17 July, 2019
Home / Διαφορα (Page 548)

Πάντα μας αρέσει ένα καλό γλυκό. Ειδικά όταν είναι μία πρωτότυπη και πεντανόστιμη συνταγή που δεν έχουμε ξαναδεί, νιώθουμε υποχρεωμένοι να σας την παρουσιάσουμε. Το γλυκό που πρόκειται να δείτε πραγματικά δεν έχει προηγούμενο!

26898592196_3af7598656_o

Αρχικά φτιάχνετε ένα κανονικό κέικ όπως σας αρέσει. Μετά κάνετε τρύπες στο ψημένο κέικ. Ρίχνετε μέσα ζαχαρούχο γάλα με γεύση καραμέλα και το αφήνετε στο ψυγείο για μία ώρα.

Μετά ρίχνετε από πάνω λιωμένη σοκολάτα και πέκαν, μαζί με κομματάκια κουβερτούρας. Είναι ένα τέλειο επιδόρπιο που όλοι θα λατρέψουν και θα ευχαριστήσει όλους όσους έχουν τρέλα με τη σοκολάτα. Και το καλύτερο είναι πως δεν χρειάζεται πολύ προετοιμασία.

Θα χρειαστείτε:

Υλικά για το κέικ της αρεσκείας σας
Ζαχαρούχο γάλα με γεύση καραμέλα
Μους σοκολάτας
ψιλοκομμένα πεκάν
κομματάκια κουβερτούρας
Σιρόπι καραμέλας

Οδηγίες:

Ψήστε το κέικ και αφήστε το να κρυώσει για 10 λεπτά. Ανοίξτε τρύπες σε όλη την επιφάνειά του.

26838266722_3a97133d58_o

Ρίξτε μέσα στις τρύπες το γάλα και σιγουρευτείτε ότι έχει πάει παντού. Αφήστε για μία ώρα να κρυώσει στο ψυγείο.

26838267862_aaf091d41a_o

Καλύψτε το κέικ με τη μους σοκολάτας και πασπαλίστε τους ξηρούς καρπούς και τα κομματάκια κουβερτούρας από πάνω.

26326639394_0cb68f95ec_o

Τελειώστε με το σιρόπι καραμέλας. Κόψτε και σερβίρετε. Αντέχει στο ψυγείο για μέχρι 5 μέρες.

26838270602_f784b265ab_o

Το αποτέλεσμα είναι σίγουρο πως δεν θα αφήσει κανέναν αδιάφορο!

Credit: momlovesbaking.com

The post Τρυπάει το Κέικ από Πάνω και Ρίχνει Λιωμένη Καραμέλα. Το αποτέλεσμα; Θα Γλείφετε και τα Δάχτυλά σας! appeared first on LINE LIFE.

Πηγή Τρυπάει το Κέικ από Πάνω και Ρίχνει Λιωμένη Καραμέλα. Το αποτέλεσμα; Θα Γλείφετε και τα Δάχτυλά σας!


Πως να επιλέξεις το καλύτερο κουτάβι από μια γέννα; Όπως και σήμερα οι αρχαίοι αναζητούσαν μια περιπετειώδη και φιλική φύση, αλλά μια διαδικασία επιλογής φαίνεται κάπως άκαρδη σήμερα.

Άσε τη μητέρα να διαλέξει συμβουλεύει ο Νεμεσιάνους, ένας Ρωμαίος ειδικός στα κυνηγετικά σκυλιά. Πάρε τα κουτάβια, περικύκλωσε τα με ένα λαδωμένο σχοινί και ανάφλεξε το. Η μητέρα θα πηδήξει πάνω από το πύρινο δαχτυλίδι σώζοντας κάθε κουτάβι ένα-ένα με σειρά ανάλογη της αξίας τους.

Άλλα σημάδια για ένα εξαίρετο κυνηγόσκυλο είναι τα μεγάλα απαλά αυτιά, σε αντίθεση από τα μικρά και τραχιά. Τα όρθια αυτιά είναι μια χαρά, αλλά τα καλύτερα διπλώνουν λιγάκι. Ένας μακρύς γεροδεμένος λαιμός συνηθίζει εύκολα το κολάρο.

Ο θώρακας πρέπει να είναι πλατύς, οι ώμοι σε απόσταση μεταξύ τους και τα πισινά πόδια ελαφρώς μακρύτερα από τα μπροστινά για να κυνηγούν λαγούς στην πλαγιά. Το τρίχωμα του σκύλου, είτε είναι μακρύ ή κοντό, μπορεί να είναι οποιουδήποτε χρώματος, αρκεί να είναι λαμπερό, πυκνό και απαλό. Η εκπαίδευση ενός νέου σκύλου ξεκινά στους 20 μήνες, αλλά το κουτάβι χρειάζεται ένα καλό όνομα εξ αρχής.

Ο Ξενοφώντας, ένας Έλληνας ιστορικός, έγραψε για τα κυνηγόσκυλα τον τέταρτο αιώνα π.Χ. , υποστήριξε πως τα καλύτερα ονόματα είναι μικρά, μία ή δύο συλλαβές , ώστε να προφέρονται εύκολα.

Κανένα ελληνικό κυνηγόσκυλο δεν ονομαζόταν Θρασύβουλος ή Θουκυδίδης! Η σημασία του ονόματος ήταν πολύ σημαντική για την ψυχολογία αφεντικού-σκυλιού, ονόματα που εξέφραζαν ταχύτητα, κουράγιο, δύναμη, εμφάνιση και άλλες αξίες ήταν συχνά.



Ο ίδιος ο Ξενοφών ονόμασε το αγαπημένο του σκυλί «Ορμή». Η Αταλάντη, η διάσημη κυνηγός της Ελληνικής μυθολογίας, ονόμασε το σκυλί της Αύρα.

Ένα αρχαιοελληνικό βάζο του 560πχ απεικόνιζε την Αταλάντη με άλλους ήρωες και τα κυνηγόσκυλα τους να σκοτώνουν τον σπουδαίο κάπρο της Καλυδωνίας.

Επτά ονόματα σκύλων αναγράφονται στο αγγείο (κάποια παραβιάζουν τον νόμο του Ξενοφώντα) ο Ορμητικός, ο Μεθέπων, ο Εγέρτης, ο Κόραξ, ο Μαρπσάς, ο Λάμπρος και ο Εύβολος.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε τον Άργο, τον πιστό σκύλο του Οδυσσέα, που πριν πεθάνει αναγνώρισε τον κύριο του μετά από είκοσι ολόκληρα χρόνια.

Ο Ρωμαίος ποιητής Οβίδιος ( Publius Ovidius Naso) δίνει τα ονόματα των 36 σκύλων του Ακταίωνος, του άτυχου κυνηγού της ελληνικής μυθολογίας που ξεσκίστηκε από την αγέλη του, ανάμεσα τους ήταν ο Τίγρης, η Λαίλαπα, ο Αίολος και ο Αρκάς.

Ο Πολυδεύκης αναφέρει άλλα 15 ονόματα σε μία λίστα που βρέθηκε στον Κολουμέλλα .

Η μεγαλύτερη όμως συντάχθηκε από τον λάτρη αυτών των ζώων Ξενοφώντα. Διάσημα ονόματα ήταν: ο Λευκός, ο Μελανός, ο Άνθος, η Θύελλα, ο Θηρευτής, ο Σκαφτιάς, ο Φύλαξ και διάφορα άλλα.

Ο Μέγας Αλέξανδρος τίμησε τον πιστό του σκύλο τον Πέριτα ονομάζοντας μια πόλη στο όνομα του. Έλληνες και Ρωμαίοι συγγραφείς υπενθυμίζουν στους αναγνώστες τους να επαινούν τους πιστούς τετράποδους συντρόφους τους.

Ο Αρριανός , ο ιστορικός της μακεδονικής εκστρατείας, αναφέρει: ένας πρέπει να αγγίξει το κεφάλι του σκύλου το, να το χαϊδέψει τραβώντας απαλά τα αυτιά του και να πει το όνομα του ή μια-δυο ενθαρρυντικές εκφράσεις, μπράβο!, καλό σκυλί!.

Εξάλλου τα σκυλιά απολαμβάνουν την ενθάρρυνση όσο και οι τίμιοι άνθρωποι.



Πηγή



elhalflashbacksΠηγή Φανταστείτε ότι ζούσατε στην αρχαία Ελλάδα. Αποφασίζατε να πάρετε ένα σκυλάκι. Πως να επιλέξεις το καλύτερο κουτάβι από μια γέννα; Τι όνομα θα του δίνατε;

Πήγε τουαλέτα και άρχισε να τα πετάει όλα έξω – Η συνέχεια σοκάρει (VIDEO)

Αξίζει να το δείτε μέχρι τέλους…

The post Πήγε τουαλέτα και άρχισε να τα πετάει όλα έξω – Η συνέχεια σοκάρει (VIDEO) appeared first on LINE LIFE.

Πηγή Πήγε τουαλέτα και άρχισε να τα πετάει όλα έξω – Η συνέχεια σοκάρει (VIDEO)

Ούτε Γιάννα Αγγελοπούλου, ούτε Φραγκίσκος Αλβέρτης και το «κυνήγι» για τον υποψήφιο δήμαρχο της Αθήνας από τον ΣΥΡΙΖΑ συνεχίζεται. Από την Κουμουνδούρου τηρούν «σιγή ιχθύος» και…
παρακολουθούν χωρίς να αντιδρούν τα σενάρια που έρχονται στο φως της δημοσιότητας, που πολλές φορές είναι πολύ ευφάνταστα.

«Ο υποψήφιος του ΣΥΡΙΖΑ δεν θα κατέβει για να χάσει», φέρεται να είπε ο πρωθυπουργός στο περιθώριο της συνέντευξης που έδωσε στον Alpha την προηγούμενη εβδομάδα και αυτό είναι το χαρακτηριστικό που ψάχνουν στον κυβερνών κόμμα προκειμένου o εκλογικός αγώνας στον μεγαλύτερο δήμο της χώρας να εξελιχθεί σε μια πραγματική μάχη.

Κορυφαίο στέλεχος της Κουμουνδούρου τόνιζε στο newpost.gr πως το κόμμα βρίσκεται αυτή την περίοδο σε φάση διερεύνησης μιας ισχυρής προσωπικότητας για την Αθήνα. Άλλο στέλεχος εκτιμούσε πως τα ονόματα που έχουν ακουστεί έως τώρα δεν φαίνεται να ικανοποιούν απόλυτα τον πρωθυπουργό, ο οποίος φέρεται να «ψάχνει κάτι δυνατό» απέναντι στον Κώστα Μπακογιάννη, όπως σημείωνε χαρακτηριστικά. Με αυτόν τον τρόπο εξηγούν την καθυστέρηση που υπάρχει.

Στις συζητήσεις που έχουν γίνει στον ΣΥΡΙΖΑ είναι εξακριβωμένο πως έχει πέσει και το όνομα του Γαβριήλ Σακελλαρίδη χωρίς να θεωρείται πιθανό, όμως ο πρώην κυβερνητικός εκπρόσωπος μετά και το «διαζύγιο» που πήρε με το κόμμα να αφήσει τη θέση που κατέχει ως επικεφαλής του ελληνικού τμήματος της Διεθνούς Αμνηστίας.

Μυστήριο αποτελεί και η περίπτωση του υφυπουργού Εργασίας Νάσου Ηλιόπουλου ο οποίος μιλώντας στην πρωινή εκπομπή της ΕΡΤ δεν απέκλεισε την περίπτωση να δεχτεί να είναι ο υποψήφιος του ΣΥΡΙΖΑ αν του ζητηθεί: «Αθηναίος είμαι, στην Αθήνα έχω μεγαλώσει, στην Αθήνα έχω γεννηθεί, σε κάθε περίπτωση είναι τιμητικό. Αν ο χώρος σου σε επιλέξει για κάτι τέτοιο δεν θα μπορούσες να το αρνηθείς, αλλά επιμένω ότι στην αριστερά αυτά είναι ζητήματα συλλογικής απόφασης».

Καλά πληροφορημένες πηγές τόνιζαν στο newpost.gr πως ατύπως έχει «βολιδοσκοπηθεί» ήδη ο 35χρονος υφυπουργός Εργασίας να είναι η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για την Αθήνα. Καμία απόφαση, ωστόσο δεν έχει παρθεί.

Ενδιαφέρον έχει η αυριανή παρουσία του Αλέξη Τσίπρα στη συμπρωτεύουσα, όπου θα μιλήσει στο «Θεσσαλονίκη Summit» στις 6.30 το απόγευμα. Θα επιλέξει ο πρωθυπουργός να ανοίξει τα χαρτιά του για τον νέο δήμαρχο της πόλης, καθώς ο ΣΥΡΙΖΑ φέρεται να περιμένει την τελική απάντηση του Γιάννη Μπουτάρη; Κανείς δεν επιβεβαιώνει αν η Κατερίνα Νοτοπούλου είναι η εναλλακτική που έχουν στην κυβέρνηση σε περίπτωση άρνησης του νυν δημάρχου.

Τις τελικές υποψηφιότητες του ΣΥΡΙΖΑ για τους δήμους της χώρας δεν αποκλείεται να κληθεί να εγκρίνει η Κεντρική Επιτροπή του κόμματος, αλλά και να προηγηθεί συνεδρίαση της Πολιτικής Γραμματείας…

newpost.gr

Πηγή Ψάχνουν το «δυνατό όνομα»…

Αποτέλεσμα εικόνας για Η Χρυσή Αυγή προκαλεί ξανά κι αποθεώνει τον δικτάτορα Παπαδόπουλο μέσα στη Βουλή
…κι αποθεώνει τον δικτάτορα Παπαδόπουλο μέσα στη Βουλή…

Σε μία ακόμη πρόκληση προχώρησε η Χρυσή Αυγή στη Βουλή,  λίγες μέρες μόλις πριν την επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου. Ο βουλευτής της νεοναζιστικής οργάνωσης, Ευάγγελος Καρακώστας εξύμνησε για άλλη μια φορά τον δικτάτορα Γεώργιο Παπαδόπουλο, λέγοντας πως…
ήταν «ο μοναδικός μέχρι σήμερα εκλεγμένος απευθείας από τον λαό, μέσω δημοψηφίσματος, Πρόεδρος της Δημοκρατίας».

Κατά τη διάρκεια της ομιλίας του στη συζήτηση για την αναθεώρηση του Συντάγματος, ο χρυσαυγίτης βουλευτής αναφέρθηκε και στην παρουσία του προέδρου της Βουλής, Νίκου Βούτση, πριν από λίγες ημέρες, στη δίκη της Χρυσής Αυγής και τον κατηγόρησε ότι με την παρουσία του αυτή, η κυβέρνηση επιχειρεί πολιτική παρέμβαση στη δίκη.


«Ο πρόεδρος της Βουλής και κάτι παρατρεχάμενοι του ΣΥΡΙΖΑ που τον συνόδευαν ομολόγησαν την ωμή πολιτική παρέμβαση στην ανεξάρτητη κατά τα άλλα δικαστική εξουσία», είπε ο βουλευτής της Χρυσής Αυγής.



Οι τοποθετήσεις του βουλευτή του νεοναζιστικού κόμματος προκάλεσαν την οργισμένη αντίδραση του Νίκου Βούτση. «Ο δικτάτορας Παπαδόπουλος δεν εξελέγη με διαδικασίες δημοκρατικές Πρόεδρος της Δημοκρατίας μέσα στη χούντα. Ξέρουμε πολύ καλά ότι ήταν απολύτως παράνομες όλες οι πράξεις της 7ετίας για να μην αναφερθώ και στις ιδιαίτερες συνθήκες που επικράτησαν σε εκείνο το ψευδεπίγραφο δημοψήφισμα, μετά το δήθεν βασιλικό πραξικόπημα», είπε ο πρόεδρος της Βουλής και πρόσθεσε: «Πρόκειται για απύθμενο θράσος τις ημέρες μάλιστα που ο λαός, ιδίως η νεολαία, γιορτάζει την εξέγερση του Νοέμβρη, από το βήμα της Βουλής η Χρυσή Αυγή να αποθεώνει τον δικτάτορα Παπαδόπουλο».

Όσον αφορά τη δίκη της Χρυσής Αυγής, ο Νίκος Βούτσης είπε: «Η δημοσιότητα της δίκης είναι εγγύηση και εχέγγυο για τη σωστή διεξαγωγή της στη βάση του δικαιϊκού μας συστήματος και ως εκ τούτου η παρουσία μας στη δίκη είναι ένα σήμα για την ανάγκη δημοσιότητας, επιτάχυνσης και απόδοσης δικαιοσύνης» και πρόσθεσε ότι η παρουσία στη δίκη ήταν και η ανταπόκριση στο αίτημα του ευρωπαϊκού κοινοβουλίου τα εθνικά κράτη να εντείνουν τον αγώνα τους απέναντι στα φαινόμενα ρατσιστικής, ξενοφοβικής και φιλοφασιστικής βίας.



tvxs.gr

Πηγή Η Χρυσή Αυγή προκαλεί ξανά…


Ποιὸς ἀγαπάει ἀληθινὰ σήμερα;

ΕΡΩΤΗΣΗ: Πολὺ συχνὰ χρησιμοποιοῦμε τὴ λέξη ἀγάπη στὴν καθημερινή μας ζωή. Τί ἀκριβῶς ἐννοοῦμε;

ΒΟΥΛΓΑΡΑΚΗΣ: Δὲν μπορεῖ κανεὶς ν’ ἀπαντήσει εὔκολα στὸ ἐρώτημά σας, γιατί δὲν νομίζω ὅτι ἀπὸ τὴν πλευρὰ τῶν ἀνθρώπων ὑπάρχει ἕνας ἑνιαῖος τρόπος ποὺ ἀντιλαμβάνονται τὴν ἀγάπη.

Βλέπουμε συχνὰ νὰ χρησιμοποιεῖται ἡ λέξη μὲ τόσο διαφορετικὰ νοήματα. Ἀπὸ τὸ «κάνω ἀγάπη» ποὺ μπορεῖ νὰ δηλώνει ἀκόμη καὶ μία ἀνέραστη σωματικὴ ἐπαφή, ὥς τὴν ἀγάπη σὰν βαθειὰ κοινωνία ἑνὸς ζευγαριοῦ γερόντων, ἀπὸ τὴν ἀγάπη ποὺ ἔχει κίνητρο τὸ συμφέρον, ἔστω κι ἂν δὲν τὸ συνειδητοποιοῦμε, ὥς τὴν ἀγάπη ποὺ εἶναι ὁλοκληρωτικὴ ἀφοσίωση, ἀπὸ τὴν ἀγάπη στὸ Θεὸ γιὰ νὰ εἰσπράξουμε μία ἐλπίζομενη ἀνταπόδοση, ὥς τὴν ἀγάπη ποὺ εἶναι ἕνα καθολικὸ δόσιμο τοῦ ἑαυτοῦ μας σ’ Αὐτόν, ὑπάρχει τεράστια διαφορά.

Συνήθως οἱ ἄνθρωποι συλλογιοῦνται, ζοῦν καὶ μιλοῦν γιὰ τὴν ἀγάπη, βλέποντας μόνο μία της πλευρά, δηλαδὴ μὲ τρόπο ἀποσπασματικό. Ἄλλοτε τὴ βιώνουν ἀρρωστημένα, σὲ μορφὲς ποὺ ἀνήκουν στὴν παθολογία της. Κάποτε, καὶ δὲν εἶναι αὐτὸ καθόλου σπάνιο, τὴ ζοῦν μέσα στὴν πλήρη ἄρνησή της, ποὺ δὲν εἶναι τὸ μίσος ὅπως συνήθως πιστεύουμε, ἀλλὰ ὁ ἐγωισμός.



ΕΡΩΤ.: Σύμφωνα μὲ τὴ χριστιανικὴ θρησκεία, ποιὰ εἶναι ἡ σωστὴ ἔννοια τῆς ἀγάπης;



ΒΟΥΛ: Ἡ χριστιανικὴ θρησκεία δέχεται ὅτι ἡ ἀγάπη εἶναι καθολικὸ φαινόμενο, ποὺ δὲν ἀπαντιέται μόνο στοὺς ἀνθρώπους, ἀλλὰ καὶ σ’ αὐτὰ τὰ ζῶα. Δέχεται ἀκόμη ὅτι ὁλόκληρο τὸ σύμπαν εἶναι δημιουργημένο ἀπὸ τὴν ἀγάπη καὶ ὅτι λειτουργεῖ, στὴν πιὸ βαθειά του δομή, σύμφωνα μὲ τοὺς νόμους της. Ἡ ἀγάπη εἶναι ὁ ἄξονας γύρω ἀπὸ τὸν ὁποῖο περιστρέφεται ὁλόκληρος ὁ κόσμος.

Ἀκόμη καὶ τὸ κακό, ὅσο κι ἂν φανεῖ αὐτὸ ποὺ λέγω τολμηρό, ὑπακούει στὸ νόμο τῆς ἀγάπης. Κανεὶς δὲν κάνει τὸ κακὸ χωρὶς νὰ ἀποβλέπει στὸ προσωπικό του καλό, δηλαδὴ ἀπὸ μία κίνηση ἀγάπης γιὰ τὸν ἑαυτό του, ὅσο κι ἂν ἡ ἀγάπη αὐτὴ εἶναι διαστροφή.

Ἡ χριστιανικὴ θρησκεία δέχεται, ὅτι τὸ ἀληθινὸ νόημα τῆς πραγματικῆς καὶ σωστῆς ἀγάπης βρίσκεται στὸ Θεό. Ὁ ἀπόστολος Ἰωάννης τὸ λέγει αὐτό, ὅταν σὲ μία ἐπιστολὴ του γράφει: «Ὁ Θεὸς ἀγάπη ἐστὶ» (Α’ Ἰωαν. Δ’ 8). Ἡ ἴδια ἡ οὐσία τοῦ Θεοῦ εἶναι ἡ ἀγάπη.

Ἡ ἀγάπη αὐτὴ τοῦ Θεοῦ φανερώθηκε καὶ φανερώνεται μὲ πολλοὺς τρόπους. Ὁ πιὸ μεγαλειώδης εἶναι ἡ ἀπόφασή Του νὰ στείλει τὸν Υἱόν του στὴ γῆ, ποὺ γίνεται ἄνθρωπος ὅπως καὶ μεῖς, θυσιάζεται, μὲ μοναδικὸ σκοπὸ νὰ σώσει ὅλους τους ἀνθρώπους. Αὐτὴ ἡ ἀνεπανάληπτη χειρονομία τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ μᾶς διδάσκει, ὅτι ἡ ἀγάπη, στὸ πιὸ βαθύ της νόημα, εἶναι μία ἄρνηση τοῦ ἑαυτοῦ μας, μία πορεία πρὸς τὸν ἄλλο.



ΕΡΩΤ.: Θὰ λέγαμε, λοιπόν, πὼς ἡ δυσκολία στὴν ἐπικοινωνία μεταξὺ τῶν ἀνθρώπων, ποὺ τὴν αἰσθανόμαστε τόσο ἔντονα, ἔχει σχέση μὲ τὴν ἔλλειψη χριστιανικῆς ἀγάπης;



BΟΥΛ.: Δὲν ἔχω καμμιὰ ἀμφιβολία πάνω σ’ αὐτό. Ἡ ἔλλειψη ἀγάπης ἤ καλύτερα ἡ διαστροφή της, ποὺ εἶναι ὁ ἐγωισμός, εἶναι ἡ αἰτία τοῦ κακού. Ὁ ἐγωισμὸς εἶναι μία μορφὴ ἀγάπης μὲ ἀνάδρομη κατεύθυνση. Ἀντὶ νὰ πορεύεται πρὸς τὸν ἄλλο, ἀναδιπλώνεται στὸν ἑαυτό της. Ἀντὶ νὰ ὁδηγεῖται σὲ μία ἕνωση μὲ τὸν ἄλλο, καταλήγει στὴ διάστροφη μορφή της, τὴν αὐτοένωση, δηλαδὴ τὴ μόνωση. Ἀντὶ ὁ ἄνθρωπος νὰ προσφέρεται στὸν ἄλλο γιὰ νὰ χαρεῖ μαζί του τὴν ὀμορφιὰ τῆς ἐπικοινωνίας, ἐκμεταλλεύεται τὸν ἄλλο γιὰ νὰ φτάσει στὴν πλήρη διάσπαση καὶ στὴ μοναξιά.

Πολὺ φοβοῦμαι, ὅτι αὐτὴ ἡ μοναξιὰ εἶναι ἡ ἀρρώστια τοῦ αἰώνα μας, τὸ μεγάλο τίμημα ποὺ πληρώνουμε γιατί ἀρνηθήκαμε τὴ χριστιανικὴ ἀγάπη. Κάτι ἐκκλησιαστικὰ κείμενα περιγράφουν τὴν κόλαση σὰν ἕνα τόπο ποὺ οἱ ἄνθρωποι θὰ εἶναι μαζί, ἀλλὰ θὰ στέκονται πλάτη μὲ πλάτη, δηλαδὴ δὲν θὰ μποροῦν νὰ κυττάζονται στὸ πρόσωπο, δὲν θὰ μποροῦν νὰ ἐπικοινωνοῦν. Πολὺ φοβοῦμαι ὅτι ἡ μορφὴ αὐτῆς τῆς κολάσεως δὲν μᾶς εἶναι ἄγνωστη.



ΕΡΩΤ.: Ποιὰ εἶναι ἡ σχέση μεταξὺ ἀγάπης καὶ εὐτυχίας;



BOΥΛ.: Ἡ καθημερινή μας πείρα μᾶς μιλάει γι’ αὐτό. Ὅσοι, γιὰ κάποιο λόγο νοιώθουν τὸ ὄμορφο αὐτὸ συναίσθημα, καὶ ἔρχονται ἀρκετὲς στιγμὲς ποὺ σχεδὸν ὅλοι τὸ νοιώθουμε εἴτε στὸν ἀληθινὸ ἔρωτα, εἴτε στὴ μητρότητα, εἴτε στὴν πραγματικὴ φιλία, ξέρουμε ὅτι μᾶς γεμίζει χαρά. Κι εἶναι φυσικὸ αὐτὸ γιατί ὁ ἄνθρωπος στὴν οὐσία του εἶναι πλασμένος νὰ ἐπικοινωνεῖ κι ἡ ἀληθινὴ ἐπικοινωνία γίνεται, ὅπως εἴδαμε, μόνο μὲ τὴν ἀγάπη.

Ἡ ἀγάπη σοῦ σπάει τὰ δεσμὰ τῆς μοναξιᾶς ὅπου σ’ ἔκλεισε ὁ ἐγωισμός, σὲ κάνει νὰ λειτουργεῖς καὶ πάλι σωστά, σύμφωνα μὲ τὸν ἀληθινὸ προορισμό σου, σὲ φέρνει σὲ ταυτότητα μὲ τὸν ἀληθινό σου ἑαυτό.

Κάθε ὅμως μηχάνημα ἤ κάθε ὄργανο ποὺ λειτουργεῖ σωστὰ καὶ σύμφωνα μὲ τὸν προορισμὸ του εἶναι γαλήνιο. Ἡ γαλήνη αὐτὴ στὸν ἄνθρωπο δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο παρὰ ἡ εὐτυχία. Κι ἐδῶ πρέπει νὰ προσθέσουμε κάτι ἄλλο. Ὅσο ἡ ἀγάπη αὐτὴ ξεμακραίνει ἀπὸ τὸν ἐγωισμό, ὅσο, δηλαδή, γίνεται πιὸ σωστὴ καὶ πιὸ ἀληθινή, τόσο πιὸ ὁλοκληρωτικὰ ζεῖ ὁ ἄνθρωπος τὴν εὐτυχία.



ΕΡΩΤ.; Μπορεῖτε νὰ μᾶς ἀναφέρετε ἕνα παράδειγμα χριστιανικῆς ἀγάπης;



BOYΛ.: Τὰ παραδείγματα εἶναι ἄφθονα, ἔτσι ποὺ νὰ μὴν ξέρει κανεὶς πιὸ νὰ πρωτοδιαλέξει. Προτιμῶ, χωρὶς νὰ φύγω ἀπὸ τὸ ἐρώτημά σας, νὰ σᾶς πῶ ὅτι καὶ σ’ αὐτὴ τὴ χριστιανικὴ ἀγάπη ὑπάρχουν σκαλοπάτια, φέρνω ἕνα παράδειγμα ἀπὸ τὴ διδασκαλία ἑνὸς ἁγίου, ποὺ προχώρησε πολὺ στὴν ἀγάπη. Ξέρω ὅτι τὰ λεγόμενά του πολλοὺς θὰ ξαφνιάσουν, ἄλλους θὰ ἀναστατώσουν κι ἄλλους θὰ ἐξοργίσουν. Εἶναι ὅμως ταυτόχρονα σίγουρο, ὅτι πολλοὺς ἄλλους θὰ τοὺς ὑποψιάσουν, τὸ λιγότερο, γιὰ τὸ πόσο μακριὰ μπορεῖ νὰ φτάσει κανεὶς μὲ τὴν ἀγάπη.

Λέγει. λοιπόν, ὁ ἅγιος Δωρόθεος γιὰ τὶς διαφορετικὲς περιπτώσεις συμπεριφορᾶς μὲ ἀγάπη ἀπέναντι σὲ μία προσβολή, ποὺ γίνεται σ’ ἕναν ἄνθρωπο.

Ὁ πρῶτος δὲν θέλει νὰ ἀντιμιλήσει, ἀλλὰ ἡ συνήθεια τὸν παρασύρει.

Ἕνας ἄλλος μὲ περισσότερη ἀγάπη ἀγωνίζεται νὰ μὴν πεῖ τίποτε, ἀλλὰ στενοχωριέται γιὰ τὴν προσβολή.

Ἄλλος πιὸ τέλειος δὲν στενοχωριέται γιὰ τὴν προσβολὴ ἀλλὰ γιατί δὲν μπορεῖ νὰ τὴν ὑποφέρει.

Ἄλλος πάλι δὲν προσέχει τὴν προσβολή, ἀλλὰ λυπᾶται γιὰ τὴν ταραχὴ τοῦ ἄλλου.

Τέλος ἕνας ἀκόμη πιὸ προχωρημένος στὴν ἀγάπη ἀναζητεῖ νὰ βρεῖ μέσα του τὸ ποσοστὸ τῆς εὐθύνης του γιὰ τὴν ταραχὴ ποὺ δοκιμάζει αὐτὸς ποὺ τὸν πρόσβαλε.



ΕΡΩΤ.: Κι ὅμως πολλὲς φορὲς ἀκοῦμε νὰ λένε ὅτι ἡ χριστιανικὴ ἀγάπη εἶναι μία ἀδυναμία.



BOYΛ: Τὸ ἔχω κι ἐγὼ ἀκουστά, ἀλλὰ δὲν συμφωνῶ. Εἶναι δυνατὸ νὰ χαρακτηρίζουμε ὡς ἀδυναμία τὴ σωστὴ λειτουργία ἑνὸς ὀργάνου; Κατὰ τὸν ἴδιο τρόπο, δὲν μπορεῖ νὰ εἶναι ἀδυναμία τὸ νὰ ζεῖ ὁ ἄνθρωπος σύμφωνα μὲ τὸν προορισμό του.

Ἀντίθετα, ἀδυναμία εἶναι ἡ δυσλειτουργία, μὲ ἄλλα λόγια τὸ ἄγχος, ποὺ φέρνει μὲ τὴ σειρὰ του τὰ δῶρα τοῦ σημερινοῦ μας ἀνέραστου πολιτισμοῦ, δηλαδὴ τὶς ψυχώσεις καὶ τὶς νευρώσεις.

Ἐκεῖνος ποὺ ἀγαπᾶ δὲν εἶναι τὸ θύμα. Ἡ ἀληθινὴ ἀγάπη δὲν εἶναι μία συνεχὴς ὑποχώρηση. Ἡ ἀγάπη εἶναι μία βαθειὰ δύναμη, ποὺ πηγάζει ἀπὸ μία ἐσωτερικὴ ἰσορροπία.

Ἡ δύναμη αὐτῆς τῆς ἀγάπης σοῦ διώχνει τὸ φόβο ἀπὸ τὴ ζωή σου.

Ἔχεις δεῖ κανένα νὰ φοβᾶται αὐτὸν ποὺ ἀγαπᾶ;

Ἡ ἀγάπη σου δίνει ἀκόμα μία εὐεργετικὴ ὑπεροχή. Αὐτὸ σὲ ἀπαλλάσσει ἀπὸ τὴν εὐθιξία, ποὺ εἶναι τόσο συνηθισμένο φαινόμενο στοὺς ἀδύνατους.



ΕΡΩΤ.: Θὰ λέγαμε ὅτι τὸ συναίσθημα τῆς ἀγάπης ἐκφράζεται εὐκολώτερα καὶ πιὸ ὁλοκληρωμένα στὸν ἔρωτα;



ΒΟΥΛ.: Ὅσο κι ἂν μπορεῖ νὰ σᾶς ξαφνιάσει αὐτὸ ποὺ θὰ πῶ, εἶναι πάντως ἀλήθεια ὅτι στὰ συγγράμματα τῶν ἀρχαίων ἐκκλησιαστικῶν συγγραφέων χρησιμοποιεῖται πολὺ συχνὰ ἡ λέξη ἔρωτας ἀντὶ γιὰ τὴ λέξη ἀγάπη. Ἕνας μεγάλος ἀσκητής, ὁ ἅγιος Ἰωάννης τῆς Κλίμακας, ἔφτασε νὰ πεῖ (καὶ δὲν εἶναι μόνο αὐτὸς ποὺ τὸ εἶπε), ὅτι ἡ ἀληθινὴ ἀγάπη στὸ Θεὸ πρέπει νὰ μοιάζει μὲ τὴν μανιασμένη ἀγάπη τοῦ ἐραστῆ γιὰ τὴν ἐρωμένη του.

Ταυτόχρονα, ὅμως οἱ ἴδιοι συγγραφεῖς διακρίνουν τὸν ἔρωτα ἀπὸ τὴν ἀγάπη. Ὁ ἔρωτας ἀναφέρεται καὶ ἀφορᾶ δύο πρόσωπα, ἐνῶ ἡ ἀγάπη εἶναι κάτι πολὺ πιὸ γενικό. Ἄν, συνήθως, χρησιμοποιοῦμε τὸν ἔρωτα γιὰ νὰ πάρουμε μία εἰκόνα τῆς ἀγάπης, εἶναι ἐξίσου ἀλήθεια, ὅτι ὁ ἔρωτας εἶναι στὴν οὐσία του κάτι τὸ πιὸ μερικὸ ἀπὸ τὴν ἀγάπη, ὄχι μόνο σὲ ἔκταση, ἀλλὰ καὶ σὲ ποιότητα.

Πολλὲς φορὲς στὸν ἔρωτα ἀγαπᾶμε ἀποσπασματικά. Ὁ ἔρωτας δὲν μπορεῖ νὰ καλύψει ὅλες τὶς περιπτώσεις ἀγάπης, ὅπως τὸν γεμάτο ἀμοιβαία ἀφοσίωση δεσμὸ ἑνὸς γεροντικοῦ ζευγαριοῦ, τὴν ἁπαλὴ ἐμπιστοσύνη τοῦ μικροῦ παιδιοῦ στοὺς γονεῖς του, τὴν ὄμορφη σχέση ποὺ δημιουργεῖ ἡ φιλία.

Μεγάλο πράγμα ὁ ἔρωτας στὴ στεγνὴ ἀπὸ συναισθήματα ἐποχή μας, δὲν νομίζω, ὅμως, ὅτι μπορεῖ νὰ φτάσει τὴν ὀμορφιὰ καὶ τὸ πλάτος τῆς ἀγάπης.



ΕΡΩΤ.: Εἶναι δυνατὸ νὰ λέμε ὅτι ἀγαπᾶμε ἕνα μόνο πρόσωπο καὶ ν’ ἀδιαφοροῦμε γιὰ τοὺς ὑπόλοιπους ἀνθρώπους;



BOYΛ.: Τί θὰ λέγατε γιὰ ἕνα γιὸ ποὺ ἀγαπᾶ τὴ μητέρα του ὥστε νὰ μὴν ἔχει μάτια νὰ δεῖ μία κοπέλλα; Δὲν ἔχει ἡ στάση του αὐτὴ κάτι τὸ ἄρρωστο; Τί θὰ λέγατε πάλι γιὰ ἕνα ἀντρόγυνο, ποὺ τόσο πολὺ ἀγαπιέται, ὥστε νὰ ἀρνιέται νὰ γεννήσει παιδιά, μήπως τοὺς πάρουν μέρος ἀπὸ τὴν μεταξύ τους ἀγάπη; Ὅταν ἡ ἀγάπη κλείνεται καὶ δὲν προσφέρεται πιὸ πέρα, χάνει τὴν ὀξυγόνωσή της καὶ μαραζώνει.

Εἶναι, κατὰ βάθος, ἕνας ὁμαδικὸς ἐγωισμός, ποὺ δὲν μένει στὸ τέλος δίχως συνέπειες γι’ αὐτὴ τὴν ἴδια τὴν ἀγάπη. Ἀκόμα κι αὐτὴ ἡ ἀγάπη στὸ Θεό, ὅταν ἀποκλείει τοὺς ἄλλους, εἶναι ἀπόλυτα ἀπαράδεκτη.

Μά, θὰ μοῦ πεῖτε, μπορῶ νὰ ἀγαπῶ ὅλους τους ἀνθρώπους; Κι ἐγώ, μὲ τὴ σειρά μου, θὰ ἔλεγα ὅτι, ὅταν ἕνας μπορέσει νὰ ἀγαπήσει σωστὰ κι ἀληθινὰ ἕναν ἄλλο, ἀνακαλύπτει μέσα του ὅτι, αὐτόματα, ἀγαπάει ὅλον τὸν κόσμο.

Τὴν ἀλήθεια αὐτὴ διαπιστώνουμε ἀκόμα καὶ στὸν ἔρωτα. Ὅταν ἡ ψυχὴ τραγουδάει, τὰ μάτια βλέπουν ὅλο τὸν κόσμο διαφορετικά. Μὲ τὸ νὰ λέμε, ὅμως ὅτι ἀγαπᾶμε ὅλους τους ἀνθρώπους, δὲν σημαίνει πὼς πρέπει νὰ φορτωθοῦμε ἐπάνω μας τὴν εὐθύνη γιὰ ὅλους.

Ἀρκεῖ ἀκόμα ἕνα κάποιο χαμόγελο, ἕνας ζεστὸς λόγος, ἕνας πρόσχαρος χαιρετισμός, δύο κουβέντες παρηγοριᾶς, μία διάθεση νὰ δώσουμε λίγη προσοχὴ στὸν ἄλλο, μία προθυμία νὰ τὸν ἀκούσουμε, μία στάση φιλικὴ σὲ στιγμὲς ἐντάσεως καὶ ἐκνευρισμοῦ, λίγη περισσότερη ὑπομονὴ ἡ κατανόηση καὶ τόσα ἄλλα.



ΕΡΩΤ.: Ποῦ ὀφείλεται τὸ ὅτι πολλοὶ ἀπὸ μᾶς δὲν μποροῦν νὰ νοιώσουν αὐτὸ τὸ συναίσθημα;



BOYΛ.: Ἀπὸ ὅσα εἴπαμε πιὸ πάνω, θὰ μποροῦσε νὰ δοθεῖ σὰν ἀπάντηση ὅτι δὲν νοιώθουμε τὴν ἀγάπη, γιατί δουλεύουμε στὸν ἐγωισμό. Ἀλλὰ ἡ ἀπάντηση αὐτὴ εἶναι μία ἁπλὴ μετάθεση τοῦ ἐρωτήματος.

Γιατί τότε εἴμαστε ἐγωιστές;

Φοβοῦμαι ὅτι, γιὰ τὴν ἔκταση ποὺ ἔχει πάρει ὁ ἐγωισμὸς σήμερα, φταίει κατὰ ἕνα μεγάλο μέρος, ἡ ἐποχή μας. Ἐνῶ σήμερα ἔχουμε δώσει τόση ἀξία στὸν ἄνθρωπο, στὶς προσωπικές μας σχέσεις, ἔχει μειωθεῖ ἡ πίστη μας σ’ αὐτόν. Οἱ ἄνθρωποι μᾶς ἀπογοητεύουν. Δὲν τοὺς ἐμπιστευόμαστε. Ἔτσι, κλεινόμαστε ὁλοένα καὶ περισσότερο στὸν ἑαυτό μας.

Ἐμπιστευόμαστε ὁλοένα καὶ περισσότερο στὶς δυνάμεις μας. Εἶναι βαρὺς ὁ κλῆρος τοῦ σημερινοῦ ἀνθρώπου νὰ ἐξαρτᾶ τὰ πάντα ἀπὸ τὸν ἑαυτό του.

Γιατί, ὅμως, χάσαμε τὴν πίστη μας στὸν ἄνθρωπο;

Προσωπικὰ δὲν ἔχω ἀμφιβολία, ὅτι αὐτὸ ὀφείλεται στὸ γεγονὸς ὅτι χάσαμε τὴν πίστη μας στὸ Θεό. Σκεφθεῖτε γιὰ λίγο αὐτὸ ποὺ σᾶς λέω. Ἡ ἀπιστία ἤ ἡ ἀμφιβολία βαραίνει πάνω στὴν ὕπαρξή μας. Μᾶς ἀποδυναμώνει τὴν ἐλπίδα. Μᾶς ἀφαιρεῖ τὴ δυνατότητα νὰ χαλαρώσουμε. Εἴμαστε σφιγμένοι. Ἀφοῦ δὲν ἔχουμε κάποιον νὰ ἐνδιαφέρεται γιά μᾶς, αὐτόματα τὸ συναίσθημα τῆς αὐτοσυντηρήσεως μεγαλώνει. Προσπαθοῦμε, στὴν ἀπελπισία μας, νὰ κρατηθοῦμε ἀπ’ ὅ,τι βροῦμε.



ΕΡΩΤ.: Πῶς μποροῦμε νὰ αἰσθανθοῦμε ἀγάπη γιὰ τὸν ἄλλο; Εἶναι κάτι ποὺ ὑπάρχει ἔμφυτο σὲ ὁρισμένους ἤ μπορεῖ νὰ καλλιεργηθεῖ;



BOYΛ.: Ἡ ἀγάπη δὲν εἶναι προνόμιο ὁρισμένων. Εἶναι κάτι ἔμφυτο στὸν ἄνθρωπο. Ἁπλὴ ἀπόδειξη εἶναι τὸ γεγονὸς ὅτι ὅλοι μας, ἀνεξαιρέτως, ἀπὸ τὴ μία μεριὰ πικραινόμαστε βαθιά, ὅταν δὲν μᾶς ἀγαποῦν καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη, ἐπιθυμοῦμε ζωηρὰ νὰ μᾶς προσφέρουν ἀγάπη.

Ἡ δυσκολία εἶναι νὰ τὴν δείξουμε κι ἐμεῖς. Ἔχω ἀκούσει ἀρκετοὺς νὰ λένε ὅτι «θὰ παντρευτῶ ἀπὸ ἀγάπη κι ὅσο αὐτὴ ὑπάρχει, θὰ κρατήσω τὸ δεσμό μου». Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ παίρνουν, δυστυχῶς τὴν ἀγάπη σὰν κάτι δεδομένο, ποὺ ὑπάρχει ἤ δὲν ὑπάρχει, κι ὄχι σὰν κάτι ποὺ σὲ καλεῖ νὰ τὸ φροντίσεις, νὰ τὸ καλλιεργήσεις καὶ νὰ τὸ ἀναπτύξεις.

Ἄν, ὅμως, ἡ ἀγάπη ἔχει ἄμεση σχέση μὲ τὴν εὐτυχία μας, καὶ εἴδαμε ὅτι ἔτσι εἶναι, τότε ἀξίζει τὸν κόπο νὰ παλαίψουμε γι’ αὐτήν. Πρέπει, ὅμως στὴν προσπάθειά μας, νὰ ξεκινήσουμε σωστά. Ὅπως σὲ κάθε ἀγώνα, ἔτσι καὶ σ’ αὐτὸν χρειάζεται μία τεχνική. Πρέπει πρῶτα ἀπ’ ὅλα, νὰ πιστέψουμε ὅτι ἡ ἀγάπη μᾶς συμφέρει.

Ἀμφιβάλλουμε γι’αὐτό;

Ἂς κάνουμε μία δοκιμή. Ἂς χαλαρώσουμε γιὰ λίγο κι ἂς δείξουμε ἀγάπη. Τὶς περισσότερες φορὲς θὰ τὴν εἰσπράξουμε. Θὰ βροῦμε ἀνταπόκριση. Παρατηροῦμε ἔτσι, ὅτι ὁ κόσμος δὲν εἶναι τόσο κακός, ὅσο φανταζόμαστε. Διαπιστώνουμε ὅτι ἔχει ἀκόμα εὐαισθησία. Ἂν συνεχίσουμε τὸ πείραμα θὰ δοῦμε σιγὰ-σιγὰ ὅτι οἱ ἄνθρωποι δὲν ἀλλάζουν γύρω μας. Στὴν πραγματικότητα, ἔχουμε ἀλλάξει ἐμεῖς.

Θέλουμε νὰ προχωρήσουμε πρὸς τὴν κατεύθυνση αὐτή;

Πρέπει τότε νὰ στρέψουμε τὴν φροντίδα μας μέσα στὸν ἑαυτό μας, γιὰ νὰ καλυτερέψουμε τὴν ποιότητα τῆς ἀγάπης μας. Κι αὐτὸ θὰ γίνεται ὅσο πιὸ πολὺ ἀπομακρυνόμαστε ἀπὸ τὸν ἐγωισμό.

Ἀπὸ δῶ καὶ πέρα χρειάζεται ἡ ἄσκηση. Κι ἄσκηση δύσκολη, ἀλλὰ καὶ εὐχάριστη. Τὸ πόσο θὰ τραβήξει ἡ ἄσκηση αὐτὴ ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὸ στόχο ποὺ βάζουμε καὶ ἀπὸ τὴν πίστη μας στὴν ἀξία τῆς ἀγάπης. Καὶ στὴν ἄσκησή μας γιὰ τὴν ἀγάπη ἔχουμε Κάποιον, ποὺ εἶναι πρόθυμος νὰ μᾶς βοηθήσει.

Εἶναι Αὐτός, ποὺ τὴν ἔζησε στὴν τέλειά της μορφὴ καὶ μᾶς τὴ δίδαξε μὲ τόσους τρόπους, ἕνας ἀπὸ τοὺς ὁποίους εἶναι τὸ ἀνέβασμά Του πάνω στὸ σταυρό.


Συνέντευξη του Καθηγητὴ Ἠλία Βουλγαράκη



ΠηγήpointfromviewΠηγή Ποιὸς ἀγαπάει ἀληθινὰ σήμερα;

Ακούγεται λίγο σαν ένα είδος ιατρικής αστρολογίας, αλλά Αμερικανοί επιστήμονες βρήκαν…
ότι υπάρχει όντως συσχέτιση ανάμεσα στον μήνα που έχει γεννηθεί κάποιος και στην κατάσταση της υγείας του στην κατοπινή ζωή του.

Έτσι, όσοι έχουν γεννηθεί τον Μάιο, κινδυνεύουν λιγότερο να αρρωστήσουν από οτιδήποτε, ενώ όσοι γεννήθηκαν Οκτώβριο, είναι οι πιο…γκαντέμηδες, αφού αυτοί είναι γενικά και οι πιο αρρωστιάρηδες.

Οι ερευνητές του Ιατρικού Κέντρου και του Ινστιτούτου Επιστήμης Δεδομένων του Πανεπιστημίου Κολούμπια της Νέας Υόρκης, με επικεφαλής τον επίκουρο καθηγητή βιοϊατρικής πληροφορικής Νίκολας Τατονέτι, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό του Αμερικανικού Συλλόγου Ιατρικής Πληροφορικής (Journal of American Medical Informatics Association), ανέλυσαν ιατρικά ιστορικά 1,7 εκατ. ασθενών και συσχέτισαν 1.688 ασθένειες με τον μήνα γέννησης κάθε ατόμου.

Η στατιστική ανάλυση έδειξε ότι για 55 παθήσεις υπάρχει σαφής συσχέτιση του σχετικού κινδύνου εμφάνισης της νόσου με τον μήνα γέννησης του ασθενούς. Οι ερευνητές διευκρίνισαν πάντως ότι δεν πρέπει να πανικοβάλλεται κανείς (ιδίως αν έχει γεννηθεί Οκτώβριο), καθώς ο σχετικός παράγων κινδύνου είναι μικρός, αν συγκριθεί με άλλους πολύ σοβαρότερους παράγοντες, όπως η κακή διατροφή και η έλλειψη σωματικής άσκησης.

Προηγούμενες μικρότερες μελέτες για επιμέρους παθήσεις, όπως το άσθμα και η διαταραχή ελλειμματικής προσοχής και υπερκινητικότητας (ΔΕΠΥ), είχαν δείξει επίσης ότι υπάρχει συσχέτιση ανάμεσα στις νόσους αυτές και στην ημερομηνία γέννησης. Η νέα μελέτη, που είναι η μεγαλύτερη του είδους της μέχρι σήμερα, έδειξε ότι όντως ότι όσοι έχουν γεννηθεί Ιούλιο και Οκτώβριο, κινδυνεύουν περισσότερο από άσθμα, ενώ για τη ΔΕΠΥ ο κατ’ εξοχήν μήνας κινδύνου είναι ο Νοέμβριος.

Οι γεννημένοι τον Μάρτιο κινδυνεύουν περισσότερο από διάφορες καρδιακές παθήσεις (όπως κολπική μαρμαρυγή, καρδιακή ανεπάρκεια και στένωση της μιτροειδούς βαλβίδας), καθώς και από καρκίνο του προστάτη. Οι γεννημένοι τον Ιανουάριο έχουν μεγαλύτερη τάση για υπέρταση και καρδιομυοπάθεια, οι γεννημένοι τον Φεβρουάριο για καρκίνο των πνευμόνων, οι γεννημένοι τον Απρίλιο για στηθάγχη και χρόνια ισχαιμία του μυοκαρδίου και οι γεννημένοι τον Σεπτέμβριο για συχνούς εμετούς.

Οι γεννημένοι τον Οκτώβριο κολλάνε πιο εύκολα λοιμώξεις του ανώτερου αναπνευστικού (π.χ. κρυολογήματα), καθώς και σeξουαλικά μεταδιδόμενα νοσήματα, ενώ τους τσιμπάνε πιο συχνά διάφορα έντομα (ευτυχώς μη δηλητηριώδη!).

Πηγή

The post Πες μου ποιον μήνα γεννήθηκες να σου πω από τι αρρωσταίνεις appeared first on LINE LIFE.

Πηγή Πες μου ποιον μήνα γεννήθηκες να σου πω από τι αρρωσταίνεις


Γράφει ο Γιώργος Ν. Παπαθανασόπουλος

Η Εκκλησία της Ελλάδος για πρώτη φορά στην Ιστορία της «ευχαρίστως» προσφέρει την εκκλησιαστική περιουσία στο Ελληνικό Κράτος, με την φρούδα ελπίδα της αξιοποίησής της. Έως τώρα ΟΛΟΙ οι αρχιεπίσκοποι και ιδιαίτερα αυτοί του 20ού αιώνα αμύνθηκαν σθεναρά στις απαλλοτριώσεις, που ουσιαστικά ήσαν δημεύσεις, της εκκλησιαστικής περιουσίας. Ιδιαίτερα οι Χρυσόστομος Παπαδόπουλος, Δαμασκηνός Παπανδρέου, Σεραφείμ Τίκας και Χριστόδουλος Παρασκευαΐδης έδωσαν σκληρούς αγώνες για τη διατήρηση της εκκλησιαστικής περιουσίας, η οποία σήμερα, με έκφραση μάλιστα μεγάλης ικανοποίησης, παραδίδεται στην Πολιτεία, προς αξιοποίηση.

Σημειώνεται ότι οι Κανόνες της Εκκλησίας απαγορεύουν την πώληση της εκκλησιαστικής περιουσίας. Ο κστ΄ της στην Καρθαγένα Συνόδου τονίζει «πράγμα εκκλησιαστικόν μηδείς πιπράσκει (πωλεί)» και ο β΄ Κανόνας του Κυρίλλου Αλεξανδρείας υπογραμμίζει: « Κειμήλια γαρ και κτήσεις ακινήτους ανεκποιήτους ταις Εκκλησιαις σώζεσθαι χρη». Ο αείμνηστος Αρχιεπίσκοπος Σπυρίδωνας (1949-1956), από την πικρή εμπειρία του, δεν είχε καμία εμπιστοσύνη ότι η περιερχόμενη με διάφορους τρόπους στο κράτος εκκλησιαστική περιουσία πήγαινε προς την βοήθεια των ακτημόνων. Σε επιστολή του, στις 19/6/1951 προς τον πρωθυπουργό Σοφ. Βενιζέλο έγραψε:
«Δια την Εκκλησίαν είναι πικρά η πείρα του παρελθόντος, δεδομένου ότι εις πάσας τας ενεργηθείσας παραχωρήσεις, ως επί το πολύ, γαίαι και αστικά κτήματα μοναστηριακά παρεχωρήθησαν υπό του Κράτους ουχί εις ακτήμονας, χάριν των οποίων και μόνον εδόθησαν, αλλ’ εις πλουσίους και κτηματίας και εις επισήμους ακόμη, αλλά και προς τους πολιτικούς φίλους των τότε κυβερνώντων, χαρακτηρισθέντας ακτήμονας, οίτινες επώλησαν μετά ταύτα τας εκτάσεις αυτάς καταστάντες πλουσιότεροι εν ονόματι της φιλανθρωπίας και αναλώμασι των πτωχών και αναπήρων ακτημόνων». Δεν υπονοούμε τίποτε. Απλώς οι αδιάφθοροι ελεγκτικοί μηχανισμοί πρέπει να έχουν ανοικτά τα μάτια να μην επαναληφθούν προβλήματα στις πωλήσεις ακινήτων της Εκκλησίας.
Ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος πλην του ότι είναι ο πρώτος που ερήμην της Ιεραρχίας συμφωνεί με τον πρωθυπουργό να παραχωρηθεί, έστω υπό όρους, η εκκλησιαστική περιουσία στο Κράτος έχει και μία ακόμη πρωτιά. Ότι σε μια τόσο κρίσιμη απόφαση για το μέλλον της Ελλαδικής Εκκλησίας καταπάτησε το Συνοδικό Σύστημα. Η θέση του Αρχιεπισκόπου δεν εξομοιώνεται με αυτή του Πρωθυπουργού. Ο Πρωθυπουργός, σύμφωνα με το Σύνταγμα, έχει την όλη ευθύνη της συγκρότησης τη κυβέρνησης και της καλής λειτουργίας της.
Αντίθετα ο Αρχιεπίσκοπος εκπροσωπεί την Εκκλησία της Ελλάδος μόνο μετά από απόφαση της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου ή της Ιεραρχίας και οφείλει πριν από κάθε σοβαρό ζήτημα πρώτα να συγκαλεί την Ιεραρχία και μετά να προσέρχεται σε συζήτηση με τον πρωθυπουργό εκφράζον όχι τις δικές του απόψεις και τους δικούς του σχεδιασμούς, αλλά αυτούς της Ιεραρχίας. Ακόμη ηχούν οι λόγοι του Μητροπολίτου Ναυπάκτου Ιεροθέου, μετά την ανάληψη των Αρχιεπισκοπικών καθηκόντων από τον κ. Ιερώνυμο, ότι αρχίζει μια νέα εποχή στη λειτουργία του Συνοδικού συστήματος…Το «βλέπουμε» στις εκλογές των Αρχιερέων, το βιώνουμε, κατά ωμό τρόπο, στη συμφωνία για την εκκλησιαστική περιουσία του Αρχιεπισκόπου με τον Αλ. Τσίπρα…
Πέραν αυτών, κατά τις δηλώσεις στο Μέγαρο Μαξίμου για τη συμφωνία περί της τύχης της εκκλησιαστικής περιουσίας, ο Αρχιεπίσκοπος βρήκε την ευκαιρία να συγχαρεί τον πρωθυπουργό γιατί δείχνει μεγάλη καρδιά και διατηρεί το προοίμιο του Συντάγματος καθώς και τα ιστορικά της σύμβολα, όπως επίσης διότι αναγνώρισε την προσφορά και τον ιστορικό ρόλο της Εκκλησίας στη γέννηση και στη διαμόρφωση της ταυτότητας του Ελληνικού Κράτους και το Λαού.
Στις διπλωματικές σχέσεις συνηθίζεται να σημειώνονται τα θετικά αυτών των σχέσεων και να αποσιωπώνται τα αρνητικά. Ορθώς θα έλεγε ένας διπλωμάτης. Όμως ο εκκλησιαστικό άνδρας έχει άλλη αποστολή, όχι του διπλωμάτη, ή του ειδικού στις δημόσιες σχέσεις. Και τα αρνητικά του Αλ. Τσίπρα είναι πολλά. Θυμίζουμε μερικά: Μάθημα των Θρησκευτικών, σύμφωνο συμβίωσης ομοφύλων, κατάργηση θρηκευτικού όρκου ανωτάτου άρχοντος, αναγνώριση ταυτότητας φύλου στα 15 χρόνια, κατάργηση του «Πάτερ ημών» από την πρωινή έναρξη του Γ΄ Προγράμματος, Συμφωνία των Πρεσπών…. Σε αυτά ο Αρχιεπίσκοπος μάλλον συμφωνεί ή απλώς σιωπά.-



ΠΗΓΗΠηγή Η Εκκλησία μέγας χορηγός του Δημοσίου;