26 May, 2019
Home / Διαφορα (Page 304)


Οι ολιγαρχικές ελίτ και οι υδρογονάνθρακες που περιμένουν

Γράφει ο Σωτήρης Καμενόπουλος

Ο σημερινός παγκόσμιος πληθυσμός είναι περίπου 7 δισ κάτοικοι. Το 2050 εκτιμάται ότι θα είναι περίπου 11 δισ. Οι υδρογονάνθρακες (φυσικό αέριο και όχι πετρέλαιο) προβλέπεται να είναι παγκοσμίως η μεταβατική μαζική πηγή ενέργειας μέχρι την πλήρη αξιοποίηση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας (ΑΠΕ). Η 100% αξιοποίηση των ΑΠΕ, λόγω, κυρίως, τεχνολογικών, οικονομικών και κοινωνικών περιορισμών, δεν αναμένεται μέχρι το 2050.
Η αξιοποίηση των ΑΠΕ θα πρέπει να περιλαμβάνει παγκοσμίως την προσαρμογή όλων των εμπλεκόμενων μερών (stakeholders) και στους 5 πυλώνες της βιώσιμης ανάπτυξης: κοινωνία, οικονομία, γεωπολιτική, περιβάλλον, τεχνολογία. Η Ελλάδα διαθέτει τρία ιδιαίτερα ενεργειακά χαρακτηριστικά:
  • Μεγάλα αποθέματα υδρογονανθράκων.
  • Τεράστιες πηγές ΑΠΕ (αέρα, ηλιοφάνεια, κύματα).
  • Ίσως, ικανά αποθέματα κρίσιμων/στρατηγικών ορυκτών τα οποία πιθανώς είναι απαραίτητα για την παραγωγή της τεχνολογίας των ΑΠΕ. Αν δεν τα ψάξουμε δεν θα τα ανακαλύψουμε. Το παίγνιο σήμερα για τα κρίσιμα/στρατηγικά ορυκτά παγκοσμίως είναι πολύ μεγάλο.
Η Ελλάδα, μέχρι το 2050, θα πρέπει να αξιοποιήσει τα αποθέματα υδρογονανθράκων που διαθέτει με ταυτόχρονη επένδυση στις ΑΠΕ. Η αξιοποίησή τους θα ωφελήσει τη χώρα τόσο στο ασφαλιστικό της πρόβλημα, όσο και στο δημογραφικό της, αλλά και στο αμυντικό μέσω της διάθεσης οικονομικών πόρων σε ανάπτυξη αμυντικής τεχνολογίας. Η αξιοποίηση τόσο των υδρογανθράκων όσο και των ΑΠΕ απαιτεί την 100% πάταξη της διαφθοράς, η οποία αποτελεί κίνδυνο εθνικής ασφάλειας για την Ελλάδα.

Game changer

Ας είναι σίγουροι οι υπερασπιστές των ΑΠΕ ότι η διαφθορά δεν θα πλήξει μόνο τις πιθανές μελλοντικές επενδύσεις σε υδρογονάνθρακες αλλά και τις μελλοντικές επενδύσεις σε ΑΠΕ. Η υπερδεκαετής εντρυφούμενη διαφθορά θα γυρίσει μπούμερανγκ στις μελλοντικές επενδύσεις σε ΑΠΕ. Το υφιστάμενο, εδώ και πάνω από 70 χρόνια, αριστεροδεξιό πολιτικό ολιγαρχικό καθεστώς, εξαιτίας των επερχόμενων αλλαγών που θα προκύψουν από τις ανακαλύψεις των ελληνικών υδρογοναθράκων, θα πληγεί σοβαρά.
Η αξιοποίηση των ελληνικών υδρογονανθράκων, για όσους δεν το έχουν καταλάβει, αποτελεί ήδη game changer για την αριστεροδεξιά ολιγαρχική ελίτ. Ακριβώς γι’αυτόν τον λόγο, τόσο οι αριστεροί όσο και οι δεξιοί εκπρόσωποι αυτών των ελίτ, πολεμούν την αξιοποίησή τους: πολεμούν τη μεταβατική πηγή ενέργειας, μέχρι την 100% αξιοποίηση των ΑΠΕ, η οποία θα εξαφανίσει την εβδομηκονταετή εξουσία αυτής της ελίτ.
Αυτή η αριστεροδεξιά ελίτ, όταν αντιληφθεί ότι και οι ΑΠΕ θα αποτελέσουν πιθανό κίνδυνο για την επιβίωσή της, θα τις  πολεμήσει μελλοντικά. Ας μην έχουν καμία αμφιβολία οι σημερινοί υποστηρικτές των ΑΠΕ (και σημερινοί πολέμιοι των υδρογονανθράκων). Οι σύγχρονοι αριστεροδεξιοί «Μέδικοι» δεν επιθυμούν καμία ελπίδα ανάπτυξης για την Ελλάδα καθώς αυτή αποτελεί κίνδυνο για την πολιτική και οικονομική επιβίωσή τους. Η αξιοποίηση των ελληνικών υδρογονανθράκων θα αποτελέσει τη θρυαλλίδα για την εξαφάνιση των Ελλήνων αριστερών και δεξιών «Μεδίκων».
Στην Ελλάδα, πλούτισαν και έχτισαν οικονομικές και πολιτικές καριέρες αρκετοί αριστεροί και δεξιοί εκπρόσωποι της ελίτ επικαλούμενοι πάντα το «συμφέρον» του ελληνικού λαού.
Η αξιοποίηση των ελληνικών υδρογονανθράκων θα αποτελέσει το μεταβατικό στάδιο, το επόμενο βήμα, για την επιβίωση των επόμενων Ελλήνων: των παιδιών μας. Τα παιδιά μας, τα εγγόνια μας, τα δισέγγονά μας και τα τρισέγγονά μας έχουν το δικαίωμα του Έλληνα πολίτη να ζήσουν σε ένα υγιές οικονομικό, φυσικό, γεωπολιτικό, κοινωνικό και τεχνολογικό περιβάλλον. Ας μην τους το στερήσουμε.

Πηγή Οι ολιγαρχικές ελίτ και οι υδρογονάνθρακες που περιμένουν

Τον Μπουτάρη μαθαίνω ότι θα συναντήσει σε λίγες μέρες και ο Σταύρος Θεοδωράκης στη Θεσσαλονίκη. Κάπου εδώ προκύπτει το…
ερώτημα του ποιον θα στηρίξει το Ποτάμι για τον δήμο.

Το λέω διότι οι Ποταμίσιοι έχουν μπερδευθεί μεταξύ τους. Ας πούμε, ο Νίκος Νυφούδης που ήταν υποψήφιος με το Ποτάμι κατεβαίνει με τον συνδυασμό του Σπύρου Βούγια. Οσο για τον επίσης αντιδήμαρχο Σπύρο Πέγκα, ήταν στον συνδυασμό του Μπουτάρη και δεν έχει ξεκαθαρίσει ακόμα τι θα κάνει. 

Κλασικά εικονογραφημένα για το Ποτάμι δηλαδή…

Από την στήλη «Το Κονκλάβιο» – kathimerini.gr

Πηγή Μπέρδεμα…

Χανιά Παρών

ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΜΑΣΤΕ – ΓΕΜΙΖΕΙ Ο ΧΑΡΤΗΣ…

Και Άργος και Εδεσσα ΜΕΣΑ…. Μπράβο Έλληνες….
Ας δείξουμε τι μπορούμε να κάνουμε για την πατρίδα μας

ΑΘΗΝΑ – πλατεία Συντάγματος
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ – Λευκός Πύργος
Ν. ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ – πλ. Περιβολάκια Κόρινθος & πλ Πλουμιστού Κιάτο
ΧΑΝΙΑ – πλατεία Δημοτικής Αγοράς….
ΑΡΓΟΣ – πλ. Αγίου Πέτρου, Δημαρχείο
ΕΔΕΣΣΑ – Πάρκο Μικρών Καταρρακτών
Ο χάρτης ενημερώνεται συνεχώς…. στείλτε μας την πόλη σας…..
Η ΕΛΛΑΔΑ ΔΕΝ ΕΠΑΝΑΠΑΥΕΤΑΙ !!!!Πηγή ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΜΑΣΤΕ – ΓΕΜΙΖΕΙ Ο ΧΑΡΤΗΣ…

Οι δηλώσεις του πρωθυπουργού της ΠΓΔΜ περί των προοπτικών της διδασκαλίας των «μακεδονικών» στους «Μακεδόνες» – προφανώς, της Ελλάδας – έφεραν ξανά στο προσκήνιο τη Συμφωνία των Πρεσπών και τη…
διαδικασία κύρωσής της η οποία είναι σε εξέλιξη. Οι εν λόγω δηλώσεις του Ζάεφ (και οι απαντήσεις των Ελλήνων αξιωματούχων) περιγράφουν τις γκρίζες ζώνες και τα προβλήματα που δημιουργεί αυτή η Συμφωνία, τα οποία είναι πολύ περισσότερα απ όσα υποτίθεται ότι θα έλυνε.

Η Συμφωνία των Πρεσπών δεν είναι μια θετική για τα ελληνικά συμφέροντα διευθέτηση για τους εξής λόγους:

1. Αφήνει κενά και ασάφειες που επιτρέπουν ερμηνείες κατά το δοκούν και διαιώνιση της εκκρεμότητας σε νέα βάση. Απόδειξη οι δηλώσεις Ζάεφ…

2. Δημιουργεί – διευρύνει τις ρωγμές στο εσωτερικό πολιτικό σκηνικό της χώρας οι οποίες πιθανότατα θα προκαλέσουν πολιτικές εξελίξεις. Η αδυναμία σύμπηξης κοινού μετώπου σε μείζονα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής μόνο δυσμενείς εξελίξεις για την εξωτερική πολιτική της χώρας προδικάζουν.

3. Η σημαντικότερη δυσμενής παρενέργεια δε είναι ότι η Συμφωνία των Πρεσπών παράγει – πριν από την κύρωσή της ακόμη και ανεξάρτητα αν τελικά θα κυρωθεί – έννομα αποτελέσματα. Ήδη στους μηχανισμούς του ΝΑΤΟ η συμφωνία αξιοποιείται για τη σύνδεση της ΠΓΔΜ με τη συμμαχία.

Όλα στο ΝΑΤΟ

Ας ξεκινήσουμε από αυτό το τελευταίο. Όπως έχει γράψει το «Ποντίκι» – πριν ακόμη στεγνώσει το μελάνι των υπογραφών της Συμφωνίας των Πρεσπών από τους Κοτζιά και Δημητρώφ – μεταφέροντας τις πληροφορίες αρμόδιων υπηρεσιακών παραγόντων του ελληνικού ΥΠΕΞ, η εν λόγω Συμφωνία παράγει αυτόματα αποτελέσματα με την υπογραφή της. Λίγες μέρες αργότερα και ο γ.γ. του ΝΑΤΟ σε δηλώσεις του υπογράμμισε ότι θα έχει κόστος για όποια από τις δύο πλευρές υπαναχωρήσει και δεν τηρήσει τα Συμφωνηθέντα. Ήδη βλέπουμε ότι η πλευρά της ΠΓΔΜ έχει προχωρήσει ταχύτατα και ολοκληρώνει τα όσα έχει αναλάβει να πράξει, μεταφέροντας το «μπαλάκι» στην ελληνική πλευρά η οποία και θα πρέπει να κυρώσει στη Βουλή τη Συμφωνία.

Πριν ακόμη από την κύρωση στην ελληνική Βουλή το ΝΑΤΟ έχει τη δυνατότητα να αποστείλει στις χώρες – μέλη του επιστολή με την οποία θα πληροφορεί ότι η συμμαχία καλεί τη Βόρεια Μακεδονία να ξεκινήσει τις διαδικασίες ένταξής της στη συμμαχία καθώς ήδη θα έχει εκπληρώσει το δικό της κομμάτι της συμφωνίας.

Σ αυτήν την πολύπλοκη και γραφειοκρατική διαδικασία ένταξης / ενσωμάτωσης της Βόρειας Μακεδονίας στο ΝΑΤΟ, η ελληνική πλευρά δεν διαθέτει κανένα όπλο παρεμπόδισης ένταξης στην περίπτωση που διαπιστώσει ότι η πλευρά των Σκοπίων επιμένει σε ερμηνείες της Συμφωνίας, όπως αυτές που περιέγραψαν οι τελευταίες δηλώσεις του Ζάεφ.

Οι πιο πάνω επισημάνσεις (περί της ανεπίστρεπτης πορείας της ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ) τοποθετούν τη Συμφωνία των Πρεσπών στο πραγματικό της πλαίσιο και εξηγούν για ποιο λόγο προέκυψε κάτω από την ασφυκτική πίεση των δυτικών (κατά κύριο λόγο Αμερικανών) εταίρων και συμμάχων. Ο πραγματικός στόχος της διευθέτησης του προβλήματος μεταξύ Αθηνών και Σκοπίων ήταν και είναι η ένταξη της χώρας αυτής στο ΝΑΤΟ, έτσι ώστε να καλυφθούν και θεσμικά από την αμερικανική ομπρέλα ολόκληρα τα Βαλκάνια και να ρυμουλκηθούν από το άρμα της Ουάσιγκτον όλοι οι Ευρωπαίοι σύμμαχοι σε μια σαφή αντιρωσική πορεία.

Αυτό (η συμφωνία των Πρεσπών) ήταν το δώρο της ελληνικής κυβέρνησης στους Αμερικανούς. Στο εσωτερικό, αυτό το δώρο προς τους Αμερικανούς η ελληνική κυβέρνηση επιχειρεί να το συσκευάσει ως «ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική» που με «ρεαλισμό» επιλύει χρονίζοντα προβλήματα.


Ρωγμές στο εσωτερικό

Ωστόσο, η εν λόγω συσκευασία εμφανίζεται ελλιπής και πρόχειρη από την πρώτη στιγμή. Το αποτέλεσμα είναι η κυβέρνηση να βρεθεί μόνη της, χάνοντας την υποστήριξη ακόμη και εκείνων των πολιτικών δυνάμεων που θα ήταν διατεθειμένες να αποδεχτούν τον ρεαλισμό του συμβιβασμού για χάρη της ρύθμισης μιας εκκρεμότητας, έστω και για χάρη του ΝΑΤΟ και των Αμερικανών.

Από τη στιγμή που η κυβέρνηση προχώρησε στη Συμφωνία χωρίς να έχει ενημερώσει εκ των προτέρων την αντιπολίτευση (τουλάχιστον τη Ν.Δ.) είναι αναμενόμενο να πληρώσει στο ακέραιο το κόστος που αυτή συνεπάγεται. Όπως αναμενόμενος ήταν και ο καιροσκοπισμός με τον οποίο η Ν.Δ. αντιμετωπίζει αυτήν την υπόθεση.

Κατά τα λοιπά, όπως όλα δείχνουν, το «αριστούργημα» του Νίκου Κοτζιά, η Συμφωνία των Πρεσπών, σέρνει πίσω της, εντός του ελληνικού πολιτικού σκηνικού, πολλές ουρές και πολλοί είναι αυτοί που κινδυνεύουν να τις πατήσουν. Κατ’ αρχάς η κυβέρνηση, που πιθανότατα θα αναδιαταχθεί λόγω της αποχώρησης των ΑΝΕΛΛ όταν η Συμφωνία φτάσει στην ελληνική Βουλή για κύρωση. Ολισθηρός είναι επίσης ο δρόμος και για τη Ν.Δ. καθώς θα πρέπει να υλοποιήσει τη συμφωνία (ως κυβέρνηση αν κερδίσει τις εκλογές) εντός των διαδικασιών του ΝΑΤΟ, όπου όπως είναι γνωστό το veto κοστίζει πανάκριβα. Ακόμη και στην περίπτωση που προκηρυχτούν εκλογές πριν ακόμη κυρωθεί από το ελληνικό κοινοβούλιο η Συμφωνία, η Ν.Δ. θα βρεθεί αντιμέτωπη είτε με την αναγκαία κωλοτούμπα είτε με σύγκρουση με τους Αμερικανούς…

Κατόπιν τούτων (αλλά και πολλών άλλων – όπως για παράδειγμα η δημοσιοποίηση της επέκτασης των χωρικών υδάτων στα 12 μίλια – που δεν είναι της παρούσης) το ερώτημα που προκύπτει είναι απλό: Θα τον ξαναέκανε υπουργό Εξωτερικών τον Νίκο Κοτζιά ο Αλέξης Τσίπρας;..

topontiki.gr

Πηγή Στο δίχτυ των Πρεσπών…


Ναι! Είναι στην Γαλλία του Μικρόν, στην Ευρώπη της Μέρκελ και στον πλανήτη του Ρότσιλντ και των κάθε λογής Σόρος.

Μόνο οι ανόητοι πιστεύουν ακόμα, ότι μπορεί ο φασισμός να επιστρέψει με την ίδια μορφή, δυο φορές στο ιστορικό προσκήνιο. Κάθε φορά αλλάζει μορφή, αλλιώς πως θα γινόταν αποδεκτός, αν όλοι γνώριζαν από την αρχή τι είναι; Ο Ναζισμός είναι πλέον τελείως απαξιωμένος στη συλλογική συνείδηση και σβάστικες και συναφή δεν γίνονται ξανά δεκτά. Η ιστορία ξεγελά, αλλά δεν ξεγελιέται. Όσοι δαχτυλοδείχνουν τον δήθεν Ναζισμό και τον επισείουν ως φάντασμα, είναι για να στρέψουν την προσοχή από τον νέο φασισμό που ήρθε ολοταχώς αυτή τη φορά με άλλο, λιμπεραλιστικό προσωπείο. Με χαμόγελα, υποσχέσεις, ενώσεις δικαιώματα. Τώρα όμως ήρθε η ώρα να πέσει το προσωπείο και να φανεί η αυταρχικότητα και το έλλειμμα της δημοκρατίας. Πρώτα στην Γαλλία του τραπεζο-υπάλληλου Μακρόν για συγκεκριμένους λόγους. Ίσως σύντομα και στην Ελλάδα για άλλους, εθνικούς. Αυτή είναι η καθεστωτική Ευρώπη και η φωτογραφία είναι αδιάψευστος μάρτυς.
Έχω επισημάνει και παλαιότερα τη σημασία που έχει για την κατανόηση των γεγονότων, η σημειολογία που περικλείει κάθε εικόνα. Κινήσεις, εκφράσεις, γενική ατμόσφαιρα κλπ. Εδώ, σε αυτήν την πρωτοφανή εικόνα που θυμίζει Συρία και αιχμάλωτους του ΙΣΙΣ, τόσο η σημειολογία, όσο και τα μηνύματα που εκπέμπει σκοπίμως στους αποδέκτες της είναι απολύτως σαφή, Οι μαθητές αντιμετωπίζονται ως αιχμάλωτοι εχθροί πολέμου και όποιος άλλος τους μιμηθεί θα έχει την ίδια τύχη, λέει το μήνυμα.
Προσέξτε όμως, ότι σκοπός δεν είναι η απλή σύλληψη τους, αλλά ο δημόσιος εξευτελισμός προς παραδειγματισμό. Όχι η αδρανοποίηση τους, αλλά η εξουθένωση. Δεν τους έχουν ούτε καν υπό περιορισμό και αξιοπρεπώς όρθιους, όπως θα άρμοζε σε αληθινούς αιχμαλώτους, αλλά γονατιστούς και με τα χέρια πίσω από το κεφάλι. Και μιλάμε για 12χρονα και 13χρονα παιδιά.
Ξεκάθαρος σκοπός η ψυχολογική επιβολή της ισχύος του κράτους. Και αυτό ισχύει κατεξοχήν σε ολοκληρωτικά καθεστώτα. Το σπάσιμο του τσαμπουκά, η διαπόμπευση, ο εξευτελισμός, η άμβλυνση της θέλησης για περαιτέρω αντίσταση, η εκδίκηση του συστήματος απέναντι τους.
Στην Γαλλία του 2018!
Σιλβουπλέ!!



Γεράσιμος ΓερολυμάτοςΠηγή Ναι! Είναι στην Γαλλία του Μικρόν, στην Ευρώπη της Μέρκελ και στον πλανήτη του Ρότσιλντ και των κάθε λογής Σόρος.

Δανάη Κισκήρα – Μπαρτσώκα

Η προσπάθεια ενοχοποίησης του θύματος ήταν κάτι που θεωρητικά όλοι περιμέναμε ότι θα συμβεί σχετικά με τον βιασμό και τη δολοφονία της 21χρονης φοιτήτριας στη Ρόδο.

Αν και…
στη συγκεκριμένη περίπτωση, το θύμα, εξαρχής παρουσιάστηκε ως γόνος καλής οικογενείας, προκειμένου να τονιστεί ο καθωσπρεπισμός που επιβάλλεται από το σάπιο μυαλό αυτής της κοινωνίας, στο οποίο επικρατεί η άποψη «τα θελε ο κώλος της» σχεδόν για όλα τα ανάλογα περιστατικά.

Αν λοιπόν είσαι σεμνή κορίτσι από σπίτι ή ακόμα καλύτερα και παρθένα, τότε ναι μπορείς να θεωρηθείς θύμα. Οτιδήποτε παραπάνω λειτουργεί ως ενοχοποιητικό στοιχείο.

Παρόλα αυτά ξέρουμε πολύ καλά πως όταν κάποιος θέλει να λοιδορήσει θα το κάνει.

Και ο αρθρογράφος που θα ασχοληθούμε παρακάτω κάνει αυτό ακριβώς. Λοιδορεί.

Με ένα εμετικό κείμενο, στο οποίο καλεί όλες τις νέες γυναίκες να παραδειγματιστούν (!) από το τραγικό συμβάν και να προσέχουν το πως φέρονται και τι φοράνε, προσπαθεί να επιρρίψει ευθύνες στην 21χρονη Ελένη Τοπαλούδη γιατί… «τι δουλειά είχε με αυτούς τους δύο;»

Έχει ένα δίκιο, συνήθως οι βιαστές γράφουν στο μέτωπο ένα μεγάλο ΒΙΑΣΤΗΣ.

«Η άτυχη κοπέλα ήταν προφανώς μια καλή μαθήτρια και πέρασε στο πανεπιστήμιο σε ένα πανέμορφο νησί. Ήθελε να κάνει τη ζωή της. Απόφασή της. Ανέλαβε και τα ρίσκα της» γράφει.

Αφού, εξηγεί το απαραίτητο ήταν καλή μαθήτρια -γιατί αν δεν ήταν θα υπήρχε και ένας λόγος παραπάνω για να βιαστεί και να δολοφονηθεί ας πούμε – καταλήγει στο συμπέρασμα ότι αφού ήθελε να ζήσει τη ζωή της (ο τόνος φανταζόμαστε πως είναι κάπως ειρωνικός), ανέλαβε τα ρίσκα της. Λέει ανέλαβε τα ρίσκα της. Το λέει.

Ναι. Ανέλαβε τα ρίσκα της να γεννηθεί γυναίκα.

Στη συνέχεια φυσικά κατηγορεί το θύμα υποστηρίζοντας πως «δεν έπρεπε ποτέ να επιβιβαστεί σε ένα βανάκι με πρακτικά δύο αγνώστους και προορισμό ένα εξοχικό στο μέσω του χειμώνα».

«Τα παιδιά όταν αρχίζουν να ενηλικιώνονται βγαίνοντας από το σπίτι, μας αρέσει ή όχι, πρέπει να είναι υποψιασμένα. Τα κορίτσια ένα επίπεδο περισσότερο. Μερικές ελκυστικές φωτογραφίες, ένα στιλ οικειότητας και δε θέλει πολύ να βρεθεί ένας άνθρωπος στο στόχαστρο νταγκλαράδων που γύμνασαν το σώμα αλλά όχι το μυαλό και την ψυχή».

Ούτε λίγο ούτε πολύ, ο συγκεκριμένος λέει ότι η 21χρονη ήταν, ελαφρώς, ανυποψίαστη, πράγμα για το οποίο ευθύνεται η οικογένειά της που δεν την πονήρεψε. Όσο για τις φωτογραφίες και για την οικειότητα, από μόνα τους αποτελούν, για τον ίδιο, πειστήριο ενοχής. Γιατί αν ο άλλος είναι βιαστής δεν φταίει αυτός, φταις εσύ που προκαλείς, που βγάζεις σέλφι με τα χείλια σουφρωμένα, που φοράς μίνι και που μιλάς σε κάποιον όταν τον γνωρίζεις.

Κουλτούρα του βιασμού. Τόσο απλά, τόσο τραγικά και τόσο σιχαμένα.

Αξίζει να επισημανθεί πως απόψεις σαν κι αυτή, είναι από τους βασικότερους λόγους που τα εν ζωή θύματα σεξουαλικών επιθέσεων, δεν καταγγέλλουν το έγκλημα. Δεν αντέχουν τον δημόσιο εξευτελισμό στον οποίο και υποβάλλονται στη δικαστική αίθουσα, όπου και οι δικηγόροι του εκάστοτε δράστη προσπαθούν να ενοχοποιήσουν το ίδιο το θύμα.

Για την ιστορία το απαράδεκτο αυτό κείμενο, γράφτηκε από κάποιον Στρατή Μαζίδη και δημοσιεύτηκε στο freepen.gr…

documentonews.gr

Πηγή Η δημοσιογραφία της ξεφτίλας και η κουλτούρα του βιασμού…

«Το να ορίζει κάποιος την πορεία και να τη διατηρεί είναι μια αναγκαιότητα για να κυβερνήσει τη Γαλλία, αλλά κανένας φόρος δεν…
αξίζει να θέσει σε κίνδυνο την ενότητα του έθνους. Θα έπρεπε να ήμασταν κουφοί για να μην ακούσουμε την οργή των Γάλλων». Τάδε έφη Εντουάρ Φιλίπ, ο πρωθυπουργός του wanna be «Ναπολέοντα» προέδρου Εμανουέλ Μακρόν, ανακοινώνοντας την ολική οπισθοχώρηση μπροστά στη μαζική κινητοποίηση των «κίτρινων γιλέκων» και τον κίνδυνο γενικής πολιτικής αποσταθεροποίησης στη Γαλλία.

Φυσικά ο κίνδυνος αυτός δεν έχει αποφευχθεί ακόμα, αφού η επιθετική νεοφιλελεύθερη πολιτική του Μακρόν υπέρ των πλουσίων και των επιχειρήσεων και εις βάρος των μεσαίων και χαμηλών στρωμάτων είναι η ουσία του πολιτικού του προγράμματος. Είναι το αντίδωρο που προκατέβαλε στο Βερολίνο για να προχωρήσει –υποτίθεται– η εμβάθυνση της πολιτικής ενοποίησης, χωρίς φυσικά μέχρι σήμερα κάποιο απτό αποτέλεσμα, αφού απ’ ό,τι φαίνεται οι υποψήφιοι διάδοχοι της Μέρκελ δεν πρόκειται να αλλάξουν τη ρότα της γερμανικής πολιτικής.

Ακούγεται σαν ανέκδοτο λοιπόν να μιλά ο Γάλλος πρωθυπουργός για «ενότητα του έθνους», τη στιγμή που οι άκρως ταξικές επιλογές της κυβέρνησης διχάζουν διαρκώς τη γαλλική κοινωνία και προκαλούν την «οργή των Γάλλων». Ηδη στον χορό μπαίνουν, με διαφορετικές ταχύτητες, μαθητές λυκείων, αγρότες, έμποροι, συνταξιούχοι, συνδικάτα και οικολογικές οργανώσεις. Οι κινητοποιήσεις έχουν κοστίσει –μέχρι στιγμής– τη ζωή τεσσάρων ανθρώπων και τον τραυματισμό εκατοντάδων, αφού βασικό χαρακτηριστικό τους –πλην της έλλειψης ηγεσίας και κομματικής ή συνδικαλιστικής εκπροσώπησης– είναι οι βίαιες εκδηλώσεις. Φυσικά, όπως έγραψε στον «Γκάρντιαν» ο Τζον Λίχφιλντ, «η Γαλλία είναι μια Δημοκρατία που έχει θεμελιωθεί πάνω στη λαϊκή βία και η πολιτική τρέχει εδώ στους δρόμους πιο γρήγορα απ’ ό,τι σε οποιαδήποτε άλλη δυτική Δημοκρατία».

Αυτό που έχει να επιδείξει η χώρα είναι μια σειρά «απρόσμενων» εξεγέρσεων, ένα είδος πολιτικού αιφνιδιασμού. Η έκρηξη του 1968, εν μέσω μιας περιόδου υλικής ευημερίας και καταναλωτισμού, ήρθε σαν προάγγελος της πετρελαϊκής κρίσης της δεκαετίας του ’70 και των οικονομικών και κοινωνικών συνεπειών της. Το 2005, με πρόεδρο τον Ζακ Σιράκ και υπουργό Εσωτερικών τον «σκληρό» Νικολά Σαρκοζί, η εξέγερση των προαστίων έφερε στο φως τους «αόρατους» φτωχούς μετανάστες που η Γαλλία έχει κρύψει καλά σε υποβαθμισμένες και πάμφτωχες συνοικίες, λειτουργώντας σαν προάγγελος ενός διχασμού βασισμένου εκτός όλων των άλλων και στην πολιτική διακρίσεων που φούντωσε αργότερα το κόμμα των Λεπέν.

Σήμερα, μέσα σ’ ένα δεξιόστροφο και συντηρητικό κλίμα πανευρωπαϊκά, οι Γάλλοι ξεκινούν να διαμαρτύρονται για τα καύσιμα, αλλά σιγά σιγά η ατζέντα γεμίζει και η αντίσταση γίνεται ενάντια: στη θεαματική πτώση της αγοραστικής δύναμης των πολλών, τη μείωση της φορολογίας στις μεγάλες επιχειρήσεις και στους εύπορους, τη μείωση των μισθών τα τελευταία χρόνια, την υποβάθμιση του συστήματος κοινωνικής προστασίας, τη μεταρρύθμιση των εξετάσεων για τα ΑΕΙ, αλλά και την ανυπαρξία μέτρων για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής.

Ο Μακρόν εμφανίστηκε σαν Μεσσίας, λόγω της καταβαράθρωσης του παλιού κομματικού συστήματος, αλλά σήμερα κινδυνεύει να μετατραπεί και αυτός σε εξιλαστήριο θύμα μιας κοινωνικής κρίσης που καταπίνει όσους υλοποιούν το νεοφιλελεύθερο δόγμα. Να δούμε εάν οι Γάλλοι για ακόμα μία φορά θα ανοίξουν κάποιον δρόμο ελπίδας για την Ευρώπη ή τελικά ο αγώνας τους θα αφομοιωθεί από τη ρουτίνα της διαχείρισης…

Τάσος Τσακίρογλου

Πηγή Η αλαζονεία προκαλεί κωφότητα…

Δυστυχώς ο ρατσισμός υπάρχει…

Αυτό το βίντεο δείχνει διάφορες μελέτες συγκρίνοντας τον τρόπο ζωής ένος μαύρου άνθρωπου με ένος λευκού στην Αμερική.

Πηγή

The post Η σύγκριση ενός μαύρου με έναν λευκό άνθρωπο θα σας κάνει να ξανασκεφτείτε τον Ρατσισμό! appeared first on LINE LIFE.

Πηγή Η σύγκριση ενός μαύρου με έναν λευκό άνθρωπο θα σας κάνει να ξανασκεφτείτε τον Ρατσισμό!


Μ’ ένα παρατεταμένο χειροκρότημα που διήρκεσε περίπου δέκα λεπτά (!) και περιλάμβανε ένα σύντομο encore οι σύνεδροι της CDU αποχαιρέτισαν όρθιοι την Άνγκελα Μέρκελ από την ηγεσία του κόμματος.
«Τώρα είναι η ώρα να ανοίξει ένα νέο κεφάλαιο», είπε εμφανώς συγκινημένη και συγκρατώντας με κόπο τα δάκρυα η Μέρκελ στο τέλος της ιστορικής της ομιλίας που σηματοδοτεί την έναρξη της εξόδου της από την πολιτική κονίστρα.

«Σήμερα, αυτή την ώρα, αυτή τη στιγμή μ’ έχει κατακλύσει το αίσθημα της ευγνωμοσύνης.
Ήταν μεγάλη η χαρά μου, ήταν τιμή για μένα.
Σας ευχαριστώ!», είπε ενώ δονούσε την αίθουσα του συνεδρίου στο Αμβούργο ο ήχος των χειροκροτημάτων.

Αν και ετοιμάζεται να παραδώσει τη σκυτάλη της ηγεσίας της CDU, η Μέρκελ δεν άφησε καμία αμφιβολία ότι προτίθεται να εξαντλήσει τη θητεία της στην καγκελαρία.
«Δεν χρειάζομαι ηγετικό πόστο για να παραμείνω συνδεδεμένη με το κόμμα μου – άλλωστε είμαι ακόμη καγκελάριος», τόνισε.

Υπογράμμισε δε ότι οι Χριστιανοδημοκράτες καλούνται σήμερα, περισσότερο παρά ποτέ, να υπερασπιστούν τις φιλελεύθερες αξίες και τον γερμανικό τρόπο ζωής τόσο εντός όσο και εκτός των τειχών της χώρας. Το σημερινό συνέδριο αφορά στη διασφάλιση ότι η CDU θα συνεχίσει να διεκδικεί την καγκελαρία, όπως έκανε στη διάρκεια της μεταπολεμικής ιστορίας της χώρας, είπε.

Παράλληλα προσπάθησε να υποβαθμίσει την ιστορική σημασία της εκλογής νέας ηγεσίας, τονίζοντας ότι το κόμμα ήταν πάντα υπεράνω προσώπων.
Ενώ υπενθύμισε τη δύσκολη θέση στην οποία βρισκόταν η CDU λόγω του σκανδάλου των «μαύρων ταμείων» όταν εκείνη ανέλαβε το 2000.
«Η CDU μας είναι διαφορετική απ’ ό,τι ήταν το 2000 κι αυτό είναι καλό», είπε, προσθέτοντας ότι το κόμμα δεν μπορεί να ζει στο παρελθόν, αλλά πρέπει να στρέψει το βλέμμα του στο μέλλον.

Πάνω από 18 χρόνια βρισκόταν στο τιμόνι των Γερμανών Χριστιανοδημοκρατών η Άνγκελα Μέρκελ και από την έκβαση της ψηφοφορίας θα κριθεί σε μεγάλο βαθμό αν θα αποχωρήσει πρόωρα και από την καγκελαρία ή θα ολοκληρώσει τη θητεία της το 2021.

H αναμέτρηση είναι ανοικτή μεταξύ των τριών βασικών υποψηφίων, του 63χρονου συντηρητικού επιχειρηματία και αντιπάλου της καγκελαρίου Φρίντριχ Μέρτς, της εκλεκτής της, της 56χρονης κεντρώας Ανεγκρέτ Κραμπ Κάρενμπάουερ και του 38χρονου συντηρητικού υπουργού Υγείας Γιενς Σπαν, που έχει πολύ μικρές πιθανότητες επικράτησης.

Η μυστική ψηφοφορία των 1.001 συνέδρων έχει προγραμματιστεί να ξεκινήσει γύρω στις 15:00 (τοπική ώρα) και αν κανείς εκ των υποψηφίων δεν εξασφαλίσει την απόλυτη πλειοψηφία από τον πρώτο γύρο, θα ακολουθήσει δεύτερος μεταξύ των δύο πρώτων.

Πηγή Στο καλό και να μην μας γράφεις! Βούρκωσε η Μέρκελ στην αποχαιρετιστήρια ομιλία της