24 March, 2019
Home / Διαφορα (Page 805)


Ύστερα από δύο τετραετίες Καμίνη, που αποτέλεσε την κεντροαριστερή –και όχι μόνο– «παρένθεση» στον παραδοσιακά δεξιό δήμο της Αθήνας, η ΝΔ…
διεκδικεί ξανά με αξιώσεις την επιστροφή της στον μεγαλύτερο δημαρχιακό θώκο της χώρας. Και αυτή η φορά δεν είναι σαν τις προηγούμενες…

Στις επόμενες τοπικές εκλογές η «γαλάζια» παράταξη έχει δύο βασικούς υποψήφιους για τον δήμο της πρωτεύουσας: τον Κώστα Μπακογιάννη και τον Γιώργο Πατούλη. Παρά το γεγονός ότι το Μοσχάτο δεν έχει ανακοινώσει ακόμη σε ποιον θα δώσει επίσημα το χρίσμα, θεωρείται πέραν πάσης βεβαιότητας ότι έχει κλείσει η συμφωνία με τον Κ. Μπακογιάννη. Ωστόσο, ο Γ. Πατούλης –είχε σπεύσει να τον ανακηρύξει επόμενο δήμαρχο της Αθήνας ο αντιπρόεδρος του κόμματος Αδωνης Γεωργιάδης μήνες πριν– επιμένει να διεκδικεί το «γαλάζιο» χρίσμα, απαντώντας στις φήμες περί υποψηφιότητάς του για την Περιφέρεια Αττικής ότι προτιμά τον δήμο!

Μάλιστα, σύμφωνα με πληροφορίες του Documento υψηλόβαθμα στελέχη της αξιωματικής αντιπολίτευσης που βρίσκονται κοντά στον πρόεδρο Κυριάκο Μητσοτάκη αφήνουν να διαρρεύσει ότι το Μοσχάτο έχει ήδη συμφωνήσει με τον Γιώργο Πατούλη ώστε να είναι ο υποψήφιος του κόμματος για την Περιφέρεια Αττικής. «Οι συμφωνίες, όταν υπάρχουν, δημοσιοποιούνται» απαντά χαρακτηριστικά ο κ. Πατούλης με δήλωσή του στο Documento, προσθέτοντας πως «ό,τι διακινείται (σ.σ. περί κλεισμένης συμφωνίας για την Περιφέρεια) δεν είναι από δικά μου κέντρα».

«Καρφιά» Πατούλη

Ο επί τρεις θητείες δήμαρχος Αμαρουσίου και πρόεδρος της Κεντρικής Ενωσης Δήμων Ελλάδας (ΚΕΔΕ) αλλά και του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών (ΙΣΑ) τόνισε πάντως ξανά τη γνωστή «αγάπη μου για την Αθήνα ως γενέτειρα πόλη» και την πολύχρονη εμπειρία του στον πρώτο βαθμό αυτοδιοίκησης και διαχειριστικά, όπως σημείωσε, αλλά και από τη θέση του αντιπροέδρου του Συμβουλίου Δήμων και Περιφερειών της Ευρώπης. Και δήλωσε με νόημα μιλώντας στο Documento: «Εμείς ό,τι υπάρχει το λέμε δημόσια και ό,τι θα γίνει θα το πούμε ευθέως»…

Από την άλλη πλευρά, απέναντι στον πετυχημένο αυτοδιοικητικό Γ. Πατούλη υπάρχει ένας νέος πολιτικός, ο Κ. Μπακογιάννης, γιος της Ντόρας Μπακογιάννη και ανιψιός του σημερινού προέδρου της ΝΔ, ο οποίος, αν και γόνος της γνωστής πολιτικής οικογένειας Μητσοτάκη, μπήκε στην πολιτική μέσα από την τοπική αυτοδιοίκηση, ενώ κάλλιστα θα μπορούσε να ήταν εξαρχής υποψήφιος βουλευτής του κόμματος.

Εξελέγη δήμαρχος Καρπενησίου, του τόπου καταγωγής του πατέρα του Παύλου Μπακογιάννη –από το Καρπενήσι είχε ξεκινήσει άλλωστε την πολιτική καριέρα της και η μητέρα του– και στη συνέχεια εξελέγη περιφερειάρχης Στερεάς Ελλάδας, επιμένοντας να ολοκληρώσει τη θητεία του στην Περιφέρεια παρά τις φήμες και τις προτροπές να κατέλθει στην κεντρική πολιτική με τις εκλογές του 2015. Παράλληλα ο Κ. Μπακογιάννης είναι αντιπρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης, μέλος του European Council on Foreign Relations, ενώ συμμετέχει και στο Συμβούλιο προσωπικοτήτων του Ελληνικού Δικτύου Λύσεων για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη των Ηνωμένων Εθνών.

«Γαλάζια» ανησυχία

Γιατί διαφέρει αυτήν τη φορά η «γαλάζια» μάχη για τον δήμο της Αθήνας; Επειδή είναι η πρώτη φορά που δύο νέα πρόσωπα, με την έννοια της μη συμμετοχής τους στο κοινοβούλιο, με εμπειρία και πετυχημένη θητεία στην τοπική αυτοδιοίκηση, διεκδικούν το χρίσμα από τη ΝΔ. Και αν ο Γ. Πατούλης επιμείνει στην υποψηφιότητά του για τη δημαρχία θα διασπάσει την παράταξη, με κίνδυνο να υπάρξουν –αν όχι αρνητικά– συρρικνωμένα αποτελέσματα για το κόμμα του Κ. Μητσοτάκη, που επιθυμεί διακαώς την επιστροφή της ΝΔ στον πρώτο δήμο της χώρας.

Παρά το γεγονός μάλιστα ότι το Μοσχάτο, ανεπισήμως προς το παρόν, κάνει λόγο για κλεισμένες συμφωνίες τόσο με τον Κ. Μπακογιάννη για τον δήμο της Αθήνας όσο και με τον Γ. Πατούλη για την Περιφέρεια Αττικής, οι συζητήσεις για την επιμονή Πατούλη να είναι υποψήφιος δήμαρχος και η κατηγορηματική στάση του ότι καμία συμφωνία δεν έχει γίνει για την Περιφέρεια προκαλούν κλίμα εσωστρέφειας στη ΝΔ, ενώ η χώρα έχει ήδη μπει σε άτυπη προεκλογική περίοδο. Οι απόψεις για το ζήτημα μεταξύ των στελεχών του κόμματος πάντως διίστανται: άλλοι θεωρούν ότι ο Γ. Πατούλης επιδιώκει εμμέσως την επίσπευση της επίσημης ανακοίνωσης της υποψηφιότητάς του για την Περιφέρεια Αττικής από τη ΝΔ και άλλοι πιστεύουν ότι θα επιμείνει μέχρις εσχάτων για τον δήμο της Αθήνας, με ορατό τον κίνδυνο να κάψει και τα δύο ενδεχόμενα.

documentonews.gr

Πηγή «Γαλάζια» μονομαχία για τον δήμο της Αθήνας…

Κάτω εκεί στην Κουμουνδούρου, λίγο πριν τα εγκαίνια της ΔΕΘ, με πρόσωπα συνοφρυωμένα, συζητούσαν τα αποτελέσματα της τελευταίας δημοσκόπησης που θα…
δημοσιεύονταν σε κυριακάτικη εφημερίδα. Η εικόνα που έχει σχηματιστεί στο κομματικό επιτελείο του ΣΥΡΙΖΑ είναι εντελώς διαφορετική από εκείνη που αποτυπώνεται από τα ποσοστά που εμφανίζονται στα ιστογράμματα των δημοσκοπικών ερευνών.

Το καθοριστικό στοιχείο το οποίο θα διαμορφώσει την τελική εικόνα πριν τη διεξαγωγή των εκλογών είναι εκείνο που καθόρισε τη στάση των ψηφοφόρων σε δύο πολύ σημαντικές και πρόσφατες εκλογικές αναμετρήσεις στην Ευρώπη. Το κομβικό στοιχείο έχει να κάνει με τη λεγόμενη συμπεριφορά της «αριστερής ψήφου». Στη Γαλλία ο «αριστερός έως και σοσιαλδημοκράτης» δεν πήγε να ψηφίσει. Το Σοσιαλιστικό Κόμμα κατέρρευσε, η Αριστερά περιορίστηκε και ο Μακρόν θριάμβευσε σε δύο διαδοχικές προσφυγές στην κάλπη. Στη Γερμανία οι Σοσιαλδημοκράτες ηττήθηκαν κατά κράτος και πλέον φιγουράρουν στην τρίτη θέση, κάτω από του Ακροδεξιούς του AFD με καμία προοπτική ανάκαμψης. Συμπληρωματικά, στην Αυστρία οι Σοσιαλδημοκράτες αποσυντίθενται. Η εικόνα δηλαδή έχει παγιωθεί. Η αριστερή-σοσιαλδημοκρατική ψήφος δεν εκτίθεται στην κάλπη αλλά παραμένει στον καναπέ του σπιτιού της.

Στο ελληνικό πολιτικό σκηνικό αυτή η δυναμική απεικονίζεται από το ποσοστό συσπείρωσης του ΣΥΡΙΖΑ ο οποίος στο υπάρχον πολιτικό σύστημα είναι ένας από τους δύο πόλους γύρω από τους οποίους διαμορφώνεται η πολιτική ζωή του τόπου. Το δίπολο ΠΑΣΟΚ – ΝΔ έδωσε τη θέση του στο ΣΥΡΙΖΑ – ΝΔ.

Η Νέα Δημοκρατία εδώ και πολλούς μήνες διατηρεί ένα ποσοστό συσπείρωσης υπερβολικά μεγάλο για μη προεκλογική περίοδο. Το ποσοστό αυτό με διακυμάνσεις κυμαίνεται από 82% έως 85%.

Το ποσοστό συσπείρωσης του ΣΥΡΙΖΑ αντίθετα περιορίζεται στο ίδιο χρονικό διάστημα από ένα 42% έως 46% ανάλογα τη χρονική περίοδο.

Μεταφρασμένο σε συμμετοχή στις κάλπες στις επόμενες εκλογές κατά το κομματικό επιτελείο της Κουμουνδούρου, αυτό το ποσοστό συσπείρωσης σημαίνει πως το 40% εκείνων που ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ το 2015 δεν θα κατέβουν να ψηφίσουν.

Ποιο είναι το αριθμητικό συμπέρασμα; Αν ο ΣΥΡΙΖΑ στις επερχόμενες εκλογές σημειώσει μία συσπείρωση από 55% έως 60% τότε η διαφορά από τη Νέα Δημοκρατία θα είναι σαρωτική και θα φθάσει ενδεχομένως μία διαφορά 15 ποσοστιαίων μονάδων. Η Νέα Δημοκρατία θα κερδίσει ενδεχομένως και με λιγότερους ψήφους από εκείνους που είχε συγκεντρώσει το 2015.

Αν το ποσοστό συσπείρωσης του ΣΥΡΙΖΑ κυμανθεί μεταξύ ενός 60% και 70% τότε οι επερχόμενες εκλογές θα προσλάβουν χαρακτήρα ντέρμπι.

Ποιο θα είναι το ιδεατό ποσοστό ψήφων για τον ΣΥΡΙΖΑ ώστε η ήττα να είναι διαχειρίσιμη; Το 25% απαντούν οι έμπειροι κομματικοί παράγοντες στην Κουμουνδούρου. Κάτω από 25% ο ΣΥΡΙΖΑ κινδυνεύει από διασπάσεις. Ορισμένοι στην Κουμουνδούρου δεν το κρύβουν άλλωστε. Με μισόλογα ή μισές κουβέντες, η γραμμή η οποία υιοθετείται στο κόμμα έχει να κάνει με την ενίσχυση του ποσοστού συσπείρωσης μέσα στους επόμενους μήνες με στόχο μία ικανή εκλογική παρουσία στις επόμενες κάλπες των ψηφοφόρων που ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ το 2015.

Ο σχεδιασμός

Ο τελικός σχεδιασμός για τον εκλογικό ορίζοντα καθορίζει πως θα διεξαχθούν τετραπλές εκλογές στα τέλη Μαΐου του 2019. Ευρωεκλογές, Αυτοδιοικητικές, Περιφερειακές και Εθνικές. Σύνολο, 4 ψηφοδέλτια σε 4 κάλπες. Εκτός απροόπτου.

Η συμφωνία με τους ΑΝΕΛ και προσωπικά μεταξύ Τσίπρα και Καμμένου ορίζει πως η συμβίωση θα φθάσει μέχρι τον Μάιο.

Ωστόσο, τις τελευταίες ημέρες παρατηρείται μία ιδιαίτερη εξέλιξη ως προς τη Συμφωνία των Πρεσπών. Επιχειρείται από ευρωπαϊκές χώρες (Γερμανία – Βρετανία), τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ η επιτάχυνση της διαδικασίας κύρωσης της Συμφωνίας των Πρεσπών. Δηλαδή, επιχειρείται η διαμόρφωση πλειοψηφίας στη Βουλή της ΠΓΔΜ ώστε αμέσως μετά το Δημοψήφισμα της 30ής Σεπτεμβρίου να κατατεθεί η αλλαγή άρθρων του Συντάγματος της χώρας για να κυρωθεί η Συμφωνία από την παρούσα κοινοβουλευτική σύνθεση χωρίς την προσφυγή σε πρόωρες εκλογές. Λέγεται πως ο διεθνής παράγων επιχειρεί να «διασφαλίσει» τη θετική συμμετοχή στο εγχείρημα αυτό αριθμού βουλευτών (όχι ιδιαίτερα πολλών) έτσι ώστε να επιτευχθεί ο ικανός και αναγκαίος αριθμός.

Αν όλα τα παραπάνω ισχύουν, εδώ είναι Βαλκάνια άλλωστε, τότε ενδεχομένως η κύρωση της Συμφωνίας των Πρεσπών να έρθει στην ελληνική Βουλή νωρίτερα του αναμενόμενου. Οι υπολογισμοί του Μαξίμου δείχνουν επιτυχή έκβαση του εγχειρήματος. Το ερώτημα είναι τι θα πράξει η Νέα Δημοκρατία, ή καλύτερα πώς θα δικαιολογήσει στους Αμερικανούς, στους Ευρωπαίους, στο ΝΑΤΟ την αρνητική της ψήφο. Εδώ σε θέλω, Μητσοτάκη, που θα έλεγε και ο Ανδρέας.

Η παγίδευση των «καραμανλικών» του ΣΥΡΙΖΑ και των εθνικιστών του Βαθέος ΠΑΣΟΚ με το νέο κυβερνητικό σχήμα διασφαλίζει τη συμμετοχή των Μπόλαρη, Παπακώστα και μερικών ακόμη ανεξάρτητων στο μπλοκ του «ΝΑΙ» για τη Συμφωνία των Πρεσπών. Από τη στιγμή μάλιστα που ο Μπόλαρης από «Μακεδονομάχος» ορίστηκε επικεφαλής της Επιτροπής ελέγχου των εκπαιδευτικών βιβλίων και άλλων από αλυτρωτισμούς κ.λπ. Η σύσταση της Επιτροπής προβλέπεται από τη Συμφωνία των Πρεσπών αλλά μετά την έναρξη ισχύος της. Γιατί λοιπόν έσπευσε ο Κοτζιάς να τοποθετήσει έναν κατ’ εξοχήν εθνικιστή του βαθέος ΠΑΣΟΚ σε θέση κυβερνητική μεν, αλλά και στη θέση του επικεφαλής της μάχης κατά του αλυτρωτισμού; Μόνο μία εξήγηση υπάρχει. Να εγκλωβιστεί ώστε να ψηφίσει «ΝΑΙ» για τη Συμφωνία.

Συμπέρασμα: Η θετική ψήφος στη Συμφωνία των Πρεσπών είναι κατά τα φαινόμενα διασφαλισμένη και χωρίς τους ΑΝΕΛ. Ο Καμμένος θα εξακολουθήσει να στηρίζει την κυβερνητική πλειοψηφία τουλάχιστον έως τα τέλη του επόμενου Μαΐου. Οι παροχές τύπου ΕΝΦΙΑ και η αύξηση του κατώτατου μισθού, καθώς και η αναβολή ή ακύρωση των περικοπών στις συντάξεις, θα ξεδιπλωθούν από τα τέλη Δεκεμβρίου 2018 έως τα τέλη Απριλίου 2019. Οι ευρωπαϊκοί θεσμοί αντιμετωπίζουν και αυτοί εκλογές και μάλιστα κρίσιμες για τους ευρωπαϊκούς συσχετισμούς.

Εκτίμηση: Από τώρα έως τον Απρίλιο 2019 θα πρέπει να παρακολουθείται στενά το ποσοστό συσπείρωσης των δύο κομμάτων εξουσίας και όχι η πρόθεση ψήφου. Η συσπείρωση θα καθορίσει το ποσοστό αποχής από τις κάλπες. Η συσπείρωση ή αποσυσπείρωση του ΣΥΡΙΖΑ θα καθορίσει το εύρος της νίκης της Νέας Δημοκρατίας και άρα το ενδεχόμενο αυτοδυναμίας. Αυτό το ποσοστό θα καθορίσει και την επιτυχή διαχείριση της ήττας από τον ΣΥΡΙΖΑ. Τέλος, η συσπείρωση θα καθορίσει αν ο ΣΥΡΙΖΑ θα ηττηθεί από τη Νέα Δημοκρατία ή απλώς από τον… εαυτό του…

Νίκος Γεωργιάδης

Πηγή Τα μυστικά του βάλτου της κάλπης…

Η αποκωδικοποίηση του ονόματος ΘΙΒΕΤ -Οι μύστες του Παγκρατίου και ο Διόνυσος!

Τα μυστικά του προκατακλυσμιαίου πολιτισμού!


https://www.youtube.com/watch?v=UEgMyPlgliMΠηγή Η αποκωδικοποίηση του ονόματος ΘΙΒΕΤ -Οι μύστες του Παγκρατίου και ο Διόνυσος!

Τα μεγαλύτερα μαθήματα στη ζωή τα έφερε η απώλεια…

Τα μεγαλύτερα μαθήματα στη ζωή αυτή, μπορώ να πω με σιγουριά πως τα έφερε η απώλεια. Αυτή που σου χτύπησε την πόρτα ένα πρωί και σου άλλαξε τη ζωή που έζησες μέχρι εκείνη τη στιγμή. Σου άφησε αγαπημένα σου πρόσωπα πίσω στη μέρα που πέρασε κι έντυσε την ψυχή και το κορμί σου με εκείνο το μαύρο χρώμα που τόσο μίσησες στη συνέχεια.

Κι αλήθεια αναρωτήθηκα πολλές φορές στην πορεία, αν το αναπάντεχο και το ξαφνικό πονά περισσότερο από το αναμενόμενο. Αν ο θάνατος που έρχεται με μια ανίατη ασθένεια κι ο χρόνος μετρά αντίστροφα πονά λιγότερο. Γιατί λες έχω ακόμα ένα περιθώριο χρόνου. Η απάντηση θα είναι πάντα αρνητική. Αναμενόμενο ή αναπάντεχο, το μαχαίρι θα πονά πάντα το ίδιο μέσα μας. Η απουσία που ο χρόνος θα φέρει θα ματώνει το ίδιο την καρδιά μας.

Με κάθε άνθρωπο που αφήνει μια άδεια καρέκλα γύρω μας, αποχαιρετάμε κι ένα κομμάτι του εαυτού μας. Ένα κομμάτι που δεν θα λάμψει ποτέ ξανά χωρίς αυτούς. Και κάθε που θα βλέπουμε εκείνα τα μέρη που πηγαίναμε μαζί και θα βρέχει αναμνήσεις, η καρδιά μας θα πονά ακόμα περισσότερο. Ο χρόνος θα είναι πότε σύμμαχος και πότε εχθρός. Θα μας ταξιδεύει σε ένα ένδοξο παρελθόν και ένα αβέβαιο μέλλον.

Κι άνθρωποι γύρω μας αμήχανα θα ανοίγουν την καρδιά τους και θα μοιράζονται δικές τους απώλειες νομίζοντας πως αυτό θα απαλαίνει τον πόνο. Σαν να σου λένε “Ξέρω• κράτα γερά”. Γνωστοί θα γίνουν φίλοι και φίλοι θα γίνουν ξένοι σε αυτό το δύσκολο δρόμο. Θα φανούν αυτοί που πραγματικά αξίζουν να έχεις δίπλα σου. Γιατί μεγαλύτερη δοκιμασία από αυτή δεν υπάρχει. Αυτή που δυστυχώς δεν σε αφήνει ποτέ ξανά τον ίδιο και σε αναγκάζει να αρχίσεις και πάλι απ’την αρχή.

Πολλές φορές έχουμε τη ψευδαίσθηση πως ετούτη η ζωή είναι αιώνια. Πως όταν ήμαστε ευτυχισμένοι, γινόμαστε άτρωτοι, αιώνιοι. Μα αλήθεια μια χούφτα στιγμές είναι αυτή η ζωή. Είναι μια μέρα λιακάδας με εκείνους που τόσο αγαπήσαμε στη μνήμη του μυαλού μας. Είναι αλήθεια όλες εκείνες οι μικρές στιγμές που πέρασαν και θεωρούσαμε δεδομένες.

Κι αυτό γιατί η άγνοια, μας κάνει να νομίζουμε πως τα αναπάντεχα συμβαίνουν πάντα στους άλλους, μα ποτέ στη δικιά μας πόρτα. Ποτέ στους ανθρώπους που αγαπάμε. Πάντα στους άλλους, ποτέ σε εμάς. Μα αλήθεια όλοι μας ήμαστε οι ίδιες σταγόνες σε ένα απέραντο ωκεανό. Σαν ξανασμίξουμε δεν έχουμε καμία διαφορά. Ούτε διακρίσεις υπάρχουν σε φτώχεια και πλούτη. Γιατί τον θάνατο κανένα άψυχο υλικό δεν τον εξαγόρασε και κανένα χαρτονόμισμα. Όσο μεγαλεπήβολα κι αν είναι τα κάστρα, θα βρίσκει πάντα τον τρόπο να τα διαπερνά. Άλλοτε αθόρυβα κι άλλοτε άτσαλα.

Γι’ αυτό σας λέω. Μια χούφτα στιγμές η ζωή μας. Το τώρα θα είναι πάντα το μέλλον που περιμένουμε. Καμία αναβολή δεν σηκώνει. Τίποτα δεν είναι δεδομένο σε αυτή τη ζωή. Γιατί δυστυχώς σε μια μονάχα μέρα μπορεί να χάσουμε όλη τη ζωή που γνωρίζαμε. Αυτήν που νομίζαμε πως θα κρατήσει για πάντα.



Photo: Author/Depositphotos

Συγγραφέας Χριστιάνα Παναγίδου

 

enallaktikidrasi.com 

Πηγή Τα μεγαλύτερα μαθήματα στη ζωή τα έφερε η απώλεια…

Ολο και περισσότερο στις μέρες μας, αν πιστέψουμε τα αλλεπάλληλα και επίμονα ρεπορτάζ, το επάγγελμα του πράκτορα μοιάζει να έχει αναδυθεί από το…
σκοτάδι στο φως, προσφέροντας σε όσους το ασκούν προοπτικές απαλλαγμένες από τη σκόνη του χρόνου, τις απροσδιορίστου χρώματος καπαρντίνες και τις χωμένες βαθιά στο μέτωπο ρεπούμπλικες.

Δημοσιεύματα που δεν διαψεύδονται, μιλούν για έναν χορό ντόπιων και ξένων, «καλών» και «κακών» πρακτόρων στη χώρα μας, που άλλοι βυσσοδομούν εναντίον μας και άλλοι αναλαμβάνουν να μας σώσουν.

Τα γραφόμενα είναι συχνά συγκεκριμένα. Αυτό είχε συμβεί με τους Ρώσους πράκτορες –πραγματικούς είτε υποτιθέμενους– οι οποίοι δέχθηκαν κατηγορίες για κατασκοπεία, που εγκαινίασαν μία σειρά από αλυσιδωτές εκατέρωθεν αντιδράσεις, οι οποίες οδήγησαν σε μια επικίνδυνη ψυχρότητα τις σχέσεις των δύο χωρών.

Η πρακτορολογία επανήλθε με απανωτές αναφορές φιλοκυβερνητικών και μη Μέσων στους πολλούς και καλούς Αμερικανούς πράκτορες που ανέλαβαν να συμβάλουν στη φύλαξη της τάξης στα εγκαίνια της Εκθεσης Θεσσαλονίκης.

Και στις δυο περιπτώσεις η στάση των εκπροσώπων της κυβέρνησης επέτρεπε τη βεβαιότητα ότι τα στοιχεία του γραπτού και του ηλεκτρονικού Τύπου δεν ανήκαν στην κατηγορία των ψευδών ειδήσεων. Οι πράκτορες ζουν και παλεύουν όλο και πιο εμφανώς ανάμεσά μας.

Πριν από αρκετές δεκαετίες, το 1967, ο σπουδαίος Θανάσης Βέγγος είχε πρωταγωνιστήσει με σπάνιο μπρίο σε μια ταινία, όπου εμφανιζόταν τελειόφοιτος σε μια σχολή πρακτόρων και, με κωδικό «000», ανελάμβανε διάφορες κωμικές αποστολές.

Η πλοκή ήταν αναμφισβήτητα στοιχειώδης και το έργο γνώρισε μεγάλη επιτυχία για δύο κυρίως λόγους: το ταλέντο του πρωταγωνιστή της και την έμμεση πλην καίρια αναφορά της στο ζοφερό φόντο της δικτατορίας που εγκαθιδρύθηκε στην Ελλάδα την ίδια χρονιά.

Με την επιστροφή της δημοκρατίας στη χώρα μας, η συζήτηση περί πρακτόρων, αν και δεν εξέλιπε πλήρως, ατόνησε σε σημαντικό βαθμό. Κάτι το αυτονόητο, αφού πιστεύαμε ότι ζούμε σε ανεξάρτητη χώρα.

Το γεγονός που με κάνει να γράφω αυτές τις γραμμές δεν είναι τόσο η διαπίστωση ότι σήμερα πηγαινοέρχονται άνετα στον τόπο μας πλήθη πρακτόρων.

Είναι το πρωτόγνωρο νομίζω γεγονός ότι οι αναφορές στους όποιους πράκτορες είναι δημόσιες και παραμένουν αδιάψευστες από τους κυβερνώντες, σαν κάτι το απολύτως φυσικό.

Για πολύ καιρό όσοι μιλούσαν για τη δράση μυστικών υπηρεσιών που απειλούσε τη χώρα μας κατηγορούνταν ως «συνωμοσιολόγοι».

Μήπως η τωρινή θριαμβευτική παρέλαση πρακτόρων σημαίνει ότι αυτοί που καταδίκαζαν κάθε λόγο περί συνωμοσίας ως παραλήρημα, έχουν θαυματουργά μεταμορφωθεί σε υποστηρικτές της άποψης ότι όπως έλεγε και το τραγουδάκι της ταινίας του αγαπημένου μας Βέγγου «των πρακτόρων η σχολή είναι χρήσιμη πολύ»;..

Πέπη Ρηγοπούλου

Πηγή Των πρακτόρων η σχολή…

Έντονη είναι η κινητικότητα ενόψει ευρωεκλογών και στο Στρασβούργο οι διεργασίες στις πολιτικές ομάδες έχουν χτυπήσει «κόκκινο». Η…
αναφορά του πρωθυπουργού στο τέλος της χθεσινής ομιλίας του, πως «όλες οι προοδευτικές, οι δημοκρατικές και φιλοευρωπαϊκές δυνάμεις έχουν χρέος να βρεθούν από την ίδια πλευρά της ιστορίας» αναδεικνύει τις παρασκηνιακές συζητήσεις που λαμβάνουν χώρα, με την ευρωομάδα του ΣΥΡΙΖΑ να επιχειρεί να διερευνήσει εδώ και καιρό τις πιθανές συνεργασίες.

Η δημιουργία της προοδευτικής συμμαχίας «Progressive Focus», συνιδρυτής της οποίας είναι ο Δημήτρης Παπαδημούλης, που αποτελεί μια ευρεία συσπείρωση ευρωβουλευτών της Αριστεράς και προοδευτικών ευρωβουλευτών από τους Σοσιαλιστές και τους Πράσινους έχει φέρει κοντά τις τρεις πολιτικές οικογένειες. Ωστόσο οι καλά γνωρίζοντες θεωρούν πολύ φιλόδοξο το σχέδιο η συνεννόηση να προχωρήσει σε τέτοιο βαθμό που να οδηγηθούν στις κάλπες με έναν κοινό υποψήφιο. Μέχρι το Δεκέμβριο τα κόμματα θα πρέπει να έχουν καταλήξει στα πρόσωπα που θα προτείνουν.

Ποιο ρεαλιστικό είναι το σενάριο να προχωρήσουν οι μέγιστες δυνατές συγκλίσεις γύρω από μια προοδευτική ατζέντα, που αργότερα να αποτυπωθεί στα όργανα της Κομισιόν ή ακόμα και στην πρόταση για τον Πρόεδρο του Ευρωκοινοβουλίου.

Σε κάθε περίπτωση αν επιβεβαιωθούν οι εκτιμήσεις βουλευτών της ευρωομάδας της αριστεράς πως το ΕΛΚ θα συρρικνώσει τα ποσοστά του και η αριστερή πτέρυγα θα ενισχυθεί, το άθροισμα των ψήφων των τριών αυτών ομάδων θα μπορούσε να παίξει κομβικό ρόλο στην νέα Ολομέλεια.

Οι συμμαχίες που σχεδιάζονται σε αυτό το επίπεδο εδώ και καιρό από τον ΣΥΡΙΖΑ, με τον πρωθυπουργό να συμμετέχει παράλληλα στις Συνόδους των σοσιαλδημοκρατών, εκτιμάται ότι ήδη πιέζει πολύ τη Φώφη Γεννηματά σε δυο κατευθύνσεις: Είτε δημοσκοπικά, αφου σε μια εξαιρετικά πολωμένη προεκλογική περίοδο που θα ακολουθήσει οι μικροί σχηματισμοί χάνουν έδαφος έναντι των μεγάλων είτε στο να διαλέξει στρατόπεδο και να μη συνταχθεί μετεκλογικά με την ΝΔ.

Στο κυβερνητικό στρατόπεδο κρατούν στα θετικά της παρουσίας του πρωθυπουργού στο Στρασβούργο την επίθεση του Ούντο Μπούλμαν, προέδρου των Σοσιαλιστών – Δημοκρατών, προς το ΕΛΚ για την λιτότητα που επέβαλαν οι δεξιές παρατάξεις, ενώ σημειώνουν και το γεγονός πως συντάχθηκε στο πλευρό του Αλέξη Τσίπρα και για τη συμφωνία των Πρεσπών σε αντίθεση με το Κίνημα Αλλαγής.

Η λογική των συμμαχιών που ακολουθεί η Κουμουνδούρου αναμένεται να αποτυπωθεί και στο ευρωψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ…

newpost.gr

Πηγή Ο ΣΥΡΙΖΑ πιέζει την Γεννηματά…

ΟΡΓΗ ΛΑΟΥ…

Βίντεο: «ΜΟΥΣΙΚΕΣ ΑΦΙΕΡΩΣΕΙΣ«

Μήπως να ξυπνήσουμε επιτέλους και να οργανωθούμε μέχρι το επόμενο συλλαλητήριο;

ΙΣΠΑΝΙΑ ΞΕΦΤΙΛΙΣΑΝ ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΛΤΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ Ο ΛΑΟΣ ΤΟΥ ….ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΡΧΙΖΟΥΜΕ ΝΑ ΞΥΠΝΑΜΕ ΚΑΙ ΕΔΩ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΛΙΓΟ…ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗΝ ΟΡΓΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΙΠΟΤΑ ΟΛΕΣ ΟΙ ΔΟΙΜΟΙΡΙΕΣ..

Πηγή Μήπως να ξυπνήσουμε επιτέλους και να οργανωθούμε μέχρι το επόμενο συλλαλητήριο;

…και οι 10 χιλιάδες followers του Άδωνι…

Γίνεται ν’ αποκτήσει κάποιος 10.000 ακόλουθους στο Twitter μέσα σε 24 ώρες; Ναι, αν είναι ο Άδωνις Γεωργιάδης γίνεται. Ρίχνοντας μια ματιά στη δραστηριότητα του λογαριασμού του…
αντιπροέδρου της Νέας Δημοκρατίας στο γνωστό κοινωνικό δίκτυο βγάζει κανείς συμπεράσματα με μεγάλο ενδιαφέρον. Πώς; Υπάρχουν αρκετά online «εργαλεία» γι’ αυτό. Κάποια είναι συνδρομητικά και κάποια άλλα όχι, όπως για παράδειγμα το twitteraudit, το statuspeople, το socialblade, το tweetonomy, κα.

Βάζοντας στο «μικροσκόπιο», λοιπόν, τον λογαριασμό του αντιπροέδρου της Νέας Δημοκρατίας, ο οποίος έχει απασχολήσει αρκετές φορές το ελληνικό Twitter για τον αριθμό και την «ποιότητα» των ακολούθων του, γίνεται εύκολα αντιληπτό ότι το γράφημα των followers του είναι κάπως περίεργο σε δύο περιόδους από τις αρχές του 2015 μέχρι και σήμερα. Πιο συγκεκριμένα, την περίοδο 14/8/2017 – 10/1/2018 και στις 13/7/2018, δηλαδή πριν ακριβώς δύο μήνες.



Ενώ υπάρχει μια ομαλή αύξηση των ακολούθων του κ. Γεωργιάδη (περίπου 30-40 ημερησίως), ξαφνικά μια μέρα, στις 14/8/2017, αποκτά σε μία μέρα 1.940 followers κι άλλους 2.580 την επόμενη, 15/8/2017. Αυτή το φαινόμενο συνεχίζεται μέχρι και τις 10/1/2018, με αποκορύφωση την 6η Σεπτεμβρίου του 2017, μέρα στην οποία προστέθηκαν σχεδόν 10.000 followers (9.730 για την ακρίβεια), στο προφίλ του αντιπροέδρου.



Τι ακριβώς συνέβη εκείνη τη μέρα και τον ακολούθησαν ξαφνικά 10 χιλιάδες λογαριασμοί; Έκανε κάποια βαθυστόχαστη δήλωση; Αποκάλυψε κανένα τεράστιο σκάνδαλο; Γυρνώντας πίσω το ημερολόγιο παρατηρούμε ότι η ξαφνική αυτή άνοδος των ακολούθων του έγινε μερικές ώρες μετά τη δημοσιοποίηση των φωτογραφιών του στην προεκλογική συγκέντρωση του χριστιανοδημοκρατικού CDU, όπου βρέθηκε δίπλα στους Βόλφγκανγκ Σόιμπλε (τον οποίο μάλιστα κοιτούσε με έναν ιδιαίτερο τρόπο) και Άγκελα Μέρκελ.

Για την ιστορία «φωτογράφος» ήταν ο Γιώργος Πατεράκης, γνωστός για την εμπλοκή του στα εξοπλιστικά προγράμματα (Eurofighter) επί ΠΑΣΟΚ, ο οποίος διατηρεί στενές επαφές με το γερμανικό κατεστημένο και φέρεται μάλιστα ότι είχε μεσολαβήσει για τη συνάντηση του Κυριάκου Μητσοτάκη με τον Βόλφγκανγκ Σόιμπλε στο Βερολίνο από την οποία δεν διέρρευσε καμία απολύτως φωτογραφία.

Εξαφανίστηκαν 5.080 ακόλουθοι

Αρκετούς μήνες μετά και συγκεκριμένα στις 13/7/2018, δηλαδή πριν από δύο μήνες, ο Άδωνις Γεωργιάδης έχασε μέσα σε μια μέρα 5.080 followers, κάτι το οποίο είχαμε επισημάνει από εδώ, στο altsantiri.gr. Εκείνη ακριβώς τη μέρα συνέβη το ίδιο και σε πολλούς άλλους λογαριασμούς, καθώς το Twitter αποφάσισε να διαγράψει εκατομμύρια ψεύτικα accounts σε όλο τον πλανήτη.

Ο φίλος του και συνεργάτης του, Θεοδόσης Ζερβουδάκης, έχασε την ίδια μέρα 201.000 ακόλουθους με αποτέλεσμα σήμερα να έχει μόλις 89.000. Τότε μάλιστα έγινε μεγάλος ντόρος στο ελληνικό twitter, με αποτέλεσμα ο επιχειρηματίας να «κλειδώσει» τον λογαριασμό του για ορισμένες μέρες.



Το αν η κατακόρυφη και πρωτοφανής αύξηση των ακολούθων του Άδωνη Γεωργιάδη είναι αποτέλεσμα αγοράς ψεύτικων λογαριασμών ή αποτελεί μια αυθόρμητη κίνηση αληθινών χρηστών που απλά θέλουν να ενημερώνονται για τις δραστηριότητες του αντιπροέδρου της Νέας Δημοκρατίας, δεν είμαστε σε θέση να το απαντήσουμε.

Θα μείνουμε με την εντύπωση που μας προκάλεσε το γεγονός ότι η μεγαλύτερη αύξηση στους ακόλουθους του σημειώθηκε μερικές ώρες μετά τις επίμαχες φωτογραφίες στο Βερολίνο και τον ντόρο που προκάλεσαν στην ελληνική πολιτική σκηνή και στο διαδίκτυο…

Μ. Καλουδάς
altsantiri.gr

Πηγή Το Βερολίνο, ο Σόιμπλε, ο Πατεράκης…


Δεκαπέντε απίθανες λειτουργίες του κινητού σας που δεν ξέρετε ότι υπάρχουν

Αν θέλετε να έχετε πρόσβαση στις κρυφές λειτουργίες του smartphone σας όπως αναφέρει το newmoney.gr δεν έχετε παρά να δείτε το βίντεο που παρουσιάζουμε.

Για παράδειγμα γνωρίζατε ότι μπορείτε να αποκρύψετε τον αριθμό σας σε κάθε κλήση που κάνετε;

Αν όχι, ανακαλύψτε περισσότερα υπέροχα τηλεφωνικά κόλπα στο υλικό που ακολουθεί.


https://youtu.be/NZgf1VsbsO4Πηγή Δεκαπέντε απίθανες λειτουργίες του κινητού σας που δεν ξέρετε ότι υπάρχουν

Ποιες εικόνες μας έμειναν από το πολυαναμενόμενο και πολυδιαφημισμένο συλλαλητήριο για τη Μακεδονία στη Θεσσαλονίκη; Ένας τύπος με…
Havaianas που κατέβασε τα παντελόνια του, ένας ρασοφόρος με αντιασφυξιογόνα μάσκα και κάτι “χρυσά αυγά” να φωνάζουν, να χειρονομούν, να επιτίθενται.

Λογικό. Αυτό ξέρουν να κάνουν, αυτό κάνουν. Αφού η Ν.Δ. και τα τηλεοπτικά της δίκτυα “ανέθεσαν” σε εθνικιστές, κρυπτοφασίστες και συνομιλητές του Μιχαλολιάκου και της Χρυσής Αυγής να διαχειριστούν την εθνική ευαισθησία, ποιους περίμεναν να πάνε στο συλλαλητήριο;

Το πολιτικό ερώτημα είναι γιατί η Ν.Δ. άφησε αυτές τις φιγούρες να κυριαρχήσουν στα συλλαλητήρια. Και γιατί τα κανάλια που “μεταφέρουν” τον Κυριάκο Μητσοτάκη (ενίοτε και στο ελικόπτερο του ιδιοκτήτη τους…) έδιναν αφειδώς τηλεοπτικό χρόνο σε αυτούς που πλασάρονταν ως εκπρόσωποι της εθνικής ευαισθησίας. Τους καλούσαν σχεδόν καθημερινά (με rotation) και σε αυτή την “παρέλαση” ποτέ δεν τους ρώτησαν τι έλεγαν με τον Ν. Μιχαλολιάκο ή γιατί έχουν γεμίσει το Τwitter τους με αναρτήσεις του Άδ. Γεωργιάδη.

Το πολιτικό πρόβλημα δεν είναι αυτού του ακραίου δεξιού εθνικιστικού χώρου. Είναι της Ν.Δ., που υποτίθεται πως είναι ένα κόμμα του ευρύτερου δεξιού και κεντροδεξιού χώρου – αλήθεια, είδε κανείς τίποτα “κεντροδεξιό” στο συλλαλητήριο του Σαββάτου; Μήπως στην Πειραιώς νομίζουν ότι ο γυμνός διαδηλωτής με τις χαβαγιάνες ελκύει έναν συντηρητικό πολίτη; Προφανώς δεν το νομίζουν. Όμως δεν τους νοιάζει.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει επιλέξει να στρίψει το κόμμα (ακρο)δεξιά. Στο ΕΛΚ δεν είναι με τη Μέρκελ, είναι με τον Κουρτς και τον Βέμπερ, που συνδιαλέγονται με τον Όρμπαν.

Η αλήθεια είναι ότι ανάμεσα σε Ά. Μέρκελ και Κ. Μητσοτάκη δεν δημιουργήθηκε ποτέ σχέση πολιτικής εμπιστοσύνης, όπως δεν δημιουργήθηκε και με άλλα ηγετικά στελέχη του ΕΛΚ. Η καγκελάριος δεν μπορεί να εκτιμήσει τον ελληνικό πολιτικαντισμό της στάσης του προέδρου της Ν.Δ. στο «Μακεδονικό», όπου μέσα λέει ότι δεν θα κυρώσει τη συμφωνία των Πρεσπών, όπως επιδιώκει η Γερμανία, και έξω τους καθησυχάζει ότι θα την εφαρμόσει.

Αυτό αναγκαστικά “έσπρωξε” τον πρόεδρο της Ν.Δ. προς τη δεξιά πτέρυγα του ΕΛΚ, που είναι πολιτικά πιο επιθετική από την “κουρασμένη και συμβιβασμένη, αλλά πάντα ισχυρή” Μέρκελ.

Επομένως, το ότι στη Ν.Δ. έχουν πάρει το πάνω χέρι οι “Αδωνοσαμαροβορίδηδες” δεν οφείλεται μόνο στην κινητικότητά τους ή την εσωκομματική τους ισχύ, που “πνίγει” τον (κάποτε φιλελεύθερο) Κ. Μητσοτάκη. Είναι πολιτική επιλογή του Κ. Μητσοτάκη να συμμαχήσει με τους ακραίους δεξιούς του ΕΛΚ. Και θα δει πού θα του βγει όταν ασχοληθεί η Μέρκελ με το ΕΛΚ…

Κώστας Πουλακίδας

Πηγή Κλίνατε επ’ ακροδεξιά…