17 June, 2019
Home / Διαφορα (Page 568)

Το Ψάρεμα στην εποχή του Περικλή


Σκηνή ψαρέματος
Σε αντίθεση με το κυνήγι το ψάρεμα στην αρχαία Ελλάδα δεν έχαιρε καμίας εκτίμησης. Για τον Πλάτωνα «Το ψάρεμα είναι μία απασχόληση που δεν αρμόζει σε άντρα από καλή γενιά».


Με το ψάρεμα ασχολούνταν οι επαγγελματίες ψαράδες και περιστασιακά ο απλός λαός. Το ψάρεμα με καλάμι και «πετονιά» από πλεγμένο λινό ή αλογότριχα, γινόταν παντού. Για δόλωμα χρησιμοποιούσαν ένα κομμάτι ψαριού, ένα σκουλήκι ή ένα έντομο.

Ο Πλάτωνας και πάλι χαρακτηρίζει το ψάρεμα με κιούρτο (καλάθι) τεμπέλικο. Το συναντάμε όμως συχνά στην αρχαία Ελλάδα κυρίως στην Κωπαΐδα και τη Βοιωτία για χέλια.

Στη θάλασσα ψάρευαν κυρίως με δίχτυα τα οποία βύθιζαν χρησιμοποιώντας λίθινα ή πήλινα βαρίδια. Τη νύχτα χρησιμοποιούσαν ρητινοφόρα δαδιά για να προσελκύσουν τα ψάρια με το φως τους.

Ο πραγματικός θησαυρός για τους επαγγελματίες ψαράδες ήταν ο τόνος, που κολυμπά 80 χιλιόμετρα την ώρα ενώ, μπορούσε να ξεπερνά τα πέντε μέτρα και τα 900 κιλά. Το ψάρεμά τους γινόταν στη Μεσόγειο, κυρίως όμως στη θάλασσα του Μαρμαρά. Γενικά χρησιμοποιούσαν ένα ειδικό δίχτυ για τόνους. Την αυγή ή το δειλινό , τα κοπάδια των τόνων περικυκλώνονταν από βάρκες, έπειτα παρασύρονταν σε ένα λαβύρινθο διχτυών με μεγάλα ανοίγματα, στερεωμένων μόνιμα κοντά στην ακτή. Εγκλωβισμένα στο βάθος της παγίδας φτιαγμένης από πυκνά δίχτυα και πασσάλους, τα ψάρια θανατώνονταν με τρίαινες και καμάκια.


Στις μεγάλες πόλεις, η ζήτηση ψαριών και θαλασσινών ήταν τόσο μεγάλη, ώστε δημιουργούντανεκτροφεία αλλά και χώροι συντήρησης σε μεγάλη κλίμακα. Για την επεξεργασία των ψαριών υπήρχαν επί τόπου πραγματικά εργοστάσια παστώματος. Μόλις ψαρευτούν τα ψάρια ρίχνονται σε πελώριες δεξαμενές με άλμη. Μετά τα αποξέραιναν και τα συμπίεζαν. Συσκευασμένα σε δοχεία μετά στέλνονταν σε ολόκληρο τον ελληνικό κόσμο ακόμα και σε περιοχές μακριά από τις ακτές. Η εμπορική τους κίνηση ήταν τεράστια: μαζί με τα δημητριακά, αντιπροσωπεύουν αναμφισβήτητα το μεγαλύτερο όγκο πωλήσεων. Οι «κονσέρβες» αυτές πουλιούνται στις αγορές, δίπλα στα φρέσκα ψάρια που ψαρεύτηκαν τη νύχτα. Η ψαραγορά της Αθήνας έχει τη φήμη του πιο ζωντανού και γραφικού τμήματος της Αγοράς.

Όταν έχει κανείς την τύχη να βάλει στην κουζίνα του ψάρι φρέσκο, οι συνταγές δεν λείπουν. Ο τόνος ψήνεται σε φέτες, ενώ το μουγγρί και το καλκάνι γίνονται ψαρόσουπα: το χέλι, τυλιγμένο σε φύλλα σέσκουλου, και η παλαμίδα, τυλιγμένη σε φύλλα συκιάς, ψήνονται στη λαδόκολλα. Το σαλάχι ήταν ιδιαίτερα αγαπητό βραστό, με τυρί και σίλφιον, η τσιπούρα με δαμάσκηνα. Στην πόλη, οι φτωχοί περιορίζονταν συχνά στον τάριχο, ψάρι παστό, με άλλα λόγια. Αφού μαριναριστεί στο λάδι, ο τάριχος τρωγόταν σκέτος, μαζί με ψωμί ή μια γαλέτα δημητριακών! Στην Αθήνα, το φαγητό αυτό ήταν τόσο διαδεδομένο, ώστε η λέξη «όψον», δηλαδή «κάθε στερεά τροφή που συνοδεύει το ψωμί»,κατέληξε να σημαίνει ψάρι, ενώ όποιος έχει αδυναμία στο ψάρι ονομάζεται οψοφάγος. Το όψον, πάντως, μπορούσε να γίνει πιο νόστιμο αν συνοδευόταν από θυμάρι και κρεμμύδι, όπως έκαναν οι στρατιώτες με το ψάρι που κουβαλούσανε μαζί τους στις εκστρατείες, τυλιγμένο σ’ένα φύλλο συκιάς.  
 

Ιχθυοπινάκιο το σκεύος για την κατανάλωση των ψαριών


Ιχθυοπινάκιο


Τα ιχθυοπινάκια ήταν δημοφιλές είδος ερυθρόμορφων αγγείων στην αρχαιότητα. Στην επιφάνειά τους συνωστίζονται μπριάνες και λέστιες, γαρίδες και χταπόδια, αλλά και ιππόκαμποι. Ο υπομονετικός παρατηρητής ανακαλύπτει διαρκώς νέες λεπτομέρειες που χαρίζουν σε καθένα από τα πιάτα αυτά, ακόμη και σε καθένα από τα εικονιζόμενα θαλάσσια όντα, έναν μοναδικό, ανεπανάληπτο χαρακτήρα.

Η παραγωγή τους ξεκίνησε σε αττικά εργαστήρια γύρω στα τέλη του 5ου αρχές του 4ου αι. π.Χ. Γνώρισαν ωστόσο ευρύτατη διάδοση στα εργαστήρια των ελληνικών αποικιών της Σικελίας και της Κάτω Ιταλίας, ιδιαίτερα στο διάστημα 350-320 π.Χ. Σήμερα υπάρχουν παγκοσμίως 1.000 γνωστά ιχθυοπινάκια.

Παρά την εύλογη σύνδεσή τους με την κατανάλωση ψαριών, η χρήση τους δεν είναι βεβαιωμένη ούτε ξεκάθαρη. Φαίνεται ότι τα ιχθυοπινάκια δεν έβρισκαν θέση μόνο στο τραπέζι των αρχαίων αλλά –κυρίως– συνόδευαν τους νεκρούς στο ταξίδι τους στον Κάτω Κόσμο.

Τα ιχθυοπινάκια της Συλλογής Florence Gottet, που παρουσιάζουμε εδώ, προέρχονται στο μεγαλύτερο μέρος τους από τις ελληνικές αποικίες στη δυτική Μεσόγειο (Σικελία και σημερινές περιοχές της Καμπανίας και της Απουλίας) και χρονολογούνται στο β´ μισό του 4ου αιώνα π.Χ.

Ως ιχθυοπινάκια χαρακτηρίζουμε καταρχάς ένα συγκεκριμένο σχήμα αγγείου, ανεξάρτητα από τη γραπτή του διακόσμηση. Τα αγγεία αυτά διακρίνονται για το χείλος με κάθετο περιχείλωμα και μία κεντρική κοίλανση, ενώ το πόδι ποικίλλει ανάλογα με το χώρο και το χρόνο κατασκευής τους. Η καθιέρωση της ονομασίας αυτής οφείλεται στην ερμηνεία της χρήσης των πινακίων, η οποία βασίστηκε στη διακόσμησή τους: θεωρείται πως τα ιχθυοπινάκια στην αρχαία Ελλάδα ήταν επιτραπέζια σκεύη για το σερβίρισμα του ψαριού και ότι η κεντρική κοίλανση χρησίμευε στη συγκέντρωση των υγρών του ψαριού, του γάρου.

Αγγεία με τα τεχνοτροπικά χαρακτηριστικά των ιχθυοπινακίων εμφανίζονται στην Αττική λίγο μετά το 400 π.Χ. Τότε προέκυψε από μια μεγάλη ποικιλία πινακίων μια ομάδα αγγείων (περίπου τριάντα) με χαμηλό πόδι, κάθετο περιχείλωμα και μικρό κοίλο ομφαλό, τα οποία έφεραν όλα στην επιφάνειά τους παραστάσεις του μύθου της αρπαγής της Ευρώπης. Σε αυτά, για πρώτη φορά, εμφανίζονται ως τμήμα της γραπτής διακόσμησης ψάρια και άλλα θαλάσσια πλάσματα συμβολίζοντας τη θάλασσα την οποία διέσχισε ο ταύρος του μύθου της αρπαγής της Ευρώπης.

Έτσι, η πρώτη παρουσία ψαριών σε ιχθυοπινάκια δεν συνδέεται με το διατροφικό είδος, αλλά με τη συμβολική απεικόνιση της θάλασσας.


Βιβλιογραφία:

Sophie Royer, Catherine Salles, Francois Trassard «Η Ζωή στην Ελλάδα την Εποχή του Περικλή» Εκδόσεις Πατάκη, Αθήνα 2005.

 Περιοδικό «Αρχαιολογία  και Τέχνες», τεύχος 116, christian zindel Meeresleben und Jenseitsfahrt. Die Fischteller der Sammlung Florence Gottet, Akanthus. (Σύνοψη κειμένων του καταλόγου και απόδοση από τα γερμανικά: Πελαγία Τσινάρη)



peritexnisologosΠηγή Το Ψάρεμα στην εποχή του Περικλή


Ένας Γάλλος οδηγός λεωφορείου στο Παρίσι έγινε το «πρόσωπο της ημέρας» όταν αποφάσισε να κατεβάσει από το λεωφορείο της γραμμής όλους τους επιβάτες γιατί δεν βοήθησαν έναν άνδρα ΑΜΕΑ να επιβιβαστεί και δεν του έκαναν χώρο.

Ο Francois Le Berre, πάσχει από πολλαπλή σκλήρυνση και μετακινείται με αναπηρικό καροτσάκι. Περίμενε στη στάση το λεωφορείο προκειμένου να κατευθυνθεί σε σταθμό του Μετρό στο Παρίσι.

Όταν το λεωφορείο έφτασε, ο οδηγός κατέβασε τη ράμπα για να ανέβει, αλλά οι επιβάτες που βρίσκονταν ήδη μέσα στο όχημα δεν μετακινήθηκαν καθόλου όταν ο άντρας προσπαθούσε να μπει με αποτέλεσμα να μη χωρά και να μείνει απ’ έξω.

Ο οδηγός του λεωφορείου, βλέποντας την αδιαφορία των επιβατών εξοργίστηκε και είπε σε όλους τους επιβάτες να κατέβουν αμέσως από το λεωφορείο. Αμέσως μετά, είπε στον Francois και στον αδερφό του να ανέβει με το αναπηρικό του αμαξίδιο στο όχημα και συνέχισε τη διαδρομή του μόνο με αυτούς τους δύο επιβάτες.

«Χθες περιμένοντας σε μια στάση λεωφορείου στο Παρίσι γέλασα γιατί κανένας δεν ήθελε να μετακινηθεί. Όταν κανένας δεν μετακινήθηκε, ο οδηγός σηκώθηκε και είπε “Τερματικός σταθμός! Κατεβείτε όλοι από το λεωφορείο», διηγήθηκε ευδιάθετος ο Francois.

Ο άνδρας υποστηρίζει ότι ο οδηγός του είπε ότι μια μέρα όλοι μπορεί να χρειαστούν ένα αναπηρικό καροτσάκι. Ο οδηγός ήθελε απλά να δείξει λίγη ευγένεια, πρόσθεσε. Το περιστατικό έγινε γνωστό στο Twitter και η είδηση κατακλύστηκε από σχόλια που έδιναν συγχαρητήρια στον οδηγό και τον επαινούσαν για την κίνησή του αυτή. Τώρα η εταιρία αναζητεί τον οδηγό, ώστε να τον συγχαρεί και η ίδια.

Τα λεωφορεία στο Παρίσι έχουν ειδικά διαμορφωμένους χώρους για να επιβιβαστούν ένας με δύο άνθρωποι με αναπηρικά καροτσάκια ενώ οι επιβάτες είναι υποχρεωμένοι να τους δίνουν προτεραιότητα. Το ίδιο ισχύει και στα δικά μας λεωφορεία, τα οποία έχουν ειδικά διαμορφωμένο χώρο στη μέση περίπου του οχήματος, τόσο για τα αναπηρικά αμαξίδια, όσο και για τα καροτσάκια των μωρών.



enallaktikidrasi.comΠηγή Αυτό θα πει ΑΝΘΡΩΠΙΑ! Οδηγός λεωφορείου κατέβασε όλους τους επιβάτες γιατί δεν βοήθησαν άνδρα ΑΜΕΑ να επιβιβαστεί


Μια ομάδα Βρετανών και Κινέζων επιστημόνων ανακοίνωσε ότι ανακάλυψαν ένα γιγάντιο σπήλαιο από τα μεγαλύτερα στον κόσμο, στην αυτόνομη περιοχή Γκουανγκσί Τζουάνγκ στη νοτιοδυτική Κίνα.

Το Σπήλαιο Χαϊτίνγκ έχει όγκο 3,53 εκατ. κυβικών μέτρων και καλύπτει μια έκταση 77.600 τετραγωνικών μέτρων, περίπου το μέγεθος 10 γηπέδων ποδοσφαίρου, δήλωσε ο Σιανγκ Χανγκ, μέλος της ομάδας που συστήθηκε από τη Βρετανική Ένωση Σπηλαιολογίας και το Ινστιτούτου Καρστικής Γεωμορφολογίας που τελεί υπό την Κινεζική Ακαδημία Γεωλογικών Επιστημών.

Το ύψος του που ξεπερνά τα 200 μέτρα σημαίνει ότι μέσα στο σπήλαιο θα μπορούσε να χτιστεί ένας μικρός ουρανοξύστης, σύμφωνα με τον Σιανγκ. Η ομάδα ανακοίνωσε ότι ανακάλυψε το σπήλαιο, το οποίο πήρε το όνομά του από ένα κοντινό χωριό, τον Οκτώβριο, σύμφωνα με το ΑΠΕ-ΜΠΕ. Υστερα από την τρισδιάστατη αποτύπωση του σπηλαίου, οι γεωλόγοι εκτιμούν ότι ο όγκος του είναι ο 10ος μεγαλύτερος στον κόσμο ενώ η έκτασή του κατατάσσεται στην τρίτη θέση.

Πηγή

Πηγή Κίνα: Επιστήμονες ανακάλυψαν σπήλαιο που έχει όγκο 3,53 εκατ. κυβικών μέτρων!!

Ο Στέλιος Τσεκουρλούκης είναι ένας 25χρονος βοσκός από το Βαρθολομιό του νομού Ηλείας. Αποτελεί μια… εμβληματική μορφή στο facebook και χαιρετά του χιλιάδες φίλους του με στιχάκια σαν κι αυτό:

«Στον έρωτα πάσα δίνω,/γκολ στα δίχτυα σου να βάλει,/να μ’ ερωτευτείς μωρό μου/ και να μη σε χάσω πάλι. Καλημέρες όμορφες και καλή εβδομάδα σε όλους».

Ο νέος βοσκός διαθέτει 150 πρόβατα και έχει αστείρευτο χιούμορ, αποδέχεται τις έξυπνες πλάκες αλλά και τις επιστρέφει. «Μόνο δημοτικό πήγα και μετά…λάκισα», εξομολογείται χαμογελώντας στην «Πατρίς», ο κτηνοτρόφος Στέλιος Τσεκουρλούκης.

Γεννήθηκε το 1993. Παιδί αγροτικής οικογένειας από το Βαρθολομιό. Ο 57χρονος πατέρας κτηνοτρόφος και η 49χρονη μητέρα του εργάζεται στο Μουσικό Σχολείο Βαρθολομιού. Έχει άλλα πέντε αδέλφια, ένα κορίτσι που αρραβωνιάστηκε και πέντε αγόρια είμαστε στην οικογένεια και όλοι αγωνιζόμαστε καθημερινά, για το μεροκάματο, όπως λέει ο ίδιος.

Ο Στέλιος δεν μετάνιωσε που δεν συνέχισε το σχολείο και συμπληρώνει:

«Όχι μόνο δεν μετάνιωσα που δεν συνέχισα το σχολείο, αλλά να γράψεις ότι ακόμη και αν ξαναγεννιόμουν, πάλι μόνο δημοτικό θα πήγαινα και μετά βοσκός. Η αγάπη μου για τα πρόβατα είναι μεγάλη. Ήθελα από μικρός να γίνω κτηνοτρόφος, βοσκός. Πήρα από τον πατέρα μου περίπου 80 πρόβατα και σήμερα έχουμε περίπου 150. Είναι μεγάλη αγάπη τα πρόβατα »

Την αγαπά την δουλειά του πάρα πολύ, που απ’ ότι λέει είναι «σκληρή».

«Η δουλειά είναι σκληρή. Το πρωί με τα πρόβατα, το μεσημέρι στο σπίτι για φαγητό και το απόγευμα μέχρι να πέσει ο ήλιος πάλι με τα πρόβατα. Βέβαια έχω και προσωπική ζωή. Βγαίνω τα βράδια με τους φίλους μου, με τις παρέες μου» Ο Στέλιος έχει ως χόμπι να μαζεύει κουδούνες και γκλίτσες: «Όταν πηγαίνω σε ορεινά χωριά και βρίσκω κουδούνες ή γκλίτσες που μου αρέσουν, τα αγοράζω»

Τέλος ο νεαρός βοσκός προειδοποιεί ότι χάνεται η κτηνοτροφία στην Ελλάδα και ότι τα εισαγόμενα προϊόντα πνίγουν τους ντόπιους παραγωγούς. «Είναι δύσκολη εποχή. Πολλά τα έξοδα, ελάχιστα κέρδη. Μειωμένες οι τιμές για το γάλα, μας έχει φάει το εισαγόμενο. Η κτηνοτροφία εξαφανίζεται και θα μείνουν λίγοι, αυτοί που πραγματικά την αγαπούν…».

Πηγή

Πηγή Ο βοσκός από το Βαρθολομιό που «σαρώνει» στο Facebook

Η λεπτοσπείρωση είναι μια δυνητικά θανατηφόρα ασθένεια η οποία επηρεάζει ανθρώπους και ζώα. Τα βακτήρια μπορούν να μεταφερθούν μέσω των ούρων εκτρεφόμενων ζώων, άγριων ζώων και τρωκτικών.

Αυτό σημαίνει ότι τα κατοικίδια είναι ευάλωτα όταν πίνουν νερό από λακκούβες ή τρώνε βρώμικο γρασίδι και περιττώματα. Η ασθένεια μπορεί να προκαλέσει ανεπάρκεια νεφρού και ήπατος, καθιστώντας την πολύ απειλητική για τα μικρά ζώα. Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν εμετό, διάρροια, αυξημένη δίψα και ούρηση, κόπωση, πυρετό, και αίμα στα ούρα.

αρχείο λήψης

Αν και η λεπτοσπείρωση δεν είναι νέα ασθένεια, καινούρια είδη εμφανίζονται κάνοντας την πρόληψή της πολύ δύσκολη. Υπάρχει αντιπαράθεση ανάμεσα στους κτηνίατρους για το αν πρέπει ή όχι να δοθεί το διαθέσιμο εμβόλιο. Η θεραπεία έχει την τάση να προκαλεί ακραίες παρενέργειες όπως διάρροια και εμετός τα οποία μπορεί να αποβούν μοιραία. Το εμβόλιο της λεπτοσπείρωση δεν έχει μόνο την δυνατότητα να είναι θανατηφόρα, αλλά μπορεί και να σκοτώσει 4 από τα 6 γνωστά είδη του οργανισμού.

Άλλοι κτηνίατροι βλέπουν την λεπτοσπείρωση σαν πραγματικό κίνδυνο για τα κατοικίδια και τους ιδιοκτήτες τους, έχοντας πολλές επισκέψεις το μήνα λόγω της ασθένειας. Αυτοί οι κτηνίατροι συνιστούν το εμβόλιο της λεπτοσπείρωσης σε όλους τους σκύλους με εξαίρεση αυτούς που βγαίνουν έξω σπάνια. Πιστεύουν ότι τα προνόμια της πρόληψης ξεπερνούν σε σπουδαιότητα το ρίσκο μεταφοράς της φρικτής ασθένειας.

Ένας άλλος λόγος σχολαστικού περιορισμού της ασθένειας είναι επειδή είναι ζωονοσογόνα, που σημαίνει ότι περνά από τα ζώα στους ανθρώπους και επομένως μπορεί να εξαπλωθεί από τα  κατοικίδια τους ιδιοκτήτες.

Πλέον δεν είναι απαραίτητο να αναφέρονται οι περιπτώσεις λεπτοσπείρωσης, οπότε είναι άγνωστο το πόσο συνηθισμένη ή όχι είναι.

Πηγή

The post Σκύλος πέθανε επειδή ήπιε νερό από μια λακκούβα. Όλοι οι ιδιοκτήτες κατοικιδίων πρέπει να δώσουν μεγάλη προσοχή σε ΑΥΤΟ appeared first on LINE LIFE.

Πηγή Σκύλος πέθανε επειδή ήπιε νερό από μια λακκούβα. Όλοι οι ιδιοκτήτες κατοικιδίων πρέπει να δώσουν μεγάλη προσοχή σε ΑΥΤΟ

Είναι χαρακτηριστικό ότι περίπου το 20% των Αμερικανών δηλώνουν ότι έχουν μειώσει τη κατανάλωση γαλακτοκομικών προϊόντων για λόγους υγείας.

Αν και η δυσανεξία στη λακτόζη αποτελεί κοινή αιτία αποκλεισμού των γαλακτοκομικών, άλλοι άνθρωποι έχουν αλλεργία στις πρωτεΐνες του γάλακτος ή δερματολογικά προβλήματα. Κάποιοι τέλος ακολουθούν χορτοφαγική διατροφή και αποκλείουν τα προϊόντα ζωικής προέλευσης.

Όποιος και αν είναι ο λόγος, οι ερευνητές θέλησαν να εξετάσουν ποιο γάλα μη ζωικής προέλευσης αποτελεί την καλύτερη εναλλακτική.

Νικητής αναδείχθηκε το γάλα σόγιας, το οποίο φάνηκε να υπερτερεί έναντι του γάλακτος ρυζιού, αμυγδάλου, καρύδας κλπ.

«Είναι σαφές ότι από θρεπτικής άποψης, το γάλα σόγιας είναι η καλύτερη εναλλακτική για την αντικατάσταση του αγελαδινού γάλακτος στην ανθρώπινη διατροφή», ανέφεραν επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο McGill του Καναδά σε μια μελέτη του 2018.

Το θρεπτικό προφίλ του γάλακτος σόγιας μοιάζει με εκείνο του κλασικού γάλακτος περισσότερο από οποιοδήποτε γάλα φυτικής προέλευσης, επιβεβαίωσε η μελέτη.

Σύμφωνα με τη διατροφολόγο Sandra Arevalo, οι άνθρωποι που χάνουν κιλά και επιστρέφουν σε υγιές βάρος, μπορούν να καταναλώνουν γάλα σόγιας. Ενώ το κανονικό γάλα δίνει πάνω από 100 θερμίδες ανά φλιτζάνι, η ίδια ποσότητα γάλακτος σόγιας χωρίς ζάχαρη, δίνει λιγότερες από 80.

Περιέχει επίσης τις ισοφλαβόνες της σόγιας, οι οποίες είναι πλούσιες σε αντιοξειδωτικά που συμβάλλουν στη μείωση του οξειδωτικού στρες και των επιπτώσεών του στον οργανισμό. Εκτός από την υψηλή περιεκτικότητά του σε πρωτεΐνες, το γάλα σόγιας έχει αντικαρκινικές ιδιότητες.

«Η σόγια μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη του καρκίνου λόγω της υψηλής περιεκτικότητάς της σε αντιοξειδωτικά και να θεραπεύσει την αναιμία καθώς περιέχει 6-8% των συνιστώμενων ημερήσιων τιμών σιδήρου. Μπορεί επίσης να βελτιώσει τα συμπτώματα μετά την εμμηνόπαυση» αναφέρει η Arevalo.

Ο λόγος που πολλοί αποφεύγουν το γάλα σόγιας, είναι η γεύση του που θυμίζει φασόλια. Η αλλεργία στη σόγια είναι επίσης μία από τις συχνότερες τροφικές αλλεργίες στα παιδιά

Ένα άλλο μειονέκτημα, που όμως δεν έχει αποδειχθεί επιστημονικά, είναι η πιθανή επιδείνωση του υποθυρεοειδισμού. Οι ειδικοί συστήνουν σε όσους πάσχουν από υποθυρεοειδισμό να περιμένουν τέσσερις ώρες μετά τη λήψη φαρμάκων και πριν καταναλώσουν προϊόντα σόγιας.

Πηγή: Medical Daily

Πηγή Γάλα σόγιας: Γιατί θεωρείται το καλύτερο υποκατάστατο του ζωικού γάλακτος

Το αλβαναριό, που συνεχίζει να τα κονομάει χοντρά στις οικοδομές και στα μερεμέτια της βιοεκφυλισμένης ελληνόφωνης αστικής τάξης, δεν έχει δολοφονήσει μοναχά τον εθνομάρτυρα Κατσίφα. 

Το φονικό στους Βουλιαράτες ήταν απλώς ένα ακόμα επεισόδιο σε μια εφιαλτική σειρά σφαγών, τυφεκισμών, βασανιστηρίων, αγχονών και βιασμών έως θανάτου, που ξεκινάνε από την ίδρυση των πρώτων κομμουνιστικών συμμοριών του ΕΛΑΣ και φτάνουν ως τις μέρες μας, όπου πλέον οι επίγονοι των κόκκινων συμμοριτών κατόρθωσαν να πάρουν τη ρεβάνς του εμφυλίου πολέμου, στην παρηκμασμένη Ελλάδα..

Και τότε, όπως και τώρα, το θράσος των Αλβανών σφαγέων διογκώνεται, κυρίως εξαιτίας της συνέργειας, της σύμπραξης και της προδοτικής συνενοχής της αριστεράς, στην αμείλικτη επιχείρηση της γενοκτονίας των Ελλήνων.
Η δολοφονία Κατσιφά από ένοπλους Αλβανούς νταήδες, δυστυχώς δεν ήταν η πρώτη και δεν θα είναι και η τελευταία. 

Όπως συνέβη και στην λησμονημένη δολοφονία του ιδρυτή της ΜΑΒΗ [Μέτωπο Απελευθέρωσης Βορείου Ηπείρου] εθνομάρτυρα Βασίλειου Σαχίνη το 1943, το χέρι των Αλβανών φονιάδων το όπλισε η ελληνόφωνη αριστερά και την σκανδάλη την πάτησαν οι εγχώριοι εργολάβοι της ελληνικής γενοκτονίας.

Κι αν οι διάφοροι Γαβρόγλου, έχουν καταφέρει να σβήνουν κατά βούλησιν την ιστορική μνήμη των Ελλήνων, μέσα στη νεκρική σιωπή των ελληνόφωνων αμνών, η Ιστορία συνεχίζει να γράφεται αλλά πλέον όχι με μελάνι, αλλά με το αίμα των ελάχιστων εναπομεινάντων Ελλήνων.
Γιατί όπως συμβαίνει συνήθως, οι εργολάβοι της λήθης μπορούν να σβήνουν το μελάνι της ιστορίας. Το Μέλλον όμως δεν γράφεται με μελάνι.
Το μέλλον ενός έθνους, γράφεται με αίμα…
Κι αυτό δεν μπορούν να το σβήσουν…

Κι επειδή θα υπάρξουν πολλά ακόμα νέα θύματα στον ακήρυχτο πόλεμο του Αλβαναριού κατά του Γενους μας, είτε επί Ελληνικού, είτε επί Αλβανικού εδάφους [άλλωστε κάθε μέρα κάποιος Αλβανός είναι βέβαιο ότι βάφει τα χέρια του με ελληνικό αίμα, ασχέτως αν το κρατάνε κρυφό τα ελληνόφωνα παπαγαλάκια] καλό ειναι να θυμηθούμε πως οι κόκκινοι συμμορίτες σκότωσαν τον Σαχίνη το 1943, όπως περίπου οι επίγονοι τους σκότωσαν τον Κατσίφα το 2018.




Ξεπατικώνω λοιπόν εδώ από το πολύ καλό ιστολόγιο: Ιστορία της Κατοχής [που δυστυχώς η απουσία του σε νεα αρθρα, είναι ιδιαίτερα αισθητή…] 

      
Η εκτέλεση του ηγέτη του ΜΑΒΗ Βασίλειου Σαχίνη απ΄τους κομμουνιστές το 1943


Ο εθνομάρτυρας Βασίλειος Σαχίνης γεννήθηκε στη Δούβιανη το 1894. Μετά την αποφοίτησή του από το δημοτικό σχολείο της Δούβιανης πήγε στην Κωνσταντινούπολη πλησίον του πατέρα του και μπήκε στην Ρομβόρτειο Σχολή, όπου  διδάχτηκε και ξένες γλώσσες.

Το 1913 επιστρέφει οικογενειακώς στη Δούβιανη. 
Κατά τη διάρκεια του Βορειοηπειρωτικού Αγώνα το 1914 ήταν Γραμματέας της Αυτονόμου Ηπείρου. 
Αργότερα διορίζεται διδάσκαλος της ελληνικής γλώσσας στο Αργυρόκαστρο μέχρι το 1916.Μετά επιδόθηκε σε χρηματιστηριακές εργασίες συνεργαζόμενος με την Εθνική Τράπεζα Ελλάδος, Ιταλικών και  Ελβετικών Τραπεζών, όπως και άλλων χωρών.
Από το 1920 μέχρι ο 1940 αποδεικνύεται ως φυσικός ηγέτης του Ελληνικού πληθυσμού του Νομού Αργυροκάστρου.

Το 1929, λόγω του εκκλησιαστικού ζητήματος, φυλακίζεται στις φυλακές των Τιράνων.
Το 1933 για το κλείσιμο των ελληνικών σχολείων στο Αργυρόκαστρο ιδρύει την «Νέα Φιλική Εταιρεία», η οποία στέλνει υπόμνημα στην Κοινωνία των Εθνών. 
Συλλαμβάνεται και εκτοπίζεται στο Αλέσιο.

Στις 27 Οκτωβρίου 1940 συλλαμβάνεται  από τους Ιταλούς και φυλακίζεται
Στις 8 Δεκεμβρίου του ίδιου χρόνου όταν ο ελληνικός στρατός εισήλθε στο Αργυρόκαστρο, βρισκόταν κρατούμενος στις τοπικές φυλακές.

Μετά την συνθηκολόγηση και αποχώρηση του ελληνικού στρατού από την περιοχή τον Απρίλιο του 1941, έγινε ηγετικό μέλος της βορειοηπειρωτικής αντίστασης και έδρασε κατά των κατοχικών ιταλικών και αργότερα γερμανικών δυνάμεων, όπως και των αλβανικών αντιστασιακών οργανώσεων στην περιοχή της Βορείου Ηπείρου, με τη σύσταση του Μετώπου Απελευθέρωσης Βορείου Ηπείρου (ΜΑΒΗ).
Στις 17 Νοεμβρίου 1943, συνελήφθη από το αλβανικό κομμουνιστικό κόμμα, κατόπιν συνεννόησης και παροχής πληροφοριών από το ελληνικό Ε.Α.Μ.. 
Αφού βασανίστηκε για να αποκαλύψει πληροφορίες, την αυγή της επόμενης μέρας εκτελείται.
Η δολοφονία του  Βασίλη Σαχίνη ήταν μεγάλη εθνική απώλεια, γιατί αγωνίζονταν και θυσιάζονταν για αυτόν τον Ελληνισμό.

Το πώς δολοφονήθηκε ο Βασίλης Σαχίνης υπάρχουν  πολλές εκδοχές που ομιλούν οι συγγενείς του από το γένος της μητέρας του.
Eίναι εξαιρετικά εντυπωσιακό το γεγονός που συνεργάτες του του είπαν πως ήταν στον κατάλογο για εκτέλεση και του προετοίμασαν τη δραπέτευση για  την Ελλάδα. Αυτός όμως άκαμπτος και συνεπής για το έργο του τούς είπε: «Γάμος χωρίς κριάρι σφαχτό δε γίνεται»…

Ο Μπεντρί Σπαχίου, πρώην στέλεχος του Κ.Κ. Αλβανίας και συνεργάτης του Ενβέρ Χότζα, ο οποίος αργότερα έγινε κι αυτός θύμα της Κόκκινης Δικτατορίας, όντας στη φυλακή είπε σε δικό μας πολιτικό κρατούμενο, που δεν θέλει να του αναφέρουμε το όνομα, ότι «το Βασίλη Σαχίνη δεν τον σκοτώσαμε εμείς οι Αλβανοί κομμουνιστές, αλλά οι δικοί σας σε συνεργασία με τους Ελλαδίτες».

Έχουν περάσει άνω από έξι δεκάδες χρόνια από τότε και καμία δραστηριότητα δεν έχει γίνει προς τιμή του μεγάλου αυτού εθνομάρτυρα. Είναι ξεκάθαρο πως κάτι τέτοιο ούτε καν μπορούσε να γίνει την περίοδο του υπαρκτού σοσιαλισμού. Όμως και ύστερα της πτώσης της κόκκινης δικτατορίας έχουμε σιωπή ιχθύων. 

Το πιο θλιβερό είναι που σήμερα δεν ξέρουμε ούτε τον τάφο του, ο οποίος κάποτε ήταν στο νεκροταφείο της Δερβιτσάνης, όπου τον είχαν ενταφιάσει οι δικοί του από το σόι της μητέρας του. 
Όταν ανακαινίστηκε το νεκροταφείο του χωριού, εκείνοι που τον υπολόγιζαν «εχθρό του λαού» όχι μόνον του χάλασαν τον τάφο, αλλά σκόρπισαν τα οστά του  ξανασκοτώνοντάς τον.
Είναι ιερό καθήκον να γίνουν όλες τις προσπάθειες από τα αρμόδια όργανα για να τοποθετηθεί στο θρόνο που του ανήκει ο μεγάλος αυτός μάρτυρας των δικαιωμάτων και της δημοκρατίας.


Ιστορία της Κατοχής



Α, και κάτι ακόμα…
Ο Αλβανός ήταν και θα παραμείνει η ντροπή των Βαλκανίων. Και δεν πρέπει σε καμία περίπτωση εμείς οι Έλληνες να συγχέουμε τον Αλβανό, με τους Σλάβους ή τους Βούλγαρους γείτονες μας.
Σκεφθείτε μοναχά ότι όλοι οι Βαλκανικοί λαοί, ακόμα και οι Βούλγαροι, κάτι τις έχουν να παρουσιάσουν στον χώρο του Πολιτισμού, έστω και πολύ μετά τις προσπάθειες εκ-πολιτισμού τους από τους Βυζαντινούς αυτοκράτορες.

Ο Αλβανός δεν έχει να παρουσιάσει τίποτα απολύτως, πέραν από σφαγές, βιασμούς, δολοπλοκίες, ψευτοπαλληκαρισμούς, νταηλίκια και τεμενάδες στους κατα καιρούς καταχτητές του.

Πρόκειται για ορδές αδίστακτων τυχοδιωκτών, που δεν αφομοιώνονται από τον Ευρωπαϊκό πολιτισμό, όπως δεν αφομοιώνονται και οι γύφτοι ή οι άραβες, χωρίς όμως να διαθέτουν και την πολιτισμική παράδοση του Ισλάμ, της εποχής των Αββασιδών.
Γι αυτό και σε όλη τη διάρκεια της νεώτερης ιστορίας των Βαλκανίων, ο Αλβανός έδρασε είτε ως έμμισθος μπράβος, είτε ως άρπαγας, είτε ως θανατηφόρο καρκίνωμα σε όποια τοπική κοινωνία, έκαμε το λάθος να τον δεχτεί…

  



panusisΠηγή Δεν έχουν σκοτώσει μόνον τον Κατσίφα…

Την εξαγγελία της κυβέρνησης, σύμφωνα με την οποία η συμφωνία με την Εκκλησία ανοίγει το δρόμο για 10.000 προσλήψεις στο Δημόσιο, αμφισβητεί ο Παναγιώτης Καρκατσούλης με δήλωσή του στη Ναυτεμπορική.

«Ακόμη και στην περίπτωση που εφαρμοστεί αυτή η συμφωνία, πράγμα που δεν είναι καθόλου βέβαιο, δεν αρκεί να σβήσεις απλώς από την Ενιαία Αρχή Πληρωμών το ΑΦΜ των κληρικών που σήμερα πληρώνονται από το ελληνικό δημόσιο. Θα πρέπει να καταργήσεις τις θέσεις τους, δηλαδή να τους απολύσεις» επισημαίνει.

Αυτό, εξηγεί, σημαίνει πρακτικά το εξής: είτε θα πρέπει να το πεις με ονοματεπώνυμο για έναν – έναν, είτε θα πρέπει να αλλάξεις τη νομική μορφή της εκκλησίας και να τη μετατρέψεις σε νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου.

«Δεν γίνονται αυτά. Θα ήταν σεισμός» καταλήγει.

naftemporiki.gr

Πηγή Π. Καρκατσούλης στη «Ν»: Γιατί δεν μπορούν να γίνουν 10.000 προσλήψεις


 

Τα Αρβανίτικα (arbërisht) αποτελούν κλάδο της τόσκικης διαλέκτου της Αλβανικής γλώσσας που ομιλείται στην σημερινή νότια Αλβανία καθώς και σε κάποια μέρη της Ελλάδας



Αν πάει κάποιος στην περιοχή των Μεσογείων, όπου και υπάρχουν πολλοί Αρβανίτες, και τους ακούσει να μιλούν την αρβανίτικη γλώσσα, ενδεχομένως να μην καταλάβει απολύτως τίποτε. Η διάλεκτος αυτή είναι πανάρχαιη.
Σύμφωνα με τον Θουκυδίδη όταν ιδρύθηκε η ελληνική αποικία της Επιδάμνου, στο σημερινό λιμάνι του Δυρραχίου στην Αλβανία, οι Κορίνθιοι άποικοι συνάντησαν Βρύγες και όχι Ιλλυριούς κατοίκους.
Αργότερα εισέβαλε η βάρβαρη φυλή των Ταυλαντίων Ιλλυριών στην περιοχή της κεντρικής Αλβανίας, που όμως δεν έσβησαν την φρυγική γλώσσα στην περιοχή. Ακολούθησαν οι πόλεμοι με το βασίλειο της Μακεδονίας, για 200 περίπου χρόνια, και ιδρύθηκαν παράλληλα με τις ελληνικές αποικίες των παραλίων και νέες πόλεις από τους Μακεδόνες και Ηπειρώτες βασιλείς, όπως η Αντιγόνεια στο Τεπελένι και η Αντιπάτρεια στο Μπεράτι της Αλβανίας. Ο εξελληνισμός άρχισε ενωρίς και εξελίχθηκε ραγδαία κατά την ελληνιστική και ρωμαϊκή εποχή.

Ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Διοκλητιανός ονόμασε την περιοχή αυτή ρωμαϊκη επαρχία, ως Ιλλυρία Ελληνική ή Νέα Ήπειρος, με πρωτεύουσα την Επίδαμνο, αποικία των Κορινθίων. Από εκεί περνούσε διασχίζοντας όλη την κεντρική Αλβανία η Εγνατία Οδός που κατέληγε στην νέα πρωτεύουσα των Ρωμαίων, την Κωνσταντινούπολη, το Βυζάντιο, των Μεγαρέων αποίκων. Οι αναφορές για την Νέα Ήπειρο την δηλώνουν ως μερικώς ελληνική και μερικώς εξελληνισμένη. Ακολούθησε η βυζαντινή περίοδος που κράτησε 1.100 χρόνια. Από το Δυρράχιο καταγόταν ο αυτοκράτορας Αναστάσιος ο Δίκορος. Είχε τον έναν οφθαλμό μαύρο και τον άλλο γαλανό. Το Δυρράχιο καταστράφηκε από σεισμό και ο Αναστάσιος το ανοικοδόμησε κατασκευάζοντας τα μεγαλύτερα και υψηλότερα τείχη στα Βαλκάνια. Τόσο μεγάλα που πρo χωρούσαν ιππείς επάνω τους!
Αργότερα η περιοχή έγινε βυζαντινό διοικητικό Θέμα με πρωτεύουσα το Δυρράχιο. Υπήρξαν και εποικισμοί σλάβων στα ορεινά, που δεν επηρέαζαν σοβαρά τον εντόπιο πληθυσμό, την γλώσσα και την ορθόδοξη θρησκεία. Για 100 περίπου χρόνια εκεί συγκρούσθηκαν Βούλγαροι και Βυζαντινοί μέχρι που νίκησαν οι Βυζαντινοί την εποχή του Βουλγαροκτόνου (1018 μ.Χ.). Εκείνην την εποχή γίνονται οι πρώτες αναφορές σε Αρβανίτες της Ηπείρου και σε Αλβανούς της Βόρειας Αλβανίας (Διοκλείας). Το αναφέρουν οι Βυζαντινοί ιστορικοί συγγραφείς της εποχής, ο Μιχαήλ Ατταλειάτης και η πριγκίπισσα Άννα Κομνηνή.

Το 1204 αλώθηκε η Κωνσταντινούπολη από τους Φράγκους σταυροφόρους και ιδρύθηκε στην δυτική βυζαντινή Ελλάδα το Δεσποτάτο της Ηπείρου, με έδρα την Άρτα και με βασιλείς από την Δυναστεία των Κομνηνών. Περιέλαβε όλην σχεδόν την Αλβανία μέχρι το Δυρράχιο στα Βόρεια. Εκείνους τους αιώνες εμφανίζεται η περιοχή Άρβανο ανάμεσα στις Βρυγηίδες (δηλ. των Βρυγών – νυν Πρέσπες) λίμνες και το Δυρράχιο, σε ορεινή τοποθεσία, βόρεια της σημερινής Βορείου Ηπείρου.
Στα 1262-1282 εισβάλουν στην περιοχή οι Γάλλοι της Δυναστείας των Ανδεγαυών της Ιταλίας, ηττώνται από τους Παλαιολόγους και παραιτούνται από την διεκδίκηση της Κωνσταντινούπολης. Αλλά οι περιοχές της Βόρειας Αλβανίας υιοθετούν τον καθολικισμό και ξεκινά η θρησκευτική διαίρεση της χώρας. Ο νότος παραμένει ορθόδοξος στο Δεσποτάτο της Ηπείρου των Κομνηνών. Έναν αιώνα αργότερα, στα 1320-1370 ξεκινά η κάθοδος των αρβανίτικων φυλών της Ηπείρου προς την νότια Ελλάδα. Είχαν προηγηθεί η κατάκτηση του Δεσποτάτου της Ηπείρου από τους Ιταλούς Ορσίνι των Επτανήσων, τους Παλαιολόγους της Κωνσταντινούπολης και τέλος τους Σέρβους του Στέφανου Δουσάν.
Οι Αρβανίτες εγκαθίστανται μέχρι το 1400 στην Στερεά Ελλάδα, την Αττική, την Εύβοια, την Πελοπόννησο, την Θράκη… Ενώ παράλληλα ξεκινά η οθωμανική κατάκτηση των Βαλκανίων και την Ελλάδας που θα κρατήσει ένα περίπου αιώνα.
Τα Αρβανίτικα (arbërisht) αποτελούν κλάδο της τόσκικης διαλέκτου της Αλβανικής γλώσσας που ομιλείται στην σημερινή νότια Αλβανία καθώς και σε κάποια μέρη της Ελλάδας. Σύμφωνα με τη Βικιπαιδεία, ως αρβανιτόφωνες ή μέχρι σχετικά πρόσφατα αρβανιτόφωνες περιοχές στην Ελλάδα μπορούν να θεωρηθούν οι παρακάτω:
ένα μέρος της Αττικής και της Βοιωτίας (με δυτικότερο όριο της αρβανιτοφωνίας το χωριό Στείρι Βοιωτίας)
το ανατολικό άκρο του νομού Φθιώτιδος (Λοκρίδα)
η νότια Εύβοια (μέχρι και το χωριό Αχλαδερή προς βορρά και με εξαιρέσεις την πόλη της Καρύστου, τον Πλατανιστό και το Μαρμάρι)
η βόρεια Άνδρος (μέχρι και τα χωριά Βουρκωτή και Απροβάτου προς νότο)
τα νησιά του Αργοσαρωνικού Σαλαμίνα, Αγκίστρι, Ύδρα, Σπέτσες και Πόρος

η Τροιζηνία και τα Μέθανα
μεγάλο μέρος του νομού Κορινθίας, ειδικά η περιοχή των Γερανείων
το ανατολικό τμήμα της Κορινθίας (Σοφικό και η ευρύτερη περιοχή του πρώην δήμου Σολυγείας) και η περιοχή της Στυμφαλίας (Κλημέντι και γύρω χωριά)
το μεγαλύτερο ανατολικό τμήμα του νομού Αργολίδος
μέρος του νομού Αχαϊας (δυτικά της Πάτρας)
μέρος της επαρχίας Τριφυλλίας του νομού Μεσσηνίας (το Δώριο και τα γύρω χωριά, γνωστά ως Σουλιμοχώρια) που αποτελούν διοικητικά τους σημερινούς δήμους Δωρίου και Αετού
το χωριό Δάρας Αρκαδίας καθώς και ένας μικρός θύλακας στην περιοχή του τ.δήμου Ζάρακα Λακωνίας (Χάρακας, Πιστάματα, Λαμπόκαμπος,Ρηχέα).
Τον 19ο αιώνα τα αρβανίτικα ομιλούνταν και σε χωριά της Ηλείας, της Αρκαδίας και της επαρχίας Καλαβρύτων του νομού Αχαΐας.

Τα αρβανίτικα που ομιλούνται σε κάποια χωριά των νομών Θεσπρωτίας και Πρεβέζης, στον νομό Έβρου από απογόνους προσφύγων από τα αλβανόφωνα χωριά Μεγάλο Ζαλούφι, Ιμπρίκ Τεπέ, Παζάρ Δερέ, Γιλανλή, Αλτίν Τάς, Αμπαλάρ, Σουλτάνκιοϊ, Καρατζά Χαλήλ της Ανατολικής Θράκης, στις Μάνδρες Κιλκίς από τους απογόνους προσφύγων από τη Μανδρίτσα της Ανατολικής Ρωμυλίας, στο Νομό Ροδόπης (Παραδημή, Προσκυνητές κ.α.) καθώς και στα χωριά Λέχοβο, Δροσοπηγή και Φλάμπουρο Φλωρίνης, πρέπει να διακριθούν από τα αρβανίτικα της νότιας Ελλάδας, λόγω της ιδιαίτερα στενής τους συγγένειας με τη σύγχρονη νοτιοαλβανική (τοσκική) διάλεκτο. Σε σύγκριση με τις αλβανικές διαλέκτους των παραπάνω περιοχών, τα αρβανίτικα της νότιας Ελλάδας είναι σαφώς περισσότερο αρχαϊκά, κυρίως ως προς το λεξιλόγιο, και εγγύτερα προς τη μεσαιωνική μορφή της τοσκικής διαλέκτου.
ΠΙΝΑΚΑΣ ΜΕΡΙΚΟΥ ΑΡΒΑΝΙΤΙΚΟΥ ΛΕΞΙΛΟΓΙΟΥ
Ακολουθεί ένα λεξιλόγιο της σημερινής αρβανίτικη γλώσσας της νότιας Ελλάδας. Μόνον ο Μάρκος Μπότσαρης κατόρθωσε να γράψει αρβανίτικο λεξικό στα χρόνια της εξορίας των Σουλιωτών (μετά το 1803).
Μπουκουράνα : Όμορφη
Μπουκουριά : Ομορφιά
Παλαθούρε : Παραθυρο
Στέπι : Σπίτι (> hospitium λατ.)
Βαιζα : κορίτσι
Ντιαλι : Αγόρι
Μπουρι : Άνδρας
Γκρουα : Γυναίκα
Τάτα : Πατέρας (< άττας φρυγικό)
Μούμα : Μητέρα , Μαμά
Πλιάκα : γριά, αρχαία
Θειάκα : Θεία
Βογκελ : Μικρός
Μάδε : Μεγάλος
Βλα ιμ : Αδερφός μου (> βλάμης : φίλος)
Μοτρα : Αδερφή
Κρουσκ : Συγγενείς, Συμπέθεροι
Μπουγιαρ : Αριστοκράτες, Βογιάροι
Πρίφτης : Ιερέας, Παπάς (> priest αγγλικά)
Τριμ : Παλληκάρι
Νουσε : Νύφη
Νταρσεμ : Γάμος
Ζοτιν : Κύριος, Θεός (< Ζευς)
Ντιελ : Ήλιος (< Δίας)
Ντερα : Πόρτα (< Δέρας ή Δούρα ομηρικό)
Κιελ : Ουρανός (> cielo ιταλικά)
Ντέτι : Θάλασσα
Μάλι : Βουνό
Λιούμι : Ποτάμι
Ράθρι : Ρείθρο, θέση κοντά σε ποτάμι
Χώρα : Πρωτεύουσα πόλη
Καντούτι : Χωριό
Κρουγιε : Βρύση (< κρήνη)
Ούγιε : Νερό (> aqua λατινικό)
Αρ : Γη (αρ πανάρχαια λέξη της Γης)
Ζιαρδ : Φωτιά
Μπουκ : Ψωμί (< βέκος φρυγικό)
Ντιαθ : Τυρί
Κριε : Κεφάλι (< κριός)
Κόκα : Κεφάλι
Κρεχαρορι : Στήθος
Κουριζι : Πλάτη
Μπίθα : Πισινός
(Μπιθε-γκουρας : Κολο-κοτρώνης)
Γκούρα – Πέτρα
(οπλαρχηγός Γκούρας του 1821)
Ντορες : Χερια
Κεμπετε : Πόδια
Δεμπε : Δόντια
Γκουλουμιε : Μάτια, Οφθαλμοί
Μπέσα : Πίστη, υπόσχεση
Μπαμπεσιά : Απιστία, Ατιμία
Πακ : λίγη
(Πακ μπέσα : Μπαμπεσια)
Φλες : Μιλάω, Λέω
(Παπαφλεσσας : Πολυλογάς παπάς)
Κες : Γελώ
Καμ : Έχω, Κεμι : Έχουμε
Σκοβα : Περναω από κάπου
Ντο βες : Θα πάω (< βαίνω)
Ντο Χαμ: θα φάω (< χαύω αρχαίο ελληνικό)
Μος : Μην (αρνητικό, αποτρεπτικό)
Ντρέδε : Τρομεροί (Ντρέδες Μεσσηνίας)
Ρι ατιε : Κάθησε εδώ (< ρέω)
Σούμε : Πολύ
Φτοχτε : Κακό, Φτωχό
Βατε : Πήγε, Έφυγε (< βαίνω)
έρδε : ήρθε
Σιπρ : Επάνω (> sopra ιταλικό)
Ποστ : Κάτω
Φάρα : Σπόρος, γένος
(< φατρία αρχαίο ελληνικό)
Σιοκ : δικός μου, δικός σας
Ρα καμπάνα : η καμπάνα
Πι : Πίνω
Τι : Εσύ (> tu ιταλικό)
Σοντε : Σήμερα
Νατε : Νύχτα (> notte ιταλικό)
Μενάτε : Πρωί (Μετά την νύχτα)
Ντίτα : Ημέρα (> date, day αγγλικό)
Βίτρα : Χρόνια, Έτη
Κουρτίνα : Όταν
Κάντον : Τραγουδώ (> canzoni ιταλικό)
Γκλιούχε : Γλώσσα
Ε πάρε : Ο πρώτος (> primus λατινικό)
Γκιθ : Όλο
Πούνε : Εργασία, δουλειά (< πόνος)
Μπάρδε : Λευκό, Άσπρο
Κουκε : Κόκκινο
Ζεζε : Μαύρο
Ρίμτε : Κίτρινο
Λουλε : Άνθος, Λουλούδι
Γκορυτσά, γκορτσά : Άγρια αχλαδιά
Εα κτου : Έλα εδώ
Σκόν γκα κτου : Φύγε από εδώ
Ντελιέτ : Πρόβατα
Δίτε : Κατσίκια
Γκιόσα : Προβατίνα
Ντόσα : Γουρούνα
Λιόπε : Αγελάδα
(> Λιόπεσι)
Πούλε : Κοτόπουλο
(> polo ιταλικά)
Λεπούρ : Λαγός
(> κελεπούρι)
Γκιέλι : Κόκκορας
Καρκαλέτσι : Ακρίδα
Μελιγκόνα : Μυρμήγκι (< μυρμηδών ομηρικό)


periergaa.blogspot.gr
http://www.diakonima.gr




yiorgosthalassisΠηγή Αρβανίτικη γλώσσα: Δείτε απίστευτες λέξεις από αυτήν την πανάρχαια διάλεκτο

Το ότι τα περισσότερα αναψυκτικά περιέχουν μεγάλες ποσότητες ζάχαρης είναι λίγο πολύ γνωστό. Ένας άνθρωπος αποφάσισε να κάνει ένα πείραμα που δεν επιδέχεται επικρήσεων.

Αποφάσισε να βράσει σε 4 ξεχωριστές κατσαρόλες μια Coca cola, μια coca cola zero, μια coca cola light και μια pepsi!

Δείτε στο βίντεο τα αποτελέσματα του πειράματος!

Πηγή

The post Άρχισε να βράζει Coca cola, Pepsi, Coca Cola Zero και light και δείτε πόση ζάχαρη έβγαλαν! appeared first on LINE LIFE.

Πηγή Άρχισε να βράζει Coca cola, Pepsi, Coca Cola Zero και light και δείτε πόση ζάχαρη έβγαλαν!