20 January, 2019
Home / Διαφορα (Page 327)


Ένας από τους λιγότερο γνωστούς ήρωες της Ελληνικής Ιστορίας θεωρείται ο Γεώργιος Καστριώτης, γνωστός κι ως Σκεντέρμπεης.

Αποτελεί τον εθνικό ήρωα των Αλβανών την ίδια ώρα που θεωρείται άγνωστος ήπαρουσιάζεται λανθασμένα ως Αλβανικής καταγωγής στην Ελλάδα.

Ας δούμε όμως τελικά ποιος ήταν ο Σκεντέρμπεης.

Το πραγματικό του όνομα είναι Γεώργιος Καστριώτης.

Το επίθετό του παρουσιάζει και την πραγματική του καταγωγή αφού ο παππούς του, Κων/νος Καστριώτης (1390), ήταν ηγεμόνας της περιοχής της Καστοριάς και της Ημαθίας. Πατέρας του ήταν ο Ιωάννης Καστριώτης, ηγεμόνας της Κρόιας ενώ η μητέρα του καταγόταν από τη Σερβία (Βοϊσάβα).

Λίγο καιρό πριν την Άλωση της Πόλης κι ενώ ο σουλτάνος Μουράτ Β’ κατακτούσε την μια βυζαντινή επαρχία μετά την άλλη, ζητά από τον ηγεμόνα της Κρόιας ως εκδήλωση υποταγής και εγγύηση της κυριαρχίας του, την ομηρία των 4 γιων του ένας εκ των οποίων ήταν ο Γεώργιος.

maxresdefault

Ο Ι. Καστριώτης δέχτηκε και τα παιδιά του αφού ασπάσθηκαν τον ισλαμισμό (ήταν χριστιανοί), βρέθηκαν να ανατρέφονται στη σουλτανική αυλή της Ανδριανουπόλεως παρέα με τον μετέπειτα Πορθητή της Πόλεως, Μωάμεθ τον Β’. Ο σουλτάνος Μουράτ, βλέποντας την εξαιρετική πρόοδο και τα χαρίσματα του ελληνόπουλου, του προσέδωσε την τουρκική ονομασία «Ισκεντέρ μπέη» (Σκεντέρμπεης) που σημαίνει «Αλέξανδρος ηγεμών».

Παρόλη την οθωμανική ανατροφή του, ο Γεώργιος δεν ξεχνούσε τις ρίζες του.

Η είδηση του θανάτου των γονιών του και η καταπίεση των ομοεθνών του από τον τουρκικό ζυγό έδωσαν το έναυσμα στον Σκεντέρμπεη να λιποτακτήσει σε μάχη στη Σερβία και να επιστρέψει στα πατρογονικά του εδάφη.

Αφού νυμφεύεται την Ανδρονίκη Κομνηνή, ο Γεώργιος Καστριώτης στις 28 Νοεμβρίου 1443 κηρύσσει την επανάστασή του κατά των Τούρκων.

69745_n

Ως έμβλημά του χρησιμοποίησε τον βυζαντινό δικέφαλο αετό σε κόκκινο φόντο, τη σημερινή πλέον σημαία της Αλβανίας.

Ο Γεώργιος Καστριώτης χάρη στις πολεμικές του αρετές κατάφερε να απελευθερώσει την επαρχία του από την τουρκική κατοχή και να προκαλέσει το θαυμασμό στην χριστιανική Δύση που ανέμενε την οθωμανική απειλή. Ήταν τόσο μεγάλες οι επιτυχίες του Καστριώτη που ανάγκασε τον ίδιο τον σουλτάνο να εκστρατεύσει εναντίον του.

Χαρακτηριστικοί είναι και οι έπαινοι του πάπα Κάλλιστρου Γ’, ονομάζοντας τον Καστριώτη «ιππότη του Χριστού» και «αθλητή του Θεού».

Ακόμη και μετά την Άλωση της Πόλης (1453), ο Σκεντέρμπεης δρούσε ανενόχλητος μέχρι τον θάνατό του.

Στις 17 Ιανουαρίου 1467 και σε ηλικία 63 ετών πέθανε από ελονοσία.

Θάφτηκε με τις τιμές που αρμόζουν σε έναν θρύλο στο Ναό του Αγίου Νικολάου στο Αλέσσιο (αρχαία Λισσός).

1

Αποδείξεις της ελληνικής καταγωγής του Σκεντέρμπεη

Παρά την γνώση της καταγωγής του, οι Αλβανοί συνεχίζουν να πιστεύουν και να διαδίδουν ορισμένοι Έλληνες εν αγνοία τους ότι ο Σκεντέρμπεης ήταν Αλβανός επειδή έδρασε στην περιοχή της σημερινής Αλβανίας.

Βέβαια εκτός του ότι ξεχνάνε την ελληνικότητα των αλβανικών εδαφών (από την εποχή του Πύρρου), πράττουν το μεθοδολογικό σφάλμα του ετεροχρονισμού στην προσπάθειά τους να βρουν έναν μεγάλο ήρωα μιας και η ολιγόχρονη αλβανική ιστορία δεν είχε να επιδείξει κάποιον ήρωα αφού πάντοτε υπέκυπταν σε δωροδοκίες και πολιτικές πιέσεις των μεγαλύτερων δυνάμεων (βλέπε Οθωμανική Αυτοκρατορία, φασιστική Ιταλία, ναζιστική Γερμανία και Σοβιετική Ένωση).

Ιδού μερικές αποδείξεις της ρίζας του Γεωργίου Καστριώτου:

Ο ίδιος ο Καστριώτης ήταν ελληνομαθής και όλες του οι επιστολές προς τους ηγεμόνες της Δύσης και το Σουλτάνο γράφονταν στα ελληνικά, παρουσιαζόμενος μάλιστα ως απόγονος των Ηπειρωτών κι όχι των Ιλλυριών (βλέπε επιστολή προς τον Ιταλό Ursini, 1460).

Έφερε το μακεδονικό κράνος με το διπλό κέρας ενώ χρησιμοποιούσε το όνομα του Μεγ. Αλεξάνδρου, δείγμα συνείδησης εθνικής συνέχειας.

Μιλώντας ενώπιον του Πάπα Παύλου Β’ τονίζει: «Μετά την υποδούλωσιν της Ασίας και της Ελλάδος, μετά την σφαγήν των ηγεμονικών γόνων της Κων/πόλεως, της Τραπεζούντος… και την ερήμωσιν μεγίστου μέρους της Μακεδονίας και της Ηπείρου, απέναντι του αγρίου κατακτητού του αγωνιζομένου να συντρίψη τον σταυρόν, να ανυψώση επί του Καπιτωλίου την ημισέληνον και να πληρώση δούλων τον κόσμον όλον … μόνος εγώ ίσταμαι μετά των λειψάνων των στρατιωτών μου και μετά της μικράς μου επικρατείας…».

Ο Τούρκος βιογράφος του Αλή Πασά, Αχμέτ Μουφίτ, γράφει για τον Καστριώτη: «το έτος 1443 δραπέτευσε από το οθωμανικό στρατόπεδο του Μοράβα ο Έλληνας ηγεμόνας Καστριώτης και πήγε στην έδρα των προγόνων του, την Κρόια».

Οι Ιταλικές, Αγγλικές και Σουηδικές αναφορές θεωρούν τον Σκεντέρμπεη Έλληνα. Έτσι ο Ιταλός A. Salvi στην τραγωδία του (1718) τον αναφέρει ως Έλληνα (Greco). Ο Άγγλος C. Randall το 1810 τον αποκαλεί Έλληνα Ήρωα (Grecian Hero) και οι Σουηδοί Barrau αρχικά και Rudbeck αργότερα (1835) θεωρούν τον Γ. Καστριώτη Έλληνα.

Οι αποδείξεις είναι τόσες πολλές που είναι αδύνατον να καταγραφούν σε λίγες γραμμές.

Καλούνται οι Έλληνες ιστορικοί να σταματήσουν αυτήν την διαστρέβλωση και να γράφουν ψευδώς στα ελληνικά βιβλία περι Αλβανού ηγεμόνα.

Παρομοίως, καλούνται όλοι οι Έλληνες να γνωρίζουν τι εστί Σκεντέρμπεης και να απαντούν καταλλήλως στους παραπλανημένους φιλοξενούμενούς μας Αλβανούς.

O ΛΗΣΜΟΝΗΜΕΝΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΣΤΡΙΩΤΗΣ

Η Ελληνική Ιστορία είναι γεμάτη από μεγάλες ηρωικές προσωπικότητες γνωστές αλλά και άγνωστες. Στην χωρία των αγνώστων και παραμελημένων ηρώων στους σύγχρονους καιρούς ανήκει και ο ήρωας της Νέας Ηπείρου, ο αρβανίτης πολέμαρχος Γεώργιος Καστριώτης ο επονομασθείς τουρκιστί Σκεντέρμπεης, δηλαδή Αλέξανδρος.

Ο Γεώργιος Καστριώτης ήταν όπως και ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος οι μορφές αυτές που αγαπήθηκαν, τραγουδήθηκαν, έγιναν θρύλος και παραμύθι της γιαγιάς κατά τη διάρκεια της πολύχρονης τουρκοκρατίας στον ελληνικό χώρο.

Ξεχασμένος μεταξύ των νεοελλήνων, δημοφιλής όμως τον 15ο και 16ο αιώνα στους περίφημους «στρατιώτες» που μελετούσαν τα κατορθώματά του, αλλά και κατά τη διάρκεια της Επανάστασης κάθε καπετάνιος που μπορούσε να διαβάσει πέντε γράμματα διάβαζε για τα κατορθώματα του Σκεντέρμπεη που κυκλοφορούσαν τότε και είχαν μεγάλη απήχηση.

Ο Κολοκοτρώνης μας λέει στα Απομνημονεύματά του:

«Ανέγνωσα τον βίον του Σκεντέρμπεη, εσυλλογούμουν τα έργα του…»




national-pride.orgΠηγή Γεώργιος Καστριώτης, ο Eλληνας που έσωσε την Ευρώπη…546 χρόνια από το θάνατό του

Το τέταρτο και τελευταίο προσχέδιο τροπολογίας του Συντάγματος που κατέθεσε η κυβέρνηση της χώρας, στη…
βάση της Συμφωνίας των Πρεσπών, ενέκρινε η επιτροπή συνταγματικών υποθέσεων της Βουλής της ΠΓΔΜ.

Η κοινοβουλευτική επιτροπή είχε εγκρίνει με πλειοψηφία τις άλλες τρεις τροπολογίες. Υπέρ των σχεδίων τάχθηκαν οι βουλευτές της κυβερνητικής πλειοψηφίας, ενώ κατά οι βουλευτές του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης VMRO-DPMNE.

Τα επόμενα βήματα για την οριστική υιοθέτηση της Συμφωνίας των Πρεσπών από τη γειτονική χώρα είναι η ψήφιση των σχεδίων τροπολογιών του Συντάγματος από την Ολομέλεια της Βουλής. Η ψηφοφορία θα λάβει χώρα την 1η Δεκεμβρίου και για την έγκριση απαιτείται απόλυτη πλειοψηφία (61 βουλευτές στους 120), την οποία η κυβέρνηση του Ζόραν Ζάεφ. διαθέτει άνετα.

Μετά την ολοκλήρωση της φάσης αυτής, θα ακολουθήσει δημόσια διαβούλευση και στη συνέχεια θα ξεκινήσει η τρίτη και τελευταία φάση της διαδικασίας τροποποίησης του Συντάγματος, κατά την οποία η κυβέρνηση θα καταθέσει στη Βουλή τις τελικές προτάσεις της για το περιεχόμενο των συνταγματικών τροπολογιών, οι οποίες θα συζητηθούν στην Ολομέλεια της Βουλής. Η τρίτη φάση θα ολοκληρωθεί με την τελική ψηφοφορία, κατά την οποία απαιτείται ενισχυμένη πλειοψηφία δύο τρίτων (80 βουλευτές στους 120).

Όπως ανέφερε ο πρωθυπουργός της ΠΓΔΜ Ζόραν Ζάεφ, η όλη διαδικασία τροποποίησης του Συντάγματος της χώρας αναμένεται να ολοκληρωθεί περί τα μέσα Ιανουαρίου…

Πηγή ΠΓΔΜ: Πέρασαν οι τροπολογίες για το Σύνταγμα…


«Θα πρέπει να επαναφεύρουμε μια άλλη παγκοσμιοποίηση και μια νέα πολυμερή διακυβέρνηση», εκτιμά η επικεφαλής του ΔΝΤ C. Lagarde σε συνέντευξή της στη γαλλική εφημερίδα Les Echos.

Η Lagarde δηλώνει ανήσυχη για τις πολιτικές εξελίξεις παγκοσμίως, τονίζοντας ότι για πρώτη φορά μετά το 2017 ο αριθμός των δημοκρατικών καθεστώτων βρίσκεται σε οπισθοχώρηση, αναφέρει το newmoney.

«Η άνοδος του λαϊκισμού και των αυταρχικών καθεστώτων είναι ανησυχητική», σημειώνει, εκτιμώντας μάλιστα οτι ανησυχεί περισσότερο για τα πολιτικά παρά για τα οικονομικά ζητήματα.

Όπως λέει, τα οικονομικά ζητήματα, δεν είναι επείγοντα, παρά την επαγρύπνηση που πρέπει να επιδεικνύεται και τις δομικές ανησυχίες, όπως το μεγάλο επίπεδο χρέους.

Αντίθετα, οι πολιτικές εξελίξεις μπορεί να έχουν σημαντικότερες επιπτώσεις στην οικονομία.

Αντιστροφή στην ιστορία των τελευταίων δεκαετιών αποτελεί η στροφή σε πιο αυταρχικά καθεστώτα καθώς και η καθίζηση των μεσαίων τάξεων και η επιδείνωση των ανισοτήτων, με τα τελευταία φαινόμενα να αφορούν κυρίως τις ΗΠΑ και την Κίνα, αλλά -φαινόμενο καινούργιο- και την Γερμανία, τονίζει.

Η επικεφαλής του ΔΝΤ υπογραμμίζει ότι στις ΗΠΑ, παρά το σθένος της συζήτησης για την μετανάστευση, επικρατεί το ζήτημα του επιπέδου ζωής, περισσότερο από την Ευρώπη, όπου το μεταναστευτικό ζήτημα είναι πιο κυρίαρχο.

Η μεταστροφή μιας ισοδυναμίας στη σχέση συνεργασίας ΗΠΑ-Κίνα, που έχει μετατραπεί σε ανταγωνιστική θα καθορίσει κατά πάσα πιθανότητα την γεωπολιτική ισορροπία στην οποία θα γύρει ο μελλοντικός κόσμος.

Η Lagarde σημειώνει οτι μετά το 2008 υπήρξε μια οξεία αντίληψη για το τι έπρεπε να γίνει: ρύθμιση κάποιων οικονομικών τομέων, ανάκαμψη των οικονομιών, άρνηση του προστατευτισμού, διατήρηση και ανάπτυξη της συνεργασίας. Σήμερα υπάρχει αντιστροφή στο κλίμα.

Η χρηματοοικονομική ρύθμιση οπισθοδρομεί με τη δικαιολογία της απλοποίησης.
Η χαλάρωση επανέρχεται.

Μολονότι ο τραπεζικός τομέας είναι πιο θωρακισμένος, πλέον οι κίνδυνοι έχουν περάσει στην περιφέρεια του συστήματος.

Επίσης το διεθνές χρέος αυξάνεται, (αύξηση 60% την τελευταία δεκαετία). 40% των κρατών με χαμηλά εισοδήματα βρίσκονται σε ανησυχητική κατάσταση σε επίπεδα χρέους.

Γνωρίζουμε ότι υπάρχουν μόνο τέσσερις τρόποι να ελαφρύνεις το χρέος: o πληθωρισμός, η ανάπτυξη που επιτρέπει τη μείωση των ελλειμμάτων, η δημοσιονομική προσαρμογή και… η αναδιάρθρωση, αναφέρει χαρακτηριστικά.

Όπως λέει η κ. Lagarde, για το ΔΝΤ η απάντηση είναι μεγαλύτερο άνοιγμα, στις υπηρεσίες για παράδειγμα, αλλά η παγκοσμιοποίηση θα πρέπει να προχωρήσει με μεγαλύτερο σεβασμό στους κανόνες του παιχνιδιού, το περιβάλλον και με ιδιαίτερη προσοχή στην ενσωμάτωση των πληθυσμών.

Σε κάποια ζητήματα ο Αμερικανός Πρόεδρος Trump έχει δίκιο.

Ο ελεύθερος ανταγωνισμός θα πρέπει να είναι «δίκαιος» σε όλους τους τομείς και είμαι ικανοποιημένη που οι κινεζικές αρχές φάνηκαν πρόσφατα να καταλαβαίνουν την ανάγκη να αντιμετωπίσουν το θέμα.

Η μέθοδος Trump σχετικά με την Κίνα, αν υποστηριχθεί από μια στρατηγική win-win, μπορεί να ωθήσει αλλαγές, αλλά δεν θα είναι εύκολο.

«Ναι, επιθυμώ ένα πιο δίκαιο εμπόριο για τους ψηφιακούς γίγαντες όσο και για κάποιες επιχειρήσεις του κινεζικού κράτους.

Η φορολόγηση των κερδών δεν είναι το μόνο διακύβευμα, υπάρχει επίσης όλη η πρακτική της δόμησης των ολιγοπωλίων στην διαχείριση των δεδομένων.

Πρέπει να βρεθούν λύσεις για όλα αυτά τα ζητήματα.
Η θέση του ΔΝΤ για την αμερικανική οικονομία είναι ότι η δημοσιονομική χαλάρωση θα εξαντλήσει την επίδρασή της με το χρόνο και ότι ένα μέγεθος επενδύσεων έχουν ήδη προβλεφθεί και πραγματοποιηθεί.

Οι προβλέψεις μας υπολογίζουν επιστροφή της αμερικανικής οικονομίας στο δυνητικό της δυναμικό, δηλαδή γύρω στο 2,2%».

Όσον αφορά την Ευρωζώνη, «προβλέπω βελτίωση στους δείκτες ανεργίας», αναφέρει.
Είναι ενθαρρυντικό.

Επιπλέον πρέπει επιτακτικά να ολοκληρώσουμε την οικοδόμηση του ευρώ και να ολοκληρώσουμε την τραπεζική ένωση.

Θα πρέπει επίσης να συμπληρώσουμε μια μεγάλη αγορά κεφαλαίων, ανοιχτή για όλα τα κράτη-μέλη της ζώνης.
Απαιτεί πολιτική θέληση και a minima εναρμόνιση των κανόνων για τις χρεωκοπίες.

Πρέπει επίσης να αναπτυχθούν δημοσιονομικές πολιτικές.
Η ιταλική κατάσταση περιπλέκει το τελευταίο αυτό ζήτημα.

Δεν πιστεύω σε ένα σενάριο έκρηξης της ευρωζώνης.
Οι Ιταλοί χρειάζονται την ευρωζώνη.

Η πραγματικότητα και η άσκηση εξουσίας αμβλύνουν τις γωνίες.

Είναι λυπηρό να θεωρούμε ότι μια πολιτική διαμόρφωση οφείλει την επιβίωσή της στην θέληση των χρηματαγορών.
Η A. Merkel στο πλευρό του M. Sarkozi στη διάρκεια της κρίσης έπαιξε καθοριστικό ρόλο για να κρατηθούν οι ευρωπαϊκές οικονομίες, δηλώνει επίσης.

Ενώ θετικός είναι ο απολογισμός της Λαγκάρντ για τις μεταρρυθμίσεις Macron αλλά θεωρεί ότι χρειάζεται μεγαλύτερη προσπάθεια στη συγκράτηση των δημοσίων δαπανών. Η Ευρώπη χρειάζεται επίσης μεγαλύτερη διαφάνεια και ανταλλαγή πληροφοριών σε ζητήματα οικονομικών των επιχειρήσεων.

Η Lagarde τονίζει ότι επιθυμεί να ολοκληρώσει τη θητεία της στο ΔΝΤ, σημειώνοντας ότι πρέπει να βρούμε τρόπους να επανεισάγουμε τις ταυτότητες, τις κουλτούρες και τις γλώσσες σε μια πιο ανοιχτή παγκόσμια οικονομία.

Η επιστροφή στα παλιά εμπορικά σύνορα θα ήταν εξαιρετικά επικίνδυνη, καταλήγει η επικεφαλής του ΔΝΤ.



ΠΗΓΗ



εικόνα:Twitter




Πηγή Λαγκάρντ: Θα πρέπει να επανεφεύρουμε μια άλλη παγκοσμιοποίηση (Ναι, κάνε όνειρα!)

Στα μαθήματα και τα διδάγματα που πρέπει να αντλήσει ο σημερινός κόσμος από την εμπειρία του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου αναφέρθηκε ο Έλληνας πρωθυπουργός κατά τη…
διάρκεια της ομιλίας του στην τελετή εγκαινίων του «Φόρουμ για την Ειρήνη» στο Παρίσι. Παράλληλα, έκανε αναφορά στους κινδύνους που ελλοχεύουν από την άνοδο της ακροδεξιάς, σημειώνοντας ότι «οφείλουμε σήμερα να στρέψουμε το βλέμμα σε αυτούς που νιώθουν ηττημένοι και ψάχνουν απαντήσεις σε αυτούς που υπόσχονται εθνικά μεγαλεία και εκδικήσεις».

«Βρισκόμαστε ενώπιον ενός ιστορικού deja vu», είπε από το βήμα του Φόρουμ των Παρισίων για την Ειρήνη και υπογράμμισε πως «αξίζει σήμερα να δούμε αυτές τις συγκρίσεις και να αγωνιστούμε, παρά τις διαφορές μας, για την Ευρώπη, διότι η ιστορία δεν μπορεί να περιμένει και όταν επαναλαμβάνεται είναι πολύ σκληρή απέναντί μας», ανέφερε.

«Η Ευρώπη χτίστηκε ξανά μετά από δυο παγκόσμιους πολέμους έχοντας ως θεμέλια την κοινωνική δικαιοσύνη, την προστασία της εργασίας, την ισότητα των δύο φύλων, την αναβάθμιση των υποδομών και των δικτύων, την ειρήνη και τη συνεργασία ανάμεσα στους λαούς», τόνισε σε άλλο σημείο ο κ. Τσίπρας και πρόσθεσε:

«Aκροδεξιοί και εθνικιστές έχουν το δικό τους σχέδιο που είναι σαφές και διαχρονικό. Διαίρεση της κοινωνίας, στοχοποίηση συγκεκριμένων κοινωνικών ομάδων, καλλιέργεια του φόβου, επίκληση ενός εθνικού μεγαλείου, το οποίο δε χωράει κανέναν άλλο πέρα από τους εκλεκτούς».

Σύμφωνα με τον πρωθυπουργό, «Χίτλερ, ο Μουσολίνι, απευθύνθηκαν σε κοινωνίες καθημαγμένες, στις οποίες κυριαρχούσε ο φόβος και η απόγνωση. Οι κυρίαρχες ελίτ ήταν απολύτως ανυπόληπτες. Ήταν οι άνθρωποι που έστειλαν τα παιδιά τους σε ένα πόλεμο, που εκ των πραγμάτων, δεν γινόταν να κερδίσει ουσιαστικά κανείς».

«Φασισμός και ναζισμός είναι απάνθρωπες ιδεολογίες, είναι όμως πανίσχυρες διότι απευθύνονται σε ένστικτα. Σε συνθήκες πολέμου, επικρατεί το ένστικτο της επιβίωσης. Μετά τον πόλεμο όμως, ο ηττημένος, διακατέχεται το ένστικτο της εκδίκησης. Εκεί πάτησαν οι δημαγωγοί της περιόδου», σημείωσε και διεμήνυσε πως:

«Μια Ευρώπη στην οποία βαθαίνει το χάσμα πλουσίων και φτωχών, η οποία υψώνει φράχτες σε κυνηγημένους, στην οποία οι τεχνοκράτες λογίζονται ανώτεροι των εκλεγμένων εκπροσώπων του λαού και αδιαφορεί για το μέλλον της νέας γενιάς, είναι μια Ευρώπη που θα αποτύχει».

Το δώρο του Τσίπρα στη «Βιβλιοθήκη για την Ειρήνη»
Μια ιδιαίτερη ενότητα στο πλαίσιο του Φόρουμ, αφορά στην κατάθεση βιβλίων στην «Βιβλιοθήκη της Ειρήνης», από αρχηγούς κρατών και κυβέρνησεων, με θέμα την ειρήνη, στην γλώσσα της χώρας τους.

Σε μια σαφή συμβολική κίνηση, ο Αλέξης Τσίπρας επέλεξε να δωρίσει στη Βιβλιοθήκη που εγκαινιάζεται, την «Ειρήνη» του Αριστοφάνη (σε αρχαία Ελληνικά και σε Γαλλικά).

Ο κ. Τσίπρας εξέφρασε τη χαρά του που συνεισφέρει στη Βιβλιοθήκη το έργο «Ειρήνη», του 421 π.Χ., του αρχαίου Έλληνα ποιητή Αριστοφάνη και εξηγώντας την επιλογή του, επισήμανε ότι πρόκειται για ένα από τα πιο σημαντικά και από τα πρώτα αντιπολεμικά έργα, από έναν από τους σημαντικότερους αρχαίους ποιητές.

Ο πρωθυπουργός είπε ότι «αυτό το έργο είναι σήμερα πιο επίκαιρο από ποτέ» καθώς, όπως είπε, περιγράφει γιατί πρέπει να παλεύουμε καθημερινά ενάντια στον πόλεμο και να μην παίρνουμε την ειρήνη ως δεδομένη.

Σημείωσε ειδικότερα ότι σήμερα, όπου έχουμε την άνοδο του εθνικισμού και της ξενοφοβίας, αλλά και συγκρούσεις ανά τον κόσμο, πρέπει να έχουμε στο μυαλό μας τις παγκόσμιες αξίες και ότι πρέπει να παλεύουμε για την ειρήνη καθημερινά…

Πηγή Ιστορικό deja vu…


Η εχθρότητα του ελλαδικού κράτους προς την ορθόδοξη πίστη έχει ημερομηνία γέννησης. Συμπίπτει με την γέννηση του μετακαποδιστριακού κράτους το 1833 (οι δυο πρώτες Εθνοσυνελεύσεις διεξήχθησαν κάτω από ειδικές συνθήκες, γι’ αυτό και τις παραλείπουμε). Η Συνθήκη της Λωζάνης (1923) δεν προβλέπει ημερομηνία λήξης. Κάποιοι όμως συμπεριφέρονται λες και διαρκεί 99 έτη. Η Τουρκία καραδοκεί στο θέμα αυτό. Φωνάζει για τα επαπειλούμενα ανατολικά της σύνορα από την ίδρυση κουρδικού κράτους και απειλεί για επέκτασή της προς δυσμάς.

Η πρόθεση ιδιωτικοποίησης του ορθόδοξου κλήρου δεν έχει να κάνει μόνον με την εχθρότητα του κράτους προς την ορθόδοξη πίστη. Θέτει έμμεσα, αλλά σαφέστατα, θέμα κατάργησης της Συνθήκης της Λωζάνης από την ελληνική πλευρά. Ο μ. Πειραιώς τα έλεγε πολύ νωρίτερα. Δείτε γιατί. Η αναγγελθείσα «ουδετεροθρησκεία» και η μετατροπή της Ελλαδικής Εκκλησίας σε ΝΠΙΔ ανοίγουν τους ασκούς του Αιόλου για την εθνική κυριαρχία στη Θράκη. Μήπως και στην Μακεδονία και στην Ήπειρο;


https://youtu.be/er54zuJEs_4



karavakiΠηγή Ο Ορθόδοξος Κλήρος Ιδιωτικού Δικαίου, η Ουδετεροθρησκεία και η Συνθήκη της Λωζάνης

με το χρίσμα της ΝΔ…

Την υποψηφιότητα του για το δήμο του Πειραιά ανακοινώνει τη Δευτέρα ο πρόεδρος της Εθνικής Συνομοσπονδίας Ελληνικού Εμπορίου (ΕΣΕΕ) Βασίλης Κορκίδης.

Στις…
10 το πρωί της Δευτέρας θα συναντηθεί με τον πρόεδρο της ΝΔ Κυριάκο Μητσοτάκη για να πάρει το «χρίσμα».Θα κατεβεί με την στήριξη της ΝΔ απέναντι από τον δήμαρχο Πέτρο Μώραλη που θα διεκδικήσει και δεύτερη θητεία.

Ο κ.Κορκίδης δεν θα ξαναθέσει υποψηφιότητα για την ΕΣΣΕ. Στις 25 Νοεμβρίου 2018, συνέρχεται η Εκλογική Γενική Συνέλευση της Ελληνικής Συνομοσπονδίας Εμπορίου και Επιχειρηματικότητας για την ανάδειξη νέων Οργάνων Διοίκησης.

Διευθύνει δύο επιχειρήσεις εισαγωγών-εξαγωγών ηλεκτρολογικού υλικού και εφοδιασμού ναυτιλίας και βιομηχανίας…

Πηγή Ο Β. Κορκίδης υποψήφιος για δήμαρχος Πειραιά…


Όλες οι χρήσεις και οι ιδιότητές της
Το αρχαιότερο δημητριακό και βασικό συστατικό της διατροφής των αρχαίων. Αναφέρεται και ως Ζειά, βρίζα, όλυρα, Emmer και ορισμένες φορές συγχέεται με το ασπροσίτι (γερμαν. Dinkel), ή την Σίκαλη, ή ακόμα και με το καλαμπόκι, μια και η λέξη Zea (Zea mais) είναι η επιστημονική ονομασία του αραβοσίτου. Ορισμένες πηγές αναφέρουν ότι ο ασπρόσιτος (ασπροσίτι) είναι το δημητριακό ζέα.

Με το δημητριακό Dinkel αντί για το κριθάρι, φτιάχνεται η ομώνυμη μπύρα, όμως το δημητριακό αυτό δεν είναι η ζέα (όπως αναφέρεται σε ορισμένες πηγές), διότι η Λατινική του ονομασία είναι Triticum spelta.


Ο Ηρόδοτος (5ος αι. π.κ.ε.) αναφέρει ότι οι Αιγύπτιοι παρασκεύαζαν ψωμί αποκλειστικά από ζέα και περιφρονούσαν το σιτάρι και το κριθάρι. Ο θεόφραστος (4ος αι. π.κ.ε.) διακρίνει σαφώς τη ζέα από την όλυρα, χαρακτηρίζοντας την πρώτη ως το πλέον αποδοτικότερο μεταξύ πολλών άλλων δημητριακών. Σύμφωνα, με τον Πλίνιο τον Πρεσβύτερο και τον Διονύσιο τον Αλικαρνασσέα, η ζειά (όλυρα) είχε καλλιεργηθεί αποκλειστικά ως το μοναδικό δημητριακό από τους πρώτους Ρωμαίους στην αρχή της ιστορίας τους και αυτό αποδεικνύεται και από τη χρησιμοποίηση τους σε όλες τις θρησκευτικές τελετές τους.

Ο γιατρός Γαληνός (2ος αι. π.κ.ε.) αναφέρει την όλυρα ως το τρίτο σε θρεπτική αξία δημητριακό μετά το κριθάρι και το σιτάρι, ενώ όπως μας πληροφορεί ο Διοσκουρίδης (1ος αι. μ.κ.ε.) στην εποχή του ήταν διαδεδομένη μια πανάρχαια συνήθεια των Ελλήνων και των Ρωμαίων: η μίξη χονδροαλεσμένων κόκκων ζέας και σιταριού, που λεγόταν “κρίμνον”, και το οποίο ήταν ένα παχύρρευστο θρεπτικό ρόφημα που ονομαζόταν “πολτός” (χυλός).

Μα ένα άσχημο παιχνίδι παίχτηκε ει βάρος των Ελλήνων και ας διαβάσουμε πόσο σωστά το αναλύει ο στρατηγός Γ. Γ. ΑΫΦΑΝΤΗΣ. Περιγράφει ωραιότατα και πολύ σωστά, τον λόγο που είναι αδύνατον ο άνθρωπος που τρέφεται με σιτάρι, να ξεκολλήσει από τις εμφυτεύσεις που του περνάνε από την νηπιακή του ηλικία.

«Ζειά και γιατί φάρμακο σου πρέπει να είναι ή τροφή σου» Όμάδα επιστημόνων έφθασε εις τήν Θεσσαλονίκην, όπου εύρισκες τότε ανθρώπους άπό όλες τις φυλές. Ήρεύνησε προσεκτικά και έδημοσίευσε τό 1922 τό πρώτο σύγγραμμα διά τις ομάδες αίματος και τις ιδιαιτερότητες εκάστης. Οί Έλληνες είναι κατά πλειοψηφία “0″ ομάδος και οί υπόλοιποι “Α” ομάδος, οί Χάζαροι είναι “Β” ομάδος κ.λπ.

Αρχάς του 1923 στέλνουν εις τήν Θεσσαλονίκη ένα ζευγάρι ιατρών διά νά εξετάσει τήν διατροφήν τών Ελλήνων, επηρεασμένη άπό τόν Ιπποκράτη, ό όποιος έλεγε εις τους ασθενείς ”φάρμακο σου είναι ή τροφή σου”.

Άρα αυτοί έσκέφθησαν, έχει καθιερώσει εις τόν Έλληνα υγιεινή διατροφή, ποια είναι όμως ή βασική τροφή; Οί ερευνηταί κατέληξαν, σύντομα, ότι βασική τροφή τών Ελλήνων είναι τό ψωμί. Τό ψωμί όμως τών Ελλήνων ήταν από Ζειά και όχι άπό σιτάρι. Είς τά χημικά εργαστήρια συνέκριναν γρήγορα αλεύρι άπό Ζειά και Σιτάρι καί μέχρι τό 1926 διαπιστώνουν ότι: Είς τόν εγκέφαλο του ανθρώπου υπάρχει ένας αδένας μεγέθους διδράχμου τόν όποιον ονόμασαν “Αμυγδαλή” ή “Αμύγδαλα”.

Αυτός ό άδήν δημιουργεί τήν μνήμην καί τήν φαντασίαν είς τους ανθρώπους με 300 διαφορετικές πρωτεΐνες (Αμινοξέα). Αυτές οί πρωτεΐνες διά νά συνδεθούν μεταξύ των καί νά δημιουργήσουν τά συμπλέγματα της μνήμης καί νά διατηρηθούν αυτά είς τόν χρόνον, χρειάζονται μίαν δύναμιν, μίαν κόλλα, διά νά κολλήσουν. Αυτήν τήν κόλλα τήν προσφέρουν οί τροφές μας καί τήν ονομάζουμε πρωτεΐνη στηρίξεως, πού σημαίνει συγκόλλησις καί σταθεροποίησις τής μνήμης.

Τό ψωμί πού τρώμε άπό τό Σιτάρι έχει τελείως διαφορετικές πρωτεΐνες στηρίξεως άπό τό ψωμί άπό τη Ζειά. Εδώ ακριβώς έγκειται καί ή διαφορά τους. Είς τό Σιτάρι υπάρχει άφθονη ή γλουτένη. Ή γλουτένη είναι μία ισχυρή κόλλα καί χρησιμοποιείται ώς φυσική κόλλα ύπό τών ανθρώπων στην καθημερινή ζωή των. Ή γλουτένη όμως ώς πρωτείνη – στηρίξεως- (συγκόλλησις) τών πρωτεϊνών του εγκεφάλου διά τήν δημιουργίαν τής μνήμης είναι καλή μέν, διότι δημιουργεί ίσχυράν μνήμην, αλλά περιορισμένην, διότι συγκολλά περισσότερες πρωτεΐνες των απαιτουμένων και περιορίζει τό απόθεμα αυτών. Αποτέλεσμα είναι να περιορίζει την μνήμην εις πολύ λίγες εικόνες.

Έτσι καταστρέφει τήν φαντασίαν και τό δημιουργικό πνεύμα. Είναι δε εγκληματική, διότι έμμεσα καταστρέφει τήν ύγείαν και τό πνεύμα, τήν πρόοδον και τον πολιτισμόν του ανθρώπου. Ή γλουτένη του σιταριού καταστρέφει τήν ύγείαν, τό πνεύμα, τήν μεγαλοφυίαν, τον πολιτισμόν της άνθρωπότητος, διότι ώς ισχυρή κόλλα έπικολλάται εις τά τοιχώματα όλων τών αγγείων πού διέρχεται, πεπτικούς σωλήνες, έντερα, φλέβες, αρτηρίες κ.λπ. Ένεκα τούτου παρακωλύει τήν σωστήν πέψιν, κενώσεις και κυκλοφοριαν του αίματος, μέ τις αντίστοιχες επιβαρύνσεις είς τήν ύγείαν.

Είς τόν εγκέφαλον ώς πρωτεΐνη στηρίξεως κολλά ισχυρά τις πρωτεΐνες τής μνήμης μέ αποτέλεσμα, ό,τι παραστάσεις και ιδέες έβίωσεν τό παιδί είς τήν ήλικίαν 3-7 ετών, όσο λανθασμένες καί άν είναι, όσο πιό δυνατές και ξεκάθαρες αποδείξεις περί πλάνης του και άν του παρουσιάσεις αργότερα, δεν πρόκειται ώς ενήλικας νά άπορρίψη τις αποθηκευμένες μνήμες και δοξασίες του περί θεού, πολιτικής, κ.λπ. Δι’ αυτό ακριβώς οί θρησκείες, οι Δικτάτορες, οι έξουσιασταί μας μέ διάφορα τεχνάσματα καί ωραία λόγια προσπαθούν νά ποδηγετήσουν τά παιδιά άπό μικρή ηλικία και έσοφίστηκαν τά κατηχητικά, τις πολιτικές νεολαίες.

Οί Δικτάτορες καί οί Τραπεζίτες είσήγαγον τήν πολιτικήν είς τά σχολεία μέ πρόφασιν, δήθεν, τήν προπαρασκευήν ενήμερων πολιτών, ενώ στην ουσία εκπαιδεύουν τυφλούς δούλους του τραπεζικού συστήματος. Όποιος από εσάς πιστεύει είς τήν ανεξάρτητον σκέψιν τών ανθρώπων, ας άγωνισθή διά τήν κατάργησιν του συνδικαλισμού είς όλα τά σχολεία, πλην πανεπιστημίων. Επομένως ή γλουτένη του σιταριού είναι καί ή τροχοπέδη τής εξελίξεως καί του πολιτισμού.

Ταυτοχρόνως, τροχοπεδεί και τήν έλευθέραν σκέψιν καί πνευματικήν άνοδον του άνθρωπου και τόν καθιστά δούλον του ιερατείου, του κατεστημένου, διότι αγωνίζεται και θυσιάζεται δια αξίες πού του ενέπνευσαν τά οργανωμένα συμφέροντα και όχι ή φύσις. Είναι όλοι οι αγώνες του εναντίον των φυσικών νόμων.

Αντίθετα ή πρωτεΐνη στηρίξεως της Ζειά (πληθυντικός Ζειαΐ) διασπάται από τά ένζυμα και αφομοιώνεται σάν καλή τροφή άπό τόν οργανισμό.

Αυτό τό χαρακτηριστικό της την κάνει πολύτιμη εις τόν ανθρώπινο οργανισμό. Διότι ενώ χρησιμεύει ώς πρωτεΐνη “στηρίξεως” (συγκόλλησις – σταθεροποίησις) εις τις πρωτείνες μνήμης του εγκεφάλου, δεν μπλοκάρει αυτόν, δέν δημιουργεί σταθερές και άναλοίωτες ενώσεις σάν βαρύδια στον έγκέφαλον, ώς ή γλουτένη του σιταριού, και αφήνει τόν εγκέφαλο νά λειτουργή ελεύθερα νά συλλαμβάνη, νά σκέπτεται νέες ιδέες, δοξασίες, νά δημιουργεί όνειρα, φαντασία, επιστήμη, κ.λπ.

Οί αρχαίοι Έλληνες τό εγνώριζαν πολύ καλά αυτό, δι’ αυτό εκτρέφοντο μόνο μέ Ζειά εγνώριζαν ότι ή Ζειά τρέφει τό πνεύμα. Αυτό μας τό λέει ό Αισχύλος εις τό ύμνον του προς τήν Δήμητρα: “Δήμητερ ή θρέψασα τήν έμήν φρένα είναι με άξιον τών σων μυστηρίων” (Αισχύλος)

Επίσης δέν φράσσει τά αγγεία πού διέρχεται, φλέβες, αρτηρίες, κ.λπ. Δέν παρουσιάζει τις πολλές ασθένειες πού παρουσιάζει ή γλουτένη. Έπί πλέον ή Ζειά περιέχει άφθονα βιταμίνη Ο και πολλά ιχνοστοιχεία πού χρειάζεται ό οργανισμός μας, συν τό άμινοξύ “Λυσίνη” τό πολυτιμωτατο συστατικον δια τόν οργανισμό μας, πού σήμερα οί άνθρωποι τό αγοράζουμε πανάκριβα ώς συμπλήρωμα τής διατροφής μας, ένώ θά τό είχαμε άπό τό ψωμί της Ζειάς δωρεάν.

Η Ζειά

*Βοηθάει στην άπορρόφησιν τών θρεπτικών συστατικών (ca, mg) κ.ά

* Καταστέλλει τις φλεγμονές πού χρονίζουν στον οργανισμό καίκαταστρέφουν τα υγιή κύτταρα.

*Καταστέλλει τα ένζυμα του καρκινικού κυττάρου (εμποδίζει τήν ανάπτυξιν και μετάστασιν του καρκίνου).

*Περιέχει τό βασικό αμινοξύ Λυσίνη (Lycin) πού ενισχύει τόανοσοποιητικό σύστημα και είναι τό βασικό στοιχείο στην βιοχημική λειτουργία του εγκεφάλου.

Έκτος των ανωτέρω τά άρτοπαρασκευάσματα άπό αλεύρι Ζειάς είναι εύγεστα καί άσυγκρίτως νοστιμότερα άπό τά αντίστοιχα μέ αλεύρι σιταριού. Έάν δέ φάτε ψωμί ή μακαρόνια άπό Ζειά θά ερωτήσετε, τον κρέμασαν οι Έλληνες αυτόν που τους έστέρησε αυτήν τήν ασύγκριτη άπόλαυσιν; Θά πάρετε τήν άπάντησιν ότι, του στήνουν συνεχώς ανδριάντες σέ πλατείες, στην Βουλή, και δίδουν τό όνομα του στις λεωφόρους γιά νά μην τό ξεχάσουν ποτέ.Καί τότε θά διερωτηθήτε, τί φταίει; Νά φταίει άραγε ή μεγάλη πανουργία καί εμπειρία των κοσμοκρατόρων μόνον, ή μήπως ή δουλικότης των μωροφιλόδοξων και λοιπών οργανωμένων στις μυστικές εταιρείες των;



pentapostagma.grΠηγή Η αρχαία ελληνική διατροφή και το μυστικό συστατικό της η Ζέα


Από Σάββας Δ. Βλάσσης

Μιλώντας στην Βουλή στις 8 Νοεμβρίου, ο ΥΕΘΑ Π. Καμμένος παρουσίασε περίπου μία νέα εξέλιξη στην ειρηνική αντιπαράθεση διά των αεροπορικών δυνάμεων με την Τουρκία, στο Αιγαίο. Είναι όμως έτσι; Ας δούμε τα δεδομένα.

Ο ΥΕΘΑ, είπε επί λέξει: «Θέλω να αναφέρω από το βήμα της Βουλής σήμερα, ημέρα της εορτής των Ταξιαρχών και της Πολεμικής Αεροπορίας, ότι είχαμε μια θετική εξέλιξη. Ξέρετε ότι υπάρχει ένα πρωτόκολλο σε σχέση με τις εορτές για την αποφυγή των εντάσεων και των παραβιάσεων. Για πρώτη φορά είχαμε αίτηση αδείας των τουρκικών αεροσκαφών να εισέλθουν στο FIR Αθηνών. Αν προχωρήσουμε, λοιπόν, έχοντας την ισχύ που αποτρέπει τον οποιονδήποτε να προκαλέσει, με μια θετική ματιά στο μέλλον, με την ειρηνική συνύπαρξη των δύο λαών, θα μπορέσουμε να χτίσουμε το μέλλον της πατρίδας».



“Απαντώντας” ο Χάμι Ακσόι, εκπρόσωπος του τουρκικού Υπουργείου Εξωτερικών, προέβη στην παρακάτω δήλωση: «Ως γνωστόν, κάθε Κράτος οφείλει να ζητήσει άδεια χρήσης του εναερίου χώρου άλλου κράτους για πολιτικές και στρατιωτικές πτήσεις. Αυτονοήτως, η Τουρκία αναγνωρίζει έξι ναυτικά μίλια εθνικού εναερίου χώρου της Ελλάδας και επομένως ζητεί άδεια σύμφωνα με τους διεθνείς κανόνες και ειωθότα για διερχόμενες και πτήσεις μεταφοράς προς και άνωθεν της Ελλάδας. Δεν είναι μια νέα πρακτική».

(Η ακριβής απόδοση στα αγγλικά από το τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών: “It is well-known that every State has to request clearance for the civil and military flights to use the airspace of another State. It goes without saying, Turkey recognizes six nautical miles of national airspace of Greece and thus requests clearance in accordance with international customs and rules for ferry/transport flights to and over Greece. This is not a new practice”.)

Το τρίτο δεδομένο, είναι η επίσημη καταγραφή από πλευράς ΓΕΕΘΑ της παραβατικής δραστηριότητος της Τουρκίας στο FIR Αθηνών και τον Εθνικό Εναέριο Χώρο, την ίδια ημέρα. Τρεις σχηματισμοί των δύο F-16 έκαστος, συν ένα μεμονωμένο ελικόπτερο, προέβησαν σε 4 παραβάσεις των διεθνών κανόνων εναερίου κυκλοφορίας ενώ οι σχηματισμοί των F-16 πραγματοποίησαν και 4 παραβιάσεις του ΕΕΧ των 10 ν.μ. Ως περιοχές προσδιορίζονται το Βορειοανατολικό και το Νοτιοανατολικό Αιγαίο.


Το εύλογο ερώτημα που τίθεται, είναι εάν οι Τούρκοι ζήτησαν άδεια, γιατί τότε είχαμε παραβάσεις και παραβιάσεις; Δεν δόθηκε άδεια από την Αθήνα; Και γιατί εφόσον υπήρξε και πάλι τουρκική παραβατική συμπεριφορά, ο Π. Καμμένος μίλησε για «θετική εξέλιξη»;

Δεδομένου ότι η σύμφωνα με τους κανόνες του ICAO υποβολή σχεδίων πτήσεως και αιτήματος αδείας εισόδου στο FIR Αθηνών είναι υπόθεση μεταξύ των Υπηρεσιών Πολιτικής Αεροπορίας των δύο χωρών, ΓΕΕΘΑ και ΓΕΑ δηλώνουν “άγνοια” περί του ακριβούς αντικειμένου των δηλώσεων του ΥΕΘΑ. Ως εκ τούτου, μπορούμε να καταγράψουμε τις διαπιστώσεις που προκύπτουν εκ των ανωτέρω δεδομένων.

– Ο ΥΕΘΑ αναφέρεται σε αίτηση αδείας εισόδου στο FIR Αθηνών και παρόλο που δεν το διευκρινίζει, είναι σαφές ότι μιλάει για στρατιωτικά αεροπλάνα.
– Η δήλωση του ΥΕΘΑ υπονοεί ότι η τουρκική πλευρά εφάρμοσε κανονικά την προβλεπομένη διαδικασία, στο πλαίσιο συμφωνηθέντων για περιόδους εθνικών εορτών.

– Ο εκπρόσωπος του τουρκικού Υπουργείο Εξωτερικών, ενώ αναγνωρίζει την προϋπόθεση αιτήσεως αδείας για χρήση του εναερίου χώρου άλλης χώρας, επισημαίνει ότι η Τουρκία αναγνωρίζει στην Ελλάδα ΕΕΧ εύρους 6 ν.μ. (αντί των 10 ν.μ. που έχει καθιερώσει η Αθήνα). Παρουσιάζει δε την εικόνα ότι την 8η Νοεμβρίου δεν συνέβη κάτι που γίνεται για πρώτη φορά, σε αντίθεση με το πνεύμα των λεγομένων του Έλληνα ΥΕΘΑ.

– Πρέπει να προσεχθεί ότι το σημείο της τουρκικής ανακοινώσεως που παρουσιάζει ότι δεν αποτελεί νέα πρακτική, είναι η αίτηση αδείας για χρήση ΕΕΧ άλλης χώρας, για «διερχόμενες και πτήσεις μεταφοράς προς και άνωθεν της Ελλάδας». Όμως οι καθημερινές είσοδοι τουρκικών πολεμικών αεροσκαφών στο FIR Αθηνών, δεν είναι τέτοιες πτήσεις αλλά προγραμματισμένες εκπαιδευτικές με συγκεκριμένο σκοπό. Τα τουρκικά αεροσκάφη που εισέρχονται καθημερινώς, δεν “διέρχονται” από την Ελλάδα για να μεταβούν κάπου (ferry flights) αλλά απογειώνονται από τουρκικό έδαφος κι επιστρέφουν σε αυτό. Και βεβαίως δεν είναι πτήσεις μεταφοράς (transport flights).

Από την ανωτέρω ανάλυση, οδηγείται κανείς στο συμπέρασμα ότι στο Αιγαίο είχαμε μία περίπτωση «σκηνικού διγλωσσίας» από τουρκικής πλευράς. Κατά το καλώς πληροφορημένο Militaire, «Η τουρκική Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας ενημέρωσε τηλεφωνικά την ελληνική για μαχητικά αεροσκάφη που θα εκτελούσαν πτήση στο Αιγαίο. Δεν είναι αυτό που ζητάμε από την Τουρκία, η οποία αρνείται να καταθέτει σχέδια πτήσης, ωστόσο είναι μια θετική εξέλιξη ανάμεσα σε τόσες πολλές αρνητικές».

Συνεπώς, η τουρκική πλευρά, όχι μόνο δεν εφήρμοσε κανένα πρωτόκολλο για την περίοδο εθνικών εορτών αλλά και δεν ακολούθησε τα διεθνώς προβλεπόμενα, αφού απλώς ενημέρωσε τηλεφωνικώς για εισόδους μαχητικών αεροσκαφών της στο FIR Αθηνών και απέφυγε να καταθέσει σχέδια πτήσεως. Ακριβώς επειδή αυτό δεν συνιστά με κανέναν τρόπο υποβολή αιτήσεως αδείας εισόδου, δεν υπήρξε από πλευράς ΥΠΑ καμμία ενημέρωση προς ΓΕΕΘΑ και ΓΕΑ, που αντέδρασαν κατά τα προβλεπόμενα, απογειώνοντας μαχητικά ετοιμότητος για αναγνώριση και αναχαίτιση των “αγνώστων” ιχνών. Προφανώς όταν διαπιστώθηκε ότι η Αθήνα δεν “τσίμπησε”, οι τουρκικές μάσκες έπεσαν και κατά την πτήση τους εντός του FIR Αθηνών, τα τουρκικά F-16 διατάχθηκαν να προχωρήσουν και σε παραβιάσεις του ΕΕΧ, σε κάποια περιοχή μεταξύ εύρους 6 και 10 ν.μ. από κάποιο ελληνικό νησί.

Εάν το πρωί της 8ης Νοεμβρίου στον ουρανό του Αιγαίο εκτυλίχθηκε ένα τέτοιο σκηνικό, τότε ο ΥΕΘΑ δεν δικαιολογείται να το παρουσιάζει, ενώπιον της Βουλής μάλιστα, ως «αίτηση αδείας» από την Τουρκία, η οποία μάλιστα συνιστά «θετική εξέλιξη». Τέτοιες τοποθετήσεις, φέρνουν σε ανακολουθία τις επίσημες δηλώσεις της πολιτικής ηγεσίας σε σχέση με τις ενέργειες των Ενόπλων Δυνάμεων και φανερώνουν πολιτική αφέλεια.

Επί της ουσίας, ο Π. Καμμένος φαίνεται ότι επεδίωξε στην Βουλή να μεταφέρει ένα μήνυμα αισιοδοξίας ως προς τα ελληνοτουρκικά, με αποδέκτη όμως και την Τουρκία, όταν μιλούσε για «θετική ματιά στο μέλλον» και «ειρηνική συνύπαρξη των δύο λαών». Η Άγκυρα αντέδρασε με τρόπο που απλώς επιβεβαίωσε ότι επιδιώκει “συνύπαρξη” με τους δικούς της όρους, όχι μόνο σε επίπεδο δηλώσεων αλλά και χρήσεως πολεμικών μέσων στο Αιγαίο. Εάν όμως η ΠΑ δεν έπεσε στην τουρκική παγίδα, φαίνεται ότι ο Π. Καμμένος δεν το απέφυγε…

ΠΗΓΗ: doureios.com



enoplos.grΠηγή H τουρκική παγίδα και ποιος τσίμπησε


Τούτοι οι άνθρωποι: οι εραστές του πένθους

Γράφει η Μυρένα Σερβιτζόγλου

Τούτοι οι άνθρωποι είναι πυκνοί, και αναρριχητικοί και επίμονοι σαν τα κλωνάρια ενός κισσού. Άπαξ και τα βαθυπράσινα σχοινιά σκαρφαλώσουν την ψυχή, δεν έχει επιστροφή.
«Κλαίει συνέχεια, όλοι έχουμε πικρανθεί, αλλά εκείνη κλαίει συνέχεια, και δεν ξέρω γιατί», είπε κοινός φίλος για μία νεαρή γυναίκα από τα Ριζά, 30 χιλιόμετρα από τους Αγίους Σαράντα, περίπου μια πενηντάλεπτη διαδρομή. Δεν απήντησα, δεν είπα τίποτα, κι ας γνώριζα γιατί κλαίει, γιατί κλαίω.
Παραμονή της κηδείας, κι ενώ στο πατρικό σπίτι στους Βουλιαράτες, λάμβανε χώρα ολονυχτία, εν όψει της οριστικής εξόδου του νεκρού, της αμετάκλητης εκδημίας του τεθνεώτος, ήθελα να είμαι εκεί. Μαζί τους, με τους απ΄έκει.
«Δεν μπορώ άλλο, δες για καμιά αλλαγή ή προσθήκη στο κείμενο», λαμβάνω μήνυμα στο ηλεκτρονικό ταχυδρομείο με τίτλο «Επικήδειος», λίγο πριν από τα μεσάνυχτα. Το ανοίγω και το αναγιγνώσκω πυρετικά. Το κείμενο είναι ηλεκτρισμένο, σπαραξικάρδιο. Δεν είναι λόγος, πιότερο κάνει για μοιρολόγι, πρώιμο μοιρολόγι για όλους μας.
«Κωνσταντίνε,
Γεννήθηκες σε ένα τόπο θυσίας και ηρωισμού για το έθνος μας. Τα πρώτα παιδικά σου βήματα σκόνταψαν σε φυσίγγια και οβίδες, απομεινάρια ενός πολέμου. Ο αφουγκρασμός των οστών των Ηρώων του Έπους του ΄40 που αναπαύονταν στο χωριό σου καθήλωσαν την ψυχούλα σου. Στα 7 σου χρόνια αναζήτησες το όνειρο, μια ανοιχτή αγκαλιά, στην ελεύθερη Ελλάδα, αυτή που πάντα κουβαλούσες μέσα σου. Δεν ξέρω αν η Ελλάδα σου πρόσφερε την αγκαλιά αυτή. Εσύ δεν της αρνήθηκες ποτέ τη δική σου…
… Ίσως, ελπίζω, με του θανάτου το φιλί να τα κατάφερες να μας ξυπνήσεις όλους, να ξυπνήσεις την Ελλάδα, την ωραία κοιμωμένη σου. Το έγκλημά σου ήταν ότι κι έτσι, κοιμωμένη, αυτήν την Ελλάδα, την αγάπησες πολύ.
Έχουμε δέκα μέρες να ακούσουμε τη φωνή σου, Κωνσταντίνε, αυτή με την οποία πάντα με χαμόγελο μας έλεγες «λίγη καρδιά, λίγο τσαγανό και λίγη θέληση ρε». Αυτή η προσταγή σου θα μας συνοδεύει και θα μας ελέγχει μέχρι να σε συναντήσουμε. Καλό Παράδεισο Κωνσταντίνε!
Σήμερα, δεν σε τρώει η γη. Σήμερα σε υποδέχτηκε η Ιστορία. Σήμερα, ανήμερα των Αρχαγγέλων, σαν λαμπρό άγγελο σε υποδέχεται ο ουρανός εκεί να περιμένεις την ανάσταση του τόπου σου.
“Τ′ αντρειωμένου ο θάνατος, θάνατος δε λογιέται”
Αθάνατος»
Τρέχω στη βιβλιοθήκη και το χέρι πιάνει στα σκοτεινά δύο βιβλία, την «Μήδεια» του Ευριπίδη σε μετάφραση και με εισαγωγή Γιώργου Χειμωνά και το «Ζώντες και Τεθνεώτες» του Κωστή Παπαγιώργη.
Δύο είναι οι πρώτες ύλες του τραγικού, η ολική συγκίνηση και ο έρωτας του πένθους. Συγκίνηση ως ένας ολοθυμικός κατακλυσμός της συνείδησης, πένθος, ως μία εξαρχής επώδυνη υποταγή στο τετελεσμένο, το οποίο είναι ήδη εγγεγραμμένο στην συνείδηση και για το οποίο ο άνθρωπος πενθεί σε όλη του τη ζωή.
Η υπέρβαση ενός συναισθήματος το καθιστά τραγικό, παράδειγμα ο έρωτας για την πατρίδα. Στην τραγωδία έχουμε να κάνουμε με ένα απροσμέτρητο ποσόν πρωτογενούς συγκίνησης, παρά με ένα ποιόν σφοδρής μεν, αλλά ειδικής αντανακλαστικής συγκίνησης, με ένα συγκινησιακό συναγερμό, παρά με μια συναισθηματική υποτέλεια. «Δεν έχει σκοπό η καταστροφή», λέγει ο Σοφοκλής, δεν έχει σκοπό η συγκίνηση, που συχνά παίρνει τα χαρακτηριστικά μιας σκοτεινής, απειλητικής ευφορίας.
Ο έρως του πένθους, σημειώνει ο Χειμωνάς, είναι ένα είδος οντολογικής θλίψης, ήρεμης λύπης, έχει μια πολύ μακρινή σχέση με το κανονικό πένθος.Παρακολουθώντας από κοντά τον ήρωα, όλους τους ήρωες, τους νιώθεις να αντιστέκονται να παραιτηθούν όχι ασφαλώς από την μεγάλη πράξη για την οποία είναι κλητοί, αλλά από το άλγος: είναι εραστές του πένθους. Το πένθος παράγει και συνεχώς μεγεθύνει την απάνθρωπη τόλμη τους. Ηδονίζονται από το πένθος.
Αυτός ο αδιόρατος, βαθύς έρωτας του πένθους, έλκει την καταγωγή του από την θολή μνήμη μίας ανεπανόρθωτης, αναπότρεπτης πτώσης:της βάναυσης απόσπασης του ατομικού όντος από το κοινό είναι, δηλαδή της γέννησης του θανάτου. Έκτοτε ό,τι θα συγκλονίζει τον άνθρωπο θα είναι πόνος. Και ό,τι θα ανασκάπτει τον πόνο θα είναι ηδονικό.
Η Ιστορία ενός τόπου, γράφεται από πολλούς, αλλά κρατάει τον γραφικό χαρακτήρα του καλύτερου. Πόσω μάλλον όταν η ποίηση καλείται να συλλαβίσει εκείνα που η Ιστορία δεν επιτρέπεται να ψελλίσει. Στην ποιητική συλλογή «101 ποιήματα για μια χούφτα τόπο» του Ανδρέα Ζαρμπαλά, διαβάζει κανείς:
«Τριγυρίζω τον τόπο μου,
αναπνέω τον τόπο μου.
Όλον τον Μάη και το Θερτή μην με ψάχνετε,
είμαι ανάμεσα Μπουλιαράτι και Λόγγο,
μ’ έχουν καλεσμένο οι παπαρούνες
στο κόκκινο πανηγύρι τους.
Περπατώ
και το αίμα μου φτάνει ως στον αστράγαλο.
Τριγυρνάω τον τόπο μου!
Αναπνέω τον τόπο μου!
Κι αν μια μέρα θα κάνω πως φεύγω,
η Μπίστρισσα γίνεται νερένιο σχοινί
και με δένει πατόκορφα
και με δένει πατόκορφα.
Κι αν ξεφύγω απ’ τη Μπίστρισσα
βγαίνει πάνω στον όχτο το αγιόκλημα της Δίβρης,
μου ρίχνει με τις χούφτες το άρωμα
και ξεχνάω το δρόμο
και ξεχνάω το δρόμο.
Κι αν ξεφύγω απ’ τ’ αγιόκλημα
και διαβώ στα φαράγγια,
τα βουνά θα ξεριζώσουν κοτρόνια
να μου κόψουν την ανάσα
να μου κόψουν την ανάσα.
Κι αν ξεφύγω και πάλι
και πατήσω στο Βούρκο,
θα μακραίνει ο κάμπος, θα πλαταίνει ο κάμπος,
να βαδίζω αιώνια πάνω του».
«Μην αλλάξεις τίποτα, έκανα κάποιες ελάχιστες διορθώσεις με κίτρινη επισήμανση στο συνημμένο. Σε παρακαλώ άναψε του ένα λευκό κερί και για μένα, με την πρώτη δυνατότητα θα ανηφορίσω να τον επισκεφτώ», απαντώ στον αποστολέα, που σκάρωσε τον επικήδειο για την εξόδιο ακολουθία του Κωνσταντίνου Κατσίφα. Και μετά τον λόγο παίρνει πάλι ο Ανδρέας Ζαρμπαλάς:
«Πάντως, να ξέρετε
Δεν μένουμε έξω από την πόρτα του κόσμου
Να ζητιανέψουμε λίγη πατρίδα
Οι πατησιές της ιστορίας στάζουν αίμα.
Τρεις γενιές τώρα το μαζεύουμε στις χούφτες μας,
Ποτίζουμε ένα όνειρο
Όπως ποτίζουμε μια λεμονιά στην πέτρινη αυλή μας.
Κι αν καμιά φορά θα χτυπήσουμε την πόρτα του κόσμου
Δεν είναι που κουραστήκαμε,
Είναι που θέλουμε να κολλήσομε πάνω της
Τη ματωμένη μας παλάμη,
Έτσι, όπως θα σημαδεύαμε με κόκκινο
Την πόρτα ενός προδότη».



Πηγή: huffingtonpost.gr/entry/toetoi-oi-anthropoi-oi-erastes-toe-penthoes_gr_5be6a42fe4b0e8438898272e?ncid=other_facebook_eucluwzme5k&utm_campaign=share_facebookΠηγή Τούτοι οι άνθρωποι: οι εραστές του πένθους











Κλειστή η λεωφόρος η βασιλέως Κωνσταντίνου στο Καλλιμάρμαρο…

Μετ΄ εμποδίων συνεχίζει να διεξάγεται η κίνηση στην Αθήνα, καθώς η λεωφόρος Β. Κωνσταντίνου παραμένει κλειστή, λόγω του 36ου Μαραθωνίου.

Συγκεκριμένα,…
ο δρόμος είναι κλειστός από την Αρδηττού στο Μετς έως το Χίλτον.

kinisd


Λόγω του 36ου Μαραθωνίου, μεγάλες καθυστερήσεις παρατηρούνται σε πολλούς δρόμους του κέντρου της Αθήνας. 

Το σημαντικότερο πρόβλημα σύμφωνα με την Τροχαία, εντοπίζεται στην κάθοδο του Κηφισού προς Πειραιά, από την Ερυθραία έως και τα ΚΤΕΛ, καθώς και στους δρόμους γύρω από το γήπεδο Γεώργιος Καραϊσκάκης.

protothema.gr

Πηγή 36ος Μαραθώνιος: Μετ΄ εμποδίων η κίνηση στην Αθήνα…