25 April, 2019
Home / Διαφορα (Page 352)


Προσοχή!!! Ὁ Νόμος Καλλικράτη (συνεπακόλουθος τοῦ «σχεδίου Καποδίστρια») ἐψηφίσθη ἀπὸ ὅλα τὰ κόμματα τὸ 2010 γιὰ νὰ διαμελίσουν τὴν Ἑλλάδα «νομίμως», μὲ «δημοκρατικὰ» δημοψηφίσματα, στὰ ὁποῖα θὰ συμμετέχουν ὅλοι οἱ ἑλληνοποιημένοι λαθρο-ἔποικοι εἰσβολεῖς καὶ θὰ ζητοῦν ἀπόσχιση τῶν περιφερειῶν ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα. Ἀντιγράφω ἀπὸ τὸν Μάκη Κοῦρο:


Η συνέχεια εδώ …https://filonoi.gr/…/diamelismos-ths-xoras-krybetai-piso-a…/Πηγή Προσοχή! Νόμος Καλλικράτη

Κουράστηκε να διαβάζει δικογραφίες που διαβιβάστηκαν από την Εισαγγελία στη Βουλή, ο προεδρεύων της σημερινής συνεδρίασης, Γιώργος Λαμπρούλης.

Συγκεκριμένα, ο…
αντιπρόεδρος της Βουλής διάβασε περί τις 11 δικογραφίες, μεταξύ των οποίων και εκείνη που αφορά τον πρώην υπουργός Εθνικής Άμυνας, Γιάννο Παπαντωνίου για την υπόθεση των C4I.

Οι υπόλοιπες πάντως αφορούν σε μέλη της παρούσας κυβέρνησης αν και το περιεχόμενό τους μόνο τη σύσταση προκαταρκτικής επιτροπής δεν συνιστά.

Η μία αφορά στους κ. κ. Αχτσιόγλου και Πετρόπουλο από το Σωματείο «Ενιαίο Δίκτυο Συνταξιούχων-ΕΝ.ΔΙ.ΣΥ» για την καθυστέρηηση έκδοσης των οριστικών αποφάσεων συνταξιοδότησης. Έτερη αφορά σε μήνυση πολίτη προς τον Στ. Κοντονή για εσχάτη προδοσία, ενώ 2 τους κ.κ. τσίπρα και Κοτζιά (η μία εξ αυτών και Παυλόπουλο) για εσχάτη προδοσία για την συνθήκη των Πρεσπών και την ονομασία των Σκοπίων. Ο κ. Κοτζιάς πάντως βρίσκεται αντιμέτωπος με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας στο Σκοπιανό και σε άλλη δικογραφία, ενώ στο στόχαστρο μπαίνουν ο Ν. Τόσκας (μετά από μήνυση του Δημάρχου Μυκόνου για την παράλειψη ενίσχυσης του νησιού με αστυνομικό προσωπικό), ο Παύλος Πολάκης (για ανάρτησή του αναφορικά με τον Αρ. Φλώρο), ο Πάνος Καμμένος (για συκοφαντική δυσφήμηση σε ανάρτηση σε site) αλλά και ο Δ. Βίτσας για άδεια χωροθέτησης και κατασκευής Κέντρου Υποδοχής και Ταυτοποίησης στη Χίο…

Πηγή Βροχή οι δικογραφίες για υπουργούς στη Βουλή…

Είναι όλοι οι Κριοί ξεροκέφαλοι και όλοι οι Καρκίνοι αδύναμοι;

 Συχνά, θα έχεις πέσει κι εσύ στην παγίδα να ρωτήσεις κάποιον/α τι ζώδιο είναι, να σου πει “Δίδυμος” και να πεις “ά, επιπόλαιος” ή να σου πει “Αιγόκερως” και να πεις “α, σοβαροφανής” κ.λπ.

Μπορεί να έχεις δίκιο, μπορεί και άδικο, όμως ένα είναι σίγουρο: Κάθε ζώδιο έχει δικαίωμα να σου απαντήσει και να σου εξηγήσει από πού προήλθαν αυτοί οι χαρακτηρισμοί.

Διάβασε λοιπόν τι έχει να πει κάθε ζώδιο για το χαρακτήρα του:

ΚΡΙΟΣ

Θερμοκέφαλος
Ε όχι, δεν το δέχομαι. Ναι, οφείλω να ομολογήσω ότι εύκολα μπορώ να πάρω ανάποδες, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι είμαι παράλογος, ούτε το παθαίνω στα καλά καθούμενα. Το μυαλό μου είναι κοφτερό και εύστροφο κι αν γίνομαι έξαλλος, είναι επειδή κάποιος μου δίνει λόγο.

ΤΑΥΡΟΣ

Μας κατηγορούν ότι είμαστε άκαμπτοι, μπετόν αρμέ
Καθίστε, μιλήστε και εξηγήστε σε έναν Ταύρο! Πέστε του το γιατί! Ναι, είναι αλήθεια ότι είναι δύσκολο να αλλάξουμε μυαλά, αλλά όχι αδύνατο. Αν έχετε δίκιο στο τέλος θα μας πείσετε.

ΔΙΔΥΜΟΣ

Μερικοί άνθρωποι λένε ότι είμαστε ανώριμοι και παίζουμε συνέχεια αλλά δεν ισχύει.
Φίλοι του κεφιού και του χιούμορ ναι, αλλά αυτό δεν είναι ανωριμότητα! Ξέρουμε πώς να διασκεδάζουμε και να μην στενοχωριόμαστε με το παραμικρό, οπότε χαλαρώστε και απολαύστε τη ζωή μαζί μας!

ΚΑΡΚΙΝΟΣ

Συνδέουν την ευαισθησία μου και την καλοσύνη μου με αδυναμία.
Ναι, μπορεί κάποιος να με βλάψει εύκολα, αλλά εγώ ξέρω να διαχειρίζομαι τον πόνο και πιθανώς καλύτερα από αυτόν! Ποιος λοιπόν θα νικήσει στο τέλος;

Διάβασε επίσης: Τι αγαπάμε και τι μας χαλάει περισσότερο σε κάθε ζώδιο

ΛΕΩΝ

Λένε ότι κομπάζω; Όχι, βέβαια.
Απλά είμαι σίγουρος με τον εαυτό μου. Αν εγώ δεν εμπιστεύονται τον εαυτό μου, τότε ποιος θα το κάνει; Δεν είμαι αναιδής, αυτή είναι η αλήθεια.

ΠΑΡΘΕΝΟΣ

Μου είπαν κάποτε ότι σαν Παρθένος είμαι υποκρίτρια.
Λυπάμαι, αλλά δεν είμαι. Έχω τα μυστικά μου. Γιατί θα πρέπει να φανερώνω τα πάντα; Εσείς τα λέτε όλα; Δεν το πιστεύω… Όλοι έχουν μυστικά και αν το αρνείστε, λέτε ψέματα.

ΖΥΓΟΣ

Προσπαθώ να ικανοποιήσω τους πάντες.
Συχνή κατηγορία. Δεν είμαι μαριονέτα! Είναι αλήθεια ότι θέλω να κάνω τους ανθρώπους να αισθάνονται περήφανοι για μένα ή απλά ευτυχισμένοι, αλλά δεν είμαι το παιχνιδάκι κανενός. Αν κάποιος το παρατραβήξει, θα ακούσει το ηχηρό μου ΟΧΙ!.

ΣΚΟΡΠΙΟΣ

Δεν είμαι ο διάβολος μεταμορφωμένος όπως με κατηγορούν πολλοί.
Στην πραγματικότητα, είμαι αξιόπιστος και καλός φίλος και σύντροφος για μια ζωή. Αν όμως προσπαθήσει κάποιος να με κοροϊδέψει ή να με βλάψει, ε, τότε ναι, θα γίνω σατανικός.

ΤΟΞΟΤΗΣ

Είμαι παρορμητικός, ίσως πάρα πολύ ενθουσιώδης και διαρκώς κεφάτος.
Συγνώμη που σας το χαλάω, ανόητος δεν είμαι. Μπορεί λόγω του αυθορμητισμού μου να λέω χοντράδες ή να κάνω γκάφες από βιασύνη αλλά σίγουρα το μυαλό μου παίρνει τόσες στροφές που το δικό σας, αν τις μετρούσε, θα ζαλιζόταν.

ΑΙΓΟΚΕΡΩΣ

Εργασιομανής, δεν ξέρω να διασκεδάζω.
Κατηγορούμαι, επειδή είμαι υπεύθυνος; Ναι, λοιπόν, μου αρέσει η ουσιαστική διασκέδαση και όχι τα χαζά ξενύχτια, χωρίς λόγο και αιτία. Σαφώς και θέλω να περνάω καλά και βρίσκω χρόνο και να χαλαρώνω και να απολαμβάνω τα πράγματα που μου αρέσουν όπως όλοι σας.

ΥΔΡΟΧΟΟΣ

Αναίσθητος.
Όχι αγάπη μου! Λάθος! Δε θα πέσω στα πατώματα, Δε θα αρχίσω να κλαίω με μαύρο δάκρυ, ούτε και θα το κουβαλάω για μια ζωή. Αλλά αυτό δε σημαίνει ότι δεν στενοχωριέμαι κιόλας και σας διαβεβαιώνω ότι αν πληγώσετε κάποιον που θεωρώ φίλο μου, θα δείτε πόσο… ευαίσθητος μπορώ να γίνω.

ΙΧΘΥΕΣ

Υπερευαίσθητος.
Ε, να με συμπαθάτε που έχω αισθήματα, αλλά δεν είμαι και το μωρό που βάζει συνέχεια τα κλάματα! Είμαι σε θέση να κάνω πολλά πράγματα, στην ουσία να κάνω ό, τι θέλω ανενόχλητος! Τώρα εσείς αν ενοχλείστε επειδή μερικές φορές νευριάζω ή είμαι πάρα πολύ χαρούμενος, τότε μήπως δεν είμαι εγώ ο… υπερευαίσθητος;

Πηγή

The post Τα 12 ζώδια απολογούνται για το χαρακτήρα τους appeared first on LINE LIFE.

Πηγή Τα 12 ζώδια απολογούνται για το χαρακτήρα τους

Εξίσου βέβαιο -και ωσαύτως κοινότοπο- είναι ότι η επίσπευση των εκλογών υπακούει στις εκλογικές ανάγκες του εκάστοτε κυβερνώντος κόμματος. Μιλάμε για…
το περιώνυμο momentum. Δηλαδή, για την δυναμική της συγκυρίας.

Ένα στοιχείο που αξιοποιούν ενίοτε οι κυβερνώντες είναι η αιφνιδιαστική προκήρυξη εκλογών, ακόμη κι αν δεν είναι φαινομενικώς ευνοϊκή η συγκυρία.

Συνέβη το 2007, όταν προκήρυξε πρόωρες εκλογές ο Κώστας Καραμανλής-και τις κέρδισε-παρ ότι ήταν νωπές οι καταστροφικές πυρκαγιές και εξόχως αρνητικό το κλίμα για την τότε κυβέρνηση.

Σήμερα εκλείπει η πιθανότις αιφνιδιασμού. Η χώρα έχει εισέλθει ούτως η άλλως σε προεκλογική ρότα, ανεξάρτητα από το αν αυτές θα διενεργηθούν το Φθινόπωρο ή τον Μάιο (σε δύο Κυριακές: την πρώτη, Εθνικές και Αυτοδιοικητικές μαζί, και την δεύτερη οι Ευρωεκλογές).

Ακόμη κι αν προκηρυχθούν εκλογές για τον Μάρτιο-όπως γράφτηκε τις μέρες αυτές- ουδείς θα αιφνιδιαστεί. Όλοι βρίσκονται με το όπλο παρά πόδα…

Ας δούμε, επομένως, τα υπέρ και τα κατά, σχετικά με την διενέργεια εκλογών τον Μάιο ή το Φθινόπωρο, υπό το πρίσμα των κυβερνώντων που έχουν την προνομία της απόφασης.

.Φθινόπωρο: Μέχρι τότε οι προεκλογικές παροχές και οι ευνοϊκές ρυθμίσεις ναι μεν θα λειτουργούν στην συνείδηση και στις τσέπες του κόσμου, αλλά όχι με την ένταση που θα έχουν σε πιθανές εκλογές τον Μάιο.

Αντιθέτως θα χλωμιάζουν οι θετικές εντυπώσεις, με δεδομένες τις δυσκολίες στην Οικονομία της χώρας και τις συναφείς μεταμνημονιακές υποχρεώσεις.

Όμως δεν αποκλείεται να υπάρξουν θετικές εξελίξεις, αξιοποιήσιμες για την δημιουργίας κλίματος από την κυβέρνηση (διευθέτηση του Ιταλικού ζητήματος/ δυνατότης εξόδου της Ελλάδος στις Αγορές), αλλά και πραγματική πρόοδος (επενδύσεις, περαιτέρω μείωση της ανεργίας), κάτι που τη στιγμή αυτή φαίνεται αχνό και δύσκολο να επιτευχθεί.

Βέβαια, το μέγα πρόβλημα για την κυβέρνηση θα είναι πιθανή αποτυχία-πόσω μάλλον μια δεινή ήττα-στις Ευρωεκλογές. Εμπειρικά έχει καταδειχτεί ότι το αποτέλεσμα των Ευρωεκλογών προϊδεάζει για ανάλογες επιδόσεις στις εθνικές εκλογές.

Τέλος, ουδείς γνωρίζει ποιες θα είναι οι επιπτώσεις για τον ΣΥΡΙΖΑ, όταν αποχωρήσουν οι ΑΝΕΛ από την κυβέρνηση λόγω της Συμφωνίας των Πρεσπών.

Η κυβέρνηση πιθανώς δεν θα κινδυνεύσει. Αλλά το ενδεχόμενο για εκατέρωθεν βολές, πιθανές αποκαλύψεις κλπ, σε φορτισμένο προεκλογικό κλίμα, δεν μπορεί να αποκλειστεί. Ούτε και οι επιπτώσεις, φυσικά.

Συμπέρασμα: Υπερτερούν τα αρνητικά για διενέργεια εκλογών το Φθινόπωρο. Εκτός κι αν συμβεί- ή αναμένει η κυβέρνηση να συμβεί- κάτι εντυπωσιακό που θα ενισχύσει σημαντικά τα εκλογικά της ιστία.

. Μάιος: Νωπές οι εντυπώσεις από τις παροχές και τις ευνοϊκές ρυθμίσεις, εθνικές εκλογές πριν από τις Ευρωεκλογές, πιθανή διευθέτηση του Ιταλικού ζητήματος μέχρι τότε και, φυσικά, ένα κρίσιμο θέμα που δεν αξιολογείται σήμερα όσο του αρμόζει.

Πρόκειται για το ποσοστό συμμετοχής στις εκλογές.

Το μεγαλύτερο μέρος εκείνων που φαίνεται ότι θα απόσχουν , ανήκει σε ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ που είναι δυσαρεστημένοι, αλλά δεν επιθυμούν να ψηφίσουν ΝΔ, ΚΙΝΑΛ κ.α. Άρα, η αποχή θα πλήξει το κυβερνών κόμμα.

Όμως η ταυτόχρονη διενέργεια Αυτοδιοικητικών και Εθνικών εκλογών ευνοεί την συμμετοχή, καθώς στα Αυτοδιοικητικά ψηφοδέλτια θα υπάρχουν χιλιάδες συγγενείς, φίλοι και γνωστοί, με αποτέλεσμα να προσέλθουν στις κάλπες και πολλοί εξ εκείνων που είχαν επιλέξει την αποχή.

Ε, όταν κάποιος βρεθεί στο εκλογικό τμήμα για να στηρίξει την εκλογή Τοπικών Αρχόντων, είναι πολύ πιθανό να ψηφίσει και για τις εθνικές εκλογές. Και εξίσου πιθανό να ξαναψηφίσει ΣΥΡΙΖΑ με βαριά καρδιά ή κόμματα στα αριστερά του κυβερνώντος κόμματος.

Πάντως, όχι ΝΔ ή ΚΙΝΑΛ. Γιατί εκείνοι που θα επιλέξουν τα δύο αυτά κόμματα, ιδία τη ΝΔ, έχουν προ πολλού εναντιωθεί σφόδρα στον ΣΥΡΙΖΑ και έχουν αποφασίσει.

Συμπέρασμα: Με βάση τα σημερινά δεδομένα, ο Μάιος φαίνεται ότι θα είναι ο μήνας των εθνικών εκλογών. Φυσικά, ισχύει το «εκτός απροόπτου» (π.χ. για εκλογές Φεβρουάριο η Μάρτιο).

Εκείνα που δεν εντάσσονται στο πλαίσιο του απρόοπτου, αλλά σωρευτικώς θα επηρεάσουν το αποτέλεσμα των εκλογών είναι –πέραν του οικονομικού-το Μακεδονικό, το Μεταναστευτικό, η ασφάλεια και το Εκκλησιαστικό.

Όσο για το κλίμα υπό το οποίο θα διεξαχθούν οι προσεχείς εκλογές, δεν χρειάζονται μάντεις και προφήτες για να αποφανθούν: θα είναι εκρηκτικό…

Γιάννης Τριάντης

Πηγή Πότε θα γίνουν εκλογές;..


Θ. Μαλκίδης

Για τα Μακεδονικά εμπορικά σήματα και επωνυμίες

Από την ομιλία στην Ιερά Πόλη του Μεσολογγίου

Η ονομασία (brand name) ενός ποιοτικού προϊόντος αποτελεί το διαβατήριο του, ενώ πολλές φορές συνιστά καθοριστικό λόγο επιλογής του από τον καταναλωτή. Η συμφωνία των Πρεσπών, πέραν των άλλων προβλημάτων στον εμπορικό τομέα, στον αγροδιατροφικό χώρο και στο περιβάλλον, αφήνει σε πλήρη αοριστία και το θέμα της ονομασίας των περίφημων προϊόντων της Μακεδονικής Γης.

Συγκεκριμένα, στο άρθρο 1, παρ. 3, εδ. θ΄ υπάρχει μόνο ένα ευχολόγιο για έναν «ειλικρινή, δομημένο και με καλή πίστη διάλογο για αμοιβαίως αποδεκτό όφελος (!)» μεταξύ των επιχειρηματικών κοινοτήτων και για μια ακαθόριστη διμερή ομάδα ειδικών στο πλαίσιο της ΕΕ με συνεισφορά του ΟΗΕ και του ΔΟΤ, η οποία θα δράσει επί τριετία μετά το 2019.

Ωστόσο, εκατοντάδες προϊόντα φέρουν το όνομα της Μακεδονίας μας, ενώ υπάρχει και ο Μακεδονικός Τοπικός Οίνος που είναι Προϊόν Γεωγραφικής Ένδειξης. Και φυσικά υπάρχει η παράδοση χιλιάδων ετών στην παρασκευή τροφίμων και στην επινόηση συνταγών που αποτελεί το απόσταγμα του διαχρονικού Μακεδονικού Πολιτισμού με όλες τις ζυμώσεις του χρόνου, γι’ αυτό και η Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας δημιούργησε τα πρότυπα και το σήμα της «Μακεδονικής Κουζίνας». Κι όλα αυτά τα προϊόντα είναι ποιοτικά και ελεγμένα, ενώ αντίθετα είναι γνωστό ότι στην ΠΓΔΜ δεν υπάρχουν τα πρότυπα και οι έλεγχοι που γίνονται στις Ευρωπαϊκές Περιφέρειες της Μακεδονίας (Δυτική, Κεντρική και Ανατολική).


Αξίζει να σημειωθεί, ότι σύμφωνα με στοιχεία που παρουσίασε πρόσφατα ο Σύνδεσμος Βιομηχανιών Βορείου Ελλάδος, οι επιχειρήσεις που έχουν στην εταιρική τους ταυτότητα ή στα προϊόντα τους τον όρο «Μακεδονία» και κινδυνεύουν να βρεθούν εκτεθειμένες σε περίπτωση εφαρμογής της Συμφωνίας των Πρεσπών υπερβαίνουν τις 4.000, οι οποίες βρίσκονται στην ανάγκη να προβούν σε δαπάνες 2.000 – 8.000 ευρώ… ανά επωνυμία, προκειμένου να κατοχυρώσουν το δικαίωμα χρήσης, είτε στο Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας του Αλικάντε της Ισπανίας (EUIPO) που αφορά τη δραστηριότητα εντός των χωρών της Ε.E., είτε –για δραστηριότητες σε τρίτα κράτη- το γραφείο WIPO της Γενεύης.



malkidisΠηγή Για τα Μακεδονικά εμπορικά σήματα


Ο πλανήτης κινδυνεύει να πνιγεί από τη ρευστότητα, με την οποία έχει πλημμυρίσει, ενώ την ίδια στιγμή η υπερχρεωμένη παγκόσμια οικονομία χρειάζεται μία επανεκκίνηση – με τη διαγραφή των μη ασφαλών χρεών που έχουν ήδη αποσυρθεί από τις κεντρικές τράπεζες και την επιστροφή στο σύστημα της ελεύθερης αγοράς, μέσα από μία ελεγχόμενη από-παγκοσμιοποίηση.

Γράφει ο Βασίλης Βιλιάρδος

«Η μοναδική εγγύηση για τα χρέη είναι η ικανότητα των κυβερνήσεων να εισπράττουν φόρους – ενώ αυτό θα κρίνει τις εκλογές στην Ελλάδα από την πλευρά των δανειστών. Το ποιό κόμμα δηλαδή είναι ικανότερο να εισπράττει φόρους και όχι ποιό θα τους μειώσει για να διενεργηθούν επενδύσεις – αφού οι ξένες επιχειρήσεις που θα δραστηριοποιηθούν στην Ελλάδα όταν ολοκληρωθεί η αλλαγή του ιδιοκτησιακού της καθεστώτος δεν έχουν ανάγκη τη μείωση των φόρων, επειδή έτσι και αλλιώς δεν πληρώνουν φόρους».

.

Ανάλυση

Η μη διενέργεια επενδύσεων εκ μέρους των επιχειρήσεων, οι οποίες είναι απαραίτητες για την ανάπτυξη μίας οικονομίας, δεν είναι μόνο ελληνικό πρόβλημα αλλά παγκόσμιο – ενώ δεν επιλύεται από τα κράτη, αφού στα πλαίσια του ακραίου νεοφιλελευθερισμού που έχει επικρατήσει, όπου τα πάντα πρέπει να ανήκουν σε ιδιώτες, σε συνδυασμό με την υπερχρέωση πολλών χωρών, οι δημόσιες επενδύσεις είναι κατά κάποιον τρόπο απαγορευμένες, παρά το ότι θα ήταν η μοναδική βιώσιμη λύση σήμερα.

Από την άλλη πλευρά η σταθερότητα των νομισμάτων, στην οποία έχει συντελέσει σε μεγάλο βαθμό η δημιουργία του ευρώ, καθώς επίσης η αποφυγή του πληθωρισμού από όλα τα μεγάλα κράτη, ιδίως από τη Γερμανία που επιβάλλει τους κανόνες της στην Ευρωζώνη, (α) επιτρέπει στις επιχειρήσεις και στα νοικοκυριά να διατηρούν τα κέρδη/αποταμιεύσεις τους σε μετρητά, χωρίς να τα διακινδυνεύουν επενδύοντας τα και (β) δεν διευκολύνει την πληθωριστική μείωση των χρεών.

Δυστυχώς δεν επιτρέπει ούτε την ανάκτηση της χαμένης ανταγωνιστικότητας μέσω της νομισματικής υποτίμησης – ενώ η εσωτερική υποτίμηση που θεωρήθηκε ως εναλλακτική δυνατότητα αποδείχθηκε πως αφενός μεν είναι καταστροφική, επειδή βυθίζει τα κράτη σε ύφεση, αφετέρου αυξάνει τα χρέη σε όρους εισοδημάτων, αφού τα χρέη παραμένουν ως έχουν.

Για παράδειγμα, όταν κάποιος έχει ετήσιο εισόδημα 20.000 € και οφείλει 100.000 €, τότε οι οφειλές του είναι 5 φορές μεγαλύτερες από τα εισοδήματα του. Όταν όμως το εισόδημα του μειώνεται στα 10.000 €, όπως έχει συμβεί στην Ελλάδα, τότε τα χρέη του διπλασιάζονται, αφού γίνονται 10 φορές μεγαλύτερα από τα εισοδήματα του – οπότε, εάν δεν χρεοκοπεί χάνοντας όλα τα περιουσιακά του στοιχεία, σίγουρα δεν αποταμιεύει επιτρέποντας σε άλλους να επενδύσουν, ούτε βέβαια επενδύει (όταν υποτιμάται κανονικά το νόμισμα, μειώνονται ανάλογα με τα εισοδήματα και τα χρέη).

Επί πλέον, χωρίς επενδύσεις δεν αυξάνεται με βιώσιμο τρόπο το ΑΕΠ (υπενθυμίζουμε εδώ πως το ΑΕΠ μπορεί να αυξάνεται, μη βιώσιμα προφανώς, ακόμη και όταν ένα μόνο άτομο σε μία χώρα κερδίζει – για παράδειγμα, κάποιος στον οποίο ανήκει ένα μεγάλος όμιλος, ενώ όλος ο άλλος πληθυσμός είναι φτωχός και υπερχρεωμένος), οπότε δεν μειώνονται τα δημόσια χρέη ως προς το ΑΕΠ, ούτε ως προς τα εισοδήματα των Πολιτών της – με αποτέλεσμα η χώρα να οδηγείται στη χρεοκοπία. Εάν δε οι Πολίτες της έχουν αναλάβει τη διάσωση της μέσω των υπερβολικών φόρων κοκ., όπως στην περίπτωση της Ελλάδας επειδή δεν χρεοκόπησε επίσημα, ενώ τα εισοδήματα τους μειώνονται, τότε δεν πτωχεύει μόνο το κράτος αλλά και οι ίδιοι – ακόμη και αν δεν είχαν προηγουμένως χρέη.

Οι κεντρικές τράπεζες

Περαιτέρω, το πρόβλημα παγκοσμίως έχουν κληθεί να το λύσουν οι κεντρικές τράπεζες, οι οποίες έχουν πλημμυρίσει τον πλανήτη με χρήματα, μηδενίζοντας ταυτόχρονα τα επιτόκια – έτσι ώστε να υπάρχει ρευστότητα για τη διεξαγωγή επενδύσεων, καθώς επίσης να υποχρεώνονται οι επιχειρήσεις και τα νοικοκυριά να επενδύουν, αντί να αποταμιεύουν χωρίς να εισπράττουν τόκους.

Ακόμη περισσότερο, ορισμένες χώρες έχουν ήδη επιβάλλει αρνητικά επιτόκια – όπως η Ελβετία, όπου οι καταθέτες πληρώνουν 0,75% ετησίως για τις αποταμιεύσεις τους. Μέσα στα τελευταία δέκα χρόνια δε η κεντρική τράπεζα της Ελβετίας (SNB) αύξησε τα συναλλαγματικά της αποθέματα (ρευστότητα) από τα 50 δις φράγκα στα 770 δις φράγκα – ενώ στο ίδιο χρονικό διάστημα οι συνολικοί ισολογισμοί της Fed, της ΕΚΤ και της Τράπεζας της Ιαπωνίας αυξήθηκαν από τα 3.000 δις $ στα 14.000 δις $ (πηγή: Vontobel).

Συνεχίζοντας, στο παρελθόν θεωρούταν αυτονόητο για τους οικονομολόγους το ότι, τα νοικοκυριά μετέφεραν τις αποταμιεύσεις τους μέσω των τραπεζών στις επιχειρήσεις – οι οποίες τις χρειάζονταν για να χρηματοδοτήσουν κερδοφόρες επενδύσεις. Από τα κέρδη τους δε αυτά έδιναν πίσω στους καταθέτες ένα μέρος, με τη μορφή των τόκων.

Εν τούτοις, τα παραπάνω αποτελούν ήδη ιστορία – αφού στα πλαίσια της παγκοσμιοποίησης και του ανταγωνισμού των χωρών/περιοχών, μεταξύ άλλων του φορολογικού, οι μεγάλες επιχειρήσεις που κυριαρχούν πληρώνουν σήμερα τόσο χαμηλούς μισθούς ως προς την παραγωγικότητα των εργαζομένων και τόσο λίγους φόρους, ώστε να είναι σε θέση εύκολα να χρηματοδοτούν από τα έσοδα τους τις επενδύσεις τους (η μετανάστευση συντελεί στη μείωση των πραγματικών μισθών, ενώ οι φορολογικοί παράδεισοι στη μη πληρωμή φόρων από τις πολυεθνικές).

Για παράδειγμα, μόνο ο κλάδος των εταιρικών ομίλων της Ευρωζώνης πέτυχε τα τελευταία δέκα χρόνια καθαρά πλεονάσματα (μετά από επενδύσεις και μερίσματα) της τάξης των 2.500 δις € – γεγονός που σημαίνει πως οι επιχειρήσεις δεν χρειάζονται καθόλου χρήματα (στο σύνολο τους – όχι οι επί μέρους δηλαδή εξαιρέσεις και σχεδόν όλες όσες έχουν θετική πιστοληπτική ικανότητα) αλλά, αντίθετα, τους περισσεύουν στην Ευρωζώνη περί τα 250 δις € ετησίως. Επομένως, οι μόνοι που χρειάζονται σήμερα χρήματα είναι τα ελλειμματικά κράτη – σημειώνοντας πως τα χρέη των χωρών της Ευρωζώνης αυξήθηκαν από το 2008 έως τώρα κατά 5.300 δις €.

Με τα νέα όμως αυτά χρέη δεν χρηματοδοτήθηκαν επενδύσεις – αφού, στα πλαίσια του ανταγωνισμού των χωρών/περιοχών μεταξύ τους, οι επενδύσεις μειώθηκαν κατά 15% σε σχέση με το 2007! Αντί αυτού χρηματοδοτήθηκαν κυρίως οι κοινωνικές παροχές, οι οποίες προέκυψαν από την αύξηση της ανεργίας και τη μείωση των μισθών – όπως στην περίπτωση της Ελλάδας, με τα κοινωνικά μερίσματα που ισοδυναμούν με την παραγωγή φτώχειας και με το μοίρασμα της.

Εάν δεν υπήρχε κάτι τέτοιο, τότε η συνολική ζήτηση θα είχε συρρικνωθεί ακόμη περισσότερο – οπότε η ανεργία θα είχε αυξηθεί περαιτέρω. Για παράδειγμα, η ανάπτυξη στην Ελλάδα προέρχεται σχεδόν εξ ολοκλήρου από την εγχώρια κατανάλωση που χρηματοδοτείται από τα ξένα δάνεια που εισπράττονται έναντι των μνημονίων – τα οποία όμως τελείωσαν, οπότε απομένει μόνο η έξοδος στις αγορές για επί πλέον δανεισμό.

Το γεγονός αυτό σημαίνει με τη σειρά του πως οι καταθέσεις των αποταμιευτών δεν είναι πια καλυμμένες με πραγματικές επενδύσεις, όπως στο παρελθόν – οπότε τα επιτόκια δεν μπορούν να χρηματοδοτηθούν από τα κέρδη των επιχειρήσεων (πάντοτε όσον αφορά τη μεγάλη, συνολική εικόνα).

Η μοναδική δε εγγύηση για τα χρέη είναι η ικανότητα των κυβερνήσεων να εισπράττουν φόρους – ενώ αυτό θα κρίνει τις εκλογές στην Ελλάδα από την πλευρά των δανειστών. Το ποιό κόμμα δηλαδή είναι ικανότερο να εισπράττει φόρους και όχι ποιό θα τους μειώσει για να διενεργηθούν επενδύσεις – αφού οι ξένες επιχειρήσεις που θα δραστηριοποιηθούν στην Ελλάδα όταν ολοκληρωθεί η αλλαγή του ιδιοκτησιακού της καθεστώτος, δεν έχουν ανάγκη τη μείωση των φόρων, επειδή έτσι και αλλιώς δεν πληρώνουν φόρους.

Επειδή τώρα τα αυξημένα κρατικά χρέη και ο έντονος φορολογικός/λοιπός ανταγωνισμός των χωρών/περιοχών μεταξύ τους δημιουργούν αμφιβολίες, σχετικά με την ικανότητα είσπραξης φόρων από τις κυβερνήσεις (πάντοτε από τα γνωστά φορολογικά υποζύγια), έχει αυξηθεί σημαντικά για τις εμπορικές τράπεζες το ρίσκο διακράτησης δημοσίων ομολόγων στους Ισολογισμούς τους από κράτη με χρόνια προβλήματα υπερχρέωσης – οπότε προσπαθούν να τα ανταλλάξουν με άλλα φερέγγυα, όπως με ομόλογα της Γερμανίας ή της Ελβετίας.

Έτσι ανατιμήθηκε το ελβετικό νόμισμα, με αποτέλεσμα να επέμβει η κεντρική τράπεζα της χώρας, επιβάλλοντας αρνητικό επιτόκιο -0,75% για να το υποτιμήσει. Με τον τρόπο αυτό αφενός μεν διατήρησε την ισοτιμία του φράγκου στο 1:1,15 σε σχέση με το ευρώ, αφετέρου εισπράττει κάθε μήνα κέρδη της τάξης του 1 δις φράγκων από τόκους, αντί να πληρώνει! Κάτι ανάλογο ισχύει επίσης στην Ευρωζώνη, μόνο που το θέμα δεν είναι η μόνο η στήριξη του ευρώ αλλά, επί πλέον, η αποφυγή της διάλυσης της.

Συμπερασματικά λοιπόν μία επόμενη υπηρεσία των κεντρικών τραπεζών είναι η απόσυρση των μη ασφαλών ομολόγων των υπερχρεωμένων χωρών/εταιριών από την κυκλοφορία, με τα πακέτα ποσοτικής χαλάρωσης και με τα μηδενικά/αρνητικά επιτόκια – οπότε η σταθεροποίηση των χρηματοπιστωτικών αγορών και της οικονομίας εν γένει. Επομένως δεν δημιουργούν «χρήματα από το πουθενά» (τα κεντρικά χρήματα είναι μόνο το 10% των συνολικών, αφού το 90% δημιουργείται από τις εμπορικές τράπεζες μέσω της παροχής δανείων) αλλά ανταλλάσσουν ουσιαστικά μη ασφαλείς αποταμιεύσεις με ασφαλείς – ενώ δεν δημιούργησαν αυτές τα βουνά των χρεών, αλλά έχτισαν ένα προστατευτικό τείχος για να εμποδίσουν τη χιονοστιβάδα που απειλούσε να καταστρέψει τον πλανήτη.


Το ότι τώρα οι καταθέτες επιβαρύνονται με αρνητικά επιτόκια, ιδίως σε χώρες με υψηλές αποταμιεύσεις λόγω των πλεονασμάτων τους εις βάρος των άλλων, όπως η Γερμανία (γράφημα), δεν είναι άδικο – αφού αυτός που αποταμιεύει ζημιώνει την οικονομία, μειώνοντας την κυκλοφορία των χρημάτων και τη ρευστότητα. Ως αποταμιεύσεις θεωρούνται επίσης τα ακίνητα, τα οποία υφίστανται ανάλογες ζημίες με τα αρνητικά επιτόκια όταν μειώνεται η αξία αγοράς τους.

Από την άλλη πλευρά, τα χαμηλά ή/και αρνητικά επιτόκια, σε συνδυασμό με τα πακέτα ποσοτικής χαλάρωσης, έχουν οδηγήσει τις τιμές των ακινήτων σε πολλές χώρες στα ύψη – όπως επίσης τις τιμές των μετοχών στα χρηματιστήρια, δημιουργώντας μεγάλες φούσκες. Εύλογα βέβαια, αφού όταν οι αποταμιεύσεις δεν μπορούν να επενδυθούν παραγωγικά, πόσο μάλλον η νέα ρευστότητα, τότε τοποθετούνται στα ακίνητα ή στις μετοχές – όπου όμως δεν ευθύνονται οι κεντρικές τράπεζες, αλλά οι ανισορροπίες στην πραγματική οικονομία.

Πρόκειται δε για ένα φαινόμενο που δεν είναι καινούργιο – αφού τα καθαρά πλεονάσματα των μεγάλων επιχειρήσεων έχουν γίνει «χρόνια» μετά το 2000, όπως επίσης τα πλεονάσματα κρατών σαν τη Γερμανία, την Ολλανδία, την Ελβετία, την Κίνα κοκ. – εις βάρος των ελλειμμάτων των άλλων κρατών/μικρών επιχειρήσεων που ως εκ τούτου υπερχρεώνονται.

Ειδικά όσον αφορά τα κόκκινα δάνεια και τη μεταφορά τους σε «κακές τράπεζες» (bad banks), ουσιαστικά θεωρούνται επίσης απόσυρση μη ασφαλών χρεών και ανταλλαγή τους με ασφαλή – όπου οι «κακές τράπεζες» είτε τα εισπράττουν, είτε τα διαγράφουν. Στα πλαίσια αυτά, οι κεντρικές τράπεζες έχουν επίσης το ρόλο των «κακών τραπεζών» – με εξαίρεση την Ελλάδα, τα επισφαλή χρέη της οποίας έχουν μεταφερθεί ανεύθυνα κυρίως στους Ευρωπαίους φορολογουμένους.

Επίλογος

Ολοκληρώνοντας, το πρόβλημα αυτό δεν μπορούν να το επιλύσουν οι κεντρικές τράπεζες – αφού τα βουνά των χρεών δημιουργούνται στην πραγματική οικονομία και εκεί πρέπει να βρεθεί η σωστή λύση. Στα πλαίσια αυτά οφείλουμε να κατανοήσουμε πως ο φορολογικός και λοιπός ανταγωνισμός των κρατών/περιοχών στα πλαίσια της σημερινής ασύμμετρης παγκοσμιοποίησης είναι καταστροφικός – αφού διαλύει την ελεύθερη αγορά, χωρίς την οποία δεν υπάρχει μέλλον.

Ακόμη χειρότερα, η (αναγκαία φυσικά) πυροσβεστική επέμβαση των κεντρικών τραπεζών, έχει επιδεινώσει την αναδιανομή των εισοδημάτων, μεταφέροντας πλούτο από τα κάτω προς τα επάνω – εντείνοντας το πρόβλημα της αδυναμίας ανάπτυξης. Μία λύση βέβαια θα μπορούσε να είναι η διαγραφή των μη ασφαλών ομολόγων που έχουν αποσύρει ουσιαστικά από την κυκλοφορία οι κεντρικές τράπεζες – η οποία απλά θα αύξανε την ποσότητα χρήματος και τον πληθωρισμό.

Ένα καινούργιο Bretton Woods κατά κάποιον τρόπο, προτού απειληθεί η ειρήνη στον πλανήτη. Εν τούτοις οι χώρες με τα μεγάλα πλεονάσματα και με τα ασφαλή ομόλογα δεν θα το επέτρεπαν – κάτι που όμως είναι μεγάλο λάθος, αφού κινδυνεύει να καταρρεύσει ολόκληρο το χρηματοπιστωτικό σύστημα, οπότε να ζημιωθούν οι πάντες, από διαφορετικές πλευρές, πολύ περισσότερο. Σε κάθε περίπτωση η παγκόσμια οικονομία χρειάζεται μία επανεκκίνηση – έτσι ώστε να υιοθετηθεί ξανά το σύστημα της πραγματικά ελεύθερης αγοράς και ο αληθινός, δημιουργικός φιλελευθερισμός.




analyst.grΠηγή Χρήματα υπάρχουν!

Προϋπολογισμό… εκλογών (τόσο εντός όσο και εκτός Ελλάδας) εισάγει στην Διαρκή Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής το υπουργείο Οικονομικών.

Ο…
πρώτος ελληνικός «μεταμνημονιακός» Προϋπολογισμός, είναι ταυτόχρονα και ο τελευταίος της θητείας αυτής της κυβέρνησης, αλλά και της σημερινής ηγεσίας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής η οποία τον συνδιαμόρφωσε, αλλά ο βίος της τερματίζεται μετά τις ευρωεκλογές.

Ωστόσο «πατάει στον αέρα» καθώς, παρά τις θριαμβολογίες της Κυβέρνησης για τις συντάξεις, κόβει ξανά κονδύλια από τους συνταξιούχους, ούτε προβλέπει τίποτα για επιστροφές αναδρομικών που αυτοί ζητούν (με βάση και όσα επιδικάζουν σωρηδόν πια τα δικαστήρια). Αποκαλύπτει επίσης ότι οι δαπάνες μισθών στο δημόσιο αυξήθηκαν κατά 1 δισ. ευρώ το 2018 αλλά υπόσχεται –παρά τις εξαγγελίες για νέες προσλήψεις- ότι θα τις περικόψει κατά μισό δισ. ευρώ το 2019! Και παράλληλα στηρίζεται στην υπόθεση για μεγαλύτερη Ανάπτυξη το 2019, προεξοφλώντας εκτόξευση των ιδιωτικών επενδύσεων, ενώ «παγώνει» τις δημόσιες.

Τα στοιχεία Προϋπολογισμού Γενικής Κυβέρνησης (στενός και ευρύτερος δημόσιος τομέας) δείχνουν ότι:

1. Παρότι πρόκειται να ακυρωθούν οι περικοπές 2,8 δισ. για το 2019 στους παλαιούς συνταξιούχους και ο πρωθυπουργός μιλά για αυξήσεις σε 500.000 συνταξιούχους (το υπουργείο Εργασίας τους ανεβάζει και στις 620.000), το κονδύλι για παροχές συντάξεων μειώνεται ακόμα περισσότερο για το 2019. Από 29 δισ. που ήταν το 2017, μειώθηκαν σε 28,8 δισ. το 2018 και θα μειωθούν σε 28,5 δισ. το 2019.

2. Παρά τις ελαφρύνσεις κατά 30% στις εισφορές των ελευθέρων επαγγελματιών, οι ασφαλιστικές εισφορές στα Ταμεία προβλέπεται ότι θα αυξηθούν και άλλο, από 20,7 δισ.ευρώ το 2017 και 21,4 δισ. ευρώ το 2018, σε 21,6 δισ. το 2019. Και μάλιστα χωρίς να συνυπολογίζεται για τα έσοδα αυτά τω Ταμείων το 2019, καμία επιπλέον «αιμοδότηση» από τον ΑΚΑΓΕ (τον «κουμπαρά» των συντάξεων των επομένων γενεών) από τον οποίο η σημερινή κυβέρνηση αντλούσε περί τα 400 εκατομμύρια ετησίως. Βέβαια στην κυβέρνηση προεξοφλούν επιπλέον έσοδα από μείωση της ανεργίας και την αύξηση των μισθών στον ιδιωτικό τομέα, βάσει των νέων συλλογικών συμβάσεων, που σημαίνει ότι το κράτος θα βάζει «πιο βαθιά» το χέρι στην τσέπη των μισθωτών, για κάθε αύξηση που θα λαμβάνουν από τους εργοδότες, εμποδίζοντας έτσι να αυξηθεί το διαθέσιμο εισόδημά τους και η ιδιωτική κατανάλωση.

3. Οι μισθοί των υπαλλήλων στο δημόσιο θα μειωθούν σε σχέση με φέτος, παρά τις προσλήψεις που εξαγγέλλει η κυβέρνηση. Το οξύμωρο είναι ότι από 12,5 δισ. ευρώ το 2017, οι δαπάνες για αποδοχές εργαζομένων στο Δημόσιο αυξήθηκαν το 2018 στα 13,5 δισ. (+1 δισ. ευρώ) αλλά για το 2019 προβλέπεται να μειωθούν σε 13,0 δισ. ευρώ. Όπως και με το κονδύλι για τις συντάξεις δηλαδή, οι δαπάνες εμφανίζονται να μειώνονται χωρίς να μειώνονται ούτε ο αριθμός των δικαιούχων ούτε οι απολαβές που λαμβάνουν από το κράτος.

4. Παρά την συνεχή μείωση του ποσοστού της ανεργίας (με ελαστικές μορφές απασχόλησης κυρίως) κατά την 5ετία 2013-2018, οι παροχές του ΟΑΕΔ αυξάνονται διαρκώς, από 2,3 δισ. το 2017 σε 2,4 δισ. φέτος και σε 2,6 το 2019.

5. Την ίδια στιγμή, τα έσοδα του Κράτους από φόρους αυξάνονται συνεχώς κατά 1-1,5 δισ. το χρόνο. Από 44 δισ. τα 2017 σε 45,4 δισ.φέτος και με πρόβλεψη να φτάσουν στα 46,4 δισ. ευρώ το 2019 (+1 δισ. ευρώ).

6. Ωστόσο το «υπερπλεόνασμα» του Προϋπολογισμού για παροχές (πρωτογενές πλεόνασμα πάνω από τον αναγκαίο στόχο 3,5% του ΑΕΠ) μειώνεται συνεχώς. Από 4,2 δισ.το 2017, σε 885 εκατ. φέτος και σε μόλις 199 εκατ. ευρώ το 2019. Με άλλα λόγια, από το 2019 δεν προβλέπεται να δοθεί ξανά Κοινωνικό Μέρισμα, όπως γινόταν από το 2014 και μετά.

7. Όλα αυτά πάντως θα πρέπει να συνδυαστούν και με ρυθμούς Ανάπτυξης που αυξάνονται από +1,5% το 2017, σε +2,1% φέτος και +2,5% του ΑΕΠ το 2019.

8. Για να έρθει η Ανάπτυξη, για το 2019 προβλέπεται αλματώδης αύξηση στις συνολικές επενδύσεις στην ελληνική οικονομία (ακαθάριστος σχηματισμός παγίου κεφαλαίου): μετά την δύσκολη διετία 2015-2016, το 2017 οι δημόσιες και ιδιωτικές Επενδύσεις ανέκαμψαν σημειώνοντας αύξηση 9,1%. Το 2018 αυξήθηκαν μόλις 0,8% αλλά για το 2019 προβλέπεται «άλμα» + 11,9%. Ωστόσο και για φέτος η περσινή πρόβλεψη της κυβέρνησης στον Προϋπολογισμό ήταν να αυξηθούν κατά 11,4%, αλλά τελικά δεν αυξήθηκαν ούτε 1% (μόλις 0,8% για την ακρίβεια, όπως αναφέρθηκε).

Η όποια αύξηση των επενδύσεων πάντως το 2019, θα πρέπει να προέλθει από τον ιδιωτικό και όχι από τον δημόσιο τομέα, αφού για το 2019 προβλέπονται δαπάνες ΠΔΕ 6,750 δισ. ευρώ, όσο ακριβώς δηλαδή προβλέπονται και για φέτος (καμία αύξηση). Ωστόσο πριν 5 μήνες, τον Ιούνιο στο Μεσοπρόθεσμο η κυβέρνηση προϋπολόγιζε ότι το 2019 οι δαπάνες Δημοσίων Επενδύσεων θα αυξηθούν στα 7,3 δισ. ευρώ, αλλά για να βγουν οι αριθμοί τελικά «θυσίασε» 550 εκατομμύρια ευρώ από τις Επενδύσεις του 2019.

Κατά συνέπεια, οι μόνοι που θα διαπιστώσουν πού θα οδηγήσει τελικά και τι αποτελέσματα θα έχει ο νέος Προϋπολογισμός σε περίπου ένα χρόνο από σήμερα (και μετά τις εκλογές σε Ελλάδα και Ευρώπη), θα είναι οι ίδιοι οι Έλληνες πολίτες που θα τον «αιμοδοτήσουν»…

Πηγή Λιγότερα για συντάξεις, περισσότερα για φόρους…


H Mαρίν Λεπέν είναι η πολιτικός που έχει αλλάξει το χάρτη της Ευρώπης τα τελευταία χρόνια. Ήταν αυτή που πριν λίγα χρόνια σάλπισε την αντεπίθεση των πατριωτικών κομμάτων και εν συνεχεία ακολούθησαν η Ιταλία, Ολλανδία, οι χώρες του Βορρά, η Ουγγαρία και πολλές πολλές άλλες.

Μία ηγετική φυσιογνωμία, που με τον Μ. Σαλβίνι αποφάσισαν να πολεμήσουν τις Βρυξέλλες και το Βερολίνο. Αποφάσισαν να δώσουν ένα τέλος στην παγκοσμιοποίηση, με σκοπό να αναγεννηθεί η Ευρώπη των Εθνών.

Η Λεπέν ελπίζει πως μαζί με τον Ιταλό σύμμαχό της και τους άλλους Ευρωπαίους εθνικιστές θα λάβουν στις προσεχείς ευρωπαϊκές εκλογές αρκετές ψήφους, προκειμένου να ανατρέψουν τις ισορροπίες στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Η μεγάλη πρόκληση στην Ευρώπη θα είναι οι ευρωεκλογές τον Μάιο 2019 όπου θα δοκιμαστούν οι υπάρχουσες πολιτικές δυνάμεις που βρίσκονται σε πτώση και των εθνικιστών που βρίσκονται σε άνοδο.

Έχει εξαπολύσει μύδρους εναντίον της «άγριας παγκοσμιοποίησης» και της Ε.Ε. η οποία, κατά την άποψή της, την υπηρετεί. «Δεν αγωνιζόμαστε εναντίον της Ευρώπης, αλλά εναντίον της Ε.Ε. που έχει γίνει ολοκληρωτικό σύστημα», είχε δηλώσει πρόσφατα, επαναφέροντας το σύνθημα για «Ευρώπη των εθνών».

Αυτή την φορά, έδωσε μία αποκαλυπτική συνέντευξη στην εφημερίδα Δημοκρατία, όπου ισοπέδωσε τον Τσίπρα και έστειλε μήνυμα στον Ελληνικό λαό.

Το ερώτημα για την μετανάστευση και η απάντηση για τον Τσίπρα.

Είμαστε η πρώτη χώρα που πρέπει να αντιμετωπίσει εκατομμύρια μετανάστες -μουσουλμάνους- που έρχονται εδώ. Τι θα προτείνατε στην Ελλάδα να κάνει γι’ αυτό;

Ρίξτε τον Τσίπρα! (γέλια) Ρίξτε τον Τσίπρα! Να η συμβουλή μου. Εκλέξτε ανθρώπους που θέλουν να συμμετέχουν στο πλαίσιο συμφωνίας με άλλα έθνη για την προάσπιση των συνόρων της Ελλάδας. Γιατί σήμερα η Ελλάδα είναι μια πύλη εισόδου, μια πύλη εισόδου παράνομων, που η ευρωπαϊκή Κομισιόν δεν σταματά να καλεί επειδή είναι υπέρ της μετανάστευσης. «Ελάτε! Περάστε!» τους λέει και όταν λέμε «Οχι! Δεν μπορούμε πια!», η Κομισιόν μάς λέει ότι αν δεν τους αποδεχτείτε, θα σας καταδικάσουμε. Δεν θα έχετε πια χρήματα κ.λπ. Είναι ένα ανήκουστο φαινόμενο.

Ας υποθέσουμε ότι εκατομμύρια μετανάστες έρχονται στα σύνορα και ζητούν να περάσουν. Πώς ένα κράτος θα απαντούσε, θα έπρεπε να απαντήσει ή θα μπορούσε να απαντήσει σε αυτό;

Υπάρχουν πολλές απαντήσεις. Πρέπει να εφαρμοστεί μια ολιστική μέθοδος. Για αρχή μια πραγματιστική απάντηση. Η αίτηση ασύλου δεν θα πρέπει να γίνεται πια στην ευρωπαϊκή επικράτεια. Θα πρέπει να γίνεται στα προξενεία και στις πρεσβείες των χωρών εκτός εδάφους Ε.Ε. Σε αυτούς που θα έχει ειπωθεί «ναι», θα μπορούν να μπουν στην ευρωπαϊκή ήπειρο, σε αυτούς που θα έχει ειπωθεί «όχι», δεν θα μπορούν. Αυτό θα εμποδίσει τις εκατοντάδες χιλιάδες μεταναστών που έρχονται γνωρίζοντας ότι δεν έχουν το δικαίωμα να έρθουν.

Από τη στιγμή που αποτελούν φυσικές παρουσίες στις χώρες μας, έχουμε μεγαλύτερη δυσκολία να τους στείλουμε πίσω. Αυτό είναι το πρώτο. Το δεύτερο είναι ο λόγος μας να είναι ξεκάθαρος. Δεν θέλουμε πια να σας υποδεχόμαστε. Δεν μπορούμε πια να σας δεχτούμε. Γιατί έως τώρα ο λόγος μας είναι αντιφατικός. Τους λέμε «Ελάτε!» και μετά τους λέμε «Δεν είστε ευπρόσδεκτοι». Θα πρέπει να ξέρουν ότι δεν τους θέλουμε.

Πιστεύω ότι κάθε έθνος θα πρέπει να ανακτήσει τον έλεγχο των συνόρων του, της μεταναστευτικής πολιτικής του. Η FRONTEX θα πρέπει να γίνει ένα είδος σώματος ακτοφυλακής που κατόπιν αιτήματος της χώρας μπορεί να επέμβει για να συνδράμει τις εθνικές Αρχές να αντιμετωπίσουν τη μαζική έλευση παρανόμων. ΚΑΤΟΠΙΝ ΑΙΤΗΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ. Οχι χωρίς τη σύμφωνη γνώμη της χώρας, γιατί αυτό θα έπληττε την κυριαρχία της χώρας.

Οπότε η απάντηση είναι απέλαση όσων είναι ήδη στη χώρα;

Είναι η απέλαση! Απέλαση! Να γυρίσουν εκεί απ’ όπου ήρθαν! Δεν έχουν το δικαίωμα να είναι εδώ και αφού δεν έχουν το δικαίωμα να είναι εδώ θα πρέπει να επιστρέψουν σπίτια τους, αλλά θα πρέπει επίσης να σταματήσουμε να τους δίνουμε στέγη δωρεάν, φροντίδα, επιδόματα, δηλαδή περισσότερα απ’ ό,τι δίνουμε στους δικούς μας φτωχούς στην Ευρώπη. Η πολιτική θα πρέπει να είναι ενιαία και συνεπής, διαφορετικά δεν θα καταλάβουν.

Ξεκάθαρη λοιπόν τοποθέτηση από την Λεπέν, που κονιορτοποιεί μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα τον Α. Τσίπρα, ο οποίος όπως αποκαλύφθηκε χθες, έδωσε συμβουλές σε προσωπικότητες της ιταλικής πολιτικής σκηνής, ώστε η Ρώμη να δεχθεί τους κανόνες της Ευρωζώνης και να μην επαναλάβει τα δικά του λάθη με την «περήφανη διαπραγμάτευση» του 2015, αναφέρεται σε άρθρο της η ιταλική εφημερίδα Corriere della Sera.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, ο Έλληνας πρωθυπουργός «προσέγγισε προσφάτως προσωπικότητες στην Ιταλία, επειδή ως πρωθυπουργός της Ελλάδας είχε να δώσει κάποιες δικαιολογίες ή έστω εξηγήσεις και μια συμβουλή».

Όπως υπογραμμίζει η ιταλική εφημερίδα, η δικαιολογία του Αλέξη Τσίπρα αφορούσε στην απραξία της Ελλάδας, η οποία δεν βοήθησε σε καμία περίπτωση τη Ρώμη στη διαμάχη της με την Κομισιόν για τον προϋπολογισμό.

«Δεν μπορούσα να κάνω τίποτα, καθώς θα ήμουν ο πρώτος που θα προκαλούσε υποψίες» είπε χαρακτηριστικά ο κ. Τσίπρας. «Στη συνέχεια ο Τσίπρας, έχοντας τις μνήμες της υποχώρησής του τον Ιούλιο του 2015, έχοντας ήδη επιβάλει capital controls στους Έλληνες πολίτες και τις επιχειρήσεις για να αποφύγει την κατάρρευση, έδωσε και μια συμβουλή στην Ιταλία. Θα ήταν καλύτερο να κάνετε σήμερα αυτά που ούτως ή άλλως θα κάνετε αργότερα (!)».

Σύμφωνα μάλιστα με την Corriere della Sera ο πρωθυπουργός της Ελλάδας υπογράμμισε προς τους Ιταλούς συνομιλητές του, ότι «αν έχετε μια άλλη ιδέα, όπως την αποχώρησή σας από το ευρώ, τότε… καλή τύχη».

«Δεν χρειάζεται η εμπειρία ενός Έλληνα πολιτικού για να καταλάβουμε ότι αυτό είναι που χρειάζεται όχι μόνο η ιταλική κυβέρνηση αλλά και ολόκληρη η χώρα», αναφέρει στη συνέχεια το δημοσίευμα, σύμφωνα με το οποίο η πραγματική διαπραγμάτευση δεν γίνεται ανάμεσα σε Ρώμη και Βρυξέλλες, όπως δεν έγινε και ανάμεσα σε Αθήνα και Βρυξέλλες, αλλά ανάμεσα στις ιταλικές διεκδικήσεις και την πραγματική οικονομία.

«Είναι αυτό που εννοεί ο Τσίπρας όταν καλεί τους Ιταλούς να αλλάξουν πορεία για να αποφύγουμε να το πράξουμε από ανάγκη όταν θα έχουν επέλθει βαρύτατες ζημίες στην ιταλική οικονομία», αναφέρει η Corriere della Sera, θυμίζοντας το κόστος στην ελληνική οικονομία από τις αποφάσεις του Αλέξη Τσίπρα.



ΠΗΓΗΠηγή Η Μ. Λεπέν Στέλνει Μήνυμα Προς Τους Έλληνες: «Ρίξτε Τον Τσίπρα Για Να Σωθείτε» – «Απελάστε Τους Μετανάστες, Κινδυνεύετε»


Το ίδρυμα «Open Society» του Τζορτζ Σόρος ανακοίνωσε σήμερα ότι σταματά τη λειτουργία του στην Τουρκία, λίγες μέρες αφότου ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν…
κατηγόρησε τον δισεκατομμυριούχο για προσπάθεια αποσταθεροποίησης στην Τουρκία.

Το ίδρυμα, που έχει υποστηρίξει προσπάθειες για την ώθηση της εκπαίδευσης, για τα δικαιώματα των γυναικών και δημοκρατικές μεταρρθμίσεις, ανακοίνωσε ότι «αβάσιμες» κατηγορίες καθιστούν αδύνατη πια τη συνέχιση της λειτουργίας του στην Τουρκία.

Ο Τούρκος επικεφαλής του ιδρύματος ήταν μεταξύ των 13 ακτιβιστών που συνελήφθησαν πρόσφατα στην Τουρκία, κατηγορούμενος για την υποστήριξη μαζικών αντικυβερνητικών διαδηλώσεων το 2013 και για δεσμούς με τον φυλακισμένο επιχειρηματία Οσμάν Καβαλά.

Ο Ερντογάν έχει κατηγορήσει τον Καβάλα ότι χρηματοδοτούσε τις διαδηλώσεις και ότι πίσω απ’ αυτόν βρισκόταν ο Ουγγρο-αμερικανός Σόρος.

«Ο διάσημος Ούγγρος Εβραίος Σόρος είναι πίσω από τον Καβαλά. Αυτός ο άνθρωπος έχει πολλά χρήματα που τα χρησιμοποιεί για να διχάζει έθνη», δήλωσε ο Τούρκος πρόεδρος.

Το καλοκαίρι το ίδρυμα του Σόρος σταμάτησε τη λειτουργία του και στην Ουγγαρία, αφού η ακροδεξιά κυβέρνηση του Βίκτορ Όρμπαν πέρασε τον νόμο «Σταματήστε τον Σόρος», κατηγορώντας τον μεγιστάνα ότι θέλει να πλημμυρίσει την Ουγγαρία και την Ευρώπη με μετανάστες, μέσω των μη κυβερνητικών οργανώσεων που χρηματοδοτεί.

Με πληροφορίες από Associated Press

Πηγή Το ίδρυμα Σόρος αποσύρεται από την Τουρκία…


…παρουσιάζουν στο Παρίσι τις νέες Αρχές για την Υπεύθυνη Τραπεζική…

Ολόκληρη η ανακοίνωση:

Σε διεθνή συνάντηση που πραγματοποιείται…
σήμερα στο Παρίσι, το Πρόγραμμα των Ηνωμένων Εθνών για το Περιβάλλον (United Nations Environment Programme Finance Initiative -UNEP FI) και 28 τράπεζες από όλο τον κόσμο, θέτουν σε παγκόσμια δημόσια διαβούλευση τις Αρχές Υπεύθυνης Τραπεζικής (Principles for Responsible Banking). Οι Τράπεζες αυτές αντιπροσωπεύουν πάνω από $17 τρισ. δολάρια σε στοιχεία ενεργητικού και πρωτοστατούν στην επεξεργασία και την εφαρμογή των Αρχών.


Η Τράπεζα Πειραιώς, είναι η μόνη ελληνική τράπεζα που συμμετέχει ενεργά, μαζί με άλλες 27 τράπεζες από όλο τον κόσμο, στη διαμόρφωση των παγκόσμιων αυτών Αρχών.


Στη διεθνή αυτή συνάντηση συμμετέχει ο Διευθύνων Σύμβουλος της Τράπεζας Πειραιώς, Χρήστος Μεγάλου ο οποίος, δήλωσε την υποστήριξή του στις νέες Αρχές, από κοινού με Διευθύνοντες Συμβούλους των άλλων 27 τραπεζών.

Οι Αρχές εισέρχονται τώρα σε εξάμηνη περίοδο δημόσιας διαβούλευσης, και θα τεθούν προς υπογραφή από όλες τις τράπεζες, στη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών στη Νέα Υόρκη τον Σεπτέμβριο του 2019.



Σκοπός είναι οι Αρχές αυτές να καθορίσουν το ρόλο και τις ευθύνες του τραπεζικού τομέα στη διαμόρφωση ενός βιώσιμου μέλλοντος. Δεσμευόμενες στο νέο πλαίσιο, οι τράπεζες θα ευθυγραμμίσουν τις εργασίες τους με τους στόχους της παγκόσμιας κοινότητας, όπως αυτοί εκφράζονται μέσα από τους Στόχους Βιώσιμης Ανάπτυξης (Sustainable Development Goals – SDGs) και τη Συμφωνία του Παρισιού για την κλιματική αλλαγή.



Ο Satya Tripathi, Assistant Secretary-General, των Ηνωμένων Εθνών δήλωσε: «Ο τραπεζικός κλάδος παγκοσμίως αντιμετωπίζει την πρόκληση για τη βιώσιμη ανάπτυξη. Είμαι αισιόδοξος ότι θα δούμε αλλαγή πορείας των επιχειρησιακών πρακτικών, τέτοια που να ενισχύει το γεγονός ότι το πράσινο και κοινωνικά υπεύθυνο επιχειρείν είναι το καλύτερο επιχειρείν».

Ο Διευθύνων Σύμβουλος της Τράπεζας Πειραιώς, Χρήστος Μεγάλου δήλωσε: «Υποστηρίζουμε τις παγκόσμιες Αρχές για την Υπεύθυνη Τραπεζική διότι θεωρούμε ότι οι υπεύθυνες σχέσεις με τους πελάτες μας, τους μετόχους, τους εργαζομένους και την κοινωνία εν γένει, μας προσδίδουν ανταγωνιστικό πλεονέκτημα στη δημιουργία εμπιστοσύνης, στην υποστήριξη της βιώσιμης ανάπτυξης και στην επανεκκίνηση της Ελληνικής οικονομίας. Οι Αρχές συνάδουν με τις Αξίες της Τράπεζας Πειραιώς και ενδυναμώνουν την κουλτούρα του Οργανισμού μας που στηρίζεται στην Υπευθυνότητα, την Αξιοκρατία και τη Διαφάνεια».



Οι Αρχές θέτουν τους παγκόσμιους όρους στην αειφόρο τραπεζική και θα διασφαλίσουν ότι οι τράπεζες δημιουργούν αξία τόσο για τους μετόχους όσο και για την κοινωνία. Παρέχουν το πρώτο παγκόσμιο πλαίσιο για την ενσωμάτωση της αειφορίας σε όλους τους επιχειρηματικούς τομείς της τράπεζας, από τη στρατηγική χαρτοφυλακίου έως και τις συναλλαγές.



Υπογράφοντας τις Αρχές Υπεύθυνης Τραπεζικής οι τράπεζες θα δεσμεύονται να λογοδοτούν δημόσια για τις θετικές και αρνητικές κοινωνικές, περιβαλλοντικές και οικονομικές επιπτώσεις τους. Συμφωνούν να θέτουν δημόσιους στόχους για την αντιμετώπιση των κυριότερων αρνητικών επιπτώσεών τους και να ιεραρχούν τις θετικές επιδράσεις τους, ώστε να συμβαδίζουν και να συμβάλλουν στην εθνική και διεθνή βιώσιμη ανάπτυξη και στους στόχους για το κλίμα.



Η υπογραφή των Αρχών θα αποτελεί σοβαρή δέσμευση: οι τράπεζες που θα αποτυγχάνουν επανειλημμένα να πληρούν τις απαιτήσεις διαφάνειας, να θέτουν κατάλληλους στόχους και να επιδεικνύουν πρόοδο θα διαγράφονται από τη λίστα των υπογραφόντων.


Οι έξι Αρχές Υπεύθυνης Τραπεζικής του UNEP FI:



Αρχή 1: Ευθυγράμμιση

«Θα ευθυγραμμίσουμε την εταιρική μας στρατηγική έτσι ώστε να συμβάλλει στην κάλυψη των αναγκών των ατόμων και στους στόχους της κοινωνίας όπως αυτοί εκφράζονται στους 17 Στόχους για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη (Ηνωμένα Έθνη), στη Συμφωνία του Παρισιού για το Κλίμα και στα σχετικά εθνικά και περιφερειακά θεσμικά πλαίσια».



Αρχή 2: Αντίκτυπος

«Θα αυξάνουμε συνεχώς το θετικό αντίκτυπο μειώνοντας ταυτόχρονα το αρνητικό, και θα διαχειριζόμαστε τους κινδύνους για τους ανθρώπους και το περιβάλλον από τις δραστηριότητες, τα προϊόντα και τις υπηρεσίες μας».


Αρχή 3: Πελάτες

«Θα εργαζόμαστε με υπευθυνότητα μαζί με τους πελάτες μας ώστε να ενθαρρύνουμε τις αειφόρες πρακτικές και να υποστηρίζουμε τις οικονομικές δραστηριότητας που δημιουργούν ευημερία για τη σημερινή και τις επόμενες γενεές».



Αρχή 4: Ενδιαφερόμενα Μέρη

«Θα συμβουλεύουμε, θα ενθαρρύνουμε και θα συνεργαζόμαστε υπεύθυνα με τα ενδιαφερόμενα μέρη για την επίτευξη των στόχων της κοινωνίας».


Αρχή 5: Διακυβέρνηση και θέσπιση στόχων

«Θα υλοποιήσουμε στην πράξη τη δέσμευσή μας στις Αρχές αυτές μέσα από την αποτελεσματική διακυβέρνηση και τη δημιουργία κουλτούρας Υπεύθυνης Τραπεζικής. Θα ανακοινώνουμε τους στόχους που σχετίζονται με τις σημαντικότερες θετικές επιπτώσεις από τις δραστηριότητές μας».


Αρχή 6: Διαφάνεια και Λογοδοσία

«Θα επανεξετάζουμε σε περιοδική βάση την ενσωμάτωση των Αρχών και θα ενημερώνουμε, για τις θετικές και αρνητικές επιπτώσεις από τις δραστηριότητές μας καθώς και για το βαθμό  συνεισφοράς μας στην επίτευξη των στόχων της κοινωνίας».


Οι υπό διαμόρφωση Αρχές για την Υπεύθυνη Τραπεζική, συνάδουν πλήρως με τις αρχές εταιρικής υπευθυνότητας που εφαρμόζει η Τράπεζα Πειραιώς στις επιχειρηματικές της αποφάσεις. Η βελτιστοποίηση της εταιρικής διακυβέρνησης, η ευθυγράμμιση των επιχειρηματικών στόχων με την κοινωνική πρόοδο, η υιοθέτηση άριστων εργασιακών πρακτικών, η προαγωγή του πολιτισμού και η προστασία του περιβάλλοντος αποτελούν τα πεδία στόχευσης της Τράπεζας στο πλαίσιο της εταιρικής της υπευθυνότητας.


Η Τράπεζα Πειραιώς βρίσκεται στην πρώτη γραμμή για την αειφόρο ανάπτυξη. Κατανοεί ότι η βιώσιμη οικονομία μπορεί να αναπτυχθεί μόνο όταν υπάρχει ισχυρός κοινωνικός ιστός σε ένα υγιές περιβάλλον.

Αθήνα, 26 Νοεμβρίου 2018

Πηγή Η Τράπεζα Πειραιώς μαζί με άλλες 27 τράπεζες μέλη του UNEP FI …