24 April, 2019
Home / Διαφορα (Page 762)

Νεφέλη Λυγερού

«Ή στραβός είναι ο γιαλός ή στραβά αρμενίζουμε», λέει η λαϊκή παροιμία. Και επειδή ποτέ δεν είναι στραβός ο γιαλός, μάλλον στραβά αρμενίζουμε. Αυτές τις ημέρες έχει…
ξεσπάσει καυγάς ανάμεσα στην κυβέρνηση και στην αντιπολίτευση για τον τρόπο διαχείρισης των κονδυλίων που αφορά τα κονδύλια για το προσφυγικό-μεταναστευτικό. Ο αρμόδιος υπουργός Δημήτρης Βίτσας υποστήριξε ότι οι πόροι που έχει αντλήσει η Ελλάδα από την ΕE είναι πλήρως ελεγμένοι. Παρά τον πακτωλό χρημάτων που έχει εκταμιευθεί, όμως, πρόσφυγες και οικονομικοί μετανάστες εξακολουθούν να ζουν υπό άθλιες συνθήκες.

Δεν είναι, άλλωστε, μόνο στη Μόρια, όπου επικρατούν απάνθρωπες συνθήκες. Ο ανθρωπισμός έχει εκφυλιστεί σε όλα τα hot spot και τα κέντρα υποδοχής, ή αυτά λειτουργούν στα νησιά του Αιγαίου, ή στον Έβρο και στη Μαλακάσα, όπου συχνά πυκνά οι μετανάστες περιφέρονται στους γύρω δρόμους, καταγγέλλοντας τις άθλιες συνθήκες διαβίωσης τους. Τα ποσά είναι τεράστια, αλλά τα αποτελέσματα της διαχείρισής του είναι οικτρά. Και βέβαια τα στοιχεία για λαθροχειρίες είναι πλέον πολλά για να αγνοηθούν.

Από το αίσχος της Ειδομένης, στις απάνθρωπες συνθήκες στη Μόρια, τρία χρόνια δρόμος. Κάποτε, ο ΣΥΡIΖΑ, όταν ήταν μαχητική αριστερή αντιπολίτευση, ξιφουλκούσε για τις συνθήκες στην Αμυγδαλέζα. Σήμερα διαχειρίζεται Μόριες. Η ευαισθησία του, άλλωστε, φάνηκε να εξαντλείται μόλις κατέλαβε τα υπουργικά γραφεία. Ποιος δεν θυμάται σημερινούς κυβερνητικούς να αγανακτούν δημόσια, επειδή στην Καλογρέζα είχε χαλάσει κάποιο κλιματιστικό;

Μέχρι, όμως, η Μόρια και η ατέρμονη απελπισία των απόκληρών της να διασύρει την Ελλάδα στο εξωτερικό δεν είχε ανοίξει ούτε ρουθούνι. Ούτε καν το λαλίστατο Τμήμα Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΣΥΡΙΖΑ είχε βρει χρόνο να ασχοληθεί. Τί κι αν 10χρονα παιδιά επιχειρούν καθημερινά να αυτοκτονήσουν; Τί κι αν εξάχρονα παιδιά γίνονται αντικείμενα αρρωστημένων σεξουαλικών ορέξεων; Τί κι αν οι γυναίκες κοιμούνται με πάνες για να αποφύγουν να βγουν από τη σκηνή τους, καθώς ακόμα και μέρα μεσημέρι καραδοκεί ο βιασμός, τα μαχαιρώματα, τα λύματα και οι ασθένειες;

Είναι πολλά τα λεφτά
Η εξαθλίωση στη Μόρια κονιορτοποιεί τις κατά καιρούς διακηρύξεις περί αριστερών αρχών. Αποδυναμώνει τόσο την πρόσφατη παρουσία του πρωθυπουργού στο Σάλτσμπουργκ στην άτυπη Σύνοδο Κορυφής, όσο και τα ορθά -κατά τα άλλα- αιτήματά του για αλληλεγγύη, αναθεώρηση της συνθήκης του Δουβλίνου και τις συγκεκριμένες ιδέες για έναν μηχανισμό ανακούφισης των χωρών πρώτης υποδοχής.

Εξάλλου, πώς μπορεί μια αριστερή κυβέρνηση να καταγγέλλει τον άπονο Βίκτορ Ορμπάν με την αιτιολογία ότι προσβάλει τον ευρωπαϊκό πολιτισμό, όταν η ίδια καλλιεργεί στα σπλάχνα της σύγχρονα κολαστήρια; Πόσα είναι τα χρήματα και πού πήγαν; Η Ελλάδα είναι ο σημαντικότερος αποδέκτης χρηματοδοτήσεων από τα ταμεία των Εσωτερικών Υποθέσεων της ΕΕ, έχοντας λάβει 1,6 δισ ευρώ. Ενδεικτικό είναι ότι η Τουρκία, στην οποία φιλοξενούνται περισσότερα από τρία εκατομμύρια πρόσφυγες και μετανάστες, έλαβε συνολικά τρία δισ. ευρώ σε αντίθεση με την Ελλάδα, στην οποία έχουν δοθεί κάτι παραπάνω από τα μισά για 60.000 πρόσφυγες και μετανάστες στο έδαφός της.

Η Ταϊτή, μία ολόκληρη χώρα τριών εκατομμυρίων επίσης έλαβε σε βάθος πολλών ετών τρία δισ ευρώ και κάτι για να ορθοποδήσει μετά από τις φυσικές καταστροφές που την έπληξαν. Όταν έχουν εισπραχθεί 1,6 δισ. ευρώ σε μία τριετία και έχουμε αυτό το αποτέλεσμα δεν υπάρχει απλή ανεπάρκεια, ούτε καν κακοδιαχείριση. Εδώ αποκαλύπτεται ένα ξέφρενο πάρτι σε βάρος και των τοπικών κοινωνιών και των ίδιων των προσφύγων και μεταναστών.

Ακόμα και αν συμφωνήσουμε στο ύψος της χρηματοδότησης, όμως, είναι αδύνατον να ξεκαθαρίσουμε το πού και πώς αυτή διανέμεται. Είναι πραγματικά αδύνατον να βγει άκρη σε όλο αυτόν τον κυκεώνα των ετερόκλητων στοιχείων που δεν ελέγχονται από πουθενά. Ο δαίδαλος των αρμοδιοτήτων και των αναθέσεων τόσο του κράτους όσο και των ΜΚΟ (Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις) δεν περιορίζεται μόνο σε επίπεδο κεντρικής διακυβέρνησης. Επεκτείνεται σε κάθε καταυλισμό. Οι αρμοδιότητες είναι τόσο περίπλοκα αλληλοσυγκρουόμενες που ίσως ποτέ δεν θα βρεθεί άκρη με τα κονδύλια.

Τι λαμβάνει η Ελλάδα
Συγκεκριμένα, η Ελλάδα έχει να λαμβάνει τα εξής:

Για το προσφυγικό, η χώρα δικαιούται 509 εκατ. ευρώ στο πλαίσιο των εθνικών προγραμμάτων της επταετίας 2014-2020. Επιπλέον, από τις αρχές του 2015 έλαβε έκτακτη βοήθεια ύψους 352 εκατ. ευρώ. Τόσο το ποσό των εθνικών προγραμμάτων (509 εκατ. ευρώ), όσο και το ποσό της έκτακτης βοήθειας (352 εκατ. ευρώ) διατίθενται μέσω του Ταμείου Ασύλου Μετανάστευσης και Ένταξης (ΤΑΜΕ) και του Ταμείου Εσωτερικής Ασφάλειας (ΤΕΑ).

Οι δικαιούχοι των χρηματοδοτήσεων είναι οι ελληνικές Αρχές (συνολικά 178 εκατ. έχουν ήδη εγκριθεί σε υπουργεία, Αστυνομία, Λιμενικό, υπηρεσία πρώτης υποδοχής), καθώς και διεθνείς και ευρωπαϊκούς οργανισμούς και ΜΚΟ (συνολικά 175 εκατ. έχουν ήδη εγκριθεί προς την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, προς το Ευρωπαϊκό Γραφείο Υποστήριξης Ασύλου, προς τον Διεθνή Οργανισμό Μετανάστευσης κ.ά).

Εξ αυτών (509 εκατ. ευρώ + 352 εκατ. ευρώ) έχουν καταβληθεί υπό τη μορφή προκαταβολής ή προχρηματοδοτήσεων για μία λίστα από συγκεκριμένες δράσεις περίπου 296 εκατ. ευρώ. Εξάλλου, το Μέσο Στήριξης Έκτακτης Ανάγκης της ΕΕ, που διαχειρίζεται ο επίτροπος Ανθρωπιστικής Βοήθειας και Διαχείρισης Κρίσεων Χρήστος Στυλιανίδης, έχει χορηγήσει στην Ελλάδα από τις αρχές του 2016 περίπου 198 εκατ. ευρώ.

Από αυτό το ποσό έχουν καταβληθεί τα 185,95 εκατ. ευρώ για μία σειρά από συγκεκριμένες δράσεις (βελτίωση των υφιστάμενων καταλυμάτων, κατασκευή νέων καταυλισμών πριν από τον χειμώνα, βελτίωση των συνθηκών υγιεινής, παροχή απευθείας βοήθειας στους πρόσφυγες με κουπόνια, πρόσβαση των παιδιών προσφύγων στην εκπαίδευση και παροχή βοήθειας σε ασυνόδευτους ανηλίκους). Τα χρήματα αυτά διοχετεύτηκαν μόνο σε ΜΚΟ και διεθνείς οργανισμούς και όχι στην ελληνική κυβέρνηση. Πρόκειται για τον τύπο προγραμμάτων που εφαρμόζονται σε χώρες του Τρίτου Κόσμου.

Οι 14 ΜΚΟ
Τα κονδύλια αυτά έχουν κατανεμηθεί σε 14 διεθνείς οργανισμούς και διεθνείς ΜΚΟ. Συγκεκριμένα, η Υπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ έχει λάβει τη μερίδα του λέοντος, 145 εκατ. ευρώ (τα χρήματα δίνονται σταδιακά ανάλογα τις δράσεις), και ακολουθούν:

Διεθνής Οργανισμός Μετανάστευσης, 17,8 εκατ.
International Rescue Commitee 16,5 εκατ.
Ερυθρός Σταυρός 15 εκατ.
Danish Refugee Commitee 12,6 εκατ.
Norwegian Refugee Council 11 εκατ.
UNICEF 8,5 εκατ.
Medecins du Monde 7 εκατ.
OXFAM 6 εκατ.
Save the children 7 εκατ.
Arbeiter-Samariter-Bund 6,8 εκατ.
Mercy Corps 6,25 εκατ.
Care Germany 3,5 εκατ.
Terre des Hommes 3 εκατ.

Τέλος, όσον αφορά τα κονδύλια που έχουν εγκριθεί από τις αρχές του 2015 απευθείας προς τις ελληνικές Αρχές και χορηγούνται μέσω του Ταμείου Ασύλου Μετανάστευσης και Ένταξης (ΤΑΜΕ) και του Ταμείου Εσωτερικής Ασφάλειας (ΤΕΑ), τη μερίδα του λέοντος έχει λάβει το υπουργείο Άμυνας με συνολικά 89 εκατ. ευρώ, την ώρα που το υπουργείο Υγείας έχει πάρει 25 εκατ. και το αρμόδιο υπουργείο Μετανάστευσης 12 εκατ. ευρώ.

Στη χρηματοδοτική στήριξη ύψους 1,6 δισ. ευρώ που έχει χορηγήσει η Επιτροπή από το 2015 ώστε να αντιμετωπιστούν οι μεταναστευτικές προκλήσεις στην Ελλάδα έρχονται να προστεθούν 31,1 εκατ. προκειμένου να στηριχθούν οι προσωρινές υπηρεσίες που προσφέρονται στους μετανάστες, όπως η υγειονομική περίθαλψη, η διερμηνεία, η σίτιση και η βελτίωση της υποδομής του Κέντρου Υποδοχής και Ταυτοποίησης στο Φυλάκιο του Έβρου, στη Βόρεια Ελλάδα.

Επιπλέον ποσό ύψους 6,4 εκατ. χορηγήθηκε στον Διεθνή Οργανισμό Μετανάστευσης (ΔΟΜ) για βελτίωση των συνθηκών υποδοχής και παροχή στήριξης όσον αφορά τη διαχείριση των εγκαταστάσεων σε επιλεγμένες τοποθεσίες στην ηπειρωτική χώρα.

Follow the money
Όπως και να μοιράστηκε η πίτα, γεγονός είναι ότι η ελληνική κυβέρνηση δεν έλαβε σημαντικά ποσά αυτών των κονδυλίων, δεδομένου ότι δεν ολοκληρώθηκε ο στρατηγικός σχεδιασμός που απαιτούνταν. Παρά τις διαβεβαιώσεις του υπουργού Δημήτρη Βίτσα, η χώρα μας παρουσιάζει πλήρη ανεπάρκεια στην απορρόφηση εγκεκριμένων ευρωπαϊκών κονδυλίων ύψους τουλάχιστον 500 εκατ. ευρώ, για τη διαχείριση των μεταναστευτικών ροών. Επίσης, έκτακτων πόρων που έχουν ήδη ζητηθεί, κυρίως εξαιτίας γραφειοκρατικών εμποδίων.

Η «Υπηρεσία Διαχείρισης Ευρωπαϊκών Προγραμμάτων, Ασύλου, Υποδοχής και Ένταξης», η λειτουργία της οποίας αποτελεί προϋπόθεση για τη ροή κονδυλίων προς την Αθήνα, δεν έχει συγκροτηθεί καταλλήλως, δεν έχει κτίριο για να στεγαστεί ούτε, φυσικά, προσωπικό! Πάντως, οι ΜΚΟ πλουτίζουν την ώρα που η Ελλάδα «πνίγεται» από πρόσφυγες-μετανάστες και οι πρόσφυγες-μετανάστες πνίγονται στη Μεσόγειο κυριολεκτικά.

Δίχως στρατηγική
Το ελληνικό κράτος, όμως, δεν έφτιαξε την αρχή που θα τα διαχειριζόταν, ούτε χάραξε στρατηγική. Η αποτυχία των υπουργείων Μεταναστευτικής Πολιτικής αλλά και Ανάπτυξης να δημιουργήσουν μια αποτελεσματική αρχή διαχείρισης των ευρωπαϊκών κονδυλίων (και πρόσβασης σε αυτά) έχει φέρει τους πιο ευάλωτους πρόσφυγες σε τραγική κατάσταση.
Οι ηγέτες της Ευρώπης προσέφεραν επιπλέον χρήματα ως έκτακτη βοήθεια στην Ελλάδα, ώστε αυτή να στεγάσει 50.000 πρόσφυγες.

Παρά τη συμφωνία, ήταν σαφές πως η Ελλάδα ελάχιστα άλλαξε την τακτική της. Μια ομάδα της ΕΕ που επισκέφθηκε σημεία ελέγχου στον Έβρο και σε νησιά διαπίστωσε πως «καμία προετοιμασία δεν έμοιαζε να υπάρχει, ή έστω να σχεδιάζεται. Απλά καταγράφουν τους μετανάστες και τους αφήνουν να φύγουν». Ενδεικτικό της κατασπατάλησης πόρων είναι και το κέντρο υποδοχής «Απάνεμο» στην Λέσβο. Αν και στοίχισε περί το ένα εκατ. ευρώ, έμειναν στα χαρτιά οι σχεδιασμοί βελτίωσης των συνθηκών στα υπάρχοντα hot spots, ενώ είχε ήδη προβλεφθεί το ποσόν 186 εκατ. ευρώ.

Προκειμένου να λειτουργήσουν τα κέντρα υποδοχής, δόθηκαν χρήματα και στο υπουργείο Αμύνης. Η αρμοδιότητα διαχείρισης του προσφυγικού, όμως, εν τέλει διασκορπίστηκε σε διάφορα υπουργεία. Μια σειρά νομοθετικών παρεμβάσεων που πέρασαν από το Ελληνικό Κοινοβούλιο πρόβλεπαν, μάλιστα, πως δεν χρειαζόταν να γίνεται λογιστικός έλεγχος στα συμβόλαια που υπογράφονταν και είχαν σχέση με το προσφυγικό.

Αυτό κλιμάκωσε την χαοτική κατάσταση. Στο Ωραιόκαστρο, όπου το υπουργείο είχε μετρήσει επισήμως 604 άτομα, ήταν παρόντες μόνο 135. Οι φροντιστές του καταυλισμού, που λάμβαναν 5,5 ευρώ καθημερινά για κάθε έναν απ’ τους πρόσφυγες, παραδέχτηκαν πως γνώριζαν για την ασυνέπεια στα νούμερα και τόνισαν πως σέρβιραν καθημερινά 200 γεύματα, ενώ συνέχιζαν να παίρνουν χρηματοδότηση που βασιζόταν στα επίσημα νούμερα των 600 προσφύγων.

Σε μαύρο πηγάδι
Ευρωπαίοι αξιωματούχοι θεωρούν πως τα χρήματα που δόθηκαν ήταν δυσανάλογα πολλά σε σχέση με την αξιοποίησή τους. Υπολογίζεται ότι για κάθε 100 ευρώ που δόθηκαν, τα 70 ευρώ χαραμίστηκαν. Έπεσαν σε ένα μαύρο πηγάδι, ή καλύτερα κατέληξαν σε μαύρες τσέπες. Αυτό γίνεται ακόμα πιο σαφές αν αναλογιστεί κανείς ότι για κάθε πρόσφυγα δόθηκαν στην Ελλάδα λίγο πάνω από 13.100 ευρώ!

Ακόμα πιο αξιοπερίεργο, μάλιστα, είναι πως την ίδια στιγμή που είχαν δοθεί εκατοντάδες εκατ. ευρώ σε ΜΚΟ πιστοποιημένες από το υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής, οι Έλληνες φορολογούμενοι καλούνται, μέσω του προϋπολογισμού, να καλύψουν ποσά για παροχές προς τους πρόσφυγες και μετανάστες.

Η κυβέρνηση κατηγορεί εδώ και χρόνια τις ΜΚΟ και ως ένα βαθμό έχει και δίκιο. Από την άλλη, η διαδικασία για να λάβει μία ΜΚΟ χρηματική βοήθεια είναι εξαιρετικά αυστηρή. Χρειάζεται κατ’ αρχήν να υπογράψει συμφωνία συνεργασίας με την Κομισιόν και η διαδικασία ελέγχου και έγκρισης μπορεί να πάρει και έναν χρόνο. Ο πρώην υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής Γιάννης Μουζάλας απέδιδε το πρόβλημα αποκλειστικά και μόνο στο γεγονός ότι μέρος των χρημάτων διατίθετο απευθείας στις ΜΚΟ, αντί στην ελληνική κυβέρνηση.

Από την άλλη, δεν ήταν λίγοι εκείνοι που του επέρριπταν ευθύνες, επειδή αρνείτο να παραχωρήσει βασικές αρμοδιότητες στη νεότευκτη γενική γραμματεία, στο πλαίσιο συντονισμένης προσπάθειας να καθιερωθεί ένα «παράλληλο σύστημα», κατά το οποίο η διάθεση ευρωπαϊκών κονδυλίων θα ελέγχεται από έναν στενό κύκλο συμβούλων.

Στο πλαίσιο του ρεπορτάζ επιβεβαιώθηκε η έντονη παρουσία των ΜΚΟ, αλλά και η τεράστια ανικανότητα της ελληνικής κυβέρνησης να απορροφήσει τα ευρωπαϊκά κονδύλια που περιμένουν προς εκταμίευση. Όσο κι αν φαίνεται αδιανόητο, «τεράστια ποσά περιμένουν στα ταμεία της ΕE για να βοηθήσουν τους πρόσφυγες και η Αθήνα σφυρίζει αδιάφορα»…

slpress.gr

Πηγή Το μεγάλο πάρτι γύρω από το μεταναστευτικό με αριθμούς…

Tο ΚΙΝΑΛ σύντομα θα βρεθεί ενώπιον μίας ακόμη δοκιμασίας. Και αυτή αφορά την ψηφοφορία για…
τη συμφωνία των Πρεσπών. Το αναφέρω επειδή όλοι ετοιμάζονται να λάβουν τα μέτρα τους μετά το δημοψήφισμα της επόμενης Κυριακής στη γειτονική χώρα.

Κι αυτό διότι μαθαίνω ότι μπορεί ο Γιώργος Παπανδρέου να (ξανα)κάνει τον γύρο του κόσμου, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν ασκεί πίεση στο ΚΙΝΑΛ να ψηφίσει υπέρ.

Το ίδιο πρόβλημα, βέβαια, αντιμετωπίζει και το Ποτάμι. Γιατί μπορεί να θεωρείται δεδομένο το «ναι» του Σταύρου Θεοδωράκη και του Σπύρου Δανέλλη, για παράδειγμα, αλλά ουδείς γνωρίζει τι τελικά θα κάνουν ο Γρηγόρης Ψαριανός και ο Γιώργος Αμυράς. Μεγάλο ερώτημα υπάρχει και για τη στάση του Σπύρου Λυκούδη.

Ακόμη και για το αν θα παραστεί στο συνέδριο. Κατά τα λοιπά, όλοι οι προαναφερθέντες περιμένουν να δουν τι θα κάνει η Ν.Δ., καθώς θεωρούν ότι θα ασκηθούν μεγάλες διεθνείς πιέσεις στον Κυριάκο Μητσοτάκη…

«ΤοΚονκλάβιο» – kathimerini.gr

Πηγή Πιέσεις επί πιέσεων…

1. Λάθος μέγεθος

1

via Babycenter

2. Να φοράτε ΠΑΝΤΑ εσώρουχα την ημέρα! Είναι θέμα υγιεινής

2

via Instagram / @lavieenrose

3. Μπορείτε όμως να τα παραλείψετε τη νύχτα για να… δροσιστείτε

3

via Instagram / @victoriassecret

4. Να κουμπώνετε το σουτιέν σας στη μεσαία σκάλα

4

via Instagram / @victoriassecret

5. Προτιμάτε να κρύβετε τις τιράντες του σουτιέν σας

5

via aagdolla

6. Όσο όμορφο κι αν είναι το σουτιέν σας, δεν ενδιαφέρει κανέναν…

6

via Instagram / @tarnanensara

7. Να ανανεώνετε τα εσώρουχά σας τουλάχιστον μια φορά το χρόνο

7

via Instagram / @aerie

8. Φροντίστε τα στpινγκ σας να μην είναι υπερβολικά μικρά

Το εσώρουχο πρέπει να σας προστατεύει από βακτήρια….

8

via Victoria’s Secret

9. Όταν γυμνάζεστε να φοράτε πάντα αθλητικό σουτιέν

9

via Instagram / @nancyroseperformance

10. Να έχετε εσώρουχα για κάθε περίσταση

10

via Instagram / @lavieenrose

11. Τα σετάκια θα σας κάνουν να αισθανθείτε πιο σέξι

11

via Instagram / @lasenza

12. Να πλένετε τα εσώρουχά σας στο χέρι για να διατηρήσουν τη φόρμα τους

12

via Instagram / @aerie

Credits: Diply

The post 12 συνηθισμένα λάθη που κάνετε με τα εσώρουχά σας appeared first on LINE LIFE.

Πηγή 12 συνηθισμένα λάθη που κάνετε με τα εσώρουχά σας

Το τελευταίο διάστημα άρχισε η προσπάθεια να καλλιεργηθεί ένα νέο κλίμα ηττοπάθειας κάτω από ένα συνεχές σοκ καθώς οι Έλληνες έντρομοι πληροφορούνται σχεδόν καθημερινά πρωτοφανείς εχθρικές συμπεριφορές και πολιτικές αποφάσεις από την ίδια τους την κυβέρνηση.

Τελευταία κυκλοφορούν δημοσιεύματα και άρθρα, που δηλώνουν ότι η Ελλάδα τελείωσε.
Παρουσιάζουν την Ελλάδα ως τελειωμένη δήθεν καλοπροαίρετα δήθεν αντικειμενικά όμως με υποβόσκουσα σκοπιμότητα. Αυτή είναι η επιθυμία τους γι αυτό εργάστηκαν φιλότιμα τις τελευταίες δεκαετίες, αυτός ήταν ο στόχος.
Όπως και πριν έτσι και τώρα πολλοί έπεσαν σε αυτή την παγίδα αναμεταδίδοντας αυτά τα άρθρα και συμβάλλοντας στην δημιουργία αυτού του κλίματος.

ΟΧΙ ΛΟΙΠΌΝ Η ΕΛΛAΔΑ ΔΕΝ ΠΈΘΑΝΕ και ξέρετε γιατί;

Εμείς δε θα την αφήσουμε να πεθάνει.

Εμάς δε μας λογαριάσατε αλλά από εμάς θα έρθει η τιμωρία σας.

Ο Αετός ήταν πάντα το σύμβολο του Δία και της Ελλάδος.
Το σύμβολο των εχθρών της Ελλάδος είναι το κοράκι.

Η ήττα δεν ταιριάζει στην Ελλάδα κι αυτό θα το δουν σύντομα.

freepen.gr Πηγή Έπρεπε να σε πείσουν ότι εσύ φταις για όλα για να σε γονατίσουν

Νικήτας Σταματελόπουλος «ὁ γενναῖος καὶ ἔντιμος ἥρωας ποὺ πέθανε ξεχασμένος καὶ πάμπτωχος στὶς 25 Σεπτέμβρη τοῦ 1849»

Ἀμαλία Δημητροπούλου
Θεολόγος ἀπὸ τὸ χωριὸ Τουρκολέκα Μεγαλοπόλεως.

Γεννήθηκε τὸ 1782 στὸ χωριὸ Τουρκολέκα Μεγαλουπόλεως, στὴν Ἀρκαδία, καὶ ἦταν γιὸς – τὸ τέταρτο παιδὶ – τοῦ κλέφτη Σταματέλου Τουρκολέκα καὶ τῆς Σοφίας Καρούτσου, ἀδελφῆς τῆς γυναίκας τοῦ Θεόδωρου Κολοκοτρώνη. Ὁ Νικηταρᾶς, λοιπόν, ἦταν ἀνιψιὸς τοῦ Γέρου τοῦ Μοριᾶ.

Κατὰ μία ἄλλη ἐκδοχή, γεννήθηκε τὸ 1784, στὸ χωριὸ Νέδουσα (Μεγάλη Ἀναστάσοβα) Μεσσηνίας.

Τὰ παιδικά του χρόνια τὰ ἔζησε στὸ Τουρκολέκα. Ἑντεκάχρονος, βγῆκε στὸ ἀρματολίκι ἀκολουθώντας τὸν πατέρα του, κοντὰ ἤδη στὰ ἀδέλφια του Νικόλα καὶ Γιάννη.

Ἀργότερα, ἐντάχθηκε στὸ «μπουλούκι» τοῦ περίφημου κλέφτη Ζαχαριᾶ Μπαρμπιτσιώνη. Παντρεύτηκε τὴν κόρη τοῦ Ζαχαριᾶ, τὴν Ἀγγελίνα, μὲ τὴν ὁποία ἀπέκτησαν τρία παιδιά.

Ἦταν ψηλός, ἀδύνατος καὶ μελαχρινός, ἀπαράβγαλτος στὸ τρέξιμο καὶ στὸ πήδημα, ἀπ’ τοὺς πρώτους στὸ ντουφέκι καὶ στὸ γιαταγάνι.

Ἀξιοθαύμαστη ὑπῆρξε ἡ στενή του σχέση μὲ τὸν θεῖο του, τὸν Θεόδωρο Κολοκοτρώνη. Δὲν τὸν ἐγκατέλειψε ποτέ.

Ἐκεῖνο τὸν καιρὸ τὰ Ἑπτάνησα τὰ ἐξουσίαζαν οἱ Ρῶσοι. Ἐντάχθηκε στὸ Ρωσικὸ στρατὸ πολεμώντας ἐναντίον τοῦ Ναπολέοντα στὴν Ἰταλία. Στὴ συνέχεια ἐπέστρεψε στὴ Ζάκυνθο καὶ ὑπηρέτησε αὐτὴν τὴ φορὰ τοὺς Γάλλους, ποὺ στὸ μεταξὺ εἶχαν καταλάβει τὸ νησί.

Στὶς 18 Ὀκτώβρη τοῦ 1818 – ἐνῷ βρισκόταν στὴν Καλαμάτα – μυήθηκε στὴ Φιλικὴ Ἑταιρεία ἀπὸ τὸν Ἠλία Χρυσοσπάθη.

Μὲ τὴν ἔναρξη τῆς Ἐπανάστασης, μαζὶ μὲ τὸν θεῖο του Θεόδωρο Κολοκοτρώνη καὶ ἄλλους ὁπλαρχηγοὺς μπῆκε στὴν Καλαμάτα, στὶς 23 Μαρτίου 1821.

Στὶς 12 – 13 Μάη τοῦ 1821, ἐπικεφαλῆς 800 ἀνδρῶν συμμετεῖχε στὴ νικηφόρα μάχη στὸ Βαλτέτσι. Τὴν παράξενη πολεμική του κραυγὴ Σδρού, ποὺ πρωτοξεφώνησε στὸ Βαλτέτσι, θὰ τὴν κρατήσει σ’ ὅλες τὶς μάχες.

Ἀμέσως μετὰ καὶ ἐνῷ κατευθυνόταν πρὸς τὸ Ναύπλιο μὲ 200 μόλις ἄνδρες, προέκυψε ἡ ἀνάγκη νὰ ἀντιμετωπίσει στὰ Δολιανά, ἰσχυρὴ τουρκικὴ δύναμη 6.000 ἀνδρῶν ὑπὸ τὸν Κεχαγιάμπεη ὑποστηριζόμενη καὶ ἀπὸ πολυβόλα. Ἦταν 18 Μάη 1821. Ἦταν τέτοιος ὁ ἡρωισμός του, ὥστε ἐδῶ ἀκούστηκε γιὰ πρώτη φορὰ βγαλμένο ἀπὸ τὶς καρδιὲς τῶν συναγωνιστῶν του, τὸ παρατσούκλι ποὺ θὰ τὸν συνόδευε σ’ ὅλη του τὴ ζωή. Μὲ αὐτὸ πέρασε στὴν ἱστορία: Τουρκοφάγος.

Ὅλη του ἡ ζωὴ ἕνας ἀγώνας. Μάχη στὴ μάχη, ὅπου τὸν χρειαζόταν ἡ πατρίδα ἐκεῖ πρῶτος βρισκόταν ὁ Νικηταρᾶς.

Μεγάλη ὑπῆρξε ἡ προσφορά του στὴν Ἅλωση τῆς Τριπολιτσᾶς. Ὅταν ἔπεσε ἡ πόλη (23/9/1821) μεταξὺ τῶν ἐλαχίστων ποὺ ἀρνήθηκαν νὰ πάρουν μέρος στὴ διανομὴ τῶν λαφύρων ἦταν καὶ ὁ Νικηταρᾶς.

Τὸν Δεκέμβρη τοῦ ’21, τὸν βρίσκουμε νὰ πολιορκεῖ τὸ Ναύπλιο, ἀνεπιτυχῶς.

Τὸν Ἀπρίλη τοῦ ’22 μὲ 700 παλικάρια παίρνει μέρος στὴ μάχη τῆς Στυλίδας καὶ τῆς Ἁγίας Μαρίνας στὸ πλευρὸ τοῦ Ὀδυσσέα Ἀνδρούτσου.

Ἡ Τουρκία (Ὀοωμανική Αυτοκρατορία) ἐν τῷ μεταξύ, ἀπαλλαγμένη ἀπὸ τὸν Ἀλὴ Πασὰ καὶ τὰ ὅποια ἐσωτερικὰ προβλήματα, παίρνει τὴν ἀπόφαση νὰ συντρίψει κάθε ἀντίσταση στὴν Πελοπόννησο.

Ἀρχηγὸς αὐτῆς τῆς πανστρατιᾶς, ὁρίστηκε ἀρχικὰ ὁ Χουρσὴτ Πασᾶς. Τὴν τελευταία ὅμως στιγμή, ὁ Χουρσὴτ ἀντικαταστάθηκε καὶ ἡ ἀρχηγία δόθηκε στὸν Μαχμοὺτ Πασᾶ, τὸν γνωστό μας Δράμαλη.

Στὰ τέλη τοῦ Ἰούνη τοῦ 1822, τὸ στράτευμα κίνησε γιὰ τὴν Πελοπόννησο. Ἀπ’ ὅπου περνοῦσε ἄφηνε ἀποκαΐδια καὶ ἐρημιά.

Στὶς 5 Ἰούλη, ἡ στρατιὰ πέρασε τὸν Ἰσθμό. Κατέλαβε χωρὶς καμία ἀντίσταση τὴν Κόρινθο καὶ προχώρησε στὴν Ἀργολίδα, περνώντας ἀπὸ τὰ Δερβενάκια.

Ἡ συμβολὴ τοῦ Νικηταρᾶ καὶ αὐτὴν τὴ φορὰ ὑπῆρξε ἰδιαίτερα σημαντικὴ καὶ ἀποφασιστική.

Ἀρχικὰ συμμετεῖχε στὸν ἀπόκρουση τῶν Τούρκων στὰ Δερβενάκια. Κατόπιν ἀνέβηκε στὸν Ἅγιο Σώστη ὅπου κατάφερε νὰ συντρίψει μεγάλο μέρος τοῦ ἐχθροῦ ποὺ ὀπισθοχωροῦσε.

Μετὰ ἀπὸ δύο μέρες ἐπαναλαμβάνει τὸν ἄθλο του στὴ μάχη ποὺ ἔγινε στὸ Ἁγιονόρι.

Ὁ Δράμαλης ποτὲ δὲν μπόρεσε νὰ ξεπεράσει τὴν ντροπὴ τῶν Δερβενακίων. Ἔπεσε σὲ βαριὰ μελαγχολία. Ἀδύναμος καὶ ταλαιπωρημένος ἀρρώστησε ἀπὸ πνευμονία, ἡ ὁποία τὸν ὁδήγησε τελικὰ στὸν θάνατο, ἀνήμερα τῆς γιορτῆς τοῦ Ἁγίου Δημητρίου τοῦ 1822.

Ὁ Νικηταρᾶς ἔλαβε μέρος σὲ πολλὲς μάχες.

Τὸν Νοέμβρη τοῦ 1826 μὲ συμπολεμιστῆ τὸν Γεώργιο Καραϊσκάκη, ἔλαβε μέρος μὲ 800 ἄνδρες, στὴ νικηφόρα μάχη τῆς Ἀράχωβας.

Γύρισε ἐσπευσμένα στὸ Ναύπλιο, γιατί ἀρρώστησε βαριὰ ἀπὸ πλευρίτιδα. Μετὰ τὴ θεραπεία του ἀκολούθησε τὸν Θεόδωρο Κολοκοτρώνη καὶ πῆρε μέρος σὲ πολλὲς μάχες κατὰ τοῦ Ἰμπραήμ.

Γιὰ δεύτερη φορὰ πολέμησε στὸ πλευρὸ τοῦ Καραϊσκάκη στὴν ἄτυχη μάχη τοῦ Φαλήρου τὸν Ἀπρίλη τοῦ 1827.

Μετὰ τὴν ἀπελευθέρωση ἐντάχθηκε στὸ κόμμα τῶν Ρωσοφίλων (Ναπαίων). Πάντοτε ὅμως ἐκεῖνο ποὺ ἐπεδίωκε μὲ ὅλες του τὶς δυνάμεις ἦταν ἡ δικαίωση τῶν ἀγωνιστῶν καὶ ἡ διασφάλιση τοῦ λαοῦ ἀπὸ τὶς ξένες ἐπεμβάσεις.

Στήριξε σθεναρὰ τὸν Κυβερνήτη Καποδίστρια καὶ ὑπῆρξε στενὸς συνεργάτης του.

Στὶς 25 Ἰανουαρίου 1833, φθάνει στὸ Ναύπλιο ὁ Ὄθωνας. Τὸ 1839 θεωρήθηκε ἔνοχος – ἀδίκως – συνομωσίας κατὰ τοῦ Ὄθωνα. Φυλακίστηκε στὸ Παλαμήδι καὶ τὸ 1840 δικάστηκε, κρίθηκε ἀθῶος καὶ ἀφέθηκε ἐλεύθερος. Οἱ Βαυαροὶ ὅμως δὲν δέχθηκαν τὴν ἀπόφαση τοῦ Δικαστηρίου καὶ μὲ ὑπογραφὴ τοῦ Ὄθωνα φυλακίστηκε στὴν Αἴγινα. Μὲ ὅλους τούς διωγμοὺς καὶ τὶς ταλαιπωρίες ὁ Νικηταρᾶς κουράστηκε.

Ἡ ὑγεία του κλονίστηκε σοβαρά. Στὴ δίκη ποὺ ἔγινε στὶς 18 Σεπτέμβρη 1841, δόθηκε ἐντολὴ νὰ προσαχθεῖ καθιστός. Ἀμνηστεύθηκε καὶ ἀποφυλακίστηκε σχεδὸν τυφλός.

Ὁ Νικηταρᾶς μπορεῖ νὰ ὑπόφερε πολλὰ ἀλλὰ ποτὲ δὲν βαρυγκώμησε καὶ ποτὲ δὲν εἶπε πικρὴ κουβέντα γιὰ τὴν πατρίδα.

Ἔμεινε πτωχὸς σὲ ὅλη του τὴ ζωή, ἐνῷ θὰ μποροῦσε νὰ εἶναι πάμπλουτος.

Ἡ πενιχρὴ σύνταξη ποὺ ἔπαιρνε χάριν μίας θέσης γερουσιαστὴ ποὺ τοῦ ἐδόθη, δὲν ἔφθανε «οὔτε γιὰ ζήτω».

Ἡ ἁρμόδια ἀρχὴ ἡ ὁποία χορηγοῦσε θέσεις ἐπαιτείας, εἶχε ὁρίσει μία ὁρισμένη μέρα στὸν ἥρωα, μία θέση, μία μέρα τῆς Ἑβδομάδας κοντὰ στὴν ἐκκλησία τῆς Εὐαγγελιστρίας καὶ τοῦ ἐπέτρεπε (!) νὰ ἐπαιτεῖ κάθε Παρασκευή.

Στὶς 25 Σεπτέμβρη τοῦ 1849, ὁ γενναῖος καὶ ἔντιμος αὐτὸς ἥρωας, πέθανε ξεχασμένος καὶ πάμπτωχος.


Πηγή: Ενωμένη Ρωημοσύνη μέσω averophΠηγή Νικήτας Σταματελόπουλος «ὁ γενναῖος καὶ ἔντιμος ἥρωας ποὺ πέθανε ξεχασμένος καὶ πάμπτωχος στὶς 25 Σεπτέμβρη τοῦ 1849»

Η διαδικασία του αυτοφώρου για δημοσιογράφους, εναντίον των οποίων υποβάλλονται μηνύσεις για συκοφαντική δυσφήμηση, πρέπει να…
καταργηθεί. Ο τρόπος με τον οποίο μπορεί να ρυθμιστεί αυτό μέσα στο συνταγματικό πλαίσιο είναι νομικό θέμα και ενδεχομένως απαιτεί συζήτηση. Αλλά πρώτα και κύρια πρόκειται για ζήτημα ουσίας.

Το σαββατοκύριακο που μας πέρασε, μαζί με όλα τα τραγικά που συνέβαιναν, είχαμε και την υπόθεση του “Φιλελεύθερου”. Οι δημοσιογράφοι που μηνύθηκαν, αναζητήθηκαν από την αστυνομία, αλλά δεν βρέθηκαν. Παρουσιάστηκαν οι ίδιοι αυτοβούλως, ώστε να τους δοθεί η υπέροχη ευκαιρία να τεθούν υπό κράτηση και να παραστήσουν τους ήρωες. Φωτογραφήθηκαν με στελέχη της αντιπολίτευσης, παρέστησαν ότι φοράνε χειροπέδες ενώ δεν φορούσαν και ενεργοποίησαν ένα ολόκληρο σύστημα, που ανέβηκε στα κεραμίδια και άρχισε να φωνάζει για καθεστωτικές αντιλήψεις, Βενεζουέλες και απόπειρες φίμωσης της ελευθερίας του Τύπου. Χρησιμοποίησαν, δηλαδή, κάθε δυνατότητα, μέσα στα όρια του σοβαρού και του γελοίου, ώστε η συγκεκριμένη διάταξη με το αυτόφωρο να λειτουργήσει προς απόλυτο όφελός τους. Τόσο προσωπικό, όσο και δημοσιογραφικό, αφού το ζήτημα πια δεν ήταν η εγκυρότητα αυτών που έγραψαν, αλλά “ο φόβος της εξουσίας απέναντι στην αλήθεια…”.

Στη συζήτηση αυτή έσπευσε να παρέμβει και ο κ. Βενιζέλος, ο οποίος έχει εξαιρετικά ανακλαστικά όταν πρόκειται να ξεπλύνει τον εαυτό του. Ναι, μίλησε για την ελευθερία του Τύπου ο άνθρωπος ο οποίος με τον νόμο 2328/1995 έθεσε τον Τύπο υπό την απειλή της ολοκληρωτικής οικονομικής εξόντωσης, μέσα από τα κατώτατα όρια των αποζημιώσεων που θα έπρεπε να καταβληθούν από δημοσιογράφους και ΜΜΕ σε περίπτωση καταδίκης. Ο αντιπρόεδρος και κορυφαίος υπουργός μια κυβέρνησης που έσυρε στα αυτόφωρα χιλιάδες πολίτες για οφειλές άνω των 5.000 ευρώ προς το Δημόσιο. Και ο οποίος θυμήθηκε τη σχετική επιχειρηματολογία χθες και όχι όταν είχε συλληφθεί ο Βαξεβάνης.

Ακόμα και αν όλες οι περιπτώσεις συλλήψεων δημοσιογράφων δεν είναι σαν τη χθεσινή, η ουσία παραμένει: το μέτρο αυτό δεν προσφέρει απολύτως τίποτα, πέρα από καναδυό 24ωρα ταλαιπωρίας για εκδότες και δημοσιογράφους και άφθονη τροφή για τσακωμούς στα κοινωνικά δίκτυα.

Πρέπει να βρεθεί τρόπος να καταργηθεί μια και καλή και να ξεμπερδεύουμε από αυτή την υπόθεση. Η ιστορία με το αυτόφωρο, πέραν του ότι είναι μια εξαιρετική ευκαιρία για διάφορους να παριστάνουν τους ήρωες, αδικεί συνολικά τη συζήτηση περί ελευθερίας του Τύπου και δημοσιογραφικής δεοντολογίας.

Άγγελος Τσέκερης, Η Αυγή

Πηγή Αυτόφωρο για τον Τύπο…

Είναι η πρώτη φορά που ανοίγει την ψυχή του και μιλά για όσα βίωσε και για όσα έχει νιώσει από εκείνη την αποφράδα μέρα. Στις 23 Ιουλίου έχασε τη γυναίκα του και το μόλις έξι μηνών μωρό του, στη φονική φωτιά στο Μάτι της Αττικής. Ο…
ίδιος, όντας, πυροσβέστης, κλήθηκε να δώσει τη μάχη με τις φλόγες στην Ανατολική Αττική, όταν ενημερώθηκε ότι η φωτιά είχε μπει στον οικισμό.

«Έχω πολλά συναισθήματα αλλά δεν έχω νιώσει ακόμα θυμό. Δεν ξέρω με ποιον πρέπει να θυμώσω. Κάθε μέρα περνάω από όλα τα συναισθήματα εκτός από θυμό. Μέχρι τώρα», δήλωσε στο αυστραλιανό δίκτυο ABCnews, ο πυροσβέστης Ανδρέας Δημητρίου, μιλώντας για πρώτη φορά δημοσίως, μετά την τραγωδία που βρήκε.

Όπως ανφέρει το αποκαλυπτικό ρεπορτάζ του αυστραλιανού δικτύου, ο Αντρέας Δημητρίου προσπάθησε να επικοινωνήσει με τη σύζυγό του, αλλά δεν τα κατάφερε. Όταν έφτασε στην περιοχή, αντίκρισε τα πάντα γύρω από το σπίτι του να έχουν παραδοθεί στις φλόγες.

Όταν η σύζυγός του Μαργαρίτα απάντησε το τηλέφωνο, τον ενημέρωσε ότι είχε κατεβεί με το παιδί τους στην παραλία. Ο Ανδρέας Δημητρίου, πέρασε μέσα από τις φλόγες για να μεταβεί στην παραλία. Εκεί βρήκε τη σύζυγό του αναίσθητη με το έξι μηνών μωρό τους στο πλάι της. Ο θάνατος του μωρού διαπιστώθηκε στο νοσοκομείο. Η Μαργαρίτα, δεν ξύπνησε ποτέ από το κώμα και έφυγε από τη ζωή 12 ημέρες αργότερα. Ήταν ο τραγικός επίλογος μίας από τις 99 ιστορίες των ανθρώπων που χάθηκαν εκείνο το απόγευμα του Ιουλίου στην Ανατολική Αττική.

gynaika01

«Είναι κάτι που δεν μπορείς να υπομείνεις εύκολα», τονίζει ο Ανδρέας στο ABCnews και προσθέτει: «Κάτι που εύχεσαι να μην περάσει κανένας, ούτε καν ο εχθρός σου». «Αισθάνομαι πολλά, αλλά όχι θυμό, με την έννοια ότι δεν ξέρω με ποιον να οργιστώ. Να είμαι θυμωμένος με τον Θεό; Να είμαι θυμωμένος με τους ανθρώπους; Να είμαι θυμωμένος με τον εαυτό μου; Να είμαι θυμωμένος γενικότερα;», τονίζει με όση δύναμη ψυχής διαθέτει ο πατέρας και σύζυγος που έχασε τα πάντα μέσα σε λίγες ώρες.

mwro02

protothema.gr

Πηγή Η εξομολόγηση του πυροσβέστη που έχασε την οικογένειά του στο Μάτι…



Θράκη: Μειονοτική εκπαίδευση 

ή ελληνο-τουρκική μπίζνα;

Οι εξελίξεις των τελευταίων ωρών 

και η σιωπή των τελευταίων δεκαετιών


Γράφει ο Γεωργίου Μιχαήλ


Καταλήψεις σε δημοτικά μειονοτικά σχολεία στην Θράκη. Συγκεκριμένα, στην πόλη της Ξάνθης και στα «γνωστά» για την τουρκοφροσύνη τους κεφαλοχώρια του Εχίνου και του Κενταύρου. Αίτημα των καταληψιών, η λειτουργία των δημοτικών μειονοτικών σχολείων με βιβλία Ελληνόγλωσσου εκπαιδευτικού προγράμματος, ίδια με αυτά που έχουν τα δημόσια σχολεία όλης της χώρας…

Στο σημείο αυτό η εικόνα που σχηματίζεται είναι τελείως παραμορφωτική και δεν έχει σχεδόν καμία σχέση με την πραγματικότητα, αφού, όπως μαθαίνουμε, αυτό που παρουσιάζεται ως θετική εξέλιξη στην πραγματικότητα είναι μια «χορογραφία» που στήθηκε με τη γνωστή «μαεστρία» του τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής, σε αγαστή συνεργασία με τους ανθρώπους που διαθέτει η Άγκυρα στο κυβερνών κόμμα.

Η μάσκα της μετατροπής από μειονοτικά σε δημόσια

Από τα μέσα της προηγούμενης εβδομάδας έγιναν συσκέψεις στα μειονοτικά σχολεία της περιοχής της Ξάνθης. Συσκέψεις, στις οποίες οι διευθύνσεις των σχολείων αυτών και των γονέων και κηδεμόνων. Συσκέψεις στις οποίες τέθηκε το ερώτημα των σχολικών βιβλίων και «αποκαλύφθηκε» η διάθεση της κυβέρνησης να διατεθούν βιβλία που χρησιμοποιούνται σε όλα τα υπόλοιπα δημοτικά σχολεία της χώρας… Και αυτή η «διάθεση» πατριωτικής έξαρσης της κυβέρνησης ήταν το τυράκι στην φάκα…

Οι γονείς των μαθητών «ξαφνικά» και στο μεγάλο σύνολό τους «προσαρτήθηκαν» στην «ιδέα» διδασκαλίας των μικρών μουσουλμανοπαίδων με ελληνικά βιβλία! Να τονιστεί, πως δημόσια σχολικά βιβλία δεν υπάρχουν για να δοθούν στους μαθητές… Θα δοθούν κάποια στιγμή, που όμως δεν έχει προσδιοριστεί… Θα είναι δημόσια τώρα τα μειονοτικά σχολεία, αλλά θα λειτουργούν με βιβλία που ΔΕΝ έχει το δημόσιο.

Αυτή η ξαφνικά στροφή ανθρώπων που ήταν εγνωσμένης τουρκοφροσύνης δεν μας ξάφνιασε, αφού ήταν αναμενόμενη και μέσα στα πλαίσια δημιουργίας μιας εικονικής πολιτικής οπισθοχώρησης της Άγκυρας (όπως ακριβώς συνέβη και με την οδηγία της Άγκυρας προς τους τούρκους ψαράδες να μην διεισδύουν στα ελληνικά χωρικά ύδατα), σε μια αγωνιώδη προσπάθεια του Ερντογάν να «χτίσει καλό πρόσωπο» στην Δύση και να σκιαγραφήσει μια διάθεση «επιστροφής του ασώτου»… Κι ενώ οι διαθέσεις του τούρκου προέδρου (σουλτάνου) είναι καταγεγραμμένες επαρκώς, στην περίπτωση της Ελλάδας και της Ελληνικής Θράκης, κάποιοι στην ελληνική κυβέρνηση εξακολουθούν να μην θέλουν να κατανοήσουν ή να ομολογήσουν πως η τουρκική πολιτική ακολουθεί τα γνωστά της βήματα του ανατολίτικου παζαριού, δίνοντας ένα και παίρνοντας δέκα…!

Χθες, Δευτέρα, η αρχή της «αλλαγής πορείας» έγινε σε τρία κεντρικά σημεία του νομού Ξάνθης. Στην πόλη της Ξάνθης και στα κεφαλοχώρια του Εχίνου και του Κενταύρου. Σήμερα, Τρίτη, σύμφωνα με τις πληροφορίες μας, τα σχολεία υπό κατάληψη πρόκειται να γίνουν πολλά περισσότερα. Και δεν θα πρόκειται για «στροφή» προς την (διαπιστωμένα κατά πολύ αποδοτικότερη για τα παιδιά) ελληνική δημόσια εκπαίδευση. Είναι και θα είναι μια επίδειξη ισχύος, μια επίδειξη που σε ένα φυσιολογικό κράτος θα σήμαινε συναγερμό, όχι τόσο για την ικανότητα και δυνατότητα επηρεασμού μερικών χιλιάδων ανθρώπων, αλλά για το που μπορεί να φτάσει και τι εντολές μπορεί να δώσει ο οργανωτής ενός αλλοπρόσαλλου (σύμφωνα με το μέχρι χθες) παρελθόντος των στοχεύσεων του εντολέα (Ερντογάν) στην συγκεκριμένη περιοχή (Θράκη).

Όταν υπάρχουν απορίες, οι υπεύθυνοι εξαφανίζονται

Τις ανησυχίες του εκφράζει και ο Σεμπαϊδίν Καραχότζα, σαν μουσουλμάνος και σαν γονέας, τονίζοντας το αυτονόητο -που όμως δεν έχει υλοποιήσει καμία κυβέρνηση μέχρι σήμερα, δηλαδή το κλείσιμο των μειονοτικών και την δημιουργία και λειτουργία ΜΟΝΟ δημόσιων σχολείων. Εκπαίδευση χωρίς βιβλία του προγράμματος Φραγκουδάκη, χωρίς βιβλία στην τουρκική γλώσσα, χωρίς καν την χρήση της τουρκικής γλώσσας, ούτε καν σαν δεύτερης ή τρίτης επιλογής εκμάθησης ξένης γλώσσας.


Γράφει λοιπόν ο κ. Καραχότζα:

«Πολύ ξαφνικός για να είναι αληθινός αυτός ο ξεσηκωμόςΓράφει ο Σέμπα ΚαραχότζαΕπειδή ορισμένοι αναγνώστες της XANTHINET εξέφρασαν κάποιες απορίες σχετικά με τις αντιδράσεις γονέων και μαθητών σε κάποια από τα μειονοτικά δημοτικά σχολεία της Ξάνθης και κυρίως εξέφρασαν απορίες ως προς τη διαφορά των περιβόητων βιβλίων Φραγκουδάκη με εκείνα που διδάσκονται στα δημόσια ελληνόφωνα δημοτικά σχολεία, θεώρησα απαραίτητο να κάνω ορισμένες διευκρινήσεις για την καλύτερη κατανόηση της υφιστάμενης κατάστασης.Εδώ και πολλά χρόνια στα μειονοτικά δημοτικά σχολεία της Θράκης δε χρησιμοποιούνται τα βιβλία που υπάρχουν σε όλα τα ελληνόφωνα δημόσια δημοτικά σχολεία της χώρας αλλά τα βιβλία του γνωστού προγράμματος Φραγκουδάκη. Ένα πρόγραμμα για το οποίο η ελληνική πολιτεία ξόδεψε δεκάδες χιλιάδες ευρώ και το οποίο υποτίθεται πως θα βοηθούσε τα μουσουλμανόπαιδα της Θράκης να μάθουν καλύτερα την ελληνική γλώσσα. Τα αποτελέσματα καλύτερα να μην τα σχολιάσω.Για λόγγους που πραγματικά δε γνωρίζω αλλά ελπίζω να μάθω σύντομα, ξαφνικά ένα πρωί οι γονείς ορισμένων μειονοτικών σχολείων της Ξάνθης θυμήθηκαν πως δεν τους αρέσουν τα βιβλία του προγράμματος Φραγκουδάκη. Να ξεκαθαρίσω εδώ πως εγώ από την αρχή ακόμα ήμουν κατά αυτού του προγράμματος και κατά των συγκεκριμένων βιβλίων.Ενώ λοιπόν μέχρι τώρα ήταν κάθε χρόνο δεδομένο πως στα μειονοτικά σχολεία της Θράκης θα χρησιμοποιούνται τα βιβλία Φραγκουδάκη (ελληνόφωνο πρόγραμμα) ξαφνικά οι δάσκαλοι πήραν την εντολή να αποφασίσουν εκείνοι αν θα χρησιμοποιήσουν τα βιβλία της Φραγκουδάκη ή τα βιβλία που χρησιμοποιούνται στα δημόσια ελληνόφωνα δημοτικά σχολεία.Μια παρατήρηση; Από πότε κύριοι του Υπουργείου Παιδείας είναι δουλειά των δασκάλων να αποφασίζουν ποια βιβλία θα χρησιμοποιήσουν; Δουλειά των δασκάλων είναι να διδάσκουν και όχι να αποφασίζουν τι θα διδάξουν. Την απόφαση αυτή έπρεπε να τη λάβει το Υπουργείο Παιδείας και κανένας άλλο.Μια ακόμα παρατήρηση μου: Διαβάζω ξαφνικά ανακοινώσεις με αίτημα την ισότιμη εκπαίδευση μουσουλμάνων και μη μουσουλμάνων μαθητών. Προφανώς σε κάποιους αρέσει να παίζουν με τις λέξεις ή να βγάζουν ανακοινώσεις που μοναδικό σκοπό έχουν τις εντυπώσεις.Ισότιμη εκπαίδευση κύριοι σημαίνει ένα και μόνο πράγμα. Κατάργηση των μειονοτικών δημοτικών σχολειών και λειτουργία δημόσιων ελληνόφωνων δημοτικών σχολείων σε όλους τους μουσουλμανικούς οικισμούς της Θράκης. Όλα τα άλλα είναι «σε δουλειά να βρισκόμαστε»Σωστή η απόφαση των δασκάλων:Όπως αναφέρω και στο ρεπορτάζ που η XANTHINET δημοσίευσε το μεσημέρι, δάσκαλος που εργάζεται σε ένα από αυτά τα μειονοτικά σχολεία μου ξεκαθάρισε πως επιλέχθηκαν τα βιβλία της Φραγκουδάκη επειδή η ύλη τους είναι πολύ πιο εύκολη κι άρα κατάλληλη για μαθητές που δε γνωρίζουν καλά την ελληνική γλώσσα. Αυτοί οι μαθητές με τα συγκεκριμένα προβλήματα στην ελληνική γλώσσα όπως μου είπε ο δάσκαλος, δε θα μπορέσουν να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις των βιβλίων που χρησιμοποιούνται στα μη μειονοτικά σχολεία.Έχουν δίκιο οι δάσκαλοι:Πολύ σωστό το αίτημα των δασκάλων να αποφασίσει το ίδιο το Υπουργείο Παιδείας για το ποια βιβλία θα διδάσκονται στα μειονοτικά δημοτικά σχολεία της Θράκης.Ένα πολύ σημαντικό ερώτημα:Αυτοί οι γονείς από μόνοι τους ξαφνικά αποφάσισαν πως δεν τους αρέσουν τα βιβλία της Φραγκουδάκη ή πίσω απ’ όλη αυτή την κινητοποίηση κρύβεται κάποιος από τους γνωστούς παράγοντες του Τουρκικού Προξενείου της Κομοτηνής; Στο ερώτημα αυτό δε μπορώ να σας απαντήσω, τουλάχιστον όχι ακόμα.Για ένα να είστε σίγουροι. Όχι μόνο το πρόγραμμα Φραγκουδάκη αλλά και τα ίδια τα μειονοτικά σχολεία καταστρέφουν το μέλλον αθώων παιδιών. Όσοι γονείς το κατάλαβαν αυτό έχουν ήδη πάρει τα παιδιά τους από το μειονοτικό και τα έστειλαν στο ελληνόφωνο.Για τους υπόλοιπους μόνο ένα μήνυμαΞΥΠΝΗΣΤΕ ΠΡΙΝ ΚΑΤΑΣΤΡΑΦΕΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΣΑΣ»

Και όταν ένας γονιός, μουσουλμάνος της Θράκης, ανησυχεί παρατηρώντας τις εξελίξεις, το μόνο βέβαιο είναι πως οι στόχοι της Άγκυρας, αλλά και οι στοχεύσεις της ελληνικής κυβέρνησης (ή του κόμματος του ΣΥΡΙΖΑ) αρχίζουν να διακρίνονται αρκετά έντονα.

Στην ουσία πρόκειται για μια καλοσχεδιασμένη «χορογραφία» μεταξύ της κυβέρνησης (η οποία εμφανίζεται να «πατάσσει» την ισχύ της Άγκυρας στην περιοχή) και της Άγκυρας, που έχει πάρει πολλά (έως και δεμένους πισθάγκωνα γκιουλενιστές που παραδόθηκαν με κουκούλες στις τουρκικές αρχές μέσω των συνόρων του Έβρου) και σχεδιάζει να υφαρπάξει πολλά περισσότερα από την παραπαίουσα και πανικόβλητη συγκυβέρνηση των Τσίπρα – Καμμένου.

Τα καινοφανή στοιχεία της παραχωρηθείσας «ελευθερίας αποφάσεων και κινήσεων» που δίνονται από την πλευρά του τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής προβληματίζουν. Και ο προβληματισμός αυτός αυξάνεται κατακόρυφα όταν διαπιστώνουμε πως την ίδια διάθεση «ελευθερίας αποφάσεων και ενεργειών» «παραχωρεί» και η ελληνική κυβέρνηση στους δικούς της υπαλλήλους.

Πιέσεις για να φορέσει μαντήλα μουσουλμάνα νοσοκόμα κατά τη διάρκεια της πρακτικής άσκησης

Η «ελευθερία», μάλιστα, που δίνεται στους δασκάλους των σχολείων, να αποφασίσουν οι ίδιοι (σαν να μην υπάρχει υπουργείο, σαν να μην υπάρχει κυβερνητική πολιτική), φέροντας οι ίδιοι το βάρος της ευθύνης της ό,ποιας επιλογής, μας θυμίζει μια άλλη περίπτωση που έγινε πριν από ενάμιση περίπου μήνα στο νοσοκομείο της Ξάνθης, όπου εμφανίστηκε μια μουσουλμάνα νοσηλεύτρια (η οποία κάνει την πρακτική της) και ζήτησε από την προϊσταμένη νοσηλεύτρια να φοράει μαντήλα, παραβιάζοντας τον κανόνα ένδυσης των νοσηλευτριών, ο οποίος ισχύει από τις αρχές του προηγούμενου αιώνα.
Κι ενώ η προϊσταμένη αρνήθηκε ευγενικά εκθέτοντας και τους λόγους της άρνησής της, την επομένη ημέρα εμφανίστηκε ο πατέρας της νεαρής μουσουλμάνας νοσηλεύτριας απαιτώντας να φορέσει η κόρη του μαντήλα, προκειμένου να μην παραβιαστούν τα ανθρώπινα και θρησκευτικά της δικαιώματα, εισπράττοντας την ευγενική άρνηση της προϊσταμένης νοσηλεύτριας.
Την αμέσως επόμενη ημέρα το υπουργείο Υγείας επικοινώνησε με την προϊσταμένη νοσηλεύτρια και ζήτησε σχετική πλήρη ενημέρωση, επειδή θα ακολουθούσε σύσκεψη στο υπουργείο για το θέμα αυτό.
Η υπάλληλος του υπουργείου Υγείας δεν γνώριζε τον κανονισμό ένδυσης των νοσηλευτών/νοσηλευτριών και ζήτησε να ενημερωθεί, ενώ πίεσε ευγενικά για υποχώρηση της προϊσταμένης και ικανοποίηση του αιτήματος της νεαρής μουσουλμάνας νοσηλεύτριας στο να φοράει μαντήλα (με την ευθύνη της απόφασης να βαραίνει αποκλειστικά την προϊσταμένη και όχι την Διοίκηση του Νοσοκομείου ή την κυβέρνηση!!!)… Το θαυμαστό της υπόθεσης ήταν πως η υπάλληλος του υπουργείου δεν γνώριζε πως η αρμοδιότητα οποιασδήποτε απάντησης και παρέμβασης ανήκε στον Πρόεδρο του Νοσοκομείου Ξάνθης, όπως επίσης δεν γνώριζε πως αντιπρόεδρος του Δημόσιου Νοσοκομείου Ξάνθης είναι μουσουλμάνος…!

Το ιδιωτικό μειονοτικό Γυμνάσιο – Λύκειο έγινε Δημόσιο!


Στο ίδιο πνεύμα της «συνεργασίας» και της φαινομενικής υποχωρητικότητας της Άγκυρας, είναι και η μετατροπή του ιδιωτικού μειονοτικού Γυμνασίου – Λυκείου Ξάνθης σε δημόσιο, που υπογράφηκε στις 10/9/2018…! Μια «απλή» μεταφορά «χρήσης» που διαγράφει χρέη των ιδιοκτητών, που έλεγαν ότι κληρονόμησαν την επιχείρηση και τώρα δηλώνουν «διαχειριστές». Χρέη τα οποία δημιουργήθηκαν με την πάροδο του χρόνου και ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια –μετά από δικές μας συνταρακτικές αποκαλύψεις για τις συνθήκες λειτουργίας του συγκεκριμένου ιδιωτικού σχολείου- από πρόστιμα σχετικά με κανόνες υγιεινής και, κυρίως, ασφάλειας λειτουργίας του ιδιωτικού αυτού εκπαιδευτικού ιδρύματος. Μετά την απόφαση μεταφοράς του στο Δημόσιο έγιναν εργασίες συντήρησης (ενώ καθυστέρησε κατά μια εβδομάδα η έναρξη λειτουργίας του, αποδεικνύοντας την προχειρότητα και την βιασύνη του εγχειρήματος) και, επιτέλους, άνοιξε μια μικρή πόρτα που θα λειτουργεί ως έξοδος κινδύνου, ενώ ταυτόχρονα έγιναν και εργασίες πυρασφάλειας…! Δηλαδή, το συγκεκριμένο ιδιωτικό μειονοτικό σχολείο (Γυμνάσιο – Λύκειο) λειτουργούσε παραβιάζοντας βασικούς κανόνες σχετικούς με την ασφάλεια των μαθητών του, αλλά και την εκπαίδευσή τους, αφού μαθήματα γινόντουσαν και σε υπόγειες αίθουσες και με μαθητές που κυμαίνονταν μεταξύ 40-42 σε κάθε αίθουσα…

Να υποθέσουμε ότι στις επισκέψεις του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα στο συγκεκριμένο σχολείο, ο ίδιος γνώριζε την επικινδυνότητα του κτιρίου ή να υποθέσουμε πως ο ίδιος -αν και πρωθυπουργός- δεν είχε ιδέα για τους κινδύνους που κυριολεκτικά απειλούσαν τις ζωές των νεαρών μουσουλμάνων;

Αυτή η «παρέμβαση» της ελληνικής κυβέρνησης δημιούργησε πλήθος ερωτημάτων για την λειτουργία του νέου δημόσιου μειονοτικού Γυμνασίου – Λυκείου Ξάνθης. Ερωτήματα σχετικά με την επιλογή των διευθυντικών θέσεων και όχι μόνο. Ερωτήματα, που αν τεθούν δημοσίως, θα λειτουργήσουν ως λαβές νέων απαιτήσεων της Τουρκίας εις βάρος της Ελλάδας και ειδικότερα της Θράκης.

Κλείνοντας, για το συγκεκριμένο θέμα των καταλήψεων, θα πρέπει να γίνει κατανοητή η λειτουργία του τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής (στρατηγείο ανάπτυξης και εκτέλεσης ειδικών επιχειρήσεων της Τουρκίας επί ελληνικού εδάφους), αλλά και να μην ξεχνάμε την δήλωση του ίδιου του τούρκου Προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν σχετικά με τα σύνορα της καρδιάς του που βρίσκονται στην Θεσσαλονίκη.

Δημιουργία κλίματος για «δουλειές» με τα ενεργειακά του Αιγαίου

Το «αλισβερίσι» που γίνεται υπογείως μεταξύ Αθήνας και Άγκυρας είναι βέβαιο πως δεν αφορά μόνο τη Θράκη, αλλά παίζεται και αφορά και τη Θράκη. Πρόκειται για παιχνίδι ψήφων στις εκλογές, αλλά και παιχνίδι εξυπηρέτησης συμφερόντων ενάντιων των Ελληνικών, αλλά και ενάντιων της ακεραιότητας της Ελλάδας. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που αναφέρονται σε «κλείσιμο του ματιού» και σε επερχόμενο deal για «καλές δουλειές», ενώ το γενεσιουργό αίτιο όλων αυτών είναι ο αγώνας που κάνει το κύκλωμα Ερτογάν και το αντίστοιχο διακομματικό Ελληνικό κύκλωμα, σχετικά με το τι μίζα θα πάρει το κάθε κύκλωμα από την εκχώρηση των πετρελαίων του Αιγαίου.

Εξάλλου, στο πρόγραμμα της συνάντησης του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα με τον τούρκο Πρόεδρο Ταγίπ Ερντογάν, έχει καταγραφεί πως θα συζητηθούν θέματα που αφορούν και την Θράκη. Ανακοίνωση που δημιούργησε έντονες ανησυχίες και προβληματισμούς, αφού είναι καταγεγραμμένες επαρκώς τόσο οι ικανότητες στην διαπραγμάτευση, όσο και οι ιδεολογικές και άλλες πεποιθήσεις του κ. Τσίπρα. Δεν είναι, εξάλλου, λίγοι εκείνοι που ακούγοντας την ατζέντα των συνομιλιών Τσίπρα – Ερντογάν, διερωτήθηκαν «τι θα δώσει ο Αλέξης αυτή τη φορά από την Ελλάδα;»…

ΥΓ: Δικαίως διερωτόμαστε, τι σχέση μπορεί να έχουν όλα όσα συμβαίνουν στην Θράκη από τον Μάιο και μετά με την επιχειρησιακή διάλυση του κλιμακίου της ΕΥΠ στην Κομοτηνή, με την μετακίνηση της διοικητού στην Αθήνα και την άρνηση ικανότατων αστυνομικών να μετέχουν στη νέα διοίκηση με έναν διοικητή που επισκέπτεται τη μονάδα τρεις ημέρες την εβδομάδα και μετά το μεσημέρι; Μήπως η προηγούμενη σύνθεση της ΕΥΠ διαλύθηκε με εντολή από τα κεντρικά της Κατεχάκη επειδή δεν συναινούσε σε επιχειρησιακές δράσεις που θεωρήθηκαν λίαν επικίνδυνες για τα εθνικά συμφέροντα; Ή είχε ανακαλύψει δράσεις που απειλούσαν να ξεσκεπάσουν πρόσωπα υπεράνω πάσης υποψίας;

kostasxanΠηγή Τούρκικο "εκπαιδευτικό ξεσάλωμα" στη Θράκη με… υπογραφή της Αθήνας


Του Τάσου Ευαγγελίου

Ερωτήματα που χρήζουν άμεσων απαντήσεων προκαλεί η παραγγελία της εισαγγελέως του Αρείου Πάγου, Ξένης Δημητρίου, να συμπεριληφθεί στη δικογραφία για τη φονική πυρκαγιά στο Μάτι, που κόστισε τη ζωή 99 ανθρώπων, πόρισμα της επιθεωρήτριας δημόσιας διοίκησης, Μαρίας Παπασπύρου, το οποίο αναμένεται να ολοκληρωθεί μετά από μήνες.

Η εξέλιξη αυτή παγώνει ουσιαστικά την ολοκλήρωση της έρευνας του εισαγγελέα Πρωτοδικών, που βρίσκεται στη φάση ολοκλήρωσης και αφορά στην απόδοση ποινικών ευθυνών για την πυρκαγιά και την εκατόμβη νεκρών στο Μάτι τη στιγμή κατά την οποία, όπως αναφέρουν πληροφορίες, ο εισαγγελέας Πρωτοδικών Αθηνών, Ηλίας Ζαγοραίος, αποχωρεί από τη θέση αυτή με τη θητεία του να λήγει.

Η ενέργεια αυτή της Ξ. Δημητρίου προκαλεί έντονες αντιδράσεις σε πολιτικό επίπεδο δεδομένου ότι πληροφορίες έφεραν τον εισαγγελέα Πρωτοδικών Αθηνών, Ηλία Ζαγοραίο να είναι στο τελικό στάδιο της έρευνας, προκειμένου στη συνέχεια να προχωρήσει σε κλητεύσεις συγκεκριμένων προσώπων ως υπόπτων.

Μάλιστα, ο δικηγόρος που εκπροσωπεί τις οικογένειες των θυμάτων, Αντώνης Φούσας, εξέφρασε μιλώντας στο Θέμα FM την έκπληξή του για την εξέλιξη, σημειώνοντας πως αν και δεν γνωρίζει κάτι σχετικά με την παραγγελία της κ. Δημητρίου εκτιμά πως μια τέτοια κίνηση είναι άνευ ουσίας.

Και αυτό διότι, όπως εξήγησε, το πόρισμα της επιθεωρήτριας δημόσιας διοίκησης αφορά τυχόν πειθαρχικά αδικήματα και δεν συνδέεται με τις ποινικές ευθύνες που αναζητεί η Δικαιοσύνη.

Το πάγωμα που προκαλεί στη διαδικασία της έρευνας η παραγγελία αυτή ανάγεται πλέον σε μείζονος σημασίας θέμα, με τα κόμματα της αντιπολίτευσης να παρεμβαίνουν και να ασκούν σκληρή κριτική στην εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, υποστηρίζοντας πως η ενέργεια στην οποία φέρεται να προέβη «είναι πέραν από κάθε λογική».

Η Νέα Δημοκρατία εξέδωσε ανακοίνωση στην οποία χαρακτηρίζει αδιανόητο να παγώνει η εν εξελίξει δικαστική έρευνα για τις φονικές πυρκαγιές στο Μάτι, ενώ τονίζει πως το πόρισμα της κ. Παπαδημητρίου -που διατηρεί στενές σχέσεις με το Μαξίμου- αφορά πειθαρχικά και άλλα ζητήματα άσχετα με τις ευθύνες των υπόπτων που πρέπει να κληθούν βάσει της έρευνας που διεξάγει ο κ. Ζαγοραίος.

Από την πλευρά του το Ποτάμι κάνει λόγο για απροκάλυπτη αιφνιδιαστική παρέμβαση της Εισαγγελέως του Αρείου Πάγου να μπλοκάρει την εισαγγελική διερεύνηση, η οποία αποτελεί απόδειξη για τις βαριές ευθύνες των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. «Δεν ορρωδούν ούτε μπροστά στην εκατόμβη των 99 νεκρών συνανθρώπων μας», επισημαίνει το Ποτάμι και καταλήγει λέγοντας πως «η κυβέρνηση συμπεριφέρεται με απόλυτα κυνικό τρόπο».

Πάντως δεν είναι λίγοι αυτοί που συνδέουν αυτή την εξέλιξη με την προσπάθεια του Μαξίμου να μεταθέσει τις όποιες διώξεις ασκηθούν σε βάθος χρόνου. Και αυτό προκειμένου να αποφύγει το ενδεχόμενο να φτάσει σε εκλογές με ανοιχτούς φακέλους διώξεων ακόμη και κατά στελεχών που ενεπλάκησαν στην υπόθεση της πυρκαγιάς στο Μάτι.

Μάλιστα σημειώνουν ότι αν ο κ. Ζαγοραίος ολοκληρώσει την έρευνα (αναμενόταν εντός της εβδομάδας) και πέσει πάνω σε πολιτικά πρόσωπα οφείλει να την αποστείλει στη Βουλή. Εξέλιξη άκρως αρνητική για την συγκυβέρνηση που έχει πραγματοποιήσει τεράστια προσπάθεια να αποποιηθεί τις όποιες ευθύνες.

Ήδη τα ερωτήματα που τίθενται είναι συγκεκριμένα:

1) Ποιόν εξυπηρετεί αυτή η εξέλιξη;

2) Πόσο σημαντικό είναι για την κλήση ως υπόπτων εμπλεκόμενων προσώπων της κ. Παπαδημητρίου αφού όλοι υποστηρίζουν πως αφορά πειθαρχικά αδικήματα που τυχόν τελέσθηκαν;

3) Κατά πόσο η παραγγελία αυτή δύναται να γίνει αποδεκτή τη στιγμή που χθες κατατέθηκε το πόρισμα του εμπειρογνώμονα των οικογενειών που σύμφωνα με δικαστικούς κύκλους είναι το τελευταίο που αφορά στην υπόθεση της φονικής πυρκαγιάς στο Μάτι;



ΠΗΓΗΠηγή Ερωτήματα και αντιδράσεις για το πάγωμα της έρευνας για το Μάτι

Το Brexit ευνοεί την επιστροφή των Μαρμάρων του Παρθενώνα στην Αθήνα, όπως υποστηρίζει σε σημερινό της άρθρο η δημοσιογράφος του Guardian, Ριάνον Λούσι Κόσλετ, με…
αφορμή επίσκεψή της στην ελληνική πρωτεύουσα την περασμένη εβδομάδα.

Όπως γράφει η Κόσλετ, το μουσείο της Ακρόπολης είναι ένα αρχιτεκτονικό θαύμα που δικαίως έχει αποσπάσει τόσες διακρίσεις. Στο σημείο αυτό, επισημαίνει την «σκόπιμη απουσία» των εκθεμάτων, δηλαδή των Γλυπτών του Παρθενώνα, τα οποία οι Έλληνες ελπίζουν να επιστραφούν κάποια μέρα στην πατρίδα τους.

«Πολλοί αναγνώστες αναμφίβολα θα γνωρίζουν ότι πολλά από αυτά τα ανεκτίμητης αξίας γλυπτά βρίσκονται σε ένα σκοτεινό δωμάτιο του Βρετανικού Μουσείου αφού ο λόρδος Έλγιν τα απέσπασε από τον Παρθενώνα στις αρχές του 1800», εξηγεί στο άρθρο της και προσθέτει: «Αυτό είναι ένα ζήτημα έντονης αντιπαράθεσης, αλλά κι ένα θέμα για το οποίο οι περισσότεροι Βρετανοί, ειδικά οι νέοι και χωρίς ιμπεριαλιστικές απόψεις, αγωνιούν να διευθετηθεί».

Η συντάκτρια μάλιστα επισημαίνει ότι, σε δημοσκόπηση του 2014 της YouGov μόλις το 23% των Βρετανών ήθελαν να παραμείνουν τα Γλυπτά του Παρθενώνα στη χώρα τους.

Τονίζει ότι οι Έλληνες εξακολουθούν να επιθυμούν σφόδρα της επιστροφή τους και ότι το Brexit είναι η ιδανική ευκαιρία για την κυβέρνηση της Αθήνας να ασκήσει πιέσεις προς αυτή την κατεύθυνση. «Στο κάτω κάτω, το Λονδίνο θα χρειαστεί την έγκριση από όλες τις χώρες – μέλη αν συναφθεί συμφωνία για το Brexit».

Το άρθρο συνεχίζει λέγοντας ότι υπάρχουν πολλά ακλόνητα επιχειρήματα για την επιστροφή των Γλυπτών και συμβουλεύει όποιον ενδιαφέρεται για το θέμα να ακούσει τον διάλογο που είχαν νωρίτερα αυτή τη χρονιά ο Άντριου Τζορτζ, ο πρόεδρος της Eπιτροπής για την Επιστροφή των Γλυπτών «Marbles Reunite» και βουλευτής των Φιλελεύθερων Δημοκρατών, και ο ηθοποιός Στίβεν Φράι, που έκαναν έκκληση για την επιστροφή τους.

Αλλά το πιο πειστικό επιχείρημα, γράφει η δημοσιογράφος, προήλθε από ένα μέλος του κοινού που παρακολούθησε τη συζήτηση και το οποίο επισήμανε ότι τα Γλυπτά είναι το μοναδικό έργο τέχνης που δεν θα πρέπει να μοιράζεται: «Δεν θα ήταν περίεργο αν το κεφάλι του Δαβίδ του Μιχαήλ Αγγέλου βρισκόταν στο Βρετανικό Μουσείο και το σώμα στην Γκαλερί Ουφίτσι;», επιχειρηματολόγησε.

Ένα από τα επιχειρήματα που χρησιμοποιούνται συχνά κατά της επιστροφής των Γλυπτών είναι ότι το Βρετανικό Μουσείο είναι ένα μουσείο ανοιχτό σε όλο τον κόσμο o οποίος μπορεί να θαυμάσει παγκόσμιους θησαυρούς. Αντίθετα, γράφει η δημοσιογράφος, το Μουσείο της Ακρόπολης στρεβλά παρουσιάζεται ως απλώς ένα εθνικό μουσείο, «παρά τα εκατομμύρια των τουριστών που επισκέπτονται κάθε χρόνο την κοιτίδα του δυτικού πολιτισμού». Αλλά κατά τη γνώμη μου, συνεχίζει η συντάκτρια του άρθρου, το Brexit καθιστά το επιχείρημα αυτό εντελώς περιττό.

Και καταλήγει: «Μπορεί το Βρετανικό Μουσείο πραγματικά να ισχυριστεί ότι είναι ένα μουσείο για όλο τον κόσμο όταν η βρετανική κυβέρνηση απορρίπτει την ελεύθερη διακίνηση Ευρωπαίων πολιτών προς τη χώρα στις διαπραγματεύσεις για το Brexit; Θεωρώ πως όχι. Στείλτε πίσω στην Αθήνα τα Γλυπτά του Παρθενώνα και θα μπορεί να τα θαυμάζει όποιος πολίτης της ΕΕ επιλέγει να ταξιδεύει στη χώρα, απαλλαγμένος από περιορισμούς».

Πηγή Πώς το Brexit μπορεί να φέρει πίσω τα Γλυπτά του Παρθενώνα…