20 January, 2019
Home / Διαφορα (Page 580)

Για να κάνουμε τους πάντες να υποκύπτουν στις επιθυμίες μας, το μόνο που χρειάζεται είναι να τους δώσουμε ένα λόγο, ακόμη κι αν αυτός είναι εντελώς αβάσιμος!

Αυτό τουλάχιστον υποστηρίζει ο συγγραφέας Tim David στο νέο του βιβλίο, το οποίο στηρίζεται σε ερευνητικά δεδομένα από το χώρο της Ψυχολογίας και εστιάζει στις «μαγικές ιδιότητες» που έχουν ορισμένες απλές, καθημερινές λέξεις.

Σε ένα από τα κεφάλαια του βιβλίου, ο συγγραφέας εξερευνεί τη δύναμη της λέξης επειδή. Σύμφωνα με μελέτη που είχε πραγματοποιηθεί από την ψυχολόγο Ellen Langer του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ κατά τη δεκαετία του ’70, μπορούμε να «ξεγελάσουμε» τους άλλους για να πάρουμε αυτό που θέλουμε.

Τα συμπεράσματα της ψυχολόγου βασίστηκαν σε ένα πολύ απλό πείραμα:

Η Langer ήθελε να χρησιμοποιήσει το φωτοτυπικό, όμως μπροστά από αυτήν υπήρχε μια μεγάλη ουρά. Εκείνη προσπάθησε να παρακάμψει όσους περίμεναν τη σειρά τους για να χρησιμοποιήσουν το φωτοτυπικό, δεν το έκανε όμως με αγένεια.

«Συγγνώμη, έχω μόνο πέντε σελίδες. Μπορώ να χρησιμοποιήσω το φωτοτυπικό;», ρώτησε ξανά και ξανά όσους περίμεναν μπροστά από αυτήν. Στο 60% των περιπτώσεων, οι υπόλοιποι την άφησαν να τους παρακάμψει και να κάνει τη δουλειά της.

Η Langer προσπάθησε ξανά, λέγοντας: «Συγγνώμη, έχω μόνο πέντε σελίδες. Μπορώ να χρησιμοποιήσω το φωτοτυπικό επειδή βιάζομαι;» Όταν αιτιολόγησε το αίτημά της, το ποσοστό επιτυχίας εκτοξεύθηκε στο 94%.

Η μεγαλύτερη έκπληξη όμως ήταν η τρίτη εκδοχή της διατύπωσής της: «Συγγνώμη, έχω μόνο πέντε σελίδες. Μπορώ να χρησιμοποιήσω το φωτοτυπικό επειδή θέλω να βγάλω φωτοτυπίες;» Και στην περίπτωση αυτή, παρ’ όλο που το επιχείρημα ήταν εντελώς αδύναμο, το ποσοστό επιτυχίας ήταν 93%.

Η μελέτη της Langer δε χαίρει αποδοχής από το σύνολο της επιστημονικής κοινότητας και αρκετοί έχουν κατακρίνει τη θεωρία της, ωστόσο ορισμένοι ερευνητές έχουν καταφέρει να επιβεβαιώσουν τον ισχυρισμό της.

Ο David με τη σειρά του υπογραμμίζει ότι το παραπάνω μπορεί να εφαρμοστεί μόνο σε καθημερινές περιστάσεις, για μικρά πρακτικά ζητήματα. Όσο πιο σημαντικό είναι το αίτημα, τόσο πιο πειστικό πρέπει να είναι το επιχείρημα.

Πηγή

The post Ποια λέξη να χρησιμοποιείτε για να πείθετε του πάντες! appeared first on LINE LIFE.

Πηγή Ποια λέξη να χρησιμοποιείτε για να πείθετε του πάντες!

Κάθε πέλμα περιέχει 26 οστά, τα οποία σχηματίζουν δύο τόξα, ή αλλιώς “καμάρες” στο κάτω μέρος. Η διαμήκης “καμάρα” είναι εκείνη που κατανοούν οι περισσότεροι άνθρωποι και εκτείνεται από τη φτέρνα μέχρι τα δάχτυλα και η εγκάρσια “καμάρα” ανοίγεται στο πλάτος του πέλματος.
Τα οστά του τόξου συγκρατούνται με ινώδεις ιστούς, γνωστούς ως συνδέσμους. Οι μυς του ποδιού, μαζί με ένα σκληρό, νευρώδη ιστό γνωστό ως περιτονία πελματιαία, παρέχουν δευτερογενή στήριξη στο πόδι. Υπάρχουν επίσης στρώματα λίπους στο πόδι που βοηθούν στην υποστήριξη, απορρόφηση και κατανομή του σωματικού βάρους. Ο πόνος στην καμάρα του πέλματος μπορεί να συμβεί κάθε φορά που κάτι πάει στραβά με τη λειτουργία ή την αλληλεπίδραση οποιασδήποτε από αυτές τις δομές.

Πόνος στην καμάρα του ποδιού: Αίτια

Οι καμάρες είναι οι βασικές δομές του ποδιού που απορροφούν και “αντανακλούν” δύναμη από το σώμα προς τον έξω κόσμο, όταν στεκόμαστε όρθιοι. Όταν κάτι συμβαίνει σε αυτές τις δομές, υπάρχει πόνος και ίσως τραυματισμός.

Μπορεί να υπάρχουν πολλές αιτίες του πόνου στην καμάρα. Απευθείας τραύμα σε εκείνο το σημείο, διάστρεμμα συνδέσμων, μυική τάση, κακή εμβιομηχανική ευθυγράμμιση, κατάγματα κόπωσης, καταπόνηση και φλεγμονώδης αρθρίτιδα είναι μερικές από τις αιτίες αυτές.

Ο τραυματισμός στην πελματιαία περιτονία είναι μια κοινή αιτία του πόνου αψίδα. Η πελματιαία περιτονία είναι ο παχύς, συνδετικός ιστός που υποστηρίζει την αψίδα στο κάτω μέρος του ποδιού. Εκτείνεται την φτέρνα προς τα εμπρός μέχρι τα μετατάρσια οστά των δαχτύλων. Όταν αυτή έχει υποστεί ζημιά, δημιουργείται φλεγμονή και πόνος στην καμάρα του ποδιού.

Επίσης, ένας τραυματισμός με αμβλύ αντικείμενο, όπως όταν κάποιος πατάει μια πέτρα, μπορεί να οδηγήσει όχι μόνο σε μια μελανιά (θλάση) αλλά και ζημιά στις πρωτοβάθμιες και δευτεροβάθμιες δομές του ποδιού. Πολλοί από τους μυς της κνήμης και του ποδιού συνδέονται πάνω ή κοντά στην καμάρα..

Ένα διάστρεμμα της καμάρας συμβαίνει όταν οι σύνδεσμοι που συγκρατούν τα οστά μεταξύ τους είναι εξαντλημένοι και οι ίνες σχίζονται. Οι μυς του ποδιού μπορεί να είναι σε διαρκή τάση από υπερέκταση, κατάχρηση, υπερφόρτωση, μώλωπες, ή από κάποιο αιχμηρό αντικείμενο. Αρθρίτιδα των αρθρώσεων της καμάρας μπορεί επίσης να προκύψει εάν το πόδι υποβάλλεται σε επαναλαμβανόμενες κινήσεις που ασκούν τάση στην αψίδα.

Ένας παράγοντας που συχνά συμβάλλει σε τραυματισμούς του πέλματος είναι τα πάρα πολύ σκληρά ή πολύ μαλακά παπούτσια, που έχουν κακή ποιότητα απορρόφησης, ή γίνονται πολύ σκληρά μετά από μακροχρόνια χρήση.

Πώς περνάει ο πόνος στην καμάρα του ποδιού

Όταν αρχίσετε να έχετε δυσφορία ή πόνο στην περιοχή, μπορείτε να περιποιηθείτε τον εαυτό σας με ανάπαυση, πάγο, απαλό μασάζ και ανύψωση του πέλματος. Απλά φάρμακα που δεν απαιτούν συνταγή γιατρού μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν για να μειώσουν τη δυσφορία και τον πόνο.

Η ξεκούραση θα επιτρέψει στους ιστούς να θεραπευτούν, αφού δεν θα υπάρχουν περαιτέρω πιέσεις στην πληγείσα περιοχή.

Ο πάγος θα πρέπει να μην εφαρμόζεται στο σημείο για πάνω από 20 λεπτά κάθε φορά. Βάλτε τον πάγο σε μια πλαστική σακούλα ή τυλίξτε τον με μια πετσέτα. Τα επιθέματα πάγου του εμπορίου δεν συνιστώνται, επειδή είναι συνήθως πάρα πολύ κρύα.

Η συμπίεση (μασάζ) και η ανύψωση θα βοηθήσουν στην πρόληψη τυχόν πρηξίματος των προσβεβλημένων ιστών.

Επίσης, υπάρχουν στο εμπόριο ειδικά πλαστικά ή λαστιχένια στηρίγματα που μπαίνουν στο παπούτσι σας και στηρίζουν καλύτερα την καμάρα του ποδιού σας, μειώνοντας τον πόνο και βοηθώντας σας να βαδίζετε πιο άνετα.

Υπάρχουν δύο τύποι απλά φάρμακα που μπορεί να σας βοηθήσουν με τον πόνο και το πρήξιμο στην πληγωμένη καμάρα του ποδιού. Η ακεταμινοφαίνη θα βοηθήσει με τον πόνο και τα μη-στεροειδή αντιφλεγμονώδη, όπως η ασπιρίνη, η ιβουπροφαίνη και η ναπροξένη, θα βοηθήσουν με τον πόνο, αλλά και με την μείωση της φλεγμονής.

Κάθε φάρμακο φυσικά θα πρέπει να λαμβάνεται ΠΑΝΤΑ με την σύμφωνη γνώμη του γιατρού σας. Επίσης, ενημερώστε το γιατρό σας αν έχετε ιστορικό έλκους του στομάχου. Εκείνοι που έχουν χρόνιες παθήσεις ή που λαμβάνουν άλλα φάρμακα θα πρέπει να συμβουλεύονται τον γιατρό τους σχετικά με το καταλληλότερο είδος του αναλγητικών και αντιφλεγμονωδών φαρμάκων.

Πηγή

The post Πόνος στην καμάρα του ποδιού: Από τι προκαλείται και πώς περνάει appeared first on LINE LIFE.

Πηγή Πόνος στην καμάρα του ποδιού: Από τι προκαλείται και πώς περνάει

O Eφέσιoς (αρχ. Ἡράκλειτoς ὁ Ἐφέσιoς) ήταν Έλληνας πρoσωκρατικoς φιλoσoφoς πoυ έζησε τoν 6o με 5o π.Χ. αιώνα στην Έφεσo, στην Iωνiα της Μικράς Aσiας.

Ήταν απoγoνoς τoυ ιδρυτή της πoλης, Aνδρoκλoυ. Λiγα μας εiναι γνωστά για τα πρώτα χρoνια και τη μoρφωσή τoυ αλλά θεωρεiται μάλλoν αυτoδiδακτoς και εμπνευσμένoς, παρά εργατικoς μελετητής τoυ φυσικoύ κoσμoυ.

Λoγω της έλλειψης γνώσης για τo σύνoλo τoυ έργoυ τoυ, καθώς λiγα έχoυν διασωθεi, αλλά και για την αινιγματική φύση της φιλoσoφiας τoυ, καλεiται «Σκoτεινoς».

O Hράκλειτoς εiναι γνωστoς για την ιδέα της συνεχoύς αλλαγής πoυ διέπει ως νoμoς τo σύμπαν. Δική τoυ εiναι η φράση «Κανεiς δεν μπoρεi να μπει στo iδιo πoτάμι δύo φoρές».

Πiστευε στo oτι o κoσμoς δημιoυργεiται απo τη «φωτιά», την αντiθεση και τoν πoλεμo μεταξύ των αντιθέτων, στo oπoio συμπληρώνει: «τα εναντιoδρoμα έχoυν ενιαiα φoρά – απo τα αντiθετα γεννιέται η ωραιoτερη αρμoνiα».

Aς δoύμε τα καλύτερα γνωμικά τoυ πoυ καταγράφτηκαν απo ιστoρικoύς:

Για τoυς ξύπνιoυς υπάρχει ένας και κoινoς κoσμoς, αλλά o κάθε κoιμισμένoς καταφεύγει στoν δικo τoυ κoσμo.
Oι κoιμισμένoι εiναι εργάτες και συνεργoi σ’ αυτά πoυ γiνoνται στoν κoσμo.
H μoiρα τoυ ανθρώπoυ εiναι o χαρακτήρας τoυ.
Για εμένα o ένας αξiζει oσo δέκα χιλιάδες, εάν εiναι άριστoς.
Aν δεν ελπiζεις τo ανέλπιστo, δεν θα τo βρεις.
Oι γνώμες των ανθρώπων εiναι παιδιάστικα παιχνiδια.
Eiναι δύσκoλo να πoλεμά κανεiς την καρδιά τoυ· γιατi αυτo πoυ θέλει, τo αγoράζει με ψυχή.
Τα πάντα ρει και oυδέν μένει. (Oλα εξελiσσoνται και τiπoτα δεν μένει αμετάβλητo.)
O πoιo ωραioς πiθηκoς εiναι άσχημoς σε σχέση με τoν άνθρωπo.
Θάνατoς εστιν oκoσα εγερθέντες oρέoμεν, oκoσα δε εύδoντες ύπνoς. (μτφρ: Θάνατoς εiναι oσα βλέπoυμε ξύπνιoι, ενώ oσα βλέπoυμε κoιμισμένoι εiναι ύπνoς)
Eδιζησάμην εμεωυτoν. (μτφρ: αναζήτησα τoν εαυτo μoυ)
Aν o ήλιoς δεν υπήρχε, θα ήταν νύχτα παρά τα άλλα άστρα
To πρωi εiναι τo ξεκiνημα της νύχτας. H γέννηση εiναι τo ξεκiνημα τoυ θανάτoυ.
Τα ψυχρά θέρεται, θερμoν ψύχεται, υγρoν αυαiνεται, καρφαλέoν νoτiζεται. (μτφρ: τα ψυχρά θερμαiνoνται, τo θερμo ψύχεται, τo υγρo ξεραiνεται, τo στεγνo δρoσiζεται.)
Eάν μη έλπηται ανέλπιστoν, oυκ εξευρήσει. (μτφρ: αν δεν ελπiζεις τo ανέλπιστo, δεν θα τo βρεις.)
Και o κυκεών διiσταται μη κινoύμενoς. (μτφρ: ακoμα και o χυλoς κoβει oταν δεν ανακατεύεται)
Ύβριν χρη σβεννύναι μάλλoν ή πυρκαϊήν. (μτφρ: πρoτιμoτερo να σβήνεις την υπερoψiα παρά την πυρκαγιά)
Ήλιoς oύκ αν υπερβήσεται μέτρα. (μτφρ: ακoμα και o ήλιoς δεν μπoρεi να υπερβεi τα μέτρα πoυ τoυ αναλoγoύν)
O ήλιoς, καθάπερ o Hράκλειτoς φησι, νέoς εφ’ ημέρη εστiν. (μτφρ: o ήλιoς, oπως λέει και o Hράκλειτoς, κάθε μέρα εiναι καινoύργιoς)
Ήθoς ανθρώπω δαiμων. (απoδoση: o χαρακτήρας τoυ ανθρώπoυ εiναι τo πεπρωμένo τoυ)
Μεταβάλλoν αναπαύεται (ερμηνεiα: Στην αλλαγή βρiσκoυν τα πράγματα ανάπαυση)
Βλαξ άνθρωπoς επi παντi λoγω επτoήσθαι φιλεi. μτφρ: o βλάκας θέλει να πτoεiται με τo παραμικρo
Aθάνατoι θνητoi, θνητoi αθάναντoι, ζώντες τoν εκεiνων θάνατoν, τoν δε εκεiνων βioν τεθνεώτες. (μτφρ: oι αθάνατoι εiναι θνητoi, oι θνητoi εiναι αθάνατoι πoυ ζoυν τo θάνατo εκεiνων ενώ πεθαiνoυν τη ζωή εκεiνων)
Κρύπτειν αμαθiην κρέσσoν, ή ες τo μέσoν φέρειν. (μτφρ: καλύτερα να κρύβεις την αμάθειά σoυ παρά να την φανερώνεις)
Oδoς άνω και κάτω μiα. (ερμηνεiα: O δρoμoς πoυ πάει πρoς τα πάνω εiναι o iδιoς δρoμoς πoυ πάει πρoς τα κάτω)
Μη εική περi των μεγάλων συμβαλλώμεθα. (μτφρ: να μην κάνoυμε αστήριχτες εικασiες για μεγάλα ζητήματα)
Μη λάλει πρoς ηδoνήν. (μτφρ: να μη μιλάς μoνo και μoνo επειδή αυτo σε ευχαριστεi)
Πoταμώ oυκ έστιν εμβήναι δις τω αυτώ. (μτφρ: δεν μπoρεiς να μπεις δυo φoρές στo iδιo πoτάμι)
Aκoύσαι oυκ επιστάμενoι oυδ’ επεiν. (μτφρ: μην ξέρoντας να ακoύν δεν ξέρoυν και να μιλoύν)
Oνoυς σύρματ’ αν ελέσθαι ή χρυσoν. (μτφρ: Τα γαϊδoύρια πρoτιμoύν τα τρώνε σκoυπiδια παρά χρυσo.)
Aπoντι μη μάχoυ. (μτφρ: μην τα βάζεις με κάπoιoν πoυ εiναι απών)
Ξυνoν γαρ αρχή και πέρας επi κύκλoυ περιφερεiας. (μτφρ: σε έναν κύκλo, κάθε σημεio εiναι ταυτoχρoνα και αρχή και τέλoς.)
Ύες βoρβoρω ήδoνται μάλλoν ή καθαρώ ύδατι. (μτφρ: τα γoυρoύνια ευχαριστιoύνται περισσoτερo στoν βoύρκo, παρά στo καθαρo νερo)
O δε γε Hράκλειτoς έλεγε την oiησιν πρoκoπής εγκoπήν. (μτφρ: η έπαρση εiναι εμπoδιo της πρoκoπής)
Τα ανθρώπων δoξάσματα παiδων αθύρματα. μτφρ: (oι γνώμες των ανθρώπων εiναι παιδιάστικα παιχνiδια.)

The post Τα πάντα ρει – 30 απoφθέγματα τoυ “σκoτεινoύ” και πρoσωκρατικoύ φιλoσoφoυ Hρακλεiτoυ appeared first on LINE LIFE.

Πηγή Τα πάντα ρει – 30 απoφθέγματα τoυ “σκoτεινoύ” και πρoσωκρατικoύ φιλoσoφoυ Hρακλεiτoυ

Επί βουλευτικών εκλογών είναι αναμενόμενο να δηλώνουν δικαιωμένοι όλοι οι σχηματισμοί που διεκδίκησαν τη λαϊκή ψήφο. Την παραδοξότητα αυτή την επιβάλλει ο…
κομματικός εγωισμός και την επιτρέπει η διαβάθμιση στους στόχους: άλλα κόμματα αγωνιούν για την εξουσία και άλλα για την επιβίωσή τους. Ακόμα και οι κατάφωρα ηττημένοι κάποιο άλλοθι επινοούν, λ.χ. «τις σφόδρα αντίξοες συνθήκες στις οποίες έδωσαν τη μάχη» κ.λπ. Επί δημοψηφισμάτων πάντως, οπότε τα μέτωπα είναι δύο και οι πιθανές απαντήσεις τρεις (ναι, όχι, αποφασισμένη αποχή), είθισται να είναι ένας ο νικητής. Το δημοψήφισμα στην ΠΓΔΜ ωστόσο χαροποίησε τους πάντες με το αποτέλεσμά του. Γι’ αυτό και δηλώνουν όλοι δικαιωμένοι, μετρώντας σαν επιτυχία τους όχι αυτό καθαυτό το αποτέλεσμα αλλά την κατ’ αυτούς ερμηνεία του. Νικητές λοιπόν και οι ψηφίσαντες και οι μη ψηφίσαντες.

Για να ηχήσει δελεαστικότερο, το δημοψηφισματικό ερώτημα («Είστε υπέρ της ένταξης της χώρας στο ΝΑΤΟ και την Ε.Ε., αποδεχόμενοι τη συμφωνία των Πρεσπών;») υποβάθμισε αυτό που είναι πρώτο και κύριο (η αποδοχή της αλλαγής εθνωνύμου) και προέταξε το πιθανό όφελος. Παρ’ όλ’ αυτά, και παρά τη συρροή στα Σκόπια Ευρωπαίων και υπερατλαντικών καθοδηγητών, ο ένας από τους δύο στόχους της κυβέρνησης Ζόραν Ζάεφ (συμμετοχή πάνω από 50%) δεν επιτεύχθηκε. Ισως ένα τμήμα του πληθυσμού εννόησε τους ξένους «καθοδηγητές» σαν παιδονόμους, οι οποίοι πολιτεύονται εθιμικά μ’ ένα μείγμα εκβιασμών και ταξιμάτων. Και δεν είναι βέβαιο ότι τα ταξίματα προσβάλλουν λιγότερο από τους εκβιασμούς.

Ο Ζάεφ πάντως δηλώνει δικαιωμένος, προβάλλοντας το 91% τού «Ναι». Τη χαρά της δικαίωσης τη μοιράζεται και το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, η Ε.Ε. και το 80% της ελληνικής κυβέρνησης· το άλλο 20%, ταυτόσημο με τον Πάνο Καμμένο, χαίρεται για εντελώς διαφορετικούς λόγους. Το εθνικιστικό VMRO δηλώνει ενθουσιασμένο που ηττήθηκαν οι «προδότες», υπογραμμίζοντας τη μεγάλη αποχή, που τη θεωρεί όλη πολιτική, παρότι και στις εκλογές του 2016 είχε κυμανθεί περί το 35% και παρότι οι γερασμένοι εκλογικοί κατάλογοι περιέχουν μισό εκατομμύριο ξενιτεμένους. Ενθουσιασμένοι εμφανίζονται και οι Ελληνες εθνικιστές, διατεινόμενοι ότι ηττήθηκαν οι ημεδαποί «προδότες». Δικαιωμένος ο πρόεδρος της ΠΓΔΜ, δικαιωμένη και η Ν.Δ., το ΚΙΝΑΛ, το ΚΚΕ. Σατανικό το σχέδιο των «γυφτοσκοπιανών». Φρόντισαν να μας χαροποιήσουν όλους, να μας αποκοιμίσουν και να κατέβουν ξαφνικά με τον αλυτρωτισμό τους υπό μάλης στη Θεσσαλονίκη. Για Σαββατοκύριακο…

Παντελής Μπουκάλας

Πηγή Απαντες δικαιωμένοι…

Για τους περισσότερους ανθρώπους το μπάνιο αποτελεί ένα ευχάριστο ή έστω απαραίτητο καθημερινό τελετουργικό…

Για κάποιους άλλους αποτελεί καταναγκαστικό έργο που προσπαθούν να αποφεύγουν όσο είναι δυνατόν ή να εκτελούν όσο πιο γρήγορα γίνεται.

Αν ανήκετε στην δεύτερη κατηγορία και αναρωτιέστε πόσο συχνά χρειάζεται, τέλος πάντων, να κάνει ο άνθρωπος μπάνιο, η απάντηση των επιστημόνων είναι μάλλον με το μέρος σας.
Όπως αναφέρουν, έπειτα από σχετικές μελέτες, οι αμερικανοί δερματολόγοι Dr. Joshua Zeichner και Dr. Ranella Hirsch «το πόσο συχνά κάνουμε μπάνιο και το τι θεωρούμε σωματική δυσοσμία είναι περισσότερο πολιτισμικό φαινόμενο».

Υποστηρίζουν δε ότι «στον δυτικό κόσμο οι άνθρωποι παρα-κάνουν μπάνιο, και ο λόγος είναι σε μεγάλο βαθμό κοινωνικός».

Γεγονός είναι ότι μεγάλο ρόλο στο να θεωρείται το καθημερινό μπάνιο αυτονόητο ή έστω επιθυμητό στις σύγχρονες κοινωνίες έχει παίξει η βιομηχανία της διαφήμισης, όπως αυτή εκτινάχθηκε ιδιαίτερα από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και μετά.

Οι μεγάλες εταιρίες καλλυντικών και απορρυπαντικών, στοχεύοντας περισσότερο στο γυναικείο κοινό, κυκλοφόρησαν ορισμένες εξαιρετικά εύστοχες διαφημίσεις, μέσω των οποίων περνούσαν ουσιαστικό το μήνυμα ότι «αν δεν κάνετε καθημερινά μπάνιο, δεν θα προσελκύετε τους άνδρες».
Ακόμα πιο έντονη έγινε η ανάγκη για καθημερινό μπάνιο από την στιγμή που οι γυναίκες άρχισαν να αποτελούν σημαντικό μέρος του εργατικού δυναμικού των δυτικών χωρών, καθώς η καθαριότητα σχετιζόταν πλέον όχι μόνο με την ομορφιά, αλλά και με την επιτυχία.

Η υπερβολική καθαριότητα, όμως, όπως τουλάχιστον λένε οι δύο παραπάνω επιστήμονες, μπορεί τελικά να κάνει περισσότερο κακό παρά καλό.

Πιο συγκεκριμένα, λένε οι ειδικοί, το να κάνει κανείς μπάνιο πολύ συχνά και μάλιστα με καυτό νερό, μπορεί να αφυδατώσει και να ερεθίσει το δέρμα, να απομακρύνει τα καλά βακτήρια που υπάρχουν σε κάθε υγιή επιδερμίδα και να δημιουργήσει μικρές ρωγμές που θέτουν τον οργανισμό πιο επιρρεπή στις μολύνσεις.

Επίσης, και οι δύο γιατροί συμφωνούν στο ότι οι γονείς δεν θα πρέπει να κάνουν μπάνιο τα μωρά και τα μικρά παιδιά καθημερινά, καθώς η έκθεση σε βακτήρια και βρωμιές από μικρή ηλικία κάνει το δέρμα λιγότερο ευαίσθητο και αποτρέπει αλλεργίες και δερματικά προβλήματα, όπως εκζέματα.

Παρόλο, λοιπόν, που οι δραστηριότητές σας και οι κλιματολογικές συνθήκες επηρεάζουν, βέβαια, το πόσο συχνά θέλετε να κάνετε μπάνιο, μπορείτε να αποφύγετε το καθημερινό πλύσιμο και να απολαμβάνετε ένα μπάνιο κάθε δύο με τρεις μέρες.

Κι αν, τέλος πάντων, νιώθετε την ανάγκη να καθαρίζετε καθημερινά τα μέρη του σώματός σας που παράγουν την πιο έντονη δυσοσμία (μασχάλες, γεννητικά όργανα, την περιοχή κάτω από το στήθος), οι ειδικοί συμβουλεύουν να το κάνετε με ένα υγρό πανάκι ή ένα υγρομάντηλο, αντί να κάνετε μπάνιο.
Ωστόσο, καταλήγουν οι ειδικοί, καλό είναι να αλλάζετε εσώρουχα καθημερινά, καθώς αυτά είναι που συγκεντρώνουν τα περισσότερα βακτήρια και το λίπος που φυσιολογικά αποβάλλει ο οργανισμός, όπως σημειώνει το mama365

Πηγή

The post Πόσο συχνά πρέπει να κάνουμε μπάνιο; Θα σοκαριστείτε με την απάντηση των επιστημόνων! appeared first on LINE LIFE.

Πηγή Πόσο συχνά πρέπει να κάνουμε μπάνιο; Θα σοκαριστείτε με την απάντηση των επιστημόνων!

Το θυμούνται όλοι: όταν φάνηκε στον ορίζοντα το ενδεχόμενο λύσης στο Σκοπιανό, ο Κυριάκος Μητσοτάκης εγκατέλειψε τις προηγούμενες θέσεις του και…
παραδόθηκε στη γραμμή Σαμαρά-Γεωργιάδη-Βορίδη. Κατηγορούσε την κυβέρνηση για τη συμφωνία που συζητούσε και που δεν ήταν τίποτε άλλο από την συνέχεια της πολιτικής που επεξεργάσθηκε το κόμμα του όταν κυβερνούσε, με πρωθυπουργό τον Κώστα Καραμανλή, υπουργό Εξωτερικών την αδελφή του και υπουργό Άμυνας τον προκάτοχό του.

Οι επιθέσεις κατά του Κοτζιά για αδιαφάνεια στις διαβουλεύσεις ήταν στο καθημερινό ρεπερτόριο της ΝΔ και η πλήρης ταύτιση Μητσοτάκη με τους εθνικιστές και τους οπαδούς των συλλαλητηρίων ολοκλήρωσαν τη στροφή του στον εθνικισμό.

Τώρα αποκαλύπτεται κάτι που οι Σκοπιανοί πολιτικοί ηγέτες το είχαν τούμπανο και αυτοί κρυφό καμάρι: ο αρνητής της λύσης που κατήγγειλε την κυβέρνηση για μυστική διπλωματία με τον Ζάεφ, την ασκούσε ο ίδιος με τον πρωθυπουργό των Σκοπίων και με ενδιάμεση τη Μαρία Σπυράκη- κατά τα αποκαλυπτόμενα.

Προσοχή: Δεν επέλεξε ούτε τη Ντόρα Μπακογιάννη -που παίζει το θέμα στα δάκτυλα και σε τελευταία ανάλυση είναι συγγενής του- ούτε καν τον Γ. Κουμουτσάκο που είναι υποτίθεται αρμόδιος και κάτι ξέρει λόγω προϋπηρεσίας. Εφόσον το ρεπορτάζ είναι ακριβές -και φαίνεται ότι είναι- έστειλε μια πρώην τηλεοπτική δημοσιογράφο του οικονομικού ρεπορτάζ – που δεν έχει ιδέα από διπλωματία και ούτε υποχρεούται.

Πάλι καλά βέβαια, γιατί ο Κώστας Μητσοτάκης, ως Πρωθυπουργός, έστελνε τον μακαρίτη στρατηγό Γρυλλάκη στον Γκλιγκόροφ με βαλίτσες και πριν στον Μιλόσεβιτς για να συζητήσει τον …διαμοιρασμό των Σκοπίων. Αν μιλήσουν αυτοί που ξέρουν θα φρίξουμε…

Διπλό παιχνίδι
Εν πάση περιπτώσει η συζητούμενη εμπλοκή της Σπυράκη και η απόκρυψη των συναντήσεων με τον Ζάεφ συνιστά πλήγμα για τον πρόεδρο της ΝΔ. Κανέναν δεν μπορεί να πείσει ότι δεν έκανε μυστική διπλωματία προσωπικού χαρακτήρα. Όπως είπε ο Νικήτας Κακλαμάνης δεν είναι κακό να επικοινωνεί με τον Ζάεφ. Αλλά ότι το έκρυβε κάτι σημαίνει.

Αυτό το κάτι πρέπει να εξηγήσει σήμερα. Κυρίως στους «Μακεδονομάχους» που καλόπιανε στο εσωτερικό τασσόμενος κατά της λύσης και δείχνοντας ότι προσπαθεί να την αποτρέψει. Ενώ την ίδια στιγμή σύμφωνα με όσα αναφέρει η FAZ- ο σκοπός του ήταν να κατευνάσει τον Σκοπιανό Πρωθυπουργό -και μέσου αυτού άλλες δυνάμεις προφανώς.

Το ρεπορτάζ για τις δυο συναντήσεις Σπυράκη – Ζάεφ στηρίζεται σε ντοκουμέντα από τα Σκόπια που αφορούν εσωτερικές συζητήσεις της ηγεσίας της γειτονικής χώρας. Τα είπε ο ίδιος ο Ζάεφ στους υπόλοιπους. Φυσικά δεν είμαστε υποχρεωμένοι να πιστέψουμε όσα ανέφερε ο Σκοπιανός πρωθυπουργός στους άλλους πολιτικούς της χώρας του.

Και ασφαλώς ο καθένας μπορεί να αμφισβητήσει τον ισχυρισμό του Γερμανού δημοσιογράφου ότι δια της Σπυράκη ο πρόεδρος της ΝΔ «περιέγραψε τη δύσκολη θέση της Ν.Δ. «που αγωνιά για ένα μέρος των ψηφοφόρων της» και ότι αποδέχεται τις θέσεις των εθνικιστών για να μην χάσει ψήφους. Άρα ότι έπαιζε διπλό παιχνίδι στο εσωτερικό της χώρας- για το οποίο άλλωστε υπήρχαν και πληροφορίες από διάφορες πρεσβείας και κοινοτικούς παράγοντες.

Όμως η σημερινή προσπάθεια της πορτ παρόλ του να μπαλώσει τα πράγματα και να τον αφήσει έξω από το πρόβλημα, τα κάνει χειρότερα και τον εμπλέκει περισσότερο. Αν πράγματι επρόκειτο για μια μόνο συνάντηση -τυχαία και για καφέ, άρα χωρίς ουσία- τότε η ΝΔ όφειλε να έχει καταγγείλει ήδη τον Ζάεφ που μετέφερε -δυο φορές- στη χώρα του ότι ήταν προσωπική απεσταλμένη του προέδρου της ΝΔ , που του έστελνε τους χαιρετισμούς του και οτιδήποτε άλλο.

Ότι στρέφεται κατά της γερμανικής εφημερίδας, που απλώς δημοσιοποίησε έγγραφα που περιήλθαν στη κατοχή της, υποδηλώνει ότι στην Πειραιώς έχουν τρομοκρατηθεί. Δείχνουν αιφνιδιασμένοι από την αποκάλυψη και ενδεχομένως φοβούνται ότι θα υπάρξουν και άλλες…

Αν πάλι πρόκειται για μια ερασιτεχνική συμπεριφορά της Σπυράκη που συναντήθηκε σε κρίσιμες στιγμές με τον πρωθυπουργό των Σκοπίων και δεν είπε κάτι -όπως τη καταγγέλλει ο Νικήτας- είναι πρόβλημα. Είναι όμως μεγαλύτερο πρόβλημα για τον αρχηγό της, αν τα ανέφερε στον ίδιο και αυτός όχι μόνο δεν ενημέρωσε την κυβέρνηση, αλλά συνέχισε να παραπλανά τους οπαδούς του κάνοντας τον σκληρό και υποσχόμενος να αναζητήσει λύση «σε άλλη συγκυρία».

Η κυβέρνηση που διαπραγματεύεται μπορεί να κάνει συναντήσεις για τα εθνικά θέματα χωρίς ανακοίνωση. Η αντιπολίτευση όχι.

Το μάνιουαλ του πατρός Μητσοτάκη
Αν κάτι εντυπωσιάζει πέρα από τα θέματα που αφορούν τα Σκόπια και τη Συμφωνία των Πρεσπών, είναι οι συνεχείς ενδείξεις για την ευκολία με την οποία ο πρόεδρος της ΝΔ αλλάζει ρητορική ανάλογα με τον συνομιλητή του εντός ή εκτός της χώρας. Και η μεγαλύτερη ευκολία οι συνομιλητές του τον κρεμούν στα μανταλάκια: από τη Μέρκελ ως τον Ζάεφ.

Υπάρχει τέλος κι ένα ερώτημα: Όλα αρχίζουν και τελειώνουν στον Ζάεφ ή να ετοιμαζόμαστε για αποκαλύψεις και για άλλες αποστολές; Αν ο Κυριάκος Μητσοτάκης χειρίζεται τα εξωτερικά θέματα με βάση το «μάνιουαλ» που άφησε ο πατέρας του, ας ετοιμάζεται για τα χειρότερα…

Γ. Λακόπουλος

Πηγή Η μυστική προσωπική διπλωματία του Μητσοτάκη…

Ρίχνει τα Παγωμένα Κεφτεδάκια σε μία Ηλεκτρική Γάστρα και προσθέτει 2 Υλικά. Το αποτέλεσμα; Πεντανόστιμο!
Δεν είμαι καταπληκτική μαγείρισσα, αλλά είμαι φοβερή στο να βρίσκω μικρά κόλπα που κάνουν να φαίνομαι ότι είμαι.

Για παράδειγμα, μερικές φορές αναμιγνύω κάτι γλυκό σε ένα πιάτο που είναι παραδοσιακά αλμυρό- π.χ. προσθέτω σταφίδες σε ρολό – μπορεί να είναι κάτι απροσδόκητο που μετατρέπει ένα συμβατικό γεύμα σε αξιομνημόνευτο.
Όχι μόνο εκπλήσσονται οι άνθρωποι όταν αναμιγνύω μια γνώριμη γεύση φαγητού σε κάτι νέο και συναρπαστικό, αλλά αυτή η μικρή αλλαγή συνήθως μου εξοικονομεί και χρήματα.
Αυτό γίνεται επειδή συνήθως προσθέτω ένα συστατικό που έχω ήδη στο σπίτι, όπως η καστανή ζάχαρη ή η σοκολάτα.

Μία ευχάριστη συνταγή για πάρτυ που έχω πρόσφατα ανακαλύψει είναι αυτά τα λαχταριστά κεφτεδάκια. Δεν είναι μόνο νόστιμα, αλλά είναι απίστευτα εύκολο να γίνουν – και επιπλέον να αξιοποιηθεί κάτι που πάντα έχετε στο σπίτι: ζελέ σταφυλιού!
Για να κάνετε αυτά τα απίστευτα μικρά κεφτεδάκια στο σπίτι, φροντίστε να ακολουθήσετε την παρακάτω συνταγή, και παρακολουθείστε το βίντεο που ακολουθεί:

Συστατικά:

  • 1 Σακούλα κατεψυγμένα, πλήρως ψημένα κεφτεδάκια (περίπου 50 τεμάχια)
  • 2 φλιτζάνια σάλτσα μπάρμπεκιου
  • 2 φλιτζάνια ζελέ σταφυλιού

Οδηγίες:

  1. Προσθέστε τους κεφτέδες, τη σάλτσα μπάρμπεκιου, και το ζελέ σε μια χύτρα ταχύτητας.
  2. Μαγειρέψτε σε μεγάλη φωτιά για τρεις ώρες.
  3. Περάστε τα κεφτεδάκια σε σουβλάκι.

Απολαύστε το!

The post Ρίχνει τα Παγωμένα Κεφτεδάκια σε μία Ηλεκτρική Γάστρα και προσθέτει 2 Υλικά. Το αποτέλεσμα; Πεντανόστιμο! appeared first on LINE LIFE.

Πηγή Ρίχνει τα Παγωμένα Κεφτεδάκια σε μία Ηλεκτρική Γάστρα και προσθέτει 2 Υλικά. Το αποτέλεσμα; Πεντανόστιμο!

Ο Αιώνας της Μελαγχολίας αντικαθιστά τον Αιώνα του Αγχους.


“Δεν μπορείς να αναγκάσεις τον εαυτό σου να αισθανθεί κάτι που δεν συναισθάνεται, αλλά μπορείς να τον αναγκάσεις να κάνει το σωστό παρά τα συναισθήματά σου.” – Pearl Buck, Αμερικανίδα Συγγραφέας, Νόμπελ 1938
«Ο καθένας μπορεί να θυμώσει – αυτό είναι εύκολο. Αλλά το να θυμώσει κανείς με το σωστό άτομο, στο σωστό βαθμό και στη σωστή στιγμή, για τη σωστή αιτία και με το σωστό τρόπο – αυτό δεν είναι εύκολο» Αριστοτέλης στα Ηθικά Νικομάχεια
«Αν θέλετε το παιδί σας να γίνει έξυπνο, διαβάστε του παραμύθια. Αν θέλετε να γίνει πιο έξυπνο, διαβάστε του περισσότερα παραμύθια» A.K.

Η Σημασία της Ενσυναίσθησης

Τα ανθρώπινα συναισθήματα σπάνια περιγράφονται. Πολύ συχνότερα εκδηλώνονται μέσα από άλλα σήματα. Το κλειδί για να μαντέψει κανείς τα συναισθήματα του άλλου βρίσκεται στην ικανότητά του να διαβάζει τα μη λεκτικά στοιχεία της επικοινωνίας. Να ερμηνεύει τον τόνο της φωνής, τις χειρονομίες, την έκφραση του προσώπου και άλλα.
Ένας γενικός κανόνας που χρησιμοποιείται στην έρευνα της επικοινωνίας είναι ότι το 90% ή και περισσότερο του συναισθηματικού μηνύματος είναι μη λεκτικό. Και τέτοια μηνύματα, άγχος στη φωνή, εκνευρισμός και ταχύτητα μιας κίνησης, μιας χειρονομίας, σχεδόν πάντα γίνονται αντιληπτά με τρόπο ασυνείδητο, χωρίς να δίδεται ιδιαίτερη προσοχή στη φύση του μηνύματος, αλλά απλώς με τη σιωπηλή πρόσληψή του και την αντίδραση σε αυτό.  
Συναισθήματα έχουμε όλοι οι άνθρωποι και όλοι μας επηρεαζόμαστε από αυτά! Καθημερινά βιώνουμε μια τεράστια γκάμα συναισθημάτων. Την μια στιγμή μπορεί να βρισκόμαστε στην συναρπαστική κορύφωση της ευτυχίας ή του ενθουσιασμού, και λίγο αργότερα να πιάνουμε τον εαυτό μας να αισθάνεται πλήξη ή θλίψη. Οι έρευνες δείχνουν ότι τα συναισθήματα διαδραματίζουν πολλούς ρόλους. Είναι αυτά που δίνουν ώθηση, κίνητρα και ενέργεια στη ζωή! Μπορούν επίσης να καθορίσουν την σκέψη και την συμπεριφορά μας, να μας βοηθήσουν να αποφύγουμε τον κίνδυνο και να εξασφαλίσουμε την επιβίωσή μας, να κάνουμε φίλους, να αγαπήσουμε, να ερωτευθούμε, να κάνουμε τον απολογισμό της ζωής μας!
Επομένως, τα συναισθήματα παίζουν ένα καθοριστικό και ιδιαίτερο ρόλο στη ζωή όλων μας! Τι γίνεται όμως όταν κάποιος δυσκολεύεται να κατανοήσει τόσο τα δικά του συναισθήματα όσο και τα συναισθήματα των άλλων, ή τι συμβαίνει όταν κάποιος δεν μπορεί να ελέγξει τις συναισθηματικές του αντιδράσεις; Οφείλονται σε αυτό που ονομάζουν οι ειδικοί “συναισθηματική νοημοσύνη”
Η συναισθηματική νοημοσύνη αναφέρεται στην ικανότητα να κατανοείς τα συναισθήματα τα δικά σου και τα συναισθήματα των άλλων, καθώς και στην ικανότητα να τα διαχειρίζεσαι και να έχεις τον έλεγχο του εαυτού σου.
Έρευνες δείχνουν ότι σε πολλές περιπτώσεις οι αρνητικές συναισθηματικές αντιδράσεις των παιδιών οφείλονται σε αυτό που ονομάζεται ελλιπής συναισθηματική νοημοσύνη, ή με άλλα λόγια συναισθηματική αναπηρία. Η συναισθηματική νοημοσύνη είναι προβλεπτικός παράγοντας της ικανότητας, να διαμορφώνονται σχέσεις και φιλίες, να τα πηγαίνουν καλά στο σπίτι και στο σχολείο, και της ισορροπημένης εικόνας του εαυτού του και της ζωής γενικότερα. Από την άλλη πλευρά, η συναισθηματική αναπηρία δυσκολεύει την καθημερινότητα όλων. Μπορεί για παράδειγμα να περιορίζει την ικανότητά του να ηρεμεί και να χαλαρώνει τον εαυτό του, να επιλύει με αποτελεσματικό τρόπο προβλήματα ή διαφωνίες, να δυσκολεύει την επικοινωνία και την επαφή με τους άλλους, και να αυξάνει τα επίπεδα συναισθηματικής και σωματικής έντασης.
Ενσυναίσθηση είναι η συναισθηματική ταύτιση με ένα άλλο άτομο. Η αναγνώριση και η κατανόηση της θέσης, του συναισθήματος, των σκέψεων ή της κατάστασης κάποιου άλλου. Ένα άτομο που χρησιμοποιεί την ενσυναίσθηση μπορεί να αναγνωρίσει, να αντιληφθεί και να αισθανθεί αυτό που αισθάνεται ένα άλλο άτομο. Με αυτό τον τρόπο μπορεί να βάλει τον εαυτό του στην θέση του άλλου, να κατανοήσει τη συμπεριφορά του και να αναγνωρίσει τα κίνητρά της. Να δει δηλαδή τον κόσμο μέσα από τα μάτια του. Πρόκειται, εν ολίγοις, για ένα εξαιρετικά ισχυρό εργαλείο επικοινωνίας. Για μια ικανότητα που, αν και όλοι διαθέτουμε, την αγνοούμε. Γι’ αυτό και παραμένει αναξιοποίητη.
margaret keane _ (6)
Πώς εκδηλώνεται η ενσυναίσθηση
Την στιγμή που η Χόουπ, μόλις εννέα μηνών, είδε ένα άλλο παιδάκι να πέφτει, τα μάτια της γέμισαν δάκρυα και, σαν να είχε χτυπήσει η ίδια, μπουσούλησε προς τη μητέρα της ζητώντας παρηγοριά. Η Uta Frith και οι συνεργάτες της στο Medical Research Council’s Cognitive Development Unit στο Λονδίνο, αναφέρθηκαν στην ικανότητα που έχει κανείς να σκέπτεται για τις σκέψεις ή να φαντάζεται την πνευματική κατάσταση κάποιου άλλου.
Η δύναμη αυτού του στοιχείου στην κανονική ανάπτυξη φανερώνεται από πολύ νωρίς. Τα παιδιά αρχίζουν να παίρνουν μέρος σ’ αυτό που αποκαλούμε «μοιραζόμενη προσοχή». Για παράδειγμα, ένα κανονικό παιδί θα συγκεντρωθεί σε κάτι χωρίς λόγο, περισσότερο για να μοιραστεί το ενδιαφέρον του με κάποιον άλλο. Τα αυτιστικά παιδιά δεν επιδεικνύουν μοιραζόμενη προσοχή. Αντίθετα η απουσία αυτής της συμπεριφοράς θα μπορούσε να είναι μια από τις πρώιμες ενδείξεις αυτισμού.
Βλέποντας την μητέρα του να κλαίει, ένα παιδάκι σκούπισε τα μάτια του, παρόλο που δεν είχαν δάκρυα. Αυτή η κινητική μίμηση, όπως λέγεται, αποτελεί την πρωταρχική τεχνική έννοια της λέξης ενσυναίσθηση (empathy), όπως πρωτοχρησιμοποιήθηκε κατά τη δεκαετία του 1920 από τον Αμερικανό ψυχολόγο Ε.Μπ. Τίτσενερ. Χρησιμοποιήθηκε για να αποδοθεί η έννοια του «αισθάνομαι εντός», όρος που χρησιμοποιήθηκε αρχικά από θεωρητικούς της αισθητικής για να περιγράψει την ικανότητα σύλληψης της υποκειμενικής εμπειρίας ενός άλλου ατόμου. Η θεωρία του Τίτσενερ ήταν ότι η εμπάθεια προερχόταν από ένα είδος φυσικής μίμησης της δυστυχίας του άλλου, η οποία στη συνέχεια προκαλεί τα ίδια συναισθήματα στον άνθρωπο.
Ανακάλυψε ότι τα παιδιά ήταν πιο ενσυναισθητικά όταν η διαπαιδαγώγησή τους εφιστούσε την προσοχή στην κακή συμπεριφορά του παιδιού που προκαλούσε δυστυχία στους άλλους: «Κοίταξε τώρα πόσο την στενοχώρησες» αντί του «Αυτό που έκανες ήταν κακό». Βρήκαν επίσης ότι η ενσυναίσθηση των παιδιών αναπτύσσεται και καθώς τα παιδιά βλέπουν πώς αντιδρούν οι άλλοι στην στενοχώρια τρίτων προσώπων. Μιμούμενα αυτό που βλέπουν, τα παιδιά αναπτύσσουν μια γκάμα ενσυναισθητικής ανταπόκρισης, ιδιαίτερα στο να βοηθούν άλλους ανθρώπους που βρίσκονται σε άσχημη κατάσταση.
Ο Ντάνιελ Στερν, ψυχίατρος στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Κορνέλ, πιστεύει ότι τα βασικότερα μαθήματα συναισθηματικής ζωής σ’ αυτές τις προσωπικές στιγμές, κατά τις οποίες, πιο κρίσιμες είναι όσες αφήνουν το παιδί να καταλάβει ότι τα συναισθήματά του αντιμετωπίζονται με ενσυναίσθηση, ότι γίνονται δεκτά και ανταποδίδονται, σε μια διαδικασία που ο Στερν αποκαλεί εναρμόνιση.
Η πλέον γενική περιγραφή της κοινωνικής μειονεξίας του αυτισμού είναι η απουσία συναισθηματικής συμμετοχής. Οι αυτιστικοί άνθρωποι διακρίνονται για την αδιαφορία τους για τις συμφορές των άλλων, την ανικανότητά τους να προσφέρουν παρηγοριά και ανακούφιση, ακόμη και να αποδεχτούν την προσφορά παρηγοριάς και ανακούφισης. Αυτό που απαιτεί η συναισθηματική συμμετοχή είναι η ικανότητα να γνωρίζει κανείς τι σκέφτεται ή αισθάνεται ο άλλος άνθρωπος, παρά το γεγονός ότι αυτό που σκέφτεται ή αισθάνεται είναι διαφορετικό από την δική του νοητική κατάσταση και ψυχική διάθεση την δεδομένη στιγμή.
Στη συναισθηματική συμμετοχή συμμερίζεται κανείς τις συναισθηματικές αντιδράσεις παρά τη διαφορετική νοητική κατάσταση του ανθρώπου που τις εκφράζει. Η συναισθηματική συμμετοχή προϋποθέτει, μεταξύ άλλων, την αναγνώριση των διαφορετικών νοητικών καταστάσεων και ψυχικών διαθέσεων. Επίσης, προϋποθέτει ότι προχωρεί κανείς, πέρα από αυτή την αναγνώριση, στην υιοθέτηση του νοητικού πλαισίου του άλλου ατόμου με όλες τις παρεπόμενες συναισθηματικές αντιδράσεις. Ακόμα και οι ικανοί αυτιστικοί άνθρωποι δείχνουν να έχουν πολύ μεγάλη δυσκολία στο να επιτύχουν τη συναισθηματική συμμετοχή κατ’ αυτόν τον τρόπο.
Η ικανότητα χειρισμού, δηλαδή της ρύθμισης, των συναισθημάτων κάποιου άλλου ατόμου είναι ο πυρήνας της τέχνης των ανθρώπινων σχέσεων. Η εναρμόνιση προς τους άλλους απαιτεί μια στοιχειώδη ηρεμία από τον άνθρωπο. Άρα πρέπει να κατακτηθεί ένα σημείο αυτοελέγχου, όπως ανακοπής του θυμού και της δυστυχίας, των παρορμήσεων και των εξάψεων. Στη βάση αυτή οι «δεξιότητες των ανθρώπων» ωριμάζουν. Αυτές είναι οι κοινωνικές ικανότητες που καθιστούν αποτελεσματικές τις διαπροσωπικές σχέσεις.
Γενικά, όταν οι άνθρωποι δουν ένα χαμογελαστό ή θυμωμένο πρόσωπο, δείχνουν κι εκείνοι ίχνη της ίδιας διάθεσης μέσα από ανεπαίσθητες μεταβολές των μυών του προσώπου τους. Οι μεταβολές είναι σαφείς μέσα από ηλεκτρονικούς αισθητήρες, αλλά κατά κανόνα δεν είναι ορατές στο γυμνό μάτι.
Ο συγχρονισμός δασκάλων και μαθητών δείχνει πόσο αρμονικά νιώθουν μεταξύ τους. Μελέτες σε αίθουσες διδασκαλίας δείχνουν ότι όσο πιο σαφής είναι η εναρμόνιση των κινήσεων δασκάλου και μαθητή, τόσο πιο φιλικά νιώθουν, πιο χαρούμενοι, με περισσότερο ενδιαφέρον και άνεση καθώς αλληλεπιδρούν. Αν ο δεσμός είναι ισχυρός, οι διαθέσεις αρχίζουν να συγχωνεύονται, είτε θετικές είναι είτε αρνητικές.
Την ικανότητα ενός παιδιού να αναγνωρίζει τα συναισθήματα των συντρόφων του στο παιχνίδι και να κάνει γρήγορες και ήρεμες επαφές μαζί τους, αποκαλύπτει ένα ταλέντο στην εναρμόνιση, μια συναισθηματική ικανότητα ουσιαστική στη διατήρηση στενών ανθρώπινων σχέσεων (τα αυτιστικά παιδιά δεν αναπτύσσουν στενούς φιλικούς δεσμούς), αναγνωρίζουν οι Χατς και Γκάρντνερ ως συστατικά της διαπροσωπικής νοημοσύνης.  
margaret keane _ eqΗ δυσσημία (dyssemia) αφορά μια μαθησιακή δυσκολία στην σφαίρα των μη λεκτικών μηνυμάτων. Περίπου ένα στα δέκα παιδιά αντιμετωπίζουν ένα ή περισσότερα προβλήματα σ’ αυτόν τον τομέα. Το πρόβλημα μπορεί να έγκειται στην κακή ερμηνεία ή χρήση της γλώσσας του σώματος, στην παρερμηνεία ή την κακή χρήση των εκφράσεων του προσώπου, λόγω της αδυναμίας του παιδιού να επικοινωνεί με το βλέμμα, ή σε μια ελλιπή αίσθηση προσωδίας, της συναισθηματικής ποιότητας της ομιλίας, με αποτέλεσμα η φωνή του παιδιού να είναι είτε πολύ διαπεραστική είτε πολύ άτονη.
Πολλές έρευνες εστιάστηκαν στον εντοπισμό παιδιών που είχαν σημάδια κοινωνικής ανεπάρκειας, παιδιών που η ιδιομορφία τους ήταν η αιτία που οι φίλοι τους τα αγνοούσαν ή τα απέρριπταν. Τέτοια είναι τα παιδιά που δεν ξέρουν πώς να παίξουν με χάρη ένα παιχνίδι, που αγγίζουν τα άλλα παιδιά με τρόπο που περισσότερο προκαλεί δυσφορία παρά δείχνει φιλικές διαθέσεις – με λίγα λόγια τα παιδιά …«ούφο». Είναι αυτά που απέτυχαν να κυριαρχήσουν πάνω στη σιωπηλή γλώσσα των συναισθημάτων και που άθελά τους στέλνουν μηνύματα που προκαλούν αμηχανία.
Η τάξη είναι μια κοινωνική δομή, το ίδιο και το αμφιθέατρο του Πανεπιστημίου. Το κοινωνικά αδέξιο παιδί θα παρερμηνεύσει και κατά συνέπεια, θα αντιδράσει με λάθος τρόπο τόσο προς το δάσκαλο όσο και προς τα άλλα παιδιά. Η κοινωνική ανικανότητα είναι πιο οδυνηρή και πιο ξεκάθαρη όταν επέρχεται σε μια από τις πιο καθοριστικές στιγμές στη ζωή ενός παιδιού: την στιγμή που το παιδί βρίσκεται δίπλα σε μια ομάδα παιχνιδιού και θέλει να παίξει κι αυτό.
Τα μικρά παιδιά είναι απίστευτα σκληρόκαρδα σε ό,τι αφορά τη συναισθηματική πλευρά μιας απόρριψης σ’ ένα παιχνίδι. Ας δούμε τι έκανε ο Ρότζερ, ο τετράχρονος που ο Τόμας Χατς χαρακτήρισε προικισμένο με υψηλό ποσοστό διαπροσωπικής νοημοσύνης. Η τακτική διείσδυσης του Ρότζερ σε μια ομάδα ήταν η ακόλουθη: πρώτα παρατηρούσε, ύστερα έκανε ό,τι έκανε ένα άλλο παιδάκι και εντασσόταν στη δραστηριότητα της ομάδας. Στο σχολείο, μέσα από το παιχνίδι, το θεατρικό παιχνίδι, τις ομαδικές εργασίες και δραστηριότητες, την ομαδική ζωγραφική, τις συζητήσεις, εκπαιδευόμαστε να λύνουμε τις διαφορές μας και όχι να τις δημιουργούμε.
Ο ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΣ ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ
Υπάρχουν εκατοντάδες μελέτες που δείχνουν ότι ο τρόπος με τον οποίο οι γονείς συμπεριφέρονται στα παιδιά τους – είτε πρόκειται για άτεγκτη πειθαρχία είτε για ενσυναισθητική κατανόηση, αδιαφορία ή ζεστασιά – έχει βαθιά και διαρκή επίδραση στη συναισθηματική ζωή του παιδιού. Παρόλο που ορισμένες συναισθηματικές δεξιότητες «ακονίζονται» με τους φίλους όσο περνούν τα χρόνια, οι συναισθηματικά επαρκείς γονείς μπορούν να κάνουν πολλά για να βοηθήσουν τα παιδιά τους στα βασικά στοιχεία της συναισθηματικής νοημοσύνης: μπορούν να τους μάθουν πώς να αναγνωρίζουν, να χειρίζονται και να χαλιναγωγούν τα συναισθήματά τους, να ενσυναισθάνονται και να χειρίζονται τα συναισθήματα που προβάλλουν στις σχέσεις τους.
Στιγμές που χαρακτηρίζουν την επαφή μεταξύ παιδιού και γονιών, διαπλάθουν τις συναισθηματικές προσδοκίες του παιδιού ως προς τις ανθρώπινες σχέσεις, προσδοκίες που θα δώσουν το στίγμα της συμπεριφοράς του σε κάθε σφαίρα της ζωής του, είτε προς το καλό είτε προς το κακό. Συνήθειες που αποκτήθηκαν στην παιδική ηλικία παγιώνονται στο βασικό συναπτικό δίκτυο της νευρωνικής αρχιτεκτονικής και είναι πιο δύσκολο να αλλάξουν σε μεγαλύτερες ηλικίες.
Δεδομένης της σημασίας των προμετωπιαίων λοβών στο χειρισμό των συναισθημάτων, το πολύ μεγάλο άνοιγμα συναπτικής διάπλασης στην περιοχή αυτή του εγκεφάλου μπορεί κάλλιστα να σημαίνει ότι, στο μεγαλειώδες σχέδιο του εγκεφάλου, οι εμπειρίες ενός παιδιού μπορούν με τα χρόνια να δημιουργήσουν συνδέσεις που διαρκούν στο ρυθμιστικό κύκλωμα του συγκινησιακού εγκεφάλου. Οι βασικές εμπειρίες σχετίζονται με το πόσο αξιόπιστοι και θετικοί είναι οι γονείς προς το παιδί, με τις ευκαιρίες και την καθοδήγηση που του προσφέρουν έτσι ώστε να μάθει να χαλιναγωγεί την στενοχώρια του, να ελέγχει την παρόρμησή του και να εκδηλώνει ενσυναίσθηση. Με τον ίδιο τρόπο η παραμέληση ή η κακοποίηση, η έλλειψη εναρμόνισης από έναν υπεραπασχολημένο ή αδιάφορο γονέα ή η βίαιη συμπεριφορά μπορεί ν’ αφήσουν τα ίχνη τους στο συγκινησιακό κύκλωμα.
Μια μελέτη πάνω σε παιδιά που υπήρξαν θύματα κακής μεταχείρισης αποκάλυψε ότι τα παραμελημένα παιδιά συμπεριφέρονταν χειρότερα απ’ όλα: ήταν τα πιο αγχωτικά, τα πιο απρόσεκτα, τα πιο απαθή, η δε έκδηλη συμπεριφορά τους χαρακτηριζόταν από μια αλληλοδιαδοχή αντιδράσεων επιθετικότητας και απομόνωσης. Τα παιδιά αυτά χρειάστηκε να επαναλάβουν την πρώτη δημοτικού σε ποσοστό 65%.
Βλέποντας πώς, ο ίδιος ο εγκέφαλος, διαπλάθεται από την βιαιότητα ή από την αγάπη, μπορούμε να καταλάβουμε γιατί η παιδική ηλικία αντιπροσωπεύει ένα ιδιαίτερο παράθυρο στον κόσμο της συναισθηματικής μάθησης. Η ετοιμότητα ενός παιδιού για το σχολείο εξαρτάται από την πιο ουσιώδη, από τις γνώσεις, από το πώς μαθαίνουμε. Τα επτά συστατικά κλειδιά αυτής της κρίσιμης ικανότητας είναι η εμπιστοσύνη, η περιέργεια, η πρόθεση, ο αυτοέλεγχος, η αρμονικότητα, η ικανότητα επικοινωνίας και η συνεργασιμότητα.
Μετεκπαιδεύοντας το συγκινησιακό εγκέφαλο, μπορούν να επέλθουν εγκεφαλικές μεταβολές  και το συγκινησιακό κύκλωμα μπορεί να μπει στη διαδικασία της επαναμάθησης. Το θεατρικό παιχνίδι και η τέχνη είναι από τους τρόπους που μπορούμε να εισχωρήσουμε στην ακινητοποιημένη εικόνα που μοιάζει να έχει παγώσει μέσα στην αμυγδαλή, οι οποίοι είναι από μόνοι τους διάμεσοι του ασυνειδήτου. Τα συναισθηματικά μαθήματα της παιδικής ηλικίας μπορούν να έχουν μια βαθιά επίδραση στην ψυχοσύνθεση είτε διευρύνοντας είτε αποσιωπώντας μια έμφυτη προδιάθεση.
margaret keane _ eq +Συναισθηματική Αγραμματοσύνη

Η βασική ελπίδα ενός έθνους στηρίζεται στη σωστή εκπαίδευση της νεολαίας του – EΡΑΣΜΟΣ

Εάν δεν συνειδητοποιούμε αυξητικά την ασυνειδησία μας ώστε να μην νιώσουμε σαν τους ανθρώπους που μπορούν να σταθούν δίπλα σ’ ένα καταρράκτη και να μην ακούσουν τίποτα ή σαν τον άνθρωπο μιας ιστορίας που κοιτάζει σ’ έναν καθρέφτη και δεν βρίσκει πρόσωπο ή τον άνθρωπο σ’ ένα όνειρο που απλώνει το χέρι του σ’ ένα ορατό αντικείμενο και δεν έχει την αίσθηση της αφής.
Οι εκπαιδευτικοί, που για πολύ καιρό ένιωθαν δυσαρεστημένοι από τις απογοητευτικές επιδόσεις των παιδιών στην αριθμητική και την ανάγνωση, συνειδητοποιούν σήμερα την ύπαρξη μιας διαφορετικής και περισσότερο ανησυχητικής μειονεξίας: της συναισθηματικής αγραμματοσύνης.
Ο Γεώργιος Δράκος, στο βιβλίο του «Ζητούμενα Ζητήματα» αναφέρεται στην επικοινωνία μεταξύ των ανθρώπων μιας κοινωνίας: «Συχνά ο πομπός λειτουργεί αυτόματα ή τουλάχιστον μη συνειδητά. Αντίθετα ο δέκτης εισπράττει και αποκωδικοποιεί με τις δικές του δυνατότητες, ερμηνεύοντας καταστάσεις του πομπού για τις οποίες αρχικά (ο πομπός) δεν έχει επίγνωση. Παρεμβάλλονται δηλαδή ως παρεμφερείς με το κύριο μήνυμα ασύνειδες εκδηλώσεις. Μόνο με την αντιστροφή των ρόλων τους, δηλαδή εάν ο δέκτης γίνει πομπός με τις συγκεκριμένες ενέργειες και ο πομπός μεταβληθεί σε δέκτη, θα συνειδητοποιήσει (ο πομπός) τις παραπάνω εκδηλώσεις (μορφασμοί, τικς, κ.τ.ό.).
Η αντίδραση του δέκτη δείχνει ότι αυτός δεν είναι πάντοτε σε ετοιμότητα να αποδεχθεί το μήνυμα. Η ετοιμότητα εξαρτάται από πολλούς παράγοντες. Ένα μήνυμα δηλαδή που πέμπεται, δεν εισπράττεται απαραίτητα σύμφωνα με τις προθέσεις του πομπού, αλλά εξαρτάται από την παιδεία, την ευρύτητα σκέψης, την συναισθηματική ευφυΐα του κάθε δέκτη, την ατομική θέαση των πραγμάτων, την χρονική στιγμή, τον χώρο, την κατάσταση του οργανισμού εκείνη τη στιγμή π.χ. σημεία κοπώσεως κ.ά».
Η αδυνατότητα επικοινωνίας και η κακή συναισθηματική κατάσταση οδηγούν τις μετρήσεις και τις αξιολογήσεις των παιδιών σε ολοένα και χειρότερα συμπεράσματα. Τα παιδιά, κατά μέσο όρο, τα πήγαιναν χειρότερα με τους εξής πολύ συγκεκριμένους τρόπους:
*Απομόνωση & κοινωνικά προβλήματα. Προτιμούσαν να μένουν μόνα. Ήταν μυστικοπαθή. Κατσούφιαζαν συχνά. Δεν ήταν ενεργητικά. Ένιωθαν δυστυχισμένα. Ήταν πολύ εξαρτημένα.
*Άγχος & κατάθλιψη: Αισθάνονταν μοναξιά. Είχαν πολλούς φόβους και ανησυχίες. Ήθελαν να είναι τέλεια. Πίστευαν πως δεν τα αγαπούν. Ένιωθαν νευρικά ή λυπημένα και καταπιεσμένα.
*Προβλήματα στη συγκέντρωση προσοχής ή στη σκέψη: Δεν ήταν σε θέση να προσέξουν και να μείνουν ακίνητα. Ονειροβατούσαν. Ενεργούσαν χωρίς να σκεφτούν πρώτα. Ήταν υπερβολικά νευρικά για να συγκεντρωθούν. Δεν τα πήγαιναν καλά στο σχολείο. Δεν μπορούσαν να ξεκολλήσουν από μια σκέψη.
*Εγκληματικότητα & επιθετικότητα: Συναναστρέφονταν με παιδιά που έμπλεκαν σε φασαρίες. Έλεγαν ψέματα και εξαπατούσαν τους άλλους. Απαιτούσαν την προσοχή. Κατέστρεφαν τα πράγματα των άλλων. Έδειχναν ανυπακοή στο σπίτι και στο σχολείο. Ήταν ξεροκέφαλα και κατσούφικα. Μιλούσαν πάρα πολύ. Κορόιδευαν πάρα πολύ. Ήταν θερμόαιμα.
Ενώ κανένα από αυτά τα προβλήματα μεμονωμένα δεν προκαλεί έκπληξη, αν τα εξετάσουμε όλα μαζί σαν ομάδα, θα διαπιστώσουμε ότι μεταβάλλονται σε βαρόμετρα μιας αναστροφής των συνθηκών, ενός είδους τοξικότητας που διατρέχει και δηλητηριάζει την εμπειρία των παιδικών χρόνων, και που σηματοδοτεί σαρωτικά μειονεκτήματα στις συναισθηματικές ικανότητες των μετέπειτα ενηλίκων.
Ο Γιούρι Μπρονφενμπρένερ, του Πανεπιδτημίου Κορνέλ, ο οποίος πραγματοποίησε μια συγκριτική μελέτη σε παγκόσμιο επίπεδο γύρω από την ευημερία των παιδιών, λέει: «Εφόσον απουσιάζουν τα συστήματα σωστής υποστήριξης, τα εξωτερικά άγχη έχουν τόσο διογκωθεί που ακόμα και οι δυνατές (υγιείς) οικογένειες συντρίβονται. Η αναστάτωση, η αστάθεια και η ασυνέπεια της οικογενειακής καθημερινής ζωής είναι ανεξέλεγκτες σε όλα τα τμήματα της κοινωνίας μας, και εδώ συμπεριλαμβάνονται και οι μορφωμένοι και οικονομικά ισχυροί… Στερούμε από τα παιδιά τις ικανότητες και την ηθική ανάπτυξη του χαρακτήρα τους».
Παιδιά που νιώθουν πως δεν έχουν φίλους, στρέφονται σε άλλους κοινωνικά απόβλητους, αφοσιώνονται στην περιθωριακή ομάδα τους και ζουν αψηφώντας το νόμο, είναι πέντε φορές πιο πιθανό να το σκάνε από το σχολείο, να πίνουν και παίρνουν ναρκωτικά, να διαπράττουν παραβάσεις, όπως ληστείες σε καταστήματα, κλοπές και διακίνηση ναρκωτικών ή τρομοκρατικές ενέργειες. Σημαντική διαπίστωση είναι ότι τα αντικοινωνικά κορίτσια στην εφηβεία δεν επιδίδονται στην βία αλλά στο σεξ, με όλες τις ακόλουθες συνέπειες.
Τα τελευταία χρόνια της χιλιετίας μας προαναγγέλλουν την έναρξη του Αιώνα της Μελαγχολίας, όπως ο εικοστός αιώνας ονομάστηκε ο Αιώνας του Άγχους. Η κατάθλιψη της παιδικής ηλικίας, που κάποτε ήταν εντελώς άγνωστη (ή τουλάχιστον δεν αναγνωριζόταν) προβάλλει ως ένα σταθερό στοιχείο στην σκηνή της σύγχρονης ζωής.
Ο Μάρτιν Σέλιγκμαν λέει: «Κατά τα τελευταία τριάντα με σαράντα χρόνια, υπήρξαμε μάρτυρες της έντονης διάδοσης της εγωπάθειας και της αποδυνάμωσης των ευρύτερων θρησκευτικών πεποιθήσεων και των στηριγμάτων από την πλευρά της κοινωνίας και της διευρυμένης οικογένειας. Αυτό σημαίνει ότι χάνεις τις πηγές από τις οποίες αντλείς δύναμη και οι οποίες σε στηρίζουν στις αποτυχίες και στις ήττες. Αν όμως έχεις προσδοκίες όπως, πίστη στον θεό και στην μετά θάνατο ζωή, και τύχει να χάσεις τη δουλειά σου, το θεωρείς απλώς μια προσωπική ήττα.
Στις ΗΠΑ έχουν εφαρμοστεί προγράμματα όπως ειδικές μετασχολικές τάξεις για μαθητές που παρουσίαζαν ήπια κατάθλιψη. Παρόλο που οι συνεδρίες ήταν μόνο οκτώ, τα μαθήματα έμοιαζαν να έχουν μειώσει κατά το ήμισυ τον κίνδυνο της κατάθλιψης. Αυτό που μαθαίνει ένα παιδί σ’ αυτές τις ειδικές τάξεις είναι ότι οι διαθέσεις όπως το άγχος, η θλίψη και ο θυμός δεν σε κατακλύζουν έτσι, χωρίς εσύ να έχεις οποιονδήποτε έλεγχο πάνω τους, αλλά ότι μπορείς, με αυτό που σκέφτεσαι, να αλλάξεις τον τρόπο που νιώθεις.
Σε κάποια άλλη ειδική τάξη, τα παιδιά μάθαιναν να ενεργούν με τρόπους που συναντάμε στα πιο δημοφιλή παιδιά. Για παράδειγμα προτρέπονταν να σκεφτούν εναλλακτικές προτάσεις και συμβιβαστικές λύσεις (αντί να τσακώνονται) αν διαφωνούσαν με τους κανόνες. Να μην ξεχνούν να πιάνουν κουβέντα και να κάνουν ερωτήσεις στο άλλο παιδί στην διάρκεια του παιχνιδιού. Να ακούν με προσοχή και να παρακολουθούν το άλλο παιδί για να δουν πώς πηγαίνει. Να κάνουν κάποιο ευγενικό σχόλιο όταν ο άλλος πηγαίνει καλά. Να χαμογελούν και να προσφέρουν την βοήθειά τους, τις προτάσεις και την ενθάρρυνσή τους.
Αυτός ο μικρός αγώνας δρόμου για να «συγκρωτισθούν» είχε ένα αξιοσημείωτο αποτέλεσμα: ένα χρόνο αργότερα, τα παιδιά που είχαν εξασκηθεί – τα οποία ας σημειωθεί, είχαν επιλεγεί επειδή ακριβώς ήταν τα λιγότερο αγαπητά στην τάξη τους- ήταν τώρα δημοφιλή, ευρισκόμενα περίπου στο μέσο όρο από άποψη δημοτικότητας. Κανένα τους δε βρισκόταν στο περιθώριο.
Τα παιδιά που είχαν υποβληθεί σε πιο ουσιαστική εκπαίδευση – η οποία περιλάμβανε άσκηση σε συναισθηματικές και κοινωνικές δεξιότητες – ήταν πολύ περισσότερο σε θέση να υπερασπίσουν τον εαυτό τους απέναντι στον κίνδυνο της θυματοποίησης. Ο κατάλογος των βασικών δεξιοτήτων που ομάδα ερευνητών συμπέρανε ότι έπρεπε να καλυφθούν, ανεξάρτητα από το είδος του προβλήματος που έπρεπε ν’ αντιμετωπιστεί, ίδιος με τον κατάλογο των στοιχείων της συναισθηματικής νοημοσύνης.
Οι συναισθηματικές δεξιότητες περιλαμβάνουν αυτοεπίγνωση, αναγνώριση, έκφραση κα χειρισμό συναισθημάτων, έλεγχο της παρόρμησης και υπομονή για την ανταμοιβή και, φυσικά, αντιμετώπιση του άγχους και του στρες. Μια βασική ικανότητα που πρέπει να έχει κανείς για να ελέγξει τις παρορμήσεις του, είναι το να μπορεί να διακρίνει την διαφορά ανάμεσα στα συναισθήματα και στις πράξεις και να μάθει καλύτερες συναισθηματικές αποφάσεις, πρώτα ελέγχοντας την παρόρμηση για δράση, ύστερα βρίσκοντας εναλλακτικούς τρόπους δράσης και τέλος, σταθμίζοντας τις συνέπειες πριν από την ανάληψη της συγκεκριμένης ενέργειας. Πολλές δεξιότητες αφορούν διαπροσωπικές σχέσεις, το να αναγνωρίζει κανείς τα κοινωνικά και συναισθηματικά σήματα, να ακούει με προσοχή, να είναι σε θέση να αντισταθεί σε αρνητικές επιρροές, να μπαίνει στη θέση των άλλων και να καταλαβαίνει ποια συμπεριφορά είναι αποδεκτή σε κάποια συγκεκριμένη περίσταση»
margaret keane + eq
Στο Σχολείο των Συναισθημάτων
Η σχολική διδασκαλία είναι ένα οργανωμένο σύνολο σκόπιμων και μεθοδικών, άμεσων κι έμμεσων, πνευματικών και συναισθηματικών, ψυχοκινητικών και συμμετοχικών ενεργειών, για την προώθηση και της μόρφωσης των μαθητών με την αυτενεργό συμμετοχή των ιδίων και τη βοήθεια των δασκάλων τους. Η μάθηση δεν λαμβάνει μέρος, ανεξάρτητα από τα συναισθήματα του παιδιού. Η συναισθηματική αγωγή είναι εξίσου σημαντική με την εκμάθηση ενός κανόνα στα μαθηματικά ή την ανάγνωση. Το ζήτημα, από την ίδια του την φύση, απαιτεί τόσο οι δάσκαλοι όσο και οι μαθητές να εστιάσουν την προσοχή τους στην συναισθηματική δομή της ζωής ενός παιδιού, η οποία χωρίς καμιά αμφιβολία αγνοείται σε κάθε τάξη.
Μερικοί, αναφερόμενοι στην ιδέα περί πολλαπλής νοημοσύνης του Χάουαρντ Γκάρντνερ, χρησιμοποιούν τον όρο «προσωπική νοημοσύνη». Το κοινό νήμα που διαπερνάει αυτά τα μαθήματα είναι ο στόχος ν’ ανεβεί το επίπεδο της κοινωνικής και της συναισθηματικής επάρκειας των παιδιών μέσα στα πλαίσια της κανονικής τους εκπαίδευσης – και το οποίο δεν είναι κάτι που απλώς εφαρμόζεται ως θεραπευτική αγωγή σε παιδιά που δεν πηγαίνουν καλά στο σχολείο και χαρακτηρίζονται προβληματικά, αλλά ένα σύνολο ικανοτήτων και αντιλήψεων ουσιωδών για κάθε παιδί.
Τα μαθήματα της συναισθηματικής αγωγής έχουν κάποιες ρίζες στο αμερικάνικο εκπαιδευτικό κίνημα της δεκαετίας του ’60. Το κίνημα της συναισθηματικής παιδείας, όμως, έχει αλλάξει μορφή, προσδίδοντας μια διαφορετική έννοια στον όρο συναισθηματική εκπαίδευση: αντί να χρησιμοποιηθεί το συναίσθημα για να μορφώσει, εκπαιδεύει το ίδιο το συναίσθημα. Πιο άμεσα πολλά από αυτά τα μαθήματα και η ορμή της εξάπλωσής τους προέρχονται από μια συνεχιζόμενη σειρά προγραμμάτων πρόληψης με επίκεντρο τα σχολεία, που το καθένα τους έχει στόχο την αντιμετώπιση ενός ειδικού προβλήματος.
Η μελέτη του Ιδρύματος Β.Τ.Γκραντ για τα προγράμματα πρόληψης βρήκε ότι αυτά είναι πολύ πιο αποτελεσματικά όταν διδάσκουν ένα σύνολο συναισθηματικών και κοινωνικών ικανοτήτων, όπως έλεγχο παρορμήσεων, χειρισμό του θυμού και εξεύρεση δημιουργικών λύσεων στα κοινωνικά ζητήματα.
Αυτό το νέο ξεκίνημα για μια συναισθηματική παιδεία στα σχολεία τοποθετεί τα συναισθήματα και την κοινωνική ζωή στο επίκεντρο της προσοχής, αντί να τα θεωρεί παρεμβολές χωρίς σημασία. Ή και ακόμα, όταν οδηγούν σε εκρήξεις, να μην προσπαθεί να τα πατάξει με περιστασιακά πειθαρχικά μέτρα, όπως μια επίσκεψη στο γραφείο του διευθυντή του σχολείου.
Οι τάξεις μέσα στις οποίες διδάσκονται αυτά τα μαθήματα, μπορεί με μια πρώτη ματιά να φαίνονται αναποτελεσματικές, και να μην πείθουν ότι αποτελούν την λύση στα δραματικά προβλήματα που επιχειρούν ν’ αντιμετωπίσουν. Αυτό όμως οφείλεται κυρίως στο γεγονός ότι, όπως συμβαίνει και με την σωστή ανατροφή των παιδιών στο σπίτι, τα μαθήματα είναι μικρά αλλά σημαντικά, και παραδίδονται τακτικά και για πολλά χρόνια. Έτσι η συναισθηματική παιδεία γίνεται κτήμα των παιδιών.
Καθώς οι εμπειρίες επαναλαμβάνονται αδιάκοπα, ο εγκέφαλος τις μετατρέπει σε σταθερές ατραπούς, σε νευρωνικές αντιδράσεις που μπορούν να εφαρμόζονται σε στιγμές πόνου, απογοήτευσης, θλίψης. Και ενώ το καθημερινό περιεχόμενο των μαθημάτων αυτών μπορεί να φαίνεται κοινότοπο, το αποτέλεσμά τους – δηλαδή η διάπλαση σωστών και ολοκληρωμένων ανθρώπων – είναι περισσότερο παρά ποτέ ζωτικό για το μέλλον μας.
Μια νέα στρατηγική που κερδίζει έδαφος στη συναισθηματική αγωγή, δεν είναι η δημιουργία ενός νέου τμήματος, αλλά η ανάμειξη των μαθημάτων πάνω στα συναισθήματα και στις σχέσεις με άλλα γνωστικά αντικείμενα που ήδη διδάσκονται. Μαθήματα περί συναισθημάτων μπορούν να συνδυαστούν με φυσικό τρόπο με την ανάγνωση και την γραφή, την φυσική και την χημεία, τις κοινωνικές επιστήμες και τα άλλα μαθήματα του αναλυτικού προγράμματος.
Αυτή η επικέντρωση στη συναισθηματική παιδεία αναδιαμορφώνει το σχολείο με έναν άλλον τρόπο: οδηγεί στην οικοδόμηση μιας σχολικής παιδείας που μεταβάλλει το σχολείο σε μια «κοινότητα που νοιάζεται», ένα μέρος όπου οι μαθητές αισθάνονται ότι τους σέβονται, τους φροντίζουν, νιώθουν δεμένοι με τους συμμαθητές, τους δασκάλους τους, ακόμα και με το ίδιο το σχολείο.
Θα ήταν αφελές να πιστεύουμε ότι δεν θα προκύψουν δυσκολίες κατά την εφαρμογή τέτοιων προγραμμάτων στα ελληνικά σχολεία. Πολλοί γονείς μπορεί να σκεφτούν ότι το θέμα που από μόνο του είναι ένα πολύ προσωπικό ζήτημα για να εμπλακεί το σχολείο και ότι αυτά τα ζητήματα ανήκουν στην δική τους αρμοδιότητα (ένα επιχείρημα που αποκτά πειστικότητα στο βαθμό που οι γονείς πράγματι ασχολούνται με αυτά τα ζητήματα – και φυσικά χάνει την πειστικότητά του όσο οι γονείς αποτυγχάνουν σε αυτό τον τομέα). Οι δάσκαλοι μπορεί να διστάζουν να παραχωρήσουν κι άλλο ένα κομμάτι της ωφέλιμης διδακτικής ώρας σε ζητήματα που φαίνονται τόσο άσχετα προς τα βασικά στοιχεία της ακαδημαϊκής εκπαίδευσης.
Άλλοι εκπαιδευτικοί μπορεί να νιώθουν αμήχανα αντιμετωπίζοντας το ενδεχόμενο να διδάξουν τα θέματα αυτά. Μερικά παιδιά επίσης θα αντισταθούν, ιδιαίτερα στο βαθμό που τα μαθήματα αυτά δεν συμβαδίζουν με τις ανησυχίες τους ή νιώθουν ότι υφίστανται μια εισβολή στην προσωπική τους ζωή. Και ο φιλόσοφος Τζων Ντιούι εξέφρασε την άποψη ότι μια εκπαίδευση πάνω στην ηθική είναι πολύ πιο ισχυρή όταν διδάσκεται στα παιδιά με αφορμή πραγματικά γεγονότα και όχι με αφηρημένο τρόπο. Αυτή είναι η μέθοδος της συναισθηματικής παιδείας.
Αν η ανάπτυξη του χαρακτήρα είναι ο θεμέλιος λίθος των δημοκρατικών κοινωνιών, το θεμέλιο του χαρακτήρα είναι η αυτοπειθαρχία. Η ενάρετη ζωή, σύμφωνα με τον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη, βασίζεται στην αυτεπίγνωση και στον αυτοέλεγχο. Έτσι δίνουμε την ικανότητα για κίνητρα και καθοδήγηση στον εαυτό. Όταν η θρησκεία, η επιστήμη και η ηθική αμφισβητούνται, δεν μπορούμε ν’ αφήνουμε τα παιδιά να αναπτύσσουν προσωπικότητες από σύμπτωση, από λάθος ή απ’ το Θεό, αλλά ως δάσκαλοι μπορούμε να βοηθήσουμε στην διάπλαση δημιουργών.
#Ε.Ν.Κ. / #Πίνακες: Margaret Keane
Αποσπάσματα από τα βιβλία του Goleman Daniel «Η Συναισθηματική Νοημοσύνη – Γιατί το «EQ» είναι πιο σημαντικό από το «IQ» / «Η Συναισθηματική Νοημοσύνη στο χώρο εργασίας» & «Κοινωνική Νοημοσύνη: Η νέα επιστήμη των ανθρώπινων σχέσεων» (αναζήτησε το άρθρο: Η Συναισθηματική Νοημοσύνη)

#Η ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ
ΠΩΣ ΝΑ ΜΕΓΑΛΩΣΟΥΜΕ ΠΑΙΔΙΑ ΜΕ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ
(ΕΝΑΣ ΠΡΑΚΤΙΚΟΣ ΟΔΗΓΟΣ ΓΙΑ ΓΟΝΕΙΣ) GOTTMAN M. JOHN, DECLAIRE JOAN

Στο βιβλίο αυτό ο John Gottman μιλά στους γονείς για τη συναισθηματική νοημοσύνη των παιδιών και την ανάπτυξή τους. Η ουσία, λέει ο συγγραφέας, δεν είναι να επικεντρώσουμε την προσοχή μας στην κακή συμπεριφορά του παιδιού. Είναι να του δείξουμε την αγάπη μας στις δύσκολες στιγμές του, να αναγνωρίσουμε τα συναισθήματά του, να το καταλάβουμε και να το βοηθήσουμε να βρει λύσεις στα προβλήματα που το απασχολούν. Η ουσία είναι να γίνουμε εμείς οι οδηγοί και μέντορές του, να του δείξουμε τον δρόμο έτσι ώστε να πορευτεί μέσα στον δύσκολο κόσμο των συναισθημάτων. Κι αυτό μπορούμε να το πετύχουμε εφαρμόζοντας τη συναισθηματική αγωγή, μια διαδικασία που θα βοηθήσει το παιδί μας να αποκτήσει συναισθηματική νοημοσύνη. Βασισμένο σε πολυετείς έρευνες και στην εμπειρία με εκατοντάδες γονείς, το βιβλίο αυτό μας δείχνει με πρακτικό τρόπο πώς να μεγαλώσουμε συναισθηματικά υγιή και ευτυχισμένα παιδιά. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

terrapapers.com 

Πηγή Η Συναισθηματική Νοημοσύνη στα Παιδιά


Τα τελευταία χρόνια, τα λεγόμενα έξυπνα τηλέφωνα, έχουν μπει για τα καλά στην ζωή των ανθρώπων, σε όλο τον πλανήτη.
Αν και υπάρχουν σαφείς ενδείξεις ότι η χρήση τους, προκαλεί πολλά προβλήματα (αντικοινωνικότητα, εθισμό κλπ), ο κόσμος συνεχίζει να τα χρησιμοποιεί χωρίς μέτρο. Αυτό το γνωρίζουν οι επιστήμονες, οι οποίοι λαμβάνουν χρηματοδότηση, από τις κυβερνήσεις των χωρών τους. Παρακάτω θα διαβάσετε κάποια πράγματα, που σίγουρα σας ενδιαφέρουν.

Οι επιστήμονες έχουν βάλει στόχο, να χρησιμοποιήσουν τα έξυπνα τηλέφωνα (smartphones), ώστε να σταματήσουν την εξάπλωση των μολυσματικών ασθενειών. Οι ερευνητές-επιστήμονες θα βρίσκουν την τοποθεσία των ασθενών (των δηλωμένων ασθενών λογικά, οι οποίοι είναι καταχωρημένοι στους υπολογιστές των νοσοκομείων) και πιο συγκεκριμένα θα παρατηρούν τα hot spots, τα σημεία δηλαδή, στα οποία υπάρχουν άνθρωποι που νοσούν.
Ο εμπνευστής αυτού του project, είναι ο καθηγητής Christopher Whalen. Σύμφωνα με τον ίδιο, είναι σημαντικό οι επιστήμονες να μπορούν να παρακολουθούν τους ασθενείς, μέσω των κινητών τους, ώστε να ξέρουν πότε χρειάζεται να αποκλείσουν κάποια περιοχή, η οποία κινδυνεύει από κάποια μολυσματική ασθένεια.

Αυτό το project (έργο), το έχει ξεκινήσει το Πανεπιστήμιο της Georgia (των ΗΠΑ). Η κυβέρνηση της χώρας, έχει χρηματοδοτήσει το έργο, με 2.6 εκατομμύρια δολάρια. Αν και αρχικά δεν ακούγεται άσχημη η ιδέα, οι επιστήμονες να μπορούν να είναι σε θέση να περιορίζουν τις μολυσματικές ασθένειες, τα πράγματα γίνονται ύποπτα όταν αρχίζει να καταλαβαίνει κανείς, ότι στο όλο εγχείρημα, θα έχουν άμεση εμπλοκή οι καθημερινές μας συσκευές. Επιστήμονες οι οποίοι βρίσκονται πολλά χιλιόμετρα μακριά (από εσένα), θα γνωρίζουν που βρίσκεσαι ανά πάσα στιγμή και ποια είναι η κατάσταση της υγείας σου (θα δούμε πως θα το καταφέρουν αυτό, γιατί ακόμα δεν ξέρουμε. Πάντως υπάρχουν εφαρμογές, οι οποίες μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να κάνουν Mini ιατρικούς ελέγχους).

Η παραπάνω είδηση δεν είναι εντελώς καινούργια, καθώς στο παρελθόν είχε ανακοινωθεί ότι θα εφαρμοστεί, κάτι παρόμοιο αλλά πλέον οι επιστήμονες-ερευνητές, βρίσκονται ακόμα πιο κοντά στην επίτευξη του στόχου τους.
Δεν χρειάζεται να πούμε, ότι κάποιοι άγνωστοι θα ελέγχουν τον κόσμο. Αυτή η είδηση αποτελεί από μόνη της, ξεκάθαρη παραβίαση των προσωπικών δεδομένων και μας δείχνει τον δρόμο που θα ακολουθήσουν οι κυβερνήσεις σε όλο τον κόσμο, σταδιακά.

el.grΠηγή Σύντομα θα ξέρουν που είστε και ποια είναι η κατάσταση της υγείας σας – Να γιατί προώθησαν, τα «έξυπνα» τηλέφωνα

Όλοι γνωρίζουμε πως η μαγειρική σόδα είναι ένα συστατικό για πάρα πολλές συνταγές όπως και το ότι είναι πολύ χρήσιμη και στο καθάρισμα του σπιτιού. Γνωρίζατε όμως ότι μπορεί να χρησιμοποιηθεί και στα φυτά σας όπως και στην προσωπική σας υγιεινή;!

Στο βίντεο που ακολουθεί θα δείτε 5 απίστευτες χρήσεις της μαγειρικής σόδας! Εάν τα φυτά σας χρειάζονται λίγη αγάπη ακόμα, βάλτε λίγη μαγειρική σόδα στο νερό και θα ανανεωθούν αμέσως.

Κάνει επίσης πολύ καλό σε εγκαύματα, όπως και στην προσωπική μας υγιεινή. Αφού μπορεί να διώξει τις οσμές από το ψυγείο, μπορεί να κάνει το ίδιο και στο σώμα μας!

Δείτε το βίντεο που ακολουθεί για περισσότερες λεπτομέρειες!

Credit: jumblejoy.com

The post Βάζει την Μπριζόλα στο Πιάτο και την Αλείφει με Σόδα. Μόλις Μάθετε το Λόγο, θα το Κάνετε και εσείς. appeared first on LINE LIFE.

Πηγή Βάζει την Μπριζόλα στο Πιάτο και την Αλείφει με Σόδα. Μόλις Μάθετε το Λόγο, θα το Κάνετε και εσείς.