16 January, 2019
Home / Διαφορα (Page 861)

Έτοιμος να προχωρήσει άμεσα στην κάλυψη της τρέχουσας αύξησης μετοχικού κεφαλαίου των 20 εκατ. ευρώ στην ΠΑΕ Παναθηναϊκός φαίνεται να είναι ο Γιάννης Αλαφούζος.

Εξελίξεις αναμένονται το…
προσεχές διάστημα σε ό,τι αφορά την αλλαγή ιδιοκτησίας στο Τριφύλλι. Ο Γιάννης Αλαφούζος σκοπεύει να προχωρήσει άμεσα στην κάλυψη της τρέχουσας αύξησης μετοχικού κεφαλαίου των 20 εκατ. ευρώ που λήγει στις 23 Αυγούστου όπως αναφέρει το «Έθνος». 

Συγκεκριμένα πρόκειται να καταβάλει στον λογαριασμό της ΠΑΕ ένα ποσό που -μαζί με τα 2,2 εκατ. ευρώ που έχουν ήδη μπει- θα φτάνει τα 15 εκατ. ευρώ, ενώ θα πάρει πάνω του και το ομολογιακό δάνειο ύψους 5 εκατ. ευρώ, οι όροι του οποίοι είναι προγραμματισμένο να αλλάξουν στη Γ.Σ. της 22ας Αυγούστου.

Παράλληλα σε Δ.Σ. που θα πραγματοποιηθεί τις προσεχείς ημέρες είναι πιθανό να αποφασιστεί και νέα ΑΜΚ, η οποία θα είναι «φωτογραφική» για την είσοδο του Παϊρόζ Πιεμπονγκσάντ στην ΠΑΕ. Επειδή ωστόσο θα απαιτηθεί χρόνος, μέχρι να «περάσει» ο Ταϊλανδός επιχειρηματίας και η «Pan Asia» από την Επιτροπή Επαγγελματικού Αθλητισμού, η πλευρά Αλαφούζου προγραμματίζει να υπογράψει μαζί τους ένα σύμφωνο «ελέγχου» των μετοχών…

sdna.gr 

Πηγή Προχωράει στην ΑΜΚ ο Αλαφούζος…

…κι άλλο να γίνεσαι σανίδας σωτηρίας χρεοκοπημένων ΠΑΕ»…

Ανακοίνωση της ΠΟΣΠΕΡΤ

Μετά τα δημοσιεύματα των τελευταίων ημερών αλλά και το δελτίο τύπου της ΕΡΤ, επιβεβαιώθηκαν οι πληροφορίες σύμφωνα με τις…
οποίες η κυβέρνηση αποφάσισε να δώσει ..διέξοδο στο αδιέξοδο των ομάδων της superleaque μέσω της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης.

Η ΕΡΤ καλείται να δώσει 16 εκατομμύρια συν το κόστος παραγωγής προκειμένου να
εξυπηρετηθούν  σκοπιμότητες  στο χώρο του αθλητισμού, χωρίς προγραμματισμό και οικονομοτεχνική μελέτη και πριν η κυβέρνηση δώσει λύσεις στα πάγια και επείγοντα  ζητήματα  που αφορούν στη λειτουργία της εταιρίας, όπως: 

Tα 18.000 οφειλόμενα ρεπό, οι ελλείψεις σε προσωπικό και η εξ αυτών αναγκαία προκήρυξη διαγωνισμού πρόσληψης προσωπικού σε κλάδους που είναι κρίσιμοι για την εύρυθμη λειτουργία και ανάπτυξη της, γεγονός που έχει εξαγγελθεί και εντός  του κοινοβουλίου  αρκετές φορές χωρίς ωστόσο να έχει πραγματοποιηθεί. 

Η αναμενόμενη  εδώ και τρία χρόνια  διευθέτηση  των οικονομικών και ασφαλιστικών εκκρεμοτήτων που δημιουργήθηκαν  με το πραξικόπημα του μαύρου, η απολύτως  επείγουσα και αναγκαία αναβάθμιση  της τεχνικής  υποδομής  σε  τηλεόραση, ραδιόφωνο , διαδίκτυο, συστήματα εκπομπής -διανομής προγράμματος σήματος, η εφαρμογή  του οργανογράμματος  στο ραδιόφωνο, υπογραφή ΣΣΕ  κλπ.

Δεν είμαστε εναντίον της στήριξης του αθλητισμού  ούτε  apriori  αντιδρούμε στην τηλεοπτική κάλυψη  αθλητικών γεγονότων, ακόμα και αν πρόκειται  για  “αντιεμπορικές” επενδύσεις.Οι εργαζόμενοι  κάθε φορά  δίνουν τον καλύτερό τους εαυτό, ξεπερνώντας ακόμα και τα ανθρώπινα όρια αντοχής, για να καλύψουν τις ελλείψεις σε προσωπικό και τεχνικό εξοπλισμό προκειμένου η ΕΡΤ να ανταποδώσει στο κοινό  τηλεοπτικό προϊόν ανώτερης ποιότητας, όπως συνέβη και στην περίπτωση του mundial 2018.

Άλλο όμως είναι να “βάζεις πλάτη”  για την ΕΡΤ και την κοινωνία, κι άλλο να  “αναγκάζεσαι” να γίνεις  ο “εξυπηρετητής” σκοπιμοτήτων  προβάλλοντας και χρηματοδοτώντας   χρεοκοπημένες  ΠΑΕ εις βάρος  μάλιστα  του  συνολικού  τηλεοπτικού προϊόντος.

Μπορεί η ΕΡΤ να επαναλειτούργησε αλλά  οι “αμαρτίες”  της κυβέρνησης  Σαμαρά και οι νεοφιλελεύθερες  εφαρμογές  αφαίμαξης  των εσόδων  της  που εισήγαγε  τότε ο  σημερινός  αρχηγός της Ν.Δ  Κ. Μητσοτάκης , εξακολουθούν  να  ταλαιπωρούν  την εταιρία  εμποδίζοντας  την ανάπτυξη και την εξέλιξή της.

Αξίζει εδώ να υπενθυμίσουμε ότι η ΕΡΤ ποτέ δεν επιβάρυνε, ούτε και τώρα, τον κρατικό προϋπολογισμό. Αντίθετα από την εποχή της κυβέρνησης Σαμαρά έως και σήμερα το 1/3 των εσόδων της πηγαίνει στη «μαύρη τρύπα» του χρέους και όπως όλα δείχνουν  με την διαμεσολάβηση  του ΥΠΟΙΚ μέρος του θα πηγαίνει και στην «μαύρη τρύπα» των χρεοκοπημένων ΠΑΕ. 

Έτσι είναι πολύ πιθανό, αντί για  ανάπτυξη και εμπλουτισμό του προγράμματος ,να δούμε μια  ΕΡΤ που διαρκώς θα συρρικνώνεται και σε ότι αφορά το συνολικό  ραδιοτηλεοπτικό προϊόν  αλλά και σε  επίπεδο  ανθρωπίνου δυναμικού και τεχνολογικού εξοπλισμού

Η ΠΟΣΠΕΡΤ και οι εργαζόμενοι στηρίζουμε ανεπιφύλακτα την εσωτερική παραγωγή ,όμως η οικονομική αυτοτέλεια και ανεξαρτησία της ΕΡΤ όπως και η κατάργηση κάθε είδους  εργασιακής  εκμετάλλευσης, όπως  συμβαίνει με τις outsourcing παροχές υπηρεσιών και «εργολαβίες», κόντρα στην εργατική νομοθεσία και τη φιλοσοφία της παρούσας κυβέρνησης, είναι θέματα πρωταρχικής σημασίας που διασυνδέονται άμεσα με  την ανάπτυξη και την πρόοδο της εταιρίας τα  οποία φυσικά και δεν διαπραγματευόμαστε.

Για άλλη μια φορά τονίζουμε ότι η ΠΟΣΠΕΡΤ και οι εργαζόμενοι θα συνεχίσουν να αγωνίζονται για μια ΕΡΤ αντάξια των απαιτήσεων και των αναγκών της κοινωνίας, αντιστεκόμενοι σε κάθε τι που τα ακυρώνει…

Πηγή «Άλλο να βάζεις πλάτη για ΕΡΤ και κοινωνία…



Περί Παιδείας Παρακαταθήκη Ιωάννου Καποδίστρια (Μέρος 2ον)
 
ΜΕΡΟΣ 2ον


Το ζήτημα τής αξιοσύνης, κατά το ως άνω θεμελιώδες άρθρο τών τριών Επαναστατικών Συνταγμάτων, ως τού μοναδικού κριτηρίου προσλήψεων στο Δημόσιο, συμπεριλαμβανομένου και τού τομέα τής δημόσιας Παιδείας, ήταν τότε και έκτοτε ένα κρίσιμο θέμα για μια πραγματικά ανεξάρτητη Ελλάδα: Ο Καποδίστριας θεωρούσε ότι τό Δημόσιο έπρεπε να στελεχώνεται από “νέους” στην ηλικία πολίτες, οι οποίοι θα επιλέγονται προς τούτο αξιοκρατικώς, βάσει τού κριτηρίου τής κατ’ αξίαν “ικανότητός” τους και μόνον—ότι δηλαδή ισχύει σήμερα στις αμερικανικές και άλλες πολυεθνικές εταιρείες που είναι οι σύγχρονοι επικυρίαρχοι τής Παγκόσμιας Οικονομίας—και όχι με κοινωνικά, πολιτικά, πελατειακά ή άλλα κριτήρια αδιαφάνειας και διαφθοράς. Μόνον με αυτόν τόν τρόπο θα καθίστατο δυνατόν να διασφαλισθεί ότι η Νεώτερη Ελλάδα θα ήταν “εμμελώς διοικουμένη” και άρα ισχυρή και ανεξάρτητη. Αυτός ο εθνικός στόχος (“Ελλάς εμμελώς διοικουμένη” από “νέους πολίτας ικανούς”) ήταν τότε και έκτοτε τόσο κεφαλαιώδης, ώστε ο Καποδίστριας ευλόγως θεωρούσε ότι προς αυτόν τόν στόχο “οφείλομεν να κατατείνωμεν πάντα τόν αγώνα”, όπως ρητώς και σαφώς διετύπωσε ως Κυβερνήτης τής χώρας σε επιστολή του προς τόν Ανδρέα Μουστοξύδη στις 14 Απριλίου 1828, επί λέξει ως εξής:




Ελλάς εμμελώς διοικουμένη δεν θέλει υπάρξη, πριν εύρωμεν μεταξύ τών ημετέρων νέων πολίτας ικανούς να αναλάβωσι τά τής δημοσίου υπηρεσίας. Τούτο δε ούπω ενέστηκε, διό και πρός τό καταντήσαι τάχιον εκείσε, οφείλομεν να κατατείνωμεν πάντα τόν αγώνα.




Σε αυτό τό πλαίσιο, ο Καποδίστριας, κατά τήν άσκηση τών κυβερνητικών του καθηκόντων, προσέδιδε εμπράκτωςτεράστια έμφαση στην Παιδεία, και μάλιστα τήν δωρεάν δημόσια Παιδεία, “κρούων πάσαν θύραν” προς τούτο, όπως συνοψίζει στη συνέχεια τής επιστολής του, ως εξής:




Διά τούτο και εγώ ετοιμάζω πολυάριθμον φυτευτήριον μαθητών διά τά σχολεία μας, συνάξας μέχρι τούδε ικανούς, και μέλλων να συνάξω και άλλους, άμα ευπορήσας δαπάνης πρός ιματισμόν, διατροφήν και διδασκαλίαν αυτών. Κρούω δε πάσαν θύραν ζητών αργύριον διά τήν τράπεζαν, και ίδε και εσύ αν δύνασαι να καταφέρης τινάς τών αυτόθι μεγαλοπλούτων μας να συνεισφέρωσιν. 




Ο Καποδίστριας δηλαδή προσέβλεπε σε μία αξιοκρατική και παράλληλα καθολική δωρεάν δημόσια εκπαίδευση, στην οποία θα είχαν πρόσβαση όλοι ανεξαιρέτως οι νέοι τής Ελλάδος, και διά τής οποίας θα επιβραβεύετο η αριστεία, ήτοι η ανάδειξη “τής εμφύτου κλίσεως και ικανότητος” τών χαρισματικών μαθητών και η επιβράβευση τής “φιλοτιμίας” (επιμέλειας) εκάστου. Προς τούτο, ο Καποδίστριας καθιέρωσε εξ αρχής τόν θεσμό τών προτύπων ή “πρωτοτύπων” σχολείων, στα οποία εγίνοντο δεκτοί οι πλέον διακεκριμένοι μαθητές με αξιοκρατικά και μόνον κριτήρια, κατόπιν εξετάσεών τους ενώπιον τής εκάστοτε ειδικής προς τούτο “συστηνομένης επιτροπής” επιφανών παιδαγωγών. Επί πλέον, ο Καποδίστριας είναι ο πρώτος παγκοσμίως πολιτικός ηγέτης που εφάρμοσε τόν ρηξικέλευθο θεσμό ειδικής “δωρεάς” (bonus ή πριμ θα λέγαμε σήμερα) από τήν Πολιτεία προς τούς διδασκάλους τών οποίων οι μαθητές εγίνοντο δεκτοί σε πρότυπα σχολεία. Επρόκειτο μάλιστα περί γενναιόδωρης “δωρεάς” εκ 300 γροσίων (ενάμισυ μισθό) ανά κάθε τέτοιο μαθητή, διότι ευλόγως ο Κυβερνήτης θεωρούσε ότι η αριστεία ενός μαθητή όσον αφορά στις σπουδές του είναι ταυτόχρονα αριστεία και τού διδασκάλου του όσον αφορά στο εκπαιδευτικό του έργο, όπως υποδηλούται στην Εγκύκλιό του “πρός τούς διδασκάλους τών εν Ελλάδι αλληλοδιδακτικών Σχολείων” στις 25 Απριλίου 1829, επί λέξει ως εξής:




Να μάς σημειώσης εκείνους τών μαθητών σου, όσοι έδωκαν αδιακόπως προφανή δείγματα τής εμφύτου κλίσεως και ικανότητός των εις τό επάγγελμα τού διδασκάλου τών αλληλοδιδακτικών σχολείων, καθότι έχομεν σκοπόν να τούς προσκαλέσωμεν διά να τελειοποιηθώσιν εις τό πρωτότυπον σχολείον, τό οποίον συσταίνομεν εις Αίγιναν.


     Άμα λαβόντες τήν σημείωσιν εκ μέρους όλων τών διδασκάλων τών ήδη καθεστώτων αλληλοδιδακτικών σχολείων, θέλομεν προσδιορίσει τόν αριθμόν τών εις τό πρωτότυπον σχολείον εισαχθησομένων. Αλλά προτού να γενούν παραδεκτοί, θέλουν εξετασθή από τήν επί τούτου συστηθησομένην επιτροπήν.


     Διά ν᾿ αποζημιώσωμεν δε κατά τό δίκαιον τούς διδασκάλους διά τά έξοδα, όσα μέχρι τούδε έκαμον, θέλοντες να διεγείρουν τών μαθητών τήν φιλοτιμίαν, προσφέρομεν εις αυτούς δωρεάν ανά 300 γρόσια δι᾿ έκαστον τών μαθητών όσοι μέλλουν να γενούν παραδεκτοί εις τό πρωτότυπον τούτο σχολείον.




Σημειωτέον ότι στο ως άνω πρότυπο σχολείο στην Αίγινα δίδασκε τότε ο διδάσκαλος τού Γένους Γεώργιος Γεννάδιος και ο επιφανής ελληνιστής αρχιμανδρίτης Νεόφυτος Δούκας.




Συγκεφαλαιωτικά, ο Καποδίστριας ουδέποτε ασπάσθηκε τήν άποψη ότι «περισσότερη» εκπαίδευση σημαίνει κατ’ ανάγκην «καλύτερη» εκπαίδευση, ήτοι ότι μεγαλύτερη χρηματοδότηση τής εκπαίδευσης σε μαζικό επίπεδο σημαίνει κατ’ ανάγκην (δήθεν) παραγωγικότερη εκπαίδευση. Διότι κατά τόν Καποδίστρια τό Μέγα Ζητούμενο είναι μια δημοκρατική (καθολική) Παιδεία αξιοσύνης, μια (αξιοκρατική) Παιδεία πολιτών και όχι μια (αναξιοκρατική) εκπαίδευση υπηκόων, μια ουσιαστική Παιδεία προσωπικού ήθους και εθνικής αγωγής—τα οποία κατά τό πλείστον δεν είναι θέμα χρημάτων—και όχι μια μαζική χρησιμοθηρική (τεχνική) εκπαίδευση χαμερπούς ατομικής ιδιοτέλειας και εθνικής υποτέλειας.





6. Εθναρχικό έργο Παιδείας

 1ο (Καποδιστριακό) Δημοτικό Σχολείο Άργους


Πράγματι, τό έργο τού Καποδίστρια στον τομέα τής Παιδείας, εν μέσω τραγικών συνθηκών, ήτοι εν μέσω πολεμικής ερήμωσης τής χώρας και παντελούς απορίας τού Δημοσίου Ταμείου, συνιστά στέφανο δόξης λαμπρόν, αιωνίως απαστράπτοντα, για τόν Μεγάλο Κυβερνήτη τής Νεωτέρας Ελλάδος. Στα τρισήμισυ χρόνια που διακυβέρνησε τήν χώρα, ο Καποδίστριας πραγματοποίησε ένα θαύμα στις “ολόμαυρες ράχες” τής καταρρημαγμένης Ελλάδος, ιδρύοντας “121 σχολεία όλων τών βαθμίδων με 9.246 μαθητές (ο πληθυσμός τής τότε ελεύθερης Ελλάδος ανερχόταν μόλις στις 600.000), ενώ άλλοι 5.000 μαθητές διδάσκονταν από ελεύθερους δασκάλους, κυρίως εξαιτίας έλλειψης αιθουσών διδασκαλίας”.  




Μεταξύ δε τών εκπαιδευτηρίων που ίδρυσε ο Καποδίστριας ήσαν τό (πρότυπο) Τυπικό Σχολείο Αλληλοδιδακτικής στο υπ’ αυτού επίσης ιδρυθέν Ορφανοτροφείο στην Αίγινα, η Γεωργική Σχολή στην Τίρυνθα, η Εμπορική Σχολή στη Σκύρο, η Εκκλησιαστική Σχολή στον Πόρο, η Στρατιωτική Σχολή στο Ναύπλιο (η σημερινή Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων), ειδικά σχολεία κορασίδων, όπως επίσης και πολλά ελληνικά σχολεία σε ευρωπαϊκές χώρες προς ελληνόγλωσση εκπαίδευση τών νέων τής Ομογένειας.




Μάλιστα δε εκείνο τό ουσιαστικό έργο θεμελιώθηκε και εν πολλοίς πραγματοποιήθηκε εν καιρώ πολέμου (!), πριν κάν απελευθερωθεί η Ελλάδα (!), καθόν χρόνο δηλαδή τό αιγυπτιοαφρικανικό στράτευμα εισβολής τού Ιμπραήμ παρέμενε αήττητο στην Πελοπόννησο, η δε Ρούμελη, η Εύβοια και τά φρούριά τους, συμπεριλαμβανομένης τής Ακροπόλεως, όπως επίσης και φρούρια τής Πελοποννήσου, κατείχοντο από τουρκικά στρατεύματα (1827-1828), και πριν αναγνωρισθεί η ανεξαρτησία τής Ελλάδος από τίς Μεγάλες Δυνάμεις (1830) και από τήν Οθωμανική Αυτοκρατορία (1833).




Υπό εκείνες τίς ακραίες συνθήκες ολοκληρωτικού πολέμου—ο οποίος μάλιστα τότε είχε κλιμακωθεί σε τριηπειρωτικό πόλεμο, με πολεμική εμπλοκή στην Ελλάδα στρατών και στόλων από τρείς ηπείρους (Ασία, Αφρική, Ευρώπη)—ο Καποδίστριας παρέλαβε ένα σκιώδες κράτος, ήτοι ένα κράτος οικονομικώς ανύπαρκτο, με μηδενική φοροδοτική ικανότητα τών μαχομένων Ελλήνων και με Δημόσιο Ταμείο τού οποίου τό “κεφάλαιον δεν υπερέβαινε τό ποσόν τών δεκάδων τινών γροσίων”. Κατά συνακολουθία, παντελώς ανύπαρκτη ήταν και η δυνατότητα τότε τού ελληνικού κράτους να διαθέσει οποιοδήποτε κονδύλι για τήν εκπαίδευση, έστω και ένα γρόσι, όπως ο Καποδίστριας περιέγραψε επιγραμματικά τήν εξωπραγματική κατάσταστη τής οικονομίας τότε, σε επιστολή του στις 3 Οκτωβρίου 1829, προς τον Αδαμάντιο Κοραή, επί λέξει ως εξής:




Η δημοσία εκπαίδευσις δεν είναι δυνατόν να κατασκευασθή όσον ταχέως και αι χρείαι απαιτούσι και ημείς τό επιθυμούμεν. Διά τά σχολεία χρειάζονται οικήματα· εγώ δε φθάσας ενταύθα εύρηκα μόνον καλύβας όπου εσκεπάζοντο πλήθος οικογενειών πειναλέων. 




Την κοινωνικοοικονομική εξαθλίωση τής “προμαχούσης” Ελλάδος, ο Καποδίστριας τήν συνόψισε σε βαρυσήμαντο υπόμνημά του προς τίς Μεγάλες Δυνάμεις (Αγγλία, Γαλλία, Ρωσία) στις 31 Αυγούστου 1827 (τέσσερις μήνες πριν ο ίδιος φθάσει στην Ελλάδα)—το οποίο συνέταξε κατά τήν επί ενάμισυ μήνα παραμονή του τότε στο Λονδίνο, όπου διεξήγαγε επικό διπλωματικό αγώνα με σκοπό αφ’ ενός τήν οικονομική τους βοήθεια προς τήν εμπόλεμη Ελλάδα, και αφ’ ετέρου τήν άμεση στρατιωτική τους επέμβαση με επικουρικούς στρατούς και στόλους στο πλευρό τών “προμαχούντων Ελλήνων”— επί λέξει μεταξύ άλλων ως εξής:




Εκ τριών ήδη χρόνων οι Έλληνες δεν ζώσιν ουδέ σώζονται προμαχούντες ειμή διά τών βοηθημάτων τής χριστιανικής φιλοπτωχίας. Αι γαίαι τών εν Πελοποννήσω και περί τήν Αττικήν και τήν Δυτικήν Ελλάδα κατεχερσώθησαν αφ᾿ ότου ο Ιβραΐμης και οι Αιγύπτιοι τήν εκτριβήν και τόν θάνατον επισπείρουσιν. Οπλοφόροι οι γεωργοί· αι δε αυτών οικογένειαι ή φρικώδη αιχμαλωσίαν υφίστανται, ή εις τάς νήσους είναι εσκορπισμέναι, ή εις βράχους απροσβάτους κατέφυγον. Πόλεις, κώμαι, χωρία, κατεστραμμένα, ερείπια, έρημα. Και μένει τούτο μόνον εις τόν πολυπαθή και θαυμάσιον τόπον, ο αρχαιότροπος τών οικητόρων αυτού χαρακτήρ, και απόφασις αυτών ομόψυχος τε και άτρεπος μηδέ ποτε να υποστώσι τόν τουρκικόν ζυγόν, ουδ᾿ άλλον ζυγόν ξένον οποιονδήποτε.




Από ιστορική άποψη, ανακύπτει βέβαια εύλογο τό ερώτημα: Πώς εξηγείται η μεγάλη επιτυχία τού Καποδίστρια όσον αφορά στο ρηξικέλευθο και εκπληκτικό έργο του στον τομέα τής Παιδείας, τό οποίο επετελέσθη εν μέσω τέτοιων τραγικών και εξωπραγματικών συνθηκών, επί τών ερειπίων μιας κατεστραμμένης πολεμικής οικονομίας, που ήταν τότε ημιθανής ή και ανύπαρκτη τόσον σε εθνικό όσον και σε τοπικό επίπεδο;




Κατ’ αρχάς, πέραν τής οραματικής διάστασης τού έργου του, ο Καποδίστριας αντλούσε αστείρευτες ψυχικές δυνάμεις από τό πατριωτικό του πάθος και τήν ακλόνητη πεποίθησή του για τό μέλλον και τήν μεγαλοσύνη τής εγειρομένης Ελλάδος, όπως αναδεικνύεται σε άλλη επιστολή του προς τόν Α. Μουστοξύδη, τήν οποία συνέταξε στις 8 Μαΐου 1828, δηλαδή μόλις 4 μήνες μετά τήν άφιξή του στην Ελλάδα, διατελών τότε “επηυλισμένος” σε παραλία τής Αίγινας—λόγω επιδημίας πανώλης, που μετέδωσαν στην Ελλάδα τά αιγυπτιοαφρικανικά στρατεύματα εισβολής—επί λέξει ως εξής:




Εδώ [Αίγινα] ευρίσκομαι επηυλισμένος παρά τήν θάλασσαν ίνα έχω πάρισον τήν απόστασιν τής κοινωνίας πρός τε τήν πόλιν και πρός τάς υποθέσεις και πρός τά επερχόμενα διάφορα πλοία τών συμμάχων Δυνάμεων. Οποία ζωή, αγαπητέ μου, η εμή! Και οποίαι δυσκολίαι αι πανταχόθεν περιβάλλουσαι και πιέζουσαί με! Μακράν όμως, πολλά μακράν είμαι τού αθυμήσαι. Ο Θεός είναι μετά τής Ελλάδος και υπέρ τής Ελλάδος, και αύτη σωθήσεται. Εκ ταύτης τής πεποιθήσεως αντλώ πάσας μου τάς δυνάμεις και πάντας τούς πόρους. 




Επιπροσθέτως, πέραν τού πατριωτισμού και τής βαθιάς πίστης τού Καποδίστρια στο μέλλον τής Ελλάδος, η αποτελεσματικότητά του στην Παιδεία οφείλεται μεταξύ άλλων στην εντιμότητα και ακεραιότητα τού χαρακτήρος του, ήτοι στις αρχές τής διαύγειας και διαφάνειας που εφήρμοσε κατά τήν διακυβέρνησή του (αντίστοιχες με τίς αρχές transparency και accountability που κατά κανόνα εφαρμόζει διαχρονικά η Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση τής σημερινής Υπερδυνάμεως). Ως αποτέλεσμα, οι Μεγάλες Δυνάμεις, όπως επίσης και οι ανά τήν Ευρώπη Έλληνες ή Φιλέλληνες ιδιώτες δωρητές, και κυρίως η συντριπτική πλειοψηφία τού Ελληνικού λαού τότε, είχαν απόλυτη εμπιστοσύνη στον Καποδίστρια, ως τόν ανιδιοτελή ηγέτη τού οποίου τό προσωπικό ήθος εγγυάτο ότι κάθε δωρεά ή δάνειο προς τήν εμπόλεμη Ελλάδα θα ετύγχαναν “οικονομικωτάτης διαχειρίσεως”, σύμφωνα με τά λόγια τού Καποδίστρια, τουτέστιν θα «έπιαναν τόπο». Ενδεικτική τής μηδενικής ανοχής τού Καποδίστρια κατά τής διαφθοράς είναι η επιστολή του προς τόν Μητροπολίτη Πίζης Ιγνάτιο (στην Ιταλία), στις 10 Ιουνίου 1828, σχετικά με “δωροφορίες” που άρχισε να λαμβάνει η εγειρομένη Ελλάς από τίς Μεγάλες Δυνάμεις επί διακυβερνήσεώς του (1,5 εκατομ. ρούβλια από τήν Ρωσία, 500 χιλ. φράγκα από τήν Γαλλία κ.ο.κ.), στην οποία γράφει μεταξύ άλλων τα εξής:




Οι γενναίοι μας Έλληνες χαίρονται. Μόνον ολίγοι τινές απατώνται, και μεγάλως, νομίζοντες ότι τά χρήματα ταύτα είναι δι᾿ αυτούς, και μέλλουσι πάθωσιν ό,τι έπαθον αι λίραι τού δανείου [των δύο πρώτων Δανείων τής Ανεξαρτησίας από τήν Αγγλία, 1823-1824].




Διατελούσε δε ο Καποδίστριας εν πλήρη επιγνώσει περί τού πώς η χυδαία διαφθορά “ολίγων τινών” “κλεπτιστάτων αρχόντων, υπουργών τε και καπιτάνων” καταδυνάστευε τήν πλειονότητα τού υπέρ ελευθερίας μαχομένου τότε ελληνικού λαού και υποθήκευε τό μέλλον τού έθνους, τότε και έκτοτε, όπως επισημαίνει στη συνέχεια τής επιστολής του:


  


Ότι μέν κλέπτουσιν παντού [στον Κόσμο] όπου διοίκησις υπάρχει, είναι αναμφίβολον. Αλλά δεν ευρίσκεται τόπος, εις εμέ γνωστός, όπου πλησίον τών κλεπτών να υφίστανται χιλιάδες και χιλιάδες οικογενειών αγαίων, ανεστίων και καταπείνων, καθώς εν Ελλάδι. Στοχασθήτε, δεσπότη μου, ότι αι άθλιαι αύται οικογένειαι πάσχουσιν εξ αιτίας τών κλεπτιστάτων αρχόντων, υπουργών τε και καπιτάνων, και ενθαρρύνετέ με, αν δύνασθε, να ήμαι συγκαταβατικός πρός μίαν δράκα ανθρωπαρίων μεταλλοθέων, επ᾿ουδέν τών οποίων όμως ουδέ κατέστησα τήν βαρείαν χείρα τής δικαιοσύνης, ουδέ καταστήσω, αρκούμενος να τούς γνωρίσω καλώς και να τούς παραδώσω ποτέ, ει χρεία, εις τάς αράς τού λαού.




Αντικείμενος βέβαια προς αυτήν τήν εν πολλοίς αδίστακτη (και ως απεδείχθη δολοφονική) “δράκα ανθρωπαρίων μεταλλοθέων” και περιορίζοντας, ή και συχνάκις εκμηδενίζοντας, τήν δυνατότητά τους να επιπέσουν για “πλιάτσικο”, ως λυσσώδεις ύαινες, επί τών σαρκών αυτής ταύτης τής καταματωμένης αλλά εν τούτοις εγειρομένης Ελλάδος, ήτοι επί τής καθημαγμένης οικονομίας τής νεοσύστατης Ελληνικής Πολιτείας, ο Καποδίστριας έθετε τήν ζωή του σε θανάσιμο κίνδυνο, ως αδέκαστος και άγρυπνος φρουρός τού Δημοσίου Ταμείου. Παράλληλα όμως, αυτή η αυταπάρνηση, ανιδιοτέλεια και λυσιτελής εγρήγορση τού πρώτου Κυβερνήτου, τού προσέδιδαν ένα τεράστιο ηθικό ανάστημα (moral standing) στην Ελλάδα και τό εξωτερικό, με αποτέλεσμα αφ’ ενός τήν συνεχή ροή δωρεών και δανείων από τό εξωτερικό για τήν Παιδεία, και εν γένει για τήν Διοίκηση επί διακυβερνήσεώς του—εν μέσω μαινομένου απελευθερωτικού αγώνος και πολεμικής εμπλοκής τού έθνους—και αφ’ ετέρου τήν ενεργό και πάνδημη λαϊκή κινητοποίηση τής κατά περίπτωση τοπικής κοινωνίας (εντόπιοι πολίτες, δάσκαλοι και μαθητές), οσάκις επρόκειτο να ανεγερθεί και λειτουργήσει ένα νέο σχολείο, όπως αναδεικνύεται στην αναφερθείσα Εγκύκλιό του “πρός τούς διδασκάλους τών εν Ελλάδι αλληλοδιδακτικών Σχολείων” στις 25 Απριλίου 1829, ήτοι μόλις 15 μήνες από τής αφίξεώς του στην Ελλάδα, επί λέξει ως εξής:




Όσα εκ τών ήδη υπαρχόντων αλληλοδιδακτικών σχολείων επεσκέφθημεν προσωπικώς, μάς επροξένησαν ευχαρίστησιν κατά πάντα· επιθυμούμεν να εκφράσωμε όσον τό δυνατόν ταχύτερον τήν ευγνωμοσύνην μας πρός τούς αξιολόγους πολίτας, οίτινες συνετέλεσαν εις τόν διοργανισμόν των, πρός τούς διδασκάλους, οι οποίοι, καίτοι σχεδόν πάντων στερούμενοι, κατώρθωσαν να προοδεύσουν τά καταστήματα ταύτα, και πρός τούς μαθητάς, οι οποίοι δεικνύουν ήδη τί εμπορεί να ελπίση παρ᾿ αυτών η πατρίς.




Δηλαδή εκείνο τό πραγματικό θαύμα Παιδείας εν μέσω πολέμου και οικονομικής απορίας επετεύχθη διότι ο Καποδίστριας είχε πλήρη επίγνωση ότι ένα δημόσιο εκπαιδευτικό σύστημα ουσιαστικής Παιδείας δεν μπορεί να συγκροτηθεί και λειτουργήσει σε πλαίσιο πολιτικο-οικονομικής διαφθοράς, ήτοι από ιδιοτελή άτομα εθισμένα στο πλιάτσικο και τήν κλεπτοκρατία («μιζαδόρους» θα λέγαμε σήμερα). Τήν απαγορευτική σχέση που υφίσταται μεταξύ διαφθοράς και Παιδείας—ήτοι ότι η καταπολέμηση τής διαφθοράς “κλεπτιστάτων αρχόντων, υπουργών τε και καπιτάνων” είναι μία θεμελιώδης προϋπόθεση για τήν ύπαρξη Παιδείας ελευθέρων πολιτών—την επεσήμανε ρητώς ο Καποδίστριας σε επιστολή του προς τόν Ρώσσο Φιλέλληνα Νικόλαο Ράϊκο, ο οποίος μεταξύ πολλών άλλων διετέλεσε Διοικητής τής Στρατιωτικής Σχολής Ευελπίδων, επί λέξει ως εξής:




Τά αλληλοδιδακτικά σχολεία και ολίγα στρέμματα εθνικής γής διδόμενα ως αποκλειστική ιδιοκτησία εις τούς δήμους θα προετοιμάσουσιν τά στοιχεία τής αληθούς κοινωνικής οργανώσεως τής Ελλάδος. Έως ότου γίνει αυτό, πρέπει να ευχαριστηθώμεν εμποδίζοντες τήν περαιτέρω ριζοβόλησιν τών καταχρήσεων. Τούτο δε, θα κατορθωθή ασφαλέστατα, εάν πολιτευθώμεν με τήν αυστηροτάτην αμεροληψίαν και πρός τούς φίλους τής Κυβερνήσεως και πρός εκείνους οι οποίοι τάσσονταν εναντίον της.


Επιπροσθέτως τών παραπάνω, τό εθναρχικό ηθικό ανάστημα τού Καποδίστρια μεγαλύνετο ακόμη περισσότερο, σε πρωτοφανή υψίπεδα προσωπικής υπέρβασης και πολιτικής ακεραιότητας, από τό ηγετικό παράδειγμα που έδινε ο ίδιος με τόν αλτρουϊσμό του υπέρ τού έθνους. Ο Καποδίστριας ήταν τότε ένα μοναδικό φαινόμενο πολιτικού ιδεαλισμού και εθνικής προσφοράς: Όχι μόνον δεν απεδέχετο να λαμβάνει μισθό ή άλλα οικονομικά οφελήματα ως Κυβερνήτης από τό Δημόσιο Ταμείο τής πασχούσης Ελλάδος, αλλά προσέφερε όλη τήν περιουσία του στον βωμό τής Εθνικής Παλιγγενεσίας. Εντός μόλις 12 μηνών από τήν άφιξή του στην Ελλάδα, τό σύνολο τής χρηματικής του περιουσίας είχε εξανεμισθεί, διότι χρηματοδοτούσε ο ίδιος, από τήν προσωπική του περιουσία, κατεπείγουσες ανάγκες τού κράτους για επισιτισμό τού πληθυσμού, μισθοδοσία τού Τακτικού Στρατού, κ.τ.λ., οσάκις τό Δημόσιο Ταμείο ήταν ελλειματικό ή και (συχνά) κενό χρημάτων, όπως αναδεικνύεται από τό κείμενο επιστολής του προς τόν Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη—ο οποίος ως συνήθως ζητούσε ή και απαιτούσε χρήματα από τό κράτος—στις 10 Φεβρουαρίου 1829, επί λέξει ως εξής:




Ήθελα να έχω κάμποσα εκατομμύρια τάλληρα, διά να σάς δώσω όσα ζητείτε· αλλά καθώς σάς είπα, τό μέν ιδιαίτερόν μου ταμείον είναι κενόν, τό δε δημόσιον μόλις δύναται να επαρκέση εις τάς μάλλον κατεπείγουσας χρείας τού τρέχοντος Φεβρουαρίου, και τό πολύ τού ημίσεως Μαρτίου. Τούτο είναι γνωστότατον και δύνασθε αυτοπροσώπως να τό βεβαιωθήτε βλέποντες τά κατάστιχα τής επί τών οικονομικών επιτροπής… Υπομείνατε καθώς υπομένω, και υπομένω ίσως επέκεινα τής ανθρωπίνης δυνάμεως.




Εκείνη η ολοκληρωτική αυταπάρνηση τού Καποδίστρια, και μάλιστα σε υπερβατικό βαθμό αγιότητος, πάντοτε σε διοικητικό πλαίσιο “αυστηροτάτης αμεροληψίας”, διαφάνειας τού Δημοσίου Ταμείου και “οικονομικωτάτης διαχειρίσεως”, ενδυνάμωνε τό χαλύβδινο ηθικό έρεισμα επί τού οποίου εδράζετο ο Καποδίστριας όταν ως Κυβερνήτης “έκρουε πάσαν θύραν” σε ξένες κυβερνήσεις και βασίλεια και στους όπου γης Έλληνες, αιτούμενος ή και ικετεύων “δωροφορίες” ή δάνεια υπέρ τής εμπολέμου Ελλάδος.




Υπό τό πρίσμα επομένως τού τεραστίου ηθικού αναστήματος τού Εθνάρχου Καποδίστρια είναι δυνατόν αφ’ ενός να γίνει κατανοητό από ιστοριογράφους τό θαύμα που η εμπόλεμος Ελληνική Πολιτεία επετέλεσε επί διακυβερνήσεώς του στον τομέα τής Παιδείας στην τελευταία τριετία τού Αγώνος τής Ανεξαρτησίας, και αφ’ ετέρου να γίνει εξ ίσου κατανοητή από μέλλουσες γενεές Ελλήνων η βαθύτερη ουσία τής περί Παιδείας εθνοσωτηρίου παρακαταθήκης του—παρακαταθήκης προσεπικυρωμένης από τό αίμα του, που εν γνώσει και πλήρει επιγνώσει τό προσέφερε προς τήν Πατρίδα, όπως αποκαλύπτεται σε επιστολή του στις 10 Ιουνίου 1827 προς τον Ελβετό τραπεζίτη Εϋνάρδο, επί λέξει ως εξής:




Αγωνιώ να προγνωρίσω τί θέλω απογείνη, και αν μοί δοθή να άρω τόν ουρανόθεν επικαταβαίνοντά μοι σταυρόν φήφω τής εν Τροιζήνι συνελεύσεως.

Συνεχίζεται
 
 
 
 

«Τριβέλι Πᾶνος»

ethnegersis

Δείτε επίσης:

Περί Παιδείας Παρακαταθήκη Ιωάννου Καποδίστρια (Μέρος 1ον)Πηγή Περί Παιδείας Παρακαταθήκη Ιωάννου Καποδίστρια (Μέρος 2ον)


Στο κέντρο μιας τέλειας οικονομικής καταιγίδας βρίσκεται η Άγκυρα, όπως αναφέρουν οι Times. Στο δημοσίευμα αναφέρεται ότι ο πληθωρισμός είναι στο 16%, το δημόσιο χρέος έχει τον χαρακτηρισμό «σκουπίδια». Η χρηματοοικονομική πολιτική του Προέδρου Eρντογάν τίθεται υπό αμφισβήτηση λόγω της αντίθεσής του με τις αυξήσεις των επιτοκίων και του πρόσφατου διορισμού του γαμπρού του ως επικεφαλής του υπουργείου Οικονομικών.

Οι επενδυτές αρχίζουν τώρα να αμφισβητούν την πιστοληπτική ικανότητα των τουρκικών τραπεζών και των εταιρειών με μεγάλα δάνεια σε ξένο νόμισμα. Η Τουρκία αντιμετωπίζει μια πιστωτική κρίση που θα μπορούσε να οδηγήσει τη χώρα σε κρίση, σύμφωνα με την Capital Economics. Αυτό, με τη σειρά του, θα πλήξει τους εξαγωγείς στην Τουρκία καθώς και τους κατόχους των ομολόγων της Τουρκίας. Η οικονομία της χώρας δεν είναι αρκετά μεγάλη για να απειλήσει σοβαρά με εξάπλωση του προβλήματος στις αγορές, αλλά παρά ταύτα θα τις ταρακουνήσει.

Στο ίδιο μήκος κύματος το BBC τονίζει: Οι πρόσφατες εξελίξεις στην οικονομία της Τουρκίας είναι αναντίλεκτα ανησυχητικές καθώς η τουρκική λίρα απώλεσε περίπου το 30% της αξίας της έναντι του αμερικανικού δολαρίου από την αρχή του έτους, το χρηματιστήριο παρουσίασε πτώση 17% και αυξήθηκε το κόστος δανεισμού. Η Τουρκία έχει έλλειμμα στο διεθνές της εμπορικό ισοζύγιο καθώς εισάγει περισσότερα απ’ όσα εξάγει, δηλαδή δαπανά περισσότερα από αυτά που κερδίζει. Αυτό δεν είναι ασυνήθιστο ούτε επικίνδυνο, ωστόσο, το έλλειμμα της Τουρκίας είναι αρκετά μεγάλο, περίπου στο 5,5% επί του ΑΕΠ πέρυσι.

Επιπλέον, η Τουρκία παρουσιάζει σύμφωνα με το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων, δυο ακόμα χαρακτηριστικά αναφορικά με το ξένο χρέος της που συμβάλλουν στην ευθραυστότητά της: πρώτον, έχει υψηλό επίπεδο χρέους το οποίο πρέπει να αποπληρώσει στο εγγύς μέλλον και θα πρέπει να ξαναδανειστεί, δηλαδή, το χρέος της πρέπει να επαναχρηματοδοτηθεί (ο Fitch εκτιμά ότι οι συνολικές χρηματοδοτικές ανάγκες της χώρας θα είναι σχεδόν 230 δισ.). Δεύτερον, πολλές τουρκικές εταιρείες έχουν δανειστεί σε ξένο νόμισμα και αυτά τα δάνεια γίνονται δυσχερέστερα στην αποπληρωμή τους αν μειώνεται η αξία του εθνικού νομίσματος, πράγμα το οποίο έγινε. Επιπλέον, οι χρηματαγορές είναι πολύ ανήσυχες για τις απόψεις του Eρντογάν σχετικά με την οικονομική πολιτική και την πίεση που θεωρούν ότι ασκεί στην κεντρική τράπεζα της χώρας.


Πηγή: enikonomia.grΠηγή Η Τουρκία στο κέντρο μιας τέλειας οικονομικής καταιγίδας σύμφωνα με τους Times

Στο Κολοράντο έριξε χαλάζι σε μέγεθος μπάλας μπέιζμπολ, σκοτώνοντας ζώα ενώ δημιούργησε προβλήματα σε αυτοκίνητα και σπίτια!

Τη Δευτέρα το μεσημέρι στις 3, χαλαζοθύελλα έπληξε το Κολοράντο Περιοχές των νοτίων Κολοράντο Σπρινγκς, Widefield, Κρήνη και Φορτ Κάρσον απλά χτυπήθηκαν από τις τεράστιες πέτρες με χαλάζι, με αποτέλεσμα μεγάλες διακοπές ρεύματος.

Η ισχυρή θύελλα κτύπησε τον ζωολογικό κήπο του Cheyenne Mountain με μεγάλο χαλάζι που τραυμάτισε 14 ανθρώπους και σκότωσε τουλάχιστον τρία ζώα – δύο γύπες και μια πάπια.

Η χαλαζόπτωση ξεκίνησε στις 3 το μεσημέρι και σταμάτησε στις 9 το βράδυ.Στο βίντεο θα δείτε σπασμένα τζάμια αυτοκινήτων από το χαλάζι.


Το πυροσβεστικό σώμα του Colorado Springs λέει ότι πέντε άνθρωποι στο ζωολογικό κήπο μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο για τραυματισμούς από το χαλάζι και δυο γύπες και μια πάπια σκοτώθηκαν από το χαλάζι.


Υπάρχουν εκτεταμένες αναφορές ζημιών στα οχήματα των στρατιωτών στο Fort Carson καθώς πέφτει το χαλάζι.


Λόγω των ζημιών σε κτίρια σήμερα δεν θα ανοίξουν τα σχολεία.


Επίσης, υπάρχει μεγάλη διακοπή ρεύματος στην ανατολική πλευρά του I-25 από τη λεωφόρο Δουβλίνου μέχρι το Research Parkway. Ο έντονος καιρός κινήθηκε μέσω του νότιου Κολοράντο όπου σημειώθηκε μια έντονη προειδοποίηση καταιγίδας.

hellas-now.com

Πηγή Στο Κολοράντο έριξε χαλάζι σε μέγεθος μπάλας μπέιζμπολ,σκοτώνοντας ζώα – Ζημιές σε κτίρια

Ο πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν κάλεσε τους πολίτες «να μην έχουν καμία ανησυχία» εξαιτίας της υποχώρησης της τουρκικής λίρας, η οποία τις τελευταίες εβδομάδες κατέρριψε ιστορικά χαμηλά ρεκόρ υπό τον…
κίνδυνο για ρήξη στις σχέσεις της Άγκυρας με τις ΗΠΑ.

Οι σχέσεις των δύο συμμαχικών χωρών στο ΝΑΤΟ περνούν κρίση με αφορμή την κράτηση στην Τουρκία του αμερικανού πάστορα Άντριου Μπράνσον με κατηγορίες για τρομοκρατία, γεγονός που οδήγησε μάλιστα στην επιβολή κυρώσεων από την αμερικανική πλευρά εις βάρος δύο εκ των υπουργών του Ερντογάν.

Νωρίς σήμερα Παρασκευή η ισοτιμία τουρκικής λίρας-δολαρίου κατέγραφε πτώση μεγαλύτερη του 10%, με την ισοτιμία της έναντι του δολαρίου να πέφτει στο ιστορικό χαμηλό των 6,4915 λιρών μετά την επιστροφή μιας τουρκικής αντιπροσωπείας από συνομιλίες που είχε στην Ουάσινγκτον χθες Πέμπτη χωρίς να προκύψει κάποια λύση για τη συνεχιζόμενη κρίση.

Μιλώντας στους δημοσιογράφους στη Ριζούντα της Μαύρης Θάλασσας αργά χθες το βράδυ ο Ερντογάν επιχείρησε να καθησυχάσει τους πολίτες λέγοντας ότι υπάρχει μια εκστρατεία εναντίον της Τουρκίας. «Υπάρχουν διάφορες εκστρατείες σε εξέλιξη. Μην δίνετε σημασία», είπε ο τούρκος πρόεδρος.

«Μην ξεχνάτε, αν έχουν τα δολάριά τους, εμείς έχουμε τον λαό μας, τον Θεό μας. Εργαζόμαστε σκληρά. Δείτε πώς είμαστε πριν από 16 χρόνια και δείτε μας σήμερα», πρόσθεσε.

Την περασμένη εβδομάδα ο Ερντογάν κάλεσε τους πολίτες να μετατρέψουν το σκληρό νόμισμα και τον χρυσό σε λίρες ώστε να ενισχύσουν την τουρκική λίρα που καταρρέει…

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Πηγή Αυτοί έχουν τα δολάρια, εμείς έχουμε τον Θεό…

Ζητά δικαίωση η οικογένεια του Π. Χαμηλοθώρη…

ΒΙΝΤΕΟ

Στη Δικαιοσύνη ετοιμάζεται να προσφύγει η οικογένεια του Παναγιώτη Χαμηλοθώρη, ο οποίος συγκαταλέγεται στα 93 θύματα από τις φονικές πυρκαγιές που έπληξαν την…
Ανατολική Αττική.

Συγκεκριμένα η αδερφή του άτυχου Παναγιώτη, μιλώντας το πρωί της Παρασκευής στην τηλεόραση του ANT1 γνωστοποίησε την πρόθεση της οικογένειά της να προσφύγει στη δικαιοσύνη για να αποδοθούν ευθύνες για τις φονικές πυρκαγιές της 23ης Ιουλίου.

«Όλα έχουν πάρει τον δρόμο τους για να γίνουν όπως πρέπει. Να βρεθούν οι υπεύθυνοι. Αυτό που μας είχε τρελάνει, είναι ότι για μία εβδομάδα, δεν είχαμε κάποιο νέο συγκεκριμένο, δηλαδή κάποια ένδειξη για το πού μπορεί να είναι ο Παναγιώτης. Ό,τι κάναμε ήταν από δική μας πρωτοβουλία. Η ζωή μας έχει αλλάξει από τη μια στιγμή στην άλλη. Έχουμε τη στεναχώρια μας, αλλά είμαστε και αγανακτισμένοι. Θα προσφύγουμε στη Δικαιοσύνη. Η αδερφή μου είναι δικηγόρος και θα κάνει όλες τις απαραίτητες κινήσεις για να προχωρήσει αυτή η υπόθεση», σημείωσε χαρακτηριστικά.

Όταν η ίδια κλήθηκε να σχολιάσει το γεγονός, ότι σύμφωνα με τα στοιχεία, όλα ξεκίνησαν από την κίνηση ενός ανθρώπου που έβαλε φωτιά σε κλαδιά και ξερόχορτα σχολίασε:




«Τι να σχολιάσω; … Έβαλε φωτιά με 11 μποφόρ; Πως μπορώ να σχολιάσω;».

Η Κατερίνα Χαμηλοθώρη συγκλονίζει όμως και με το μήνυμά της προς της οικογένειες των θυμάτων, αλλά και προς εκείνους που τραυμάτισε σοβαρά η φωτιά.

«Κουράγιο, υπομονή, μακάρι να γυρίσουν ζωντανοί, όσοι είναι στο νοσοκομείο»…

protothema.gr

Πηγή «Θα προσφύγουμε στη Δικαιοσύνη»…

Xάρτης (9ης Αυγούστου) με τις πτήσεις επιτήρησης από ιπτάμενα μέσα (α/φ και ε/π) όλων των Κλάδων των ΕΔ, στο πλαίσιο δασοπροστασίας.

Στο Λεκανοπέδιο Αττικής εκτελούνται εναέριες περιπολίες όταν ο δείκτης επικινδυνότητας (σύμφωνα με τον εκδιδόμενο, από την ΓΓ Πολιτικής Προστασίας, χάρτη πρόβλεψης κινδύνου πυρκαγιάς) είναι “3” και άνω και στις λοιπές περιοχές “4” και άνω.

militaire.gr

Πηγή Τι εναέρια μέσα των ΕΔ πετούν σήμερα για την πρόληψη πυρκαγιών

Σε ρυθμούς κανονικότητας φαίνεται ότι επιστρέφει ο Άκης Τσοχατζόπουλος, μιας και το βράδυ της Πέμπτης βρέθηκε στο…
γήπεδο «Γ. Καραϊσκάκης», προκειμένου να παρακολουθήσει τον αγώνα του Ολυμπιακού με τη Λουκέρνη, για τον γ’ προκριματικό γύρο του Europa League.


Ο σχετικά πρόσφατα αποφυλακισθείς πρώην υπουργός του ΠΑΣΟΚ βρέθηκε με τη σύζυγό του Βίκυ Σταμάτη, στα επίσημα του σταδίου, βλέποντας τον θρίαμβο των «ερυθρόλευκων» με 4-0, σκορ απόλυτης πρόκρισης για τη ρεβάνς…

altsantiri.gr

Πηγή Στο Καραϊσκάκη Τσοχατζόπουλος και Σταμάτη…


Διαρκές το έγκλημα, από τον Σαρωνικό, στην Μάνδρα και τώρα, στο Μάτι. 
Η Ζωή Κωνσταντοπούλου επιρρίπτει όλες τις ευθύνες στην κυβέρνηση και προσωπικά στον πρωθυπουργό, Αλέξη Τσίπρα. «Θα…
κάνω τα πάντα για να πέσει», είπε στον Γιάννη Λοβέρδο («Blue Sky»).
 Ο τρόπος που αντιμετωπίστηκε η φωτιά στο Μάτι ηταν τραγικός και με ελάχιστα πυροσβεστικά μέσα. 
Κατά την Ζωή, η κυβέρνηση δεν έχει μόνο πολιτικές, αλλά και ποινικές ευθύνες…

Πηγή Ζωή: Θα κάνω τα πάντα για να πέσει ο Τσίπρας…