25 April, 2019
Home / Διαφορα (Page 88)


Γράφει η Blonde Commando

Έκλεισε μία ακόμη επιχείρηση που ήταν γεμάτη θόρυβο και καφέδες και μικρές, ανθρώπινες ιστορίες. Ξήλωσαν την ταμπέλα στην είσοδο και κόλλησαν ένα χαρτί «ενοικιάζεται», ένα από τα χιλιάδες που υπάρχουν στην πόλη. Βγήκαν οι άνθρωποι με την αγωνία στα πρόσωπά τους να ψάξουν για δουλειά. Χτυπάνε όλες τις πόρτες που βρίσκουν. «Ας μη σου αρέσει, πήγαινε. Τα πράγματα άλλαξαν και πρέπει να επιβιώσεις».

Επιβίωση, τι ζωώδης λέξη! Μια λέξη δίχως όνειρο, όραμα, προοπτική. Επιβιώνουν τα ζώα στο ζωολογικό κήπο αλλά δεν ζουν ελεύθερα. Επιβιώνουν τα οικόσιτα στις φάρμες προτού αποφασίσει κάποιος άλλος ότι η ζωή τους ολοκληρώθηκε. Όταν εγκαταλείψαμε τη ζωή και αποδεχτήκαμε την επιβίωση, δεχτήκαμε αδιαμαρτύρητα να μας σαρώσει η πιο ύπουλη ασθένεια: αυτής της παραίτησης από το δικαίωμα στο θαύμα της ζωής.

Δεν υπάρχει καμία ομορφιά στο να υπάρχεις απλώς. Δεν υπάρχει καμία δημιουργία στο να αποφασίζουν για σένα. Δεν υπάρχει καμία ελπίδα στην παθητικότητα. Όμως αγκαλιάσαμε την επιβίωση. Πάρτην ή σε περιμένει ο θάνατος. Τι κι αν είσαι ήδη κλινικά νεκρός όταν παραιτείσαι από τα όνειρά σου; Πότε ήταν η τελευταία φορά που πήρες μια βαθιά ανάσα πριν από μια συγκλονιστική στιγμή; Πότε ήταν η τελευταία φορά που σου χτύπησε την πόρτα το θαύμα;

Γυρνάς στο σπίτι σου. Δεν έχεις χρήματα να πας πουθενά. Δεν μπορείς να ταξιδέψεις, να ξοδέψεις, να σπουδάσεις. Ασφυκτιά το ανήσυχο μυαλό σου στο στενό κλοιό της πραγματικότητας. Τώρα που εγκατέλειψες τα όνειρά σου για την επιβίωση, ήλθε η ώρα να εγκαταλείψεις τον έρωτα για το συμβιβασμό. Τι σε νοιάζουν οι έρωτες; «Να βρεις κάποιον να περάσεις τη ζωή σου γιατί τα χρόνια περνούν και η ζωή δεν είναι μυθιστόρημα».

Να περάσεις τη ζωή σου. Ένας ακόμη τιποτένιος ευτελισμός του χρόνου, όταν παύει να μετριέται με κομμένες ανάσες και γίνεται ένας ακόμη υπολογισμός, σαν τα χρήματα από τα κοινόχρηστα που διαιρείς στα δύο ή τα υλικά που μοιράζεις μηχανικά πάνω από την κυριακάτικη κατσαρόλα.

Σε αυτόν τον κόσμο που επιβιώνει όλοι πιστεύουν ότι πρέπει να γίνεις σαν εκείνους. Να φοβάσαι το ρίσκο και την απώλεια της ασφάλειας. Να λειτουργείς σαν ανθρωπάκι που νιώθει ευγνωμοσύνη για τα ψίχουλα των άλλων. Να έχεις μια ταυτότητα που σου φόρεσαν σαν μία σφραγίδα που καθορίζει ποιος είσαι σύμφωνα με τα πιστεύω των άλλων. Μπήκαμε στην εποχή που επιβιώνουμε. Στα κτίρια που είχαν κάποτε ζωή κανένας δεν σκέφτηκε να δημιουργήσει κάτι μεγαλύτερο. Πάνω στην καταστροφή ξεχάσαμε να βλέπουμε την αναγέννηση.

Και ο χρόνος περνά χωρίς να ζούμε. Και όλοι μιλάνε για το χρόνο μας σα να είναι δικός τους, κάνουν υπολογισμούς για 40,50, 60 δύσκολα χρόνια. Η ελάχιστη ζωή που απομένει χάνεται στην πρόβα για ένα καλύτερο αύριο που δεν προσπαθούμε να φέρουμε, σε ένα χθες που νοσταλγούμε αλλά δεν μας διδάσκει και ένα σήμερα που κάνουμε ό,τι κι όλοι οι υπόλοιποι: επιβιώνουμε, συμβιβαζόμαστε και απλώς υπάρχουμε.

Μα, η ζωή θα ανήκει πάντα σε εκείνους που ξέρουν να γητεύουν το χρόνο και να τον μετατρέπουν σε μαγεία.



loveletters.grΠηγή Η ζωή είναι για να την ζεις, όχι απλά για να επιβιώνεις..

Ο Νίκος Τσάκωνας θα φτάσει με το αυτοκίνητό του στην είσοδο της Μονεμβασιάς, στο επιβλητικό κάστρο. Θα παρκάρει, θα φορτωθεί τις προμήθειές του – νερό, φαγητό και ότι άλλο χρειάζεται για να περάσει τουλάχιστον 5 ημέρες- και θα συνεχίσει πεζός τον δρόμο του για πάνω από μισό χιλιόμετρο. Θα περάσει μέσα από το κάστρο, στα στενά μονοπάτια της Μονεμβασιάς, θα βγει από τα τείχη και μετά θα διασχίσει το μικρό μονοπάτι για να φτάσει στο άκρο Μίνωα. Εκεί που είναι ο Φάρος της Μονεμβασιάς.

Ο Νίκος είναι ο ένας από τους δύο φαροφύλακες που έχουν τοποθετηθεί στον συγκεκριμένο φάρο. Δεν κάνουν όμως βάρδια μαζί. Μια ο ένας, μια ο άλλος. Αυτοκίνητο δεν φτάνει ως εκεί. Γι’ αυτό θα πρέπει να κάνει την ίδια διαδρομή με τα πόδια κάθε φορά που έχει βάρδια. Η βάρδια είναι συνήθως πέντε 24ωρα σερί. Και άμα έχει καιρό, μπορεί και να αποκλειστεί.

«Μου έχει τύχει να αποκλειστώ και πέντε ημέρες, χωρίς να μπορώ να βγω καθόλου από τον φάρο. Η θάλασσα τον σκέπαζε όλο και δεν μπορούσα ούτε την πόρτα να ανοίξω», μου διηγείται. «Και γενικά, οπότε βγάζει βοριά, δεν μπορείς να περπατήσεις στο μονοπάτι γιατί η θάλασσα ανεβαίνει πάνω. Εδώ το χειμώνα είναι δύσκολα. Εάν όμως είσαι προετοιμασμένος, είναι εντάξει. Θα πρέπει να έχεις νερά, φαγητά, βιβλία, ταινίες. Μόνο έτσι περνάει ο χρόνος», μου λέει.

Πριν υπηρέτησε σχεδόν 10 χρόνια στο Γύθειο, που τα πράγματα ήταν λίγο πιο εύκολα. Τουλάχιστον έφτανε το αυτοκίνητο μέχρι τον φάρο και δεν χρειαζόταν να κουβαλήσει στα χέρια τις προμήθειες. Αλλά και εκεί είχε τύχει να αποκλειστεί.

Ο Νίκος σήμερα είναι 35 χρονών και είναι ένας από τους συνολικά 61 φαροφύλακες που υπάρχουν στην Ελλάδα. Τόσοι έμειναν με την εξέλιξη της τεχνολογίας. Παλαιότερα ήταν αλλιώς τα πράγματα. Οι φάροι δεν ήταν αυτόματοι, τα ραντάρ στα πλοία δεν υπήρχαν και αυτό το φως μέσα στη νύχτα ήταν το μοναδικό σημάδι που έδειχνε τον δρόμο ή τον κίνδυνο στους ναυτικούς. Και αλίμονο αν έσβηναν.

«Παλιότερα ο φαροφύλακας τη νύχτα δεν μπορούσε καν να κοιμηθεί. Οι φάροι ήταν κουρδιστοί και έπρεπε να κουρδίζονται κάθε μισή ώρα. Και οι συνθήκες διαβίωσης δεν ήταν όπως σήμερα. Τότε δεν υπήρχε ούτε νερό, ούτε ηλεκτρικό, ούτε τηλέφωνα, ούτε ίντερνετ. Οι άνθρωποι μπορεί να πήγαιναν σε μια βραχονησίδα για 10 ημέρες βάρδια και να καθόντουσαν τρεις μήνες μόνοι τους, γιατί τους είχε κόψει ο καιρός. Να ψάχνεις για φαγητό και νερό στο νησί. Να κάνει παιχνίδια το μυαλό. Έχω ακούσει άπειρες ιστορίες. Νόμιζαν ότι έβλεπαν φαντάσματα, ναυάγια, ή άλλα πράγματα μέσα στη θάλασσα. Ακόμα και οι ίδιοι το καταλάβαιναν όμως ότι μετά από τόσες μέρες σε δύσκολες συνθήκες, το μυαλό κατασκευάζει πράγματα».

Εκτός από το Γύθειο και τη Μονεμβασιά, ο Νίκος έχει περάσει για κάποιες μέρες και από τον φάρο του Κάβο Μαλιά, στο δύσκολο Ακρωτήρι Μαλέας -ή Ξυλοχάφτη όπως είναι γνωστό επειδή εκεί έχουν βυθιστεί πολλά πλοία. Είχε χρειαστεί να αντικαταστήσει έναν συνάδελφο που είχε αρρωστήσει. Εκεί, λόγω των δύσκολων συνθηκών, δεν υπάρχει ποτέ ένας μόνο φαροφύλακας, αλλά δύο. Και η βάρδια είναι 10 ημέρες. «Γενικά η βάρδια καθορίζεται από το πόσο δυσπρόσιτο είναι το σημείο. Στα σημεία που είναι δύσκολη η πρόσβαση, είναι μεγαλύτερης διάρκειας για να μην χρειαστεί να κάνεις τη διαδρομή πολλές φορές μέσα στον μήνα» μου εξηγεί.

Για να φτάσει κανείς στον φάρο του Κάβο Μαλιά, θα πρέπει να διανύσει μια απόσταση 5 χιλιομέτρων με τα πόδια σε ένα στενό μονομάτι. Τα πράγματα και οι προμήθειες φτάνουν με μουλάρια. Λειτουργεί με φωτοβολταϊκά και πολλές φορές δεν έχει ρεύμα, ενώ δεν έχει δίκτυο ούτε για νερό, οπότε οι φαροφύλακες καλύπτουν τις ανάγκες τους με το βρόχινο νερό που συγκεντρώνεται σε μια στέρνα. Οι φάροι υπάγονται στην Υπηρεσία Φάρων, που είναι ο αρμόδιος κρατικός φορέας για την εγκατάσταση και λειτουργία του συνόλου των πυρσών του Φαρικού Δικτύου της χώρας. Ο φορέας υπάγεται στο Γενικό Επιτελείο Ναυτικού.

Ο Νίκος, πριν γίνει φαροφύλακας, δεν ήξερε καν ότι υπήρχαν ακόμη φαροφύλακες στην Ελλάδα.

-Το φανταζόσουν ότι θα είναι έτσι;

-Όχι, δεν το είχα καν στο μυαλό μου. Δεν ήξερα καν ότι υπάρχουν φαροφύλακες. Είχα έναν φίλο στο στρατό, που έχει γνωρίσει φαροφύλακα στο Καστελόριζο και όταν έκανα τη θητεία μου στο ναυτικό, έτυχε να βγει προκήρυξη. Μου έλεγε ο φίλος μου να μπω, εγώ στην αρχή ήμουν πολύ αρνητικός, γιατί σκεφτόμουν βραχονησίδες, απομόνωση, και τα λοιπά. Ήμουν μόλις 19 χρονών. Τελικά -με δυσκολία- με έπεισαν. Ο πρώτος και ο δεύτερος χρόνος ήταν λίγο δύσκολα αλλά τελικά αποδείχτηκε ότι ήταν πολύ καλή επιλογή. Τώρα δεν θα μπορούσα να φανταστώ να κάνω κάτι άλλο.

Το 2003 μπήκε στο ναυτικό και το 2005 εγκαταστάθηκε στον πρώτο του φάρο.

«Ένα χρόνο περίπου κάναμε ταξίδια σε όλη τη χώρα. Γνωρίσαμε όλο το φαρικό δίκτυο, φτιάξαμε όλους τους φάρους της Ελλάδος για να αποκτήσουμε εμπειρία και μετά από δύο χρόνια περίπου μας έστειλαν σε φάρος».

Οικογένεια δεν έχει ακόμα. «Λείπω πολύ γενικά», θα μου πει.

-Χάνεις πολλά. Χάνεις γιορτές, χάνεις το παιδί σου να μεγαλώνει, το ξέρω από άλλους φαροφύλακες. Προσωπικά το ζω με το βαφτιστήρι μου και την αδερφούλα του που τα έχω σαν παιδιά μου. Εγώ έχω συνηθίσει αυτό τον τρόπο ζωής, αλλά είναι δύσκολο να κάνεις οικογένεια και να λείπεις. Σκεφτείτε ότι εγώ λείπω το μισό μήνα.

-Έχει πολλή μοναξιά από ότι καταλαβαίνω αυτό το επάγγελμα.

-Ναι, έχει, ειδικά το χειμώνα. Υπάρχουν μέρες που κάνεις να μιλήσεις με άνθρωπο και 10 μέρες.

-Και αυτό πως είναι;

-Να ’ναι καλά η τεχνολογία και το ίντερνετ (γέλια). Καλή είναι όμως και η αποχή από την καθημερινότητα και τη βαβούρα. Κάνει καλό. Αν δεν το ζήσεις, δεν μπορείς να το καταλάβεις. Εμείς ξέρουμε ότι θα έρθουμε στον φάρο και θα ηρεμήσουμε, θα σκεφτούμε. Έχω φίλους που έχουν μείνει εδώ και στις δύο μέρες να μην αντέχουν. Γιατί έχουν συνηθίσει σε άλλους ρυθμούς. Εμείς πια είμαστε εντάξει.

Ο φάρος της Μονεμβασιάς κατασκευάστηκε το 1896, αλλά επισκευάστηκε το 2015, μέσω ΕΣΠΑ. Είναι ένας από τους 22 φάρους που έχει αποκαταστήσει η Υπηρεσία Φάρων (είτε μέσω ΕΣΠΑ, είτε με χορηγούς) την τελευταία δεκαετία. Το ύψος του πύργου του είναι 7 μέτρα και το εστιακό του ύψος 17 μέτρα. Εκτός από το φαρόσπιτο, έχει και ένα μουσείο ανοικτό για το κοινό, όπου οι επισκέπτες μπορούν να μάθουν για την ιστορία των φάρων στην Ελλάδα.

Το πρώτο πράγμα που θα κάνει ο Νίκος το πρωί θα είναι να υψώσει τη σημαία. Μετά θα πρέπει να ελέγξει τα μηχανήματα, αν λειτουργούν σωστά. «Ο φάρος μου λειτουργεί με μπαταρίες κατά τη διάρκεια της νύχτας και φορτίζουν την ημέρα. Θα πρέπει να ελέγξω ότι όλα λειτουργούν σωστά».

Μετά ενημερώνεται η Υπηρεσία Φάρων για τον έλεγχο, ενημερώνεται ο Νίκος εάν χρειάζεται να κάνει κάποια τακτική ή έκτακτη συντήρηση, καθαριότητες, τυχόν επισκευές στο κτήριο. Όπως μου εξηγεί, ο κάθε φαροφύλακας δεν είναι υπεύθυνος μόνο για τον φάρο του. Για παράδειγμα, οι φαροφύλακες που είναι στη Λακωνία είναι υπεύθυνοι για όλους τους πυρσούς της περιοχής που δεν είναι επανδρωμένοι.

«Ότι είναι σε λιμάνι, ότι είναι σε βράχο, όλο το Φαρικό Δίκτυο της Λακωνίας, το έχουμε υπό την επίβλεψη μας, για οποιαδήποτε επισκευή. Αν σβήσει ένα φανάρι πρέπει να τρέξουμε εμείς. Η Ελλάδα έχει φάρους και σε δύσκολα σημεία, όπως για παράδειγμα στην Κρήτη. Υπάρχει ένας σε υψόμετρο 200 μέτρων. Έχουμε ανέβει σε αυτά τα βουνά και έχουμε βάλει καινούργιους φάρους. Όσο εύκολη ακούγεται η δουλειά μας, είναι αρκετά επικίνδυνη. Ακόμα και στον φάρο, που πολλές φορές είναι βαρετά, αν σου τύχει στραβή είναι πρόβλημα. Μία φορά στο Γύθειο είχε πέσει κεραυνός στο φάρο –ενώ ήμουν μέσα- και τα είχε κάψει όλα».

Επίσης μου εξηγεί ότι, πέρα από τον φάρο, και τα κτήρια χρειάζονται επισκευές συχνά, λόγω της υγρασίας. Πρέπει να ανοίγεται συχνά, για να φεύγει η υγρασία, αλλιώς διαβρώνονται τα μεταλλικά τους στοιχεία και οι τοίχοι. «Σκεφτείτε ότι κι εγώ που είμαι στη Μονεμβασιά και δεν κλείνει ποτέ ο φάρος, κάθε μήνα οι τοίχοι θα χρειαστούν δουλειά».

Όπως μου εξηγούν από την Υπηρεσία Φάρων, οτιδήποτε φωτίζει μέσα στη θάλασσα λέγονται πυρσοί και χωρίζονται σε τρεις κατηγορίες: τους γνωστούς σε όλους φάρους, τους φανούς, που είναι στα λιμάνια και τους φωτοσημαντήρες, που είναι πλωτοί. Οι φανοί (στα λιμάνια δηλαδή) είναι κόκκινοι και πράσινοι και βάσει των κανόνων που ισχύουν παγκοσμίως στη ναυσιπλοΐα, στο βόρειο ημισφαίριο δεξιά των εισερχομένων βρίσκεται ο πράσινος φανός και αριστερά ο κόκκινος.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που έδωσε στη HuffPost Greece η Υπηρεσία Φάρων, συνολικά στη χώρα υπάρχουν συνολικά περίπου 1.600 πυρσοί, ενώ οι καταγεγραμμένοι πέτρινοι φάροι είναι 144. Από αυτούς τους φάρους, επανδρωμένοι είναι οι 59, ενώ στο σύνολό τους οι φαροφύλακες είναι 61.

Να σημειωθεί ότι μέχρι το 1980 η Υπηρεσία Φάρων απασχολούσε περίπου 320 φαροφύλακες. Ήταν εκείνη η περίοδος που άρχισε η αυτοματοποίηση των φάρων και μοιραία, μειώθηκε ο αριθμός των φαροφυλάκων, αφού η παρουσία τους ήταν πλέον περιττή.

Μόλις όμως έγινε αντιληπτό ότι οι φάροι άρχισαν να διαβρώνονται λόγω της υγρασίας και κινδύνευαν να χαθούν σημαντικά μνημεία της πολιτιστικής μας κληρονομιάς, άρχισε η αποκατάστασή τους. Από το 2007 έχουν αποκατασταθεί 22 φάροι, μεταξύ των οποίων στο Ταίναρο, στον Κάβο Μαλιά, στο Φισκάρδο και στη Μονεμβασιά.

«Δεν υπάρχει ίδιος φάρος, όλοι είναι διαφορετικοί», θα μου πει κάποια στιγμή ο Νίκος. Και αναφερόταν στη μοναδικότητά τους. Υπάρχουν οι φάροι πορείας, όπως είναι της Μονεμβασιάς, που βοηθούν το καράβι να πάρει στίγμα και να συνεχίζει την πορεία του, καθώς και οι φάροι επικινδυνότητας, που σηματοδοτούν ότι σε εκείνο το σημείο υπάρχει κάποιος κίνδυνος.

Δεν υπάρχει ίδιος φάρος, όλοι είναι διαφορετικοί. Αλλάζει ο τρόπος που αναβοσβήνουν, ο χαρακτήρας τους, για να μπορούν να τους αναγνωρίζουν τα πλοία μέσα στο σκοτάδι.

Το πιο βασικό χαρακτηριστικό των φάρων, που είναι αυτό που λέμε «ο χαρακτήρας του», η ταυτότητά του, είναι ο τρόπος που αναβοσβήνει και έτσι μπορούν τα πλοία να τους αναγνωρίσουν τη νύχτα, χρησιμοποιώντας τον φαροδείκτη, ένα βιβλίο που δείχνει τη σειρά διαδοχής περιόδου σκότους και φωτός του κάθε φάρου. Δεν υπάρχει περίπτωση να υπάρχουν δύο φάροι με το ίδιο χαρακτηριστικό στην ίδια γεωγραφική περιοχή. Γι’ αυτό και είναι μοναδικοί.

«Ο δικός μου ο φάρος έχει τρεις αναλαμπές ανά 5 δευτερόλεπτα. Στο Γύθειο είχε τρεις αναλαμπές ανά 20 δευτερόλεπτα. Και με τη βοήθεια του φαροδείκτη το πλοίο μπορεί να καταλάβει ποιος φάρος είναι», μου εξηγεί ο Νίκος.

-Ο χαρακτήρας του δικού σου φάρου σου αρέσει;

-Προσωπικά προτιμώ τους περιστροφικούς. Είναι πιο παραδοσιακός. Στο Ταίναρο για παράδειγμα είναι περιστροφικός. Σε αυτή την περίπτωση έχουμε περιστροφική κίνηση και η ταχύτητα προσδιορίζει την αναλαμπή.

-Μετά από 13 χρόνια περίπου σε φάρο, μπορείς να φανταστείς τον εαυτό σου να έκανες άλλη δουλειά;

-Τώρα όχι. Είμαι πολύ τυχερός που κάνω αυτή τη δουλειά και δεν θα την άλλαζα.


Πηγή: huffingtonpost.gr

Πηγή Η ζωή ενός φαροφύλακα στην Μονεμβασιά: «Ο φάρος δεν σβήνει ποτέ»

Ένας σύζυγος έγραψε αυτό το γράμμα στη γυναίκα του. Ήθελε να πάρει διαζύγιο. Δεν περίμενε ποτέ ότι αυτή θα ήταν η απάντησή της!

Αγαπητή μου,(Διαβάστε την συνέχεια Παρακάτω)

[read more=”Διαβάστε την Συνέχεια…………………………………………………” less=”Κλείστε την Συνέχεια…………………………………………………”]

Σου γράφω αυτό το γράμμα για να σου ανακοινώσω ότι σε αφήνω για πάντα. Ήμουν καλός σύζυγος για 7 χρόνια, αλλά δεν έχω ανταπόδοση. Οι τελευταίες 2 εβδομάδες ήταν κόλαση. Και σήμερα με κάλεσε το αφεντικό σου για να μου πει ότι παραιτήθηκες από τη δουλειά…αυτή ήταν η τελευταία σταγόνα που ξεχείλισε!

Την προηγούμενη εβδομάδα γύρισες σπίτι και ούτε καν παρατήρησες ότι είχα καινούριο κούρεμα. Είχα μαγειρέψει το αγαπημένο σου φαγητό και φόρεσα και καινούριο μεταξένιο μποξεράκι. Έφαγες γρήγορα σε 2 λεπτά και πήγες κατευθείαν για ύπνο, αφού είδες όλες τις σαπουνόπερες σου. Δεν μου λες ότι με αγαπάς πια, δεν θέλεις σeξ ή οτιδήποτε που μας συνδέει ως ανδρόγυνο. Είτε με απατάς ή δεν με αγαπάς πια. Ό, τι και να συμβαίνει, άργησες…Έφυγα!

Ο Πρώην σύζυγός σου. Υ.Γ. Μην προσπαθήσεις να με βρεις. Η αδερφή σου και εγώ μετακομίζουμε στη Δυτική Βιρτζίνια μαζί! Να έχεις καλή ζωή!

Αγαπητέ πρώην σύζυγε,

Το γράμμα σου μου έφτιαξε τη μέρα όσο τίποτα άλλο. Στα 7 κολασμένα χρόνια που είμαστε παντρεμένοι, απέχεις πολύ από έναν καλό άνθρωπο και σύζυγο. Βλέπω σαπουνόπερες τόσο πολύ επειδή καλύπτουν τη γκρίνια σου. Κρίμα που δεν είχε τόσο αποτέλεσμα. Όντως παρατήρησα, όταν κουρεύτηκες την προηγούμενη εβδομάδα, αλλά το πρώτο πράγμα που μου ήρθε στο μυαλό είναι ότι μοιάζεις με κοριτσάκι! Επειδή η μητέρα μου με μεγάλωσε να μη λέω τίποτα αν δεν είναι κάτι ευγενικό, δεν το σχολίασα.

Και όταν μαγείρεψες το αγαπημένο μου γεύμα, μάλλον με μπέρδεψες με την ΑΔΕΡΦΗ μου, επειδή σταμάτησα να τρώω χοιρινό πριν από 7 χρόνια. Όσον αφορά το νέο μεταξένιο μποξεράκι: γύρισα από την άλλη επειδή ακόμα κρεμόταν το ταμπελάκι που έγραφε 49.99 δολάρια, και ήλπιζα να ήταν μια σύμπτωση που η αδερφή μου είχε δανειστεί από μένα εκείνο το πρωινό 50 δολάρια.

Παρ” όλα αυτά ακόμα σε αγαπούσα και πίστευα ότι μπορούσαμε να τα βρούμε. “Ετσι όταν κέρδισα το λαχείο για 10 εκατομμύρια δολάρια, παραιτήθηκα και μας αγόρασα 2 εισιτήρια για την Τζαμάικα. Αλλά όταν γύρισα σπίτι είχες φύγει..και βρήκα αυτό το άθλιο γράμμα.

Όλα συμβαίνουν για κάποιο λόγο θεωρώ. Ελπίζω να βρήκες την σύζυγο που πάντα ήθελες. Παρεμπιπτόντως, δε ξέρω αν στο είπα ποτέ, αλλά η αδερφή μου η Κάρλα στην πραγματικότητα γεννήθηκε αγόρι και λεγόταν Καρλ. Ελπίζω να μην είναι πρόβλημα αυτό. Ο δικηγόρος μου με βεβαιώνει ότι το γράμμα που έγραψες βεβαιώνει ότι δεν θα πάρεις δεκάρα από μένα. Να σαι καλά!

Η Πρώην σύζυγός σου, πλούσια και ελεύθερη!
stroumfaki.gr
[/read]

The post Μετά από 7 χρόνια γάμου, στέλνει στη γυναίκα του ΑΥΤΟ το γράμμα χωρισμού. Η απάντησή της; ανεκτίμητη! appeared first on LINE LIFE.

Πηγή Μετά από 7 χρόνια γάμου, στέλνει στη γυναίκα του ΑΥΤΟ το γράμμα χωρισμού. Η απάντησή της; ανεκτίμητη!

Δεν χρειάζεται να σπαταλάτε πάρα πολλά χρήματα για να φανείτε νεότερες. Σίγουρα δεν συνιστούμε πλαστική χειρουργική, αλλά το επόμενο μείγμα φυσικών συστατικών θα σας βοηθήσει να πετύχετε την πολυπόθητη νεότητα, με τον πιο απλό και άμεσο τρόπο.

Αυτή η φυσική μάσκα προσώπου περιέχει μόνο τρία συστατικά:(Διαβάστε την συνέχεια Παρακάτω)

[read more=”Διαβάστε την Συνέχεια…………………………………………………” less=”Κλείστε την Συνέχεια…………………………………………………”]

Συστατικά

1/2 κουταλάκι του γλυκού έλαιο καρύδας
1 ασπράδι αυγού
½ κουταλάκι του γλυκού χυμό λεμόνι

Οδηγίες

Σπάστε το αυγό σε ένα μπολ, διαχωρίστε το ασπράδι από τον κρόκο και χτυπήστε το με ένα πιρούνι μέχρι να αφρίσει.
Στη συνέχεια, προσθέστε το χυμό λεμονιού και το λάδι καρύδας και ανακατέψτε καλά.
Αυτά είναι όλο.

Στη συνέχεια, πλύνετε καλά το πρόσωπο με χλιαρό νερό και σαπούνι, στεγνώστε με μια πετσέτα και εφαρμόστε τη μάσκα. Χρησιμοποιήστε τα δάχτυλά σας και χαλαρώστε απαλά το πρόσωπο με κυκλική κίνηση. Αφήστε το να δράσει για 15 λεπτά, και στη συνέχεια ξεπλύνετε με νερό ή χαμομήλι.

Τα αποτελέσματα γίνονται αισθητά αμέσως, καθώς η μάσκα θα κάνει τις κηλίδες, τα σπυράκια και οι ρυτίδες να εξασθενίσουν. Για καλύτερα αποτελέσματα, επαναλάβετε αυτή τη διαδικασία συχνά και απολαύστε την ομαλή και νεανική επιδερμίδα σας.
Δείτε το βίντεο:

Πηγή: womantoc.gr
[/read]

The post Αντίο μπότοξ: Η μάσκα που θα σε δείξει 10 χρόνια νεότερη φτιάχνεται με μόλις 3 συστατικά appeared first on LINE LIFE.

Πηγή Αντίο μπότοξ: Η μάσκα που θα σε δείξει 10 χρόνια νεότερη φτιάχνεται με μόλις 3 συστατικά

Ένα παραδοσιακό πιάτο μιας περιοχής στη βορειοανατολική Ταϊλάνδη, το οποίο φτιάχνεται από ωμό ψάρι, φαίνεται πως ευθύνεται για το γεγονός ότι οι περισσότεροι κάτοικοι νοσούν από καρκίνο του ήπατος.

Όπως αναφέρει το BBC, οι ντόπιοι χρησιμοποιούν μικρά ψάρια που πιάνουν σε λίμνες, για να φτιάξουν ένα πικάντικο πιάτο που ονομάζεται Koi Plaa.(Διαβάστε την συνέχεια Παρακάτω)

[read more=”Διαβάστε την Συνέχεια…………………………………………………” less=”Κλείστε την Συνέχεια…………………………………………………”]

Τα ψάρια ψιλοκόβονται και αναμιγνύονται με το χέρι με τοπικά βότανα, χυμό λάιμ και ζωντανά κόκκινα μυρμήγκια…

Η συγκεκριμένη συνταγή εκτός από ιδιαίτερα δημοφιλής είναι και επικίνδυνη. Για δεκαετίες πολλοί πολίτες παρουσίαζαν υψηλά ποσοστά καρκίνου του ήπατος.

Τα υψηλά αυτά ποσοστά, συνδέονται όπως προέκυψε με ένα παράσιτο το οποίο βρέθηκε στο ωμό ψάρι.

Παρά, ωστόσο, τα ανησυχητικά αυτά στοιχεία, μόλις τα τελευταία χρόνια γίνονται σοβαρές προσπάθειες για να αλλάξουν οι ντόπιοι τις διατροφικές τους συνήθειες και να αρχίσουν να τρώνε το koi plaa αφού πρώτα μαγειρέψουν το ψάρι, και όχι να το καταναλώνουν ωμό.

kosmonews.com
[/read]

The post Αυτό είναι το φαγητό που σπέρνει το θάνατο: Προκαλεί καρκίνο του ήπατος appeared first on LINE LIFE.

Πηγή Αυτό είναι το φαγητό που σπέρνει το θάνατο: Προκαλεί καρκίνο του ήπατος


«Το πρώτο εξάμηνο του 2022 θα μπορεί να παραδοθεί το έργο του αρχαίου θεάτρου της Λάρισας και να ξεκινήσει η λειτουργία του» δήλωσε η υπουργός Πολιτισμού Μυρσίνη Ζορμπά κατά τη…
σημερινή επίσκεψη της στο αρχαίο Θέατρο της πόλης.

Η κ. Ζορμπά η οποία ξεναγήθηκε στο μνημείο από τον δήμαρχο Λαρισαίων Απόστολο Καλογιάννη, αλλά και την προϊσταμένη της Εφορείας Αρχαιοτήτων Σταυρούλα Ζδρόλια, σημείωσε ότι οι εργασίες για το αρχαίο θέατρο ξεκινούν τους επόμενους μήνες, καθώς προστέθηκε και η πρόσβαση των ΑμεΑ. Επίσης, τόνισε ότι το αρχαίο θέατρο μετέχει στις διαδρομές των μνημείων της πόλης με αποτέλεσμα ο επισκέπτης να έχει μια συνολική εικόνα των μνημείων της Λάρισας.

Από την πλευρά του ο δήμαρχος Λαρισαίων Απόστολος Καλογιάννης, αναφέρθηκε στις επόμενες κινήσεις από την πλευρά του δήμου που αφορούν το θέατρο. Όπως είπε, είναι σε πολύ καλό δρόμο η πορεία για να ξεκινήσουν οι εργασίες για την κατεδάφιση των κτιρίων μπροστά στο αρχαίο θέατρο, οι παρεμβάσεις για ανάπτυξη και αξιοποίηση του περιβάλλοντα χώρου, αλλά και η χρηματοδότηση συγκεκριμένων πολιτιστικών δομών που υπάρχουν πάνω από το αρχαίο θέατρο της Λάρισας.

Πηγή Το 2022 θα λειτουργήσει το αρχαίο θέατρο Λάρισας…


…λόγω Airbnb και «χρυσής» βίζας…

Για μαζικές εξώσεις Ελλήνων ενοικιαστών από σπίτια που αγοράζουν Κινέζοι, Τούρκοι και Ρώσοι στο πλαίσιο της επιχείρησης «Χρυσή Βίζα» κάνει λόγο σε εκτενές δημοσίευμα της η βρετανική Telegraph.

Όπως αναφέρεται στο δημοσίευμα…
πλούσοι πολίτες εκτός ΕΕ εξαγοράζουν την παραμονή τους στην Ελλάδα με αντάλλαγμα επενδύσεις 250.000 ευρώ σε ακίνητα, τα οποία μισθώνουν στην Airbnb προχωρώντας σε μαζικές εξώσεις, ενοικιαστών.

Σύμφωνα με έκθεση που επικαλείται η Telegraph, υπάρχουν ολόκληρες περιοχές της Αθήνας και άλλων πόλεων που το Airbnb αντιπροσωπεύει το 81-95% των ενοικιαζόμενων ακινήτων, προσθέτοντας ότι τα τελευταία δυο χρόνια οι κατοικίες που βρίσκονται στην πλατφόρμα αυξήθηκαν από 9.000 σε 129.000.

Μέσα σε δυο χρόνια, τα ακίνητα Airbnb στην Ελλάδα έχουν εκτιναχθεί από 9.000 σε 129.000 χάρη στις «Χρυσές Βίζες», όπως υποστηρίζουν πηγές από τον χώρο του real estate. Αυτό έχει δώσει νέα πνοή στην αγορά real estate και η κυβέρνηση σχεδιάζει να επεκτείνει το πρόγραμμα, όμως υπάρχει κόστος.

«Οι “χρυσές” βίζες τα τελευταία πέντε χρόνια αναζωογόνησαν το Real Estate στην Ελλάδα, και η κυβέρνηση σκέφτεται να επεκτείνει το πρόγραμμα. Οι βίζες (σ.σ. στην Ελλάδα) είναι οι φθηνότερες στην Ευρώπη -μια αντίστοιχη βίζα στη Βρετανία κοστίζει 2 εκατομμύρια λίρες- και επιτρέπουν σε επενδυτές που δεν είναι πολίτες της ΕΕ να ζήσουν και να δραστηριοποιηθούν επαγγελματικά στην Ελλάδα, να ταξιδέψουν σε κάθε χώρα της Ευρώπης και να υποβάλλουν αίτηση για να λάβουν υπηκοότητα της ΕΕ» αναφέρει στη συνέχεια η Telegraph.

Στην Telegraph μίλησε η 22χρονη Νάντια, η οποία υποστήριξε πως είναι θύμα του προγράμματος. Είναι φοιτήτρια η οποία τα τελευταία τρία χρόνια ζει στο Παγκράτι, όμως ο ιδιοκτήτης του διαμερίσματος στο οποίο διαμένει της είπε να φύγει, διότι το σπίτι πουλήθηκε προκειμένου να μετατραπεί σε ακίνητο Airbnb. Εναλλακτικό ακίνητο που βρήκε κόστιζε 1.100 ευρώ τον μήνα –πεντέμισι φορές πάνω από το ενοίκιο που πληρώνει τώρα. «Αν δεν μπορέσω να βρω κάτι, θα πρέπει να φύγω από τη γειτονιά μου», είπε. Η Andriana Pilia, ιδιοκτήτρια εταιρείας real estate που συνεργάζεται αποκλειστικά με ξένους επενδυτές, δηλώνει πως οι υψηλές αποδόσεις του Airbnb, σε συνδυασμό με τις «Χρυσές Βίζες» και την πτώση των αξιών των ακινήτων, έχουν ανοίξει τον δρόμο για την «έκρηξη» της αγοράς.

Η βρετανική εφημερίδα κάνει λόγο για αυξήσεις 200 και 300 ευρώ στα ενοίκια περιοχών όπου ανθεί το AirBnB.

Παρά ταύτα, «από τον Ιούνιο, στην κεντρική στάση του Τραμ στο Σύνταγμα, μπροστά από τα γραφεία της Κομισιόν και απέναντι από τη Βουλή, έχει αναρτηθεί μια διαφήμιση στα αγγλικά, στα ρωσικά και τα κινέζικα, με ένα βέλος που οδηγεί σε παρακείμενο γραφείο το οποίο υπόσχεται πως θα αναλάβει όλες τις διαδικασίες για τους επενδυτές που χρειάζονται «“χρυσή” βίζα» λέει η εφημερίδα.

Η Telegraph υπενθυμίζει ότι η Κομισιόν, τον Ιανουάριο, ζήτησε να μπουν αυστηρότεροι περιορισμοί στις «χρυσές» βίζες, οδηγία που αφορά και την Ελλάδα.

«Πριν από δυο εβδομάδες η ελληνική κυβέρνηση πέρασε ένα νέο σχετικό νόμο, όμως πολλοί εκφράζουν τον φόβο ότι δεν θα καταφέρει να κάνει πολλά για να συγκρατήσει το “τσουνάμι” των ξένων επενδυτών» υπογραμμίζει.

Σύμφωνα με τη βρετανική εφημερίδα, τον Ιανουάριο του 2018 «η AirBnB ανακοίνωσε ότι η Ελλάδα συμφώνησε σε πλήρη απελευθέρωση των βραχέων μισθώσεων, αθετόντας τις προηγούμενες δεσμεύσεις της. Ο αριθμός των ελληνική “χρυσών” βιζών τριπλασιάστηκε το 2018» καταλήγει το δημοσίευμα.


protothema.gr

Πηγή Telegraph: Άστεγοι οι Έλληνες…


Δύο Ελληνίδες αλπινίστριες φιλοδοξούν να αναρριχηθούν στο Έβερεστ και να «κατακτήσουν» την υψηλότερη κορυφή του κόσμου.    
Ο λόγος για τη…
Βανέσα Αρχοντίδου και τη Χριστίνα Φλαμπούρη, δυο Ελληνίδες αλπινίστριες οι οποίες στις 5 Απριλίου θα αναχωρήσουν για το Νεπάκλ ευελπιστώντας να ανεβάσουν την ελληνική σημαία στη «Στέγη του Κόσμου», που βρίσκεται 8.848 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.   
Αποστολή που μόνο εύκολη δεν μπορεί να χαρακτηριστεί με την κ. Αρχοντίδου να δηλώνει στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων: «Νομίζω ότι η στιγμή που το συνειδητοποιήσαμε ήταν την ώρα που το ανακοινώναμε στη συνέντευξη Τύπου», προσθέτοντας: «Σε μένα δυστυχώς υπερισχύει το άγχος σε τέτοιες στιγμές λόγω της δυσκολίας του εγχειρήματος και δεν μπορώ να χαρώ απόλυτα τη στιγμή. Ευτυχώς υπάρχει και η Χριστίνα για να με ισορροπεί (γέλιο)».       
Τα εμπόδια για αυτή την αποστολή πολλά. Όμως, το μεγαλύτερο «βουνό» που είχαν να ανέβουν προκειμένου να πραγματοποιηθεί αυτό το ταξίδι ήταν το οικονομικό κομμάτι.   Μάλιστα, οι δυο γυναίκες είχαν προσπαθήσει και παλαιότερα να βρουν τους οικονομικούς πόρους για κάτι τέτοιο αλλά όπως σημειώνουν: «Στην Ελλάδα ακόμη και οι Ολυμπιονίκες μας δυσκολεύονται να βρουν στήριξη, πόσο μάλλον εμείς που δεν είμαστε επαγγελματίες αθλήτριες αλλά δύο συνηθισμένες γυναίκες με ένα ασυνήθιστο όνειρο, όπως… συνηθίζουμε να λέμε…».   
Όμως, όπως υπογραμμίζουν στο ΑΠΕ-ΜΠΕ: «Το κίνητρο μας είναι η ευτυχία. Ανεβαίνουμε στα βουνά γιατί αυτό μας κάνει ευτυχισμένες και μας δίνει έμπνευση και λόγο να σηκωνόμαστε το πρωί από το κρεβάτι μας με όρεξη. Ο καθένας πρέπει να ψάξει και να βρει αυτό τον λόγο για τον εαυτό του γιατί μόνο έτσι μπορεί να αισθανθεί πλήρης και να γίνει καλύτερος για τον ίδιο αλλά και για το κοινωνικό σύνολο».   
Χρειάζεται καλή οργάνωση, υπομονή και επιμονή   Μερικά από τα συστατικά που χρειάζονται, προκειμένου κάποιος να βρεθεί έστω και στην κατασκήνωση βάσης (base camp) είναι χρήματα, συγκέντρωση, οργάνωση, υπομονή και επιμονή.   
Μέρος, που για τουλάχιστον ένα μήνα θα αποτελέσει το σπίτι των δυο γυναικών.   
Το ταξίδι τους θα ξεκινήσει από την πρωτεύουσα του Νεπάλ, το Κατμαντου. Εκεί θα διευθετηθούν κάποιες γραφειοκρατικές διαδικασίες, και σύντομα θα πετάξουν προς τη Λούκλα (Lukla) και το μικρό της αεροδρόμιο, το οποίο έχει και χαρακτηριστεί ως το πιο επικίνδυνο αεροδρόμιο του κόσμου, το οποίο βρίσκεται σε υψόμετρο 2.860 μέτρων.       
Από εκεί, θα ξεκινήσει ένα ολιγοήμερο ταξίδι που θα τις οδηγήσει στο Everest basecamp.   
«Το Everest basecamp θα είναι το σπίτι μας για τον επόμενο μήνα τουλάχιστον, καθώς θα πρέπει να κάνουμε τον κατάλληλο «εγκλιματισμό» (σ.σ. η διαδικασία που χρειάζεται ο οργανισμός για να συνηθίσει το υψηλό υψόμετρο) και να φτάσουμε στα μέσα Μαΐου όπου θα γίνει και η τελική προσπάθεια ανάβασης», υπογραμμίζουν.   
Εκεί, τελειώνουν τα εύκολα και ξεκινούν τα δύσκολα καθώς πρόκειται για ένα εξαιρετικά δύσκολο εγχείρημα. «Χρειάζεται καλή οργάνωση, υπομονή και επιμονή» λένε και επισημαίνουν πως «εκτός από καλή φυσική κατάσταση απαιτεί και μεγάλα αποθέματα ψυχικής δύναμης αφού καλούμαστε να είμαστε μακριά από το σπίτι και τους δικούς μας ανθρώπους για 2 περίπου μήνες» αναφέρουν στο Αθηναϊκό – Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων.   
«Όσον αφορά την επικινδυνότητα σίγουρα ένα ψηλό βουνό χρειάζεται σεβασμό… ο καιρός, η καλή εκτίμηση των δυνάμεων μας την κάθε στιγμή, η προσοχή για την αποφυγή ατυχημάτων είναι παράγοντες που χρήζουν ιδιαίτερης προσοχής».   
Η κατασκήνωση βάσης (base camp) βρίσκεται σε υψόμετρο μεγαλύτερο των 5.500 μέτρων και καθώς ανεβαίνουν προς την κορυφή, τόσο μεγαλύτερη είναι η καταπόνηση που δέχεται το ανθρώπινο σώμα.   
«Στα υψηλά υψόμετρα ο οργανισμός μας χρειάζεται πολύ περισσότερη ενέργεια, ο αέρας έχει λιγότερο οξυγόνο και η αναπνοή είναι δύσκολη, συνεπώς το κάθε βήμα είναι ένας μικρός άθλος. Από ένα σημείο και πάνω βέβαια, ο οργανισμός μας πραγματικά νοσεί για αυτό και η ζώνη πάνω από τα 8000 μέτρα ονομάζεται death zone» λένε οι δυο Ελληνίδες αλπινίστριες.   
Οι ίδιες θα επιχειρήσουν να βρεθούν στην υψηλότερη κορυφή της γης με τη χρήση συμπληρωματικού οξυγόνου.   
«Η χρήση φιάλης οξυγόνου διευκολύνει το έργο των ορειβατών και εμείς δεν σκοπεύουμε να αποτελέσουμε εξαίρεση… αν και υπάρχουν μερικές δεκάδες άνθρωποι που επιχειρούν την ανάβαση χωρίς τη βοήθεια πρόσθετου οξυγόνου. Σε εκείνη τη φάση βέβαια πολύ σημαντικό ρόλο παίζει ο χαρακτήρας και η ψυχολογία του κάθε ανθρώπου γι’ αυτό και πολλοί είναι αυτοί που λένε ότι ο ορειβάτης ανεβαίνει με την ψυχή και το νου».   
«A woman can be»   Η όλη προσπάθεια γίνεται κάτω από την «ομπρέλα» του φορέα «A woman can be», το οποίο πλαισιώνει και το 7 Summits project.   

Πρόκειται για την ανάβαση στις επτά υψηλότερες κορυφές της κάθε ηπείρου.  

Μάλιστα, αποτελούν και τις πρώτες Ελληνίδες οι οποίες κατάφεραν να πατήσουν στην υψηλότερη κορυφή της Αλάσκας.       
«Ο στόχος είναι η ανάβαση των 7 υψηλότερων κορυφών των ηπείρων του κόσμου (7 Summits)… αλλά αυτός είναι ο φαινομενικός στόχος. Στην ουσία η ανάβαση στις 7 υψηλότερες κορυφές των ηπείρων έχει και μια μεγάλη συμβολική σημασία: ζούμε όλοι σε έναν όμορφο πλανήτη, δεν έχουμε τίποτα να χωρίσουμε και έχουμε όλοι όνειρα και ελπίδες για ένα καλύτερο αύριο» λένε και τονίζουν «το ότι ήμασταν οι πρώτες Ελληνίδες που πάτησαν την ψηλότερη κορυφή στην Αλάσκα δεν ήταν αυτοσκοπός. Για εμάς είναι σημαντικό να προβάλλουμε την Ελλάδα και να την πηγαίνουμε ψηλά έστω και υπό αυτό το πρίσμα».   


Μέχρι στιγμής η Βανέσα Αρχοντίδου και η Χριστίνα Φλαμπούρη έχουν καταφέρει να βρεθούν στις πέντε από τις επτά κορυφές.   
Πρόκειται για Aconcagua (6.962μ στην Αργεντινή-Νότιο Αμερική), στο Elbrus (5.642μ στη Ρωσία-Ευρώπη), στο McKinley/Denali (6.190μ στην Αλάσκα των ΗΠΑ- Βόρεια Αμερική) και στο Carstensz Pyramid (4.884μ στην Παπούα – Ωκεανία) και στο Kilimanjaro, (5.895μ στην Τανζανία – Αφρική).   
Κάθε χρόνο οι δυο τους έβαζαν ως στόχο την ολοκλήρωση μιας κορυφής από το 7 summits.  
 «Συνεπώς αυτός ο στόχος λειτουργούσε παράλληλα και ως προπόνηση για τη μεγάλη αυτή πρόκληση που καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε φέτος. Αισίως έχουμε ανέβει στις 5 από τις 7 κορυφές του 7 Summits project και πλέον το όνειρο μας αρχίζει σιγά σιγά να παίρνει σάρκα και οστά» δηλώνουν.   

Το προφίλ των δυο Ελληνίδων   

Η Βανέσα Αρχοντίδου είναι μητέρα δυο παιδικών και είναι διευθύντρια Μάρκετινγκ σε πολυεθνική εταιρεία. Ασχολείται με την ορειβασία εδώ και 15 χρόνια, όταν έγινε μέλος του Αθηναϊκού Ορειβατικού Συλλόγου (ΑΟΣ), όπου περιστασιακά βοηθά ως αρχηγός σε αναβάσεις στα ελληνικά βουνά.   Ολοκλήρωσε το 2006 τη Σχολή Αναρρίχησης και Χειμερινού Βουνού του ΑΟΣ και από τότε έχει ανέβει στην πλειονότητα των ελληνικών βουνών.   
Επίσης, έχει βρεθεί στην κορυφή της Αφρικανικής Ηπείρου (Kilimanjaro, 5.895μ) και έχει συμμετάσχει σε εμπορικές αποστολές στο Νεπάλ, τη Μαλαισία και τις Ελβετικές Άλπεις.   
Ως μέλος της γυναίκειας αλπινιστικής ομάδας με τη Χριστίνα Φλαμπούρη, έχει ανέβει στο όρος Aconcagua (6.962μ στην Αργεντινή), στο Elbrus (5.642μ στη Ρωσία), στο McKinley/Denali (6.190μ στην Αλάσκα των ΗΠΑ) και στο Carstensz Pyramid (4.884μ στην Παπούα).   
Η Χριστίνα Φλαμπούρη γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα και εργάζεται σε μεγάλη πολυεθνική εταιρία.  
 Η αγάπη της για τη φύση την οδήγησε στη θάλασσα και στην ιστιοπλοΐα ανοιχτής θαλάσσης, ενώ το 2014 η επιθυμία της να ξεπεράσει τους φόβους της, την οδήγησε στα βουνά και σε μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις της ζωής της, να εξοικειωθεί με το ύψος και την αίσθηση του απέραντου κενού.   


Σύντομα τα βουνά σταμάτησαν να είναι απλώς μια πρόκληση αλλά τρόπος ζωής και από τότε έχει σκαρφαλώσει τα περισσότερα βουνά της Ελλάδας, έχει συμμετάσχει σε αποστολές στις Άλπεις, σκαρφάλωσε στο Mt Κinabalu και στην ψηλότερη κορυφή της Αφρικής, το Kilimanjaro (5895m).   
Mε την Βανέσα έχει ανέβει το όρος Aconcagua (6962μ, Αργεντινή), το όρος Elbrus (5642m, Ρωσία), το όρος McKinley/Denali (6190m, Αλάσκα) και στο Carstensz Pyramid (4884μ στην Παπούα). Από το 2014 είναι ενεργό μέλος του Ελληνικού Ορειβατικού Συλλόγου Αχαρνών και το 2016 ολοκλήρωσε την σχολή χειμερινού βουνού και την σχολή αναρρίχησης.        

πηγη ΑΠΕ-ΜΠΕ

Πηγή Δύο Ελληνίδες φιλοδοξούν να «κατακτήσουν» την υψηλότερη κορυφή του κόσμου…

Την εθνικά περίεργη δήλωση του Νίκου Κοτζιά, ο οποίος αμέσως μετά την επαίσχυντη Συμφωνία των Πρεσπών το περασμένο καλοκαίρι είχε προαναγγείλει ότι «θα λύσω και τις εκκρεμότητες με Αλβανία πριν πάω διακοπές», επανέφερε στη μνήμη όλων η πρωτοφανής και προκλητική δήλωση του Εντι Ράμα, ο οποίος ενέπλεξε χθες ευθέως την Ελλάδα σε συνολική αλλαγή συνόρων στα Βαλκάνια.

Ο Αλβανός πρωθυπουργός, μιλώντας για τις αντιδράσεις που προκαλεί η ενδεχόμενη αλλαγή συνόρων του Κοσόβου με τη Σερβία και αφού προηγουμένως θρασύτατα υποστήριξε ότι «το Κόσοβο είναι μέρος της Αλβανίας», πρόσθεσε ότι συζητά με την ελληνική πλευρά θέματα που αφορούν τον καθορισμό των συνόρων (!), βάζοντας «μπουρλότο» και προκαλώντας σοβαρά ερωτήματα. «Τι συζητάμε σήμερα με την Ελλάδα; Τα σύνορα. Τι συζήτησε το Κόσοβο με το Μαυροβούνιο και έγιναν όλα; Τα σύνορα. Γιατί να μη συζητήσουμε τα σύνορα μεταξύ Κοσόβου και Σερβίας; Θα τα συζητήσουμε, γιατί είναι μια διαδικασία οριοθέτησης» είπε ο Ράμα, προκαλώντας την έντονη αντίδραση της Αθήνας, που όμως δεν διαφωτίζει το τι ακριβώς συζητούν οι δύο πλευρές από την περίοδο Κοτζιά στο ΥΠΕΞ.

«Οι δύο χώρες δεν συζητούν τα μεταξύ τους σύνορα, καθώς τούτα είναι καθορισμένα με βάση διεθνείς συμφωνίες και ουδεμία διαπραγμάτευση γίνεται επ’ αυτών» τόνιζαν διπλωματικές πηγές του ΥΠΕΞ. «Υπενθυμίζουμε σχετικά ότι στη Συμφωνία Φιλίας και Συνεργασίας μεταξύ της Ελλάδας και της Αλβανίας, η οποία υπογράφηκε στα Τίρανα στις 21 Μαρτίου 1996, τα δύο κράτη διακηρύσσουν τον σεβασμό τους στην αρχή του απαραβίαστου των υφιστάμενων συνόρων και αναγνωρίζουν ότι η μεταξύ τους μεθόριος είναι μεθόριος ειρήνης και φιλίας» ανέφεραν οι ίδιες πηγές.

Αμεση ήταν και η αντίδραση της Ν.Δ. διά του αρμόδιου τομεάρχη Εξωτερικών Γιώργου Κουμουτσάκου. «Παρά τις διαβεβαιώσεις του Μαξίμου περί του αντιθέτου, η κυβέρνηση οφείλει να απαντήσει άμεσα και ξεκάθαρα, πρώτον, εάν συζητά με την Αλβανία τον επανακαθορισμό συνόρων και, δεύτερον, ποια θέση έχει έναντι των σκέψεων Ράμα για την αναδιάταξη των συνόρων στην ευρύτερη περιοχή» υπογράμμισε ο κ. Κουμουτσάκος.

Αξίζει να σημειωθεί ότι, ενώ ο Ράμα προκαλεί ασύστολα, ο νέος ΥΠΕΞ Γιώργος Κατρούγκαλος περιορίστηκε να προαναγγείλει την επέκταση των χωρικών υδάτων της χώρας στο Ιόνιο μέχρι το καλοκαίρι.

Πηγή

Πηγή Προκλητική δήλωση Ράμα για αλλαγή των συνόρων!

Κι αν δεν την γνωρίζετε, μόλις θα δείτε τις φωτογραφίες της, σίγουρα θα γίνει η αγαπημένη σας. Δηλώνει φωτογράφος, αλλά οι αναλογίες της είναι εντυπωσιακές και θα τις ζήλευε και το πιο φτασμένο μοντέλο.

Άλλωστε, ακόμη και αν της αρέσει να απαθανατίζει με το φακό της διάφορα στιγμιότυπα, όταν εκείνη περνάει μπροστά από το φακό, κάνει χαμό. Οι πόζες της είναι απίθανες και αναδεικνύουν με τον καλύτερο τρόπο τα χαρίσματά της.

Η όμορφη Ρωσίδα ανεβάζει συχνά προσωπικές της φωτογραφίες και είναι η μία καλύτερη από την άλλη. Και σίγουρα σε κάνουν να κολλάς μαζί της.

Η, δε, λεπτομέρεια που κάνει τη διαφορά, είναι το μεγάλο τατουάζ της που δίνει μία σέξι πινελιά στην ούτως ή άλλως εκρηκτική εμφάνισή της.

Πηγή

Πηγή Η Dasha Mart είναι ιδιαίτερα δημοφιλής στο Instagram