18 January, 2019
Home / Διαφορα (Page 896)

7 ανεξήγητα φαινόμενα στον ουρανό

Πάμπολα περίεργα φαινόμενα έχουν παρατηρηθεί στους ουρανούς σε διάφορα σημεία του πλανήτη μας. Περίεργοι σχηματισμοί από σύννεφα, αλλόκοτα φώτα που αναβοσβήνουν σαν να παίζουν κρυφτούλι

Δείτε το σχετικό βίντεο και τα συμπεράσματα δικά σας …

Πηγή 7 ανεξήγητα φαινόμενα στον ουρανό


Μάχη του Κιλκίς: ανύπαρκτη για τα σχολικά βιβλία Ιστορίας

Δημήτρης Νατσιός, δάσκαλος-Κιλκίς

«Όλα τα είχα προβλέψει, τα είχα σκεφθεί, όλα εκτός από την τρέλα των Ελλήνων». (Ν. Ιβανώφ, Βούλγαρος στρατηγός, στη μάχη του Κιλκίς).

Έχω ενώπιόν μου τρεις, ας το ονομάσουμε έτσι, γενεές βιβλίων ιστορίας της Στ΄Δημοτικού. Το πρώτο, το οποίο μόρφωνε τους μαθητές μας ως το σχολικό έτος 2005-2006, με τίτλο «Στα νεότερα χρόνια» και είχε πρωτοεκδοθεί το 1983, αν θυμάμαι καλά. Το δεύτερο είναι το «κοπρώνυμον», το βιβλίο της κ. Ρεπούση, μνημείο γραικυλισμού, το οποίο-ευτυχώς- μόλις για έναν χρόνο μόλυνε με τις αναθυμιάσεις του τις σχολικές αίθουσες. Το τρίτο, με τίτλο «Ιστορία του νεότερου και σύγχρονου κόσμου», είναι αυτό που διδάσκουμε.

Από τα τρία, ή μάλλον δύο βιβλία, το καλύτερο, που αναδίδει και την ευωδία της ιστορικής μας παρουσίας και το καταλληλότερο, για την ηλικία των παιδιών λόγω γλώσσας και ιστορικών πηγών, είναι το πρώτο. Το τιμώ δεόντως. Πολλές φορές φωτοτυπώ σελίδες του και τις μοιράζω στους μαθητές μου. (Μακάρι να βρεθεί τρόπος να εκτυπώσουμε μερικές χιλιάδες αντίτυπα, γιατί θα χρειαστούν σίγουρα. Με τούτους τους καντιποτένιους εθνομηδενιστές που μπλέξαμε, το μάθημα της Ιστορίας, από «πολύτιμος φύλακας της πείρας του παρελθόντος», όπως έλεγε ο αείμνηστος καθηγητής Απ. Βακαλόπουλος, θα καταντήσει μέσο προπαγάνδας και επιβολής της νεοταξικής ανομίας και πλάνης).

Αυτό όμως που προκαλεί κακή, χειρίστη εντύπωση είναι ότι και στα τρία βιβλία -χάριν… «οικονομίας» συμπεριλαμβάνω και το ρεπούσειον άγος, μιας και φέρει «σφραγίδα» του υπουργείου Παιδείας -απουσιάζει, έστω και ως απλή αναφορά και νύξη, η φονικότερη, κρισιμότερη και ενδοξότερη μάχη της νεοελληνικής ιστορίας: η μάχη του Κιλκίς.

Στο πρώτο βιβλίο ιστορίας, στο οικείο κεφάλαιο, με τίτλο «Οι Βαλκανικοί πόλεμοι», σελ. 195, διαβάζουμε: «Η Βουλγαρία δεν έμεινε ικανοποιημένη από τα εδάφη που πήρε, γι’ αυτό ήρθε σε σύγκρουση με τους πρώην συμμάχους της, Έλληνες και Σέρβους. Οι Έλληνες σημείωσαν επιτυχίες εναντίον των Βουλγάρων και πήραν την Ανατ. Μακεδονία». Στην σελ. 196 παρατίθεται ένας χάρτης, όπου καταγράφονται τα σπουδαιότερα πεδία των μαχών, με το Κιλκίς προκλητικά να απουσιάζει και στην επόμενη σελίδα το γράμμα ενός πολεμιστή από την απελευθέρωση των Ιωαννίνων.

Στο δεύτερο, της Ρεπούση το «κατόρθωμα», στο κεφάλαιο για τους «Βαλκανικούς πολέμους», διαβάζουμε στην σελίδα 94: « Ο ελληνικός στρατός καταλαμβάνει εδάφη της Μακεδονίας και της Ηπείρου…». (Η κυρα-Μαρία και οι ομοϊδεάτες της αφού «λιώσαν τα νιάτα τους» στις καταλήψεις, εξέλαβαν τις απελευθερωτικές μάχες του στρατού μας ως κάτι παρόμοιο. Το κακό είναι ότι επανακάμπτουν και … καταλαμβάνουν τις ποικιλώνυμες επιτροπές και «συναγωγές» αναθεώρησης-καρατόμησης των σχολικών βιβλίων. Και έσται η εσχάτη πλάνη χείρων της πρώτης…

Στις επόμενες δύο σελίδες που αφιέρωνε στους βαλκανικούς πολέμους, φιλοξενούνται, στην πρώτη, χάρτες που δείχνουν την Ελλάδα μετά τις «καταλήψεις» εδαφών. Στην τελευταία, σελ. 96 περιέχονται δύο φωτογραφίες. Το «Γενί τζαμί» και το «Μπέη χαμάμ» της Θεσσαλονίκης. (Ας κάνουν μια βουτιά στο Αιγαίο και ας περάσουν απέναντι όλοι αυτοί οι ισλαμολάγνοι, να χορτάσει το μάτι τους τζαμιά και… χαμάμια. Ίσως πρέπει να σκεφτούμε σοβαρά μια νέα ανταλλαγή, όχι πληθυσμών, αλλά ιστορικών. Όταν γράφεις, για παράδειγμα, «συνωστισμός στο λιμάνι της Σμύρνης», πρέπει να σε δει ένας καλός… ιστορικός. Αυτό ούτε Τούρκος ιστορικός δεν διανοήθηκε να το γράψει).

Το τρίτο βιβλίο, το τωρινό, στο ίδιο κεφάλαιο, για το οποίο αφιερώνονται τέσσερις σελίδες (186-189), γράφει:

«Η ρύθμιση των συνόρων ανάμεσα στα βαλκανικά κράτη προκάλεσε τον Β΄ Βαλκανικό Πόλεμο, τον Ιούνιο του 1913… Ο ελληνικός στρατός κέρδισε σημαντικές νίκες και κατέλαβε (δυστυχώς και εδώ το ίδιο απαράδεκτο ρήμα και όχι απελευθέρωσε), την υπόλοιπη κεντρική καθώς και την Ανατολική Μακεδονία…». Πουθενά στις τέσσερις σελίδες δεν θα βρεις την λέξη Κιλκίς. Καμμία αναφορά στην τριήμερο εποποΐα!!

Στην σελίδα 188, έχει μια ακατανόητη και εντελώς άσχετη με τους Βαλκανικούς Πολέμους παραπομπή. Γράφει για τα δικαιώματα των γυναικών και για τις λεγόμενες «σουφραζέτες» της Βρετανίας.

Έχω στην κατοχή μου ένα βιβλία σπάνιο και δυσεύρετο. Τιτλοφορείται: «Αθάνατη Ελλάς» και υπότιτλο «Επικαί συρράξεις των Ελλήνων και των Βουλγάρων». Συγγραφέας του ο Δ. Καλλίμαχος, εθελοντής ιεροκήρυκας της Ε΄ Μεραρχίας Πεζικού, που αρίστευσε με τον ηρωϊσμό της κατά την μάχη του Κιλκίς-χωρίς καμμιά να υστερήσει. Ο εθελοντής ιεροκήρυκας συμμετείχε, όχι με το καριοφίλι αλλά με το πετραχήλι, στις μάχες του στρατού, ιδίως στο Κιλκίς, και το 1942 εξέδωσε το βιβλίο στην Νέα Υόρκη, σε έκδοση του «Εθνικού Κήρυκος» της ιστορικής ομογενειακής εφημερίδας. Το βιβλίο είναι συγκλονιστικό, το μελετάς με δάκρυα, μελετάς τα λαμπρά παλληκάρια… Στην σελ. 83 διαβάζω στις σημειώσεις του μετά την μάχη:
«Ο απέραντος χώρος του θεάτρου της μάχης ωμοίαζε προς μακελλείον. Και όταν αντίκρυσα την φρικιαστικήν εικόνα καμμένων σπαρτών και ψημένων σωμάτων και είδα σκοτωμένους με την λόγχην στα χέρια και με αποκρυσταλλωμένην εις το πρόσωπον την ψυχολογίαν της ορμής και της χαλυβδίνης αποφασιστικότητος, εδάγκασα ασυναισθήτως τα χείλη αποθαυμάζων.

Αγγελιαφόρος της Δ ΄Μεραρχίας εστάθη και ήκουσα να απαγγέλη:

«Στου Κιλκίς την ολόμαυρη ράχη

περπατώντας η Δόξα μονάχη

μελετά τα λαμπρά παλληκάρια

και στην κόμη στεφάνι φορεί

γινωμένο απ’ ολίγα χαρτάρια

πούχαν μείνη στην έρημη γη».

(Η μάχη διεξήχθη 19-21 Ιουνίου 1913 εν μέσω φοβερού καύσωνος. Τα σιταροχώραφα του Κιλκίς, εξαιτίας των οβίδων, πήραν φωτιά. Πολλοί βαριά τραυματισμένοι στρατιώτες μας ανήμποροι να κινηθούν, ήταν και σε νηπιώδη κατάσταση το σώμα τραυματιοφορέων, κάηκαν ζωντανοί).

Πόσα ήταν τα λαμπρά παλληκάρια που έπεσαν υπέρ πίστεως και πατρίδας; 8.828 αξιωματικοί και στρατιώτες μεταξύ αυτών εννέα διοικητές ταγμάτων και συνταγμάτων που πήγαιναν μπροστά για να εμψυχώσουν τους μαχητές.

Μεταξύ αυτών και ο συνταγματάρχης Καμάρας, «ευσεβής, φιλεύσπλαχνος, αγαθώτατος ευθύς και ειλικρινής και πράος». Τραυματίζεται θανασίμως από βλήμα οβίδας. Διαβάζω:

«Γονατίζει ο ευγενικός συνταγματάρχης και με το λάμπον ξίφος του ακόμη εις τα χέρια απευθύνει προς τους άνδρας του τον τελευταίον χαιρετισμόν:

-Θάρρος, παιδιά, θάρρος, γενναίοι μου!

Το αίμα τρέχει κρουνηδόν από το τραύμα και ο Καμάρας σωριάζεται. Όταν μετεφέρετο προς τα χειρουργεία, ατενίσας διά τελευταίαν φοράν τους άνδρας του εδάκρυσε και είπε:

-Αχ, που σ’ αφήνω σύνταγμά μου! Σας χαιρετώ καλά μου παλληκάρια και με την ευχή μου όλοι εμπρός να δοξάσετε την τιμημένη μας πατρίδα». (σε. 71).

‘Ιδια περιγραφή και μάλιστα γραμμένη από τον γιο του, στρατιώτη τότε, έχουμε και για τον ηρωϊκό θάνατο του συνταγματάρχη Καμπάνη. Και για τον σχη Παπακυριαζή που ήταν σύγγαμβρος του άλλου αετού, του ήρωα των ηρώων, Ιωάννη Βελλησαρίου, που και αυτός σε λίγες μέρες σκοτώθηκε. Παραθέτω τα ονόματα και των άλλων επτά αθανάτων ηρώων συνταγματαρχών, διοικητών μονάδων: Καραγιαννόπουλος, Κορομηλάς, Διαλέτης, Κουτήφαρης, Κατσιμήδης, Ιατρίδης, Χατζόπουλος. Και αναγκάστηκε το στρατηγείο να διατάξει να βγάλουν τα διάσημα, γιατί δεν θα έμενε κανείς ζωντανός. Οι Βούλγαροι σκοπευτές αυτούς σημάδευαν.

Την ίδια ανδρεία έδειξαν και οι απλοί στρατιώτες. Είναι χαρακτηριστική η σκηνή που περιγράφει ο Καλλίμαχος. Στρατιώτης του 22ου Σ.Π. τραυματίζεται στο χέρι. Του λένε να φύγει για το χειρουργείο.

«-Τι έκανε, λέει; Για μια τσουγκρανιά να φύγω; Το παλιοτόμαρό μου βαστάει ακόμη. Και συνεχίζει τον αγώνα. Παίρνει δεύτερο βόλι και εξακολουθεί να μάχεται και το δεύτερο τραύμα γίνεται τρίτο και έπεται συνέχεια.

Όταν δεν ήτο δυνατόν πλέον να συνεχίσει τον αγώνα, λέει:

«-Μωρέ δεν μπορούσα να είχα κι άλλο παλιοτόμαρο, να βγάλω αυτό το τρυπημένο και να βάλω το καινούργιο;». (σελ. 76).

Με εκείνα τα ηρωικά… παλιοτόμαρα είναι ραμμένη η γαλανόλευκη. Τα τωρινά όντως παλιοτόμαρα την μαγαρίζουν, σβήνοντας το «ελευθερία ή θάνατος» των εννέα λωρίδων και βάζοντας στην θέση τους τις πολύχρωμες μπογιές της διαστροφής…

Η μάχη του Κιλκίς έκρινε την τύχη της Μακεδονίας, της Ελλάδος όλης. Χάθηκε ο ανθός τότε του Γένους. Μια ελάχιστη μνημόσυνη αναφορά στα βιβλία ιστορίας του δημοτικού σχολείου δεν αξίζουν τόσοι ήρωες; Οι σουφραζέτες της Αγγλίας είναι σπουδαιότερες; Ζω στο Κιλκίς και ντρέπομαι, όταν έρχεται η ώρα να διδάξω τους Βαλκανικούς Πολέμους. Λέω στους μαθητές μου ότι αν σκάψουμε την αυλή του σχολείου μας θα βρούμε κόκκαλα Ελλήνων ιερά. Τονίζω την σπουδαιότητα της μάχης, διαβάζουμε μεγαλειώδεις σκηνές θυσίας και αντρειοσύνης. Και πας στο βιβλίο και αντικρίζεις την σιωπή και την περιφρόνηση. Γιατί;

Τους διαβάζω ένα ωραίο,παλιό κείμενο, μαθητή σε σχολείο του Κιλκίς λίγα χρόνια μετά την μάχη:

«Ένα απέραντο «Εθνικό Νεκροταφείο», που κρύβει στα σπλάχνα του τα κορμιά χιλιάδων παλληκαριών, είναι ο τόπο μας. Και πάνω στα κορμιά αυτά στήθηκαν τα θεμέλια αυτής της πόλης. Και το σιτάρι που φτιάχνει το ψωμί μας θεριεύει και μεστώνει ρουφώντας από τη γη αίμα αντί για νερό.

Κάθε λόφος γύρω μας κι ένας «κρανίου τόπος». Κάθε χωράφι κι ένας «αγρός αίματος» για να χρησιμοποιήσω τους χαρακτηρισμούς του Ευαγγελίου που τόσο ταιριάζουν στην περίπτωση.

Τα πρώτα χρόνια, τ’ αλέτρια που όργωναν τη γη, έφερναν στην επιφάνεια λευκά κόκκαλα, «κόκκαλα Ελλήνων ιερά», αντάμα με σκουριασμένες ξιφολόγχες και δερμάτινες παλάσκες περασμένες σε ζωστήρες που έζωναν, κάποτε, λυγερά σώματα παλληκαριών. Κι όλοι μας, λίγο-πολύ, έχουμε να θυμόμαστε πως κάποτε, σκάβοντας τις αυλές των σπιτιών μας είχαμε βρει σκουριασμένα όπλα κι ανθρώπινα κόκκαλα.

Σαν στοιχειωμένος έμοιαζε το τόπος μας και τα παιδιά φοβόταν να βγούν το βράδυ από τα σπίτια τους.

Θυμάμαι τους πρώτους περιπάτους που κάναμε με το νηπιαγωγείο, εκεί κοντά στους πρόποδες του Άη-Γιώργη. Η δασκάλα μας έλεγε ότι οι παπαρούνες στον τόπο μας είναι πιο κόκκινες από αλλού «γιατί παίρνουν το χρώμα τους από το αίμα των σκοτωμένων παλληκαριών». Κι εμείς διστάζουμε να τις κόψουμε, από φόβο, μήπως και ματώσουμε τα χέρια μας».

(Στ. Λίβα «Η παλιά, μικρή μας πόλη», σελ. 179, Αθήνα 1988).

Αυτή είναι η πατρίδα μας, λέω των παιδιών. Ένας «αγρός αίματος». Αυτός ο αγρός, η Ιστορία και η Πίστη μας, είναι γεμάτος άνθη μυρίπνοα, οι άγιοι και οι ήρωές μας. Τέτοια άνθη, σαν αυτά που φυτρώνουν στην ματοθρεμμένη γη της Μακεδονίας μας, δεν τα κόβεις, τα καμαρώνεις και τα στολίζεις στο Εικονοστάσι του Γένους και της Εκκλησιάς, «εκεί να λειτουργιώνται». 

freepen.gr Πηγή Βούλγαρος στρατηγός Ιβανώφ: Όλα τα είχα προβλέψει, τα είχα σκεφθεί, όλα εκτός από την τρέλα των Ελλήνων

Σε «πόλεμο» βρίσκονται ο πρόεδρος της ΠΓΔΜ Γκιόργκι Ιβανόφ και ο πρωθυπουργός Ζόραν Ζάεφ ενόψει του δημοψηφίσματος για τη συμφωνία των Πρεσπών με αφορμή τους…
εορτασμούς για την εθνική εορτή της «Επανάστασης του Ίλιντεν».

Σε ομιλία του στο Πελίντζε ο Ζόραν Ζάεφ κάλεσε τους πολίτες της χώρας του να ψηφίσουν «Ναι» στο δημοψήφισμα «για τις μελλοντικές γενεές και το μέλλον της Μακεδονίας χαρακτηρίζοντας «πατριωτική» τη συμφωνία με την Ελλάδα, καθώς διασφαλίζει, όπως είπε «τη “μακεδονική” ταυτότητα, γλώσσα και εθνικότητα».

«Βγείτε έξω και κάντε την επιλογή σας, μην αφήσετε κανέναν να σας πείσει για το αντίθετο. Η δημοκρατική επιλογή των πολιτών πρέπει να γίνει σεβαστεί κι η γνώμη τους είναι τελική», επεσήμανε ο πρωθυπουργός της ΠΓΔΜ, μολονότι έχει προτείνει το δημοψήφισμα να έχει συμβουλευτικό χαρακτήρα.

Και εξαπέλυσε έμμεσα πυρά στην αντιπολίτευση: «Στις 30 Σεπτεμβρίου θα νικήσουμε το σκοτάδι, το έγκλημα, την αβεβαιότητα και την απομόνωση. Ψηφίστε ΝΑΙ για τη σταθερότητα και την ασφάλεια μέσω της συμμετοχής στο ΝΑΤΟ για μια αναγνωρισμένη ταυτότητα, γλώσσα και πολιτισμό».

Ιβανόφ: «Η Μακεδονία δεν είναι περιουσία κανενός για να την παζαρεύει»

Την ίδια ώρα ο πρόεδρος της χώρας Γκιόργκι Ιβανόφ σε άλλη εκδήλωση στο Κρούσεβο – και πάλι για την εθνική επέτειο της ΠΓΔΜ -, εκτόξευε μύδρους κατά της κυβέρνησης Ζάεφ: «Η Μακεδονία δεν είναι περιουσία κανενός για να παζαρεύει κάποιος τις αξίες της. Δεν είναι ιδιωτική περιουσία για να πωλείται, δεν είναι ουδέτερη ζώνη για την διεκδικούν. Ανήκει στο λαό που τη δημιούργησε», είπε.

Ο πρόεδρος της ΠΓΔΜ κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι τον «παρέκαμψε» αναφορικά με τη συμφωνία των Πρεσπών. «Οι πολίτες της Μακεδονίας υποστηρίζουν την ιδέα της συμμετοχής στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ, αλλά θέλουν να ενταχθούν σ’ αυτούς τους οργανισμούς με το όνομα της χώρας, με αξιοπρέπεια και τιμή. Πιστεύω ότι ο κόσμος είναι αρκετά ώριμος και σοφός για να επιλέξει το μέλλον του. Ας διατηρήσουμε την ανεξάρτητη Δημοκρατία της Μακεδονίας, δεν υπάρχει τίποτε πολυτιμότερο», είπε υπογραμμίζοντας ότι «κανένας πολιτικός δεν έχει λαϊκή εντολή να ανταλλάξει την ταυτότητα του μακεδονικού λαού».

Αναφερόμενος στη συμφωνία με την Ελλάδα είπε ότι είναι ψέμα ότι αλλάζει μόνον το όνομα της ΠΓΔΜ. «Αντίθετα, αλλάζει το μακεδονικό κράτος και τη συνταγματική του ταυτότητα, υπονομεύει το από 74 ετών δικαίωμα στον αυτοπροσδιορισμό, διαγράφει το κράτος και τη νομική ταυτότητα, την 27ετή ιστορία της χώρας. Είναι ψέμα ότι εγγυάται την συμμετοχή στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ γιατί χωρίς πραγματικές μεταρρυθμίσεις, μάχη κατά της διαφθοράς και του κομματικού νεποτισμού δεν θα υπάρξει ευρω – ατλαντική ενσωμάτωση».

Μήνυμα κατά του δημοψηφίσματος και της κυβέρνησης Ζάεφ έστειλε, όπως ήταν αναμενόμενο και ο πρόεδρος του αντιπολιτευόμενου VMRO. «Όσο ενθαρρύνετε τον κόσμος να ψηφίσει ΝΑΙ, τόσο περισσότεροι θα πουν ΟΧΙ», είπε ο Χρίστιαν Μίτσκοσκι…

Πηγή «Πόλεμος» Ιβανόφ – Ζάεφ για το δημοψήφισμα…

«Η μικροψυχία έχει ονοματεπώνυμο: Κυριάκος Μητσοτάκης», αναφέρει σε σχόλιο του το γραφείο Τύπου του πρωθυπουργού, με αφορμή την…
αντίδραση του αρχηγού της ΝΔ στην παραίτηση του Νίκου Τόσκα.

«Δεν μας ξαφνιάζει η αντίδραση της ΝΔ στην παραίτηση του υπουργού Προστασίας του Πολίτη. Από την πρώτη στιγμή επιχείρησε να εκμεταλλευτεί μια εθνική τραγωδία, για να καρπωθεί πολιτικά οφέλη και μόνο. Αυτό όμως που αποδεικνύει και στους πιο δύσπιστους, είναι ότι η μικροψυχία έχει όντως ονοματεπώνυμο: Κυριάκος Μητσοτάκης» αναφέρει η ανακοίνωση που εξεδόθη από το Μέγαρο Μαξίμου…

Πηγή «Η μικροψυχία έχει ονοματεπώνυμο: Κυριάκος Μητσοτάκης»…

Μια Αμερικανική Βάση, που είχε ειδική αποστολή… ΄ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΧΡΟΝΟΠΥΛΗ… και ο νοών, νοεί τω… 

Γράφει η Καλλιόπη Σουφλή


Σήμερα, βγήκα … παγανιά σε μέρη γνωστά…

Μέρες τώρα, με πιλατεύει ένας εφιάλτης…

Ο εφιάλτης της πυρκαγιάς, που έμελλε να εξελιχθεί σε ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΓΩΔΙΑ, μια ακόμα από τις πολλές, που έχει ζήσει η Πατρίδα μας και που όπως όλα δείχνουν, θα έχει και συνέχεια…

Στον εφιάλτη μου, στις  εικόνες από την καμμένη γη, που άφησε πίσω της η πύρινη κατευθυνόμενη, όπως όλα δείχνουν λαίλαπα, έρχονταν να προστεθούν και κάποιες άλλες εικόνες, που μεγένθυναν τον εφιάλτη μου…

Εικόνες, από την «πρώην» Αμερικανική Βάση στην Νέα Μάκρη…

Εκατοντάδες τα ρεπορτάζ μου, όταν ακόμα είχα την εφημερίδα μου ΑΤΤΙΚΑ ΝΕΑ, σ’ εκείνο τον διαολεμένο τόπο…

Και τον αποκαλώ «διαολεμένο τόπο», γιατί σε κάθε μου παρουσία εκεί για τις ανάγκες του ρεπορτάζ, ένοιωθα παράξενα… σαν να έπεφταν πάνω μου «αόρατα μάτια» και να με παρακολουθούσαν…

Κι έκανα ρεπορτάζ εκεί μέσα, όλες τις εποχές του χρόνου… από χειμώνα μέχρι καλοκαίρι… εκατοντάδες ρεπορτάζ…
Και τα πιο πολλά, είχαν σαν θέμα το περιβάλλον….

Κι ένοιωθα πάντα ένα παγωμένο ρυάκι να κυλά στην πλάτη μου…

Ένοιωθα πάντα, σαν να έμπαινα σε μια σκουληκότρυπα… 

ΔΙΑΒΟΛΟΤΡΥΠΑ, την αποκαλούσα…


Αποτέλεσμα εικόνας για ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΒΑΣΗ ΝΕΑΣ ΜΑΚΡΗΣ,ΙΜΑΓΕΣ

Ένας χώρος που μετά την … «αποστρατικοποίηση»(;;;) της περιοχής, είχε μεταβληθεί σε … παράνομη χωματερή, με ανεξέλεγκτη μόλυνση στον υδροφόρο ορίζοντα και στην θάλασσα, επί δημαρχίας του προηγούμενου δημάρχου Ιορδάνη Λουίζου.

Και … «ξέσπαγαν συνεχώς πυρκαγιές»… για να καίγονται οι χιλιάδες τόνοι σκουπιδιών…





Και πνιγόταν στους τοξικούς καπνούς η Νέα Μάκρη…





Χιλιάδες τα έγγραφα του περιβαλλοντικού εγκλήματος, που κουβαλούσα για χρόνια μαζί μου στο δικαστήριο, όταν μαζί με τον αείμνηστο σύζυγό μου, καταθέσαμε μήνυση εναντίον του.

Και θα μου πείτε: «Δεν είναι του παρόντος, κυρία Σουφλή, τα περιβαλλοντικά σας θέματα για την πρ. Αμερικανική Βάση…»

Και θα σας απαντήσω… : ΚΙ ΑΝ ΕΙΝΑΙ;;;

Συνεχίζω με τους εφιάλτες μου…
Οι εικόνες από την πρ. Αμερικανική Βάση, αποχτούσαν όλο και μεγαλύτερη διάσταση…  γίνονταν μαύρο σύννεφο… γίνονταν ανεμοστρόβιλος πάνω από την περιοχή του Ματιού, του Βουτζά, της Ραφήνας…

ΓΙΝΟΝΤΑΝ ΠΥΡΙΝΗ ΑΣΤΡΑΠΗ, ΠΟΥ ΑΠΛΩΝΕ ΤΟΝ ΟΛΕΘΡΟ, ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕ…

ΤΑ ΕΓΚΑΤΑΛΕΛΕΙΜΜΕΝΑ  ΤΟΛ ΤΗΣ «ΠΡΩΗΝ» ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗΣ ΒΑΣΗΣ, ΜΕΤΑΤΡΕΠΟΝΤΑΝ ΣΤΟΥΣ ΕΦΙΑΛΤΕΣ ΜΟΥ, ΣΕ … ΠΥΡΙΝΕΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΟΜΕΝΕΣ ΑΚΤΙΝΕΣ ΠΟΥ ΒΟΜΒΑΡΔΙΖΑΝ ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΑ ΤΟ ΤΟΠΙΟ…




Πετάχτηκα κυριολεκτικά πάνω στο κρεββάτι μου, καταϊδρωμένη, παρά την δροσιά του δωματίου μου…

«Εφιάλτης ήταν και πέρασε’, προσπάθησα να καθησυχάσω τον εαυτό μου…

Μόνον που αυτός ο εφιάλτης, συνεχίστηκε και τις επόμενες βραδυές…

ΕΦΙΑΛΤΗΣ, Ή ΥΠΟΣΥΝΕΙΔΗΤΗ ΠΑΡΟΤΡΥΝΣΗ ΓΙΑ ΕΡΕΥΝΑ;;;

Δεν ξέρω.. μην με ρωτήσετε… δεν έχω απαντήσεις…

Η πρώτη μου ενέργεια πριν κάνω οτιδήποτε, ήταν να στείλω όλο το υλικό από τα ρεπορτάζ μου στην «πρώην» (;;;) Αμερικανική Βάση, σε πρόσωπα της εμπιστοσύνης μου…

Η δεύτερη, να βγάλω στην δημοσιότητα φωτογραφικό υλικό από την «πρώην» (;;;) Αμερικανική Βάση στη Νέα Μάκρη…

 Αποτέλεσμα εικόνας για ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΒΑΣΗ ΝΕΑΣ ΜΑΚΡΗΣ,ΙΜΑΓΕΣ

Μια Αμερικανική Βάση, που είχε ειδική αποστολή… 

ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΧΡΟΝΟΠΥΛΗ… και ο νοών, νοεί τω…

ΚΑΙ ΤΑ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΜΠΑΖΑ ΚΑΙ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ;;;
ΜΗΠΩΣ ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΜΟΥΦΛΑΖ;;;

Παιδάκι μικρό θυμάμαι, που οι παλιοί, έλεγαν πως … ΟΛΗ Η ΜΑΚΡΗ ΚΙ ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΤΜΗΜΑ ΤΟΥ ΜΑΡΑΘΩΝΑ, ΗΤΑΝ ΟΛΗ ΣΚΑΜΜΕΝΗ…ΥΠΟΓΕΙΩΣ…!!!!!!!!!!!!!!!!!

Τότε, δεν είχα δώσει σημασία… άλλωστε τι ενδιέφεραν αυτά, ένα πεντάχρονο;;;

ΤΩΡΑ ΟΜΩΣ;;;

Κι είναι κι εκείνο το άλλο… το mail  της Αμερικάνικης Πρεσβείας, που ειδοποιούσε πριν την φωτιά, τους αμερικανούς πολίτες που κατοικούν στην ευρύτερη περιοχή της Νέας Μάκρης και της Ραφήνας, να φύγουν…(εδώ)

Είναι κι ο ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΑΣ ΣΥΝΑΥΤΟΥΡΓΟΣ, ΠΡΟΚΟΠΗΣ ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ, ΠΟΥ ΜΙΛΗΣΕ ΓΙΑ … ΘΥΣΙΑ…

Είναι κι αυτή η ανάρτηση, που έχει πολλά και σημαντικά στοιχεία… «ΠΡΟΒΑ ΤΖΕΝΕΡΑΛΕ Η ΠΥΡΚΑΓΙΑ ΣΤΟΝ ΒΟΥΤΖΑ – ΡΑΦΗΝΑ – ΜΑΤΙ, ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΚΑΤΙ ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΟ ΚΑΙ ΤΡΟΜΑΚΤΙΚΟ; ΓΙ ΑΥΤΟ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΕ ΤΟ ΝΑΤΟ ΤΗΝ ΕΠΕΜΒΑΣΗ ΤΗΣ ΠΥΡΚΑΓΙΑΣ;;; ΜΑΓΝΗΤΙΚΟ ΤΟΥΝΕΛ ΤΟ… ΜΑΤΙ;;;» (εδώ)

ΤΙ ΔΙΑΟΛΟ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΣΤΗΝ ΔΙΑΒΟΛΟΤΡΥΠΑ;;;



Καλλιόπη Σουφλή

Υ.Γ.1. Το φωτογραφικό υλικό που ακολουθεί, είναι από το αρχείο της εφημερίδας ΑΤΤΙΚΑ ΝΕΑ και τα επιτόπια ρεπορτάζ μου, αλλά και από το διαδίκτυο.

Υ.Γ.2. «ΑΣΗΜΑΝΤΗ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΑ»… Με εκατοντάδες επίσημα δημόσια έγγραφα, χιλιάδες φωτογραφίες και αδιάσειστα στοιχεία εις βάρος του πρώην δημάρχου Νέας Μάκρης – Μαραθώνα Ιορδάνη Λουίζου, δεκάδες μάρτυρες, ο πρώην δήμαρχος… ΑΘΩΩΘΗΚΕ!

Αποτέλεσμα εικόνας για ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΒΑΣΗ ΝΕΑΣ ΜΑΚΡΗΣ,ΙΜΑΓΕΣ

Αποτέλεσμα εικόνας για ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΒΑΣΗ ΝΕΑΣ ΜΑΚΡΗΣ,ΙΜΑΓΕΣ

Αποτέλεσμα εικόνας για ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΒΑΣΗ ΝΕΑΣ ΜΑΚΡΗΣ,ΙΜΑΓΕΣ






Πηγή έρευνας: attikaneaΠηγή ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ ΤΙ ΔΙΑΟΛΟ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΣΤΗΝ … ΔΙΑΒΟΛΟΤΡΥΠΑ;;;

Οι γνήσιοι και αυθεντικοί αναζητούν πάντα την αλήθεια.

Της Λίτσας Φιλίππου.

Οι γνήσιοι και αυθεντικοί αναζητούν πάντα την αλήθεια και ας τυφλώνονται από την λάμψη της.

Ψάχνουν το βαθύτερο νόημα πίσω από κάθε σκόπιμη πράξη κι ας τους αφήνει βαθιές χαρακιές. Την ουσιαστικότερη σημασία πίσω από κάθε λέξη κι ας τους στιγματίζει αιώνια. Την κρυμμένη ουσία πίσω από κάθε εσκεμμένη συμπεριφορά κι ας τους συνθλίβει ολοκληρωτικά. Και απαιτούν πάντα την ειλικρίνεια.

Γιατί οι γνήσιοι άνθρωποι δεν τρομάζουν να αντικρίσουν κατάματα την αλήθεια κι ας τυφλώνονται από την λάμψη της. Δεν αρκούνται στα μεγάλα και άδεια λόγια. Δεν πιστεύουν στις κίβδηλες υποσχέσεις. Δεν εμπιστεύονται τις όμορφες συλλαβές. Πιστεύουν στην συνέπεια των λόγων και στην συνάδεια των πράξεων που τα αποδεικνύουν. Στο καθάριο και διαυγές βλέμμα που αντανακλά την αγνότητα. Στις μικρές λεπτομέρειες που την διακρίνουν.

Δεν επικροτούν υποκριτικές ερμηνείες και δεν πρωταγωνιστούν σε θεατρινισμούς. Έχουν την δύναμη να αντικρίσουν πρώτοι το τέλος. Την ικανότητα να κόβουν τους γόρδιους δεσμούς που τους καθηλώνουν σε ψυχοφθόρες καταστάσεις. Την ιδιοσυγκρασία να διαγράψουν και να διαγραφούν από τοξικούς και νοσηρούς ανθρώπους που είχαν ρόλο κομπάρσου στην ζωή τους. Να ρίξουν αυλαία σε ουτοπικές και πλασματικές παραστάσεις που υπήρξαν θεατές. Και να απομακρυνθούν από μικρόψυχους και λιπόψυχους ανθρώπους που δηλητηριάζουν δόλια την προσωπικότητά τους.

Δεν τρομάζουν να γίνουν παρανάλωμα στην φωτιά προς την αναζήτηση της γνησιότητας. Έχουν το θάρρος να ξεστομίζουν αλήθειες χωρίς να κοπιάζουν. Να μιλάνε ξεκάθαρα χωρίς να τις διαστρεβλώνουν. Την τόλμη να παραθέτουν τις απόψεις τους χωρίς να τους τρομάζουν οι συνέπειες. Το σθένος να μην κρύβονται πίσω από λέξεις και υπεκφυγές. Να διαμαρτύρονται μπροστά στο άδικο με πάθος. Να υποστηρίζουν έντονα το δίκαιο χωρίς φόβο. Εξηγούνται με σταράτα λόγια και όχι μισόλογα. Δεν αρκούνται να ζούνε με σκιές και υπονοούμενα. Δεν πορεύονται στο ουτοπικό σκοτάδι. Και έχουν τα αποθέματα αντοχής να φτάνουν πρώτοι στο τέρμα τούτου του κόσμου κόβοντας το νήμα της ψευτιάς του.

Δεν έχουν μάθει να καμουφλάρουν τα αισθήματά τους. Δεν εθελοτυφλούν μπροστά στα συναισθήματά τους. Δεν ανέχονται την κυριαρχία της υποκρισίας. Δεν κυριεύονται από την δειλία. Δεν επαναπαύονται σε μικροαστικές συμπεριφορές. Και δεν έχουν μάθει να πνίγουν τους λυγμούς τους. Δεν κρύβουν τα δάκρυά τους. Δεν καταπίνουν τον θυμό τους. Δεν καταφεύγουν και δεν αποδέχονται τις φτηνές δικαιολογίες. Δεν προσπερνάνε λάθη και ατυχές συμβάντα. Παρατηρούν προσεκτικά και εξετάζουν τις λεπτομέρειες. Δεν στέκονται μπροστά στις εικόνες. Δεν εντυπωσιάζονται από τις κραυγαλέες εμφανίσεις. Δεν εφυσυχάζονται στις αμφιβολίες. Δεν επαναπαύονται στην επιφάνεια. Δεν τους αντιπροσωπεύει η αδιαφορία, η άγνοια. Και δεν αφήνουν ποτέ το σκοτάδι που καλύπτει το ψέμα να τους σκεπάσει.

Επιζητούν το ατόφιο και απορρίπτουν κάθε τι κίβδηλο. Πορεύονται αγέρωχοι με σημαιοφόρο την ειλικρίνειά τους στα εικονικά συλλαλητήρια του κόσμου. Αφήνουν κάθε τι πρωτότυπο να εισχωρήσει στην ψυχή τους. Να αφυπνίσει το μυαλό τους. Να διεγείρει τις αισθήσεις τους. Και ακούνε το δικό του μήνυμα στον αέρα πίσω από τα «έπεα πτερόεντᨻ.

Αγκάθια που τους τρυπάνε βαθιά οι αλήθειες αυτού του πλασματικού κόσμου. Κάθε τους αποκάλυψη και μία αστείρευτη πληγή στις ψυχές τους. Κάθε τους εμφάνιση κι ένα κομμάτι από την ραγισμένη καρδιά μας. Κάθε τους συναπάντημα κι ένα μελανό σημάδι πόνου. Και κάθε τους νόημα και μία τραυματική εμπειρία.

Κι αυτοί ταγμένοι στις δικές τους Θερμοπύλες προς την ειλικρίνεια κυνηγάνε πάντα να βρούμε το αληθινό φως κι ας μην είναι το τέλειο.


αναπνοέςΠηγή Οι γνήσιοι και αυθεντικοί αναζητούν πάντα την αλήθεια.

Το πρώτο Πανεπιστήμιο του κόσμου ήταν η σχολή του Πυθαγόρα…καθώς η συμβολή του ήταν αποφασιστική για την ανάπτυξη των Μαθηματικών και της Μουσικής.Όλη η φύση υπακούει σε μια τάξη, επομένως και ο άνθρωπος, ως μικρόκοσμος, υπόκειται στην τάξη αυτή και τη δύναμη του αριθμού..Στην αρχή ήταν ο κόσμος σε ΑΤΑΞΙΑ. ΑΤΑΞΙΑ = 373 = ΛΟΓΟΣ (εν αρχή ήταν ο λόγος). ΑΤΑΞΙΑ: (Α=1 + Τ=300 + Α=1 + Ξ=60 + Ι=10 + Α=1) = 373 ΛΟΓΟΣ: (Λ=30 + Ο=70 + Γ=3 + Ο=70 + Σ=200) = 373 Για να μπει σε τάξη πρέπει να εφαρμόσουμε ΔΙΑΤΑΞΗ ΔΙΑΤΑΞΙΣ = 586 = ΕΠΤΑΣ (Δ=4 + Ι=10 + Α=1 + Τ=300 + Α=1 + Ξ=60 + Ι=10 + Σ=200) = 586 (Ε=5 + Π=80 + Τα=300 + Α=1 + Σ=200)= 586 Έτσι από την αταξία με τη νέα διάταξη το σύμπαν έρχεται σε ΕΥΤΑΞΙΑ ΕΥΤΑΞΙΑ = 777 (Ε=5 + Υ=400 + Τ=300 + Α=1 + Ξ=60 + Ι=10 + Α=1) = 777 Παν δώρημα τέλειον άνωθεν εστί καταβαίνον…Οταν ακούω κάποιον να λεει πως δεν πιστεύει σε έναν Δημιουργό Θεο ,γελάω..γιατί..πρέπει να έχει περισσότερη πίστη από εκείνον που πιστεύει…Διακηρύσσοντας ότι δεν υπάρχει Θεός, αυτός ο άνθρωπος κάνει μια γενικευμένη, αναπόδεικτη δήλωση​…Δηλ.θέτει ένα αξίωμα που βασίζεται σε πίστη..χιχιχι.. ))

Η βασική μονάδα των ζωντανών οργανισμών είναι το κύτταρο, Και το βασικό υλικό από το οποίο αποτελείται το κύτταρο είναι η πρωτεΐνη… Και για να υπάρξει ζωή χρειάζονται πολύ περισσότερα από ένα απλό μόριο πρωτεΐνης. Για να μπορέσει ένα κύτταρο να διατηρήσει τις λειτουργίες του, χρειάζονται περίπου 2.000 διαφορετικές πρωτεΐνες.Συνεπώς δεν είναι τίποτα τυχαίο..ούτε εμεις με ενα σώμα πλούσιο σε όργανα και μέλη..Η θαυμαστή δομή του ανθρώπινου σώματός μας μαρτυρεί , την ύπαρξη Δημιουργού! Η δομή και η λειτουργία των διαφόρων οργάνων του σώματός μας είναι τόσο περίπλοκη και ευφυής ώστε καμία ανθρωποποίητη μηχανή δεν μπορεί να συγκριθεί μαζί τους ούτε στο ελάχιστο. Από όλα τα όργανα του σώματός μας, κανένα δεν είναι πιο εντυπωσιακό από τον ανθρώπινο εγκέφαλο.Εφόσον ο Θεός είναι αόρατος, πώς μπορούμε να τον γνωρίσουμε ως Πρόσωπο και να δημιουργήσουμε προσωπική σχέση μαζί του; Ο Θεός έχει καταστήσει εφικτό για εμάς να τον γνωρίσουμε με δύο κυρίως τρόπους. Μέσω της δημιουργίας Του,που μας περιβάλλει και μέσω της Αγίας Γραφής Του..Μέσα απο αυτά διαπιστώνουμε την απεριόριστη σοφία , τη δύναμη και την αγάπη του…ΜΕΓΑΣ ΕΙΣΑΙ ΚΥΡΙΕ και ΘΑΥΜΑΣΤΑ τα έργα Σου..!!!!!

Πηγή ΤΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΣΩΜΑ ΣΕ ΑΡΙΘΜΟΥΣ…

Η μαρτυρία λιμενικού στο tvxs…

Δεν είχε γράψει ποτέ δημόσια για την δουλειά του. Μέχρι τώρα. Ο λιμενικός, Νίκος Καραμπουρνιώτης, ένιωσε την ανάγκη να μοιραστεί, μέσω του tvxs.gr, αυτά που έζησε και είδε εκείνη την τραγική μέρα της πυρκαγιάς. Για να πει τα «πραγματικά γεγονότα και όχι αυτά που προβάλλονται με συμφέροντα στις πλάτες νεκρών».

«Περίπου δέκα ημέρες μετά την καταστροφή. Γράφω αυτό το άρθρο για να…
εξηγήσω κάποια πράγματα ως ο πρώτος μάρτυρας για το τι έγινε στη θάλασσα και μόνο και για να γνωρίζει ο κόσμος ότι τουλάχιστον από το Λιμενικό Σώμα δεν είναι απροστάτευτος. Δεν γνωρίζω τι έγινε με τις άλλες υπηρεσίες, δεν είναι η δουλειά μου. Θα σας περιγράψω όμως πραγματικά γεγονότα και επειδή δεν έχω κανένα κομματικό ή πολιτικό δεσμό, γράφω χωρίς φόβο και χωρίς πάθος.

Στις 2 το μεσημέρι ξεκινάω τη βάρδια μου στο λιμάνι της Ραφήνας μαζί με ένα σύννεφο καπνού που ερχόταν από την Κινέτα και είχε σκεπάσει τα Μεσόγεια. Μετά από λίγη ώρα, περίπου στις 3 με ενημερώνουν φίλοι ότι καίγεται η Πεντέλη με κατεύθυνση προς το Διόνυσο. Η ενημέρωση όμως άλλαξε μετά από λίγα λεπτά διότι πάνω από τη Ραφήνα και σχεδόν μέχρι την Εύβοια υπήρχε καπνός ο οποίος έδειχνε ότι εξ αιτίας του δυνατού ανέμου πλησίαζε σε δικές μας περιοχές.

Περίπου στις 5 άρχισε η κάπνα να μας κρύβει ακόμα και τα πιο κοντινά ορατά σημεία από το λιμάνι καθώς άρχισε να βρέχει στάχτη. Καταλάβαμε ότι η φωτιά είναι πάρα πολύ κοντά.

Η ατμόσφαιρα αποπνικτική. Άρχισαν να έρχονται τα πρώτα αυτοκίνητα λέγοντάς μας ότι η φωτιά είναι πάνω από τη Μαραθώνος. Αμέσως ήρθε στο λιμάνι με πολιτικά o προϊστάμενος μου κύριος Γερακάκης και μέσα από τους ασυρμάτους καλούσε σε ετοιμότητα καθώς επίσης να επιτάξουμε σκάφη και να φύγουμε για τις παραλίες όπου θα είχε κόσμο απροστάτευτο. Μέσα σε πέντε λεπτά είχαμε επιβιβαστεί σε σκάφη μαζί με δυνάμεις των ΚΕΑ του λιμεναρχείου Ραφήνας.

Εκείνη την ώρα είχαν αρχίσει ήδη να έρχονται στο λιμάνι συνάδελφοι που ήταν εκτός υπηρεσίας, από ρεπό, άδειες, πρωινές βάρδιες κτλ. Καθώς ξεκινήσαμε για τις παραλίες και αφού δεν είχαμε εικόνα από πού έως πού είναι η φωτιά, βγαίνουμε ανοιχτά για να δούμε πού πρέπει να πάμε για διασώσεις. Αυτό έγινε περίπου στις 17.30 – 18.00….

Η εικόνα ήταν πρωτοφανής. Ο άνεμος έριχνε ριπές δυτικές, αέρα που δεν είχαμε ξανασυναντήσει στην εν λόγω περιοχή, τουλάχιστον στα 5 χρόνια που υπηρετώ σε αυτό το Λιμεναρχείο. Δεν βλέπαμε από τον καπνό που είναι η στεριά και σε μια θάλασσα γεμάτη ξέρες. Μπαίναμε στον καπνό και πέφταμε πάνω σε ένα πύρινο τείχος. Λες και ανοίγεις ένα φούρνο να βγάλεις το φαγητό. Η κάπνα ήταν τόσο έντονη που θύμιζε κερκίδα οπαδών όταν βγαίνει σε ντέρμπι η ομάδα τους. Δεν έβλεπες τον διπλανό σου στο σκάφος ενώ όταν ανέπνεες ένιωθες ότι καταπίνεις στάχτη και μια παράξενη μάζα. Θερμοκρασίες απίστευτες.

Παρόλα αυτά βρέξαμε ρούχα και μπήκαμε στο πύρινο τείχος. Πριν τις 18.00 εντοπίσαμε όπου είχαμε ορατότητα, τους πρώτους ανθρώπους και τους επιβιβάσαμε στα σκάφη. Τους αφήσαμε στο λιμενικό καταφύγιο του Λιμανιού και συνεχίσαμε τις επόμενες διασώσεις επαναλαμβάνω πάνω σε ξέρες, κάτι που ίσως θα κόστιζε και τη δική μας ζωή αφού δε θα έβρισκαν ούτε εμάς ούτε τα σανίδια του σκάφους.

Ο εθνικός μας ποιητής λέει «όταν αλύπητα βαριά ξεσπά η ανάγκη και προστάζει, ανάξιος είναι οποίος διστάζει». Εμείς δεν διστάσαμε ως λιμενικοί σε αυτή την ανάγκη και βρεθήκαμε στο καθήκον. Καθώς επιστρέφουμε από μια ακόμα διάσωση, ξεκινάει να αρπάζει φωτιά το λιμάνι της Ραφήνας. Ξεκίνησε από το Λιμενικό καταφύγιο όπου είχαμε τα σκάφη και έφτασε μέχρι τη μέση. Η κάπνα απίστευτη, λιποθύμησε κόσμος, δεν ξέραμε ποιον να πρωτοπιάσουμε για πρώτες βοήθειες. Καταστάσεις πρωτόγνωρες για εμάς, αφού δεν είμαστε πυροσβέστες.

Οι υπόλοιπες παραλίες συνέχιζαν να μη φαίνονται αφού ο καπνός όσο πήγαινε και γινόταν πιο έντονος. Ξεκίνησαν εκείνη την ώρα σκάφη ιδιωτών, καΐκια τα οποία επάνδρωσαν άνδρες του λιμενικού και με οδηγίες δικές μας και των έμπειρων καπεταναίων ψάχναμε για ανθρώπους. Μόλις άρχισε να νυχτώνει, άρχισε να φεύγει ένα μέρος του καπνού χωρίς αυτό να σημαίνει ότι η ορατότητα ήταν βελτιωμένη αρκετά. Ρίχναμε προβολείς αλλά και πάλι δεν βλέπαμε τίποτα. Φωνάζαμε, αλλά επειδή οι άνθρωποι μιλούσαν μεταξύ τους δεν μας άκουγαν.

Μέσω κάποιων κινητών που φώτιζαν σαν σινιάλα, φτάσαμε και στις πιο μικρές παραλίες και φορτώσαμε τον κόσμο. Βγάλαμε το προσωπικό του Λιμεναρχείο Ραφήνας, το σκάφος του Πόρτο Ράφτη και τα καΐκια με τους εξαιρετικούς Αιγυπτίους αλιείς, πάνω από 900 άτομα. Τα πρώτα άτομα δεν τα καταγράψαμε αφού στο λιμάνι ήταν μόνο η βάρδια καθώς επίσης και αργότερα όταν φτάναμε στο κυρίως λιμάνι, οι άνθρωποι το πρώτο πράγμα που έκαναν ήταν να πηδήξουν έξω από τη βάρκα παρά τις εντολές μας για καταγραφή και να τρέξουν να ψάχνουν πρόσωπα, επίθετα και παιδιά.

Ίδιες σκηνές με τη Μικρασιατική Καταστροφή. Φωτιά, κόσμος στη θάλασσα, αναζητήσεις προσώπων στο λιμάνι. «Υπάρχει επίθετο Μάκρης;», «σας παρακαλώ φέρατε δυο παιδιά με κίτρινη και μπλε μπλούζα γύρω στα 12;»…. ‘Οσοι καταγόμαστε από τη Μικρά Ασία, ξανακούσαμε τις ίδιες περιγραφές που μας έλεγαν οι παππούδες και οι γιαγιάδες μας.

Αυτό που αξίζει όμως να σημειωθεί είναι το εξής. Την ώρα που πλησίαζε η φωτιά στη Ραφήνα, το Λιμενικό απαγόρευσε τον κατάπλου των βαποριών για αρκετή ώρα ενώ στέλναμε τον κόσμο από Αρτέμιδα και όχι από Μαραθώνος. Ήταν απόγευμα Δευτέρας, η πιο δυνατή ημέρα από κίνηση αφού επέστρεφαν όλοι από διήμερο. Το κάθε βαπόρι είχε 300 τουλάχιστον αυτοκίνητα και πάνω από 1.000 επιβάτες. Φανταστείτε εν ώρα φωτιάς να έρχονταν πάνω από 1.200 αυτοκίνητα και 5.000 άνθρωποι προς τη Μαραθώνος, γιατί εκεί πηγαίνει το 90% με τον κάθε κατάπλου. Επαναλαμβάνω, γράφω αυτά για να γνωρίζει ο κόσμος το τι έγινε στη θάλασσα τουλάχιστον και πως από το Λιμενικό δεν είναι απροστάτευτος. Στο λιμάνι δε από την αρχή της πυρκαγιάς βρέθηκε σύσσωμη η ηγεσία του Αρχηγείου μας, ο υφυπουργός με το επιτελείο του και ήταν μαζί μας στις προβλήτες μαζί με τον κόσμο. Έδιναν εντολές διάσωσης, τρόφιμα, νερό καθώς επίσης και πούλμαν, λεωφορεία να μεταφερθεί δωρεάν ο κόσμος σε διάφορες περιοχές.

Ποτέ δεν έχω γράψει τόσα χρόνια δημόσια για τη δουλειά μου. Νιώθω την ανάγκη και την υποχρέωση ως ο άνθρωπος που είχα βάρδια να πω τα πραγματικά γεγονότα και όχι αυτά που προβάλλονται με συμφέροντα στις πλάτες νεκρών. Είναι τιμή μου να υπηρετώ το ΛΣ και συγκεκριμένα το ΚΛ Ραφήνας.

Συγχαρητήρια σε όλους τους συναδέλφους γιατί σταθήκαμε όρθιοι και χρήσιμοι στον πολίτη, σε μια πρωτοφανή για την εκατόχρονη ιστορία του ΛΣ κατάσταση. Με τιμή και ειλικρίνεια Νίκος Καραμπουρνιωτης Κ/ΣΤΗΣ ΛΣ.».

tvxs.gr

Πηγή Τι πραγματικά συνέβη τη νύχτα της φωτιάς…

Με αιχμηρό τρόπο περί καθυστέρησης σχολιάζει η αντιπολίτευση την παραίτηση του Νίκου Τόσκα απ’ τη θέση του αναπληρωτή υπουργού Προστασίας του Πολίτη, στον απόηχο της φονικής πυρκαγιάς στην Ανατολική Αττική.

Η Νέα Δημοκρατία αλλά και το Κίνημα Αλλαγής κλιμακώνουν την προσωπική επίθεση σε βάρος του πρωθυπουργού, ζητώντας…
εκ νέου την παραίτηση της κυβέρνησης.

«Οι ευθύνες έχουν ονοματεπώνυμο: Αλέξης Τσίπρας. Ο ίδιος και η κυβέρνησή του δεν έχουν το θάρρος να τις αναλάβουν, έντεκα ημέρες μετά την τραγωδία», σχολίασε η Νέα Δημοκρατία μιλώντας για όψιμη αποδοχή της παραίτησης του κ. Τόσκα, κλιμακώνοντας την προσωπική επίθεση σε βάρος του πρωθυπουργού. Η Πειραιώς προσθέτει: «Η παραίτηση του κ. Τόσκα είναι πολύ λίγη και έρχεται πολύ αργά για να ικανοποιήσει το κοινό αίσθημα».

Άμεση ήταν η απάντηση από πλευράς Μαξίμου προς τη Νέα Δημοκρατία: «Δεν μας ξαφνιάζει η αντίδραση της ΝΔ στην παραίτηση του Υπουργού Προστασίας του Πολίτη. Από την πρώτη στιγμή επιχείρησε να εκμεταλλευτεί μια εθνική τραγωδία, για να καρπωθεί πολιτικά οφέλη και μόνο. Αυτό όμως που αποδεικνύει και στους πιο δύσπιστους, είναι ότι η μικροψυχία έχει όντως ονοματεπώνυμο: Κυριάκος Μητσοτάκης».

«Απ’ότι φαίνεται τελικά δεν τα έκανε όλα τόσο τέλεια & ένιωσε την ανάγκη ο κατά τους τύπους Υπουργός Προστασίας του Πολίτη να δηλώσει εκ νέου παραίτηση», έγραψε στο λογαριασμό του στο Twitter ο γραμματέας της Ν.Δ. Λευτέρης Αυγενάκης και πρόσθεσε: «Αρχίζει έτσι να ξηλώνεται το πουλόβερ της μέχρι πρότινος αλάθητης πολιτικής ηγεσίας των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ».

«Είναι πολύ αργά κύριε Τσίπρα. Η προσπάθεια εξαπάτησης του ελληνικού λαού εξακολουθεί να είναι η πρώτη προτεραιότητά σας» σχολίασε ο εκπρόσωπος Τύπου του Κινήματος Αλλαγής Παύλος Χρηστίδης και συνέχισε: «Η καθυστερημένη αποπομπή του κυρίου Τόσκα δεν πρόκειται, όμως, να ξεγελάσει κανένα. Αναλάβετε την πολιτική ευθύνη για την ανείπωτη τραγωδία στην Ανατολική Αττική και παραιτηθείτε». «Αν φυσικά έχετε φιλότιμο και τσίπα», καταλήγει.

Καυστικό και το σχόλιο του Σταύρου Θεοδωράκη. «Ο άνθρωπος που προσπαθούσε και δεν έβρισκε ένα λάθος για τον θάνατο τουλάχιστον 85 ανθρώπων εν καιρώ ειρήνης, τελικά παραιτήθηκε. Τις μέρες του στο υπουργείο τις πλήρωσαν ακριβά οι Έλληνες. Απο τα Εξάρχεια μέχρι το Μάτι. #Τόσκας» σχολίασε μέσω Twitter ο επικεφαλής του Ποταμιού.

Απ’ την πλευρά του ΚΚΕ επισημαίνεται ότι: «Η παραίτηση του υπουργού της κυβέρνησης, που τα έκανε όλα καλά, στόχο έχει να εκτονώσει την αγανάκτηση του λαού, αλλά και να κρύψει τις πραγματικές αίτιες της καταστροφικής πυρκαγιάς στην Αν. Αττική». «Με αλλαγές προσώπων δεν επιλύονται τα προβλήματα από την έλλειψη μέτρων αντιπυρικής προστασίας και την υποχρηματοδότηση της δασοπροστασίας και πυρόσβεσης», σημειώνει το κομμουνιστικό κόμμα.

efsyn.gr

Πηγή Δεν τους αρκεί η παραίτηση Τόσκα…