22 March, 2019
Home / Διαφορα (Page 385)












Κ. Καζάκος, Στ. Ληναίος και Λ. Λαζόπουλος μιλούν για τις μέρες εκείνες…

Σαράντα πέντε χρόνια πέρασαν από τον ηρωικό ξεσηκωμό της νεολαίας το Νοέμβρη του 1973, από τα ξημερώματα εκείνου του Σαββάτου στις 17, που οι φοιτητές στο Πολυτεχνείο βάζοντας το σώμα τους μπροστά στο τανκ…
έγραψαν μία από τις κορυφαίες στιγμές της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας.

Η αντίσταση απέναντι στη χούντα των συνταγματαρχών, ο ξεσηκωμός του Πολυτεχνείου για Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία αποτελούν πολύτιμη πηγή γνώσης, έμπνευσης και παραδειγματισμού για τους αγώνες του σήμερα και του αύριο.

Από αυτόν τον αγώνα δεν μπορούσε να απουσιάζει η Τέχνη και ειδικότερα το θέατρο, με τους σπουδαίους Έλληνες θεατρικούς συγγραφείς και ηθοποιούς να «περνούν» μέσα από τις παραστάσεις τους κρυμμένα μηνύματα.

Το Αθηναϊκό – Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων με αφορμή τη συμπλήρωση 45 χρόνων από την εξέγερση του Πολυτεχνείου επιστρέφει στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη εκείνων των ημερών, «περπατάει» στα ίχνη της ιστορίας μαζί με αυτούς που την έζησαν, την αποτύπωσαν αλλά και με όσους εμπνεύστηκαν από αυτήν.

Μίλησε με ανθρώπους του θεάτρου που «πρωταγωνίστησαν» εκείνη την εποχή, αλλά και με γνώστες της ιστορίας. Παράλληλα κάνει μία ιστορική αναδρομή στη βιβλιογραφία από την εποχή της δικτατορίας έως τα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης αλλά και στα πρωτοσέλιδα των ξένων εφημερίδων εκείνης της περιόδου.

Κ. Καζάκος, Στ. Ληναίος και Λ. Λαζόπουλος στο ΑΠΕ-ΜΠΕ: Ήταν μέρες δύσκολες, αλλά και ηρωικές

Η λογοκρισία γενικά, αλλά και ειδικά στο θέατρο, ήταν στην ημερήσια διάταξη κατά τη διάρκεια της χούντας των συνταγματαρχών. Από την αρχή της επιβολής της, ωστόσο, οι θεατράνθρωποι δεν έκατσαν με σταυρωμένα τα χέρια. Κινητοποιήθηκαν πολλαπλώς, είτε βρίσκοντας τρόπους για να περάσουν αντιχουντικά μηνύματα και να επικοινωνήσουν με τον κόσμο είτε, όταν έφτασαν οι μέρες της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, να βοηθήσουν έμπρακτα τους φοιτητές προσφέροντάς τους τρόφιμα και φάρμακα, αλλά και οργανώνοντας κάτι ακόμα μεγαλύτερο, μια απεργία συμπαράστασης.

«Ήταν ημέρες δύσκολες, αλλά και ηρωικές», θυμούνται ο Κώστας Καζάκος και ο Στέφανος Ληναίος οι οποίοι μίλησαν στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων.

Το ΑΠΕ-ΜΠΕ απευθύνθηκε στους δυο ηθοποιούς -και θιασάρχες της περιόδου-, οι οποίοι μοιράστηκαν τις δυνατές εμπειρίες τους από τα γεγονότα της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, αλλά και γενικά από όλη την Επταετία που κυριαρχούσε η λογοκρισία.

Ο πρώτος, μεταξύ άλλων, σημάδεψε το θέατρο και τα γεγονότα της περιόδου, όταν με την αείμνηστη Τζένη Καρέζη και το θίασό τους ανέβασαν, λίγους μήνες πριν, αλλά και μετά την εξέγερση του Πολυτεχνείου, τη θρυλική παράσταση του Ιάκωβου Καμπανέλλη «Το μεγάλο μας τσίρκο». Ο Στ. Ληναίος, που μαζί με τη σύζυγό του Έλλη Φωτίου αντέδρασαν αυτομάτως με την επιβολή της χούντας, αισθάνθηκαν επίσης την καταπίεση, όταν τα έργα που ανέβαζαν, μεταξύ των οποίων «Οι κλειδοκράτορες» του Μίλαν Κούντερα, απαγορεύτηκαν από την επιτροπή λογοκρισίας της χούντας.

Το ΑΠΕ-ΜΠΕ μίλησε και με τον Λάκη Λαζόπουλο, ο οποίος μπορεί τις ημέρες του Πολυτεχνείου να ήταν έφηβος ήταν όμως τα γεγονότα και η παράσταση το «Μεγάλο μας Τσίρκο» που τον οδήγησαν στο θέατρο.

Κώστας Καζάκος: «Όλο το θέατρο, ανεξαρτήτως παρατάξεων, έψαχνε, να βρει τρόπους να επικοινωνήσει με τον κόσμο»

«Το θέατρο πάντα κινητοποιείται όταν φιμώνεται. Είναι επίκαιρη τέχνη, δεν είναι όπως η ζωγραφική, η ποίηση ή η μουσική. Ψάχνει να βρει τρόπους να επικοινωνήσει με τον κόσμο επάνω στα ζωντανά προβλήματα που ζει ο τόπος εκείνη την ώρα και παρεμβαίνει», δηλώνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, ο γνωστός ηθοποιός και συνεχίζει: «Την περίοδο της δικτατορίας, δημιουργήθηκαν οργανώσεις, κινήματα… Όλο το θέατρο, ανεξαρτήτως παρατάξεων σχεδόν, έψαχνε, προς τιμήν του, να βρει τρόπους να επικοινωνήσει με τον κόσμο. Άρχισαν να βρίσκουν έργα κάποιων προοδευτικών συγγραφέων, άλλαζαν τίτλους, όπως συνέβαινε και στην Κατοχή. Τότε, ήθελε να ανεβάσει ο Κουν ένα αμερικάνικο έργο και δεν το πέρναγε η λογοκρισία στην Κομαντατούρα επειδή ήταν αμερικάνικο. Έβαζαν ένα ισπανικό όνομα, επειδή στην Ισπανία ήταν φασισμός, ο Φράνκο, και το πέρναγαν. Γίνονταν τέτοια κόλπα».

Τα κόλπα αυτά γενικεύτηκαν την εποχή της χούντας. Και ο κ. Καζάκος έχει πολλές ιστορίες να αφηγηθεί ως προς αυτά:

«Μια φορά, το 1969, ανεβάσαμε μια γαλλική κωμωδία, το «Κυρία δεν με μέλλει» του Σαρντού, που αναφέρεται στα χρόνια της Γαλλικής Επανάστασης και εξελίσσεται στα σαλόνια του Ναπολέοντα. Είναι μια καταπληκτική κωμωδία κι ένας από τους καλύτερους ρόλους που είχε παίξει η Τζένη. Μας έδωσε την ευκαιρία λοιπόν εκτός έργου -αυτές ήταν οι πονηριές- και φτιάξαμε στο Θέατρο Διάνα, στην Ιπποκράτους, μια αυλαία ολόκληρη, που ζωγραφίσαμε με τον σκηνογράφο Γιάννη Καρύδη, και βάλαμε πάνω τη Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου της Γαλλικής Επανάστασης. Μέχρι να αρχίσει το έργο, μια ώρα τουλάχιστον, η αυλαία έκανε τη δική της παράσταση. Ξεσηκωνόταν ο κόσμος, ήταν τρομερές οι αντιδράσεις. Οι άνθρωποι έπιαναν αμέσως το υπονοούμενο. Το έργο ήταν μια πολύ ωραία κωμωδία αλλά δεν είχε καμία σχέση με τα δικά μας. Έγιναν τότε προσπάθειες από το υπουργείο Τύπου για να το κατεβάσουμε. Μας έλεγαν «κατεβάστε την αυλαία, θα κλείσουμε το θέατρο «. Κι εγώ τους έλεγα, «Τι; Θα λογοκρίνουμε τη Γαλλική Επανάσταση, η οποία έφερε την αστική τάξη στην εξουσία; «. Ήρθαν δυο – τρεις φορές, δεν κάναμε τίποτα εμείς. Χαμός γινόταν».

Μετά ήρθε ένα άλλο έργο. «Ήταν γύρω στο 1970. Ο Καμπανέλλης προσπαθούσε να γράψει ένα έργο γι’ αυτά που συνέβαιναν. Βρήκαμε μια ιδέα, μετά από πολλά ξενύχτια που τραβήξαμε τότε. Ήταν σαν να είμαστε μια παράνομη οργάνωση. Έπεσε λοιπόν η ιδέα να γράψει ένα έργο για την Ασπασία και τον Περικλή, με σκοπό να ακουστεί από τη σκηνή ο Επιτάφιος του Θουκυδίδη, που εκφώνησε ο Περικλής για τα θύματα του Πελοποννησιακού Πολέμου. Ένα συγκλονιστικό κείμενο, να σου σηκώνεται η τρίχα. Το φτιάξαμε, ήταν ατελές, δεν το θεωρούσε έργο ο Καμπανέλλης, δεν το έχει περιλάβει ούτε στα άπαντά του. Μεγάλη παράσταση, πολύς κόσμος, αλλά όταν ακούγανε τον Επιτάφιο επί σκηνής, γινόταν χαμός από κάτω. Ο κόσμος ερχόταν να ακούσει το κείμενο αυτό. Επικοινωνήσαμε δηλαδή μαζί του, με αυτόν τον τρόπο. Βέβαια, δεχόμασταν αφόρητες πιέσεις, όλο μας καλούσαν στην ΚΥΠ στην Μπουμπουλίνας. Τους λέγαμε, «τι να κόψουμε; τον Περικλή; » Ήμασταν καλυμμένοι πίσω από τον Περικλή και τον Θουκυδίδη», διηγείται στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο ηθοποιός.

«Το μεγάλο μας τσίρκο»

Η συζήτηση συνεχίζεται για την παράσταση που άφησε εποχή. «Το 1972, λοιπόν, ωρίμασαν τα πράγματα και έπεσε η ιδέα να φτιάξουμε ένα σπονδυλωτό έργο, που να είναι ένα πανόραμα της ελληνικής ιστορίας. Ο Καμπανέλλης σκέφτηκε ότι η Ελλάδα είναι σαν τον Κρόνο που έτρωγε τα παιδιά του. Και απάνω εκεί, κουβέντα στην κουβέντα, ξεκίνησε να γράφει ένα σπονδυλωτό, ιστορικό έργο, σε επεισόδια, ξεκινώντας από τους Μακεδόνες και τον Φίλιππο και φτάνοντας ως την Κατοχή», λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ και συνεχίζει…

…»Έγραφε πέντε επεισόδια, τα πήγαινα στη λογοκρισία, μου άφηναν μισό. Έγραφε 10 επεισόδια, τα πήγαινα, μου άφηναν δύο. Τα άλλα τα πέταγαν. Κι έπρεπε να φτιάξουμε 10-12 επεισόδια για να μπορέσουμε να έχουμε ένα έργο. Είχαμε πάρει ένα τεράστιο θέατρο τότε για την παράσταση, το Αθήναιον στην Πατησίων, απέναντι από το Μουσείο, που χώραγε 1.500 ανθρώπους. Τελικά καταφέραμε και μαζέψαμε κάποια επεισόδια. Αυτοί τα έβλεπαν λίγα – λίγα, δεν είχαν πιάσει πού πάει το πράγμα. Στο τέλος όμως «είδαν» την πονηριά και, είπαν, «θα μας φέρετε όλα τα επεισόδια που έχετε επιλέξει για να το δούμε ως έργο «. Εκεί, είπαμε, μπλέξαμε. Πιάσαμε λοιπόν και ανακατέψαμε τα επεισόδια. Τα πήγα στη λογοκρισία στη Ζαλοκώστα, που ήταν το υπουργείο Τύπου. Και τα πήγα χρονικά ανακατεμένα. Δεν καταλάβαινες τίποτα. Εκεί, είχαν κι έναν θεατρικό συγγραφέα -συγγραφέας δηλαδή δεν υπήρξε ποτέ, αλλά έγραφε έργα. Και μου λέει, όταν μου δώσανε πίσω το κείμενο, «τι μ***ς έγραψε ο Καμπανέλλης, θα καταστραφείτε. Το έργο δεν λέει τίποτα «. «Τι να κάνουμε», του λέω, «δεν έχουμε άλλη λύση, θα κοιτάξουμε να το σουλουπώσουμε όσο μπορέσουμε «. «Έλα ρε παιδί μου «, μου λέει, «έχω 30 έργα στο σπίτι να σου δώσω ένα να κάνεις ουρές!»».

»Τελικά, φτιάξαμε τον θίασο -ήταν ο Παπαγιαννόπουλος, ο Ξυλούρης, ο Ξαρχάκος με την ορχήστρα, 10 άριστοι οργανοπαίκτες, κι άλλοι 42 ηθοποιοί, συνολικά 54 άνθρωποι!- κι αρχίσαμε τις πρόβες. Και στο τέλος, όταν είχαμε αναγγείλει την πρεμιέρα γύρω στις 20 Ιουνίου 1973, με πήραν τηλέφωνο από τη λογοκρισία και μας είπαν ότι για να πάρετε την άδεια, θα πρέπει να έρθει να δει τη γενική δοκιμή όλη η επιτροπή. «Τώρα», είπαμε, «θα πάμε φυλακή». Θα το κλείσουμε το έργο. Ήταν και μεγάλο. Σκεφτόμασταν τι θα μπορούσαμε να κάνουμε και αποφασίσαμε να παίξουμε το έργο σαν να είμαστε όλοι κακοί ηθοποιοί. Ηθοποιοί που δεν καταλαβαίνουν τι τους γίνεται. «Θα το πάμε φυσέκι», είπαμε. «Κρατά 3 ώρες; Εμείς θα το παίξουμε σε μιάμιση ώρα. Θα κάνουμε μια ταχύτατη ανάγνωση του έργου. Ούτε αστεία ούτε παύσεις ούτε υπονοούμενα, όλα θα τα ισοπεδώσουμε». Κάναμε μια δοκιμή, το φτιάξαμε το πράγμα, έρχεται η επιτροπή, και παίξαμε έτσι που δεν καταλάβαινες πραγματικά τίποτα. Είχαμε πεθάνει στο γέλιο, δεν έχουμε περάσει έτσι ποτέ στα καμαρίνια. Λοιπόν στο τέλος μας έδωσαν συλλυπητήρια, «είναι καταστροφή το έργο» μάς είπαν κι έφυγαν. Αφού μάλωσαν και τον Νόνιο Παπαγιαννόπουλο, «μα είσαι εσύ παλιός ηθοποιός; Δεν προφύλαξες τα παιδιά; Τι είναι αυτό που παίζετε;». Και έφυγαν.

»Και την άλλη μέρα με το κοινό, ενώ είχαμε την παράσταση να κρατά περίπου 2,5 ώρες, έφτασε τις 4 ώρες. Γιατί δεν μας άφηναν να μιλήσουμε από τις εκρήξεις, τα χειροκροτήματα, το γέλιο, τις παρεμβάσεις τους. Αυτό που θέλω να πω είναι ότι, η επιτυχία που είχε το «Το Μεγάλο μας τσίρκο», η απήχηση που είχε στον κόσμο, δεν οφειλόταν στο ότι ήταν το μέγα καλλιτεχνικό γεγονός, αλλά στο ότι ο κόσμος έφερνε στο θέατρο το ‘τσίρκο’ από το σπίτι του. Ήταν η ανάγκη του κόσμου τέτοια, να εκφράσει τα αντιχουντικά του αισθήματα, που το παραμικρό, η ανάσα, η παύση, γίνονταν εκρηκτικά. Δηλαδή, το μεγαλύτερο μέρος της επιτυχίας του έργου, το κουβάλαγε ο κόσμος στο θέατρο. Έφτασαν να γίνονται εκδηλώσεις, που έλεγες ότι όταν θα τελειώσει η παράσταση, θα βγούμε στον δρόμο με τα λάβαρα και θα καταλάβουμε την εξουσία».

Διαβάστε ολόκληρη την συνέντευξη στο ΑΠΕ/ΜΠΕ…

Πηγή " Ήταν μέρες δύσκολες, αλλά και ηρωικές"…

Ερευνητές στη Βρετανία κατασκεύασαν την πρώτη στον κόσμο κβαντική πυξίδα, μια συσκευή πλοήγησης που βοηθά στον εντοπισμό της θέσης ενός αντικειμένου, χωρίς να βασίζεται στο GPS. Χάρη στον κβαντικό τρόπο λειτουργίας της και στο γεγονός ότι δεν χρειάζεται σήμα από δορυφόρους, είναι αδύνατο να δεχθεί παρεμβολές και να παραβιαστεί από χάκερς.

Η φορητή συσκευή, δημιούργημα φυσικών και μηχανικών του Imperial College του Λονδίνου, χρηματοδοτήθηκε από το Υπουργείο Άμυνας της Βρετανίας λόγω των δυνητικών στρατιωτικών εφαρμογών της, μεταξύ άλλων στα βρετανικά πυρηνικά υποβρύχια που θέλουν να παραμένουν αφανή για καιρό στο βυθό.

«Η κβαντική πυξίδα είναι πλήρως αυτάρκης και ιδιαίτερα χρήσιμη, αν θέλει κανείς να πλοηγήσει ένα μεγάλο πλοίο ή αυτόνομα οχήματα για μεγάλες χρονικές περιόδους, χωρίς να χρειασθεί να στείλει ή να λάβει οποιαδήποτε σήματα, ώστε να ξέρει πού βρίσκεται», δήλωσε ο ερευνητής Τζόζεφ Κότερ.

Το παγκόσμιο σύστημα πλοήγησης μέσω GPS εξαρτάται από δορυφόρους, πράγμα που το καθιστά ευάλωτο σε παρεμβολές ή διακοπές του σήματος, ιδίως σε περίπτωση σκόπιμης κυβερνο-επίθεσης από εχθρικές δυνάμεις ή κακόβουλους χάκερς. Έχει παρατηρηθεί ότι ακόμη και οι σύγχρονοι πειρατές ξεγελούν εμπορικά πλοία, παρασύροντάς τα σε παγίδα, με το να παρεμβαίνουν στο GPS των πλοίων.

Το σήμα GPS μπορεί επίσης να χαθεί εξαιτίας φυσικών αιτιών (π.χ. διαταραχές του διαστημικού καιρού) ή περιβαλλοντικών (π.χ. παρεμβολή πολύ ψηλών κτιρίων). Όπως είπε ο Κότερ, «είναι αδύνατο να έχει κανείς σήμα GPS οπουδήποτε στον κόσμο».

Το νέο σύστημα – ένα κβαντικό επιταχυνσιόμετρο- μετρά πόσο γρήγορα αλλάζει η ταχύτητα ενός αντικειμένου στην πορεία του χρόνου. Μικροσκοπικά -μη κβαντικά- επιταχυνσιόμετρα υπάρχουν ήδη σε συσκευές όπως τα «έξυπνα» κινητά τηλέφωνα και οι φορητοί υπολογιστές, όμως -χωρίς εξωτερική βοήθεια- μπορούν να χρησιμοποιηθούν για ακριβή πλοήγηση μόνο για μερικές ώρες το πολύ.

Η νέα κβαντική πυξίδα μετρά την ανεπαίσθητη κίνηση των ατόμων που βρίσκονται σε υπερβολικά χαμηλή θερμοκρασία, κοντά στο απόλυτο μηδέν. Σε αυτή την υπέρψυχρη κατάσταση της ύλης, τα άτομα, τα οποία συμπεριφέρονται κβαντικά τόσο σαν ύλη όσο και σαν κύματα, ελέγχονται από ένα ειδικό ισχυρό λέιζερ που κατασκεύασε η βρετανική εταιρεία MSquared. Το λέιζερ αυτό λειτουργεί επίσης ως ο «οπτικός χάρακας» με τον οποίο μετρούνται οι κινήσεις των ατόμων – κάτι που στη συνέχεια επιτρέπει τον προσανατολισμό.

Προς το παρόν, η κβαντική «πυξίδα» είναι αρκετά μεγάλη και μπορεί να τοποθετηθεί μόνο σε πλοία, αεροπλάνα ή μεγάλα οχήματα, όμως οι ερευνητές εργάζονται για τη σμίκρυνσή της, ώστε τελικά να είναι δυνατό να ενσωματωθεί ακόμη και σε ένα smartphone.

perierga.gr

Πηγή Βρετανοί κατασκεύασαν την πρώτη κβαντική πυξίδα


Ξεκίνησε η αντίστροφη μέτρηση για την διαδοχή Ιερώνυμου μετά το «μέτωπο» με Α.Τσίπρα και τους «πολεμικούς διαλόγους» μεταξύ των Μητροπολιτών. Ο Ιερώνυμος δέχτηκε σφοδρή επίθεση από «συμπαγές μέτωπο» μητροπολιτών οι οποίο τον χαρακτήρισαν «ψεύτη» και του τόνισαν πως «δεν θα μπορεί να κυκλοφορεί πλέον».

Ο Α.Τσίπρας «τραβά το σχοινί» στα άκρα με την απόλυτη συμπαράσταση του Ιερώνυμου καθώς το αργότερο μέχρι Ιανουάριο προχωρά στην εκπόνηση σχεδίου νόμου «πετώντας εκτός» δημοσίου 10.000 ιερείς!

Οι αντιδράσεις εντός της εκκλησίας, σε Πατριαρχείο και Άγιο Όρος είναι σφοδρότατες. Κινητοποίηση υπάρχει και στο Άγιο Όρος που περιμένουν παρέμβαση Βαρθολομαίου ενώ δεν αποκλείουν να ζητήσει το επόμενο διάστημα την επιστροφή των Μητροπόλεων των Νέων Χωρών στο Οικουμενικό Πατριαρχείο αν τελικά προχωρήσει η συμφωνία Τσίπρα – Ιερώνυμου.

Μιλάμε για πραγματική «βόμβα» με τον Βαρθολομαίο να είναι φανερά εκνευρισμένος για την στάση Τσίπρα-Ιερώνυμου όλο το προηγούμενο διάστημα.

Το σχέδιο, έτσι όπως παρουσιάστηκε από τον Αλέξη Τσίπρα, δεν μπορεί να εφαρμοστεί στο σύνολό του, αφού η Εκκλησία της Κρήτης το έχει απορρίψει πλήρως, ενώ το Οικουμενικό Πατριαρχείο θα το μελετήσει στην επικείμενη συνεδρίαση της Αγίας και Ιεράς Συνόδου στις 27 Νοεμβρίου όπου αναμένεται να παρθούν αποφάσεις.

Συνεπώς ο «πόλεμος» της Κυβέρνησης με την Εκκλησία ξεκίνησε ενώ άρχισε και η μάχη διαδοχής του Ιερώνυμου.

Ποιοί Ιεράρχες όρθωσαν ανάστημα

Η ομιλία του Αρχιεπισκόπου στην Ιεραρχία για πρώτη φορά δεν δόθηκε στη δημοσιότητα. Οι φωνές, οι αντεγκλήσεις και οι προσβολές που ακούστηκαν μέσα στην αίθουσα της Ιεραρχίας εκτοξεύονταν από νεότερους ως επί το πλείστον Αρχιερείς.

Όλοι οι μητροπολίτες που έλαβαν τον λόγο εξέφρασαν την αντίθεσή τους για τον αντισυνοδικό τρόπο με τον οποίο χειρίστηκε ο Αρχιεπίσκοπος το θέμα.

Παρά τις προσπάθειες που κατέβαλαν αρκετοί μητροπολίτες εκ του περιβάλλοντος του Αρχιεπισκόπου όπως ο Νέας Ιωνίας Γαβριήλ, ο Ιωαννίνων Μάξιμος,ο Αλεξανδρουπόλεως Ανθιμος,ο Θηβών Γεώργιος, ο Καρπενησίου Γεώργιος και λιγότερο ο Πατρών Χρυσόστομος, οι υπόλοιποι δεν άφησαν κανένα περιθώριο.

Οι Μητροπολίτες Μεσσηνίας Χρυσόστομος , Δημητριάδος Ιγνάτιος, Πειραιώς Σεραφείμ, Ναυπάκτου Ιερόθεος , Καισαριανής Δανιήλ, Σερρών Θεολόγος, Νεαπόλεως Βαρνάβας Δράμας Παύλος,Κορίνθου Διονύσιος, Λαγκαδά Ιωάννης,Χίου Μάρκος και πολλοί άλλοι πρωτοστάτησαν στις τοποθετήσεις εκείνες που αποδόμησαν το προτεινόμενο σχέδιο.

“Κεραυνοί” Μητροπολίτη Πειραιώς κατά Ιερώνυμου: Έπραξε καθ’ υπέρβασιν της εξουσίας του!

Την οργή του για τη συμφωνία Τσίπρα – Ιερώνυμου εξέφρασε ο Μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ, μιλώντας στον ΣΚΑΪ, εξαπολύοντας σκληρή επίθεση κατά του Αρχιεπισκόπου και της κυβέρνησης.

Πήγαν να παγιδεύσουν την εκκλησία, η κυβέρνηση έδειξε το αληθινό της πρόσωπο του αυταρχισμού και της δολιότητας, είπε χαρακτηριστικά.

“Ήταν μία παγίδευση γιατί μας καλούσε να συναινέσουμε στην παραίτηση από τις αξιώσεις μας για την εκκλησιαστική περιουσία και την ίδια στιγμή μας εξοβέλιζε από τον κρατικό προϋπολογισμό και μας μετέθετε σε μία μορφή επιδοτήσεως”, εξήγησε.

Ο Ιερώνυμος δεν μπορεί να εκφράζει μόνος του την εκκλησία, έπραξε καθ’ υπέρβασιν της εξουσίας του, υπογράμμισε ο Μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ.

Τόνισε ότι η εκκλησία διοικείται βάσει του συνοδικού θεσμού «όπως ακριβώς οι Άγιοι Απόστολοί μας παρέδωσαν». «Ο μόνος ο οποίος υποχρεώνει την εκκλησία είναι το ιερό σώμα της ιεραρχίας όλοι οι υπόλοιποι είναι απλά εντολοδόχοι οι οποίοι μπορεί να λειτουργούν καθ’ υπέρβαση», είπε.

Υπεύθυνος για τον αυταρχισμό που εκδηλώνεται είναι οι κύριοι Τσίπρας και Καμμένος, είπε. Θέλουν να καταστήσουν ανίσχυρη την εκκλησία αλλά θα βρουν μπροστά τους την Ευρώπη και την ΕΣΔΑ, είπε, υπογραμμίζοντας ότι αν κατατεθεί στη βουλή νομοσχέδιο με αυτό το περιεχόμενο θα καταθέσει άμεση προσφυγή στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο.

«Δεν ζητούμε χαριστική συμπεριφορά και αντιμετώπιση αλλά νομιμότητα και ηθική διάσταση των πραγμάτων, αν προσφύγουμε στα δικαστήρια θα δικαιωθούμε», ανέφερε.

Η «απαγορευμένη» εισήγηση του Μητροπολίτη Μεσσηνίας στην Ιεραρχία

Η πρωτοφανής στάση του Αρχιεπισκόπου να απαγορεύσει στον Μητροπολίτη Μεσσηνίας να μιλήσει στην κρίσιμη Ιεραρχία προκάλεσε την αντίδραση του κ. Χρυσόστομου ο οποίος αποχώρησε από την συνεδρίαση.

Στην εισήγηση του ο Μητροπολίτης Μεσσηνίας την οποία ποτέ δεν διάβασε αλλά έδωσε στην δημοσιότητα κάνει λόγο για «επικοινωνιακό πυροτέχνημα» της κυβέρνησης. «Εκφράζω τη λύπη μου για τον τρόπο με τον ὁποῖο χρησι­μο­ποίησε την παροῦσα «Συμφωνία» ἡ Κυβέρνηση, ὡς ἐπικοινωνικό πυροτέ­χνη­μα.»

Παράλληλα υποστηρίζει πως οι δηλώσεις των κυβερνητικών στελεχών όπως του Δημήτρη Τζανακόπουλου εξέθεσαν τον Αρχιεπίσκοπο. «Λυπᾶμαι για την ἔλλειψη σοβαρότητας ἀπέναντι στην Ἐκκλησία και στο πρόσωπό Σας Μακαριώτατε κυβερνητικῶν παραγόντων, οἱ ὁποῖοι με τις δηλώσεις τους Σᾶς ἐξέθεσαν και δεν Σᾶς προφύλαξαν, ἀλλάν μᾶλλον ὑπονόμευσαν την «Συμφωνία».»

Ο Μητροπολίτης Μεσσηνίας ζητά την απομάκρυνση από το περιβάλλον του Αρχιεπισκόπου του Κωνσταντίνου Δήμτσα που πρόσφατα διορίστηκε Διοικητής του Αγίου Όρους.

«Θα Σᾶς παρακαλοῦσα με ὅλο το σεβασμό προς τό πρό­σω­πό Σας και ὡς Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν, ὁ λαϊκός συνερ­γάτης τῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀθηνῶν κ. Κων/νος Δήμτσας να πάψει να ἀναμειγνύεται και να διαμορφώνει την στάση τῆς κυβερνήσεως ἔναντι τῶν θεμά­των αὐτῶν και να ἀποτελεῖ τον «διαμεσολαβητή» και να περιοριστεῖ στα καθήκοντα, τα ὁποῖα τοῦ ἔχει παραχωρή­σει ἡ Ἐκκλησία και ὁ Ἀρχιεπίσκοπος, και στα ὑψηλά καθήκοντα πού τοῦ ἔχει ἀναθέσει ἡ Ἑλληνική Πολιτεία. Ἐάν ἐπιθυμεῖτε να ἀποκτήσετε διαύλους ἐπικοινωνίας με τον πολιτικό κόσμο νομίζω ὅτι και πρόσωπα ἐκκλησιαστικά ὑπάρχουν και τον τρόπο γνωρίζετε.»

Διαβάστε όλη την εισήγηση:

Μακαριώτατε,

Σεβασμιώτατοι Ἅγιοι Ἀρχιερεῖς,

Τίς εὐχαριστίες μου ἐκφράζω μέ πολύ σεβασμό πρός τόν Μακαριώτατο Ἅγιο Πρόεδρο γιά τήν ἐνημέρωση τήν ὁποίαν μᾶς ἔκανε καί μέ τήν ὁποίαν ἀρκετά σημεῖα ἀλλά ὄχι ὅλα διευκρινίστηκαν ἀναφορικά πρός τήν λεγόμενη Συμφωνία μεταξύ τοῦ Πρωθυπουργοῦ καί Προέδρου τῆς Κυβέρνησης καί τοῦ Μακαριωτάτου.

Α. Παρά τόν διθυραμβικό τρόπο μέ τόν ὁποῖον παρουσιάστηκε αὐτή ἡ «ἱστορική Συμφωνία» ἐντούτοις ἡ ἴδια ἡ κυβερνητική διαχείρισή της ἀποδυνάμωσε ὅλη αὐτή τήν προσπάθεια καί φαίνεται ὅτι ἀπέδειξε καί τόν ἐπιδιωκόμενο στόχο της.

Ὅπως ἔχω ἤδη δηλώσει ἡ παροῦσα «Συμφωνία» εἶναι μία ἁπλή καταγραφή (memoradum) θέσεων, ἀπόψεων, προτάσεων καί ἐπιδιώ­ξεων μέ πολλές ἀσάφειες, ἀδιευκρίνιστες προτάσεις καί ἀβεβαιότητες, ἡ ὁποία ἀνοίγει ἀρκετά νομικά ζητήματα ὅπως καί δημιουργεῖ νέα νομικά θέματα καί γιά τά ὁποῖα οὐδεμία ἐπίλυση ὑποδεικνύεται καί δέν μπορεῖ οὔτε νά θεωρηθεῖ οὔτε ὅτι εἶναι πραγματική Συμφωνία.

Θά μοῦ ἐπιτρέψετε λοιπόν νά θέσω ὁρισμένα ἐρωτήματα καί νά κάνω ὁρισμένες παρατηρήσεις καί ἐπισημάνσεις, σέ κάθε ἕνα ἀπό τά ἀναφερόμενα σημεῖα αὐτῆς τῆς οἱωνεί Συμφωνίας.

1) Τό Δελτίο Τύπου τῆς 6-11-2018 τῆς Γεν. Γραμματείας τοῦ Πρωθυπουργοῦ ὁμιλεῖ γιά διάλογο «πολυετῆ, ἀναλυτικό καί εἰλικρινῆ… με­τα­ξύ Πολιτείας καί Ἐκκλησίας». Ἀπό πότε δηλαδή ὑφίσταται ἕνας τέτοιος διά­­λο­­γος, στόν ὁποῖον συζητοῦντο ἡ μισθοδοσία τοῦ κλήρου καί ἡ ἀξιοποίη­ση τῆς ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας; Ὁ Πρωθυπουργός ἀνέφερε γιά πρό τρι-ετίας.

Ποιός διεξήγαγε ἀπό μέρους τῆς Ἐκκλησίας αὐτόν τόν διάλογο ;

2) Στό ἴδιο Δελτίο Τύπου δηλώνεται ὅτι «στόχος μας εἶναι νά θέσουμε τό πλαίσιο διευθέτησης καί ἐπίλυσης ἱστορικῶν ἐκκρεμμοτήτων, ἀλλά καί νά ἐνισχύσουμε τήν αὐτονομία τῆς Ἐκκλησίας».

Ἡ μόνη ἱστορική ἐκκρεμμότητα εἶναι ὁ τρόπος καταγραφῆς, κατοχύρωσης καί ἀξιοποίησης τῆς ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας ὄχι ὅμως καί ἡ μισθοδοσία τοῦ κλήρου, γιά τήν ὁποία, ἤδη ἀπό τό 2013 μέ τόν νόμο 4111/2013 (ΦΕΚ. 18/25-1-2013) τοῡ Ἀντώνη Σαμαρᾶ, τό θέμα ἔχει ἐπιλυθεῖ.

3) Ἡ ὑπό μορφή νομοθετικῆς ρύθμισης κατωχύρωση αὐτῆς τῆς «ἱστορικῆς Συμφωνίας μεταξύ Ἐκκλησίας καί Πολιτείας» δέν διασφαλίζει τίποτε ἀπό ὅσα προτείνονται καί περιλαμβάνονται σ’ αὐτήν.

Γνωρίζετε ἐπίσης Μακαριώτατε ὅτι κανένας ὅρος Συμφωνιῶν δέν ἒχει τηρηθεῖ (χρηματική ἀποζημίωση, δωρεά ἀκινήτων κ. ἄ).

Β. Ὕστερα ἀπό τά παρόντα εἰσαγωγικά, ἔρχομαι στήν κατ’ ἄρθρον ὑπόδειξη τῶν ἀσαφειῶν καί σκοτεινῶν σημείων τῆς «Συμφωνίας».

1. Γιατί στό ἐδάφιο 1 τό Ἑλληνικό Δημόσιο ἀναγνωρίζει μόνο τόν ἀναγκαστικό νόμο 1731/1939 καί ὄχι καί τήν νομοθετική κατοχύρωση τῆς σύμβασης τοῦ 1952 ;

Γιά ἕνα καί ἁπλό λόγο. Στή συζήτηση γιά τή Σύμβαση τοῦ 1952, ἡ ὁποία πραγματοποιήθηκε στή Βουλή ἀναφέρεται καί διευκρινίζεται στά Πρακτικά ὅτι ἀναλαμβάνει τό Ἑλληνικό Δημόσιο τήν ὑποχρέωση τῆς κάλυψης τῆς μισθοδοσίας τοῦ κλήρου καί τά ἔξοδα λειτουργίας τῆς ἐκκλη­σια­στικῆς ἐκπαίδευσης, κάτι γιά τό ὁποῖο δέν ὑφίσταται οὔτε κατά τή συζή­τη­ση στόν ἀναγκαστικό νόμο τοῦ 1939 ἀλλά καί οὔτε συμπεριελήφθη στή Σύμβαση τοῦ 1952 καί πολλῷ μᾶλλον στήν Εἰσηγητική Ἔκθεση.

Ἔτσι λοιπόν ἐδῶ ἔχουμε τήν πρώτη πράξη διαφοροποίησης τῆς συμβατικῆς ὑποχρέωσης τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου γιά τήν κάλυψη τῆς μι­σθο­δοσίας τοῦ κλήρου καί τά ἔξοδα λειτουργίας τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἐκπαί­δευσης πού ἦταν καί ἡ ἀρχική ἐπιδίωξή σας, ὅπως γράφετε στό βιβλίο σας γιά τήν ἐκκλησιαστική περιουσία Μακαριώτατε, ἔναντι τοῦ τρόπου ἀξιο-ποίησης καί ἐκμετάλλευσης τῆς ἐκκλησιαστι­κῆς περιουσίας, τῆς ὁποίας ἔχει πάρει ἤδη τό 96%, τό Ἑλληνικό Δημόσιο καί σέ μερική συσχέτιση πρός τήν ἐκκλησιαστική περιουσία, τήν ὁποία θά συνδιαχειριστεῖ καί συνεκμμετα­λευ-τεῖ τό Ἑλληνικό Δημόσιο καί ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος.

2) Στό ἐδάφιο 2 δηλώνεται : «Τό Ἑλληνικό Δημόσιο ἀναγνωρί­ζει ὅτι ἀνέλαβε τή μισθοδοσία τοῦ κλήρου, ὡς μέ εὐρεία ἔννοια, ἀντάλλαγμα γιά τήν ἐκκλησιαστική περιουσία πού ἀπέκτησε».

Θεωρῶ ὅτι δέν ὑπάρχει ποιό ἀσαφές ἐδάφιο μέ τό ὁποῖο προσπα­θεῖ νά μᾶς πεῖ ὅτι ἡ «συμβατική ὑποχρέωση» γιά τό θέμα τῆς μισθοδο­σίας τοῦ κλήρου καί τῆς ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας εἶναι «ἐν εὐρείᾳ ἐννοίᾳ» καί ὄχι «συγκεκριμένῃ», ὅμως τί σημαίνει νομικά αὐτή ἡ ἔκφραση ; Ἐπίσης ἡ χρήση τοῦ ρήματος «ἀνέλαβε» σημαίνει ὅτι συνεχίζει καί ἀναλαμβάνει καί μετά τήν Συμφωνία; Γιά ποιά περιουσία ὁμιλεῖ, τῆς περιόδου 1920-1935 ἢ καί μετά ταῡτα;

3) Στό ἐδάφιο 3 ἀπεμπολεῖται ὄχι ἡ δημοσιοϋπαλληλική ἰδιό­τη­τα ἀλλά ἡ ἐγγύηση τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου ἔναντι τῆς μισθοδοσίας τοῦ κληρικοῦ, ὡς θρησκευτικοῦ λειτουργοῦ, γεγονός τό ὁποῖο ἒχει ὡς συνεπ-ακόλουθο τήν διαγραφή τῶν κληρικῶν ἀπό τήν «Ἑνιαία Ἀρχή Πληρωμῶν».

Αὐτό ὅμως Μακαριώτατε εἶναι μία ἀπεμπόληση κεκτημένου δικαιώματος τῶν κληρικῶν, γιά τό ὁποῖο ἀγωνιζόταν ἡ Ἐκκλησία νά τό διασφαλίσει ἤδη ἀπό τό ἔτος 1945 καί τό πέτυχε τό 2013 καί ἡ παροῦσα «Συμφωνία» ὕστερα ἀπό 5 χρόνια ἔρχεται νά τό διαγράψει.

Δέν ξέρω ἐάν ἔχουμε τό δικαίωμα ἐμεῖς αὐτό σήμερα ὄχι μόνο ἔναντι τῆς ἱστορίας ἀλλά κυρίως ἔναντι τοῦ μέλλοντος ὡς πρός τήν ἐπιβίωση τῆς ἴδιας τῆς Ἐκκλησίας.

Ἐπιπλέον ἡ παροῦσα διαγραφή ἀπό τήν «Ἑνιαία Ἀρχή Πληρω­μῶν» θέτει πολλά ἀκόμη θέματα ὡς πρός τήν ἔννοια τοῦ προσώπου καί τοῦ χαρακτῆρος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, τοῦ δημοσιοϋπαλληλικοῦ χαρα­κτῆ­ρος τῆς μισθοδοσίας, τῆς ἰατροφαρμακευτικῆς περίθαλψης, τῆς ἀσφάλι­σης καί τοῦ συνταξιοδοτικοῦ τῶν κληρικῶν, ἐνῶ δέν ἀναφέρει τίποτε γιά τό ὑποδεικνυόμενο καθεστώς ὡς πρός τό μέλλον τῶν ἤδη συνταξιοδοτούμενων κληρικῶν καί τῶν συγγενῶν τους.

Ἡ διαθρυλλούμενη ἐπίσης ἄποψη ὅτι «ἐργοδότης τῶν θρη­σκευ­τικῶν λειτουργῶν εἶναι ὄχι τό Δημόσιο ἀλλά οἱ Μητροπόλεις τους», ὅπως ἒχει γραφεῖ μᾶς ἐπαναφέρει στό μισθολογικό καθεστώς πρό τοῦ 1945. Ποιός λοιπόν θά εἶναι ὁ ἐργοδότης τους, ὁ ὁποῖος «θά παραμείνει ὁ ἴδιος»; (!!!) Δεν μπορῶ ἐπίσης νά φανταστῶ μέ ποιό τρόπο θά ἐπιτευχθεῖ ἡ συνταγματική διασφάλιση τῆς μισθοδοσίας.

Ἐρωτῶ οἱ ὑπάλληλοι τῶν ΔΕΚΟ, Καθηγητές Πανεπιστημίου καί ἄλλοι εἶναι δημόσιοι ὑπάλληλοι ὡς μισθοδοτούμενοι ἀπό τήν «Ἑνιαία Ἀρχή Πληρωμῶν»;

4) Στό ἐδάφιο 4 ἐπίσης ἐμφανίζεται μία νέα κατάσταση τῆς μισθοδοσίας. Ἡ καταβολή ἐτησίως τοῦ ποσοῦ πού ἀντιστοιχεῖ στό κόστος μισθοδοσίας «τῶν ἐν ἐνεργείᾳ ἱερέων» (ὄχι τῶν συνταξιούχων ; ) «ὑπό μορφή ἐπιδότησης» καί ὄχι «ὡς συμβατική ὑποχρέωση» ἢὡς «μισθώματα», εἶναι ὅμως γνωστό, ὅτι εἶναι νομικά ἰσχυρότερη ἡ «συμβατική ὑποχρέωση» τοῦ Κράτους ὡς πρός τήν ἀφηρημένη καί ἀσαφή μορφή τῆς ἐπιδότησης, ὅπως καί ἀπόλυτα δεσμευτική νομικά γιά τό ἴδιο τό Ἑλληνικό Δημόσιο. Μπορεῖ νά μέ διορθώσει κάποιος ἐάν σφάλλω. Ἐπιδοτήσεις καί ἐπιχορηγήσεις δίδονται καί σέ φορεῖς τοῦ ἰδιωτικοῦ δικαίου καί σέ φορεῖς τοῦ δημοσίου δικαίου (ΔΕΚΟ, ΟΤΑ, ΑΕΙ) ὄχι ὅμως γιά τήν μισθοδοσία, ἀλλ’ ὡς ἐπιπλέον οἰκονομική ἐνίσχυση τῶν προϋπολογισμῶν τους.

5) Δέν νομίζω ὅτι ἔχουμε ἄλλη μορφή διατύπωση παραίτησης δικαιωμάτων τῆς Ἐκκλησίας ὡς πρός τήν ἐκκλησιαστική περιουσία ἔστω καί ἄν αὐτή ἡ ἀπεμπόληση ἀφορᾶ τά τοῦ νόμου τοῦ 1939, στό ἐδάφιο 5.

6) Στό ἐδάφιο 6 ἀνακοινώνεται ἡ ἵδρυση «Εἰδικοῦ Ταμείου τῆς Ἐκκλησίας» τό ὁποῖο θά προορίζεται ἀποκλειστικά γιά τή μισθοδοσία τῶν κληρικῶν.

Ἐρωτῶ : ποιά θά εἶναι ἡ νομική του μορφή ; Ἀπό τόν καθορι­σμό τῆς νομικῆς μορφῆς τοῦ συγκεκριμένου ταμείου θά ἐξαρτηθοῦν ἤ καί θά καθοριστοῦν καί ἄλλες μελλοντικές νομικές μορφές σχέσεων Ἐκκλησίας καί Κράτους. Ἀπό πού θά χρηματοδοτεῖται τό συγκεκριμένο Ταμεῖο; Θά εἶναι βιώσιμο;

7) Μέ ποιό τρόπο διασφαλίζεται ὁ σημερινός ἀριθμός τῶν ὀρ­γανικῶν θέσεων τῶν κληρικῶν τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ὅπως καί γιά τούς ἐκκλησιαστικούς ὑπαλλήλους ; Πόσες εἶναι αὐτές οἱ ὀργανικές θέσεις ; Ἀκόμη δέν ἔχουμε νομιμοποιήσει τίς ὑφιστάμενες ἐνορίες καί τίς ἐφημερια­κές θέσεις πού ἀναλογοῦν σ’ αὐτές μέ τόν Κανονισμό πού ἒχουμε ἢδη ἐγκρί-νει καί δέν ἔχουμε συζητήσει γιά «σημερινό ἀριθμό» ὀργανικῶν θέσεων. Ἡ ἔλλειψη νομιμοποίηση τῶν ὀργανικῶν θέ­σεων τῶν ἐφημερίων εἶναι δικό μας λάθος, γιατί ὅταν στήν Δ.Ι.Σ. (περιόδου 2012-2013) καί στήν Ι.Σ.Ι. (Ὀκτώβριος 2014) ἐτέθη τό θέμα, ἀπό τόν ὁμιλοῦντα καί μερικούς ἄλλους Ἀδελφούς Ἀρχιερεῖς, ὡς ἐπιτακτική ἀνάγκη ἡ νομοθετική κατοχύρωσή τους ἀντέστει τότε ὁ ἀείμνηστος Μητροπολίτης Φιλίππων καί τό σῶμα ὑπαναχώρησε καί ἔθεσε τήν ὅλη ὑπόθεση ad calendam, σήμερα θά κληθοῦμε νά πληρώσουμε ἁμαρτίες παλαιές.

Γ. Ἔρχομαι τώρα στά ἐδάφια πού ἀναφέρονται στό λεγόμενο «Ταμεῖο Ἀξιοποίησης Ἐκκλησιαστικῆς Περιουσίας».

α) Μέ τό ὅλο πλαίσιο ἵδρυσης τοῦ συγκεκριμένου «Ταμείου» ἀνοίγονται νέες μορφές σχέσεων Ἐκκλησίας καί Πολιτείας μέ τίς ὁποῖες ὅμως δέν διασφαλίζεται τίποτε ὄχι μόνο ὡς πρός τήν διαχείριση καί ἀξιο­ποίη­ση τῆς ἐναπομεινάσης ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας ἀλλά καί ὡς πρός τήν κατοχύρωσή της.

β) Στό ἐδάφιο 11 ἡ «Συμφωνία ὁμιλεῖ γιά διαχείριση καί ἀξιο­ποίη­ση τῶν ἀπό τό 1952 καί μέχρι σήμερα ἤδη ἀμφισβητουμένων μεταξύ Ἑλ­ληνικοῦ Δημοσίου καί Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος περιουσιῶν ἀλλά καί κάθε ἄλλου περιουσιακοῦ στοιχείου. Ἔχουμε δηλαδή μία συνδιαχείριση θεσμική πλέον τῆς ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας, ἀπό τό Ἑλληνικό Δημόσιο καί τήν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος, ὄχι ὅμως καί ὁποιασδήποτε ἄλλης περιουσίας τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου.

γ) Θέλετε νά σᾶς θυμίσω τί ἔγινε κατά τό παρελθόν μέ ἀνάλο­γους ἐκκλησιαστικούς ὀργανισμούς (Γενικό Ἐκκλησιαστικό Ταμεῖο, ΟΔΕΠ, ΤΑΚΕ…) καί μέ τίς περιουσίες τους ; Νομίζω, ὅτι ὅλοι θυμώμαστε τί ἔγινε μέ τήν κινητή καί ἀκίνητη περιουσία τοῦ ΤΑΚΕ ὅταν νομοθετικά καταργήθηκε καί μάλιστα μονομερῶς ἀπό τήν Ἑλληνική Πολιτεία!!!

Στό τέλος θά χάσουμε καί τήν περιουσία πού ἔχουμε σήμερα καί τήν ὁποία οὔτε ἔχουμε καταγράψει καί γιαυτό δέν μποροῦμε οὔτε νά τήν ἐκτιμήσουμε–κοστολογήσουμε, οὔτε νά τήν ἀξιολογήσουμε, νά τήν κτημα-τολογήσουμε καί νά τήν ἀξιοποιήσουμε.

δ) Δέν ὑπεισέρχομαι στά ἐδάφια 12,13, καί 14 γιατί ἡ ἐφαρμογή τους προϋποθέτει ἕνα ἰδανικό πλαίσιο σχέσεων ἐμπιστοσύνης μεταξύ Ἐκ-κλησίας καί Πολιτείας.

ε) Τό τελευταῖο ἐδάφιο τῆς «Συμφωνίας» (15), εἶναι ὅ,τι ποιό ἀσαφές, διολισθαίνον, ἐπικίνδυνο καί ἀνασφαλές.

Ἤθελα μόνο νά ἐρωτήσω :

α) Ἡ ἐκκλησιαστική αὐτή περιουσία στό σύνολό της εἶναι ἱκανή ὣστε ἀπό τήν ἐκμετάλλευσή της ἀπό τό ΤΑΕΠ θά ἀποδίδει ἐτησίως ὡς κέρδος 420.000.000 εὐρώ περίπου, ὥστε τό 50% νά πηγαίνει γιά τήν μισθοδοσία καί τό ἄλλο 50% στό Ἑλληνικό Δημόσιο, ἒστω καί μετά παρέλευση δεκαετίας;

Τήν ἀπάντηση τήν δίνει βουλευτής τοῦ ΣΥΡΙΖΑ καί πρ. ὑπουργός, ὁ ὁποῖος φαίνεται ὅτι στηρίζει τήν παροῦσα «Συμφωνία». Ἀναφέρει : «καί ὅσο καί ἄν εἶναι κουραστικό, ἄς ἀναρωτηθοῦμε γιά ἄλλη μία φορά ἄν ὑπάρ­χει οἰκονομοτεχνική μελέτη πού νά ἀποδεικνύει ὅτι ἀπό τήν ἀξιοποίηση αὐτῆς τῆς περιουσίας μποροῦν νά προκύψουν κέρδη 200.000.000 € ἐτησίως, γιά τήν κάλυψη τῆς μισθοδοσίας τῶν 10.000 κληρικῶν. Ἄς μᾶς προβληματί­σει τό γεγονός ὅτι μόνο δύο μεγάλες ἑλληνικές ἐπιχειρή-σεις, κι’ αὐτές ὄχι σέ σταθερή βάση, καταφέρνουν νά ἔχουν κέρδη πάνω ἀπό 200.000.000 € ἐτησίως». (Nik. Φίλης).

β) Μᾶς διαφεύγει ὅτι ἡ μισθοδοσία τοῦ κλήρου καί ὅλα τά ἐργατικά δικαιώματα (περίθαλψη, ἀφάλεια, σύνταξη) ἔχουν νά κά­νουν μέ τό 96 % τῆς ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας πού ἔχει ἤδη πάρει τό Ἑλλη­νι­κό Δημόσιο. Τώρα μέ αὐτήν τήν «ἱστορική Συμφωνία» ἀπαλλάσεται τό Ἑλ­ληνικό Δημόσιο, ἀπό τήν ὑποχρέωση κάλυψης τῆς μισθοδοσίας καί τήν μισθοδοσία τοῦ κλήρου θά ἀναλάβει ἐξολο­κλή­ρου ἡ ἴδια ἡ Ἐκκλησία, ἒστω καί σέ βάθος χρόνου εἰκο­σαετίας (!!!) μέ τό 50% ἀπό τό σύνολο τοῡ ποσοῦ ἀξιοποίησης τῆς ὑφιστάμενης ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας.

Γιά ὅλους αὐτούς τούς λόγους θεωρῶ ὅτι ἡ «Συμ­φωνία» εἶναι γεμάτη ἀσάφειες, κενά, δημιουργεῖ νέα νομικά θέματα καί δέν διασφαλίζει τίποτε ἀπό τά ἤδη κεκτημένα. Εἶναι μία πρόχειρη καί ἐπι­πόλαια γραμμένη «Συμφωνία», μέ τήν ὁποία ὠφελεῖται μονομερῶς τό Ἑλληνικό Δημόσιο.

Δ. Ἡ πρόταση μου Μακαριώτατε εἶναι ἡ ἑξῆς :

Ἡ «Συμφωνία» εἶναι ἀπορριπτέα, ἢδη τό σημεῖο 15 μᾶς δίνει αὐτήν τήν δυνατότη­τα, μέχρι νά διορθωθεῖ ἀπό ὁμάδα νομικῶν Μητρο-πολιτῶν, ἔχουμε ἀρκετούς, καί ἔγκριτους νομικούς ἐντός καί ἐκτός τῆς Ἱερᾶς Συνόδου, καί νά ἔρθει σέ μία προ­σεχῆ Ἱεραρχία γιά περαιτέρω ἐπεξεργα-σία, καί ὓστερα νά τεθεῖ στή βάσανο τοῦ διαλόγου μέ τήν Πολιτεία.

Σέ ὅλη αὐτή τήν διαδικασία διόρθωσης τῆς «Συμφωνίας» ἀπό μέρους τῆς Ἐκκλησίας δέν θά πρέπει νά ἐξαιρεθεῖ ὁ ἐφημεριακός λόγος καί οἱ τοποθετήσεις τους γιά τά θέματα, ἀφοῦ εἶναι καί αὐτοί ἄμεσα θιγόμενοι, ὅπως καί οἱ ἐκκλησιαστικοί ὑπάλληλοι.

Ἐπίσης θά πρέπει νά τεθεῖ ἓνα πλαίσιο ὅτι :

α) Δέν ἀλλάζει τό ὑφιστάμενο μισθολο­γικό καθεστώς τῶν κληρικῶν καί τῶν ἐκ­κλησιαστικῶν ὑπαλλήλων ὡς και τά ἐργα­σια­κά και συνταξιοδοτικά τους δικαιώματα.

β) Μέχρι τήν τελική ὁλοκλήρωση τῆς καταγραφῆς τῆς ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας, τήν κτηματολογική της καί τήν κοστολόγησή της δέν συζητοῦμε γιά ἵδρυση Τ.Α.Ε.Π. Τά ἀπογοητευτικά ἀποτελέσματα τοῦ ΤΑΙΠΕΔ δέν μᾶς δίνουν καί πολλά περιθώρια αἰσιοδοξίας (βλ. ἀξιοποίηση «Ἑλληνικοῡ»).

Ἐκφράζω τή λύπη μου γιά τόν τρόπο μέ τόν ὁποῖο χρησι­μο­ποίησε τήν παροῦσα «Συμφωνία» ἡ Κυβέρνηση, ὡς ἐπικοινωνικό πυροτέ­χνη­μα.

Λυπᾶμαι γιά τήν ἔλλειψη σοβαρότητας ἀπέναντι στήν Ἐκκλησία καί στό πρόσωπό Σας Μακαριώτατε κυβερνητικῶν παραγόντων, οἱ ὁποῖοι μέ τίς δηλώσεις τους Σᾶς ἐξέθεσαν καί δέν Σᾶς προφύλαξαν, ἀλλάν μᾶλλον ὑπονόμευσαν τήν «Συμφωνία».

Τέλος θά Σᾶς παρακαλοῦσα μέ ὅλο τό σεβασμό πρός τό πρό­σω­πό Σας καί ὡς Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν, ὁ λαικός συνερ­γάτης τῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀθηνῶν κ. Κων/νος Δήμτσας νά πάψει νά ἀναμειγνύεται καί νά διαμορφώνει τήν στάση τῆς κυβερνήσεως ἔναντι τῶν θεμά­των αὐτῶν καί νά ἀποτελεῖ τόν «διαμεσολαβητή» καί νά περιοριστεῖ στά καθήκοντα, τά ὁποῖα τοῦ ἔχει παραχωρή­σει ἡ Ἐκκλησία καί ὁ Ἀρχιεπίσκοπος, καί στά ὑψηλά καθήκοντα πού τοῦ ἔχει ἀναθέσει ἡ Ἑλληνική Πολιτεία.

Ἐάν ἐπιθυμεῖτε νά ἀποκτήσετε διαύλους ἐπικοινωνίας μέ τόν πολιτικό κόσμο νομίζω ὅτι καί πρόσωπα ἐκκλησιαστικά ὑπάρχουν καί τόν τρόπο γνωρίζετε.

Σᾶς εὐχαριστῶ καί ζητῶ συγχνώμη ἀπό τό Ἱερό Σῶμα γιά τήν καταπόνηση καί γιά ὅσα εἶπα, πιθανῶς δυσάρεστα

«Μακαριώτατε, δεν θα μπορείτε να κυκλοφορήσετε στη χώρα»

Στους διαλόγους αποτυπώνεται η ένταση που επικράτησε μεταξύ των ιεραρχών στην θυελλώδη συνεδρίαση.

Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος: Ήρθαμε να συζητήσουμε για την αξιοποίηση της εκκλησιαστικής περιουσίας.

Μητροπολίτης Νέας Σμύρνης Συμεών: Αυτό είναι το θέμα; Οι κληρικοί αγωνιούν.

Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος: Μην μεγαλοποιείτε το θέμα με τους κληρικούς.

Μητροπολίτης Μεσσηνίας Χρυσόστομος: Δεν μπορούμε να δεχθούμε την αλλαγή μισθοδοσία του κλήρου.

Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος: Αυτά που μας λέτε δεν μας ενδιαφέρουν σταματήστε.

Μητροπολίτης Μεσσηνίας Χρυσόστομος: Μα τι είναι αυτά που λέτε Μακαριώτατε; Αφήστε με να μιλήσω…

Αρχιεπίσκοπος: Δεν υπάρχει λόγος είστε εκτός θέματος.

Μητροπολίτης Μεσσηνίας: Μπορώ να συνεχίσω;

Μητροπολίτης Ιωαννίνων Μάξιμος: Σας απάντησε ο Μακαριότατος.

Μητροπολίτης Μεσσηνίας: Σας παρακαλώ μην παρεμβαίνετε εσείς! Αρκετά!

Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος: Είστε εκτός θέματος.

Μητροπολίτης Μεσσηνίας Χρυσόστομος: Μας ζητάτε να τοποθετηθούμε μονολεκτικά αν συμφωνούμε ή όχι;

Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος: Ό, τι έχετε να πείτε να το πείτε όταν σας καλέσουν στην επιτροπή που θα συσταθεί.

Μητροπολίτης Μεσσηνίας Χρυσόστομος: Είστε ψεύτης

Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος: «Σε μένα που το ράσο έχει κολλήσει πάνω μου και είμαι ένα με την εκκλησία, σε μένα θα πουν ότι την πρόδωσα;»

Ο μητροπολίτης Μεσσηνίας Χρυσόστομος αποχώρησε καταγγέλλοντας τη διαδικασία

Μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ: Δεν μπορούμε να εκχωρήσουμε την μισθοδοσία του κλήρου. Δέκα χιλιάδες κληρικοί αγωνιούν δεν γίνεται να το κάνουμε αυτό.

Αρχιεπίσκοπος: «Είναι προσωπική σου άποψη αυτή».

Μητροπολίτης Δημητριάδος Ιγνάτιος: Θα πρέπει να καταλάβετε ότι προσπαθούμε να σας σώσουμε Μακαριώτατε. Δεν θα μπορείτε να κυκλοφορήσετε στην χώρα. Δεν θα μπορείτε να πάτε σε καμιά μητρόπολη από τις αντιδράσεις που θα υπάρχουν από τους κληρικούς. Η Ιεραρχία είναι ανώριμη.

Μητροπολίτης Καισαριανής, Δανιήλ: «Εσύ θα μας πεις τέτοιο πράγμα; Ότι η εκκλησία είναι ανώριμη;».

Μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ: Δεν πρέπει να περάσει αυτή η συμφωνία. Εδώ βλέπουμε να ξετυλίγεται μια διεργασία μυστικών συμφωνιών

Ναυπάκτου Ιερόθεος: Πρέπει να μιλήσουμε. Έγινε μεθόδευση να μη μιλήσουμε και είμαστε ακροατές. Να μην μπει στο διάλογο η μισθοδοσία ιερέων από το δημόσιο
Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος: Αυτές τις απόψεις να τις κρατάς για τον εαυτό σου

Μητροπολίτης Ναυπάκτου Ιερόθεος: Δίνω μάχες και ελπίζω. Η μισθοδοσία είναι εκτός διαλόγου

Μητροπολίτης Καλαβρύτων Αμβρόσιος: Τα όσα σοφίστηκε ο κ Πρωθυπουργός σχετικά με την μισθοδοσία των Εφημερίων συνιστούν εξαπάτησιν και συγχρόνως προδοσίαν
Μητροπολίτες Νέων Χωρών: Έπρεπε να είχε ενημερωθεί το Φανάρι.

Ο μητροπολίτης Καισαριανής Δανιήλ αποχώρησε μετά από λεκτική διαφωνία που είχε με τον μητροπολίτη Νέας Ιωανίας Γαβριήλ.


https://youtu.be/z9yl5VjJrwo?t=2


ΠΗΓΗ


Δείτε επίσης:

Δεν περνάει η συμφωνία Τσίπρα-Ιερώνυμου από την Εκκλησία της Ελλάδος – Τι αναφέρει η ομόφωνη απόφαση της Ιεραρχίας


Παραιτηθείτε Μακαριώτατε!
Πηγή «Τελειώνουν» τον Ιερώνυμο: Η «απαγορευμένη» εισήγηση & οι «πολεμικοί» διάλογοι – Ο Τσίπρας φέρνει ν/σ για απόλυση ιερέων


ΟΙΚΟΠΕΔΟ 10: ΙΣΩΣ ΚΑΙ 300 Δις ΕΥΡΩ ΑΚΑΘΑΡΙΣΤΗ ΑΞΙΑ

ΕΦ΄ΟΣΟΝ ΤΟ ΓΕΩΤΡΥΠΑΝΟ ΚΤΥΠΗΣΕΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙ ΦΥΣΙΚΟ ΑΕΡΙΟ ΠΑΡΟΜΟΙΟ ΜΕ ΤΟ ΚΟΙΤΑΣΜΑ «ZOHR».


https://www.youtube.com/watch?v=IarTEh-BhXA&fbclid=IwAR3yuIv38c63GiRCofecPJv8Saof4q5o5tJTl8Ip8aAIp0A-yhOzkDFvZKoΠηγή ΟΙΚΟΠΕΔΟ 10: ΙΣΩΣ ΚΑΙ 300 Δις ΕΥΡΩ ΑΚΑΘΑΡΙΣΤΗ ΑΞΙΑ













Η εξέγερση του Πολυτεχνείου λογικά θα έπρεπε να αποτελεί για τους Έλληνες κινηματογραφιστές μία από τις πιο αξιοποιήσιμες αληθινές ιστορίες της σύγχρονης Ελλάδας, καθώς, πέρα από την ιστορικο-πολιτική σημασία που έχει, αποτελεί μία…
εξαιρετική ευκαιρία για μια ταινία μυθοπλασίας. Δεν είναι λίγες οι ιστορίες που ακούσαμε από φίλους, συγγενείς, γνωστούς, οι οποίες αναπτύχθηκαν μέσα στο Πολυτεχνείο, δίπλα και έξω απ’ αυτό. 

Ιστορίες που θα μπορούσαν εύκολα να ενεργοποιήσουν τη φαντασία ενός σκηνοθέτη, να δώσουν το έναυσμα σε ένα σεναριογράφο. Και δεν είναι μόνο οι ιστορίες. Είναι και το φωτογραφικό υλικό, που υπάρχει από τους τότε αξιόλογους φωτορεπόρτερ ή τα ολιγόλεπτα παράνομα φιλμάκια που θα μπορούσαν να πυροδοτήσουν την έμπνευση και να γεμίσουν τις λευκές σελίδες ενός σεναριογράφου. Κι όμως μετά από 45 χρόνια οι ταινίες που έχουν γυριστεί για το Πολυτεχνείο είναι απροσδόκητα η εξής μία! Αυτή του Δημήτρη Μακρή, «Εδώ Πολυτεχνείο», που τη γύρισε αμέσως μετά τα δραματικά γεγονότα και προβλήθηκε το 1974.

Μία ταινία, που φτιάχθηκε με ελάχιστα μέσα, αλλά με πολύ κέφι, ενθουσιασμό, με φροντίδα για το υλικό, με προσήλωση στο χρέος απέναντι στον αγώνα των φοιτητών και την ιστορία.

Και μιλάμε ουσιαστικά για ένα δραματοποιημένο ντοκιμαντέρ και όχι για μια καθαρή ταινία μυθοπλασίας, κάτι απόλυτα φυσιολογικό για την εποχή, που ακόμη το αίμα ήταν ζεστό και τα πάθη ήταν στα ύψη. Σε μια εποχή που ο λαός ήταν έτοιμος να βγει από το γύψο, μετά από επτά χρόνια δικτατορίας και ήταν αισιόδοξος ότι όλα θα πάνε καλύτερα. Κι όμως η εξέγερση του Πολυτεχνείου κινηματογραφικά θάφτηκε. Ένα από τα ελληνικά παράδοξα. Σαφή απάντηση δύσκολα θα δοθεί. Με όσους και να μιλήσεις για το θέμα αυτό, θα ακούσεις μονότονα, διάφορα «ίσως», «αν», «θα μπορούσε, αλλά» και άλλα παρεμφερή. Ίσως το μυστικό να κρύβεται σε μια παρατήρηση του Βασίλη Βασιλικού, σε κείμενό του που έγραψε πριν από δέκα χρόνια, με αφορμή το Πολυτεχνείο. Ο συγγραφέας είχε γράψει ότι «ο Λαμπράκης ζει, ο Παναγούλης ζει, το Πολυτεχνείο ζει και εμείς έχουμε πεθάνει».

Να ελπίζουμε στη νεότερη γενιά, όπως αυτή του Ανδρέα Χατζηπατέρα, του νεαρού κινηματογραφιστή από το εξωτερικό, που ανακάλυψε την ιστορία του Μανώλη Γλέζου, τον εντυπωσίασε και την κινηματογράφησε.

Η ταινία του Δ. Μακρή…

Ας ξαναγυρίσουμε όμως στην ταινία «Εδώ Πολυτεχνείο», που ήταν η πρώτη του Δημήτρη Μακρή («Καγκελόπορτα», «Το Φράγμα», «Κουρεμένα Κεφάλια. Κεκαρμένοι», «Χαιρέτα μας τον πλάτανο») και που γυρίστηκε στην Ιταλία, καθώς τότε ο σκηνοθέτης σπούδαζε στο Μιλάνο.

Ο Μακρής, μόλις πληροφορήθηκε τα γεγονότα, αποφάσισε αμέσως να δημιουργήσει μια ταινία-μανιφέστο για όσα διαδραματίστηκαν στο Πολυτεχνείο. Μαζί με τον Δημοσθένη Δεφαράνα και το Νίκο Σταυρόπουλο, έγραψαν το σενάριο και ξεκίνησαν άμεσα τα γυρίσματα, για να πληροφορηθούν οι Ευρωπαίοι τον αγώνα των φοιτητών κατά της δικτατορίας και να ευαισθητοποιηθεί η κοινή γνώμη.

Ο δημιουργός της ταινίας, που δεν διεκδικεί δάφνες μιας άρτιας παταγωγής -και πως θα μπορούσε άλλωστε-, αλλά τους επαίνους για την προσπάθειά του να κινηματογραφήσει κάτω από αντίξοες συνθήκες ένα ηρωικό και συνάμα τραγικό γεγονός, που ακόμη έκαιγε, επιχείρησε και κατάφερε εν πολλοίς να δώσει μία ρεαλιστική οπτική, παρότι οι περισσότερες σκηνές κινηματογραφήθηκαν στο Μιλάνο.

Του αξίζουν επίσης πολλά μπράβο για το δέσιμο των δραματοποιημένων σκηνών με τις πραγματικές εικόνες από το Πολυτεχνείο. Λόγω της κατάστασης, αλλά και της εποχής, η μεγαλύτερη δυσκολία που είχε ο σκηνοθέτης ήταν να βρει το υλικό για το Πολυτεχνείο.

Χρησιμοποίησε, όπως ήταν λογικό, φωτογραφίες και κινηματογραφικό υλικό που έφερε κρυφά από την Αθήνα και που είχαν τραβήξει κυρίως Έλληνες φωτορεπόρτερ, αλλά και ξένοι συνάδελφοί τους. Παρόλες τις δυσκολίες, ο Μακρής κατάφερε να προχωρήσει τα γυρίσματα και να προσφέρει ένα κινηματογραφικό ιστορικό ντοκουμέντο. Και μόνο ότι αφηγητής και σχολιαστής της ταινίας, στην ελληνική εκδοχή της, ήταν ο Αλέκος Παναγούλης δίνει μια άλλη διάσταση στην αξία της. Παραλλήλως στην ιταλική έκδοση αφηγητής ήταν ο γερουσιαστής Ουμπέρτο Τερατσίνι, ένας αγωνιστής αντιφασίστας και μέλος του Ιταλικού Κομμουνιστικού Κόμματος.

Επιπλέον, πρέπει να αναφερθεί ότι στις δραματοποιημένες σκηνές πρωταγωνίστησαν οι Ιταλοί ηθοποιοί Τοργκουάτο Τέσαριν, Τζόρτζιο Μόντενα, Τζιλιάνο Καζέλι, Λίλιο Λαμπέρτι, Ντανιέλα Μορέτι και άλλοι, ενώ η μουσική του Μίκη Θεοδωράκη ταιριάζει απόλυτα στην ηλεκτρισμένη ατμόσφαιρα της εποχής και της εξέγερσης.

Τελικά, η ταινία παρουσιάστηκε την πρώτη μέρα του Φεστιβάλ της Βενετίας, το 1974. Μάλιστα ήταν η μοναδική ταινία που προβαλλόταν εκείνη τη μέρα, καθώς το φεστιβάλ ήταν αφιερωμένο στον αντιφασιστικό αγώνα.

..και τέσσερα ντοκιμαντέρ

Σε αντίθεση με τη μοναδική ταινία που γυρίστηκε για το Πολυτεχνείο, τα ντοκιμαντέρ είναι πολλά, απ’ τα οποία ορισμένα είναι παραγωγής ΕΡΤ. Επιλέξαμε τέσσερα από τα καλύτερα ντοκιμαντέρ για την εξέγερση του Νοέμβρη του 1973 αλλά και για την εποχή και την κατανόηση της πολιτικής κατάστασης – τι προηγήθηκε και τι επακολούθησε – με συγκλονιστικές μαρτυρίες και ολοκληρωμένη αφήγηση. Θα πρέπει, ωστόσο, να αναφερθεί ότι υπήρξαν και άλλες συμπαθητικές προσπάθειες, που βάζουν το δικό τους λιθαράκι στην ιστορία και στα γεγονότα του Πολυτεχνείου.

«Μαρτυρίες»

Το ντοκιμαντέρ του πολύπειρου διευθυντή φωτογραφίας και μοντέρ, Νίκου Καβουκίδη «Μαρτυρίες» είναι ένα πολυσήμαντο κινηματογραφικό χρονικό, που αρχίζει με την εξέγερση του Πολυτεχνείου, το Νοέμβριο του 1973 και προχωρά μέχρι το δεύτερο χρόνο της μεταπολίτευσης.

Ο Καβουκίδης καταγράφει με συγκινησιακή φόρτιση και εκφραστικότητα, σημαντικές στιγμές και γεγονότα της εποχής, ανατρέχει στο παρελθόν για να διαφωτίσει την ιστορική περίοδο του Πολυτεχνείου, αλλά και των μετέπειτα γεγονότων.

Στο ιδιαίτερης δυναμικής ντοκιμαντέρ υπάρχουν και πολλά πλάνα από γεγονότα που ακολούθησαν αυτά του πολυτεχνίου, όπως η πτώση της χούντας, τον ερχομό του Κωνσταντίνου Καραμανλή, την επιστροφή των εξόριστων Αριστερών, την πρώτη προεκλογική εκστρατεία, την ορκωμοσία της πρώτης εκλεγμένης δημοκρατικά κυβέρνησης, την κηδεία του ποιητή Κώστα Βάρναλη κα.

Εκτός από τη σκηνοθεσία, ο Νίκος Καβουκίδης έχει γράψει το σενάριο και είχε τη διεύθυνση φωτογραφίας, ενώ ακούγονται μουσικές και τραγούδια των Μίκη Θεοδωράκη και Διονύση Σαββόπουλου. Στην αφήγηση συμμετέχουν οι Κίττυ Αρσένη, Στέλιος Λιονάκης, Αριστούλα Ελληνούδη, Νίκος Κλάβας, Σοφία Ρούμπου, Νίκος Αρμάος, Χρήστος Τσάγκας.

«Χρονικό της Δικτατορίας 1967-1974»

Στην πραγματικότητα, το «Χρονικό της Δικτατορίας 1967-1974» του Παντελή Βούλγαρη είναι ένα υλικό που γλίτωσε από τη λογοκρισία και το κυνηγητό της χούντας για να μονταριστεί μετά από χρόνια και να αποτελέσει ένα ιστορικό ντοκουμέντο για την επταετία και το Πολυτεχνείο. Ο ίδιος ο Παντελής Βούλγαρης, που εκείνη την εποχή δούλευε στα γυρίσματα ταινίας του Δήμου Θέου, είχε πει κάποτε ότι «σε αυτό το φιλμ υπάρχει ότι καταφέραμε εμείς που μείναμε στον τόπο. Συμμετείχαν όλοι. Ο Αγγελόπουλος, η Μαρκετάκη, ο Φέρρης, ο Βαλτινός. Ήταν, όμως, μια ταινία που άρχισε να φθίνει, γιατί άλλους τους συνελάμβαναν και άλλοι φεύγανε».

Το υλικό έφτασε στο Παρίσι όπου ο Κώστας Γαβράς το είδε και έστειλε στον Βούλγαρη μία μηχανή 16 mm και φιλμ για να συνεχιστεί η κινηματογράφηση. Στα αξιοσημείωτα ότι ένας από τους κινηματογραφιστές που συμμετείχε στο «Χρονικό της Δικτατορίας 1967-1974» ήταν και ο Νίκος Καβουκίδης, που το 1975 είχε ολοκληρώσει το δικό του σπουδαίο ντοκιμαντέρ «Μαρτυρίες».

Η αληθινή ιστορία της 17 Νοέμβρη

Το ντοκιμαντέρ του Στέλιου Κούλογλου (σενάριο), σε σκηνοθεσία Ηλία Αποστολίδη, που στηρίζεται σε αποκαλυπτικές μαρτυρίες, χρησιμοποιεί για πρώτη φορά κι έγχρωμο υλικό από την εξέγερση του Πολυτεχνείου και την εποχή. Επίσης, ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει ότι για πρώτη φορά, μέσα από τις διηγήσεις των φοιτητών, που άρχισαν την κατάληψη του Πολυτεχνείου στις 14 Νοεμβρίου, αποκαλύπτεται ότι όλα ξεκίνησαν τυχαία, από μία λανθασμένη πληροφορία, όπως και τα παρασκήνια που οδήγησαν στο κίνημα του Ναυτικού το Μάιο του ’73.

«Ημέρες Πολυτεχνείου»

Εξαιρετικού ενδιαφέροντος ντοκιμαντέρ με πολλά πλάνα από τα γεγονότα στο Πολυτεχνείο καθώς και μαρτυρίες από πρωταγωνιστές της εξέγερσης, αλλά και ανθρώπους που βρέθηκαν εκεί για να καταγράψουν τα ιστορικά γεγονότα. Κείμενα, συνεντεύξεις, παρουσίαση από το δημοσιογράφο Δημήτρη Παπαναγιώτου (για 16 χρόνια διευθυντής της «Καθημερινής» και μετέπειτα διευθυντής του Γραφείου Τύπου του Προέδρου της Δημοκρατίας Κωστή Στεφανόπουλου). Μοντάζ Τ. Κουμουνδούρος, σκηνοθεσία και επιμέλεια παραγωγής Ηλίας Μασούρας. Η παραγωγή (1975 ή 1976) ήταν της ΕΡΤ.

*Η ταινία του Δημήτρη Μακρή και τα τέσσερα παραπάνω ντοκιμαντέρ είναι διαθέσιμα στο διαδίκτυο

ΑΠΕ/ΜΠΕ

Πηγή «Εδώ Πολυτεχνείο»: Μια ταινία και τέσσερα ντοκιμαντέρ…
















Εννέα αγνοούμενοι…


Το πτώμα ενός μετανάστη, κατά πάσα πιθανότητα από την Αλγερία, ανασύρθηκε χθες νοτιοδυτικά της Σαρδηνίας από την ιταλική ακτοφυλακή, η οποία αναζητεί ακόμη εννέα αγνοούμενους.

Όπως αναφέρει το…
ιταλικό ειδησεογραφικό πρακτορείο AGI, οι μετανάστες επέβαιναν σε ξύλινο πλεούμενο. Τρεις άνθρωποι που διασώθηκαν παρέμειναν στο σκάφος και ζήτησαν ζήτησαν βοήθεια από τις υπηρεσίες διάσωσης στη θάλασσα, έπειτα από βλάβη. 
Οι υπόλοιποι δέκα επιβαίνοντες όμως αποφάσισαν να μην περιμένουν τις ιταλικές υπηρεσίες διάσωσης κι έπεσαν στο νερό για να φθάσουν στην ακτή κολυμπώντας, σύμφωνα με τους διασωθέντες. 

Το πλεούμενο εντοπίστηκε την Παρασκευή κοντά σε ένα νησάκι από τις υπηρεσίες διάσωσης, οι οποίες κατόπιν ανέσυραν το πτώμα ενός νεαρού άνδρα, σε μικρή απόσταση. Οι μετανάστες είχαν αποπλεύσει από τη βορειοανατολική Αλγερία, προκειμένου να φθάσουν στις ιταλικές ακτές έπειτα από ένα ταξίδι διάρκειας περίπου δώδεκα ωρών. 

Περίπου εξήντα μετανάστες κατάφεραν να αφιχθούν στη Σαρδηνία κάνοντας αυτό το δρομολόγιο την περασμένη εβδομάδα, μετέδωσαν ιταλικά ΜΜΕ. 

lifo.gr

Πηγή Ιταλία: Μετανάστης εντοπίστηκε νεκρός κοντά στη Σαρδηνία…


Τέτοιος στρατός δεν έχει λόγο ύπαρξης.
Στρατιώτες στο πολυτεχνείο καταθέτουν στεφάνι και χαιρετούν κομμουνιστικά χειροκροτούμενοι απ’αυτούς που θεωρούν το κάψιμο της σημαίας ακτιβισμό.Ντροπιασαν τα πράσινα μπερέ και αποδεικνύωντας πως είναι καρναβάλια που μόνο τις απόκριες επιτρέπεται να τα φορούν.
Επικίνδυνες καταστάσεις την ώρα που η Ελλάς βάλλεται πανταχόθεν.



https://www.facebook.com/1946001649026955/videos/1749221731866700/


ΠΗΓΗ.Πηγή Η ΑΠΟΛΥΤΗ ΞΕΦΤΙΛΑ !

…για όπλα – δώρα και αρχαία…

πρώην υπουργός του ΠΑΣΟΚ έφαγε νέα «καµπάνα» από τη Δικαιοσύνη, καθώς το δικαστήριο τον καταδίκασε σε 27 µήνες ποινή φυλάκισης και 10.000 ευρώ χρηµατική ποινή για τα…
αδικήµατα της παραβίασης της υποχρέωσης δήλωσης µνηµείου, παράνοµης οπλοκατοχής και παράνοµης κατοχής κυνηγετικού όπλου.

Μάλιστα, καλείται να βρει περίπου 30.000 ευρώ προκειµένου να µην οδηγηθεί πίσω στη φυλακή, καθώς το δικαστήριο µετέτρεψε την ποινή του σε χρηµατική προς 10 ευρώ ηµερησίως. «∆εν έχει να φάει ο άνθρωπος. Εχει χρέη στο ελληνικό ∆ηµόσιο ύψους σχεδόν 1 εκατ. ευρώ, έχει εκδοθεί και διάταξη για εγγυοδοσία που του είχε επιβληθεί ύψους 50.000 ευρώ και µειώθηκε στις 5.000» είπαν οι συνήγοροί του στο δικαστήριο, καθώς η εισαγγελέας είχε προτείνει µετατροπή προς 50 ευρώ ηµερησίως!

Τελικά η απόφαση του δικαστηρίου ήταν θετικότερη, ενώ έγινε δεκτή και η αίτηση δοσοποίησης µε την πρώτη δόση να πρέπει να καταβληθεί τον Ιανουάριο του 2019.

Πέντε αναβολές

Η υπόθεση είχε αναβληθεί πέντε φορές, όπως και αυτήν τη φορά υπήρχε η ίδια πρόθεση από την πλευρά του Ακη Τσοχατζόπουλου. Οι δικηγόροι του ζήτησαν την αναβολή της υπόθεσης, καθώς, όπως δήλωσαν στο δικαστήριο, «ήθελε ο ίδιος να παρασταθεί αλλά είναι άρρωστος µε σοβαρά προβλήµατα υγείας». Το αίτηµα δεν έγινε δεκτό, ενώ παρούσα στη δικαστική αίθουσα ήταν η κόρη του, Αρετή Τσοχατζοπούλου. Στο άκουσµα της πιθανότητας αναβολής, ο αρχαιολόγος που κατέθεσε τελικά ως µάρτυρας κατηγορίας εξεµάνη, αφού ταλαιπωρείται αρκετά χρόνια µε τις αναβολές τις δίκης.

«Δεν έχει να φάει ο άνθρωπος. Εχει χρέη στο ελληνικό Δηµόσιο ύψους σχεδόν 1 εκατ. ευρώ» υποστήριξαν οι συνήγοροι του Ακη Τσοχατζόπουλου

«Είµαι αρχαιολόγος και υπηρετούσα στο υπουργείο Πολιτισµού. Κάποια στιγµή κλήθηκα στο πολιτικό γραφείο του κατηγορουµένου και µου έδειξαν κάποιες εικόνες που δεν ενέπιπταν στους νόµους περί αρχαιοτήτων και έναν αµφορέα. Ο τελευταίος χρονολογείται τον 4ο µε 5ο αιώνα µ.Χ. και εκτιµήθηκε στα 1.200 ευρώ. ∆εν µπορώ να ξέρω πώς έφτασε στα χέρια του, είναι διαδεδοµένο κοµµάτι, πρέπει να έχει συλλεχθεί από ναυάγιο» ανέφερε ο µάρτυρας.

Αναµνηστικά

Η υπεράσπιση του Ακη Τσοχατζόπουλου κατέθεσε έγγραφο της ΕΛΒ σύµφωνα µε το οποίο τα περίστροφα ΖΑΣΤΑΒΑ που βρέθηκαν στην κατοχή του πρώην υπουργού είναι αναµνηστικό δώρο εν όψει συµφωνίας µε γιουγκοσλαβική κυβέρνηση για την παραγωγή αυτών των όπλων. Μάλιστα, επέδειξαν και φωτογραφίες µε παράδοση και παραλαβή των δώρων ως εθιµοτυπική διαδικασία. Τον άλλοτε ισχυρό άνδρα του ΠΑΣΟΚ υπερασπίστηκε ο πρώην υπασπιστής του. «Την ευθύνη των δώρων που λαµβάνει ο υπουργός έχει το υπουργείο και συγκεκριµένα το Γραφείο Εθιµοτυπίας. Ιδίως οι αραβικές χώρες έδιναν δώρα όπλα. Παραλάµβαναν στο γραφείο τα δώρα και έκαναν όλες τις διαδικασίες για τη νοµιµοποίησή τους. Αυτά που βρέθηκαν στο γραφείο του είναι προσωπικά δώρα» είπε ο µάρτυρας.

Η εισαγγελέας της έδρας στη πρότασή της ζήτησε να κηρυχθεί ένοχος ο πρώην υπουργός λέγοντας: «Τέλεσε τις πράξεις. ∆εν αποδείχθηκε κάποια πλάνη του. Αντιλαµβάνοµαι ότι θα έπρεπε να µεριµνήσει για την άδεια αλλά πίστευε ότι δεν θα του χρειαζόταν. Ζητώ να κηρυχθεί ένοχος». Οι συνήγοροί του υποστήριξαν ότι τα όπλα βρέθηκαν στοιβαγµένα σε µια αποθήκη στο γραφείο του και πως δεν είχαν εικόνα όπλων χρηστικών, καθώς είχαν επάνω περίτεχνα κοσµήµατα. «Ο υπουργός δεν θεώρησε ότι έχει υποχρέωση να νοµιµοποιήσει εκ των υστέρων τα όπλα αυτά» υποστήριξαν, χωρίς όµως να πείσουν το δικαστήριο…

ethnos.gr

Πηγή Νέα καταδίκη του Ακη Τσοχατζόπουλου…

Ρεπορτάζ και σχόλια για όλες τις εξελίξεις φέρνει στους τηλεοπτικούς μας δέκτες την Κυριακή 18 Νοεμβρίου το «Ακραίως» με τον Τάκη Χατζή στις 10 το πρωί στην…
τηλεόραση του ΣΚΑΪ.

Και αυτή την Κυριακή στο επίκεντρο της εκπομπής θα βρεθούν όλες οι πολιτικές εξελίξεις με τους καλεσμένους να παίρνουν θέση για τα «καυτά» ζητήματα της επικαιρότητας.

Στο πρώτο μέρος θα τοποθετηθούν ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της ΝΔ, Νίκος Δένδιας, ο συνταγματολόγος και μέλος της Επιτροπής Συνταγματικής Αναθεώρησης του «Κινήματος Αλλαγής», Κώστας Μποτόπουλος, και ο δικηγόρος Γιάννης Μαντζουράνης.

Στο δεύτερο μέρος, όλες τις εξελίξεις θα σχολιάσει ο δημοσιογράφος και εκδότης της εφημερίδας «Το Ποντίκι», Αντώνης Δελατόλας.

Πηγή Ο Νίκος Δένδιας την Κυριακή στο «Ακραίως»…