24 March, 2019
Home / Διαφορα (Page 406)


Ignatios Simos

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ-ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ για τη δράση της ΜΚΟ ADVOCATES ABROAD στη ΛΕΣΒΟ, εδώ: https://www.youtube.com/watch?v=K4XhLiiu0is&feature=youtu.be



H Καναδή ακτιβίστρια και δημοσιογράφος Lauren Southern αποκάλυψε χθες ότι η Ariel Ricker, διευθύντρια της ανωτέρω ΜΚΟ στην Ευρώπη, η οποία δραστηριοποιείται ΚΑΙ στη ΛΕΣΒΟ, περιέγραψε πολύ παραστατικά στη μυστική ομάδα της δημοσιογράφου (σε άτυπη συζήτηση χωρίς να ξέρει ότι βιντεοσκοπείται) τον τρόπο με τον οποίο εκπαιδεύει τους λαθρομετανάστες να ψεύδονται, να προσποιούνται και να παίζουν θέατρο στις συνεντεύξεις, ώστε να επιτυγχάνουν ή τουλάχιστον να αυξάνουν τις πιθανότητες να τους χορηγηθεί άσυλο. Μεταξύ άλλων λέει βλάκες τους υπαλλήλους της EASO (ΣΥΝΟΠΤΙΚΟ ΒΙΝΤΕΟ ΤΗΣ ΚΡΥΦΗΣ ΣΥΝΟΜΙΛΑΣ ΜΕ ΤΗΝ RICKER στο 1ο σχόλιο).
Πέρσι «δούλεψαν» με 15.000 λαθρομετανάστες. Ο ΟΗΕ ανταποκρίθηκε στην έρευνά της αποκαλώντας το «ανησυχητικό». Mόλις οι ADVOCATES ABROAD κατάλαβαν ότι εκτέθηκαν έβγαλαν ανακοίνωση στη σελίδα τους στο facebook ότι τηρούν τους νόμους κλπ. Μόνο που τους ξέφυγε να αποκαλούν τους «πρόσφυγες» ως… clients (πελάτες) («encourage any of its clients»). Μετά από λίγο κατέβασαν οι ίδιοι τη σελίδα τους (γιατί άραγε;;) η οποία είχε 140.000 περίπου followers!!

Eδώ ο λογαριασμός της δημοσιογράφου στο Twitter: https://twitter.com/Lauren_Southern

και η σελίδα της στο facebook: https://www.facebook.com/LaurenCSouthern/


ΥΓ. Το αρχικό βίντεο πάνω είναι μόνο μέρος μιας μεγάλης έρευνας της δημοσιογράφου!!!!Πηγή ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ-ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ για τη δράση της ΜΚΟ ADVOCATES ABROAD στη ΛΕΣΒΟ


Ένα – ένα τα κομμάτια του νεοταξικού παζλ έρχονται στην θέση τους…

Σειρά έχει το περιβόητο ΕΛΙΑΜΕΠ (www.eliamep.gr) που μας έχει απασχολήσει ουκ ολίγες φορές με την δραστηριότητα του… 

Όπως αναφέρουν λοιπόν απόλυτα αξιόπιστες και διασταυρωμένες πληροφορίες το ΕΛΙΑΜΕΠ διαχειρίζεται τα τελευταία χρόνια, ως άτυπο διευθυντήριο συγκρότησης της εξωτερικής πολιτικής, όλους τους φακέλους της ελληνικής διπλωματίας, εν γνώσει μάλιστα του εκάστοτε πρωθυπουργού.

Η επιρροή που ασκεί το ΕΛΙΑΜΕΠ στη χάραξη της στρατηγικής από το υπουργείο Εξωτερικών είναι διαχρονική. Εξάλλου είναι ηλίου φαεινότερο το γεγονός ότι σε γενικές γραμμές η κεντρική αντίληψη και η βασική στρατηγική κατεύθυνση της εξωτερικής πολιτικής της Ελλάδας ελάχιστα τροποποιείται σήμερα τόσο σε σχέση με την περίοδο που υπουργός Εξωτερικών ήταν η νυν πρόεδρος της «Δημοκρατικής Συμμαχίας» κα Ντόρα Μπακογιάννη, (η οποία διατηρούσε ιδιαίτερα καλές σχέσεις με το ΕΛΙΑΜΕΠ, σε όλα τα επίπεδα και ευθυγραμμιζόταν με αυτό) όσο και επι πρωθυπουργίας  Γ. Α. Παπανδρέου ο οποίος μάλιστα έστειλε και μέλος του ΕΛΙΑΜΕΠ, τον γνωστόν τέως πρέσβη Αποστολίδη να διαπραγματευθεί μυστικά με τους τούρκους για το Αιγαίο!!![1]

Άλλωστε είναι καιρός τώρα που ορισμένες επιλογές των κυβερνήσεων στην εξωτερική μας πολιτική, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά στα ζητήματα της ευρύτερης περιοχής μας, τα Βαλκάνια, την Τουρκία και την Κύπρο, προκαλούν σε όλους μας έκπληξη.


Ο βαθμός της ευθυγράμμισής τους με τις αμερικανικές επιταγές και τα αιτήματα των Τούρκων είναι εντυπωσιακός. Το μέγεθος της συναίνεσης μοιάζει κυριολεκτικά εξωπραγματικό αν κανείς δεν γνωρίζει ότι, πίσω από αυτούς τους «διαμορφωτές της κοινής γνώμης», υπάρχουν ολόκληρα δίκτυα στήριξης και κατάρτισης αυτής της πολιτικής. Μόνον αν κάποιος αποκτήσει μια ευρύτερη εποπτεία αυτών των δικτύων θα καταλάβει πως οι κυβερνητικές επιλογές προκύπτουν από μια στρατηγική που προωθείται συστηματικά στη χώρα μας. Ειδάλλως, οι στάσεις και οι συμπεριφορές ορισμένων ανθρώπων θα παραμένουν, στα μάτια ακόμα και του πιο καλοπροαίρετου παρατηρητή, απλά ως παροξυστικές εκφράσεις εθελοδουλείας.

Το ιστορικό του Ιδρύματος


Το ΕΛΙΑΜΕΠ άρχισε να λειτουργεί στα μέσα του 1980. Επίσημη θεσμική έκφραση, ως ένα ανεξάρτητο μη-κερδοσκοπικό ίδρυμα με εκπαιδευτικό και ερευνητικό χαρακτήρα, πήρε στα 1988 με την ονομασία Ελληνικό Ίδρυμα Αμυντικής και Ευρωπαϊκής Πολιτικής. Μέχρι τότε, το ίδρυμα λειτουργούσε άτυπα, στα πλαίσια ανεπίσημων συναντήσεων πανεπιστημιακών, στρατιωτικών, διπλωματών και δημοσιογράφων που συζητούσαν σχετικά με τις διεθνείς εξελίξεις και την εξωτερική πολιτική της χώρας.

Όπως αναφέρεται και στο σχετικό ιστορικό στην ιστοσελίδα του ΕΛΙΑΜΕΠ, ήδη από την περίοδο όπου το ίδρυμα λειτουργούσε άτυπα, ως χώρος διαλόγου, τα «δι-ατλαντικά θέματα» βρίσκονταν στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος των συμμετεχόντων. Αντικείμενο των ερευνών και των εκπαιδευτικών προγραμμάτων του ιδρύματος είναι οι «εξελίξεις στις περιοχές της Μεσογείου, της Νοτιοανατολικής Ευρώπης και της Μαύρης Θάλασσας, στους τομείς της Ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης και των διατλαντικών σχέσεων που ενδιέφεραν άμεσα την Ελλάδα».

Το 1993, το ίδρυμα αλλάζει την ονομασία του σε Ελληνικό Ίδρυμα Ευρωπαϊκής και Εξωτερικής Πολιτικής. Η αλλαγή αυτή, όπως αναφέρεται στο σύντομο ιστορικό της ιστοσελίδας του τμήματος, πραγματοποιήθηκε για να αποτυπώσει τη διεύρυνση των δραστηριοτήτων του ιδρύματος με διάφορα ερευνητικά προγράμματα τα οποία: «συνέβαλαν στην εδραίωση των δημοκρατιών της Ανατολικής, Κεντρικής και Νοτιοανατολικής Ευρώπης με τη δημιουργία κοινωνίας των πολιτών, αποτελώντας ένα σημείο αναφοράς ανάμεσα σε ιδιωτικούς και δημόσιους φορείς, σε θέματα κοινωνικοπολιτικά, ασφάλειας και ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης».

Η σύνθεση του παρόντος διοικητικού συμβουλίου
(μέλη της Bilderberg, οι μισοί αν όχι όλοι):


ΠΡΟΕΔΡΟΣ

Λουκάς Τσούκαλης, Καθηγητής Ευρωπαϊκής Οργάνωσης, Πανεπιστήμιο Αθηνών (Παρών στις συνεδριάσεις της «Λέσχης Bilderberg» το 1992, 2003, 2006 και 2009)

    ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΙ

    Θάνος Βερέμης, Καθηγητής Ιστορίας, Πανεπιστήμιο Αθηνών (Παρών στις συνεδριάσεις της «Λέσχης Bilderberg» το 1993 και 1999) 

    Θεόδωρος Κουλουμπής, Ομότιμος Καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών (Παρών στις συνεδριάσεις της«Λέσχης Bilderberg» το 1995 και 2009)

      ΓΕΝΙΚΟΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

      Αλέξης Παπαχελάς, Διευθυντής Εφημερίδας «Η Καθημερινή» (Παρών στις συνεδριάσεις της «Λέσχης Bilderberg» το 2002, 2008 και μέλος της Τριμερούς επιτροπής)

        ΤΑΜΙΑΣ

        Παναγής Βουρλούμης, πρώην Πρόεδρος Διοικητικού Συμβουλίου & Διευθύνων Σύμβουλος ΟΤΕ Α.Ε. (Παρών στην συνεδρίαση της «Λέσχης Bilderberg» το 2009 και μέλος της Τριμερούς επιτροπής)

          ΜΕΛΗ
          • Γεώργιος Αντωνετσής, Πτέραρχος ε.α.
          • Γιώργος Δαυίδ, Πρόεδρος, Δ.Σ., Coca Cola 3Ε (Ο εκπρόσωπος της Bilderberg στην Ελλάδα με συνεχόμενες συμμετοχές στις συνεδριάσεις της «Λέσχης» απο το 1996 μέχρι και σήμερα)
          • Μίνως Ζομπανάκης, Πρόεδρος, GISE A.G., Αθήνα (Παρών στην συνεδρίαση της «Λέσχης Bilderberg» το 1991)
          • Παναγιώτης K. Ιωακειμίδης, Καθηγητής Ευρωπαϊκής Ενοποίησης, Πανεπιστήμιο Αθηνών
          • Αχιλλέας Μητσός, Πρώην Γενικός Διευθυντής, Γενική Διεύθυνση Έρευνας, Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Καθηγητής Διεθνών Οικονομικών Σχέσεων, Πανεπιστήμιο Αιγαίου
          • Θάνος Ντόκος, Γενικός Διευθυντής, ΕΛΙΑΜΕΠ
          • Ελένη Παπακωσταντίνου, Nομική Σύμβουλος
          • Αλέξανδρος Φίλων, Πρέσβης ε.τ. / Διευθυντής , Επιστημονικό Κέντρο Ανάλυσης και Σχεδιασμού (ΕΚΑΣ), Υπουργείο Εξωτερικών
          Τιμητικό Συμβούλιο
          • Νίκη Γουλανδρή, Πρόεδροs Μουσείου Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
          • Στάθης Ευσταθιάδης, Δημοσιογράφος, TO BHMA
          • Κωνσταντίνος Ζέπος, Πρέσβης ε.τ.
          • Κώστας Ιορδανίδης, Δημοσιογράφος, H ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ
          • Πάνος Καζάκος, Ομότιμος Καθηγητής, Πανεπιστήμιο Αθηνών
          • Ιωάννης Καρτάλης, Σύμβουλος έκδοσης «Το Βήμα Της Κυριακής»
          • Ευάγγελος Κωφός, Ιστορικός / Επιστημονικός Σύμβουλος σε Βαλκανικά θέματα
          • Νικόλαος Λαζαρίδης, Αντιστράτηγος ε.α., Επίτιμος Γενικός Επιθεωρητής Στρατού
          • Θεόδωρος Παπαλεξόπουλος, Σύμβουλος Διοίκησης  – ΤΙΤΑΝ Α.Ε.(Παρών στην συνεδρίαση της «Λέσχης Bilderberg» το 1993 και 2008)
          • Στέφανος Σταθάτος, Πρέσβης ε.τ.

          Οι χρηματοδότες του ΕΛΙΑΜΕΠ


          Η χρηματοδότηση του Ιδρύματος σύμφωνα με την σελίδα του προέρχεται κυρίως από τη σύναψη συμβάσεων για έρευνα και εκπαίδευση με φορείς του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα και από χορηγίες διεθνών ιδρυμάτων και οργανισμών.



          Είναι όμως μόνο αυτοί οι χρηματοδότες;;


          Ανάμεσα στην σχεδόν ατελείωτη λίστα χρηματοδοτών, που παραθέτει στην επίσημη σελίδα του το ΕΛΙΑΜΕΠ και περιλαμβάνει το κράτος, μεγάλες τράπεζες (από την Εμπορική, έως…την Παγκόσμια Τράπεζα), μεγάλες πολυεθνικές (από την Ιντρακόμ έως την Κόκα-κόλα), το ΝΑΤΟ, κτλ…

          Παραλείπει να αναφέρει μερικά ενδιαφέροντα ονόματα τα οποία με μια σύντομη έρευνα καταφέραμε να ανακτήσουμε απο την παλιά σελίδα του EΛΙΑΜΕΠ (http://www.eliamep.gr/old-site/…) η οποία όμως, όπως μπορείτε να δείτε έχει διαγραφεί…

          Γιατί άραγε;;…

          Αναλυτικά οι ξένοι χορηγοί του ΕΛΙΑΜΕΠ


          Φυσικά, η σχέση του ΕΛΙΑΜΕΠ μ’ όλα αυτά τα διεθνή κέντρα προώθησης της αυτοκρατορικής πολιτικής δεν είναι μόνο ιδεολογική. Πέρα από τη συνδιοργάνωση των εκδηλώσεων, οι συνεργασίες αυτές εκτείνονται και σε αμεσότερο, υλικό επίπεδο. Μια ματιά στην παραπάνω λίστα των διεθνών χρηματοδοτών του ιδρύματος αρκεί για να μας πείσει ότι το ΕΛΙΑΜΕΠ συμμετέχει πλήρως στα ευρύτερα δίκτυα των μη-κυβερνητικών οργανώσεων που προωθούν την Νέα Τάξη Πραγμάτων σε παγκόσμιο επίπεδο.

          Το United States Institute of Peace είναι ένας ανεξάρτητος οργανισμός που ιδρύθηκε και χρηματοδοτείται από το Κογκρέσο. “Σκοπός του είναι να συμβάλει στην αποτροπή, τη διαχείριση και την επίλυση διεθνών διενέξεων, τόσο μέσα από έναν συμβουλευτικό ρόλο όσο και μέσω της άμεσης εμπλοκής στις διεθνείς ειρηνευτικές αποστολές”21.

          Ο πρόεδρός του ιδρύματος, Τζ. Ρόμπινσον Γουέστ (J. Robinson West), συμμετείχε στην κυβέρνηση Φορντ (ως υψηλά ιστάμενος στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας) και της κυβέρνησης Ρήγκαν (υφυπουργός στο υπουργείο Πολιτικής, Διοίκησης και Προϋπολογισμού 1981-1983, με τομέα ευθύνης την εξωτερική πολιτική των Η.Π.Α. για το πετρέλαιο). Σήμερα, είναι επίσης αντιπρόεδρος στο συμβουλευτικό τμήμα του υπουργείου Ενέργειας και μέλος στο Εθνικό Συμβούλιο για το Πετρέλαιο και στο Συμβούλιο για τις Διεθνείς Σχέσεις των Η.Π.Α.

          Αποκαλυπτικό είναι επίσης το στοιχείο ότι ένας από τους βασικούς ξένους χρηματοδότες του ΕΛΙΑΜΕΠ είναι και ο γνωστός σε όλους μας George Soros-CFR και μάλιστα με χορηγίες μέσω 9 (εννέα!) διαφορετικών ιδρυμάτων!


          Έχει μεγάλο καημό ο άνθρωπος με τα εθνικά μας θέματα. Τον ίδιο καημό έχουν κι άλλα ιδρύματα όπως το Ford Foundation, το State Department, η PHILIPP MORRIS , ο ROCKEFELLER κοκ…

          Και όλοι αυτοί μαζεύτηκαν μία μέρα και είπαν: «Δεν πάμε στην Ελλάδα να βρούμε τον Alexis, τον Veremis, τον Vourloumis, τον Culubis, τον Dokos, τον Τsoukalis να τους δώσουμε μερικές χιλιάδες δολάρια ώστε να πολεμήσουν για τα συμφέροντα της χώρας τους ;;;».

          Ο SOROS, ο οποίος επενδύει όπου επενδύει κι ο Rockefeller, και ο FORD, και το ΝΑΤΟ, και το STATE DEPARTMENT κέρδισε ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ από τις μετοχές τους στις βιομηχανίες όπλων του BUSH (Carlyle) και τις ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΙΚΕΣ του Dick Cheney (HULLIBURTON) αλλά επειδή με τα ίδια ΑΙΜΑΤΟΒΑΜΜΕΝΑ δολάρια ΜΠΟΥΚΩΝΕΙ ΤΑ ΣΤΟΜΑΤΑ Αριστερών, Οικολόγων Πράσινων, Φιλελεύθερων, Πασόκων, Νεοδημοκρατών, Σκοπιανών, Τούρκων, Τσάμηδων θα βρείτε να τον αποκαλούν ΜΕΓΑ ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΟ (!), και άλλα τέτοια χιουμοριστικά.

          Τα αιματοβαμμένα δολάρια του Soros χρηματοδοτούν δεκάδες οργανώσεις δήθεν για τα ανθρώπινα δικαιώματα που η μόνη τους δουλειά είναι να ΡΟΚΑΝΙΖΟΥΝ αντι-αμερικανικά καθεστώτα ώστε να ανατραπούν μετά από «ΕΓΧΡΩΜΕΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΕΙΣ» που εκτός από εικονική Δημοκρατία υποχρεώνουν τις «απελευθερωμένες» χώρες , εκτός από τα να διαθέτουν τους φυσικούς τους πόρους σε Αμερικάνικες εταιρίες, να φιλοξενήσουν και μερικές συστοιχίες από Αμερικάνικους Πυρηνικούς Πυράυλους!


          Ιδρύματα με χρηματοδότηση του SOROS και της παρέας του που κινούνται υπογείως με σκοπό να υποτάξουν τις χώρες στην Αμερικανική κυριαρχία, υπάρχουν παντού και κυρίως στη Ρωσία όπου έλαβε χώρα και μεγάλο σκάνδαλο ΚΑΤΑΣΚΟΠΕΙΑΣ με πρωταγωνιστή δήθεν φιλανθρωπικό ίδρυμα του ιδίου κ.Soros. 


          Το έργο του ΕΛΙΑΜΕΠ

          Για να μας φαίνονται ΛΟΓΙΚΑ τα παράλογα και ΣΟΒΑΡΑ τα γελοία … απαιτούνται μεγάλες δόσεις ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑΣ. Έτσι διάφοροι «πόρνοι» της δημοσιογραφίας φροντίζουν να χειραγωγούν την κοινή γνώμη, με ΨΕΜΑΤΑ ή σοβαροφανή άρθρα άποψης.

          Ένας άλλος τρόπος εισαγωγής προπαγάνδας στην κοινή γνώμη είναι η εκπόνηση μελετών, η διενέργεια ερευνών, συνεδρίων και σεμιναρίων καθώς και η έκδοση βιβλίων προπαγάνδας. Ο συντονισμός της προπαγάνδας γίνεται μέσα από Ιδρύματα ή Οργανισμούς που δεν έχουν άλλο σκοπό από την προώθηση των συμφερόντων … όσων επενδύουν σ’αυτά.

          Οι μεγαλύτεροι κερδοσκόποι του αιώνα μας δεν θα επένδυαν ούτε μισό δολάριο αν δεν ήταν σίγουροι ότι θα το πάρουν πίσω στο δεκαπλάσιο. Έχουμε γράψει κατά καιρούς γι’αυτό και τους πράκτορες-φωστήρες σε διάφορα THINK-TANK που προσπαθούν να πείσουν τον κοσμάκη για τη ΓΝΩΣΗ , τη ΣΟΒΑΡΟΤΗΤΑ και την ΑΞΙΟΠΙΣΤΙΑ τους… έννοιες που ΔΕΝ έχουν σχέση με το επάγγελμα του πράκτορα ή του πόρνου της δημοσιογραφίας που είναι η πραγματική τους δουλειά.

          Γι’ αυτούς τους πόρνους της διανόησης και της δημοσιογραφίας είναι παράλογο να αποκτήσει πυρηνικά όπλα το ΙΡΑΝ αλλά απόλυτα λογικό να ρίξει κανείς 2 ΑΤΟΜΙΚΕΣ ΒΟΜΒΕΣ σε πόλεις με άμαχο πληθυσμό.


          Είναι παράλογο να ζητάμε από τα Σκόπια να αλλάξουν το αλυτρωτικό τους (καλλιτεχνικό) όνομα αλλά είναι λογικό το ΝΑΤΟ να δημιουργεί εκ του μηδενός το έθνος των Βόσνιων και των Κοσοβάρων αφού προκάλεσε 1 εκατομμύριο νεκρούς στην Γιουγκοσλαβία!

          Είναι παράλογο για τους ίδιους φωστήρες να υπάρχει ανεξάρτητη χώρα παραγωγός πετρελαίου που τα πετρέλαιά της να μην ανήκουν σε Αμερικάνικες εταιρίες.

          Μας ενημερώνουν για το δημοκρατικό έλλειμα της Ρωσίας οι εκπρόσωποι αυτών των φιλανθρώπων που είναι οι ίδιοι που λειτουργούν ένα κρατικό στρατόπεδο νόμιμων βασανιστηρίων, το Γκουαντάναμο

          Φρόντισαν να μας πείσουν ότι το ΙΡΑΚ είχε πυρηνικά όπλα κάτι που ήταν ΨΕΜΑ.

          Φρόντισαν να μας πείσουν ότι στο Αφγανιστάν πήγαν για τον Μπιν Λάντεν κι ΟΧΙ για το όπιο που παράγεται μαζικά εκεί. Και τώρα ξεκίνησαν ήδη να μιλούν για ΕΤΟΙΜΑ πυρηνικά όπλα του ΙΡΑΝ τα οποία μάλιστα διαδίδονται!

          Μάλιστα σε ένα »σοβαροφανές» βιβλίο του Θάνου Ντόκου εξετάζεται ο κίνδυνος της εξάπλωσης όπλων μαζικής καταστροφής!

          Δεν φαντάζομαι να ασχολείται με το σχέδιο των Αμερικανών να γεμίσουν ΠΥΡΗΝΙΚΟΥΣ ΠΥΡΑΥΛΟΥΣ τα σύνορα της Πολωνίας με τη Ρωσία και δεν φαντάζομαι να αναφέρεται στο γεγονός ότι οι μεγαλύτεροι έμποροι όπλων στη γη «τυγχάνει» να είναι τα μέλη του συμβουλίου ασφαλείας του ΟΗΕ.


          Επειδή το ΕΛΙΑΜΕΠ όμως έχει πάρει χρήματα κι από Ελληνικά Υπουργεία (Γειά σου Ντόρα-ΓΑΠ-SOROS-BUSH) μπορούμε να δούμε παρακάτω πως ειρωνεύεται την τουριστική διαφημιστική καμπάνια της χώρας μας η οποία φυσικά είναι πάλι ΥΠΟΛΟΓΗ για την κακομεταχείριση (!) των χιλιάδων λαθρομεταναστών που συνέβαλαν στην διόγκωση της εγχώριας ανεργίας στο 25%, ενώ ταυτόχρονα καταλμβάνουν και το 50% των χώρων στις Ελληνικές φυλακές.


          Ως γνωστό επίσης, η Αμερικάνικη ατζέντα έχει ως βασικά θέματα πίεσης ενάντια στην Ελλάδα την ένταξη της Τουρκίας και των Σκοπίων στην Ευρωπαϊκή Ένωση που επιμένουν να μας παρουσιάζουν ως ΠΡΟΒΛΗΜΑ που πρέπει να λυθεί επειγόντως. Λες και εδώ και 40 χρόνια που ΔΕΝ ήταν στην Ε.Ε μας είχε πιάσει μελαγχολία.

          Αυτή η σπουδή των Αμερικανών για την είσοδο των Σκοπιανών στην Ε.Ε αντί να μεταφράζεται σε πίεση προς αυτούς ώστε ν’ αλλάξουν το προκλητικό όνομα που θέλουν για τη χώρα τους, χρησιμοποιείται ως όπλο εναντίον μας ώστε να υποχωρήσουμε εμείς!

          Είναι χαρακτηριστικό το άρθρο του Παπαχελά στην Καθημερινή στις 17 Μαϊου του 2007 με τον τίτλο OLoser των Βαλκανίων.” αναφέροντας πως το πρόβλημα της ονομασίας των Σκοπίων είναι “χαμένο απο χέρι γιά την Ελλάδα. με προφανή σκοπό, την προσπάθεια δημιουργίας ενοχών στους Έλληνες που ΔΕΝ πουλάνε την πατρίδα τους τσάμπα!

          Διαβάστε όλο το άρθρο ΕΔΩ


          Μάλιστα στο ΕΛΙΑΜΕΠ βρήκαμε και δημοσκοπήσεις που περνούν το μήνυμα της «μεγάλης» ανησυχίας των πολιτών για ενεργειακή εξάρτηση από τη Ρωσία, για τα όπλα που πουλάει η Ρωσία σε τρίτες χώρες, για τη δημοκρατία εκεί κλπ. Διαβάστε τα αποτελέσματα των προπαγανδιστικών δημοσκοπήσεων που δείχνουν έναν κόσμο που δεν σχετίζεται με την πραγματικότητα.Στο ΣΚΑΙ είδαμε σχεδόν ολόκληρο το ΕΛΙΑΜΕΠ να παραδίδει μαθήματα εξωτερικής πολιτικής μπροστά σε επιβλητικά σκηνικά και μία σοβαροφάνεια αντιστρόφως ανάλογη της σοβαρότητας πολλών εκ των συνομιλητών. Για τον ρόλο του συγκεκριμένου ιδρύματος που διοικούν «σπουδαίες» προσωπικότητες που «προσέφεραν» στην Ελλάδα είχε τεθεί ερώτημα και στη Βουλή από το 1996.


            Εκλεκτοί καλεσμένοι…

          Πολλές εκδηλώσεις του ιδρύματος φιλοξενούν διακεκριμένους Αμερικανούς ακαδημαϊκούς, διανοούμενους και αξιωματούχους που έχουν γίνει γνωστοί τόσο για την υποστήριξή τους στην Νέα Τάξη Πραγμάτων όσο και για τη συμμετοχή τους στην υλοποίησή της μέσα από διάφορες θέσεις σε ιδρύματα και κρατικές υπηρεσίες. Από αυτές τις εκδηλώσεις, πολλές είναι κλειστές στο κοινό. Μερικά χαρακτηριστικά παραδείγματα:

          Στις 3 Ιουνίου του 2001, το ΕΛΙΑΜΕΠ διοργάνωσε γεύμα εργασίας με τον γνωστό αρθρογράφο των New York Times σε θέματα εξωτερικής πολιτικής, κ. Τόμας Φρίντμαν. O Φρίντμαν είναι γνωστός για τις δημόσιες τοποθετήσεις του υπέρ της παγκοσμιοποίησης και του νεοφιλελευθερισμού.Πέρα από αυτό, υποστήριξε τη διεξαγωγή του πολέμου στο Ιράκ ενώ, μετά από την τρομοκρατική επίθεση στο Λονδίνο, τον Ιούλιο του 2005, ο Φρίντμαν κάλεσε το Στέιτ Ντηπάρτμεντ να διεξαγάγει, παράλληλα με τις πολεμικές επιχειρήσεις, και έναν «Πόλεμο ιδεών» ενάντια σε όσους συσχετίζουν την έξαρση της διεθνούς τρομοκρατίας με τη δράση του ιμπεριαλισμού και του σιωνισμού στη Μέση Ανατολή3.


          Στις 6 Ιουνίου 2002, το ΕΛΙΑΜΕΠ συνδιοργανώνει με την Αμερικανική Πρεσβεία κλειστή συζήτηση με τον διάσημο πλέον Τζον Νεγκροπόντε, τότε Πρέσβη των Η.Π.Α. στα Ηνωμένα Έθνη. Ο Τζόν Ντιμίτρι Νεγκροπόντε είναι διπλωμάτης καριέρας και μία αμφιλεγόμενη φιγούρα εξαιτίας της συμμετοχής του στην υπόγεια χρηματοδότηση των «Κόντρας» στη Νικαράγουα αλλά και της εμπλοκής του στην Υπόθεση της Ονδούρας όπου στρατιωτικοί, εκπαιδευμένοι από τη CIA, κατηγορούνται για βαρύτατες παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Σύμφωνα με τους Τάιμς της Νέας Υόρκης, ο Νεγκροπόντε είχε αναλάβει τη «συγκαλυμμένη δράση της κυβέρνησης Ρήγκαν για τη συντριβή της κυβέρνησης των Σαντινίστας στη Νικαράγουα7».

          Στις 3 Ιουνίου 2005, διοργανώνεται συζήτηση με θέμα: Οι προτεραιότητες των Ηνωμένων Πολιτειών στα Βαλκάνια και στη Μαύρη Θάλασσα, με ομιλητή τον κ. Μπρους Τζάκσον (Bruce P. Jackson*), πρόεδρο του προγράμματος Transitional Democracies. Ο Μπρους Τζάκσον είναι μέλος του Συμβουλίου για τις Διεθνείς Σχέσεις. Συμμετέχει στο Ινστιτούτο για τις Στρατηγικές Σπουδές και είναι μέλος της συμβουλευτικής επιτροπής στην New Atlantic Initiative. Ο Τζάκσον είναι πρώην αντιπρόεδρος στο τμήμα των οπλικών συστημάτων της Lockheed Martin (1993 – 2002). Επίσης, ο Τζάκσον υπήρξε πρόεδρος στο διαβόητο νεο-συντηρητικό ινστιτούτο Project for the New American Century και τώρα είναι πρόεδρος της Επιτροπής για την Απελευθέρωση του Ιράκ8. Το Project for the New American Century ιδρύθηκε το 1997 ως μια μη-κερδοσκοπική εταιρεία που σκοπό έχει την προώθηση της «αμερικανικής παγκόσμιας διακυβέρνησης». Ο πρόεδρος της οργάνωσης, William Kristol, είναι ένας από τους επιφανέστερους νεοσυντηρητικούς, εκδότης της Εφημερίδας Weekly Standard και στέλεχος του καναλιού FOX News9. Τέλος, ο Τζάκσον είναι ο ιδρυτής του ιδρύματος Project on Transnational Democracies, που σκοπό έχει την προώθηση του «εκδημοκρατισμού» των κοινωνιών που βρίσκονται σε μεταβατική φάση μετά το 1989 και την ομαλή ενσωμάτωσή τους στους ευρω-ατλαντικούς θεσμούς.


          Στις 16 Φεβρουαρίου του 2012 γιά τα 60 χρόνια συμμετοχής τής Ελλάδος στό ΝΑΤΟ έγινε στό Μέγαρο εκδήλωση, στήν οποία μίλησε και ο ΓΓ τού ΝΑΤΟ Ρασμούσεν. Ο Άντερς Φογκ Ράσμουσεν, παρευρέθηκε στη Σύνοδο Κορυφής της Λέσχης  Bilderberg, στο St Moritz της Ελβετίας, για να »συζητήσει» την επέκταση του πολέμου στη Λιβύη και τη «στροφή» των συγκρούσων, σε μια πιο «αιματηρή» υπόθεση, παρά το γεγονός ότι η συμμετοχή των Ηνωμένων Πολιτειών στον βομβαρδισμό, είχε στοιχίσει τότε σχεδόν 1 δισεκατομμύριο δολάρια.

          Η προώθηση της Νέας Τάξης Πραγμάτων
          μέσω του »ευρωατλαντισμού»  


          Πέρα όμως από τις παρουσίες των προσώπων αυτών, οι οποίοι σαφώς αντιπροσωπεύουν, προβάλλουν και προωθούν την Νέα τάξη πραγμάτων, σημασία έχουν επίσης και οι κατευθύνσεις των συζητήσεων του ΕΛΙΑΜΕΠ.

          Έτσι, στις 6 Δεκεμβρίου 2002, το ΕΛΙΑΜΕΠ, σε συνεργασία με το υπουργείο Μακεδονίας–Θράκης, το υπουργείο Εξωτερικών, την Αμερικανική Πρεσβεία και με την υποστήριξη της London School of Economics και του ιδρύματος German Marshall Fund of the United States (GMFUS), διοργάνωσε εκδήλωση με θέμα: Ευρω-Ατλαντική κοινότητα, μια κοινότητα αξιών.

          Το ταμείο German Marshall προβάλλεται ως ένα ανεξάρτητο από κόμματα αμερικανικό ίδρυμα υποτροφιών για την πολιτική. Σύμφωνα με την ιστοσελίδα, σκοπός του ιδρύματος είναι να προωθήσει την ευρύτερη συνεργασία και την κατανόηση μεταξύ Η.Π.Α. και Ευρώπης:

          «Το ίδρυμα προωθεί τους σκοπούς του μέσα από την υποστήριξη προσωπικοτήτων και ιδρυμάτων που εργάζονται σε δι-ατλαντικά θέματα, διοργανώνοντας συνέδρια στα οποία οι ηγεσίες συζητούν για τα σημαντικότερα ζητήματα που αφορούν τις δυο πλευρές του Ατλαντικού και διερευνώντας τρόπους μέσα από τους οποίους η ευρωατλαντική συμμαχία μπορεί να συμβάλει σε παγκόσμια ζητήματα πολιτικής.


          Επιπλέον, το ίδρυμα Μάρσαλ υποστηρίζει διάφορες πρωτοβουλίες που ενισχύουν τη δημοκρατία».

          Στις ίδιες σελίδες, διαβάζουμε ότι μεταξύ των χρηματοδοτών του Ιδρύματος συγκαταλέγονται και οι:

          • Εταιρεία Daimler-Chrysler
          • Ίδρυμα Ford
          • Γραφείο Τύπου και πληροφοριών του NATO
          • Ινστιτούτο για την Ανοιχτή Κοινωνία
          • U.S. Agency for International Development
          • Ταμείο αδελφών Ροκφέλλερ
          • Ίδρυμα Ροκφέλλερ
          • Υπουργείο Εξωτερικών (Ελλάδα)13

          Στην πραγματικότητα, βέβαια, το ίδρυμα αυτό είναι γνωστό για τις διασυνδέσεις του με τα υψηλότερα κλιμάκια άσκησης της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής. Ιδρύθηκε την εποχή του Ψυχρού Πολέμου, στη Γερμανία, προκειμένου να συσφίξει τις σχέσεις μεταξύ της Ευρώπης και των Η.Π.Α. έναντι της εξ ανατολών απειλής, της Ε.Σ.Σ.Δ. Όσο διαρκούσε ο ανταγωνισμός ανάμεσα στα δύο στρατόπεδα, το German Marshall Fund συντηρούσε ένα δίκτυο ιδεολογικής υποστήριξης και προπαγάνδας υπέρ των Η.Π.Α. σε όλη την Ευρώπη.

          Με την κατάρρευση του Ανατολικού Μπλοκ, προσωρινά, φάνηκε ότι το German Marshall Fund, όπως και άλλα ιδρύματα που έπαιζαν παρόμοιο ρόλο, δεν έχει θέση στη μετά-ψυχροπολεμική παγκόσμια σκακιέρα. Σύντομα όμως, οι νεοσυντηρητικοί κύκλοι των Η.Π.Α. ενεργοποίησαν τα φιλο-ατλαντικά δίκτυα του ψυχρού πολέμου για να τα χρησιμοποιήσουν στα πλαίσια των σχεδιασμών τους για τη «νέα, αμερικανική ηγεμονία του 21ου αιώνα»14.

          Φαίνεται πως αυτός ακριβώς ο »ευρωατλαντισμός» είναι που συγκινεί τους φορείς του ιδρύματος ΕΛΙΑΜΕΠ. Και τούτο δεν φαίνεται μοναχά από την εκδήλωση στην οποία αναφερθήκαμε. Στο κάτω- κάτω, κάποιος θα μπορούσε να αντιτείνει πως πρόκειται για μια μόνο περίπτωση ανάμεσα στις δεκάδες εκδηλώσεις που διοργανώνει το ίδρυμα κάθε χρόνο.

          Δυστυχώς, όμως, δεν πρόκειται για μια εξαίρεση. To ταμείο German Marshall χρηματοδοτεί ολόκληρο πρόγραμμα δράσεων σχετικά με τα ζητήματα αυτά, στο οποίο συμμετέχει το ΕΛΙΑΜΕΠ ως συνδιοργανωτής. Πρόκειται για το Forum on New Security Issues το οποίο, σύμφωνα με τη σχετική ιστοσελίδα15, σκοπό έχει:

          «Α) Να οικοδομήσει ένα μόνιμο χώρο διαλόγου που προωθεί την αμοιβαία κατανόηση και τη συναίνεση μεταξύ των διαμορφωτών της κοινής γνώμης των Η.Π.Α., της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Νoτιο-ανατολικής Ευρώπης.

          Β) Να κοινοποιήσει τα αποτελέσματα των ερευνών και των συνεδρίων στους διαμορφωτές της πολιτικής και της κοινής γνώμης, μ’ έναν τρόπο ο οποίος θα διευκολύνει τη διαμόρφωση αποτελεσματικών πολιτικών για τη Νοτιo-ανατολική Ευρώπη.»

          Παράλληλα με τη διεξαγωγή αυτού του προγράμματος, το ΕΛΙΑΜΕΠ έχει αναλάβει τον συντονισμό των υποτροφιών του Marshall στην Ελλάδα. Σχετικά με τους σκοπούς των υποτροφιών, η σχετική ιστοσελίδα του ΕΛΙΑΜΕΠ αναφέρει:

          «Οι υποτροφίες έχουν ως στόχο τη δημιουργία ενός δικτύου Ευρωπαίων και Αμερικανών νέων ηγετών, μέσα στα πλαίσια ενδυνάμωσης της διατλαντικής συνεργασίας. Το German Marshall Fund χορηγεί πάνω από 100 υποτροφίες κάθε χρόνο σε νέους δημοσιογράφους, εκπροσώπους του επιχειρηματικού και πολιτικού κόσμου και μη κυβερνητικών οργανισμών που ταξιδεύουν για να γνωρίσουν τους ευρωπαϊκούς και αμερικανικούς θεσμούς και κοινωνίες καθώς και τις προκλήσεις που θα αντιμετωπίσουν η Ευρώπη και οι Ηνωμένες Πολιτείες. Κατά τη διάρκεια της επίσκεψης, οι υπότροφοι έχουν συναντήσεις με επιφανείς επιχειρηματίες, πολιτικούς, ακαδημαϊκούς και δημοσιογράφους».

          Εξ άλλου, το ζήτημα του ευρωατλαντισμού θεωρείται τόσο σημαντικό από το ΕΛΙΑΜΕΠ, ώστε ο γενικός διευθυντής του, κ. Θ. Κουλουμπής, θεώρησε σκόπιμο να αρθρογραφήσει και στην Καθημερινή υπέρ αυτού, υποστηρίζοντας πως η επιλογή αυτή αποτελεί την καλύτερη δυνατή στρατηγική επιλογή για τη χώρα μας. Το ίδιο άρθρο, βέβαια, φιγουράρει και στην ιστοσελίδα του ιδρύματος, στη σελίδα όπου κατατίθενται οι απόψεις των φορέων του ιδρύματος σχετικά με τα διάφορα ζητήματα της επικαιρότητας.

          Τα Βαλκάνια


          Πλαισιωμένο μ’ αυτές τις διασυνδέσεις και δηλώνοντας ανοικτά την προτίμησή του προς τους αμερικανικούς γεωπολιτικούς σχεδιασμούς, δεν χρειάζεται και μεγάλη φαντασία για να προβλέψουμε το τι συζητά και προωθεί το ΕΛΙΑΜΕΠ αναφορικά με τα ζητήματα των Βαλκανίων.

          Η στρατηγική που προωθεί το ΕΛΙΑΜΕΠ για τα Βαλκάνια στηρίζεται στο γνωστό τετράπτυχο του δόγματος της Νέας Τάξης για την περιοχή: «ανθρώπινα δικαιώματα, πλουραλισμός, ελεύθερη αγορά, ατλαντισμός». Αυτό θα το συναντήσουμε σε κάθε δυνατή έκφραση μέσα από τις εκδηλώσεις και τα προγράμματα του ιδρύματος.

          Στο ίδιο κλίμα, σε ό,τι αφορά το ζήτημα της ασφάλειας στην περιοχή μετά την 11η Σεπτεμβρίου, το ΕΛΙΑΜΕΠ διοργάνωσε, στις 24 Μαΐου 2002, διεθνές συνέδριο στην Αθήνα, σε συνεργασία με το Γραφείο Πληροφοριών του ΝΑΤΟ. Προφανώς, στα πλαίσια του συνεδρίου, δεν συζητήθηκε η απειλή που συνιστά για την περιοχή το ίδιο το ΝΑΤΟ, η αμερικανική εξωτερική πολιτική και η στρατηγική της αλλαγής των συνόρων, του κατακερματισμού και της επιβολής των νόμων της ελεύθερης αγοράς.

          Επίσης, κανένα περιθώριο για παρανοήσεις δεν αφήνει και μια άλλη εκδήλωση στην οποία αναφερθήκαμε πιο πάνω, εκείνη που φιλοξενούσε τον Μπρους Τζάκσον, του διαβόητου νεοσυντηρητικού Project for a new American Century, με θέμα: «Οι αμερικανικές προτεραιότητες στα Βαλκάνια και τη Μαύρη Θάλασσα».

          Ακόμα, στο πλαίσιο –προφανώς– της προώθησης της αμερικανικής στρατηγικής για τα Βαλκάνια στους «διαμορφωτές» της κοινής γνώμης της περιοχής, το ΕΛΙΑΜΕΠ διοργάνωσε διμερή συνάντηση αρχισυντακτών από την Ελλάδα και τη Βουλγαρία στις 14 Φεβρουαρίου 2001. Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε σε συνεργασία με το Free and Democratic Bulgarian Foundation, την ACCESS Association και το Συμβούλιο της Ευρώπης.

          Το Free and Democratic Bulgaria Foundation (FDBF) είναι ένα ιδιωτικό ίδρυμα που ιδρύθηκε στις 14 Ιουνίου του 1991 από την Ιβόν και τον Ντιμίτρι Πάνιτζα. Το ίδρυμα αυτό σκοπό έχει την ενίσχυση του εκδημοκρατισμού της βουλγαρικής κοινωνίας μέσα από:

          • Τον πολιτικό πλουραλισμό
          • Την Ελευθερία του Τύπου
          • Την οικονομία της αγοράς
          • Την ανοχή
          • Την εκπαίδευση της νεολαίας
          • Τον ανοιχτό διάλογο
          • Στους χρηματοδότες του ιδρύματος, μεταξύ άλλων, συγκαταλέγονται και οι εξής:
          • Η αμερικανική Πρεσβεία της Σόφιας
          • Η βρετανική Πρεσβεία της Σόφιας
          • Το παράρτημα του Ινστιτούτου για την Ανοιχτή Κοινωνία στη Σόφια (του Τζ. Σόρος)
          • Το ίδρυμα Frederick W. Richmond Foundation (ΗΠΑ)
          • Το ίδρυμα George E. Coleman Jr. Foundation (ΗΠΑ)
          • Το ταμείο J. M. Kaplan (ΗΠΑ)
          • Οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα

          Τόσο οι χρηματοδότες όσο και οι διακηρυγμένες προθέσεις της οργάνωσης αφήνουν ελάχιστα περιθώρια παρανόησης του ευρύτερου ρόλου που διαδραματίζει. Ή μήπως θα ήταν παράλογο να υποθέσουμε, για μια οργάνωση που χρηματοδοτείται από τον Σόρος, τη βρετανική και την αμερικανική πρεσβεία και συγκαταλέγει στις δραστηριότητές της την «εκπαίδευση της νεολαίας», ότι ουσιαστικά εργάζεται για να στήσει τα δίκτυα των αμερικανοτραφών νεο-γιάπηδων, στα πρότυπα της OTPOR και τόσων άλλων οργανώσεων νεολαίας που προετοιμάζουν για μελλοντικούς ηγέτες φανατικούς οπαδούς της ελεύθερης αγοράς και των αμερικανικών αξιών;

          Επίλογος


          Αναφερθήκαμε σύντομα και επί τροχάδην σε ορισμένες πτυχές της δραστηριότητας και των στρατηγικών που επεξεργάζεται το ΕΛΙΑΜΕΠ, σε μια προσπάθεια να κατανοήσουμε καλύτερα τον ευρύτερο ρόλο που διαδραματίζει στην ελληνική πολιτική σκηνή.

          Δυστυχώς, έτσι όπως έχουν τα πράγματα, φαίνεται πως αυτός ο ρόλος περιορίζεται σ’ ένα είδος διαύλου, μέσα από τον οποίο η πολιτική της Νέας Τάξης Πραγμάτων εκφράζεται και γειώνεται στους όρους της ελληνικής πραγματικότητας. Πρόκειται, βεβαίως, για έναν παράδοξο ρόλο, εάν σκεφτούμε πως το ΕΛΙΑΜΕΠ λειτουργεί ως η κυριότερη δεξαμενή σκέψεως (think tank) για την επίσημη ελληνική εξωτερική πολιτική.

          Γιατί το ίδρυμα αυτό δεν είναι μόνο ένας «ανεξάρτητος», «μη-κερδοσκοπικός» οργανισμός. Παρόλο που δεν υπάρχει μία τυπική, άμεση σχέση του ιδρύματος με το υπουργείο Εξωτερικών ή με οποιοδήποτε άλλο υπουργείο, οι επιρροές του είναι σαφείς σε όσα υπουργεία έχουν να κάνουν με την εξωτερική πολιτική. Κατ’ αρχήν, ο ίδιος ο υφυπουργός Εξωτερικών, κ. Βαληνάκης, έχει διατελέσει επί σειρά ετών (1988-1998) γενικός διευθυντής του ΕΛΙΑΜΕΠ, ενώ, σε ό,τι αφορά το υπουργείο Εθνικής Άμυνας, το ίδιο το ΕΛΙΑΜΕΠ αναλαμβάνει συχνά σεμινάρια επιμόρφωσης των αξιωματικών του ΓΕΕΘΑ.

          Γνωρίζουμε, βέβαια, πως η ελληνική κυβέρνηση επηρεάζεται και πολύ συχνά δεσμεύεται από τις τοποθετήσεις του παγκόσμιου αυτοκράτορα. Τούτο θεωρείται δεδομένο στη συνείδηση της κοινωνίας, αποτελεί μόνιμο συμπέρασμα των σφυγμομετρήσεων και είναι ένας από τους βασικούς λόγους –πέρα από τις παγκόσμιες, καταστροφικές συνέπειες του αμερικανικού αυταρχισμού– για τον οποίο η κοινωνία αναπτύσσει ισχυρά αντιαμερικανικά αντανακλαστικά.

          Η περίπτωση του ΕΛΙΑΜΕΠ, όμως, είναι αυτή που καταδεικνύει ότι αυτή η δέσμευση συντελείται μέσα από πραγματικά δίκτυα οργανώσεων, ιδρυμάτων και οργανισμών τα οποία αναλαμβάνουν να υλοποιήσουν την ηγεμονία της Νέας Τάξης πραγμάτων σε άμεσο και πρακτικό πολιτικό επίπεδο.

          Εξ άλλου ο πραγματικός “ηγέτης” του ΕΛΙΑΜΕΠ, Θ. Κουλουμπής, σύμφωνα με την εφημερίδα ΠΑΡΟΝ (15 Ιουνίου 2003, σελ. 7), σε άρθρο με τίτλο: «Βάζουν αμερικανό πολίτη στο Συμβούλιο Εξωτερικών Υποθέσεων!», «είναι αμερικανός πολίτης, έχει υπηρετήσει στον αμερικανικό στρατό και έχει δουλέψει σε κρίσιμες υπηρεσίες του αμερικανικού πενταγώνου». «Είναι πρόκληση η συμμετοχή σ’ ένα τέτοιο όργανο», τελείωνε το ρεπορτάζ του «Π» το 2003. Και όπως γράφει και πάλι το ΠΑΡΟΝ στις 27/11/2005 «η παρούσα κυβέρνηση (του Κ. Καραμανλή) όλως περιέργως τον τοποθέτησε -κάτι που ούτε το ΠΑΣΟΚ τόλμησε να κάνει- τόσο στο Συμβούλιο Εξωτερικών Υποθέσεων όσο και στην ακαδημία που εκπαιδεύει τους διπλωμάτες (και Κύριος οίδε πού αλλού μπορεί να βρίσκεται).»


          Eπιμέλεια: www.logiosermis.net



          oparlapipasΠηγή ΙΔΟΥ ΟΙ ΠΡΟΔΟΤΕΣ. ΤΑ ΦΙΔΙΑ ΣΤΟΝ ΚΟΡΦΟ ΜΑΣ – ΕΛΙΑΜΕΠ: Προωθώντας την Νέα Τάξη Πραγμάτων στην Ελλάδα!

          Ηταν, λέει, πάγιο αίτημα των συνδικαλιστικών ενώσεών τους. Και έγινε πράξη, ίσως το δούμε και στο επόμενο βιντεάκι του Μαξίμου. Η υπουργός Προστασίας του Πολίτη Ολγα Γεροβασίλη ανακοίνωσε τη…
          δωρεάν μετακίνηση όλων των ένστολων, Αστυνομίας και Πυροσβεστικής, με τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς, (μετρό, λεωφορεία κλπ). 

          Ωστε «να κερδίζουν χρόνο όταν τους κυνηγάει ο Ρουβίκωνας και να μπαίνουν αμέσως στο λεωφορείο ή στο τρένο, χωρίς να σκέφτονται αν έχουν εισιτήριο», όπως έγραψε αστειευόμενη φίλη στο Facebook. Ας το ρίξουμε στην πλάκα, γιατί πως αλλιώς να το διαχειριστούμε; Ειδικά αν ανήκουμε στους όλο και πιο λίγους, που επιμένουν να πληρώνουν εισιτήριο. Δεν χρειάζεται, υποθέτω, να επαναλάβουμε ότι γνωρίζουμε πόσο δύσκολες και πόσο κακοπληρωμένες είναι αυτές οι δουλειές. 

          Ομως, δεν μπορείς και να χειροκροτήσεις μια απόφαση με τόσο έντονο προεκλογικό άρωμα, όπως η απόφαση της κυρίας Γεροβασίλη. Αν η κυβέρνηση ήθελε να βοηθήσει μπορούσε να βρει άλλους τρόπους, π.χ. να τονώσει τον πενιχρό μισθό των αστυνομικών και των πυροσβεστών. Και όχι να εφαρμόζει μια κοινωνική πολιτική πολλών ταχυτήτων, η οποία τελικά διχάζει τους πολίτες. 

          Εν προκειμένω, μπορείς εύκολα να αναρωτηθείς: Γιατί εσύ που έχεις επίσης υποστεί περικοπές στο μισθό σου, που η υπερφορολόγησή σου δεν σε αφήνει να σηκώσεις κεφάλι, που πιθανώς ζεις με την οικονομική ενίσχυση των γονιών σου, είσαι υποχρεωμένος να πληρώνεις εισιτήριο είτε πηγαίνεις στη δουλειά σου, είτε τσάρκα, ενώ ο ένστολος θα μπαινοβγαίνει τσάμπα σε λεωφορεία και τρένα; Οταν, δε, η παροχή «σκάει» την εποχή που όπως οι Αστυνομικοί έχουν παραδεχτεί, οι διαταγές τούς θέλουν να παρακολουθούν από μακριά διάφορα φαινόμενα ανομίας και βανδαλισμού, η όλη υπόθεση γίνεται ακόμα πιο ενοχλητική. 

          Βεβαίως, η κυρία Γεροβασίλη δεν έκανε κάτι που δεν έχουν κάνει και οι άλλες, οι προηγούμενες κυβερνήσεις, όταν ήθελαν να χαϊδέψουν ολόκληρους εργασιακούς κλάδους. Κάπως έτσι ξεκίνησε η επιδοματική πολιτική, με τους μισθούς να μένουν καθηλωμένοι στη φτώχεια. Και κυρίως, κάπως έτσι ολόκληροι κλάδοι έγιναν όμηροι της εκάστοτε κυβέρνησης, για τριάκοντα αργύρια…

          Κοσμάς Βίδος

          Πηγή Γιατί δωρεάν οι ένστολοι, κυρία Γεροβασίλη;..

          Πάντα μας αρέσει ένα καλό γλυκό. Ειδικά όταν είναι μία πρωτότυπη και πεντανόστιμη συνταγή που δεν έχουμε ξαναδεί, νιώθουμε υποχρεωμένοι να σας την παρουσιάσουμε. Το γλυκό που πρόκειται να δείτε πραγματικά δεν έχει προηγούμενο!

          26898592196_3af7598656_o

          Αρχικά φτιάχνετε ένα κανονικό κέικ όπως σας αρέσει. Μετά κάνετε τρύπες στο ψημένο κέικ. Ρίχνετε μέσα ζαχαρούχο γάλα με γεύση καραμέλα και το αφήνετε στο ψυγείο για μία ώρα.

          Μετά ρίχνετε από πάνω λιωμένη σοκολάτα και πέκαν, μαζί με κομματάκια κουβερτούρας. Είναι ένα τέλειο επιδόρπιο που όλοι θα λατρέψουν και θα ευχαριστήσει όλους όσους έχουν τρέλα με τη σοκολάτα. Και το καλύτερο είναι πως δεν χρειάζεται πολύ προετοιμασία.

          Θα χρειαστείτε:

          Υλικά για το κέικ της αρεσκείας σας
          Ζαχαρούχο γάλα με γεύση καραμέλα
          Μους σοκολάτας
          ψιλοκομμένα πεκάν
          κομματάκια κουβερτούρας
          Σιρόπι καραμέλας

          Οδηγίες:

          Ψήστε το κέικ και αφήστε το να κρυώσει για 10 λεπτά. Ανοίξτε τρύπες σε όλη την επιφάνειά του.

          26838266722_3a97133d58_o

          Ρίξτε μέσα στις τρύπες το γάλα και σιγουρευτείτε ότι έχει πάει παντού. Αφήστε για μία ώρα να κρυώσει στο ψυγείο.

          26838267862_aaf091d41a_o

          Καλύψτε το κέικ με τη μους σοκολάτας και πασπαλίστε τους ξηρούς καρπούς και τα κομματάκια κουβερτούρας από πάνω.

          26326639394_0cb68f95ec_o

          Τελειώστε με το σιρόπι καραμέλας. Κόψτε και σερβίρετε. Αντέχει στο ψυγείο για μέχρι 5 μέρες.

          26838270602_f784b265ab_o

          Το αποτέλεσμα είναι σίγουρο πως δεν θα αφήσει κανέναν αδιάφορο!

          Credit: momlovesbaking.com

          The post Τρυπάει το Κέικ από Πάνω και Ρίχνει Λιωμένη Καραμέλα. Το αποτέλεσμα; Θα Γλείφετε και τα Δάχτυλά σας! appeared first on LINE LIFE.

          Πηγή Τρυπάει το Κέικ από Πάνω και Ρίχνει Λιωμένη Καραμέλα. Το αποτέλεσμα; Θα Γλείφετε και τα Δάχτυλά σας!


          Πως να επιλέξεις το καλύτερο κουτάβι από μια γέννα; Όπως και σήμερα οι αρχαίοι αναζητούσαν μια περιπετειώδη και φιλική φύση, αλλά μια διαδικασία επιλογής φαίνεται κάπως άκαρδη σήμερα.

          Άσε τη μητέρα να διαλέξει συμβουλεύει ο Νεμεσιάνους, ένας Ρωμαίος ειδικός στα κυνηγετικά σκυλιά. Πάρε τα κουτάβια, περικύκλωσε τα με ένα λαδωμένο σχοινί και ανάφλεξε το. Η μητέρα θα πηδήξει πάνω από το πύρινο δαχτυλίδι σώζοντας κάθε κουτάβι ένα-ένα με σειρά ανάλογη της αξίας τους.

          Άλλα σημάδια για ένα εξαίρετο κυνηγόσκυλο είναι τα μεγάλα απαλά αυτιά, σε αντίθεση από τα μικρά και τραχιά. Τα όρθια αυτιά είναι μια χαρά, αλλά τα καλύτερα διπλώνουν λιγάκι. Ένας μακρύς γεροδεμένος λαιμός συνηθίζει εύκολα το κολάρο.

          Ο θώρακας πρέπει να είναι πλατύς, οι ώμοι σε απόσταση μεταξύ τους και τα πισινά πόδια ελαφρώς μακρύτερα από τα μπροστινά για να κυνηγούν λαγούς στην πλαγιά. Το τρίχωμα του σκύλου, είτε είναι μακρύ ή κοντό, μπορεί να είναι οποιουδήποτε χρώματος, αρκεί να είναι λαμπερό, πυκνό και απαλό. Η εκπαίδευση ενός νέου σκύλου ξεκινά στους 20 μήνες, αλλά το κουτάβι χρειάζεται ένα καλό όνομα εξ αρχής.

          Ο Ξενοφώντας, ένας Έλληνας ιστορικός, έγραψε για τα κυνηγόσκυλα τον τέταρτο αιώνα π.Χ. , υποστήριξε πως τα καλύτερα ονόματα είναι μικρά, μία ή δύο συλλαβές , ώστε να προφέρονται εύκολα.

          Κανένα ελληνικό κυνηγόσκυλο δεν ονομαζόταν Θρασύβουλος ή Θουκυδίδης! Η σημασία του ονόματος ήταν πολύ σημαντική για την ψυχολογία αφεντικού-σκυλιού, ονόματα που εξέφραζαν ταχύτητα, κουράγιο, δύναμη, εμφάνιση και άλλες αξίες ήταν συχνά.



          Ο ίδιος ο Ξενοφών ονόμασε το αγαπημένο του σκυλί «Ορμή». Η Αταλάντη, η διάσημη κυνηγός της Ελληνικής μυθολογίας, ονόμασε το σκυλί της Αύρα.

          Ένα αρχαιοελληνικό βάζο του 560πχ απεικόνιζε την Αταλάντη με άλλους ήρωες και τα κυνηγόσκυλα τους να σκοτώνουν τον σπουδαίο κάπρο της Καλυδωνίας.

          Επτά ονόματα σκύλων αναγράφονται στο αγγείο (κάποια παραβιάζουν τον νόμο του Ξενοφώντα) ο Ορμητικός, ο Μεθέπων, ο Εγέρτης, ο Κόραξ, ο Μαρπσάς, ο Λάμπρος και ο Εύβολος.

          Δεν πρέπει να ξεχνάμε τον Άργο, τον πιστό σκύλο του Οδυσσέα, που πριν πεθάνει αναγνώρισε τον κύριο του μετά από είκοσι ολόκληρα χρόνια.

          Ο Ρωμαίος ποιητής Οβίδιος ( Publius Ovidius Naso) δίνει τα ονόματα των 36 σκύλων του Ακταίωνος, του άτυχου κυνηγού της ελληνικής μυθολογίας που ξεσκίστηκε από την αγέλη του, ανάμεσα τους ήταν ο Τίγρης, η Λαίλαπα, ο Αίολος και ο Αρκάς.

          Ο Πολυδεύκης αναφέρει άλλα 15 ονόματα σε μία λίστα που βρέθηκε στον Κολουμέλλα .

          Η μεγαλύτερη όμως συντάχθηκε από τον λάτρη αυτών των ζώων Ξενοφώντα. Διάσημα ονόματα ήταν: ο Λευκός, ο Μελανός, ο Άνθος, η Θύελλα, ο Θηρευτής, ο Σκαφτιάς, ο Φύλαξ και διάφορα άλλα.

          Ο Μέγας Αλέξανδρος τίμησε τον πιστό του σκύλο τον Πέριτα ονομάζοντας μια πόλη στο όνομα του. Έλληνες και Ρωμαίοι συγγραφείς υπενθυμίζουν στους αναγνώστες τους να επαινούν τους πιστούς τετράποδους συντρόφους τους.

          Ο Αρριανός , ο ιστορικός της μακεδονικής εκστρατείας, αναφέρει: ένας πρέπει να αγγίξει το κεφάλι του σκύλου το, να το χαϊδέψει τραβώντας απαλά τα αυτιά του και να πει το όνομα του ή μια-δυο ενθαρρυντικές εκφράσεις, μπράβο!, καλό σκυλί!.

          Εξάλλου τα σκυλιά απολαμβάνουν την ενθάρρυνση όσο και οι τίμιοι άνθρωποι.



          Πηγή



          elhalflashbacksΠηγή Φανταστείτε ότι ζούσατε στην αρχαία Ελλάδα. Αποφασίζατε να πάρετε ένα σκυλάκι. Πως να επιλέξεις το καλύτερο κουτάβι από μια γέννα; Τι όνομα θα του δίνατε;

          Πήγε τουαλέτα και άρχισε να τα πετάει όλα έξω – Η συνέχεια σοκάρει (VIDEO)

          Αξίζει να το δείτε μέχρι τέλους…

          The post Πήγε τουαλέτα και άρχισε να τα πετάει όλα έξω – Η συνέχεια σοκάρει (VIDEO) appeared first on LINE LIFE.

          Πηγή Πήγε τουαλέτα και άρχισε να τα πετάει όλα έξω – Η συνέχεια σοκάρει (VIDEO)

          Ούτε Γιάννα Αγγελοπούλου, ούτε Φραγκίσκος Αλβέρτης και το «κυνήγι» για τον υποψήφιο δήμαρχο της Αθήνας από τον ΣΥΡΙΖΑ συνεχίζεται. Από την Κουμουνδούρου τηρούν «σιγή ιχθύος» και…
          παρακολουθούν χωρίς να αντιδρούν τα σενάρια που έρχονται στο φως της δημοσιότητας, που πολλές φορές είναι πολύ ευφάνταστα.

          «Ο υποψήφιος του ΣΥΡΙΖΑ δεν θα κατέβει για να χάσει», φέρεται να είπε ο πρωθυπουργός στο περιθώριο της συνέντευξης που έδωσε στον Alpha την προηγούμενη εβδομάδα και αυτό είναι το χαρακτηριστικό που ψάχνουν στον κυβερνών κόμμα προκειμένου o εκλογικός αγώνας στον μεγαλύτερο δήμο της χώρας να εξελιχθεί σε μια πραγματική μάχη.

          Κορυφαίο στέλεχος της Κουμουνδούρου τόνιζε στο newpost.gr πως το κόμμα βρίσκεται αυτή την περίοδο σε φάση διερεύνησης μιας ισχυρής προσωπικότητας για την Αθήνα. Άλλο στέλεχος εκτιμούσε πως τα ονόματα που έχουν ακουστεί έως τώρα δεν φαίνεται να ικανοποιούν απόλυτα τον πρωθυπουργό, ο οποίος φέρεται να «ψάχνει κάτι δυνατό» απέναντι στον Κώστα Μπακογιάννη, όπως σημείωνε χαρακτηριστικά. Με αυτόν τον τρόπο εξηγούν την καθυστέρηση που υπάρχει.

          Στις συζητήσεις που έχουν γίνει στον ΣΥΡΙΖΑ είναι εξακριβωμένο πως έχει πέσει και το όνομα του Γαβριήλ Σακελλαρίδη χωρίς να θεωρείται πιθανό, όμως ο πρώην κυβερνητικός εκπρόσωπος μετά και το «διαζύγιο» που πήρε με το κόμμα να αφήσει τη θέση που κατέχει ως επικεφαλής του ελληνικού τμήματος της Διεθνούς Αμνηστίας.

          Μυστήριο αποτελεί και η περίπτωση του υφυπουργού Εργασίας Νάσου Ηλιόπουλου ο οποίος μιλώντας στην πρωινή εκπομπή της ΕΡΤ δεν απέκλεισε την περίπτωση να δεχτεί να είναι ο υποψήφιος του ΣΥΡΙΖΑ αν του ζητηθεί: «Αθηναίος είμαι, στην Αθήνα έχω μεγαλώσει, στην Αθήνα έχω γεννηθεί, σε κάθε περίπτωση είναι τιμητικό. Αν ο χώρος σου σε επιλέξει για κάτι τέτοιο δεν θα μπορούσες να το αρνηθείς, αλλά επιμένω ότι στην αριστερά αυτά είναι ζητήματα συλλογικής απόφασης».

          Καλά πληροφορημένες πηγές τόνιζαν στο newpost.gr πως ατύπως έχει «βολιδοσκοπηθεί» ήδη ο 35χρονος υφυπουργός Εργασίας να είναι η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για την Αθήνα. Καμία απόφαση, ωστόσο δεν έχει παρθεί.

          Ενδιαφέρον έχει η αυριανή παρουσία του Αλέξη Τσίπρα στη συμπρωτεύουσα, όπου θα μιλήσει στο «Θεσσαλονίκη Summit» στις 6.30 το απόγευμα. Θα επιλέξει ο πρωθυπουργός να ανοίξει τα χαρτιά του για τον νέο δήμαρχο της πόλης, καθώς ο ΣΥΡΙΖΑ φέρεται να περιμένει την τελική απάντηση του Γιάννη Μπουτάρη; Κανείς δεν επιβεβαιώνει αν η Κατερίνα Νοτοπούλου είναι η εναλλακτική που έχουν στην κυβέρνηση σε περίπτωση άρνησης του νυν δημάρχου.

          Τις τελικές υποψηφιότητες του ΣΥΡΙΖΑ για τους δήμους της χώρας δεν αποκλείεται να κληθεί να εγκρίνει η Κεντρική Επιτροπή του κόμματος, αλλά και να προηγηθεί συνεδρίαση της Πολιτικής Γραμματείας…

          newpost.gr

          Πηγή Ψάχνουν το «δυνατό όνομα»…

          Αποτέλεσμα εικόνας για Η Χρυσή Αυγή προκαλεί ξανά κι αποθεώνει τον δικτάτορα Παπαδόπουλο μέσα στη Βουλή
          …κι αποθεώνει τον δικτάτορα Παπαδόπουλο μέσα στη Βουλή…

          Σε μία ακόμη πρόκληση προχώρησε η Χρυσή Αυγή στη Βουλή,  λίγες μέρες μόλις πριν την επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου. Ο βουλευτής της νεοναζιστικής οργάνωσης, Ευάγγελος Καρακώστας εξύμνησε για άλλη μια φορά τον δικτάτορα Γεώργιο Παπαδόπουλο, λέγοντας πως…
          ήταν «ο μοναδικός μέχρι σήμερα εκλεγμένος απευθείας από τον λαό, μέσω δημοψηφίσματος, Πρόεδρος της Δημοκρατίας».

          Κατά τη διάρκεια της ομιλίας του στη συζήτηση για την αναθεώρηση του Συντάγματος, ο χρυσαυγίτης βουλευτής αναφέρθηκε και στην παρουσία του προέδρου της Βουλής, Νίκου Βούτση, πριν από λίγες ημέρες, στη δίκη της Χρυσής Αυγής και τον κατηγόρησε ότι με την παρουσία του αυτή, η κυβέρνηση επιχειρεί πολιτική παρέμβαση στη δίκη.


          «Ο πρόεδρος της Βουλής και κάτι παρατρεχάμενοι του ΣΥΡΙΖΑ που τον συνόδευαν ομολόγησαν την ωμή πολιτική παρέμβαση στην ανεξάρτητη κατά τα άλλα δικαστική εξουσία», είπε ο βουλευτής της Χρυσής Αυγής.



          Οι τοποθετήσεις του βουλευτή του νεοναζιστικού κόμματος προκάλεσαν την οργισμένη αντίδραση του Νίκου Βούτση. «Ο δικτάτορας Παπαδόπουλος δεν εξελέγη με διαδικασίες δημοκρατικές Πρόεδρος της Δημοκρατίας μέσα στη χούντα. Ξέρουμε πολύ καλά ότι ήταν απολύτως παράνομες όλες οι πράξεις της 7ετίας για να μην αναφερθώ και στις ιδιαίτερες συνθήκες που επικράτησαν σε εκείνο το ψευδεπίγραφο δημοψήφισμα, μετά το δήθεν βασιλικό πραξικόπημα», είπε ο πρόεδρος της Βουλής και πρόσθεσε: «Πρόκειται για απύθμενο θράσος τις ημέρες μάλιστα που ο λαός, ιδίως η νεολαία, γιορτάζει την εξέγερση του Νοέμβρη, από το βήμα της Βουλής η Χρυσή Αυγή να αποθεώνει τον δικτάτορα Παπαδόπουλο».

          Όσον αφορά τη δίκη της Χρυσής Αυγής, ο Νίκος Βούτσης είπε: «Η δημοσιότητα της δίκης είναι εγγύηση και εχέγγυο για τη σωστή διεξαγωγή της στη βάση του δικαιϊκού μας συστήματος και ως εκ τούτου η παρουσία μας στη δίκη είναι ένα σήμα για την ανάγκη δημοσιότητας, επιτάχυνσης και απόδοσης δικαιοσύνης» και πρόσθεσε ότι η παρουσία στη δίκη ήταν και η ανταπόκριση στο αίτημα του ευρωπαϊκού κοινοβουλίου τα εθνικά κράτη να εντείνουν τον αγώνα τους απέναντι στα φαινόμενα ρατσιστικής, ξενοφοβικής και φιλοφασιστικής βίας.



          tvxs.gr

          Πηγή Η Χρυσή Αυγή προκαλεί ξανά…


          Ποιὸς ἀγαπάει ἀληθινὰ σήμερα;

          ΕΡΩΤΗΣΗ: Πολὺ συχνὰ χρησιμοποιοῦμε τὴ λέξη ἀγάπη στὴν καθημερινή μας ζωή. Τί ἀκριβῶς ἐννοοῦμε;

          ΒΟΥΛΓΑΡΑΚΗΣ: Δὲν μπορεῖ κανεὶς ν’ ἀπαντήσει εὔκολα στὸ ἐρώτημά σας, γιατί δὲν νομίζω ὅτι ἀπὸ τὴν πλευρὰ τῶν ἀνθρώπων ὑπάρχει ἕνας ἑνιαῖος τρόπος ποὺ ἀντιλαμβάνονται τὴν ἀγάπη.

          Βλέπουμε συχνὰ νὰ χρησιμοποιεῖται ἡ λέξη μὲ τόσο διαφορετικὰ νοήματα. Ἀπὸ τὸ «κάνω ἀγάπη» ποὺ μπορεῖ νὰ δηλώνει ἀκόμη καὶ μία ἀνέραστη σωματικὴ ἐπαφή, ὥς τὴν ἀγάπη σὰν βαθειὰ κοινωνία ἑνὸς ζευγαριοῦ γερόντων, ἀπὸ τὴν ἀγάπη ποὺ ἔχει κίνητρο τὸ συμφέρον, ἔστω κι ἂν δὲν τὸ συνειδητοποιοῦμε, ὥς τὴν ἀγάπη ποὺ εἶναι ὁλοκληρωτικὴ ἀφοσίωση, ἀπὸ τὴν ἀγάπη στὸ Θεὸ γιὰ νὰ εἰσπράξουμε μία ἐλπίζομενη ἀνταπόδοση, ὥς τὴν ἀγάπη ποὺ εἶναι ἕνα καθολικὸ δόσιμο τοῦ ἑαυτοῦ μας σ’ Αὐτόν, ὑπάρχει τεράστια διαφορά.

          Συνήθως οἱ ἄνθρωποι συλλογιοῦνται, ζοῦν καὶ μιλοῦν γιὰ τὴν ἀγάπη, βλέποντας μόνο μία της πλευρά, δηλαδὴ μὲ τρόπο ἀποσπασματικό. Ἄλλοτε τὴ βιώνουν ἀρρωστημένα, σὲ μορφὲς ποὺ ἀνήκουν στὴν παθολογία της. Κάποτε, καὶ δὲν εἶναι αὐτὸ καθόλου σπάνιο, τὴ ζοῦν μέσα στὴν πλήρη ἄρνησή της, ποὺ δὲν εἶναι τὸ μίσος ὅπως συνήθως πιστεύουμε, ἀλλὰ ὁ ἐγωισμός.



          ΕΡΩΤ.: Σύμφωνα μὲ τὴ χριστιανικὴ θρησκεία, ποιὰ εἶναι ἡ σωστὴ ἔννοια τῆς ἀγάπης;



          ΒΟΥΛ: Ἡ χριστιανικὴ θρησκεία δέχεται ὅτι ἡ ἀγάπη εἶναι καθολικὸ φαινόμενο, ποὺ δὲν ἀπαντιέται μόνο στοὺς ἀνθρώπους, ἀλλὰ καὶ σ’ αὐτὰ τὰ ζῶα. Δέχεται ἀκόμη ὅτι ὁλόκληρο τὸ σύμπαν εἶναι δημιουργημένο ἀπὸ τὴν ἀγάπη καὶ ὅτι λειτουργεῖ, στὴν πιὸ βαθειά του δομή, σύμφωνα μὲ τοὺς νόμους της. Ἡ ἀγάπη εἶναι ὁ ἄξονας γύρω ἀπὸ τὸν ὁποῖο περιστρέφεται ὁλόκληρος ὁ κόσμος.

          Ἀκόμη καὶ τὸ κακό, ὅσο κι ἂν φανεῖ αὐτὸ ποὺ λέγω τολμηρό, ὑπακούει στὸ νόμο τῆς ἀγάπης. Κανεὶς δὲν κάνει τὸ κακὸ χωρὶς νὰ ἀποβλέπει στὸ προσωπικό του καλό, δηλαδὴ ἀπὸ μία κίνηση ἀγάπης γιὰ τὸν ἑαυτό του, ὅσο κι ἂν ἡ ἀγάπη αὐτὴ εἶναι διαστροφή.

          Ἡ χριστιανικὴ θρησκεία δέχεται, ὅτι τὸ ἀληθινὸ νόημα τῆς πραγματικῆς καὶ σωστῆς ἀγάπης βρίσκεται στὸ Θεό. Ὁ ἀπόστολος Ἰωάννης τὸ λέγει αὐτό, ὅταν σὲ μία ἐπιστολὴ του γράφει: «Ὁ Θεὸς ἀγάπη ἐστὶ» (Α’ Ἰωαν. Δ’ 8). Ἡ ἴδια ἡ οὐσία τοῦ Θεοῦ εἶναι ἡ ἀγάπη.

          Ἡ ἀγάπη αὐτὴ τοῦ Θεοῦ φανερώθηκε καὶ φανερώνεται μὲ πολλοὺς τρόπους. Ὁ πιὸ μεγαλειώδης εἶναι ἡ ἀπόφασή Του νὰ στείλει τὸν Υἱόν του στὴ γῆ, ποὺ γίνεται ἄνθρωπος ὅπως καὶ μεῖς, θυσιάζεται, μὲ μοναδικὸ σκοπὸ νὰ σώσει ὅλους τους ἀνθρώπους. Αὐτὴ ἡ ἀνεπανάληπτη χειρονομία τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ μᾶς διδάσκει, ὅτι ἡ ἀγάπη, στὸ πιὸ βαθύ της νόημα, εἶναι μία ἄρνηση τοῦ ἑαυτοῦ μας, μία πορεία πρὸς τὸν ἄλλο.



          ΕΡΩΤ.: Θὰ λέγαμε, λοιπόν, πὼς ἡ δυσκολία στὴν ἐπικοινωνία μεταξὺ τῶν ἀνθρώπων, ποὺ τὴν αἰσθανόμαστε τόσο ἔντονα, ἔχει σχέση μὲ τὴν ἔλλειψη χριστιανικῆς ἀγάπης;



          BΟΥΛ.: Δὲν ἔχω καμμιὰ ἀμφιβολία πάνω σ’ αὐτό. Ἡ ἔλλειψη ἀγάπης ἤ καλύτερα ἡ διαστροφή της, ποὺ εἶναι ὁ ἐγωισμός, εἶναι ἡ αἰτία τοῦ κακού. Ὁ ἐγωισμὸς εἶναι μία μορφὴ ἀγάπης μὲ ἀνάδρομη κατεύθυνση. Ἀντὶ νὰ πορεύεται πρὸς τὸν ἄλλο, ἀναδιπλώνεται στὸν ἑαυτό της. Ἀντὶ νὰ ὁδηγεῖται σὲ μία ἕνωση μὲ τὸν ἄλλο, καταλήγει στὴ διάστροφη μορφή της, τὴν αὐτοένωση, δηλαδὴ τὴ μόνωση. Ἀντὶ ὁ ἄνθρωπος νὰ προσφέρεται στὸν ἄλλο γιὰ νὰ χαρεῖ μαζί του τὴν ὀμορφιὰ τῆς ἐπικοινωνίας, ἐκμεταλλεύεται τὸν ἄλλο γιὰ νὰ φτάσει στὴν πλήρη διάσπαση καὶ στὴ μοναξιά.

          Πολὺ φοβοῦμαι, ὅτι αὐτὴ ἡ μοναξιὰ εἶναι ἡ ἀρρώστια τοῦ αἰώνα μας, τὸ μεγάλο τίμημα ποὺ πληρώνουμε γιατί ἀρνηθήκαμε τὴ χριστιανικὴ ἀγάπη. Κάτι ἐκκλησιαστικὰ κείμενα περιγράφουν τὴν κόλαση σὰν ἕνα τόπο ποὺ οἱ ἄνθρωποι θὰ εἶναι μαζί, ἀλλὰ θὰ στέκονται πλάτη μὲ πλάτη, δηλαδὴ δὲν θὰ μποροῦν νὰ κυττάζονται στὸ πρόσωπο, δὲν θὰ μποροῦν νὰ ἐπικοινωνοῦν. Πολὺ φοβοῦμαι ὅτι ἡ μορφὴ αὐτῆς τῆς κολάσεως δὲν μᾶς εἶναι ἄγνωστη.



          ΕΡΩΤ.: Ποιὰ εἶναι ἡ σχέση μεταξὺ ἀγάπης καὶ εὐτυχίας;



          BOΥΛ.: Ἡ καθημερινή μας πείρα μᾶς μιλάει γι’ αὐτό. Ὅσοι, γιὰ κάποιο λόγο νοιώθουν τὸ ὄμορφο αὐτὸ συναίσθημα, καὶ ἔρχονται ἀρκετὲς στιγμὲς ποὺ σχεδὸν ὅλοι τὸ νοιώθουμε εἴτε στὸν ἀληθινὸ ἔρωτα, εἴτε στὴ μητρότητα, εἴτε στὴν πραγματικὴ φιλία, ξέρουμε ὅτι μᾶς γεμίζει χαρά. Κι εἶναι φυσικὸ αὐτὸ γιατί ὁ ἄνθρωπος στὴν οὐσία του εἶναι πλασμένος νὰ ἐπικοινωνεῖ κι ἡ ἀληθινὴ ἐπικοινωνία γίνεται, ὅπως εἴδαμε, μόνο μὲ τὴν ἀγάπη.

          Ἡ ἀγάπη σοῦ σπάει τὰ δεσμὰ τῆς μοναξιᾶς ὅπου σ’ ἔκλεισε ὁ ἐγωισμός, σὲ κάνει νὰ λειτουργεῖς καὶ πάλι σωστά, σύμφωνα μὲ τὸν ἀληθινὸ προορισμό σου, σὲ φέρνει σὲ ταυτότητα μὲ τὸν ἀληθινό σου ἑαυτό.

          Κάθε ὅμως μηχάνημα ἤ κάθε ὄργανο ποὺ λειτουργεῖ σωστὰ καὶ σύμφωνα μὲ τὸν προορισμὸ του εἶναι γαλήνιο. Ἡ γαλήνη αὐτὴ στὸν ἄνθρωπο δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο παρὰ ἡ εὐτυχία. Κι ἐδῶ πρέπει νὰ προσθέσουμε κάτι ἄλλο. Ὅσο ἡ ἀγάπη αὐτὴ ξεμακραίνει ἀπὸ τὸν ἐγωισμό, ὅσο, δηλαδή, γίνεται πιὸ σωστὴ καὶ πιὸ ἀληθινή, τόσο πιὸ ὁλοκληρωτικὰ ζεῖ ὁ ἄνθρωπος τὴν εὐτυχία.



          ΕΡΩΤ.; Μπορεῖτε νὰ μᾶς ἀναφέρετε ἕνα παράδειγμα χριστιανικῆς ἀγάπης;



          BOYΛ.: Τὰ παραδείγματα εἶναι ἄφθονα, ἔτσι ποὺ νὰ μὴν ξέρει κανεὶς πιὸ νὰ πρωτοδιαλέξει. Προτιμῶ, χωρὶς νὰ φύγω ἀπὸ τὸ ἐρώτημά σας, νὰ σᾶς πῶ ὅτι καὶ σ’ αὐτὴ τὴ χριστιανικὴ ἀγάπη ὑπάρχουν σκαλοπάτια, φέρνω ἕνα παράδειγμα ἀπὸ τὴ διδασκαλία ἑνὸς ἁγίου, ποὺ προχώρησε πολὺ στὴν ἀγάπη. Ξέρω ὅτι τὰ λεγόμενά του πολλοὺς θὰ ξαφνιάσουν, ἄλλους θὰ ἀναστατώσουν κι ἄλλους θὰ ἐξοργίσουν. Εἶναι ὅμως ταυτόχρονα σίγουρο, ὅτι πολλοὺς ἄλλους θὰ τοὺς ὑποψιάσουν, τὸ λιγότερο, γιὰ τὸ πόσο μακριὰ μπορεῖ νὰ φτάσει κανεὶς μὲ τὴν ἀγάπη.

          Λέγει. λοιπόν, ὁ ἅγιος Δωρόθεος γιὰ τὶς διαφορετικὲς περιπτώσεις συμπεριφορᾶς μὲ ἀγάπη ἀπέναντι σὲ μία προσβολή, ποὺ γίνεται σ’ ἕναν ἄνθρωπο.

          Ὁ πρῶτος δὲν θέλει νὰ ἀντιμιλήσει, ἀλλὰ ἡ συνήθεια τὸν παρασύρει.

          Ἕνας ἄλλος μὲ περισσότερη ἀγάπη ἀγωνίζεται νὰ μὴν πεῖ τίποτε, ἀλλὰ στενοχωριέται γιὰ τὴν προσβολή.

          Ἄλλος πιὸ τέλειος δὲν στενοχωριέται γιὰ τὴν προσβολὴ ἀλλὰ γιατί δὲν μπορεῖ νὰ τὴν ὑποφέρει.

          Ἄλλος πάλι δὲν προσέχει τὴν προσβολή, ἀλλὰ λυπᾶται γιὰ τὴν ταραχὴ τοῦ ἄλλου.

          Τέλος ἕνας ἀκόμη πιὸ προχωρημένος στὴν ἀγάπη ἀναζητεῖ νὰ βρεῖ μέσα του τὸ ποσοστὸ τῆς εὐθύνης του γιὰ τὴν ταραχὴ ποὺ δοκιμάζει αὐτὸς ποὺ τὸν πρόσβαλε.



          ΕΡΩΤ.: Κι ὅμως πολλὲς φορὲς ἀκοῦμε νὰ λένε ὅτι ἡ χριστιανικὴ ἀγάπη εἶναι μία ἀδυναμία.



          BOYΛ: Τὸ ἔχω κι ἐγὼ ἀκουστά, ἀλλὰ δὲν συμφωνῶ. Εἶναι δυνατὸ νὰ χαρακτηρίζουμε ὡς ἀδυναμία τὴ σωστὴ λειτουργία ἑνὸς ὀργάνου; Κατὰ τὸν ἴδιο τρόπο, δὲν μπορεῖ νὰ εἶναι ἀδυναμία τὸ νὰ ζεῖ ὁ ἄνθρωπος σύμφωνα μὲ τὸν προορισμό του.

          Ἀντίθετα, ἀδυναμία εἶναι ἡ δυσλειτουργία, μὲ ἄλλα λόγια τὸ ἄγχος, ποὺ φέρνει μὲ τὴ σειρὰ του τὰ δῶρα τοῦ σημερινοῦ μας ἀνέραστου πολιτισμοῦ, δηλαδὴ τὶς ψυχώσεις καὶ τὶς νευρώσεις.

          Ἐκεῖνος ποὺ ἀγαπᾶ δὲν εἶναι τὸ θύμα. Ἡ ἀληθινὴ ἀγάπη δὲν εἶναι μία συνεχὴς ὑποχώρηση. Ἡ ἀγάπη εἶναι μία βαθειὰ δύναμη, ποὺ πηγάζει ἀπὸ μία ἐσωτερικὴ ἰσορροπία.

          Ἡ δύναμη αὐτῆς τῆς ἀγάπης σοῦ διώχνει τὸ φόβο ἀπὸ τὴ ζωή σου.

          Ἔχεις δεῖ κανένα νὰ φοβᾶται αὐτὸν ποὺ ἀγαπᾶ;

          Ἡ ἀγάπη σου δίνει ἀκόμα μία εὐεργετικὴ ὑπεροχή. Αὐτὸ σὲ ἀπαλλάσσει ἀπὸ τὴν εὐθιξία, ποὺ εἶναι τόσο συνηθισμένο φαινόμενο στοὺς ἀδύνατους.



          ΕΡΩΤ.: Θὰ λέγαμε ὅτι τὸ συναίσθημα τῆς ἀγάπης ἐκφράζεται εὐκολώτερα καὶ πιὸ ὁλοκληρωμένα στὸν ἔρωτα;



          ΒΟΥΛ.: Ὅσο κι ἂν μπορεῖ νὰ σᾶς ξαφνιάσει αὐτὸ ποὺ θὰ πῶ, εἶναι πάντως ἀλήθεια ὅτι στὰ συγγράμματα τῶν ἀρχαίων ἐκκλησιαστικῶν συγγραφέων χρησιμοποιεῖται πολὺ συχνὰ ἡ λέξη ἔρωτας ἀντὶ γιὰ τὴ λέξη ἀγάπη. Ἕνας μεγάλος ἀσκητής, ὁ ἅγιος Ἰωάννης τῆς Κλίμακας, ἔφτασε νὰ πεῖ (καὶ δὲν εἶναι μόνο αὐτὸς ποὺ τὸ εἶπε), ὅτι ἡ ἀληθινὴ ἀγάπη στὸ Θεὸ πρέπει νὰ μοιάζει μὲ τὴν μανιασμένη ἀγάπη τοῦ ἐραστῆ γιὰ τὴν ἐρωμένη του.

          Ταυτόχρονα, ὅμως οἱ ἴδιοι συγγραφεῖς διακρίνουν τὸν ἔρωτα ἀπὸ τὴν ἀγάπη. Ὁ ἔρωτας ἀναφέρεται καὶ ἀφορᾶ δύο πρόσωπα, ἐνῶ ἡ ἀγάπη εἶναι κάτι πολὺ πιὸ γενικό. Ἄν, συνήθως, χρησιμοποιοῦμε τὸν ἔρωτα γιὰ νὰ πάρουμε μία εἰκόνα τῆς ἀγάπης, εἶναι ἐξίσου ἀλήθεια, ὅτι ὁ ἔρωτας εἶναι στὴν οὐσία του κάτι τὸ πιὸ μερικὸ ἀπὸ τὴν ἀγάπη, ὄχι μόνο σὲ ἔκταση, ἀλλὰ καὶ σὲ ποιότητα.

          Πολλὲς φορὲς στὸν ἔρωτα ἀγαπᾶμε ἀποσπασματικά. Ὁ ἔρωτας δὲν μπορεῖ νὰ καλύψει ὅλες τὶς περιπτώσεις ἀγάπης, ὅπως τὸν γεμάτο ἀμοιβαία ἀφοσίωση δεσμὸ ἑνὸς γεροντικοῦ ζευγαριοῦ, τὴν ἁπαλὴ ἐμπιστοσύνη τοῦ μικροῦ παιδιοῦ στοὺς γονεῖς του, τὴν ὄμορφη σχέση ποὺ δημιουργεῖ ἡ φιλία.

          Μεγάλο πράγμα ὁ ἔρωτας στὴ στεγνὴ ἀπὸ συναισθήματα ἐποχή μας, δὲν νομίζω, ὅμως, ὅτι μπορεῖ νὰ φτάσει τὴν ὀμορφιὰ καὶ τὸ πλάτος τῆς ἀγάπης.



          ΕΡΩΤ.: Εἶναι δυνατὸ νὰ λέμε ὅτι ἀγαπᾶμε ἕνα μόνο πρόσωπο καὶ ν’ ἀδιαφοροῦμε γιὰ τοὺς ὑπόλοιπους ἀνθρώπους;



          BOYΛ.: Τί θὰ λέγατε γιὰ ἕνα γιὸ ποὺ ἀγαπᾶ τὴ μητέρα του ὥστε νὰ μὴν ἔχει μάτια νὰ δεῖ μία κοπέλλα; Δὲν ἔχει ἡ στάση του αὐτὴ κάτι τὸ ἄρρωστο; Τί θὰ λέγατε πάλι γιὰ ἕνα ἀντρόγυνο, ποὺ τόσο πολὺ ἀγαπιέται, ὥστε νὰ ἀρνιέται νὰ γεννήσει παιδιά, μήπως τοὺς πάρουν μέρος ἀπὸ τὴν μεταξύ τους ἀγάπη; Ὅταν ἡ ἀγάπη κλείνεται καὶ δὲν προσφέρεται πιὸ πέρα, χάνει τὴν ὀξυγόνωσή της καὶ μαραζώνει.

          Εἶναι, κατὰ βάθος, ἕνας ὁμαδικὸς ἐγωισμός, ποὺ δὲν μένει στὸ τέλος δίχως συνέπειες γι’ αὐτὴ τὴν ἴδια τὴν ἀγάπη. Ἀκόμα κι αὐτὴ ἡ ἀγάπη στὸ Θεό, ὅταν ἀποκλείει τοὺς ἄλλους, εἶναι ἀπόλυτα ἀπαράδεκτη.

          Μά, θὰ μοῦ πεῖτε, μπορῶ νὰ ἀγαπῶ ὅλους τους ἀνθρώπους; Κι ἐγώ, μὲ τὴ σειρά μου, θὰ ἔλεγα ὅτι, ὅταν ἕνας μπορέσει νὰ ἀγαπήσει σωστὰ κι ἀληθινὰ ἕναν ἄλλο, ἀνακαλύπτει μέσα του ὅτι, αὐτόματα, ἀγαπάει ὅλον τὸν κόσμο.

          Τὴν ἀλήθεια αὐτὴ διαπιστώνουμε ἀκόμα καὶ στὸν ἔρωτα. Ὅταν ἡ ψυχὴ τραγουδάει, τὰ μάτια βλέπουν ὅλο τὸν κόσμο διαφορετικά. Μὲ τὸ νὰ λέμε, ὅμως ὅτι ἀγαπᾶμε ὅλους τους ἀνθρώπους, δὲν σημαίνει πὼς πρέπει νὰ φορτωθοῦμε ἐπάνω μας τὴν εὐθύνη γιὰ ὅλους.

          Ἀρκεῖ ἀκόμα ἕνα κάποιο χαμόγελο, ἕνας ζεστὸς λόγος, ἕνας πρόσχαρος χαιρετισμός, δύο κουβέντες παρηγοριᾶς, μία διάθεση νὰ δώσουμε λίγη προσοχὴ στὸν ἄλλο, μία προθυμία νὰ τὸν ἀκούσουμε, μία στάση φιλικὴ σὲ στιγμὲς ἐντάσεως καὶ ἐκνευρισμοῦ, λίγη περισσότερη ὑπομονὴ ἡ κατανόηση καὶ τόσα ἄλλα.



          ΕΡΩΤ.: Ποῦ ὀφείλεται τὸ ὅτι πολλοὶ ἀπὸ μᾶς δὲν μποροῦν νὰ νοιώσουν αὐτὸ τὸ συναίσθημα;



          BOYΛ.: Ἀπὸ ὅσα εἴπαμε πιὸ πάνω, θὰ μποροῦσε νὰ δοθεῖ σὰν ἀπάντηση ὅτι δὲν νοιώθουμε τὴν ἀγάπη, γιατί δουλεύουμε στὸν ἐγωισμό. Ἀλλὰ ἡ ἀπάντηση αὐτὴ εἶναι μία ἁπλὴ μετάθεση τοῦ ἐρωτήματος.

          Γιατί τότε εἴμαστε ἐγωιστές;

          Φοβοῦμαι ὅτι, γιὰ τὴν ἔκταση ποὺ ἔχει πάρει ὁ ἐγωισμὸς σήμερα, φταίει κατὰ ἕνα μεγάλο μέρος, ἡ ἐποχή μας. Ἐνῶ σήμερα ἔχουμε δώσει τόση ἀξία στὸν ἄνθρωπο, στὶς προσωπικές μας σχέσεις, ἔχει μειωθεῖ ἡ πίστη μας σ’ αὐτόν. Οἱ ἄνθρωποι μᾶς ἀπογοητεύουν. Δὲν τοὺς ἐμπιστευόμαστε. Ἔτσι, κλεινόμαστε ὁλοένα καὶ περισσότερο στὸν ἑαυτό μας.

          Ἐμπιστευόμαστε ὁλοένα καὶ περισσότερο στὶς δυνάμεις μας. Εἶναι βαρὺς ὁ κλῆρος τοῦ σημερινοῦ ἀνθρώπου νὰ ἐξαρτᾶ τὰ πάντα ἀπὸ τὸν ἑαυτό του.

          Γιατί, ὅμως, χάσαμε τὴν πίστη μας στὸν ἄνθρωπο;

          Προσωπικὰ δὲν ἔχω ἀμφιβολία, ὅτι αὐτὸ ὀφείλεται στὸ γεγονὸς ὅτι χάσαμε τὴν πίστη μας στὸ Θεό. Σκεφθεῖτε γιὰ λίγο αὐτὸ ποὺ σᾶς λέω. Ἡ ἀπιστία ἤ ἡ ἀμφιβολία βαραίνει πάνω στὴν ὕπαρξή μας. Μᾶς ἀποδυναμώνει τὴν ἐλπίδα. Μᾶς ἀφαιρεῖ τὴ δυνατότητα νὰ χαλαρώσουμε. Εἴμαστε σφιγμένοι. Ἀφοῦ δὲν ἔχουμε κάποιον νὰ ἐνδιαφέρεται γιά μᾶς, αὐτόματα τὸ συναίσθημα τῆς αὐτοσυντηρήσεως μεγαλώνει. Προσπαθοῦμε, στὴν ἀπελπισία μας, νὰ κρατηθοῦμε ἀπ’ ὅ,τι βροῦμε.



          ΕΡΩΤ.: Πῶς μποροῦμε νὰ αἰσθανθοῦμε ἀγάπη γιὰ τὸν ἄλλο; Εἶναι κάτι ποὺ ὑπάρχει ἔμφυτο σὲ ὁρισμένους ἤ μπορεῖ νὰ καλλιεργηθεῖ;



          BOYΛ.: Ἡ ἀγάπη δὲν εἶναι προνόμιο ὁρισμένων. Εἶναι κάτι ἔμφυτο στὸν ἄνθρωπο. Ἁπλὴ ἀπόδειξη εἶναι τὸ γεγονὸς ὅτι ὅλοι μας, ἀνεξαιρέτως, ἀπὸ τὴ μία μεριὰ πικραινόμαστε βαθιά, ὅταν δὲν μᾶς ἀγαποῦν καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη, ἐπιθυμοῦμε ζωηρὰ νὰ μᾶς προσφέρουν ἀγάπη.

          Ἡ δυσκολία εἶναι νὰ τὴν δείξουμε κι ἐμεῖς. Ἔχω ἀκούσει ἀρκετοὺς νὰ λένε ὅτι «θὰ παντρευτῶ ἀπὸ ἀγάπη κι ὅσο αὐτὴ ὑπάρχει, θὰ κρατήσω τὸ δεσμό μου». Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ παίρνουν, δυστυχῶς τὴν ἀγάπη σὰν κάτι δεδομένο, ποὺ ὑπάρχει ἤ δὲν ὑπάρχει, κι ὄχι σὰν κάτι ποὺ σὲ καλεῖ νὰ τὸ φροντίσεις, νὰ τὸ καλλιεργήσεις καὶ νὰ τὸ ἀναπτύξεις.

          Ἄν, ὅμως, ἡ ἀγάπη ἔχει ἄμεση σχέση μὲ τὴν εὐτυχία μας, καὶ εἴδαμε ὅτι ἔτσι εἶναι, τότε ἀξίζει τὸν κόπο νὰ παλαίψουμε γι’ αὐτήν. Πρέπει, ὅμως στὴν προσπάθειά μας, νὰ ξεκινήσουμε σωστά. Ὅπως σὲ κάθε ἀγώνα, ἔτσι καὶ σ’ αὐτὸν χρειάζεται μία τεχνική. Πρέπει πρῶτα ἀπ’ ὅλα, νὰ πιστέψουμε ὅτι ἡ ἀγάπη μᾶς συμφέρει.

          Ἀμφιβάλλουμε γι’αὐτό;

          Ἂς κάνουμε μία δοκιμή. Ἂς χαλαρώσουμε γιὰ λίγο κι ἂς δείξουμε ἀγάπη. Τὶς περισσότερες φορὲς θὰ τὴν εἰσπράξουμε. Θὰ βροῦμε ἀνταπόκριση. Παρατηροῦμε ἔτσι, ὅτι ὁ κόσμος δὲν εἶναι τόσο κακός, ὅσο φανταζόμαστε. Διαπιστώνουμε ὅτι ἔχει ἀκόμα εὐαισθησία. Ἂν συνεχίσουμε τὸ πείραμα θὰ δοῦμε σιγὰ-σιγὰ ὅτι οἱ ἄνθρωποι δὲν ἀλλάζουν γύρω μας. Στὴν πραγματικότητα, ἔχουμε ἀλλάξει ἐμεῖς.

          Θέλουμε νὰ προχωρήσουμε πρὸς τὴν κατεύθυνση αὐτή;

          Πρέπει τότε νὰ στρέψουμε τὴν φροντίδα μας μέσα στὸν ἑαυτό μας, γιὰ νὰ καλυτερέψουμε τὴν ποιότητα τῆς ἀγάπης μας. Κι αὐτὸ θὰ γίνεται ὅσο πιὸ πολὺ ἀπομακρυνόμαστε ἀπὸ τὸν ἐγωισμό.

          Ἀπὸ δῶ καὶ πέρα χρειάζεται ἡ ἄσκηση. Κι ἄσκηση δύσκολη, ἀλλὰ καὶ εὐχάριστη. Τὸ πόσο θὰ τραβήξει ἡ ἄσκηση αὐτὴ ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὸ στόχο ποὺ βάζουμε καὶ ἀπὸ τὴν πίστη μας στὴν ἀξία τῆς ἀγάπης. Καὶ στὴν ἄσκησή μας γιὰ τὴν ἀγάπη ἔχουμε Κάποιον, ποὺ εἶναι πρόθυμος νὰ μᾶς βοηθήσει.

          Εἶναι Αὐτός, ποὺ τὴν ἔζησε στὴν τέλειά της μορφὴ καὶ μᾶς τὴ δίδαξε μὲ τόσους τρόπους, ἕνας ἀπὸ τοὺς ὁποίους εἶναι τὸ ἀνέβασμά Του πάνω στὸ σταυρό.


          Συνέντευξη του Καθηγητὴ Ἠλία Βουλγαράκη



          ΠηγήpointfromviewΠηγή Ποιὸς ἀγαπάει ἀληθινὰ σήμερα;