύ να πας καλοκαιριάτικα;». 

Οι γνωστές ελληνικές υπερβολές σκέφτηκα, επειδή όμως και εγώ ανησύχησα όταν μου είπαν πως ακούστηκε κάτι για 48 και για 50 βαθμούς, αναζήτησα ενημέρωση στην τηλεόραση. Οπου το θέμα του καύσωνα ήταν πρώτη είδηση, με τους δημοσιογράφους να δίνουν ιδιαίτερη έμφαση στον κίνδυνο εκδήλωσης πυρκαγιών. Φυσικό ήταν, δεδομένου ότι η κατακαμμένη Πορτογαλία, όπως διαπίστωσα και κατά την περιήγησή μου στα πέριξ της Λισαβόνας και στον νότο της χώρας, έχει τα τελευταία χρόνια θρηνήσει και πολλούς νεκρούς από τη φωτιά. Αυτή τη φορά αισθανόσουν πως έπαιρνε τα μέτρα της. 

Το διαπίστωσα και όταν ένα πρωί που ο υδράργυρος έδειχνε 41 βαθμούς, ήρθε στο κινητό μου ένα μήνυμα στην αγγλική γλώσσα, το οποίο προειδοποιούσε για αυξημένο κίνδυνο φωτιάς σε διάφορες περιοχές της χώρας. Μέσα σε μισή ώρα το ίδιο μήνυμα είχαν λάβει όλοι οι φίλοι που ταξιδεύουμε μαζί και που ορισμένοι είχαν διαφορετικό πάροχο από τον δικό μου. Αρχικά απορήσαμε. Πού βρήκαν τα κινητά μας; Μετά καταλάβαμε πως η ειδοποίηση είχε σταλεί από τις εταιρείες τηλεφωνίας σε όλους του πελάτες τους αλλά καθώς και στους τουρίστες που τις χρησιμοποιούσαν δια της περιαγωγής και που βρέθηκαν στην Πορτογαλία τις ημέρες του καύσωνα. Το μυαλό μου πήγε εκεί που θα πήγαινε το μυαλό καθενός από εμάς. 


Στα μηνύματα που δεν εστάλησαν, στις σειρήνες και στις καμπάνες που δεν χτύπησαν στο Μάτι. Δεν μπορώ να γνωρίζω πόσο πιο έτοιμο για να αντιμετωπίσει μια μεγάλη φωτιά είναι το πορτογαλικό κράτος από το (επιβεβαιωμένα ανέτοιμο) ελληνικό κράτος. 

Αυτό όμως το τυποποιημένο μήνυμα, με έκανε να αισθανθώ πως κάποιος ενδιαφέρεται, ακόμα και για εμένα που είμαι ένας περαστικός. Με έκανε να νιώσω με έναν τρόπο πιο ασφαλής. Και αυτό, η αίσθηση της ασφάλειας, είναι εξαιρετικά σημαντικό όταν είσαι ξένος σε μια άλλη χώρα. Οπως είναι σημαντικό και για να μην αισθάνεσαι ξένος και αναλώσιμος στη χώρα σου. 

(Παρεμπιπτόντως, μέχρι σήμερα, 4 Αυγούστου, η ζέστη είναι πράγματι πολλή, ομολογώ όμως πως τα πράγματα δεν είναι τόσο δραματικά όσο τα προέβλεπαν από την Αθήνα. Και κάτι φωτιές άναψαν, όχι όμως μεγάλες ως τώρα. Ας είναι όλες κι όλες αυτές!)…

Κοσμάς Βίδος

Πηγή Η Πορτογαλία μας κλείνει το… Μάτι!..

Απογοητευτικός ο Παναθηναϊκός στο φιλικό με την Ομόνοια στη Λευκωσία. Οι πράσινοι ηττήθηκαν με 1-0 αλλά η γενικότερη εικόνα τους ήταν κάτω του μετρίου και…
σίγουρα δημιουργεί προβληματισμό σε Δώνη και οπαδούς.

Η διάταξη

O Γιώργος Δώνης επέλεξε τον Κότσαρη κάτω από τα δοκάρια, στην άμυνα τους Γιόχανσον, Θεοχάρη και Οικονόμου. Φουλ μπακ έπαιξαν Κουλιμπαλί και Χατζηθεοδωρίδη, στον άξονα τοποθετήθηκαν ο Στάικος με τον Κάτσε, μπροστά τους Δώνης και Χατζηγιοβάνης και στην κορυφή ο Ρεγκάκος ολοκλήρωνε το 3-4-3 του Έλληνα τεχνικού.

Το ματς

Στο πρώτο ημίχρονο ο Παναθηναϊκός παρουσίασε πολλά προβλήματα, τόσο επιθετικά όσο και αμυντικά. Μπροστά δεν μπορούε να αναπτυχθεί και πίσω έμπαζε από τα άκρα, αφού η τριπλέτα της άμυνας δεν μπορούσε να υποστηρίξει το πλάνο του Δώνη. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα οι Κύπριοι να κάνουν πολλές ευκαιρίες. Συν τοις άλλοις περιόρισαν δημιουργικά την ελληνική ομάδα.

Η Ομόνοια ήταν καλύτερη κάτι που φάνηκε από τον επιθετικό της μονόλογο στα πρώτα 45 λεπτά. Η κυπριακή ομάδα απείλησε για πρώτη φορά στο 13′ με το σουτ του Ντάρμπισιρ να περνά εκατοστά δίπλα από το αριστερό δοκάρι του Κότσαρη. Στο 18′ ο Μόντες έπιασε δυνατό σουτ εντός περιοχής, αλλά ο τερματοφύλακας του Παναθηναϊκού απέκρουσε εντυπωσιακά σε κόρνερ. Ένα λεπτό αργότερα ο Ντάρμπισιρ άνοιξε το σκορ με κεφαλιά. Η τελευταία φάση στο πρώτο μέρος καταγράφηκε στο 33′ όταν ο Λόπες βγήκε τετ α τετ με τον Κότσαρη, αλλά ο τελευταίος απέκρουσε με τα πόδια.

Στο δεύτερο μέρος η είσοδος του Κουρμπέλη βοήθησε πολύ στο δέσιμο του κέντρου του Παναθηναϊκού αλλά δεν ήταν αρκετό. Οι πράσινοι ναι μεν δεν αντιμετώπισαν τόσους κινδύνους στην άμυνά τους, αλλά στην επίθεση δεν μπορούσαν να φτιάξουν φάση. Θεατής παρέμεινε ο Μεχίας σε όλο το παιχνίδι με εξαίρεση δύο φάσεις που έγιναν στο τέλος. Στο 85′ ο Μπουζούκης στην πρώτη ευκαιρία του Τριφυλλιού απέτυχε να ισοφαρίσει, όπως και στο 87′ ο Πίσπας.

Έτσι παρέμεινε το 1-0 υπέρ των Κύπριων.

Ομόνοια (Κάρλος Ολίβα): Μεχίας, Βύντρα, Γκαφούρ, Κουσουλός, Λόπες, Ενρίκες, Σοάρες (69′ Ζαρκίνιο), Μόντες, Χριστοφή, Ζίβετς (52′ Λόε), Ντάρμπισιρ (43′ Ραμίρες)

Παναθηναϊκός (Γιώργος Δώνης): Κότσαρης, Γιόχανσον (65′ Μαυρομάτης), Θεοχάρης, Οικονόμου, Κουλιμπαλί (74′ Οικονομόπουλος), Χατζηθεοδωρίδης (Κουντουριώτης), Στάικος (46′ Κουρμπέλης), Κάτσε (65′ Τζανδάρης), Δώνης (70′ Εμμανουηλίδης), Χατζηγιοβάνης (46′ Μπουζούκης), Ρεγκάκος (46′ Σέχου)

sportdog.gr

Πηγή Απογοήτευση ο Παναθηναϊκός…

Έχουν περάσει 10 ημέρες από την καταστροφική πυρκαγιά στο Μάτι και τον Νέο Βουτζά, η οποία άφησε πίσω της εκατόμβη νεκρών, εκατοντάδες άστεγους και…
πολλά αναπάντητα ερωτήματα.

Ο ακριβής αριθμός των θυμάτων της μεγαλύτερης τραγωδίας που έχει πλήξει την Ελλάδα τουλάχιστον τα τελευταία 40 χρόνια πιθανόν και να μη γίνει ποτέ γνωστός, όπως και οι ταυτότητες αυτών οι οποίοι χάθηκαν, αφού, όπως παραδέχονται όλοι οι αρμόδιοι φορείς, σε μια «ανοικτή λίστα» αγνοουμένων, όπου κανένας δεν είναι σε θέση να γνωρίζει πόσοι ήταν, πιθανόν ορισμένες σοροί να μην βρεθούν ποτέ ή να μην αναγνωριστούν…

Δεν ήταν η πρώτη φορά όπου στη συγκεκριμένη περιοχή, και συγκεκριμένα στα όρια της Καλλιτεχνούπολης με τον Νέο Βουτζά, έπιανε φωτιά.
Συνέβαινε σχεδόν κάθε χρόνο, άλλοτε σε μεγαλύτερη και άλλοτε σε μικρότερη έκταση. Οι δε καταστροφές που προκαλούνταν αποτυπώνονταν σε εκατοντάδες καμένα στρέμματα δάσους και υλικές ζημιές σε αγροικίες, στάνες ή και αυθαίρετα οικήματα μέσα στο δάσος της Πεντέλης.
Σπάνια, με τελευταία φορά το 2013, οι φλόγες έφθαναν στον οικιστικό ιστό και ποτέ δεν υπήρξαν ανθρώπινες απώλειες.

Καλή τύχη τέλος
Η φωτιά, απόρροια είτε ενός βραχυκυκλωμένου καλωδίου της ΔΕΗ, κεραυνού ή ακόμα και ως προϊόν εμπρησμού από πρόθεση ή αμέλεια, σταματούσε πάντα πριν από τη Λεωφόρο Πεντέλης. Το κατ’ ευφημισμόν σύνορο μεταξύ του δάσους και του κύριου κομματιού των οικισμών στο Μάτι και τον Νέο Βουτζά. Την αποκαλούμενη και «Ριβιέρα της Ανατολικής Αττικής».

Ήταν όμως ο αποτελεσματικός σχεδιασμός της Πυροσβεστικής που τα προηγούμενα χρόνια απέτρεπε τις φλόγες να περάσουν το τεχνητό σύνορο της περιοχής προς τα σπίτια;
«Ότι το κακό που συνέβη την περασμένη Δευτέρα στο Μάτι δεν είχε συμβεί νωρίτερα οφείλεται καθαρά στις διαθέσεις και τη φορά του ανέμου, καθώς και στην καλή μας τύχη όλο τον προηγούμενο καιρό», ήταν η αφοπλιστική απάντηση σε σχετική ερώτηση του «Ποντικιού» ενός πολύ έμπειρου αξιωματικού της Πυροσβεστικής, ο οποίος υπηρετεί στα νότια προάστια και κατά το παρελθόν είχε συμμετάσχει σε όλες τις μεγάλες πυρκαγιές που εκδηλώθηκαν στη χώρα μας τα τελευταία 30 χρόνια.

Κι όμως, η φύση μάς είχε έγκαιρα, από τον περασμένο Αύγουστο (σ.σ.: ίσως και νωρίτερα), προειδοποιήσει για το τι επρόκειτο να ακολουθήσει στο εγγύς μέλλον, σχετικά με την εκδήλωση ακραίων καιρικών φαινομένων.
Αρχικά η μεγάλη πυρκαγιά στην περιοχή του Γραμματικού, όπου φανερώθηκε η ένδεια του κρατικού μηχανισμού, και στη συνέχεια η φονική πλημμύρα στη Μάνδρα, με τουλάχιστον 25 νεκρούς και τεράστιες καταστροφές, φανέρωσαν τη σχεδόν πλήρη απουσία υποδομών και πρόληψης για την αποτροπή φυσικών καταστροφών καθώς και την πλήρη μεταβολή που έχει επέλθει στις κλιματολογικές συνθήκες στη χώρα μας, εξαιτίας του φαινομένου του θερμοκηπίου.

Ακολούθησε ένας ασυνήθιστα ξηρός χειμώνας, όπου τα ποσοστά βροχόπτωσης ήταν πολύ πιο χαμηλά απ’ ό,τι συνήθως, ενώ και τα έντονα τοπικά πλημμυρικά φαινόμενα περισσότερες καταστροφές προκάλεσαν παρά συνέβαλαν στην ανάπλαση του εδάφους από ένα αρκετά ζεστό και ξηρό καλοκαίρι, όπως αυτό του ’17.

Δηλαδή, πέρασε ένας χειμώνας «δίχως τις ευεργετικές συνέπειες της ποτιστικής βροχής με αποτέλεσμα όταν η θερμοκρασία άγγιξε πριν από λίγες ημέρες τους 40 βαθμούς Κελσίου, σε συνδυασμό με την ξηρή επιφάνεια του εδάφους, τα ακαθάριστα οικόπεδα, την πευκόφυτη περιοχή και την έλλειψη επαρκούς οργάνωσης και προετοιμασίας από την πλευρά της Πυροσβεστικής και της πολιτείας, να συμβεί ό,τι τελικά συνέβη… Ήταν σα να ανάβεις σπίρτο σε πυριτιδαποθήκη», επισήμαναν στο «Ποντίκι» στελέχη της Πυροσβεστικής.

Ορθή διαχείριση
Από την πλευρά του ο Νίκος Χαραλαμπίδης, πρόεδρος του Ελληνικού Παραρτήματος της Greenpeace, υποστηρίζει ότι «την ώρα που ακόμα δεν έχει αποσαφηνιστεί ο αριθμός των θυμάτων και άνθρωποι εξακολουθούν να αγνοούνται, θα ήταν τουλάχιστον ατυχές να αποδώσουμε τα αίτια της συγκεκριμένης πυρκαγιάς στην κλιματική αλλαγή ή τους λάθους χειρισμούς των επικεφαλής της Πυροσβεστικής».

«Η αναδάσωση και η ορθή διαχείριση των δασών θα μπορούσαν να συνδράμουν έτσι ώστε το έδαφος να αποκτήσει περισσότερη ανθεκτικότητα σε μεγάλες περιόδους ανομβρίας, καύσωνα, ξηρασίας και μεγάλων πυρκαγιών» προσέθεσε ο Ν. Χαραλαμπίδης.
Από την πλευρά του ο πρόεδρος των Εργαζομένων στο ΕΚΑΒ Γιώργος Μαθιόπουλος, ο οποίος από την πρώτη στιγμή βρισκόταν στο κέντρο επιχειρήσεων προσπαθώντας να κατευθύνει όσο καλύτερα μπορούσε τις ηρωικές προσπάθειες των συναδέλφων του διασωστών, για την περισυλλογή και ασφαλή μεταφορά των εκατοντάδων τραυματιών από το Μάτι και τον Νέο Βουτζά, αποδίδει το μέγεθος της καταστροφής στην έλλειψη συντονισμού μεταξύ όλων των εμπλεκόμενων φορέων.

«Γύρω στις οκτώ παρά τέταρτο το βράδυ της περασμένης Δευτέρας ενημερωθήκαμε από την Πυροσβεστική ότι είχε εντοπιστεί ένα απανθρακωμένο άτομο στην περιοχή του Νέου Βουτζά. Μέσα στην επόμενη ώρα είχαμε περισυλλέξει τέσσερις σορούς πριν αναλάβει την επιχείρηση το Στρατηγείο Διαχείρισης Κρίσεων και Φυσικών Καταστροφών.

Ήδη όμως είχαμε αρχίσει να αντιλαμβανόμαστε το μέγεθος της καταστροφής.
Εν τω μεταξύ, ενώ οι κλήσεις για την παροχή πρώτων βοηθειών ήταν εκατοντάδες, τα περισσότερα ασθενοφόρα του ΕΚΑΒ παρέμεναν εγκλωβισμένα στη Λεωφόρο Μαραθώνος, αφού εξαιτίας της μεγάλης πυρκαγιάς που μαινόταν στο Μάτι ήταν αδύνατο και εξαιρετικά επικίνδυνο για τον οποιονδήποτε να επιχειρήσει να προσεγγίσει την περιοχή. Όταν πλέον η πυρκαγιά οριοθετήθηκε και εξασφαλίστηκε ένα μίνιμουμ επίπεδο ασφάλειας για τους πυροσβέστες και τα σωστικα συνεργεία, συνεχίσαμε την περισυλλογή των τραυματιών και τη μεταφορά τους στο νοσοκομείο.

Έως και τις πέντε – έξι το πρωί το 166 δεχόταν διαρκώς κλήσεις για τραυματίες από διάφορα σημεία στην ευρύτερη περιοχή» είπε ο Ν. Μαθιόπουλος στο «Ποντίκι».
Καταλήγοντας πως την κρίσιμη ώρα έλειπε ο άνθρωπος ο οποίος θα είχε το γενικό πρόσταγμα για τον συντονισμό όλων των υπηρεσιών (Πυροσβεστική, Αστυνομία, ΕΚΑΒ, Στρατό, Τοπικές Δημοτικές Αρχές) τόσο για την έγκαιρη εκκένωση των περιοχών που επλήγησαν από τη φωτιά όσο και για τη διάσωση αυτών οι οποίοι παρέμεναν εγκλωβισμένοι…

topontiki.gr

Πηγή Καλή τύχη τέλος…

Ο Ψινάκης αναμφίβολα έχει χάσει τον έλεγχο. Αυτόν που ποτέ δεν είχε.

Αλλά είπαμε, οι…
κάτοικοι θέλουν τον σαχλό, τον μέτριο, τον ανώδυνο, αλλά όταν έρθουν τα δύσκολα ψάχνουν τον ικανό.

Χρειάστηκαν 100 νεκροί για να καταλάβουν ότι ο Ψινάκης δεν κάνει.

Φταίει ο Ψινάκης για το πώς αντιλαμβάνεσαι εσύ τη διοίκηση της περιοχής σου;..

Από το altsantiri.gr

Πηγή Αυτός φταίει;..


* «Φιέστες» για την έξοδο από το Μνημόνιο ΔΕΝ μπορεί πια να κάνει ο Τσίπρας. Σας το είχα γράψει εδώ, προ ημερών…
Τώρα πια το ομολογούν σκυθρωποί και οι δικοί του. Ανοικτά, μάλιστα…
Κι αν επιχειρήσει κάτι, εντελώς υποβαθμισμένο πια, θα προκαλέσει στο λαό θυμηδία ή οργή – ή και τα δύο…
Εδώ βγήκε προχθές ο «αγαπημένος» του Τσίπρα – και Σοσιαλιστής παρακαλώ – Μοσκοβισί και είπε αυτό που έχουν ήδη πει όλοι οι άλλοι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι:
–Ότι, αν δεν υπήρχε η εκτροπή του 2015, δεν θα χρειαζόταν το τρίτο Μνημόνιο (Ούτε και το τέταρτο, βέβαια…).

* Να παίξει με το κόψιμο των συντάξεων, επίσης δεν τον παίρνει. Μπορεί να υποσχεθεί «αναβολή», αλλά ουδείς θα τον πιστέψει μέσα στη χώρα, και θα του επιτεθούν μετωπικά οι έξω – με τους οποίους το συμφώνησε και το υπόγραψε, δύο φορές ως τώρα…

* Στις διεθνείς αγορές δεν μπορεί να βγει. Ο Ντράγκι του έκλεισε οριστικά την «ποσοτική χαλάρωση» (που τελειώνει, έτσι κι αλλιώς), του απέκλεισε και το weaver, που δίνει κάποια ανάσα ρευστότητας στις δοκιμαζόμενες τράπεζες…

* Τον «τέλειωσε» και το ΔΝΤ βγάζοντας το χρέος μας «μη βιώσιμο» μακροπρόθεσμα και προεξοφλώντας ότι μετά το 2027 θα αρχίσει πάλι να ανεβαίνει ως ποσοστό του ΑΕΠ, ενώ μετά το 2030 θα χρειαστεί και νέα «ρύθμιση» από τους Ευρωπαίους εταίρους! Οι οποίοι ούτε να το ακούσουν θέλουν…

Δύο αριθμούς μόνο να θυμάστε, γιατί αυτοί συνοψίζουν τι έγινε τα τελευταία τέσσερα χρόνια:
–Στο τέλος της διακυβέρνησης Σαμαρά το ΔΝΤ προέβλεπε ότι – χωρίς πρόσθετη βοήθεια χρέους, τότε – η Ελλάδα θα είχε χρέος προς ΑΕΠ κάτω από 110% το 2022. Απολύτως «βιώσιμο» (τότε)…
–Σήμερα το ίδιο ΔΝΤ προβλέπει πως – παρά την πρόσθετη «βοήθεια χρέους» που πήραμε πρόσφατα – η Ελλάδα θα έχει χρέος προς ΑΕΠ πάνω από 160% του 2032. Κι αν δεν γίνει κάτι ως τότε, το χρέος προς ΑΕΠ θα εκτοξευθεί τα επόμενα χρόνια…

Χαιρέτα μου τον πλάτανο η.. βιωσιμότητα του χρέους!
Αυτή είναι η ζημιά που έκανε ο Τσίπρας! Του το λένε χοντρά πια οι απέξω. Τι να «πανηγυρίσει», ο καψερός;


* Το ελληνικό χρηματιστήριο καρκινοβατεί γύρω στις 750 μονάδες – χαμηλότερα απ’ ό,τι ήταν στην αρχή του χρόνου, χαμηλότερα κι από εκεί που βρισκόταν πέρσι τέτοιο καιρό! (Τέτοιες μέρες το 2014 βρισκόταν κοντά στις 1400 μονάδες!).
Οι αγορές ΔΕΝ είναι σήμερα αισιόδοξες για την πορεία της Ελληνικής οικονομίας από δω και στο εξής…

* Η Μέρκελ που τον στήριζε μπορεί να μην είναι Καγκελάριος ως τα Χριστούγεννα. Ήδη προετοιμάζουν τον Σόϊμπλε! Ο οποίος έχει κάτι «ανοικτούς λογαριασμούς» με την κυβέρνηση Τσίπρα…

–Παντού η δεξιά είναι σε άνοδο. Και παντού τα Κεντροδεξιά κόμματα μετακινούνται δεξιότερα, ενώ η παραδοσιακή σοσιαλδημοκρατία βουλιάζει.

–Και παντού κερδίζουν έδαφος οι δυνάμεις που απαιτούν να μπει φραγμός στο λαθρομεταναστευτικό τσουνάμι.

Πράγμα για το οποίο όλοι χρεώνουν την κυβέρνηση Τσίπρα…
Στο εξωτερικό μαύρα τα μαντάτα από παντού…
Κι ακόμα:

–Στην Ιταλία η νέα κυβέρνηση πάει για «μετωπική σύγκρουση» με τις Βρυξέλλες, με σοβαρό ενδεχόμενο πλέον και την έξοδό της από το ευρώ. Δεν γράφεται ανοικτά ακόμα, αλλά το φοβούνται και το υπονοούν όλοι…

–Στην Ισπανία η νέα κυβέρνηση Σάντσεθ, δεν μπορεί να σταθεί εν όψει ψήφισης του νέου Προϋπολογισμού. Ενώθηκαν όλοι να διώξουν τον Ραχόϊ, αλλά τώρα δεν μπορούν να συμφωνήσουν προϋπολογισμό. Και πιθανολογούνται πρόωρες εκλογές, πράγμα που θα αναζωπυρώσει την Καταλανική απόσχιση.

Ακόμα και χωρίς όλα αυτά, η Ελλάδα δεν μπορούσε να βγει στις αγορές σοβαρά τους αμέσως επόμενους μήνες. Αν όμως, υπάρξουν τέτοιες «αναταράξεις», είτε στην γειτονική Ιταλία είτε στην Ισπανία, τα επιτόκια της Ευρώπης θα εκτοξευθούν, και οι πόρτες των αγορών για την Ελλάδα θα κλείσουν ερμητικά.
Και για απροσδιόριστο χρόνο…

* Στην Τουρκία σοβεί πρωτοφανής κρίση. Η Ουάσιγκτον ξεκίνησε κυρώσεις κατά του καθεστώτος Ερντογάν (για πρώτη φορά από 1975!). Πράγμα που – χώρια από τις μεγάλες γεωπολιτικές ανατροπές που εγκυμονεί – συγκλονίζει την τουρκική λίρα και τις εύθραυστες ισορροπίες της ίδιας της Τουρκικής οικονομίας.
Αν ο Ερντογάν δεν συνθηκολογήσει – πράγμα που ΔΕΝ προτίθεται να κάνει αυτή τη στιγμή – και κλιμακωθούν οι κυρώσεις (πράγμα που σαφώς προεξοφλεί η Ουάσιγκτον πλέον) θα έχουμε αληθινή «έκρηξη» στην Τουρκία…
Όχι σε μερικά χρόνια…
Τους αμέσως επόμενους μήνες!
Είναι σε θέση ο Τσίπρας να διαχειριστεί, ακριβώς δίπλα μας, μια Τουρκία σε έκρηξη;
Εδώ μια «μέτρια» πυρκαγιά στην Πεντέλη δεν μπόρεσε να διαχειριστεί και προέκυψε η πιο δραματική και πλέον πολύνεκρη ανθρώπινη τραγωδία των μεταπολεμικών χρόνων.

* Μέσα στην Ελλάδα τίποτε δεν δουλεύει. Η καταστροφή στο Μάτι το απέδειξε – μην τα ξαναλέμε…
Κράτος, ουσιαστικά, δεν υπάρχει!
Μόνο «αποκούμπι» του Τσίπρα το υπέρ-πλεόνασμα που είχε μαζέψει – από την υπέρ-φορολόγηση και τα ληξιπρόθεσμα που άφηνε απλήρωτα.
Αυτό το «πουγκί» σκόπευε να ανοίξει και να μοιράσει «παροχές» εν όψει των εκλογών. Τώρα όμως, του το «δεσμεύουν» κι αυτό. Τον υποχρεώνουν να το κρατήσει ως «μαξιλάρι ρευστότητας», αφού δεν πρόκειται να βγει στις αγορές, στο ορατό μέλλον.
Πράγμα που σημαίνει πως, αν αρχίσει να μοιράζει «παροχές», θα τον καταγγείλουν ότι οδηγεί σκόπιμα την Ελλάδα σε χρεοκοπία, παραβιάζει τις πρόσφατες συμφωνίες με την Ευρώπη (του Ιουνίου) και παίρνει την ευθύνη ο ίδιος για ό,τι ακολουθήσει…

Αρχίζει να νιώθει αποκομμένος από το μεγαλύτερο μέρος της Ελλάδας:

–Στη Μακεδονία και τη Θράκη ΔΕΝ μπορεί να πατήσει (άντε να δούμε πώς θα πάει στη ΔΕΘ το Σεπτέμβριο)…

–Στα νησιά του Αιγαίου ΔΕΝ μπορεί να πατήσει…

–Στη Αττική ΔΕΝ μπορεί να πάει.

–Στην Κρήτη (για άλλους λόγους) επίσης είναι δύσκολο να πάει…

Όλα αυτά όμως, αθροίζουν πάνω από 60% του εκλογικού σώματος.
Σε όλες αυτές τις περιοχές (πλην Κρήτης, ίσως) οι δημοσκόποι υπολογίζουν το ΣΥΡΙΖΑ σε μονοψήφια νούμερα και ξέρουν ότι αυτό ΔΕΝ αλλάζει πια…
Πράγμα που σημαίνει ότι το 15% πανελλαδικά είναι πια πολύ «φιλόδοξο» για τον Τσίπρα. Ενώ ως τον Ιούνιο, τον υπολόγιζαν 20-22%…
Οι βουλευτές του από όλη την Ελλάδα, αυτό το ξέρουν από προσωπική πείρα. Όπως ξέρουν επίσης πως το κλίμα μπορεί μόνο να χειροτερέψει, αλλά πια ΔΕΝ αντιστρέφεται!
Και πώς να αντιστραφεί, άλλωστε; Εδώ δεν του βγήκε μέχρι σήμερα τίποτε. Ακόμα και κάποια «χαρτιά» – πολιτικά και επικοινωνιακά – του κάηκαν. Τώρα που, εκτός από τα «χαρτιά» του, τσουρουφλίστηκε και ο ίδιος και ολόκληρη η κυβέρνηση του, ούτε θαύμα δεν μπορεί να τον σώσει.

Η πραγματική αγωνία τους πια, είναι μη πέσουν κι άλλο.
–Από την «δύναμη της αδράνειας» – όταν κάτι αρχίζει να πέφτει και επιταχύνει, σταματά μονάχα στον… πάτο!
–Ή από κάτι άλλο αναπάντεχο:
Μια ακόμα πυρκαγιά (χτύπα ξύλο)
ή μια πλημμύρα (κούφια η ώρα),
ή ένας σεισμός (ό μη γένοιτο)
ή μια «έκρηξη» στην Τουρκία που θα προκαλέσει κύματα προσφύγων, εντελώς άλλου τύπου – και κλίμακας…
ή μια σοβαρή σύγκρουση Ιταλίας-Ευρώπης, που θα πλήξει πρώτα τις πιο ευάλωτες χώρες – δηλαδή την Ελλάδα!

Τι απ’ όλα αυτά μπορεί να αντιμετωπίσει ό ανεπίδεκτος… 44αρης;
Τίποτε!
Ποιος τον εμπιστεύεται «στο τιμόνι» με τέτοιες απειλές γύρω-τριγύρω;
Κανείς!
Ούτε μέσα ούτε έξω από τη χώρα.

Και που θα βρεθεί εκλογικά ο ΣΥΡΙΖΑ, αν συμβεί κάτι απ’ όλα αυτά – και τα κάνει επίσης μαντάρα (γιατί άλλο τίποτε δεν μπορεί);
–Σε μονοψήφιο ποσοστό πανελλαδικά;
–Σε χαμηλό μονοψήφιο ποσοστό;
–Μήπως τρίτο Κόμμα;
–Ή μήπως τέταρτο;

Κανείς δεν ξέρει. Αλλά οι δικοί του το φοβούνται πια…
Μέχρι πρόσφατα προσπαθούσε να συγκρατήσει κάποιες δυνάμεις με τον «πελατειακό στρατό» που δημιούργησε στο δημόσιο.
Τώρα βλέπει πως όλα αυτά του δίνουν ασήμαντα κέρδη, ενώ η ανικανότητά του, η αλαζονεία του και η πλήρης διάλυση που επέφερε, εξοργίζουν, αηδιάζουν και συσπειρώνουν τη συντριπτική πλειονότητα της κοινωνίας εναντίον του.

Όσο μένει στην εξουσία – και τίποτε να μην κάνει και κανένα άλλο κακό να μην του ’λάχει – η συσπείρωση της κοινωνίας εναντίον του κερδίζει συνεχώς momentum – και η οργή της γίνεται πιο αδυσώπητη.
Τώρα του τίθεται πραγματικά το πρόβλημα, όχι πια πως θα διαχειριστεί την αναπόφευκτη ήττα του, αλλά πως θα αποτρέψει την πλήρη καταστροφή του! Τον αφανισμό του.

Όμως, γι’ αυτό δεν μπορεί πια να κάνει τίποτε. Παρά μόνο να επισπεύσει τις εκλογές με κάποιο πρόσχημα. Αλλά δεν έχει τα κουράγια, ούτε και γι’ αυτό, όπως φαίνεται.
Εκτός κι αν τον εξαναγκάσουν…
Γιατί υπάρχουν πάντα και τα… ελικόπτερα!
Όχι αυτά που σβήνουν φωτιές στα δάση…
Αλλά εκείνα που σώζουν αποτυχημένους πρωθυπουργούς από τη λαϊκή κατακραυγή.


ΠΗΓΗΠηγή Υπάρχουν και… ελικόπτερα!

Τις 2.394 έφθασαν οι αιτήσεις των πυρόπληκτων κατά τις πέντε πρώτες ημέρες της σχετικής διαδικασίας, σύμφωνα με ανακοίνωση του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών. 

Σύμφωνα με…
την ανακοίνωση, «κανονικά και χωρίς κανένα πρόβλημα, συνεχίστηκε και χθες Σάββατο 4 Αυγούστου 2018, η διαδικασία αιτήσεων, για τη χορήγηση της έκτακτης εφάπαξ ενίσχυσης, με τη μορφή επιδόματος, σε πληγέντα φυσικά πρόσωπα και επιχειρήσεις από τις πυρκαγιές στις 23 και 24 Ιουλίου στην Περιφέρεια Αττικής. 

Μετά και τη χθεσινή πέμπτη ημέρα της σχετικής διαδικασίας, κατατέθηκαν δύο χιλιάδες τριακόσιες ενενήντα τέσσερις (2.394) συνολικά αιτήσεις. Από τις 2.394 αιτήσεις, οι 869 κατατέθηκαν στον Δήμο Ραφήνας-Πικερμίου, οι 874 στον Δήμο Μαραθώνα, οι 446 στον Δήμο Μεγαρέων και οι υπόλοιπες 205 στο κεντρικό κτίριο του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών. 

 Από τις 281 αιτήσεις της χθεσινής 5ης ημέρας, οι 104 κατατέθηκαν στο Δημαρχείο Ραφήνας-Πικερμίου, οι 126 στον Δήμο Μαραθώνα, οι 31 στον Δήμο Μεγαρέων και οι υπόλοιπες 20 στο κεντρικό κτίριο του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών»… 

Πηγή Tις 2.394 έφθασαν οι αιτήσεις των πυρόπληκτων…


Η υπερήπειρος της Πανγαίας, σχηματίσθηκε κατά την Πρώιμη Πέρμια Περίοδο πριν από περίπου 270 εκατομμύρια χρόνια και περιβαλλόταν από έναν τεράστιο ωκεανό που ονομαζόταν Πανθάλασσα.

Εβδομήντα εκατομμύρια χρόνια αργότερα, η ενιαία ξηρά άρχισε να διαχωρίζεται σε κομμάτια, διαμορφώνοντας τις ηπείρους όπως περίπου τις γνωρίζουμε σήμερα.

Η Πανγαία ήταν φυσικά ένας τόπος χωρίς ανθρώπους, αλλά αν επιχειρούσαμε να τοποθετήσουμε τα σημερινά κράτη σε αυτήν την τεράστια μάζα γης, ο χάρτης θα διαμορφωνόταν όπως περίπου τον δημιούργησε ο χαρτογράφος Massimo Pietrobon.

Pangaea 2


ΠΗΓΗΠηγή Πανγαία: Δείτε που θα βρισκόταν η Ελλάδα στον χάρτη αν η γη δεν είχε διαχωριστεί σε ηπείρους