21 July, 2019
Home / Διαφορα (Page 48)


Νέες ταξιδιωτικές οδηγίες για μια σειρά χωρών, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα, δημοσιοποίησε το υπουργείο Εξωτερικών της Βρετανίας.

Πρόκειται ουσιαστικά για μια επικαιροποίηση της υπάρχουσας οδηγίας, στην οποία το βρετανικό υπουργείο Εξωτερικών ενημερώνει τους τουρίστες ότι ενδέχεται να αντιμετωπίσουν καθυστερήσεις στα ελληνικά αεροδρόμια, καθώς από την 7η Απριλίου ελέγχονται τα διαβατήρια όλων των Ευρωπαίων που ταξιδεύουν από και προς χώρες εκτός της ζώνης Σένγκεν.

Η υπόλοιπη ταξιδιωτική οδηγία παραμένει ίδια.

Η βρετανική κυβέρνηση προειδοποιεί τους πολίτες της χώρας, που επισκέπτονται την Ελλάδα, να αποφεύγουν τις απεργίες, τα κουνούπια και να ενημερώνονται για τους κινδύνους πυρκαγιάς.

Την ίδια ώρα, τονίζεται πως δεν μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο τρομοκρατικών επιθέσεων στην Ελλάδα ενώ υπογραμμίζει πως η ελληνική αστυνομία δεν ανέχεται προκλητικές συμπεριφορές -ιδιαίτερα από ανθρώπους που έχουν καταναλώσει υπερβολική ποσότητα αλκοόλ.

Επισημαίνεται δε, ότι στην Ελλάδα γίνονται τακτικά απεργίες, κάποιες φορές με πολύ μικρή προειδοποίηση.

«Υπήρξε ένας αριθμός υποθέσεων του ιού του Δυτικού Νείλου στην Ελλάδα το 2018. Θα πρέπει να σκεφτείτε μέτρα προστασίας προκειμένου να μειώσετε την έκθεση στα κουνούπια. Για παράδειγμα να χρησιμοποιείτε απωθητικό κουνουπιών όταν βρίσκεστε σε εξωτερικούς χώρους και να κλείνετε τις πόρτες και τα παράθυρα…», γράφει η οδηγία.

cnn.gr

Πηγή Ταξιδιωτική οδηγία της Βρετανίας για την Ελλάδα

Το ζευγάρι τράβηξε αυτή τη φωτογραφία πριν 20 χρόνια στον χορό αποφοίτησης. Κοιτώντας όμως και μία πιο πρόσφατη και παρόμοια φωτογραφία θα μείνετε έκπληκτοι με το πόσο λίγο έχει αλλάξει η γυναίκα του τα 20 αυτά χρόνια.

278

Αυτή η φωτογραφία τραβήχτηκε το 2015

430
Πηγή

The post Η γυναίκα αυτού του άντρα δεν έχει γεράσει ούτε μέρα τις τελευταίες δύο δεκαετίες appeared first on LINE LIFE.

Πηγή Η γυναίκα αυτού του άντρα δεν έχει γεράσει ούτε μέρα τις τελευταίες δύο δεκαετίες

Έχουμε ακούσει πολλές συγκινητικές ιστορίες για μαμάδες και παιδιά. Αυτή όμως μας συγκίνησε όσο τίποτα. Στην ιστορία αυτή οι ρόλοι έχουν αντιστραφεί και τι εννοούμε με αυτό;
Σε ένα ιατρείο εισέρχονται μια μητέρα με μια κόρη. Το δίδυμο αυτό όμως δεν είναι όπως το φανταζόμαστε. Η μαμά έχει γίνει το μωρό και η κόρη έχει πάρει το ρόλο της μάνας. Πως συνέβη αυτό; Η μητέρα πάσχει από Alzheimer και Parkinson. Το μυαλό της δε λειτουργεί σωστά κι έτσι νομίζει ότι είναι ακόμη μωρό. Ανάγκη της αποτελεί να μην εγκαταλείπει ποτέ την κούκλα της και  να την παίρνει όπου και αν πηγαίνει, ακριβώς όπως κάνουν τα μικρά κοριτσάκια. Aπό την άλλη η κόρη καλείται να την προσέχει και να την φροντίζει σα να είναι εκείνη η μάνα.

Μπαίνοντας, λοιπόν, στο ιατρείο όλα τα βλέμματα στράφηκαν πάνω τους. Δεν είναι και ότι πιο νορμάλ να κρατάει μια ηλικιωμένη μια κουκλίτσα στα χέρια. Και ενώ όλοι πίστευαν ότι η κόρη θα νιώθει ντροπιασμένη, εκείνη κοίταζε με υπερηφάνεια τη μητέρα της να φροντίζει και να παίζει με την κούκλα της. Η εικόνα μαγική. Η ηλικιωμένη γυναίκα είχε ένα λαμπερό χαμόγελο στα χείλη και έδειχνε να απολαμβάνει τη στιγμή. Χάιδευε την κούκλα, τη φιλούσε και η κόρη της την κοιτούσε χαμογελώντας. Η κόρη της ηλικιωμένης γυναίκας αντιδρούσε σαν να ήταν απολύτως φυσιολογικό αυτό που συνέβαινε. Κανένας ενδοιασμός, καμιά ντροπή.

Όταν φεύγοντας από το ιατρείο ένας κύριος της είπε ότι τη θαυμάζει που είναι τόσο στοργική με τη μητέρα της εκείνη απάντησε: «Aγαπώ τη μητέρα μου, αλλά τώρα καλούμαι να είμαι εγώ η μητέρα της». Ακούγοντας τα λόγια της κόρης της, η ηλικιωμένη γυναίκα την κοίταξε και της χαμογέλασε, σα να κατάλαβε, σα να ένιωσε…
Κάτι τέτοιες ιστορίες μητέρας-κόρης μας συγκινούν αφάνταστα. Είναι τόσο σημαντικό να βλέπεις παιδιά να αγαπάνε με όλη τη δύναμη της ψυχής τους. Μαθήματα ζωής λέγονται αυτές οι ιστορίες..

Πηγή

The post Όταν η μαμά έγινε το «παιδί»: Μια ιστορία μαμάς – κόρης που μας συγκλόνισε appeared first on LINE LIFE.

Πηγή Όταν η μαμά έγινε το «παιδί»: Μια ιστορία μαμάς – κόρης που μας συγκλόνισε

Έχουμε ακούσει πολλές συγκινητικές ιστορίες για μαμάδες και παιδιά. Αυτή όμως μας συγκίνησε όσο τίποτα. Στην ιστορία αυτή οι ρόλοι έχουν αντιστραφεί και τι εννοούμε με αυτό;
Σε ένα ιατρείο εισέρχονται μια μητέρα με μια κόρη. Το δίδυμο αυτό όμως δεν είναι όπως το φανταζόμαστε. Η μαμά έχει γίνει το μωρό και η κόρη έχει πάρει το ρόλο της μάνας. Πως συνέβη αυτό; Η μητέρα πάσχει από Alzheimer και Parkinson. Το μυαλό της δε λειτουργεί σωστά κι έτσι νομίζει ότι είναι ακόμη μωρό. Ανάγκη της αποτελεί να μην εγκαταλείπει ποτέ την κούκλα της και  να την παίρνει όπου και αν πηγαίνει, ακριβώς όπως κάνουν τα μικρά κοριτσάκια. Aπό την άλλη η κόρη καλείται να την προσέχει και να την φροντίζει σα να είναι εκείνη η μάνα.

Μπαίνοντας, λοιπόν, στο ιατρείο όλα τα βλέμματα στράφηκαν πάνω τους. Δεν είναι και ότι πιο νορμάλ να κρατάει μια ηλικιωμένη μια κουκλίτσα στα χέρια. Και ενώ όλοι πίστευαν ότι η κόρη θα νιώθει ντροπιασμένη, εκείνη κοίταζε με υπερηφάνεια τη μητέρα της να φροντίζει και να παίζει με την κούκλα της. Η εικόνα μαγική. Η ηλικιωμένη γυναίκα είχε ένα λαμπερό χαμόγελο στα χείλη και έδειχνε να απολαμβάνει τη στιγμή. Χάιδευε την κούκλα, τη φιλούσε και η κόρη της την κοιτούσε χαμογελώντας. Η κόρη της ηλικιωμένης γυναίκας αντιδρούσε σαν να ήταν απολύτως φυσιολογικό αυτό που συνέβαινε. Κανένας ενδοιασμός, καμιά ντροπή.

Όταν φεύγοντας από το ιατρείο ένας κύριος της είπε ότι τη θαυμάζει που είναι τόσο στοργική με τη μητέρα της εκείνη απάντησε: «Aγαπώ τη μητέρα μου, αλλά τώρα καλούμαι να είμαι εγώ η μητέρα της». Ακούγοντας τα λόγια της κόρης της, η ηλικιωμένη γυναίκα την κοίταξε και της χαμογέλασε, σα να κατάλαβε, σα να ένιωσε…
Κάτι τέτοιες ιστορίες μητέρας-κόρης μας συγκινούν αφάνταστα. Είναι τόσο σημαντικό να βλέπεις παιδιά να αγαπάνε με όλη τη δύναμη της ψυχής τους. Μαθήματα ζωής λέγονται αυτές οι ιστορίες..

Πηγή

The post Όταν η μαμά έγινε το «παιδί»: Μια ιστορία μαμάς – κόρης που μας συγκλόνισε appeared first on LINE LIFE.

Πηγή Όταν η μαμά έγινε το «παιδί»: Μια ιστορία μαμάς – κόρης που μας συγκλόνισε

Δεν θα τα παραδεχτεί. Αλλά γι’ αυτό είμαστε εμείς εδώ.

Εδώ, ο γυναικείος και ο αντρικός τρόπος σκέψης ταυτίζονται, οι πλανήτες ευθυγραμμίζονται. περπατάμε παράλληλα και θα μπορούσαμε να κάνουμε εξομολογητικές συνεδρίες παρηγοριάς ο ένας στον άλλο. Είναι πράσινο και έχει πέντε γράμματα. Σωστά μάντεψες: Η ζήλια. Ένας από τους λίγους συναισθηματικούς άξονες που έχουμε κοινούς με τους άντρες.
Το λέμε γιατί σύμφωνα με τον συγγραφέα αυτού του κειμένου, αυτά είναι μερικά πράγματα που κάνουν το φίλο σου να ζηλεύει. Και δεν διαφέρουν πολύ από αυτά που θα έκαναν και σένα να νιώθεις το ίδιο.

1. Τα περίφημα “girls night”
Το τι φαντάζεται ένας άντρας ότι γίνεται όταν βγαίνεις με τις φίλες σου είναι ένα άρθρο από μόνο του.

1

2. Το άσβεστο crush σου για τον Jamie Dornan
Νομίζεις ότι τον απασχολεί το γεγονός ότι μένει στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού; Καμία σχέση. Η κλίμακα ζήλιας είναι τέτοια που κυμαίνεται από αντιδράσεις όπως “ποιον μωρέ αυτόν τον άπλυτο;” μέχρι να σου κρατάει μούτρα.

2

3. Να μιλάς/εκθειάζεις άλλους άντρες αναφέροντας τον μόνο με το μικρό του όνομα
Παράδειγμα προς αποφυγή: “Ο Δημήτρης -ένας φίλος μου μωρέ, δεν τον ξέρεις- είχε μία τέλεια ιδέα”
Παράδειγμα προς μίμηση: “Ο Δημήτρης -από το τμήμα πωλήσεων που πρόσφατα παντρεύτηκε, είχαμε πάει και στα γενέθλιά του, θυμάσαι;- είχε μία καλή ιδέα”.

4. Να μιλάς στο what’s app/ Facebook/ οτιδήποτε έχει πληκτρολόγιο στο κινητό σου με κάποιον. Ακόμα κι αν είναι ο ξάδερφός σου.

5. Και να γελάς με αυτά που σου λέει. Ακόμα κι αν είναι ο ξάδερφός σου.

6. Ο χρόνος που αφιερώνεις στον κολλητό σου.
Δεν έχει σημασία αν είστε κολλητοί από χτες ή από την πρώτη ημέρα του νηπιαγωγείου. Θα είναι για πάντα ο άντρας που θα ζηλεύει με το ίδιο μένος που ζηλεύεις εσύ την δική του κολλητή. Sorrrry.

6

7. Όταν θα αναφερθείς τυχαία σε φαγητό/ βόλτα/ στάση στο σεχ (Είσαι εντελώς τρελή; Σου ξέφυγε κάτι τέτοιο;)/ καφέ/ χώρα που είχες πάει/κάνει με τον πρώην σου.
Ήμασταν αρκετά σαφείς;

8. Το να “φλερτάρεις” μπροστά του

8

Δεν εννοούμε να χαζογελάς με κάποιον στο μπαρ μπροστά του (αυτό έτσι κι αλλιώς δεν θα το έκανες). Σύμφωνα με τον ορισμό από το λεξικό του αντρικού εγκεφάλου, φλέρτ μπορεί να είναι κάθε στιχομυθία που θα ανταλλάξεις με άλλον άντρα, ακόμα και το χαμογελαστό “ευχαριστώ” που θα πεις στον περιπτερά όταν θα σου δώσει τα ρέστα.

Πηγή

The post 8 πράγματα που κάνουν κάθε άντρα να ζηλεύει appeared first on LINE LIFE.

Πηγή 8 πράγματα που κάνουν κάθε άντρα να ζηλεύει

Απίστευτο κι όμως ελληνικό: Στην Ελλάδα της κρίσης συμπολίτες μας στήθηκαν από τα ξημερώματα σε γνωστό κατάστημα οπτικών της Κηφισιάς, προκειμένου να αποκτήσουν ένα πολυπόθητο ζευγάρι γυαλιών ηλίου της Καλιφορνέζικης φίρμας VAGANZA!

26207264216_59c18f250e_o

Οι επίδοξοι αγοραστές σχημάτισαν ουρά πολλών μέτρων ώρες πριν το άνοιγμα του καταστήματος, αφού ήθελαν να είναι από τους πρώτους που θα φορέσουν ένα ζευγάρι της εταιρείας που κάνει πάταγο στις Ηνωμένες Πολιτείες.

«Δεν είναι μόνο η ανυπομονησία του κόσμου για τα VAGANZA πιστεύω, όσο ότι αντί για 100 ή 150 ευρώ που κοστίζουν κανονικά αυτά τα γυαλιά, η εταιρεία τα προσφέρει για τις πρώτες ημέρες που διατίθονται στην Ελλάδα ακόμη και με 40€! Έτσι ο κόσμος ήρθε από το πρωί γιατί φοβόντουσαν πως θα εξαντληθούν αλλά και για να κερδίσει χρήματα» δηλώνει ο υπεύθυνος του καταστήματος οπτικών.

Πηγή: techit.gr

The post Δείτε για πια γυαλιά έχει ουρές στην Κηφισιά και τους τρέλανε όλους (PHOTOS) appeared first on LINE LIFE.

Πηγή Δείτε για πια γυαλιά έχει ουρές στην Κηφισιά και τους τρέλανε όλους (PHOTOS)

Αφού «και όμως γυρίζει»/ τότε γιατί διορίζει;/ και δη στο παρά ένα/ – βάλε μπάρμπα κι εμένα./ Έρχεται απ’ την Κορώνη/ και τα νερά θολώνει./ Βολεύει θυγατέρας/ συζύγους ημετέρας,/ αλλά και…
ιδιαιτέρας/ της διαπλοκής το τέρας/ στου βίου του το πέρας./ Με αγαθοεργία/ ρίχνει την ανεργία./ Καραμπινάτη ένδειξη/ πως φτάνει η ανάπτυξη/ των οικογενειών μας/ και πριν των ομματιών μας/ που γρήγορα θα πάρουμε/ αβέρτα διορίζουμε./ Να φέρεις το καινούργιο/ σε βγάλαμε, βρε μούργο/ και, οποία κατρακύλα,/ ανασταίνεις τη σαπίλα/ του παλιού την πιο ξεφτίλα./ Αμύνεσθαι περί πάρτης/ μπας κι αλλάξει χρώμα ο χάρτης.

Ματαιοπονούν όσοι ισχυρίζονταν ότι οι κομμουνιστές θα μας πάρουν τάχα τα σπίτια και θα διαπομπεύσουν τις φαμίλιες μας. Η ντεμέκ εκδοχή τους διεκπεραίωσε, βεβαίως, το πρώτο σκέλος χωρίς πολλούς ενδοιασμούς, με «αριστερούς» πλειστηριασμούς, αποδίδοντας συλλήβδην στους ξεσπιτωμένους χρεοφειλέτες τον υποτιμητικό χαρακτηρισμό του καθ’ έξιν στρατηγικού κακοπληρωτή. Ωστόσο, αντιστάθηκαν σθεναρά στο δεύτερο. Δεν άφησαν ατακτοποίητο, όχι μόνο παιδί, αλλά ούτε σκυλί του ευάριθμου σογιού τους. Τοποθέτησαν επίσης σε επίκαιρα ή δευτερεύοντα πόστα κάμποσους αυλικούς της Κουμουνδούρου και θαρρούν πως δικαιούνται να αξιώνουν απ’ όλους τους κρατικούς υπαλλήλους να τους φέρονται σαν ευεργετηθέντες υπήκοοι.

Υπέδειξε σε δημοσιογράφους της ΕΡΑ ο Γιάννης Μπαλάφας πώς να διατυπώνουν τις ερωτήσεις. Δεν του άρεσε το ότι αποκάλεσαν «επίδομα» τη διαβόητη «δέκατη τρίτη σύνταξη» και τους τράβηξε τ’ αυτί. «Ετσι τη λέει η Ν.Δ. και τα ΜΜΕ που υπηρετούν μεγάλα συμφέροντα» τους επέπληξε. «Εσείς δουλεύετε στην ΕΡΤ και πρέπει να είστε αντικειμενικοί». Εξανέστησαν οι δόλιοι, όμως ο καλεσμένος τούς έβαλε αμέσως στη θέση τους χωρίς ίχνος αυταρχισμού. «Αυτό που σας λέω εγώ» τους κατακεραύνωσε. Το περιστατικό αποκάλυψε περίτρανα την αντίληψη της πρωτοδεύτερη φορά Αριστεράς για τον ρόλο των μέσων και δη των δημόσιων, που δέον όπως περιορίζεται στο να υποκρίνονται τον αχθοφόρο του Μαξίμου και των επιτετραμμένων του. Επειτα από τον σάλο που ξέσπασε, ο Μπαλάφας επιχείρησε να μπαλώσει το διάτρητο σώβρακο με τις συνήθεις μπαλαφάρες του. «Διαμαρτυρήθηκα στο όνομα της υποστήριξης της ελληνικής γλώσσας» δικαιολογήθηκε.

Ναυμάχησε με την κοινή λογική και τα ’κανε θάλασσα. Παρακολούθησα προσεκτικά τη στιχομυθία. Ακόμα και ο σχολαστικότερος διορθωτής δύσκολα θα ’βρισκε ψεγάδι στη γραμματική και το συντακτικό των παρουσιαστών. Αναρωτιέμαι, μολαταύτα, γιατί, αφού κόπτεται τόσο για τα ελληνικά ο τέως υφυπουργός, δεν δυσανασχετεί με τον γλωσσομαθή αρχηγό του. Ιδίως όταν μιλά από άμβωνος περί «τυμβοθηρίας» και ξεκαθαρίζει ότι «είναι δική μας δουλειά να επιτεύξουμε τους στόχους μας», ή πως «έφτασε η ώρα να θρέψουμε τους καρπούς των κόπων μας». Εκτοξεύει πλείστα όσα μαργαριτάρια ο θεϊκός ΘΑλέξης ευκαιρίας δοθείσης. Κι όμως.

Αντί να δυστροπεί με τη βάναυση κακοποίηση της ελληνικής ο γλωσσαμύντορας υφιστάμενός του, παλαμοκροτεί ενθουσιωδώς κάτω απ’ την εξέδρα, μέχρι κατάγματος των μετακαρπίων οστών. Σημεία των συριζαϊκών καιρών. Εξ ιδίων κρίνει τα αλλότρια, απαιτώντας απρεπώς από τον Τύπο να αντιμετωπίζει το εθνοσωτήριο γκοβέρνο με τη δική του δουλοπρέπεια. Ο Κούλης –δεν αναφέρω επώνυμο, καθότι προληπτικός– έχει κηρύξει γενικό σιωπητήριο. Παίζει κλειστή άμυνα, αφήνοντας τους πανικόβλητους αντιπάλους του να δουλεύουν γι’ αυτόν. Θα ανοίξει το στόμα του μετά την 7η Ιουλίου. Αλλά θα ’ναι αργά. Θα φασκελώνονται τότε ακόμα και όσοι του το ’ριξαν δαγκωτό. Κάλλιο πέντε και στο χέρι, κερδίζει πάντα απ’ την κάλπη ο Ελληνας ψηφοφόρος.

Δημήτρης Νανούρης, efsyn

Πηγή Οδηγίες προς βολεμένους βουλευόμενους…

Κάνουν λάθος ανάγνωση του εκλογικού αποτελέσματος όσοι σπεύδουν να ερμηνεύσουν τον «μπλέ χάρτη» της αυτοδιοικητικής κάλπης με συσχετισμούς δυνάμεων στην κεντρική πολιτική σκηνή. Η ανάγνωση είναι…
λάθος, πρωτίστως γιατί γίνεται με εξαιρετικά παρωχημένη, παλαιοκομματική ματιά. Οι εποχές των αιρετών, κομματικών σμπίρων, πέρασαν ανεπιστρεπτί.

Ευτυχώς. Σήμερα ουδείς σοβαρός εκπρόσωπος της αυτοδιοίκησης ψάχνει μονοσήμαντο κομματικό χρίσμα, ενώ αντίθετα τα κόμματα είναι αυτά που ψάχνουν «σιγουράκια» στις τοπικές κοινωνίες για να τα περιβάλλουν με τα χρώματα της σημαίας τους. 

Η ανάλυση επομένως των εκλογικών αποτελεσμάτων για δήμους και περιφέρειες σε όρους χρωματικών απεικονίσεων του χάρτη είναι εντελώς αποπροσανατολιστική και παραπέμπει σε άλλες εποχές, όπου πράγματι η ανάδειξη δημάρχου ή περιφερειάρχη είχε πρωτίστως κομματικό πρόσημο. 

Η απεξάρτηση των υποψηφίων από στενές κομματικές εξαρτήσεις, ιδίως στους δήμους όπου τα κριτήρια επιλογής και καταλληλότητας διαφέρουν, είναι ασφαλώς δείγμα πολιτικού πολιτισμού. Πρέπει να χαιρόμαστε για τον σταδιακό απογαλακτισμό της τοπικής αυτοδιοίκησης από τα γρανάζια των κομματικών μηχανισμών. Γιατί αυτό αποτελεί την μόνη εγγύηση ότι οι προτεραιότητες των αιρετών θα έχουν σχέση με τα πραγματικά προβλήματα του τόπου τους. 

Στις πρόσφατες αυτοδιοικητικές εκλογές είχαμε πολλά παραδείγματα ανάδειξης αιρετών, χωρίς εμφανή κομματική στήριξη, θριαμβευτική επικράτηση πολυσυλλεκτικών παρατάξεων, ακόμη και δημάρχους μεγάλων αστικών κέντρων που εξελέγησαν με την σημαία μικρότερων κομμάτων στα άκρα του πολιτικού φάσματος. 

Στην Περιφέρεια Στερεάς παραλίγο να κάνει το «μπαμ» ο ανεξάρτητος ακτιβιστής Απόστολος Γκλέτσος που σε κάθε περίπτωση έκλεψε την παράσταση. Όχι προφανώς, επειδή με τις κατά καιρούς «προχωρημένες» τηλεοπτικές τοποθετήσεις του γοήτευσε τους gay αγρότες της Φθιώτιδας, αλλά επειδή κάτι καλό έκανε ως δήμαρχος στην ιδιαίτερη πατρίδα του στην Στυλίδα. Το βλέπεις απλά περνώντας απ΄έξω. Κι άμα λίγο ρωτήσεις μαθαίνεις ότι εκτός από το ρεσάλτο στα εκχιονιστικά ο Αποστόλης έκανε και κοινωνική πολιτική. Βοηθούσε τους φτωχούς και τους ανήμπορους. Κι αυτό διαδόθηκε… 

Στην Κρήτη…ισόβιος άρχοντας αναδεικνύεται ο Σταύρος Αρναουτάκης. Οχι προφανώς λόγω των…καταπράσινων καταβολών του. Ούτε επειδή ένα φεγγάρι τον στήριξε κι η Δράση του Μάνου…Απλούστατα επειδή κάτι καλό έχουν δει οι συμπατριώτες του από την παρουσία του στην Περιφέρεια. Και γι αυτόν τον τιμούν αδιαλείπτως με την ψήφο τους. 

Στην τρίτη μεγαλύτερη πόλη της χώρας, την Πάτρα, δήμαρχος για δεύτερη φορά βγαίνει υποψήφιος με την στήριξη του…απολιθωμένου Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, ένας τύπος που μοιάζει με λυκειάρχη ελληνικής ταινιας του 60, σα να χει βγει από την ίδια μηχανή κοπής με τον δεξιό πρώην δήμαρχο Καλαμάτας και νυν Περιφερειάρχη, τον Νίκα. Ξαφνικά όλοι οι Πατρινοί έγιναν νοσταλγοί της ΕΣΣΔ και οπαδοί του Κουτσούμπα; Προφανώς και όχι. Ο κ. Πελετίδης απλά επιβραβεύεται για την πρώτη θητεία του που κρίθηκε από την τοπική κοινωνία επιτυχημένη. 

Στα Γιάννενα η μάχη μεταξύ δύο αξιοπρεπέστατων υποψηφίων της κεντροαεριστέρας κρίθηκε στο νήμα με την επικράτηση τελικά ενός διακεκριμένου Εβραίου γιατρού, που φαίνεται εξαιρετικά δημοφιλής στην ιστορική πρωτεύουσα της Ηπείρου. Κανείς δεν μπήκε στη λογική να κοιτάξει από ποιο κόμμα προέρχεται και πολύ περισσότερο το θρήσκευμα του. Στην Περιφέρεια Ηπείρου από την άλλη ο (σαμαρικός) Καχριμάνης δεν επανεξελέγη επειδή πήρε το γαλάζιο χρίσμα, αλλά επειδή αποδείχτηκε πολύ πρακτικός και αποτελεσματικός στην άσκηση των καθηκόντων του. 

Στην Αθήνα το αποτέλεσμα ήταν σχεδόν προδιαγεγραμμένο αλλά με έναν υποψήφιο που κέρδισε άνετα επειδή έκανε ανοίγματα και εκτός ψηφοφόρων ΝΔ. Είναι βέβαιον ότι ο Κώστας Μπακογιάννης αν δεν ήταν ανηψιός του Κυριάκου, θα είχε κάνει τα αδύνατα δυνατά να αποφύγει το κομματικό χρίσμα. Εξού και το 47% που απέσπασε στον πρώτο γύρο θα ήταν τραγικό λάθος να ερμηνευθεί ως δεξιά ψήφος. Στον Πειραιά επίσης η δημαρχία δεν κρίθηκε με βάση τις κομματικές προτιμήσεις, αλλά μάλλον με οπαδικούς-ποδοσφαιρικούς όρους.

Στην ένδοξη Σπάρτη αναδείχτηκε δήμαρχος ένας πρώην εκπρόσωπος του κατεστημένου που αποφάσισε να…εγκαταλείψει τα εγκόσμια της πολύβουης πρωτεύουσας. Ο Πέτρος Δούκας κέρδισε τον παραδοσιακό τοπικό υποψήφιο της ΝΔ, κυρίως επειδή η τοπική κοινωνία θεωρεί πώς με την εμπειρία του από την κεντρική πολιτική σκηνή θα μπορέσει να βοηθήσει αποτελεσματικά την πόλη. 

Αμ στο Βόλο; Αποθεώθηκε εκ νέου ο αντισυμβατικός Αχιλλέας Μπέος. Μάλλον οχι για την ροπή του στις βωμολοχίες και τα…καντήλια, αλλά προφανώς επειδή έκανε κάποιο έργο και οι Βολιώτες θεωρούν ότι με τον τσαμπουκά του ξεπερνά τις αγκυλώσεις της κεντρικής γραφειοκρατίας, κοιτώντας πάντα το συμφέρον της πόλης του. 

Στην Θεσσαλονίκη τέλος οι κομματικές υποψηφιότητες πήγαν περίπατο. Επικράτησαν τα αουτσάιντερ και στο τέλος εξελέγη δήμαρχος αυτός που ήθελαν οι πολίτες και όχι αυτοί που προωθούσαν τα επιτελεία των κομμάτων στην Αθήνα! 

Επομένως τα χρώματα του χάρτη είναι πολύ σχετικά στην εποχή μας όταν μιλάμε για αιρετούς. Οι τοπικές κοινωνίες έχουν μάθει να ασχολούνται με τα προβλήματα τους και να επιλέγουν τους αρίστους για τους τα λύσουν μακριά από κομματικούς φανατισμούς και παρωπίδες. Ο χάρτης της αυτοδιοίκησης δεν μπορεί και δεν πρέπει να είναι μονόχρωμος γιατί κάθε γωνιά της πατρίδας μας έχει τις δικές της ιδιαιτερότητες και μοναδικότητες.

Γιώργου Χαρβαλιά, ΗellasJournal

Πηγή Η απατηλή απόχρωση του μπλε…

Κάνουν λάθος ανάγνωση του εκλογικού αποτελέσματος όσοι σπεύδουν να ερμηνεύσουν τον «μπλέ χάρτη» της αυτοδιοικητικής κάλπης με συσχετισμούς δυνάμεων στην κεντρική πολιτική σκηνή. Η ανάγνωση είναι…
λάθος, πρωτίστως γιατί γίνεται με εξαιρετικά παρωχημένη, παλαιοκομματική ματιά. Οι εποχές των αιρετών, κομματικών σμπίρων, πέρασαν ανεπιστρεπτί.

Ευτυχώς. Σήμερα ουδείς σοβαρός εκπρόσωπος της αυτοδιοίκησης ψάχνει μονοσήμαντο κομματικό χρίσμα, ενώ αντίθετα τα κόμματα είναι αυτά που ψάχνουν «σιγουράκια» στις τοπικές κοινωνίες για να τα περιβάλλουν με τα χρώματα της σημαίας τους. 

Η ανάλυση επομένως των εκλογικών αποτελεσμάτων για δήμους και περιφέρειες σε όρους χρωματικών απεικονίσεων του χάρτη είναι εντελώς αποπροσανατολιστική και παραπέμπει σε άλλες εποχές, όπου πράγματι η ανάδειξη δημάρχου ή περιφερειάρχη είχε πρωτίστως κομματικό πρόσημο. 

Η απεξάρτηση των υποψηφίων από στενές κομματικές εξαρτήσεις, ιδίως στους δήμους όπου τα κριτήρια επιλογής και καταλληλότητας διαφέρουν, είναι ασφαλώς δείγμα πολιτικού πολιτισμού. Πρέπει να χαιρόμαστε για τον σταδιακό απογαλακτισμό της τοπικής αυτοδιοίκησης από τα γρανάζια των κομματικών μηχανισμών. Γιατί αυτό αποτελεί την μόνη εγγύηση ότι οι προτεραιότητες των αιρετών θα έχουν σχέση με τα πραγματικά προβλήματα του τόπου τους. 

Στις πρόσφατες αυτοδιοικητικές εκλογές είχαμε πολλά παραδείγματα ανάδειξης αιρετών, χωρίς εμφανή κομματική στήριξη, θριαμβευτική επικράτηση πολυσυλλεκτικών παρατάξεων, ακόμη και δημάρχους μεγάλων αστικών κέντρων που εξελέγησαν με την σημαία μικρότερων κομμάτων στα άκρα του πολιτικού φάσματος. 

Στην Περιφέρεια Στερεάς παραλίγο να κάνει το «μπαμ» ο ανεξάρτητος ακτιβιστής Απόστολος Γκλέτσος που σε κάθε περίπτωση έκλεψε την παράσταση. Όχι προφανώς, επειδή με τις κατά καιρούς «προχωρημένες» τηλεοπτικές τοποθετήσεις του γοήτευσε τους gay αγρότες της Φθιώτιδας, αλλά επειδή κάτι καλό έκανε ως δήμαρχος στην ιδιαίτερη πατρίδα του στην Στυλίδα. Το βλέπεις απλά περνώντας απ΄έξω. Κι άμα λίγο ρωτήσεις μαθαίνεις ότι εκτός από το ρεσάλτο στα εκχιονιστικά ο Αποστόλης έκανε και κοινωνική πολιτική. Βοηθούσε τους φτωχούς και τους ανήμπορους. Κι αυτό διαδόθηκε… 

Στην Κρήτη…ισόβιος άρχοντας αναδεικνύεται ο Σταύρος Αρναουτάκης. Οχι προφανώς λόγω των…καταπράσινων καταβολών του. Ούτε επειδή ένα φεγγάρι τον στήριξε κι η Δράση του Μάνου…Απλούστατα επειδή κάτι καλό έχουν δει οι συμπατριώτες του από την παρουσία του στην Περιφέρεια. Και γι αυτόν τον τιμούν αδιαλείπτως με την ψήφο τους. 

Στην τρίτη μεγαλύτερη πόλη της χώρας, την Πάτρα, δήμαρχος για δεύτερη φορά βγαίνει υποψήφιος με την στήριξη του…απολιθωμένου Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, ένας τύπος που μοιάζει με λυκειάρχη ελληνικής ταινιας του 60, σα να χει βγει από την ίδια μηχανή κοπής με τον δεξιό πρώην δήμαρχο Καλαμάτας και νυν Περιφερειάρχη, τον Νίκα. Ξαφνικά όλοι οι Πατρινοί έγιναν νοσταλγοί της ΕΣΣΔ και οπαδοί του Κουτσούμπα; Προφανώς και όχι. Ο κ. Πελετίδης απλά επιβραβεύεται για την πρώτη θητεία του που κρίθηκε από την τοπική κοινωνία επιτυχημένη. 

Στα Γιάννενα η μάχη μεταξύ δύο αξιοπρεπέστατων υποψηφίων της κεντροαεριστέρας κρίθηκε στο νήμα με την επικράτηση τελικά ενός διακεκριμένου Εβραίου γιατρού, που φαίνεται εξαιρετικά δημοφιλής στην ιστορική πρωτεύουσα της Ηπείρου. Κανείς δεν μπήκε στη λογική να κοιτάξει από ποιο κόμμα προέρχεται και πολύ περισσότερο το θρήσκευμα του. Στην Περιφέρεια Ηπείρου από την άλλη ο (σαμαρικός) Καχριμάνης δεν επανεξελέγη επειδή πήρε το γαλάζιο χρίσμα, αλλά επειδή αποδείχτηκε πολύ πρακτικός και αποτελεσματικός στην άσκηση των καθηκόντων του. 

Στην Αθήνα το αποτέλεσμα ήταν σχεδόν προδιαγεγραμμένο αλλά με έναν υποψήφιο που κέρδισε άνετα επειδή έκανε ανοίγματα και εκτός ψηφοφόρων ΝΔ. Είναι βέβαιον ότι ο Κώστας Μπακογιάννης αν δεν ήταν ανηψιός του Κυριάκου, θα είχε κάνει τα αδύνατα δυνατά να αποφύγει το κομματικό χρίσμα. Εξού και το 47% που απέσπασε στον πρώτο γύρο θα ήταν τραγικό λάθος να ερμηνευθεί ως δεξιά ψήφος. Στον Πειραιά επίσης η δημαρχία δεν κρίθηκε με βάση τις κομματικές προτιμήσεις, αλλά μάλλον με οπαδικούς-ποδοσφαιρικούς όρους.

Στην ένδοξη Σπάρτη αναδείχτηκε δήμαρχος ένας πρώην εκπρόσωπος του κατεστημένου που αποφάσισε να…εγκαταλείψει τα εγκόσμια της πολύβουης πρωτεύουσας. Ο Πέτρος Δούκας κέρδισε τον παραδοσιακό τοπικό υποψήφιο της ΝΔ, κυρίως επειδή η τοπική κοινωνία θεωρεί πώς με την εμπειρία του από την κεντρική πολιτική σκηνή θα μπορέσει να βοηθήσει αποτελεσματικά την πόλη. 

Αμ στο Βόλο; Αποθεώθηκε εκ νέου ο αντισυμβατικός Αχιλλέας Μπέος. Μάλλον οχι για την ροπή του στις βωμολοχίες και τα…καντήλια, αλλά προφανώς επειδή έκανε κάποιο έργο και οι Βολιώτες θεωρούν ότι με τον τσαμπουκά του ξεπερνά τις αγκυλώσεις της κεντρικής γραφειοκρατίας, κοιτώντας πάντα το συμφέρον της πόλης του. 

Στην Θεσσαλονίκη τέλος οι κομματικές υποψηφιότητες πήγαν περίπατο. Επικράτησαν τα αουτσάιντερ και στο τέλος εξελέγη δήμαρχος αυτός που ήθελαν οι πολίτες και όχι αυτοί που προωθούσαν τα επιτελεία των κομμάτων στην Αθήνα! 

Επομένως τα χρώματα του χάρτη είναι πολύ σχετικά στην εποχή μας όταν μιλάμε για αιρετούς. Οι τοπικές κοινωνίες έχουν μάθει να ασχολούνται με τα προβλήματα τους και να επιλέγουν τους αρίστους για τους τα λύσουν μακριά από κομματικούς φανατισμούς και παρωπίδες. Ο χάρτης της αυτοδιοίκησης δεν μπορεί και δεν πρέπει να είναι μονόχρωμος γιατί κάθε γωνιά της πατρίδας μας έχει τις δικές της ιδιαιτερότητες και μοναδικότητες.

Γιώργου Χαρβαλιά, ΗellasJournal

Πηγή Η απατηλή απόχρωση του μπλε…

Η προσευχή του ήρωα της Επανάστασης Στρατηγού Μακρυγιάννη

Πολλά είναι αυτά που μνημονεύονται ακόμη και σήμερα για τον Στρατηγό Μακρυγιάννη. Ομως, έχει μείνει στην ιστορία η συγκλονιστική προσευχή του.

Σημειώνω και ένα μέρος από την αμαρτωλή μου και απλή και αγράμματη προσευκή μου: Άγιος ο Θεός, άγιος ισχυρός, άγιος αθάνατος, ελέησον ημάς. Δόξα σε, Κύριε Χριστέ, σταύρε σταυρωμένε, λαμπρέ και αναστισμένε, τριπόστατε Θεέ, αγία Τριάδα, Θεοτόκο, αγία σώματα˙ δόξα, δόξα, δόξα της παντοδυναμίας σου και της βασιλείας σου, Κύριε, άπλωσε το λαμπρό σου και ευλογημένο σου χέρι και βγάλε μας μέσα από τον σκοτον τον βαθύ όπου είμαστε πεσμένοι και χαμένοι και πνιμένοι τόσες αιώνες, και φέρε μας εις το φώς σου τ’ αληθινό της βασιλείας σου, και βλόγα μας, τους αμαρτωλούς, και συχώρεσέ μας και καθάρισέ μας και ανάστησέ μας ως τον Λάζαρον, οπότε είναι η αγαθή σου θέληση˙
βλόγα την σημαίαν όπου μας λευτέρωσες από τους Τούρκους και διά της αγαθότης σου αφιέρωσε την του άγιου Γιώργη, βλόγα την σημαίαν όπου μας λευτέρωσες από τους τυράγνους και αφιέρωσέ την του άγιου Δημήτρη˙ και όποτε είναι η αγαθή σου θέληση, να λευτερώσεις και να στερεώσεις την πατρίδα, την θρησκεία, τους τίμιους ορθόδοξους χριστιανούς, γενικώς τους τίμιους ανθρώπους, τις χήρες και ορφανά και δυστυχισμένους τίμιους ανθρώπους, το σπίτι της αγαθής σου θέλησης, της καθέντρας σου, την σκλάβα σου, τα σκλαβόπουλά σου και όλους του σπιτιού, και μένα τον ανάξιον δούλο σου, όσοι από το πλάσμα σου φέρνουν δοξολογίαν εις την παντοδυναμίαν σου και εις την βασιλείαν σου και έχουν δικαιοσύνη εις την κοινωνίαν˙ σώσε,
Κύριε, όλους δώσε, Θεοτόκο, την υγείαν, όσοι παθόντες έρχονται εις την χάριν σου, Βαγγελίστρα μου δια να δοξαστεί ο πανάγαθος Θεός και η βασιλεία του, να πιστεύσουν οι τύραγνοι, οι άπιστοι και οι άδικοι, και να ιδούνε τί εστί Θεός παντουργός και η βασιλεία του, και μας τους αμαρτωλούς να μας βγάλεις από το σκότος το βαθύ όπου είμαστε τόσες αιώνες και να μας φέρεις εις το φώς το αληθινόν, και να μας προφυλάξεις από πάσαν κακόν και αστένεια, πάσα πικρόν και φαρμακερόν ζωΰφιον, πάσα έργα του διαβόλου, και από τους τυράγνους και αδίκους και οπαδούς τους και βρωμερισμένες τους δυνάμεις˙ νέκρωσέ τους χέρια, ποδάρια, να μην μπορούνε να κάνουν κακόν˙ στείλε τον πατέρα τους τον διάβολο, τον αφέντη τους, τον βασιλέα τους και αυτούς όλους τους αίτιους του κακού μαζί με τον αφέντη τους εις το πυρί εις το εξώτερον, προδότες της ηθικής και της αρετής, προδότες της δοξολογίας του Θεού και της βασιλείας του και γενικώς των τίμιων ανθρώπων.
Κύριε, σώσε μας και ένωσέ μας και μύρωσέ μας οπίσου, και κάμε μας μιαν ψυχή και ένα σώμα και δωσ’ μας ταπεινοσύνη, σωφροσύνην και αντρείαν και δύναμην πατρική. Ευλόγα και συχώρεσε και όσοι αγωνίστηκαν και όσοι αγωνίζονται αρχή και τέλος, θρησκευτικούς, πολιτικούς , στρατιωτικούς, περί της θρησκείας τους και πατρίδος, όποιας θρησκείας και αν είναι, και όσοι δίνουν τον όρκον τους περί αυτό και ορκίζονται ενώπιών σου και της βασιλείας σου να αγωνιστούν τιμίως δια το καλόν και ησυχίαν γενικώς της ανθρωπότης˙ σώσε, Κύριέ μου, όλους αυτούς τους αγαθούς ανθρώπους, και πεθαμένους και ζωντανούς.
Συχώρεσε, Κύριέ μου, και τους αμαρτωλούς, τα πεθερικά μου και συγγενείς τους γονέους μου και συγγενείς μου˙ συχώρεσε και όσους με φώτισαν και με φωτίζουν, και συχώρεσε και μένα τον αμαρτωλόν, οπού σε βαρύνω κάθε στιγμήν˙ δι’ αυτούς όλους έχω χρέος, Κύριέ μου, μεγάλο να σε παρακαλώ, ο αμαρτωλός, ο ανάξιος σκλάβος σου˙ τους έχω ευεργέτες, και όποιος δε γνωρίζει τον ευεργέτη του, δεν γνωρίζει και την παντοδυναμία σου και τη βασιλεία σου. Οι πρώτοι είναι οι ευεργέτες της πατρίδος μου, της θρησκείας μου, και γενικώς οι καλοθεληταί της ανθρωπότης˙ οι δεύτεροι είναι ατομικοί μου συγγενείς και γονέοι μου˙ οι τρίτοι είναι οπού με φώτισαν και με φωτίζουν και είδα και βλέπω την αγαθότη της παντοδυναμίας σου και της βασιλείας σου, οπού ‘κάμες και κάνεις δια την πατρίδα μου και θρησκεία μου και γενικώς δια την στερέωσην της ανθρωπότης, και δια το σπίτι της αγαθής σου θέλησης, της καθέντρας σου, δια την σκλάβαν σου, τα σκλαβόπουλά σου, δι όλους του σπιτιού, και δια μέναν, τον χειρότερό σου απ’ ούλο σου το πλάσμα, τον σκλάβο σου τον αλευτέρωτον, οπού ‘χω αμαρτίες άμμος της θαλάσσης, οπού μόλυναν το αμανέτι οπού μόδωσες λαμπρό και αγαθό, όταν εβήκα από της μητρός μου την σάρκαν, να με βάλεις εις τον χορό των αγαθών και τίμιων ανθρώπων, και εγώ δια τις κακίες μου και ασωτίες μου το έριξα εις τα βάθη της θαλάσσης φορτωμένο μολύβια˙ δεν είναι, Κύριέ μου, μολύβια αλλά είναι τα κακά όπου έκαμα και κάνω, οπού δεν είμαι ανεξάρτητος, ο ταλαίπωρος από τις αμαρτίες οπού ‘καμα και κάνω.
Δίκια, δίκια, δίκια η οργή και η αγανάχτηση της παντοδυναμίας σου και της βασιλείας σου την ήφεραν οι κακίες μου, οι βλαστημίες μου, τα κακά μου τα έργα, και είμαι τόσο καιρόν εις την οργήν σου και εις το σκότος, ο αμαρτωλός, ο ανάξιος δούλος σου και σκλάβος σου. Προστρέχω πίσου εις το έλεος και εις την εσπλαχνίαν της παντοδυναμίας σου, της αγαθότης σου, αγία Τριάδω, και εις την πρεσβεία της Θεοτόκος και των αγίων σου, ν’ απλώσεις το λαμπρό σου και ευλογημένο σου χέρι, να μας βγάλεις τους αμαρτωλούς όλους από μέσα από το σκότος οπού βρισκόμαστε και να μας φέρεις εις το φώς το αληθινόν της παντοδυναμίας σου και της βασιλείας σου και να μας ευλογήσεις και να μας συγχωρέσεις και να μας καθαρίσεις και να μας αναστήσεις ως τον Λάζαρον και να μην ματά μας αφήσεις να ματακάμομεν κακόν εις την αγαπημένη μας πατρίδα και θρησκεία, όσο σέρνει του βελονιού η μύτη, και εις τους αθώους και τίμιους ανθρώπους.
Κύριε, αρετή δεν έχομεν πλέον, ούτε ηθική ούτε πατριωτισμό· τρέχομεν εις την κακία, εις την ασωτία και παραλυσίαν, καθώς τρέχει το ποτάμι από τον γκρεμνόν και τα μάτια και ο νους του ανθρώπου· η παντοδυναμία σου και η βασιλεία σου θα μας σώσεις, να μην κριθεί πλέον άνθρωπος από το πλάσμα σου εις την βασιλείαν σου, ούτε στορικόν της κακίας εδώ σε τούτην την ζωή να γένει πλέον.
Η παντοδυναμία σου θα μας σώσεις και θα μας προφυλάξεις να μην ματαϊδούμεν την πατρίδα μας και θρησκεία μας και τους τίμιους ανθρώπους σε τούτην την άχλιαν κατάσταση όπου βρισκόμαστε.

trelogiannisΠηγή Αυτή είναι η συγκλονιστική προσευχή του Μακρυγιάννη