15 July, 2019
Home / Διαφορα (Page 577)











Τo κρίσιμο καλοκαίρι του 2015 ο Μάνφρεντ Βέμπερ δήλωνε ότι «το Grexit είναι ρεαλιστική επιλογή» και ότι «δεν είναι η Γερμανία απομονωμένη στην Ευρώπη, αλλά η Ελλάδα»…

Περίπου έναν χρόνο αργότερα, στην…
κορύφωση της προσφυγικής κρίσης, ήταν ο ίδιος που πρότεινε την «προσωρινή» έξοδο της Ελλάδας από την Σένγκεν. Κι ήταν επίσης εκείνος που μιλούσε για την «τελική λύση» («finale Lösung») στο προσφυγικό προκαλώντας την πανευρωπαϊκή μεγάλη ανατριχίλα, ήταν ο ίδιος που έλεγε ότι το πρόβλημα της Ελλάδας είναι πως έχει «κομμουνιστή πρωθυπουργό», κι ήταν ξανά εκείνος που έκανε κήρυγμα «αξιοπρέπειας» στον Αλέξη Τσίπρα, εντός του Ευρωκοινοβουλίου, ζητώντας του, ούτε λίγο ούτε πολύ, να μάθει τους έλληνες να ζουν με εισοδηματικό επίπεδο Βουλγαρίας και Λεττονίας.

Ο Μάνφρεντ Βέμπερ είναι ο άνθρωπος που ο Κυριάκος Μητσοτάκης χαρακτηρίζει «προσωπικό φίλο», θεωρεί ότι «μένει πιστός στις κεντρικές αξίες της κεντροδεξιάς» και εκτιμά ότι «είναι ο κατάλληλος άνθρωπος για να ηγηθεί της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Μικρό το κακό, εάν επρόκειτο απλώς για το ευρωπαϊκό socializing που είχε ανάγκη ο πρόεδρος της ΝΔ μετά την – καθόλου κομψή – απόρριψή του από τον Ζαν Κλοντ Γιούνκερ. Μικρό το κακό επίσης, εάν ήταν απλώς ιδεολογική… παρανόηση του κ. Μητσοτάκη για το τί εστί κεντροδεξιά. Όταν, άλλωστε, θεωρείς «μη ακραίους» τον Αδωνι και τον – σταυροφόρο των… χαμένων Χριστουγέννων – Βορίδη, μπορείς να χρίσεις κεντροδεξιό ακόμη και τον ‘Ορμπαν.

Το πρόβλημα είναι ότι, εκτός από τον Κυριάκο Μητσοτάκη, τον Μάνφρεντ Βέρνερ υπερψήφισε ως υποψήφιο διάδοχο του Γιούνκερ και η συντριπτική πλειοψηφία του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος. Το οποίο ΕΛΚ έκρινε πως η «ορμπανοποίηση» της ευρωπαϊκής χριστιανοδημοκρατίας μπορεί να είναι η απάντηση στην εκλογική απειλή της ακροδεξιάς – την απειλή που, παρεμπιπτόντως, εξέθρεψε ακριβώς η προσχώρηση της ευρωπαϊκής κεντροδεξιάς στο δόγμα Σόιμπλε και Ορμπαν.

«Στο παρασκήνιο αναπτύσσεται μία κινητικότητα διαβουλεύσεων, με στόχο να υπάρξουν μετά τις εκλογές παζάρια και ανταλλαγές ανάμεσα στη δεξιά και τις δυνάμεις που βρίσκονται δεξιότερα της δεξιάς στο ευρωπαϊκό πεδίο», δήλωσε χθες ο αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Δημήτρης Παπαδημούλης, δείχνοντας και τον μεγάλο υπόγειο κίνδυνο που διαμορφώνουν, εν όψει ευρωεκλογών, οι γέφυρες ανάμεσα στους νεοδεξιούς – νεοεθνικιστές με την καθαρή ακροδεξιά.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο της Νικόλ Λειβαδάρη στο tvxs.gr

Πηγή Απέναντι στον Βέμπερ και τον Όρμπαν…













Την ανάγκη ελέγχου και για απόδοση ευθυνών αλλά και την αυτονόητη υποχρέωση της πολιτείας να…
βγουν ασφαλή συμπεράσματα για την γέφυρα που κατέρρευσε χθες στην Καβάλα, τόνισε κατά την αυτοψία της στην περιοχή η υφυπουργός Μακεδονίας – Θράκης Κατερίνα Νοτοπούλου.

Αφού ενημερώθηκε από τη δήμαρχο Καβάλας Δήμητρα Τσανάκα για το ιστορικό του ατυχήματος, η κ. Νοτοπούλου υπογράμμισε ότι ο υπουργός Υποδομών έδωσε εντολή να έρθουν στην περιοχή επιθεωρητές – ελεγκτές δημοσίων έργων «γιατί είναι η δεύτερη κατά σειρά εν γνώση μας γέφυρα, που καταρρέει στην περιοχή, μετά αυτή του Κομψάτου στον Ίασμο, οπότε είμαστε εξαιρετικά προβληματισμένοι γι’ αυτό».

«Η πολιτεία αυτονόητα», τόνισε η υφυπουργός, «θα κάνει ό,τι πρέπει, ωστόσο είναι πολύ πρόωρο να προβούμε σε ασφαλή συμπεράσματα για το πώς κατέρρευσε η γέφυρα. Έχουν γίνει μόνο κάποιες πρώτες εκτιμήσεις. Θα συζητήσουμε για το τι μπορεί να γίνει από την μεριά του δήμου και της περιφέρειας και εφόσον δεν είναι επαρκείς οι δυνατότητες θα συνδράμει τότε το αρμόδιο υπουργείο, όπως γίνεται πάντα. Σίγουρα θα πρέπει να υπάρχει και έλεγχος για την απόδοση ευθυνών».

Η κ. Νοτοπούλου υπογράμμισε ακόμα ότι το νέο θεσμικό πλαίσιο σχετικά με τις υποδομές προβλέπει τη σύσταση μητρώου, ακριβώς για να διασφαλίσει την ασφάλεια των υποδομών μιας και προβλέπει την καταγραφή της κατασκευής τους, της συντήρησής τους και φυσικά του ελέγχου.

Ο υφυπουργός Οικονομίας και Ανάπτυξης Στάθης Γιαννακίδης, που συμμετείχε στην αυτοψία, συμπλήρωσε ότι το υπουργείο είναι καθ’ όλα έτοιμο να προχωρήσει στη διάθεση και δέσμευση κονδυλίων, όταν προχωρήσουν όλες οι απαραίτητες διαδικασίες τονίζοντας ότι πάντα υπάρχει η δυνατότητα χρηματοδότησης τέτοιων έργων.

«Λίγες ώρες μετά το συμβάν η Εγνατία ανταποκρίθηκε άμεσα. Με εντολή του υπουργού στείλαμε κλιμάκιο μηχανικών προκειμένου να δουν από κοντά τη γέφυρα. Από χθες το βράδυ βρίσκονταν στην περιοχή επιβλέποντας μάλιστα και την απομάκρυνση των αυτοκίνητων που είχαν εγκλωβιστεί» ανέφερε απ’ την περιοχή ο πρόεδρος της Εγνατίας Οδού Απόστολος Αντωνούδης και τόνισε ότι «εκείνο που όμως πρωτεύει είναι η ταχύτητα με την οποία πρέπει να αποκατασταθεί η γέφυρα και προς αυτό το σκοπό όλοι θα εργαστούμε».

Η υφυπουργός Μακεδονίας – Θράκης μετά την επίσκεψή της στο σημείο του ατυχήματος συμμετείχε σε σύσκεψη εργασίας με τη συμμετοχή όλων των εμπλεκόμενων φορέων, προκειμένου να οριστεί το χρονοδιάγραμμα των εργασιών που απαιτούνται για να ξεκινήσει η επισκευή της γέφυρας, ώστε σε σύντονο χρονικό διάστημα να δοθεί και πάλι στην κυκλοφορία.

Πηγή Νοτοπούλου: Πολύ πρόωρο να βγάλουμε συμπεράσματα για τη γέφυρα στην Καβάλα…


Σχολιάζει ο Νίκος Κλειτσίκας

«Εάν δεν είστε προσεκτικοί, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης…
θα σας κάνουν να μισείτε τους ανθρώπους που καταπιέζονται
και να αγαπάτε αυτούς που καταπιέζουν!»
Μάλκολμ Χ


«Εκεί που μας χρωστούσαν, μας πήραν και το βόδι«…


Μετά τη δολοφονία ενός Έλληνα της μειονότητας της Βορείου Ηπείρου, άντε της Νότιας Αλβανίας για τους «αντιεθνικιστές» εγχώριους κοσμοπολίτες της «αριστεράς» και την ένοχη στάση -τουλάχιστον του υπουργείου των Εξωτερικών- που συνεχίζει να μισεί κάθε ελληνική παρουσία στον πλανήτη, μας ήρθε κι η διαπίστωση πως ο κύριος Φίλης έχει απόλυτο δίκιο μιας κι επιβεβαιώνεται από τον «αντιεθνικιστή» Έντι Ράμα, τον “Pablo Escobar των Βαλκανίων και της Ευρώπης”, σύμφωνα με όλες τις ευρωπαϊκές υπηρεσίες δίωξης ναρκωτικών και τα ΜΜΕ. Όμως ο κύριος Ράμα χαίρει της εμπιστοσύνης του ΝΑΤΟ, της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του «φιλάνθρωπου» δισεκατομμυριούχου Σόρος κι όλα αυτά όχι μόνον δεν τον ακουμπούν, αλλά αποκεφαλίζονται αξιωματικοί κι υπηρεσίες χωρών που τεκμηριώνουν τη δράση της Αλβανικής Φαμίλιας –σε συνεργασία με Τούρκους και Πακιστανούς μαφιόζους– σ’ ολόκληρη την Ευρώπη, ακόμη και τη Σουηδία.

Αλήθεια… μπόρεσε ποτέ η ΕΛ.ΑΣ., το ελληνικό υπουργείο Δικαιοσύνης, η Ελλάδα να «ακουμπήσει» το στέλεχος της ΦαμίλιαςKlement Balili με 10.000 σελίδες δικογραφία και γιατί;
Μια μικρή «έρευνα» στο διαδίκτυο κι έχεις όλα τα στοιχεία, ακόμη πως ο Ράμα «αλλάζει σαν τα πουκάμισα» υπουργούς που εντοπίζουν το ναρκεμπόριο της Φαμίλιας, αλλά και αξιωματούχους των υπηρεσιών του.
Αλήθεια, με εξαίρεση τα ελληνικά ΜΜΕ, ποιος δεν γνωρίζει ότι το εμπόριο ναρκωτικών σ’ ολόκληρη την Ευρώπη είναι στα χέρια της Φαμίλιας της Αλβανίας;
Στη «Νότια Αλβανία» –το «Βόρειος Ήπειρος» είναι ακροδεξιά ορολογία και για να μην καταγραφούμε από την εγχώρια «αριστερά» κι εμείς στους «εθνικιστές»– δολοφονήθηκε ένας Έλληνας. Εθνικιστής, φασίστας, κομμουνιστής, πατριώτης, ποινικός εγκληματίας –όπως επισήμως το επίσημο κρατικό ειδησιογραφικό πρακτορείο ΑΠΕ-ΜΠΕ μας ενημέρωσε με πηγές της Ελληνικής Αστυνομίας και κανένας εισαγγελέας δεν κινήθηκε για προσβολή νεκρού-, δεν έχει καμία σημασία.
Τα «ανθρώπινα δικαιώματα» είναι σεβαστά κι έτσι σωστά προστατεύουν ακόμη και δολοφόνους, αλλά είναι αλά καρτ όταν υπάρχουν πολιτικές σκοπιμότητες. Ο κύριος Κουφοντίνας με βάση τους νόμους του «αστικού κράτους δικαίου» που ψηφίζουν 151 βουλευτές, έχει και πολύ σωστά δικαιώματα. Ο δολοφονημένος Κωνσταντίνος Κατσίφας δεν έχει. Η μνήμη του σκυλεύεται από το καρατικό ΑΠΕ και την ΕΛ.ΑΣ., οι γονείς δεν μπορούν να θάψουν το παιδί τους, καμία ανεξάρτητη έρευνα για τη δολοφονία του ποινικού, ή φασίστα, παντελής η απουσία του «ελληνικού κράτους». Ένας 19χρονος τουρίστας Ιταλός, Γερμανός, Άγγλος, Γάλλος κ.α.π. να παραπατήσει και να σπάσει το πόδι του σε κάποιο ελληνικό νησί και οι πρεσβείες του τουρίστα κινητοποιούνται. Η δολοφονία ενός Έλληνα στη «Νότια Αλβανία» και το κράτος σιωπά ένοχα.
Ότι κι αν ήταν το παλικάρι από πολιτική ή ποινική σκοπιά, πως δικαιολογείται η ένοχη σιωπή της επίσημης Ελλάδας;

Όλα δικαιολογούνται όταν ο Ράμα είναι ο εκλεκτός της «αριστερής» ανεπάγγελτης Μογκερίνι, που λατρεύει τη «Μακεδονία» των Σκοπιανών, τη Σαουδική Αραβία, θέλει να «επιλυθεί» με διζωνική ομοσπονδία το Κυπριακό κ.α.π.. Της Μογκερίνι που λατρεύει τις δουλικές κυβερνήσεις σ’ ολόκληρο τον πλανήτη που περιδιαβαίνει ως πλασιέ του 4ου Ράιχ.
Όπου γάμος και χαρά, η Μογκερίνι πρώτη!

Ο Έντι Ράμα, ο εκλεκτός του ΝΑΤΟ, της Ε.Ε., του «φιλάνθρωπου» Σόρος… σήμερα από απολογούμενος μας παρουσιάστηκε κι «αντιφασίστας, αντιρατσιστής»!
Εδώ υπεισέρχεται η γνωστή συνωμοσιολογία… 
Διαβάζουμε:
Αλβανός πολίτης που ζει στο Λονδίνο, γράφει στον Ράμα στο facebook με το ψευδώνυμο «Lucky Boy London”: «Να παρέμβετε σας παρακαλώ κύριε Ράμα γιατί ξεφτιλιστήκαμε ως έθνος σήμερα, έρχεται ο Έλληνας εδώ και μας βρίζει στο σπίτι μας, βάλε τους στην θέση τους, δείξε τις αξίες μας ως έθνος…». Ο υποτιθέμενος Αλβανός του Λονδίνου διαμαρτύρεται  γιατί το αλβανικό κράτος δεν αντέδρασε στα συνθήματα των Ελλήνων εθνικιστών στη κηδεία του Κ. Κατσίφα. Συνθήματα όπως: «φονιάδες Αλβανοί η Βόρεια Ήπειρος Γη ελληνική» και «το αίμα μας καλεί να σας κάψουμε Αλβανοί».

Όλοι είδαν σχετικά βίντεο από την κηδεία στη Βόριο Ήπειρο…  χιλιάδες πήγαν από την Ελλάδα για την ταφή… ακούστηκαν αυτά τα συνθήματα;
Κι όμως τα μπάσταρδα του Πάουλ Γιόζεφ θέλουν να τα «θεσμοθετήσουν«… ζητούν και τα «ρέστα» για τα εγκλήματά τους.
Φυσικά ο Ράμα δίνει με την άνεση που του παρέχει ο λογογράφος του σκηνοθετημένου «διαλόγου» με τον «συντάκτη» του ανώνυμου μηνύματος, την «αντιφασιστική» κι «αντιρατσιστική» απάντηση πάνω στην οποία στήθηκε ο «προβληματισμός» του ανώνυμου και που μπορούμε να θαυμάσουμεΕΔΩ

Η κορύφωση της «συνωμοσιολογίας«! 
Ποιος είναι ο κομιστής της γκεμπελικής προπαγάνδας του ακραίου φασιστικού εθνικισμού της Τσαμουριάς και της βάσης του ναρκεμπορίου στην Ευρώπη; 
Ας δούμε πως αυτοπαρουσιάζεται στην μόλις πριν λίγες ημέρες επανέκδοση βιβλίου του στην Ελλάδα:

«‘Ένας αυτοβιογραφικός διαλογισμός για το τι σημαίνει να είσαι μετανάστης από έναν σοφό Αλβανό’…
(…) Το σύνδρομο των συνόρων είναι ένα είδος «αρρώστιας», που δεν υπάρχει καν στον κατάλογο των αναγνωρισμένων ψυχικών διαταραχών. Ο πρωταγωνιστής αφηγείται την πρώτη επαφή με μια ξένη χώρα (την Ελλάδα) μιας παρέας Αλβανών μεταναστών που μετά την κατάρρευση του ολοκληρωτικού καθεστώτος του Ε. Χότζα περνούν με τα πόδια τα ελληνοαλβανικά σύνορα στις αρχές του ’90. Είναι μια αφήγηση όπου το δράμα και η τραγωδία συνυπάρχουν με το μαύρο χιούμορ και τη λυτρωτική αυτοειρωνεία.
Ένα από τα πιο επίκαιρα βιβλία της εποχής μας
 (…)»
(Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου – Σεπτέμβριος 2018)
Ο Γκαζμέντ Καπλάνι (Gazmend Kapllani), είναι ο ίδιος «αντιρατσιστής» και ταυτόχρονα ακραίος νεοφασίστας εθνικιστής, που προσφέρει τις υπηρεσίες του στο καθεστώς Ράμα. Αυτός απέδωσε «το διάλογο του Έντι Ράμα με τον ανώνυμο Αλβανό χρήστη, μέσω του διαδικτύου», αλλά δεν μιλάει για το κέντρο του εμπορίου ναρκωτικών στην Ευρώπη και τη Φαμίλια που το ελέγχει!
Φθάνει 18χρονος παράνομος μετανάστης στην Ελλάδα  το 1991 από την πόλη της Αλβανίας Λούσνιε. Η φιλόξενη Ελλάδα με χρήματα του Ελληνικού Λαού του παρέχει δωρεάν σπουδές (ακόμη και ΥΠΟΤΡΟΦΙΑ που πλήρωσε ο λαός μας),  εγγράφεται στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών (τμήμα φιλοσοφίας-παιδαγωγικής και ψυχολογίας). Το 1998 παρακολουθεί το μεταπτυχιακό σεμινάριο για τη διαπολιτισμική εκπαίδευση του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου και εισηγείται θέματα για τορατσιστικό φαινόμενο στο διαδημοτικό Κ.Ε.Κ «Ηριδανός». Στρατεύεται στις οργανώσεις της «ανανεωτικής αριστεράς» κι εργάζεται στο ραδιόφωνο της ΕΡΑ, στη ΝΕΤ, στην εφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ», στη μεγαλύτερη Αλβανική εφημερίδα Κόχα Γιόνε και σε αγγλόφωνες εκδόσεις (Index on Censorship, IWPR’s).

Ως πρόεδρος του Φόρουμ Αλβανών Μεταναστών γίνεται πασίγνωστος ηρωικός ακτιβιστής του αγώνα κατά του ρατσισμού και του εθνικισμού!
Όλα αυτά με την αξία του, «αξιοκρατικά» κι όχι με αξιοσύνη, μιας κι η «ώθηση» έρχεται από το Κεντρικό Ισραηλίτικο Συμβούλιο(τι συνωμοσιολογική σύμπτωση).
Ο Γκαζμέντ Καπλάνι όπως διαπιστώνει κι ο πιο αφελής διαβάζοντας την «ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΤΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ (EGAM) ΓΙΑ ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ
Μαζί στην Ευρώπη για τη δημοκρατία. Ενάντια στo ρατσισμό, τον αντισημιτισμό και το νεοναζισμό! Ο ρατσισμός, ο αντισημιτισμός και ο νεοναζισμός αναπτύσσονται, στην Ελλάδα, αλλά και αλλού στην Ευρώπη, χωρίς ωστόσο οι δημοκρατικές δυνάμεις να κινητοποιούνται δυναμικά και αποφασιστικά. Η ρατσιστική, αντισημιτική και νεοναζιστική ρητορική, καθώς και οι πράξεις βίας που πολλαπλασιάζονται στην Ελλάδα απειλούν τις θεμελιώδεις αξίες της δημοκρατίας στην ίδια τη χώρα όπου αυτή γεννήθηκε (…).
Ο κομιστής του Ράμα, ο Γκαζμέντ Καπλάνι, νομίζει πως επειδή ισοπεδώθηκε η επίσημη Ελλάδα, οι «πανεπιστημιακοί διανοούμενοι» σιωπούν ένοχα αφού σιτίζονται στα «ευρωπαϊκά κονδύλια» (ο λαός τα πληρώνει κι αυτά), έχει υποθηκευτεί για 99 χρόνια η Πατρίδα μας, μπορούν να περάσουν έτσι οι πολιτικές Πάουλ Γιόζεφ Γκαίμπελς με αλβανικό περιτύλιγμα καραμέλας όπως των προγόνων του ναζί Τσάμηδων, επειδή τον βάπτισαν «Με λένε Ευρώπη«
Τι «συνωμοσιολογία«… σήμερα ζει και εργάζεται ως καθηγητής στη Βοστόνη υπό χρηματοδοτήσεις 
open society foundation

Η απάντηση στον κομιστή του ακραίου φασίστα εθνικιστή Ράμα είναι μία κι έρχεται από τη μαρτυρική Κύπρο μας, τον τελευταίο σοσιαλιστή υπερασπιστή του Ελληνισμού, το Βάσο Λυσσαρίδη:

Μούπαν: Γιατί διδάσκεις αντίσταση
Κάποιοι θα σκοτωθούν
Είπα: Μόνο έτσι κάποιοι θα
ζήσουν
Μούπαν: Μιλάς για σκλαβωμένα
χώματα
Τα χώματα δεν νοιώθουν
Είπα: Αυτός που δεν… νοιώθει
είσαι συ
Μούπαν: Γιατί πονάς για τη


Χειμάρρα. Την έχεις δει


για μια μονάχα ώρα


Είπα: Γιατί την έχω δει (…)

Βαδίζω στο 92ο χρόνο της ζωής μου.
Όμως όσος μού έμεινε χρόνος ανήκει στον αγώνα για λευτεριά και δικαίωση.
Τότε μόνο θα αναπαυθώ ζωντανός ή νεκρός,
όταν λεύτεροι πορευτούμε
στον λεύτερο

Πενταδάκτυλο (…)

Γκαζμέντ Καπλάνι, κομιστή του Ράμα… το έθνος μας, η Πατρίδα μας έρχεται από πολύ μακριά και θέλουν δεν θέλουν θα πάει μακριά ακόμη…
Δεν μας φοβίζουν τα μορμολύκεια της «αριστεράς» Σόρος, όποιο φερετζέ κι αν φορούν…
Αυτός ο τόπος είναι ποτισμένος με αίμα…

 

«Ωστόσο εγώ θα επιμένω να λέω
την ελευθερία ελευθερία
το φόνο φόνο
την ενοχή ενοχή
με πείσμα τρελού που σκαλίζει
στον τοίχο τ’ όνομά του με τα νύχια»
Λεύκιος Ζαφειρίου, «Σχεδόν μηδίζοντες«, Κύπρος 1977





Πηγή: http://www.press-gr.com/2018/11/pablo-escobar.htmlΠηγή Έντι Ράμα… ο “Pablo Escobar των Βαλκανίων και της Ευρώπης” τώρα και πρύτανης "αντιρατσισμού"!

Οι Yasemin Erdin Tavukçu και Özgür Karavit από την Τουρκία αποφάσισαν να χρησιμοποιήσουν όμορφες παιδικές ζωγραφιές με σκοπό να φτιάξουν ιδιαίτερα στυλ κοσμημάτων.

Το εργαστήρι τους βρίσκεται στην Κωνσταντινούπολη και σκοπεύουν να διαδώσουν αυτό το είδος σε όλο τον κόσμο! Επίσης είναι ανοιχτοί σε προτάσεις και συμβουλές!

Αν είστε γονιός και θα θέλατε η ζωγραφιά του παιδιού σας να γίνει κόσμημα το μόνο που πρέπει να κάνετε είναι να στείλετε μια φωτογραφία από το σχέδιο στους καλλιτέχνες! Για περισσότερες πληροφορίες πατήστε ΕΔΩ.

artists-can-turn-your-childrens-drawings-into-amazing-pieces-of-jewelry

1 2

3 4

5 6

7 8

9 10

11 12

13 14

15 16

17 18

19

Πως σας φάνηκε η ιδέα αυτή;

Επιμέλεια/Μετάφραση:linelife.gr via thinkinghumanity.com

The post Πανέξυπνη Ιδέα!!! Καλλιτέχνες μετατρέπουν τα σχέδια των παιδιών σας σε υπέροχα κοσμήματα! appeared first on LINE LIFE.

Πηγή Πανέξυπνη Ιδέα!!! Καλλιτέχνες μετατρέπουν τα σχέδια των παιδιών σας σε υπέροχα κοσμήματα!


  …και η διάψευση…
 Πριν καλά καλά κυκλοφορήσει στο διαδίκτυο η «αποκάλυψη» της εφημερίδας «Δημοκρατία» (οτι βρέθηκαν, κρυμμένα, 19.000.000 ευρώ σε δεσμίδες, σε σπίτι του Παλαιού Ψυχικού, που ανήκει σε πολιτικό του ΠΑΣΟΚ), ήρθε η διάψευση (από…
την ΕΛΑΣ).
Στην ανακοίνωση της, αναφέρεται: «Καμία Υπηρεσία της Ελληνικής Αστυνομίας δεν πραγματοποίησε επιχείρηση σε οικία στο Παλαιό Ψυχικό, όπως επικαλείται σημερινό δημοσίευμα της εφημερίδας ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ.»

Πηγή Tα 19 εκατομμύρια,ο πολιτικός του ΠΑΣΟΚ…











«Οι κρίκοι είναι παιχνιδάκι… Τα υπόλοιπα είναι δύσκολα» έγραψε ο πρωταθλητής της ενόργανης στον λογαριασμό του στο Facebook
Ένα μήνυμα…
αποφασιστικότητας έστειλε μέσω του λογαριασμου του στο Facebook ο Λευτέρης Πετρούνιας, ο οποίος πριν λίγες μέρες υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση στον ώμο.

Ο αθλητής πρότυπο, που πριν από μια εβδομάδα κατέκτησε τον τρίτο παγκόσμιο τίτλο του στους κρίκους, παρότι τραυματίας, ξεκινάει πλέον έναν νέο αγώνα, εκείνον της ανάρρωσης και της επιστροφής στις προπονήσεις, ώστε να συνεχίσει την λαμπρή του πορεία.

«Θα κάνω ό,τι μπορεί να γίνει για να μετατρέψω τον πόνο μου σε δύναμη», ήταν το μήνυμα που έστειλε στους Έλληνες, που έχουν εκφράσει τον θαυμασμό τους με τον πιο θερμό τρόπο τις τελευταίες ημέρες, αλλά και στον εαυτό του και τον προπονητή του. «Οι κρίκοι είναι παιχνιδάκι… Τα υπόλοιπα είναι δύσκολα», έγραψε ο πρωταθλητής της ενόργανης.




protothema.gr

Πηγή Πετρούνιας: Θα κάνω ό,τι μπορώ για να μετατρέψω τον πόνο μου σε δύναμη…


Διαγράφουν τόν Ἰησοῦ Χριστό, τό Ἔθνος καί τήν οἰκογένεια ἀπό τό Σύνταγμα 

ΤΗΝ ΚΕΡΚΟΠΟΡΤΑ τῆς πολυπολιτισμικότητος ἡ ὁποία ἔχει ὡς στόχο τήν διάλυση τῶν συγκροτημένων κοινωνιῶν καί τήν διάλυση τῶν συντεταγμένων Ἐθνῶν ἀνοίγει ὁ ΣΥΡΙΖΑ μέ τήν πρόταση ἀναθεωρήσεως τοῦ Συντάγματος πού ἔδωσε χθές στήν δημοσιότητα. Οἱ προθέσεις τῆς Ἀριστερᾶς εἶναι κάτι παραπάνω ἀπό προφανεῖς. Θέτει στό στόχαστρό της τούς πυλῶνες τῆς ἐθνικῆς ταυτότητος: τήν Θρησκεία (ὄχι Ἐκκλησία) καί τήν Οἰκογένεια. Καί ἄς ὁμολογεῖται ἀπό ὅλους πώς ἡ πατρίδα μας ἔμεινε ὄρθια μέσα στήν καταιγίδα τῶν μνημονίων χάρη στήν συνοχή τῆς οἰκογενείας καί χάρη στό κοινωνικό δίκτυο τῆς Ἐκκλησίας.

Ἡ ἐκδικητικότης τῶν βουλευτῶν τοῦ ΣΥΡΙΖΑ «φωνάζει» ἀπό μακρυά. Σέβονται τό Ἰσλάμ ὡς δόγμα, ὄχι ὅμως καί τόν Χριστιανισμό. Ἀπαγορεύουν στόν Πρόεδρο τῆς Δημοκρατίας, στόν Πρωθυπουργό, στούς βουλευτές, στούς αἱρετούς νά ὁρκίζονται στό Εὐαγγέλιο ἐφ’ ὅσον τό ἐπιθυμοῦν, ἀλλά διατηροῦν στό Σύνταγμα τό δικαίωμα τῶν μουσουλμάνων βουλευτῶν νά ὁρκίζονται στό Κοράνι! Ἐνῶ διαγράφουν ἀπό τά ἄρθρα 33 καί 59 τήν φράση «ὁρκίζομαι στό ὄνομα τῆς Ὁμοούσιας καί Ἀδιαίρετης Τριάδας», διατηροῦν (ἄρθρο 59) τήν παράγραφο 2 πού ὁρίζει ὅτι «ἀλλόθρησκοι ἤ ἑτερόδοξοι βουλευτές δίνουν τόν ἴδιο ὅρκο συμφώνως πρός τόν τύπο τῆς δικῆς τους θρησκείας ἤ τοῦ δικοῦ τους δόγματος». Γι’ αὐτούς δέν ἰσχύει ὁ ὅρος οὐδετεροθρησκεία. Ἀναλυτικῶς: Συμφώνως πρός τήν πρόταση ἀναθεωρήσεως τῆς Ἀριστερᾶς τό ἄρθρο 3 τοῦ Συντάγματος ἀναδιατυπώνεται ὡς ἑξῆς:

«1. Ἡ Ἑλληνική Πολιτεία εἶναι θρησκευτικά οὐδέτερη. Ἐπικρατοῦσα θρησκεία στήν Ἑλλάδα εἶναι ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, ἡ ὁποία βρίσκεται ἀνασπόσπαστα δεμένη μέ τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο καί κάθε ἄλλη Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία καί τηρεῖ ἀπαρασάλευτα τούς Κανόνες τῶν Ἀποστόλων καί τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων καί τήν Ἐκκλησιαστική Παράδοση. Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος εἶναι αὐτοκέφαλη καί διοικεῖται σύμφωνα μέ ὅσα ὁρίζουν ὁ Καταστατικός Χάρτης της, ὁ Πατριαρχικός Τόμος τοῦ 1950 καί ἡ Συνοδική Πράξη τοῦ 1928».




Ἀπό μία πρώτη ἀντιπαραβολή μέ τό παλαιό ἄρθρο 3 προκύπτουν τρεῖς οὐσιώδεις μεταβολές:

• Ἡ ἀπάλειψις τῆς φράσεως ὅτι ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος γνωρίζει ὡς κεφαλή της «τόν Κύριο Ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστό».

• Ἡ ἀπάλειψις τῆς ἀναφορᾶς πώς ἡ αὐτοκέφαλη Ἐκκλησία «διοικεῖται ἀπό τήν Ἱερά Σύνοδο τῶν ἐνεργεία Ἀρχιερέων καί ἀπό τήν Διαρκῆ Ἱερά Σύνοδο».

• Ἡ διακήρυξις πώς ἡ Πολιτεία παραμένει «θρησκευτικά οὐδέτερη», ἄν καί αὐτό ἔρχεται σέ ἀντίθεση μέ τήν διατήρηση τῆς δυνατότητος τῶν μουσουλμάνων νά δίνουν ὅρκο στό Κοράνι. Τί εἴδους… οὐδετερότης εἶναι αὐτή;

Τό κυριώτερο ὅμως ζήτημα πού ἀπασχολεῖ κύκλους τῆς Ἱεραρχίας ἡ ὁποία συγκαλεῖται ἐκτάκτως τήν Τρίτη ἀπό τόν Ἀρχιεπίσκοπο Ἱερώνυμο, εἶναι ἡ οὐδετεροθρησκεία. Ὁ Σταυρός στήν Σημαία τίθεται ἐν ἀμφιβόλω, ἐφ’ ὅσον ὁ ΣΥΡΙΖΑ ἐννοεῖ ἀπολύτως τήν διακήρυξή του γιά θρησκευτική οὐδετερότητα. Ἡ ὁρκωμοσία στό Εὐαγγέλιο στά δικαστήρια πού ἀποτελεῖ σήμερα προαιρετική ἐπιλογή γιά τούς διαδίκους τίθεται, ἐπίσης, ἐν ἀμφιβόλω. Οἱ εἰκόνες στά σχολεῖα καί στά δικαστήρια ὁμοίως. Τά θρησκευτικά σύμβολα γενικῶς. Ἀποδεικνύεται μάλιστα ὅτι ἡ ρῖψις τῆς εἰκόνος τῆς Παναγίας στά σκουπίδια ἀπό κρατική λειτουργό δέν ἀποτελεῖ τυχαία πράξη, μεμονωμένο περιστατικό. Ἀκόμη μεγαλύτερη εἶναι ὅμως ἡ πρόκλησις μέ τήν διαγραφή τῆς λέξεως «Ἔθνος» καί ἡ κατάργησις τοῦ οἰκείου ἄρθρου τοῦ Συντάγματος γιά τήν οἰκογένεια.

Ἕως σήμερα τό ἄρθρο 21 τοῦ Συντάγματος ὅριζε ὅτι «ἡ οἰκογένεια ὡς θεμέλιο τῆς συντήρησης καί προαγωγῆς τοῦ Ἔθνους καθώς καί ὁ γάμος, ἡ μητρότητα, καί ἡ παιδική ἡλικία τελοῦν ὑπό τήν προστασία τοῦ κράτους» Τό ἄρθρο αὐτό καταργεῖται καί στήν θέση τῆς οἰκογένειας οἱ ὀλετῆρες τοῦ ΣΥΡΙΖΑ θέτουν τό «ἀξιοπρεπές ἐπίπεδο διαβίωσης γιά ὅλους». Γίνεται μόνο μιά ἀναιμική ἀναφορά στήν «εἰδική προστασία» πού παρέχεται στήν οἰκογένεια μαζί μέ τήν μητρότητα, τά παιδιά, τούς ἀπόρους, τούς ἡλικιωμένους, τά ἄτομα μέ ἀναπηρία. Αὐτό πρακτικά σημαίνει πώς φοροαπαλλαγές γιά τήν οἰκογένεια, πολυτεκνικά ἐπιδόματα, μόρια σέ πολύτεκνες οἰκογένειες γιά ἐξεύρεση ἐργασίας κ.λπ. τίθενται, ἐπίσης, ἐν ἀμφιβόλω. Πρός δόξαν ὅλων ἐκείνων πού στήν Ἑσπερία ἀπεργάζονται νά διαλύσουν μιά ὀργανωμένη κοινωνία, μέ τίς ἀτέλειές της, σέ ἀνίσχυρες καί ἀνυπεράσπιστες μονάδες.

Εστία




kostasxanΠηγή Καταργοῦν τόν Σταυρό ἀπό τήν ἑλληνική Σημαία;


Γράφει ο Αχιλλέας Σύρμος 

Ο θάνατος του Κωνσταντίνου Κατσίφα εγείρει μια σειρά εύλογων ερωτημάτων: Σκοτώθηκε εσκεμμένα ενώ θα μπορούσε να συλληφθεί; Γιατί η αλβανική αστυνομία εξάντλησε όλη της την αυστηρότητα απέναντι σε έναν ένοπλο Βορειοηπειρώτη, ενώ δεν επιδεικνύει την ίδια αυστηρότητα στους χιλιάδες ένοπλους χασισοκαλλιεργητές; Συνδέεται το περιστατικό ή όχι με τη χρήση εθνικών συμβόλων; Είναι ένα μεμονωμένο περιστατικό, ή αποτελεί συνέχεια μιας μακρόχρονης επεμβατικής βίας της αλβανικής αστυνομίας στη Βόρειο Ήπειρο; Γιατί άραγε το περιστατικό από «ασυνήθιστη κατάσταση» χαρακτηρίστηκε έπειτα «μια υπόθεση ρουτίνας» αμερικανικού τύπου;

Όλα τα ερωτήματα, κατά τη γνώμη μου, έχουν ακριβώς την ίδια απάντηση, μια απάντηση που κρύβεται στην ταινία Funny Games του Μίκαελ Χάνεκε και σε μερικές διαπιστώσεις του Λακάν και του Ντιρκάιμ. Το Funny Games είναι ένα ευρωπαϊκό ψυχολογικό θρίλερ με μια αρκετά λιτή πλοκή: Μια οικογένεια διαμένει ήσυχα στην κατοικία της όταν εισβάλλουν στο σπίτι δύο ρωμαλέοι ξένοι, οι οποίοι θα «παίξουν» με τους κατοίκους του σπιτιού ένα παιχνίδι βίας. Η ταινία χαρακτηρίστηκε από τους κριτικούς του κινηματογράφου αριστούργημα, διότι, κατά κάποιον τρόπο, αναπαριστά μια λακανική φοβία που θα οριζόταν περίπου ως «η εισβολή του Κακού στην περιοχή του οικείου».

Η δράση της αλβανικής αστυνομίας από την εποχή της δικτατορίας Χότζα μέχρι σήμερα είναι ακριβώς για τους κατοίκους της ελληνικής μειονότητας μια εισβολή του Κακού στην περιοχή του οικείου. Οι παρεμβάσεις και οι ενέργειές της, κυρίως κατά τις «ασυνήθιστες καταστάσεις» όπου οι Βορειοηπειρώτες εκδηλώνουν τον σχεδόν υπαρξιακό τους αυτοπροσδιορισμό και προβάλλουν δημόσια τα δικά τους σύμβολα, είναι παρεμβάσεις ακραίας καταστολής, εντεινόμενης τρομοκρατίας και αδικαιολόγητης βίας.


Αξίζει να σημειωθεί ότι όλοι οι Βορειοηπειρώτες κατάδικοι του καθεστώτος Χότζα στις μαρτυρίες τους αναφέρουν ότι πέρα από το ταξικό είχαν να αντιμετωπίσουν κυρίως το εθνικιστικό μίσος μιας αλβανικής αστυνομίας που κάθε άλλο παρά αποκλειστικά ταξική ήταν. Εξάλλου, στο καθεστώς του Ενβέρ Χότζα η ελληνική μειονότητα αναφέρονταν πάντα ως «Μειονότητα» χωρίς το «Ελληνική».

Περιστατικών θηριωδιών του παρελθόντος

Τα παραδείγματα είναι χιλιάδες. Μπορείτε για παράδειγμα να δείτε εδώ ένα πιο πλήρες χρονικό της αστυνομικής βίας στην περιοχή. Θα σταθώ συμβολικά μόνο στα εξής: Αριστοτέλης Ξέρρας: Συλλαμβάνεται δεκαοχτώ ετών επειδή σκορπά τις νύχτες αντικαθεστωτικές προκηρύξεις στη Δερβητσάνη, ζητώντας εθνική αφύπνιση. Καταδικάζεται σχεδόν ισόβια, πεθαίνει στο κολαστήριο του Σπατς το 1978 σε απεργία πείνας. Η διοίκηση του γκουλάγκ τον έχρησε «τρελό» και «ακραίο», αλλά όλοι οι κατάδικοι τον ήξεραν μόνο ως «Ο Έλληνας (Γκρέκου)». Παρέδωσαν τα κόκκαλά του στη μάνα του έπειτα από δώδεκα χρόνια!

Οδυσσέας Κόκολης: Βορειοηπειρώτης ετών δεκαεφτά, γαλατάς του χωριού Φράστανη, στις 11 Γενάρη 1983 η αλβανική αστυνομία τον εκτελεί γιατί ήθελε να φύγει στην Ελλάδα. Έδεσε το πτώμα του πίσω από ένα τρακτέρ και τον έσυρε στα χωριά της ελληνικής μειονότητας στη Δρόπολη για παραδειγματισμό και τρομοκρατία.

Και κάτι από την περίοδο του κοινοβουλευτισμού: Φθινόπωρο 1993, με την υπ’ αριθμόν 19/13.09.93 οδηγία της αλβανικής κυβέρνησης σε όλα τα μειονοτικά σχολεία επιβάλλεται υποχρεωτική μείωση των ωρών διδασκαλίας της ελληνικής γλώσσας. Αμέσως η οργάνωση της ελληνικής μειονότητας ΟΜΟΝΟΙΑ οργανώνει ειρηνική πορεία διαμαρτυρίας προς το Αργυρόκαστρο. Η αλβανική αστυνομία την καταπνίγει με ωμή κυνική βία, ποδοπατεί κόσμο, δέρνει ασύστολα, φτύνει, κλωτσά, σέρνει ανθρώπους που, αντί για όπλα, κράδαιναν μόνο πανό που έγραφαν «Θέλουμε την ελληνική γλώσσα στα σχολεία μας».

Άνοιξη-Καλοκαίρι 1994: Η αλβανική αστυνομία συλλαμβάνει σχεδόν όλα τα στελέχη της ΟΜΟΝΟΙΑΣ, γύρω στα τριακόσια άτομα, καταλήγει σε πέντε, τους κατηγορεί ότι σκότωσαν Αλβανούς στρατιώτες αλλά δεν μπορεί να αποδείξει ότι τους σκότωσαν. Παρόλα αυτά τους καταδικάζει, αρχικά εις θάνατον, επειδή είχαν εκφράσει την ιδέα της αυτοδιάθεσης της ελληνικής μειονότητας (η δίκη τους έγινε ανήμερα το Δεκαπενταύγουστο).

Η περίπτωση του Γκούμα

Όλη τη δεκαετία του 1990 γίνονται σταθερά παράνομες καταλήψεις από βορειοαλβανούς σε περιουσίες των Ελλήνων στην περιοχή των Αγίων Σαράντα. Ξεφυτρώνουν ολόκληρα χωριά, χωρίς καμία αστυνομική παρέμβαση. Τη δεκαετία του 2000 η αστυνομική βία μεταφέρεται κυρίως στη Χειμάρρα: εκλογική νοθεία, καταπάτηση περιουσιών και άλλα. Εκείνη την περίοδο έλαβε χώρα η εκτέλεση του Αριστοτέλη Γκούμα, έξω από το σπίτι του, από ομάδα ακροδεξιών παραστρατιωτικών.

Ο λόγος ήταν επειδή τολμούσε να μιλά ελληνικά σε αλβανικό έδαφος. Όταν τον απείλησαν να σταματήσει εκείνος τους αγνόησε. Ήταν μια δολοφονία που διεπράχθη παραμονές της εορτής του Δεκαπενταύγουστου 2010 (τι συμβαίνει επιτέλους με τις ελληνικές γιορτές!). Στην περίπτωση του Αριστοτέλη Γκούμα, η αλβανική αστυνομία προσπάθησε ξανά να θεωρηθεί το συμβάν «ασύνδετο με τη χρήση της ελληνικής γλώσσας», αν και οι φίλοι του νεκρού, που ήταν μπροστά στον αρχικό διαπληκτισμό με τους Αλβανούς ακροδεξιούς, έλεγαν ακριβώς το αντίθετο.

Τότε κάποιοι έσπευσαν να αμαυρώσουν το προφίλ του νεκρού (ένας άοπλος «ακραίος» αυτή τη φορά), και τότε πάλι η Ελληνική Πολιτεία (κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ) ζητά να πέσουν οι τόνοι και να μην ηρωοποιηθεί ο νεκρός (και ποιος, εν τέλει, είναι ο ηρωοποιήσιμος νεκρός για την Ελληνική Πολιτεία, ποια τα χαρακτηριστικά του;). Τελευταίο περιστατικό ο Κωνσταντίνος Κατσίφας.

Οι Αλβανοί και ο Ντυρκέμ

Γιατί, όμως, όλες αυτές τις δεκαετίες η αλβανική αστυνομία παίζει με τους κατοίκους της ελληνικής μειονότητας τόσα πολλά «παιχνίδια βίας»; Δύο πολύ σημαντικοί κοινωνιολόγοι του 20ου αιώνα, ο Καρλ Πόπερ και ο Εμίλ Ντιρκέμ, ισχυρίστηκαν ότι στις βασικές δομές συγκρότησης και συνοχής κάθε κοινωνίας υπάρχει ένα σύνολο συγκεκριμένων ηθικών αξιών, αντιλήψεων, εθίμων και κανόνων που εξασφαλίζει την ακεραιότητα της υπόστασης και της διαιώνισης αυτής της κοινωνίας, κάτι που ονομάζεται «συλλογική συνείδηση».

Στη συλλογική συνείδηση της αλβανικής κοινωνίας, λοιπόν, υπάρχει κάτι σαν ένα είδος συλλογικού ενστίκτου το οποίο, κάθε φορά που προβάλλονται τα σύμβολα της εθνικής ελληνικής μειονότητας (κυρίως στις εθνικές γιορτές που υπάρχει υπερπροβολή αυτών των συμβόλων), διαισθάνεται έναν κίνδυνο διάρρηξης της ακεραιότητάς της. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να ενεργοποιούνται αυτόματα οι μηχανισμοί καταστολής ενός τέτοιου κινδύνου: μυστικές υπηρεσίες, κρατικοί θεσμοί, ακροδεξιές ομάδες, «θρησκευόμενοι» πρωθυπουργοί, ΜΜΕ, αλλά, κυρίως, αστυνομική βία.

Είναι αλήθεια ότι οι Βορειοηπειρώτες, κάθε φορά που στο χώρο τους υπάρχουν εκπρόσωποι της ελληνικής Πολιτείας, αισθάνονται κάπως περισσότερο ασφαλείς, διότι θεωρούν ότι η παρουσία αυτή εξασφαλίζει και την ελεύθερη χωρίς φόβο προβολή των ελληνικών συμβόλων στην «περιοχή του οικείου». Αυτό δεν αρέσει στην αλβανική αστυνομία. Η εκτέλεση του Κωνσταντίνου Κατσίφα για τη σημαία, ακριβώς κάτω από τη μύτη των εκπροσώπων της ελληνικής Πολιτείας, έχει και έναν φοβερό συμβολισμό: «Εδώ δεν μπορεί να σας προστατεύσει κανένας. Ισχύει ό,τι ισχύει πάντα. Τους κανόνες τους ξέρετε. Καθίστε φρόνιμα».

Αλλά και η βιαστική υιοθέτηση εκ μέρους της κ. Μυρσίνης Ζορμπά των θέσεων της αλβανικής αστυνομίας και όχι των θέσεων της ελληνικής μειονότητας, που παρά τις εσωτερικές τους διαφωνίες επέδειξαν ομοφωνία και σύμπνοια επί του προκειμένου, έχει και αυτή το δικό της σημαινόμενο: «Εμένα δε με ενδιαφέρουν αυτά τα παιχνίδια βίας της αλβανικής αστυνομίας μαζί σας. Εγώ ήρθα να καταθέσω απλά ένα στεφάνι και να φύγω».

Ας σημειωθεί επίσης, κάτι που είναι λιγότερο γνωστό, ότι οι Έλληνες της Βορείου Ηπείρου δεν είχαν (ούτε ακόμα το έχουν απόλυτα) το δικαίωμα έγερσης της ελληνικής σημαίας πλην των εθνικών εορτών. Την ίδια στιγμή στα γειτονικά μουσουλμανοχώρια κυμάτιζαν επί δεκαετίες οι τουρκικές σημαίες και η αλβανική αστυνομία δεν είχε κανένα απολύτως πρόβλημα με αυτό.

Παραπλανητική διγλωσσία

Ο πιο γνωστός ίσως διανοούμενος της σύγχρονης Αλβανίας, ο Φατός Λιουμπόνια, κατηγόρησε την κυβέρνηση Ράμα ότι έχει αναγάγει σε κυρίαρχη πολιτική της στρατηγική μια παραπλανητική διγλωσσία που εξαρτάται από τον εκάστοτε ακροατή. Όταν ακροατής είναι η Ευρώπη, χρησιμοποιεί μια γλώσσα δημοκρατική, προοδευτική, θεσμική, καταπραϋντική, συμφιλιωτική, πέραν κάθε εθνικισμού και μισαλλοδοξίας.

Όταν όμως μιλά στο εσωτερικό ακροατήριο (στο οποίο συγκαταλέγονται και οι Βορειοηπειρώτες) χρησιμοποιεί μια διαφορετική γλώσσα: ακραία εθνικιστική, βίαιη, μισαλλόδοξη, αδιαφανή, μια γλώσσα διαπλοκής και συγκάλυψης του οργανωμένου εγκλήματος και των οικονομικών ελίτ. Αυτή η διγλωσσία είναι που εξηγεί και τον επαναχαρακτηρισμό της αρχικά «ασυνήθιστης κατάστασης», στην περίπτωση του Κατσίφα, σε «υπόθεση ρουτίνας».

Όταν, δηλαδή, η αλβανική αστυνομία χαρακτηρίζει την υπόθεση «ασυνήθιστη» (αν και, προφανώς, δεν είναι), διαβλέπει την απειλή της ακεραιότητας της συλλογικής συνείδησης των Αλβανών. Γι’ αυτό και σπεύδει να ζητήσει ενισχύσεις από τις ειδικές δυνάμεις να εξολοθρεύσουν μια τόσο σοβαρή απειλή! Άρα εδώ ο δέκτης είναι ο εσωτερικός ακροατής.

Όταν ο Κατσίφας, τις ιδέες και το αυτονομιστικό προφίλ του οποίου γνώριζαν καιρό πριν οι αλβανικές αρχές, πέφτει νεκρός από τις σφαίρες των Αλβανών κομάντος, το συμβάν κατευθείαν αποσυνδέεται από την εθνική εορτή, από τη χρήση εθνικών συμβόλων. Θεωρείται απομονωμένο και μετατρέπεται σε υπόθεση ρουτίνας που συμβαίνει σε όλες τις αστυνομίες του δυτικού κόσμου. Κι αυτό, διότι, πλέον, συνομιλητής είναι ο διεθνής παράγοντας (εξ’ ου και η δήλωση προέρχεται από το υπουργείο Εξωτερικών) οπότε: μάχη κατά της τρομοκρατίας, #PRAY FOR ALBANIA κ.τ.λ.

Να μη σας ξαναδώ μπροστά μου

Κλείνω με τον Τσάβο, ως ένα συμβολικό σημείο στην ιστορία της αντίστασης κατά της μακρόχρονης αστυνομικής βίας στην ελληνική μειονότητα. Ο Σταύρος Γκούτζος (1950-2018) ή Τσάβος υπήρξε έγκλειστος για 17 ολόκληρα χρόνια στα αλβανικά γκουλάγκ, επειδή ήθελε να δει με τα μάτια του την Ελλάδα. Για πολλά χρόνια ήταν στο ίδιο κελί στις φυλακές του Μπουρρέλι με το Φατός Λιουμπόνια, τον μετέπειτα σημαντικότερο εκπρόσωπο της αλβανικής διανόησης.

Σε ένα από τα βιβλία του, ο Λιουμπόνια γράφει για τον Τσάβο περίπου τα εξής: «Ο Τσάβος είχε έναν ιδιαίτερο και θαρραλέο τρόπο να αντιστέκεται στους αστυνομικούς. Κάθε φορά που οι δεσμοφύλακες τον διέταζαν οτιδήποτε, εκείνος τους έλεγε ότι δεν υπακούει παρά μόνο με βία. Αυτό άρχισα να τους λέω κι εγώ. Μας έπαιρναν τότε σηκωτούς και μας σάπιζαν στο ξύλο, όμως δεν λυγίζαμε».

Η φιλία αυτών των δύο ανδρών μέσα στα κάτεργα του καθεστώτος Χότζα είναι ταυτόχρονα ένα μάθημα αλληλεγγύης μεταξύ των δύο λαών. Ο Τσάβος καταδικάστηκε τρεις φορές εις θάνατον από το καθεστώς. Όταν τον ρώτησαν πάνω στο ξυλοκρέβατο των μελλοθανάτων ποια ήταν η τελευταία του επιθυμία, τους είπε: «Ναι, έχω μια τελευταία επιθυμία: Να μη σας ξαναδώ στα μάτια μου! Εγώ θέλω να δω μόνο την Ελλάδα».



ΠΗΓΗΠηγή Εκτέλεση Κατσίφα – «Η εισβολή του Κακού στην περιοχή του οικείου»

Δύο άνδρες και οι δύο σοβαρά άρρωστοι έμεναν στο ίδιο δωμάτιο ενός νοσοκομείου.

Ο ένας άνδρας μπορούσε να σηκωθεί όρθιος στο κρεβάτι του για μία ώρα κάθε απόγευμα για να βοηθήσει την αποστράγγιση του υγρού από τους πνεύμονες του.

Το κρεβάτι του βρισκόταν δίπλα στο μοναδικό παράθυρο του δωματίου. Ο άλλος άνδρας έπρεπε να περνάει όλη την ώρα του ξαπλωμένος με την πλάτη του.

Οι άνδρες μιλούσαν για ώρες ατελείωτες. Μιλούσαν για τις γυναίκες τους και τις οικογένειές τους, τα σπίτια τους, τις δουλειές τους, για την θητεία τους στο στρατό για το παράθυρο του νοσοκομείου.

Κάθε απόγευμα, όταν ο άνδρας στο κρεβάτι δίπλα στο παράθυρο μπορούσε να σηκωθεί, περνούσε την ώρα του περιγράφοντας στον συγκάτοικο του όλα όσα μπορούσε να δει έξω από το παράθυρο.

Ο άνδρας στο άλλο κρεβάτι άρχιζε να ζει για αυτές τις περιόδους μίας ώρας όπου ο κόσμος του γινόταν πλατύτερος και ζωντάνευε με όλη τη δραστηριότητα και το χρώμα από τον κόσμο εκεί έξω.

Το παράθυρο έβλεπε σε ένα πάρκο με μια όμορφη λίμνη. Πάπιες και κύκνοι έπαιζαν στα νερά ενώ παιδιά αρμένιζαν τα καραβάκια τους.

Ερωτευμένοι νέοι περπατούσαν χέρι-χέρι ανάμεσα σε κάθε χρώματος λουλούδια και στο βάθος του ορίζοντα φαινόταν η ωραία θέα της πόλης.

Καθώς ο άνδρας στο παράθυρο περιέγραφε όλο αυτό με θεσπέσιες λεπτομέρειες, ο άνδρας στο άλλο μέρος του δωματίου έκλεινε τα μάτια του και φανταζόταν αυτό το γραφικό σκηνικό.

Ένα ζεστό απόγευμα, ο άνδρας στο παράθυρο περιέγραφε μία παρέλαση που περνούσε.

Αν και ο άλλος άνδρας δεν μπορούσε να ακούσει τη φιλαρμονική, μπορούσε να την δει με τα μάτια του μυαλού του καθώς ο κύριος δίπλα στο παράθυρο του περιέγραφε με παραστατικές λέξεις.

Πέρασαν έτσι ημέρες, εβδομάδες και μήνες. Ένα πρωί, η πρωινή νοσοκόμα ήρθε να τους φέρει νερό για το μπάνιο τους αλλά βρήκε το άψυχο σώμα του άνδρα δίπλα στο παράθυρο, ο οποίος πέθανε γαλήνια στον ύπνο του.

Λυπημένη κάλεσε τους νοσοκόμους να πάρουν το νεκρό σώμα. Τη στιγμή που φάνηκε ότι ήταν πρέπον, ο άλλος άνδρας ρώτησε αν θα μπορούσε να μεταφερθεί δίπλα στο παράθυρο.

Η νοσοκόμα ευχαρίστως έκανε την αλλαγή και όταν σιγουρεύτηκε ότι ήταν άνετα, τον άφησε μόνο.

Σιγανά και με πόνους στηρίχτηκε στον ένα του αγκώνα για να ρίξει την πρώτη ματιά του στο πραγματικό κόσμο έξω.

Πάσχισε να γείρει να δει έξω από το παράθυρο δίπλα στο κρεβάτι. Υπήρχε μόνο ένας άσπρος τοίχος.

Ο άνδρας ρώτησε τη νοσοκόμα τι θα μπορούσε να είχε κάνει το συχωρεμένο συγκάτοικο του να του περιγράφει τόσο έξοχα πράγματα έξω από το παράθυρο.

Η νοσοκόμα αποκρίθηκε πως ο άνδρας ήταν τυφλός και δεν μπορούσε να δει ούτε τον τοίχο. Είπε, ‘Ίσως ήθελε απλά να σας δώσει κουράγιο.’

Επίλογος

Υπάρχει πελώρια ευτυχία στο να κάνουμε τους άλλους ευτυχισμένους παρά τη δική μας κατάσταση. Μοιρασμένη λύπη είναι μισή λύπη αλλά η ευτυχία, όταν μοιράζεται, διπλασιάζεται.

Αν θέλετε να νιώσετε πλούσιοι, απλά μετρήστε όλα τα πράγματα τα οποία έχετε που τα χρήματα δεν μπορούν να αγοράσουν.

‘Το Σήμερα είναι ένα δώρο που ονομάζεται Παρόν. Η προέλευση της επιστολής αυτής είναι άγνωστη.

tilestwra.com

The post Θα πάρει μόνο 1 λεπτό για να διαβάσετε αυτό και να αλλάξετε το πώς σκέφτεστε appeared first on LINE LIFE.

Πηγή Θα πάρει μόνο 1 λεπτό για να διαβάσετε αυτό και να αλλάξετε το πώς σκέφτεστε


Μπορούμε να αυξήσουμε τις συντάξεις χωρίς να γίνουμε Ελλάδα, δήλωσε η υπουργός Εργασίας της Τσεχίας, Γιάνα Μαλάκοβα.

“Μία από τις λιγότερο χρεωμένες χώρες της Ευρώπης έχει το περιθώριο να αυξήσεις τις συντάξεις χωρίς να αντιμετωπίσει τη κρίση της Ελλάδας τις προσεχείς δεκαετίες”, είπε η υπουργός σε συνέντευξή της στο Bloomberg.

Xάρη στη σταθερή οικονομική ανάπτυξη και στο χαμηλότερο ποσοστό ανεργίας της Τσεχίας στην ΕΕ, η Τσεχία έχει ένα από τα μεγαλύτερα δημοσιονομικά πλεονάσματα στην Ε.Ε. και το τέταρτο μικρότερο δημόσιο χρέος.

Η κυβέρνηση του δισεκατομμυριούχου Τσέχου πρωθυπουργού, Αντρέι Μπάμπις, σχεδιάζει να αυξήσει 8% τους μισθούς στον δημόσιο τομέα το 2019 μετά την ανακοίνωση μίας αύξησης – ρεκόρ των συντάξεων κατά 900 κορώνες (περίπου 35 ευρώ) τον μήνα από τον Ιανουάριο. Η Μαλάκοβα προτείνει, επίσης, μία αύξηση 10% του κατώτατου μισθού στις 13.400 κορώνες (περίπου 515 ευρώ) τον μήνα.

Με κατά κεφαλήν εισόδημα περίπου στο 90% του μέσου όρου της ΕΕ, οι Τσέχοι έχουν υψηλότερο βιοτικό επίπεδο από τους γείτονές τους στην Ανατολική Ευρώπη, όπως και από τους Έλληνες και τους Πορτογάλους.Πηγή Ακούς Αλ6..;; Υπουργός Εργασίας της Τσεχίας – Μπορούμε να αυξήσουμε τις συντάξεις χωρίς να γίνουμε Ελλάδα