18 January, 2019
Home / Διαφορα (Page 344)

Ένας νεαρός άντρας μπαίνει στο φαρμακείο και ζητάει από τον φαρμακοποιό προφυλακτικά. Εξηγεί περήφανος: «Η κοπέλα μου με έχει καλέσει για φαγητό το απόγευμα και μετά είναι σίγουρο ότι θα υπάρξει πολύ δράση!»

Μετά από 10 λεπτά επιστρέφει και λέει: «Θα ήθελα και άλλα προφυλακτικά. Μόλις άκουσα από ένα φίλο ότι η μητέρα της κοπέλας μου είναι τσούλ@ και το κάνει με όλους! Σίγουρα αυτό το απόγευμα θα είναι πολύ ενδιαφέρον!» Πήρε τα προφυλακτικά και έφυγε.
Εκείνο το απόγευμα στο σπίτι της κοπέλας του πέρασε όλη την ώρα κοιτώντας το πιάτο του και δεν είπε ούτε μια λέξη με τους γονείς της. Εκείνη νευριασμένη γυρνάει και του λέει: «Αν ήξερα ότι ήσουν τόσο αντικοινωνικός δεν θα σε είχα καλέσει.»

Και Εκείνος γυρνάει και της απαντά: » Και εγώ αν ήξερα πως ο πατέρας σου είναι φαρμακοποιός, πίστεψέ με, δεν θα είχα έρθει.»

Credit: hefty.co

The post Η Κοπέλα του, τον κάλεσε για να Γνωρίσει τους Γονείς της. Τα Προφυλακτικά όμως, που είχε Μαζί του… appeared first on LINE LIFE.

Πηγή Η Κοπέλα του, τον κάλεσε για να Γνωρίσει τους Γονείς της. Τα Προφυλακτικά όμως, που είχε Μαζί του…

Η πρεμιέρα του έργου «Η υποψηφιότητα του γόνου που κάνει καριέρα στην πολιτική με το όνομα Κώστας Μπακογιάννης» ήταν ένα μεγαλοπρεπές -και…
πανάκριβο από ότι φάνηκε- φιάσκο. Μπερδεύτηκε η πολιτική με το σόου. Αμερικανιά- μόνο οι μαζορέτες έλλειπαν.

Δήλωσε υποψήφιος δήμαρχος της Αθήνας, αλλά εμφανίσθηκε ως περφόρμερ σε μια παράσταση που ήταν καταδικασμένη να αποτύχει προτού ανάψουν τα φώτα της ράμπας. Ο γιος της Ντόρας Μητσοτάκη και του Παύλου Μπακογιάννη , έχασε το τρένο της δημαρχίας πριν καν φτάσει στο σταθμό για να το περιμένει. Η να τον περιμένει το τρένο, όπως απέπνεε η πρεμιέρα του.

Το έχασε για ένα λόγο: όλοι καταλαβαίνουν ότι δεν δίνει δεκάρα για το Δήμο. Είναι το επόμενο σκαλοπάτι του μιας πορείας προς την κορυφή της ΝΔ που σχεδιάσθηκε προσεκτικά. Σαν την μητέρα του που δεν τα κατάφερε και τον μπάρμπα του που έκανε την έκπληξη από άλλο δρόμο και χτυπάει πρωθυπουργία.

Άραγε ποιος θα ψηφίσει για δήμαρχο κάποιον που δεν θέλει να γίνει δήμαρχος, αλλά αρχηγός κόμματος και απλώς ακολουθεί ένα σενάριο, του οποίου ήδη έπαιξε τις δυο πρώτες πράξεις; Δήμαρχος σε μια μικρή πόλη και μετά περιφερειάρχης. Και τώρα κατεβαίνει στην πρωτεύουσα. Με την αλαζονεία που τον ωθεί να λέει: «Ξέρω ότι πολλές φορές σας έχουν πει πολλά. Και σας έχουν απογοητεύσει». . Αν μη τι άλλο, απρέπεια στον Νικήτα Κακλαμάνη που ήταν μπροστά του.

Έχει και Αθηναίους η Αθήνα;
Στην αρένα στην οποία αυτο-παρουσιάσθηκε, απέπνεε την αίσθηση ότι θα πάρει το δήμο με τη «μαγκιά» του. Όπως το Καρπενήσι. Δεν ήλθε ο βουλευτής στο χωριό, ήλθε ο περιφερειάρχης στην πόλη… Οι Αθηναίοι οι ψηφοφόροι θα έχουν ρόλους κομπάρσων στην υπερπαραγωγή της αναβάθμισης του στην πολιτική σκηνή. Γι΄ αυτό η γαλαρία της εκδήλωσης τους υπέδειξε τι πρέπει να φωνάζουν: Μπακογιάννης, οε, οε οε..

Μάλλον αγνοεί ακόμη και τα όρια του Δήμου . Πότε άραγε πάτησε το ποδι του στις γειτονιές της Αθήνας; Δεν ξέρει πως είναι ο μέσος Αθηναίος, εκτός από αυτούς ίσως πουν ζουν στα Βόρεια και τα Νότια προάστια. Δεν ανέφερε ούτε μια φορά το όνομα μιας γειτονιάς. Ούτε μια. Έστησε απλώς μια ακριβή φιέστα με «καλό κόσμο». Προφανώς γιατί δεν ξέρει τι είναι η Αθήνα. Ούτε πως στην Αθήνα ζουν κι αλλοι που δεν είναι ψηφοφόροι. Δεν έχουν καν ελληνική καταγωγή. Άραγε αυτοί εντάσσονται στα «προβλήματα» που θα λύσει;

Αντί για μιλήσει για αυτά που ζουν κάθε μέρα οι άνθρωποι της πόλης, που είναι περισσότεροι από τους ψηφοφόρους της- και τις λύσεις, αν έχει, είπε κάτι για «ασφάλεια» και μετά τους κάλεσε να «γράψουν μαζί τις επόμενες σελίδες της πόλης». Ποιοι ακριβώς μαζί; Η αερολογία, τα άσχετα φραστικά σχήματα, οι ατάκες αφηρημένου λόγου είχαν την τιμητική τους. Θα μπορούσε να θεωρηθεί προσόν η άνετη κίνηση επί σκηνής- σαν τον Ρουβά ένα πράγμα- αν δεν τον πρόδιδαν τα μηχανήματα από τα οποία… διάβαζε όσα τάχα ΄λέγε από καρδιάς. Ωραίο σκηνοθέτη διάλεξε.

Οι αδέξιες προκάτ εξομολογήσεις, η αναδρομή στην αυτοθυσία να πάει δήμαρχος το Καρπενήσι, άρχιζαν ως κωμωδία όταν «όλοι τον έλεγαν τρελό που αφήνει μια άνετη ζωή στην Αθήνα», και κατέληγαν σε τραγωδία, όταν έλεγε ότι το έκανε από «αίσθηση καθήκοντος». Μετά πάλι κωμωδία: «Ήταν τρέλα, συναίσθημα και άγνοια κινδύνου». Και ξανά δράμα: «Τα μικρά κάνουν τη μέρα και τα μεγάλα κάνουν τη ζωή» .«Κανείς μας βέβαια δεν γεννήθηκε χθες». «Το θέμα είναι να μη μας κυνηγάει η ζωή, αλλά να την προλαβαίνουμε εμείς και να την συνδιαμορφώνουμε».Φιλοσοφημένος…

Καθώς διέσχιζε πέρα δώθε τη σκηνή με προβαρισμένες χειρονομίες οι ψυλλιασμένοι κατάλαβαν: προσπαθεί να δείξει ότι είναι καλύτερος από τον Κυριάκο. Σιγά το στοίχημα. Όλοι είναι είναι καλύτεροι σ’ αυτό…

Εμφανίσθηκε σαν άνθρωπος της αυτοδιοίκησης , αλλά δεν έχει ιδέα για τους ανθρώπους της Αθήνας και τη ζωή τους. Αλλιώς δεν θα τους πουλούσε μέχρι και… Καστοριάδη: » Στις πόλεις του εξωτερικού περπατάς και εκπαιδεύεσαι. Στις πόλεις της Ελλάδας περπατάς και παιδεύεσαι». Πριν από μισό αιώνα αυτά απον εκπατρισμένο διανοητή…..

Μιλούσε σα να ήταν οι Αθηναίοι φιγούρες από αστική νουβέλα, εξέλιξη των κυριών μα τα κρινολίνα και των κυρίων με τα παπιγιόν. Δεν έδειξε να ξέρει ότι υπάρχουν άνεργοι, μετανάστες, περιθωριοποιημένοι, ανέστιοι, σακατεμένοι από την κρίση, αλλά και αποφασισμένοι να πιάσουν τη ζωή από τα κέρατα αρχίζοντας από το μηδέν. Πώς να τα ξέρει, αφού ο ίδιος ομολόγησε ότι έσκασε μύτη στα 32 του στα καθ’ ημάς μετά από σπουδές, εξωτερικό κ.λ.π..

Μια ωραία βόλτα. Ό,τι έλειπε
Δεν ξέρουμε πώς την είδε και θέλει «να κάνει στην πόλη ένα ισχυρό ηλεκτροσόκ» και να «ανακτήσει το δημόσιο χώρο». Με διατυπώσεις άκρως ….πρωτότυπες –«να τολμήσουμε να οραματιστούμε»– καλούσε τους δυστυχείς ακροατές του «να σκεφθούν λίγο και να δουν την Αθήνa από ψηλά», για να μπορέσουν να κατανοήσουν το μεγαλειώδες έργο που υπόσχεται, «τον μεγάλο περίπατο της Αθήνας, την ωραιότερη βόλτα της Ευρώπης». Τους αντιμετώπισε σαν πλήθος που διψάει για τις βεγγέρες που τους υπόσχεται. Νομίζει ότι οι Αθηναίοι είναι κάποιοι που περιμένουν κάποιον να τους καλέσει σε τσάρκες για να φορέσουν τα καλά τους…..

Μια ομιλία γεμάτη αμπελοφιλοσοφίες και κολοκυθοκορφάδες για τον «πολιτισμό της καθημερινότητας». «Ο δήμαρχος είναι σύμμαχος με τα όνειρα των δημοτών». Σιγά να μην είναι και …ονειροκρίτης. Παρακάτω ο Δήμαρχος αλλάζει: «Δεν είναι τίποτα παραπάνω από διευθυντής ορχήστρας». Και οι δημότες επίσης: «Να σπάσουμε τις φυλακές που έχουμε χτίσει ο καθένας για τον εαυτό του». Αρνάκι άσπρο και παχύ της μάνας του καμάρι.

Ενδιάμεσα πέταγε και παροιμίες: » Ένας κούκος δεν φέρνει την άνοιξη»,«Ιστορία γράφουν οι παρέες», και κάτι σουρεαλιστικά: «Η αλλαγή έρχεται μόνο από κάτω προς τα πάνω». «Να πατήσουμε γερά στη γη και να σηκώσουμε τα μάτια ψηλά». Προσοχή μόνο μην τους πατήσει κανένα αυτοκίνητο. «Δεν είστε εδώ μόνο για μένα», είπε. Όχι είναι για το Χατζηπετρή.

Ο Μπακογιάννης εμφανίσθηκε ως ο ειδικός που χρειάζεται η Αθήνα: «Μετεκπαιδευθείς εις την Εσπερίαν, αλλά θητεύσας και εις την περιφέρειαν εθελουσίως» Και τι δεν είπε. «Αν δέχεστε τη σημερινή κατάσταση, εγώ δεν είμαι ο άνθρωπός σας» Είναι σίγουρος ότι είναι όμως: «Την αυτοδιοίκηση την ξέρουμε καλά, χωρίς να ακουστεί αλαζονικό». Έλα ντε που ακούγεται.

Την έμαθε στο Καρπενήσι και δείτε πόσο ποιητικά το λέει: ««Εκεί ερωτεύτηκα την αυτοδιοίκηση. Κατάλαβα ότι είναι η τέχνη, η πολιτική της αληθινής ζωής. Είναι εκεί που ανοίγουν σπίτια και αγκαλιές»!!! Είναι εκεί που μαθαίνεις να περπατάς με τα παπούτσια του άλλου». «Δεν έχει σημασία ποιος είσαι, πώς σε λένε και από που κρατάει η σκούφια σου». Σώπα, καλέ … «Η αυτοδιοίκηση σε μαθαίνει να είσαι ταπεινός». Αυτό μάλλον δεν το έμαθε.

«Η απόφαση να είμαι υποψήφιος Δήμαρχος Αθηναίων, δεν ήταν απλή». Σωστά, ανακατεύτηκε όλο το σόι. «Είμαι βλέπετε, μετά από χρόνια, ο πρώτος αυτοδιοικητικός που δοκιμάζει τις δυνάμεις του για τον Δήμο Αθηναίων» Κόψε κάτι, ρε μεγάλε. Για έναν Δημήτρη Μπέη έχεις ακούσει; Για κάποιον Ανδρέα Λεντάκη μήπως;

Τι ξέρει από Αθήνα; Ότι «είναι και η πόλη εκατομμυρίων θαυμάτων». Τι μπορεί να κάνει λοιπόν ο Δήμος; «Κατ’ αρχάς να αποφασίσει ότι όταν πονάει η Αθήνα πονάει ο ίδιος». Άντε βρες άκρη.

Το καλύτερο το φύλαγε για το τέλος: «Ξέρετε, νιώθω ότι έχω πει πολλά… Καταλαβαίνω ότι δυσκολεύεστε πια να πιστέψετε. Αλλά νιώθω ότι θέλετε πιστέψετε». Πουλιά στον αέρα πιάνει…. Καλά πάει. Το είπε άλλωστε και η ΝΔ: «Ο Κώστας Μπακογιάννης είμαστε σίγουροι ότι θα είναι και ένας πολύ επιτυχημένος δήμαρχος Αθηναίων που θα κάνει καλύτερη τη ζωή των κατοίκων της πρωτεύουσας». Και τη ζωή του Κυριάκου δύσκολη, θα έλεγε κανείς, αλλά αυτό είναι άλλο ανέκδοτο…

Γ. Λακόπουλος

Πηγή Χειρότερα δεν γίνεται…


Η ευτυχία δεν είναι τίποτε άλλο παρά η χρήση της Αρετής στην ελπίδα και τη δυστυχία.

Πρέπει, πραγματικά, να θεωρείται ο πιο άτυχος των ανθρώπων εκείνος που δεν έχει μάθει πως να αντέχει τη δυστυχία.

Κανένα ανθρώπινο ατύχημα δεν πρέπει να είναι απρόσμενο από εκείνους που είναι προικισμένοι με διάνοια. Να αντιμετωπίζεις τις ατυχίες σου με δύναμη και πολλή αξιοπρέπεια. Μη βλασφημείς και μην παραπονιέσαι αν η τύχη δεν σε έχει ευνοήσει, ή αν τα πράγματα έχουν πάει στραβά.

Αυτά μόνο τείνουν να κάνουν τα πράγματα χειρότερα και όχι να τα βελτιώσουν. Σταμάτησε τα δάκρυά σου, διαφύλαξε την ηρεμία σου και κάνε ότι περνάει από το χέρι σου για να επανορθώσεις. Είναι μεγάλο πράγμα να είσαι σοφός εκεί όπου οφείλεις, σε καταστροφικές συνθήκες.

Συχνά , οι ανόητοι γίνονται σοφοί, κάτω από την πίεση των δυστυχιών.Εφ’ όσον είμαστε άνθρωποι δεν πρέπει να περιγελούμε αλλά να θρηνούμε για τις συμφορές των άλλων. Πάνω απ’ όλα τα πράγματα , να σέβεσαι τον εαυτό σου. Να συμπεριφέρεσαι όπως ταιριάζει σ’ ένα Γιό του Θεού.

Και ως τέτοιος, μη σκέφτεσαι με μικροπρέπεια ούτε με εκφυλισμό, σχετικά με τον εαυτό σου, ούτε να κρύβεις σκοτεινές σκέψεις. Εκείνος που έχει Φως μέσα του έχει μια λαμπρή μέρα, αν και περιβάλλεται από το σκοτάδι. Στον ευγενή όλα τα πράγματα είναι αγνά. Όλα τα σημεία του ανθρώπου, όπως εκείνα ενός αγάλματος, οφείλουν να είναι όμορφα.

Να σκέφτεσαι όλα τα σημεία του σώματός σου ως ωραία και κανένα ως χαμηλό ή ταπεινό. Να φέρεσαι στον εαυτό σου σαν να είναι ελεύθερος άνθρωπος, με το να θυμάσαι ότι κανένας δεν είναι ελεύθερος αν δεν έχει κυριαρχία στον εαυτό του. Η ελευθερία είναι η ονομασία της Αρετής. Η σκλαβιά της κακίας. Είναι αναγκαίο να κάνουμε πόλεμο μόνο με πέντε πράγματα: στις αρρώστιες του σώματος, στην άγνοια του πνεύματος, στα πάθη του σώματος, στα στραβά της πόλης και στη διχόνοια των οικογενειών.

Πυθαγόρας



eleysis-ellinwnΠηγή Πυθαγόρας: Ο σοφός πάντα στη δυσκολία φαίνεται

Σχεδόν κάθε εβδομάδα, όλο και κάποια νέα επιδημία γρίπης ή γαστρεντερικός ιός θα κάνουν την εμφάνισή τους στα δελτία ειδήσεων πανικοβάλλοντας τον κόσμο.

Στις περισσότερες περιπτώσεις είναι θέμα έλλειψης υγιεινής, περιβάλλον που ευνοεί τη μετάδοση των ιών, δυστυχώς όμως οι επιφάνειες δεν είναι πάντα τόσο καθαρές όσο νομίζουμε ότι είναι.

Πηγή

The post Έβαλε σελοτέιπ στο smartphone και το έβαψε μπλε. Αυτό που είδε στη συνέχεια ήταν ΑΗΔΙΑΣΤΙΚΟ! appeared first on LINE LIFE.

Πηγή Έβαλε σελοτέιπ στο smartphone και το έβαψε μπλε. Αυτό που είδε στη συνέχεια ήταν ΑΗΔΙΑΣΤΙΚΟ!

Γράφει ο Γεράσιμος Πετράτος Καθηγητής Πυρηνικής Φυσικής στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο Kεντ, Οχάιο, ΗΠΑ

Έγραψε πρόσφατα στην Καθημερινή ο δημοσιογράφος Τάκης Θεοδωρόπουλος ότι «Χθες η Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών παρέμεινε κλειστή εις ένδειξιν διαμαρτυρίας για την ανακατάληψη του περίφημου «χώρου» από την επίσης περίφημη «συλλογικότητα ο Ρουβίκωνας» …..Το πρόβλημα ξεκινάει από τις μακρινές εκείνες ημέρες του 1974, όταν το λεγόμενο «φοιτητικό κίνημα» προβιβάστηκε σε πολιτειακό θεσμό και κατέλαβε το πανεπιστήμιο ως τοποτηρητής της δημοκρατίας. Κοινώς, κατέλυσε την ελευθερία της διακίνησης των ιδεών, της σκέψης και της έκφρασης, για να εγκαθιδρύσει ένα τυραννικό καθεστώς ελέγχου, υποταγμένο στις πολιτικές της συγκυρίας και στην περιφρόνηση του ακαδημαϊκού περιβάλλοντος». Αυτή είναι η καλύτερη περίληψη που έχω διαβάσει για το θέμα αυτό.

Ναι, υπήρχε ένα «φοιτητικό κίνημα» εκείνη την εποχή. Στα αμφιθέατρα γινόταν χαμός στο ίσωμα. Οι γενικές συνελεύσεις ήταν θεάματα εφάμιλλα αυτών του Κολοσσαίου. Έπεφταν κορμιά, αριστερά και αριστερότερα. Τα Πανεπιστήμια έπρεπε να γίνουν σαν το Λομονόσοφ, που έσφυζε εκείνη την εποχή απο ακαδημαϊκό άσυλο και ελευθερία του λόγου. Τα Χάρβαρντς και τά Στάνφορντς τότε δεν έπαιζαν γιατί ήταν «ΝΑΤΟϊκά». Για να γινόταν αυτό έπρεπε βέβαια να φύγουν όλοι οι φασίστες οι καθηγητές. Να γίνει «αποχουντοποίηση». Αυτή ήταν το απόγειο του κινήματος στο Φυσικό της Αθήνας. Και φυσικά η περίπτωση του Αλκιβιάδη Αποστολάκη, καθηγητή Πυρηνικής Φυσικής, ήταν καραμπινάτη. Το κατηγορητήριο, που συνέταξε το νομικό τμήμα της ΑΑΣΠΕ (του Κινεζόφιλου ΕΚΚΕ), εκτός από τη συνεργασία του Αποστολάκη με την Χούντα και κάτι προσβλητικά σχόλιά του για το Πολυτεχνείο, περιλάμβανε και το γεγονός οτι την έδρα τού την έδωσε η βασίλισσα Φρειδερίκη. Όι, Όι, μάνα μου. Ήταν τυχερός που ο Λόχος Λόρδος Μπάιρον έπεσε τότε στην Σκομπία πάνω σε ιμπεριαλιστές. Αλλιώς θα κυνηγούσε ακόμα μοναρχοφασίστες σαν του λόγου του.

Δεν μπορούσες βέβαια να πάρεις πτυχίο Φυσικής χωρίς να έχεις προφίσιενσι στην πρέφα. Ήταν θέμα αξιοπρέπειας
Το κατηγορητήριο το ανέπτυξε ο γνωστός και συμπαθής εξαίρετος ρήτορας της ΑΑΣΠΕ σε μια κατάμεστη και μπαρουτοκαπνισμένη από Σέρτικα και Άσσο άφιλτρο συνέλευση στο αμφιθέατρο του «Φυσικείου» (γνωστού και ως το «Παλαιό Χημείο» του Τσίλερ, στην Σόλωνος). Επειδή τις άλλες «προοδευτικές» παρατάξεις δεν τις έπαιρνε να μείνουν στην απέξω, το υιοθέτησαν κι αυτές. (Αυτό στα καταστήματα λιανικής εδώ στο Οχάιο το λένε «we will not be undersold».) Αργά το βράδυ, ως συνήθως λόγω αμέτρητων ενστάσεων επί της διαδικασίας και επί προσωπικών, βγήκε η απόφαση. Ευτυχώς δεν υπήρχαν επανακαταμετρήσεις γιατί θα έπιανε μεσάνυχτα. Ο Αποστολάκης βρέθηκε ένοχος. Ήταν χουντικός! Έγκυροι παρατηρητές αποφάνθηκαν ότι η απόφαση ήταν δίκαιη και υπηρετούσε το Λαϊκό συμφέρον. Οι ένορκοι είχαν ομολογουμένως περισσότερα προσόντα από τους υποδηματοποιούς και τους 16χρονους αγρότες των Λαϊκών Δικαστηρίων της Κεφαλονιάς κατά την διάρκεια της ΕΑΜοκρατίας στο νησί. Ήξεραν το νόμο του Νεύτωνα και την παράγωγο του ημιτόνου.

Η διαδικασία δίωξης άρχισε φυσικά με, τι άλλο, την κατάληψη του γραφείου και του εργαστηρίου του Αποστολάκη. Τα φυλάγανε και τα δυο ευλαβικά για μήνες και μήνες, 24/7, υπομονετικοί φρουροί της μεταπολιτευτικής επανάστασης. Με μουσικό υπόβαθρο Κατάστασης Πολιορκίας του Μίκη. Ο Μάνος, καλή του ώρα, με τον Γιάννη τον Φονιά και το Αερικό, δεν κόλλαγε. Έτσι και αλλιώς, δεν νομίζω ότι τον πήγαινε και πολύ το κίνημα. Δεν καταλάβαινε την Λιλιπούπολη. Χάθηκε λοιπόν με την κατάληψη τουλάχιστον μια εξεταστική. Και δεν ξέρουμε που θα κατέληγε το επαναστατικό καθήκον της αποχουντοποίησης αν δεν ανακατευόταν ο μακαρίτης ο Λεωνίδας Κύρκοςκαι έλεγε στο Γραφείο Σπουδάζουσας Αθήνας να πει στους Ρηγάδες του Φυσικού «να κόψουν τις μαλακίες και να αφήσουν τον άνθρωπο ήσυχο γιατί δεν είναι χουντικός» (σύμφωνα με τη μαρτυρία του τότε καθοδηγητή του Ρήγα Φυσικού).

Έτσι κουλάρισε η αποχουντοποίηση και τα πράγματα έγιναν λίγο ανιαρά. Την βγάζαμε μόνο με σόφτ θεματάκια, όπως το πως να ψειρίζουμε διαλεκτικά τη μαϊμού, ποιος ήταν ο καλύτερος δρόμος για τον επάρατο, και ποιος ήταν ο καλύτερος επάρατος γιατί τότε έβγαινε σε πολλές ποικιλίες. (Σήμερα βγαίνει μόνο σε μια, την ψεκασμένη.) Ευτυχώς, γιατί έπρεπε να υπάρχει και λίγο χρόνος να βλέπουμε Τζιάν Μαρία Βολοντέ και Μαριάντζελα Μελάτο στην Αλκυονίδα της κουλτούρας μας, και να παίζουμε και κανένα χαρτάκι απέναντι στου Ηλία και του Παναγιώτη. Δεν μπορούσες βέβαια να πάρεις πτυχίο Φυσικής χωρίς να έχεις προφίσιενσι στην πρέφα. Ήταν θέμα αξιοπρέπειας. Που και που όμως γινόταν κάποια στραβή στο Φυσικείο, και τότε ακολουθούσε πάραυτα γενική συνέλευση που ψήφιζε – surprise, surprise – ότι η μόνη επαναστατική λύση ήταν η αυτοδιαχείριση. Γενικά πάνω από παραδόσεις, εργαστήρια και εξετάσεις επλανάτο η Αρχή της Αβεβαιότητας του Χάιζενμπεργκ. Το νεοκλασικό του Τσίλερ ήταν τότε κτίριο κβαντομηχανικό, και όπως δείχνει η φωτογραφία στις δόξες του.

Όταν είσαι 20 χρονών μπορείς να κάνεις επανάσταση, αλλά δεν μπορείς να καταλάβεις ότι ένα χαμένο εξάμηνο ισοδυναμεί λίγο πολύ με χάσιμο ενός εκατοστού της υπόλοιπης ζωής σου
Έτσι είχαμε αυτοδιαχείριση μαθημάτων, εργαστηρίων, του κυλικείου, της καλλιόπης, you name it, we had it! Εκτός των διαγωνισμάτων. Για αυτά όμως είχαμε συχνά πρόσβαση σε επιτηρητές βοηθούς φιλικούς προς το επαναστατικό περιβάλλον και αλληλέγγυους της καταπιεσμένης φοιτητικής τάξης. Έπασχαν όμως λίγο από βαρηκοΐα και μυωπία. Και όταν δεν μπορούσε να δουλέψει η αυτοδιαχείριση υπήρχε πάντα διαθέσιμο και το ανώτατο όπλο της φοιτητικής ταξικής πάλης, η αποχή, με η χωρίς κατάληψη. Όταν είσαι 20 χρονών μπορείς να κάνεις επανάσταση, αλλά δεν μπορείς να καταλάβεις ότι ένα χαμένο εξάμηνο ισοδυναμεί λίγο πολύ με χάσιμο ενός εκατοστού της υπόλοιπης ζωής σου. Πηγαίνεις σε σεμινάρια αυτοδιαχείρισης, με τον Αλτουσέρ στο ταγάρι η την αριστερή τσέπη του αμπέχονου, και παθαίνεις γουάου με σέξι θεωρίες περί στρατευμένης επιστήμης και εναλλακτικού ρόλου του επιστήμονα. Αλλά το μυαλό σου είναι ακόμα σαν κρέμα μπανάνας Gerber. Θέλει άλλα 20 χρόνια για να πήξει.

Α ναι, υπήρχαν και συζητήσεις για προγράμματα σπουδών. Σπασίκλες (καλή τους ώρα, τώρα είναι διακεκριμένοι επιστήμονες) που κυκλοφορούσαν με τον Μεσιά (Κβαντομηχανική) και τον Λαντάου (Θεωρία Πεδίου) παραμάσχαλα, άρχισαν να γίνονται πιο δημοφιλείς από αυτούς που κυκλοφορούσαν με τον Ρίζο η την Αυγή (στο Φυσικό δεν υπήρχαν τύποι που κυκλοφορούσαν με την Μοντ Ντιπλοματίκ). Υποθέτω ότι έμαθαν αργότερα, όπως και εγώ από πρώτο χέρι, ότι προγράμματα σπουδών Φυσικής δεν φτιάχνονται από αμφιθέατρα αλλά από σοβαρές ομάδες εργασίας καθηγητών με την συμβολή και φοιτητών. Από αμφιθέατρα φτιάχνονται όμως κυβερνήσεις, είναι ευκολάκια μιας και εμπίπτουν στην Θεωρία της Ασχετικότητας. Άμα δε υπάρχει στο βιογραφικό και εμπειρία από δεκαπενταμελή των νηπιαγωγείων, η ομάδα πετάει. Εννοούμε κάτι αεροπλανάκια.

Οι καλοπροαίρετες φαντασιώσεις για νέα προγράμματα σπουδών δεν κράτησαν πολύ. Από ακαδημαϊκή άποψη τα πράγματα πήγαιναν από το κακό στο χειρότερο. Εν τω μεταξύ το φωτοτυπάδικο στην Σόλωνος είχε ελαττώσει τις τιμές χονδρικής για μικροφωτοτυπίες βιβλίων για τα διαγωνίσματα. Έμπαινες στο Φυσικείο και αμέσως αριστερά ήταν το ταμπλό του Συλλόγου φοιτητών. Εκεί υπέγραφες σε λίστες για ποια μαθήματα ήθελες μικροφωτοτυπίες. Αυτό το «πρώτοι στα μαθήματα, πρώτοι στον αγώνα» (και κάτι άλλα, π.χ. το πως να συμπεριφέρονται αγόρια και κορίτσια) δεν είχαν λανσαριστεί ακόμα από το τιμημένο ΚΚΕ. Και πρέπει να πω ότι πήρε πολύ χρόνο να αφουγκραστεί εκείνη η Β’ Πανελλαδική του Ρήγα το αίσθημα των μαζών ότι οι σπουδές ήταν πολύ εντατικές. Σήμερα καταλαβαίνουμε ότι το Γαβρόγλειο Ιερατείο της πραγματικής αριστερής ανανέωσης είχε καταλάβει το θέμα αυτό πολύ νωρίτερα από όλους τους άλλους. Και τώρα που ήρθε στα πράγματα κάνει επιτέλους τις απαραίτητες διορθώσεις από-εντατικοποίησης. Το «ΟΧΙ στην Εντατικοποίηση των Σπουδών» ΖΕΙ, μαζί με τον Μπελογιάννη που εκτός από ταινία έγινε και Μουσείο.

Το μότο του κινήματος ήταν διαχρονικά «Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία». Σίγουρα έφερε πολύ Ελευθερία, ξεχείλιζε από κεφάλια σπασμένα με ρόπαλα και σιδεροσωλήνες. Από Ψωμί δεν είδαμε ούτε ένα καρβέλι στο Φυσικείο
Αποπληξία λοιπόν και βαρεμάρα στο Φυσικείο μέχρι που έφερε ο Καραμανλής τον 815 μπας και συμμαζέψει λίγο τα ασυμμάζευτα.Να σου λοιπόν η κατάληψη δίπλα στο Χημικό στη Ναυαρίνου. Χάνει την μπάλα η ΚΝΕ που το είχε ρίξει στο διάβασμα και τον ενδοτισμό, και την παίρνουν και κάνουν παιχνίδι στο Χημείο οι αυτόνομοι και ριζοσπαστικοί μαζί με τα παιδιά από τα Εξάρχεια. Αλλά ένα βράδυ μπουκάρισαν τα ΚΝΑΤ του Μαλάμη με καδρόνια, λοστούς και κράνη διπλα στο Φυσικείο όπου κοιμόντουσαν τα παιδιά και έγινε μακελειό. Βάρα μας Μαλάμη χτύπα μας Μαλάμη, όπως το λέει το τραγούδι του Πανούση. Το πρωί όμως τα παιδιά ξαναγύρισαν ακάθεκτα για να τελειώσουν τις τοιχογραφίες που είχαν αρχίσει. Δυστυχώς όμως η Γραμματεία της Σχολής αντί να κηρύξει αμέσως μετά τους τοίχους διατηρητέους πήγε και τους έβαψε. Και δεν υπήρχαν τότε αϊ-φόνια!Έτσι χαθήκανε μια για πάντα κάτω από τον ασβέστη το «Άμα βρεις τον Κνίτη μου να τον κρατήσεις αλλά να μου επιστρέψεις τη γλάστρα», το «Βόδι πήγε, Κνίτης γύρισε», και πολλά άλλα αριστουργήματα μοντέρνας τέχνης. Εκεί μάλιστα που είχαμε μπουχτίσει από τον σοσιαλιστικό ρεαλισμό των αφισών και των πανό. Ο Καραμανλής τελικά απέσυρε τον 815, και το πανεπιστημιακό άσυλο των ταγμάτων εφόδου και κάθε είδους ανομίας παρέμεινε άθικτο. Για το καλό των επιστημών.

Κάπως έτσι ήταν οι μέρες της διαρκούς επανάστασης του «ρωμαλέου» φοιτητικού κινήματος στο Φυσικείο της Αθήνας στα Fabulous ’70s. Το μότο του κινήματος ήταν διαχρονικά «Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία». Σίγουρα έφερε πολύ Ελευθερία, ξεχείλιζε από κεφάλια σπασμένα με ρόπαλα και σιδεροσωλήνες. Από Ψωμί δεν είδαμε ούτε ένα καρβέλι στο Φυσικείο, αλλά είχαμε τουλάχιστον δωρεάν κάμπινγκ. Όσο για την Παιδεία, εκεί έγινε μεγάλη πρόοδος. Μπήκανε οι βάσεις για μοντέρνα προγράμματα σπουδών. Τα πιο δημοφιλή νέα μαθήματα είναι σήμερα η Διακίνηση της Πρέζας στα ΑΕΙ και η Διαμόρφωση Χώρων των ΑΕΙ σε Αποθήκες Μολότοφ. Δυστυχώς, σιγά σιγά το ρωμαλέο ξεφούσκωσε, αλλιώς θα είχε σίγουρα σώσει την Ελλάδα από την χρεοκοπία και τα Μνημόνια. Γιατί είχε στους κόλπους του τα «καλύτερα» παιδιά της.


* Αφιερωμένο στους συναδέλφους στην Ελλάδα που τιμούν το λειτούργημα τους ακόμα και με κίνδυνο της σώματικής τους ακεραιότητας. Και στους φοιτητές που ονειρεύονται κάτι καλύτερο από μία θέση «αδιόριστου» πτυχιούχου στο Δημόσιο.


εικόνα: EUROKINISSI



ΠΗΓΗΠηγή Η Ξεχασμένη Επανάσταση στο Φυσικείο της Αθήνας

Πόσες μέρες χρειάζονται για να συνδεθεί μια επιχείρηση με την ΔΕΗ; Και από ποιες διαδικασίες θα περάσει το αίτημά της;

Όχι. Ο…
Νίκος Φίλης δεν ρωτήθηκε γι αυτό. Ούτε αναρωτήθηκε. Το ίδιο και ο Μάκης Βορίδης. Ασχολούνται με τα εκκλησιαστικά, τις φάτνες και την συνταγματική αναθεώρηση. Και αύριο, θα ξημεροβραδιάζονται στα μήντια μιλώντας για την Συμφωνία των Πρεσπών, τα σκάνδαλα και την σκανδαλολογία, την απλή αναλογική κλπ.

Καλά κάνουν οι άνθρωποι. Διότι αυτά υπάρχουν στην ατζέντα και πρέπει να αντιμετωπιστούν. Όμως, μήπως υπάρχουν και κάτι άλλα θεματάκια, ιδιαιτέρως κρίσιμα και επείγοντα, που χρήζουν προσοχής, και τα οποία περιφρονεί ή υποτιμά το πολιτικό προσωπικό;

Λοιπόν, για να συνδεθεί με τη ΔΕΗ μια επιχείρηση πρέπει να μαζέψει χαρτιά από 7 διαφορετικές υπηρεσίες και να περιμένει 55 μέρες για να γίνει η σύνδεση!

Φρένο στην οικονομία και στην ανάπτυξη σημαίνει αυτή η διαδικασία. Και υστέρηση έναντι άλλων χωρών που έχουν λύσει τέτοιου προβλήματα και προσελκύουν ευκολότερα από εμάς επενδύσεις.

Ετσι, δεν είναι τυχαίο που η Ελλάδα βρίσκεται στην 72η θέση, σε σύνολο 190 χωρών, σε έκθεση της Παγκόσμιας Τράπεζας. Ενώ, π.χ. η Σιγκαπούρη βρίσκεται στη 2η θέση!

Εκεί, λοιπόν, στη Σιγκαπούρη, αν χρειάζεσαι χαρτιά (πιστοποιητικά κ.α.) δεν τρέχεις να τα μαζεύεις από διάφορες υπηρεσίες. Υπάρχει η πλατφόρμα MyInfo, όπου βρίσκεις τα πάντα .Και τα έχεις ανά πάσα στιγμή στη διάθεσή σου.

Επίσης, για οικονομικές δοσοληψίες με το Δημόσιο υπάρχει το Πόρταλ Vendors@Gov. Αυτό είναι συνδεδεμένο με όλες τις δημόσιες υπηρεσίες, καθώς και με τα λογιστήρια των ιδιωτικών επιχειρήσεων.

Αποτέλεσμα; Ένα τιμολόγιο μπαίνει στην πλατφόρμα και εκείνη το στέλνει στην υπηρεσία που πρέπει. Επίσης, μπορείς να αγοράσεις επι τόπου αυτοκίνητο που είδες σε κάποια έκθεση, έχοντας διευθετήσει εκεί, σε λίγα λεπτά, όλα τα συναφή ζητήματα (άδεια, πινακίδες κλπ).

Τα ίδια συμβαίνουν και στην Εσθονία. Ανύπαρκτη γραφειοκρατία, ανακούφιση για τους πολίτες και σωρεία επενδύσεων. Αραγε είναι τόσο δύσκολο να βαδίσει στον ίδιο δρόμο η χώρα μας;

Υ.Γ. Τα στοιχεία για την παγκόσμια Τράπεζα και την Σιγκαπούρη τα βρήκαμε σε άρθρο του Παναγιώτη Καρκατσούλη στον «Φιλελεύθερο»…

Γιάννης Τριάντης

Πηγή Εκτός από τους ιερείς και τις φάτνες υπάρχει και η Σιγκαπούρη…


Και αν σε πλήγωσαν με λόγια και με πράξεις τους, και αν σε έριξαν χαμηλά, μη σταματήσεις να πιστεύεις στους ανθρώπους. Μη σταματήσεις να ελπίζεις στην καλή πλευρά του κόσμου, της ανθρωπότητας της ίδιας.

Αν ένα λουλούδι μαραθεί, αυτό δεν κάνει αυτόματα όλα τα λουλούδια του κόσμου να χάσουν την ευωδιά τους. Αν ένας δρόμος οδηγεί σε αδιέξοδο και είναι κακοτράχαλος, αυτό δεν σημαίνει πως ένας άλλος δε θα μπορέσει να σε βγάλει σε ένα καλύτερο μέρος.

Και αν φάνηκαν ανάξιοι της εμπιστοσύνης σου, ακόμα κι αν φακέλωσαν την καρδιά σου σε ψεύτικες υποσχέσεις και αγκαλιές, αν στο τέλος αποδείχθηκαν ανθρωπάρια που τις αδύναμες στιγμές σου τις πάτησαν, μην πιστέψεις πως όλοι οι άνθρωποι θα σου φερθούν έτσι. Δεν είναι όλοι οι άνθρωποι έτσι, δεν πρέπει να είναι όλοι οι άνθρωποι έτσι.

Και αν δε σε σεβάστηκαν, και αν την ευαίσθητη καρδιά σου μάτωσαν, μη φοβηθείς να την εμπιστευτείς ξανά σε χέρια άλλων ανθρώπων. Θα υπάρξουν εκείνοι οι άνθρωποι που θα λαχταρούν να ακούνε τον κάθε χτύπο της. Και αν γέλασαν όταν εσύ δάκρυσες, μη θαρρείς να πιστέψεις πως όλοι οι άνθρωποι θα σε ειρωνευτούν.

Κράτησε την πίστη σου για τους ανθρώπους εκείνους που όταν σε δουν να κλαις και να λυγάς, θα κάνουν τα πάντα για να φωτίσει ξανά το πρόσωπό σου από το χαμόγελο. Και αν σε άφησαν με την πρώτη ευκαιρία, μη θαρρείς να πιστέψεις πως δε θα υπάρξουν δίπλα σου άνθρωποι που θα θελήσουν να μείνουν στέρεοι και ακλόνητοι σαν βράχοι.

Μη σταματήσεις να πιστεύεις στην καλή καρδιά των ανθρώπων. Μη γίνεις σαν εκείνους που σε τσάκισαν, σκληρός, απρόσιτος, περίεργος, άδικος. Άφησε αυτούς και την κακία τους, κοίταξε εκείνους τους ανθρώπους που σου χαμογελούν σήμερα και αρνείσαι να τους δεις.

Πρόσεξε εκείνους που δεν τους έχεις προσφέρει τίποτα και, όμως, εκείνοι αισθάνονται ευγνωμοσύνη απλά και μόνο επειδή υπάρχεις. Να μη σταματήσεις να πιστεύεις στους ανθρώπους. Απλώς κάνε καλύτερες επιλογές ανθρώπων, μη δανείζεσαι στον κάθε άδειο περαστικό που συναντάς στο διάβα σου, παρά μόνο για λίγους και καλούς.


Photo: Author/Depositphotos



Συγγραφέας Μαρία Σκαμπαρδώνη – enallaktikidrasi.comΠηγή Να μη σταματήσεις να πιστεύεις στους ανθρώπους


Θα τα χάσετε! Έχει μπει στο Ρεκόρ Γκίνες

Το παγκόσμιο ρεκόρ για τη μεγαλύτερη πραγματική λέξη στον πλανήτη, το κατέχει η ελληνική γλώσσα, με την… πρωταθλήτρια λέξη να περιλαμβάνεται στο έργο «Εκκλησιάζουσες» του Αριστοφάνη και να την αποτελούν συνολικά 172 γράμματα, 27 συνθετικά και 78 συλλαβές…

Σίγουρα, κανένας από εσάς δεν θα έχει ακούσει ή δει ποτέ τη λέξη…

λοπαδοτεμαχοσελαχογαλεοκρανιολειψανοδριμυπο

Κι όμως… Ο Αριστοφάνης με τη δική του μοναδική ευχέρεια, κατόρθωσε σε μια λέξη να περιγράψει μια ολόκληρη συνταγή μαγειρικής…

Η αριστοφανική λέξη βρίσκεται στους στίχους 1169-1175 και έχει καταγραφεί στο βιβλίο των Ρεκόρ Γκίνες.




dokari.grΠηγή Η μεγαλύτερη λέξη στον κόσμο είναι ελληνική, με 172 γράμματα και 78 συλλαβές (photo)

Καλά, ο Τσίπρας είναι «ο αριστερός Ορμπαν της Μεσογείου», όπως είπε ο Κυριάκος Μητσοτάκης μιλώντας στην Κοινοβουλευτική Ομάδα της Νέας Δημοκρατίας. 

Για…
τον πολύ, πάρα πολύ, πιο πολύ δεν γίνεται, δεξιό Ορμπαν της Κεντρικής Ευρώπης, με τον οποίο είναι στο ίδιο ευρωπαϊκό κόμμα, θα μας πει κάτι;..

Τάσος Παππάς – Ανάγωγα (efsyn)

Πηγή Μισές κουβέντες…

1. Γυναίκα Σκορπιός με άνδρα Ταύρο: Ο συνδυασμός νερού και γης κάνει τα πάντα να ανθίζουν.

2. Άνδρας Κριός με γυναίκα Τοξότη: Το σεχ μεταξύ τους μοιάζει με πυρκαγιά, με τη μόνη διαφορά ότι αυτή δεν προκαλεί εγκαύματα.

3. Γυναίκα Υδροχόος με άνδρα Δίδυμο: Η φαντασία τους δημιουργεί τα πιο απίστευτα ερωτικά σενάρια.

4. Άνδρας Αιγόκερως με γυναίκα Παρθένο: Η φιλήδονη φύση τους ξεχνά επιτέλους τα «πρέπει» και τα «μη».

5. Άνδρας Ιχθύς με γυναίκα Σκορπιό: Δυο ζώδια του νερού μετατρέπουν ένα απλό κρεβάτι σε απέραντο ωκεανό ερωτισμού.

6. Άνδρας Λέων με γυναίκα Καρκίνο: Ένας καυτός συνδυασμός, ευλογημένος από τα άστρα, τον Ήλιο και τη Σελήνη.

7. Γυναίκα Αιγόκερως με άνδρα Σκορπιό: Μια κατσίκα και ένας σκορπιός δεμένοι σφιχτά μεταξύ τους σε έναν αρχέγονο ηδονικό χορό.

8. Άνδρας Καρκίνος με γυναίκα Σκορπιό: Το απόλυτο ζευγάρι για μια μυστική, αισθησιακή, απολαυστική ερωτική σχέση.

9. Γυναίκα Κριός με άνδρα Σκορπιό: Φωτιά και νερό. Χρειάζεται να πούμε περισσότερα;

10. Γυναίκα Ζυγός με άνδρα Καρκίνο: Η πιο γλυκιά, η πιο σέξι, η πιο ρομαντική ερωτική ένωση απ’ όλες.

Πηγή

The post Δείτε τους 10 top ε ρ ω τ ι κ o ύ ς συνδυασμούς των ζωδίων! appeared first on LINE LIFE.

Πηγή Δείτε τους 10 top ε ρ ω τ ι κ o ύ ς συνδυασμούς των ζωδίων!