25 April, 2019
Home / Διαφορα (Page 250)

Ύφεση επικρατεί σήμερα στο μέτωπο των κινητοποιήσεων που έχουν ξεκινήσει εδώ και τρεις εβδομάδες τα Κίτρινα Γιλέκα στην Γαλλία, καθώς η χώρα τελεί εν αναμονή του…
διαγγέλματος Μακρόν. Η χθεσινή τέταρτη κατά σειρά πανεθνική κινητοποίηση, η «τέταρτη πράξη» όπως την αποκαλούν οι διαδηλωτές, έδειξε ωστόσο τις βασικές διαθέσεις των δύο πλευρών: Συνέχιση των διαδηλώσεων από τα Κίτρινα Γιλέκα, καταστολή από την κυβέρνηση του Γάλλου προέδρου.

Η χωρίς προηγούμενο επιχείρηση των γαλλικών δυνάμεων επιβολής του νόμου, με την ενεργοποίηση 90 χιλιάδων μελών τους, δεν άφηνε άλλωστε περιθώρια για άλλου είδους εκτιμήσεις, σε ό,τι αφορά τις προθέσεις της κυβέρνησης. Στόχος ήταν η καταστολή του κινήματος των Κίτρινων Γιλέκων, κάτι που φάνηκε και από τις μαζικές προληπτικές προσαγωγές, στις οποίες προχώρησαν οι αρχές.


Συνολικά, περίπου 2.000 άτομα προσήχθησαν σε όλη την Γαλλία, περισσότερα από 1.100 στο Παρίσι. Για τα περισσότερα από αυτά, κάτι παραπάνω από 1700, η προσαγωγή μετατράπηκε σε σύλληψη και προσωρινή κράτηση. Στο ίδιο συμπέρασμα οδηγεί και το γεγονός ότι η αστυνομία επέδειξε «ωμή βία», όπως καταγγέλουν οι διαδηλωτές και μαρτυρούν οι περισσότεροι από 100 τραυματίες που μεταφέρθηκαν σε νοσοκομεία του Παρισιού.

Τα επεισόδια
Το τραγικό της υπόθεσης είναι ότι αυτά συνέβησαν σε μια ευρωπαϊκή χώρα, και μάλιστα στην Γαλλία, και ότι έγιναν με τις εντολές του Μακρόν, ο οποίος εμφανίστηκε στην γαλλική και ευρωπαϊκή πολιτική σκηνή, ευαγγελιζόμενος την αναμόρφωση της Ευρώπης και τον εκδημοκρατισμό της Ευρωζώνης.

Η γαλλική κυβέρνηση δεν ήθελε με τίποτα την επανάληψη των επεισοδίων της 1ης Δεκεμβρίου, όταν οι αριστοκρατικές συνοικίες του Παρισιού πνίγηκαν στα δακρυγόνα και τις φωτιές. Ούτε τα Κίτρινα γιλέκα όμως ήθελαν τα επεισόδια, καθώς όπως αποδείχθηκε λειτούργησαν αποτρεπτικά ως προς την συμμετοχή του κόσμου.


Το θέμα των πρωτεργατών των επεισοδίων αποτελεί άλλωστε και κομματική αντιπαράθεση ανάμεσα σε βουλευτές της αντιπολίτευσης που καταγγέλλουν εμπλοκή αστυνομικών και τον υπουργό Eσωτερικών που απειλεί με μηνύσεις. Παρόλα αυτά επεισόδια σημειώθηκαν και χθες όχι μόνον στο Παρίσι, αλλά και στην Μασσαλία, την Τουλούζη, την Λυών και το Μπορντώ.

Ποσοτικά κόπωση, ποιοτικά αναβάθμιση
Σύμφωνα με την Αστυνομία στην χθεσινή «τέταρτη πράξη» μετείχαν συνολικά σε ολόκληρη την Γαλλία 136.000 άνθρωποι. Πρόκειται για αρκετά μικρότερο αριθμό από τους διαδηλωτές που πήραν μέρος στην πρώτη πανεθνική κινητοποίηση και κάποια αναλυτές μιλούν για κόπωση του κινήματος.

Αν και ο ακριβής προσδιορισμός των συμμετεχόντων είναι αδύνατος, εξαιτίας και του γεγονότος ότι οι διαδηλωτές κάνουν «βάρδιες», πολλοί ήταν οι παράγοντες που επηρέασαν την χθεσινή συμμετοχή. Τα επεισόδια, το αναμενόμενο διάγγελμα του προέδρου και η προληπτική καταστολή ήταν φυσικά οι βασικοί παράγοντες.

Ρόλο έπαιξαν όμως και οι παράλληλες πορείες για την κλιματική αλλαγή, οι οποίες επηρέασαν μεν ποσοτικά την συμμετοχή στις κινητοποιήσεις των Κίτρινων Γιλέκων, παραλλήλως όμως τις αναβάθμισαν ποιοτικά. Και αυτό γιατί αρκετοί από τους συμμετέχοντες στις πορείες για το κλίμα, εμφανίστηκαν σε αυτές με την γνωστή αμφίεση του κίτρινου γιλέκου.

Το διάγγελμα και η «πέμπτη πράξη»
Ο Μακρόν θα απευθυνθεί στον γαλλικό λαό την Δευτέρα και αναμένεται να ανακοινώσει νέα μέτρα για την αντιμετώπιση της κρίσης, η οποία θέτει πλέον σε δοκιμασία την προεδρία του.

Μια εισαγωγή για το πνεύμα στο οποίο θα κινηθεί ο Γάλλος πρόεδρος έκανε ήδη ο πρωθυπουργός Φιλίπ, τονίζοντας ήδη από το Σάββατο ότι έχει φτάσει «η στιγμή του διαλόγου» και ότι πρέπει να «ξαναϋφάνουμε την εθνική ενότητα». Παρέπεμψε βεβαίως για τα υπόλοιπα στο αναμενόμενο διάγγελμα Μακρόν.

Εκεί όμως που ο Φιλίπ διαβλέπει διαταραχή της εθνικής ενότητας, ο Γάλλος πρόεδρος διαπιστώνει και την μείωση του γοήτρου του. Ο χλευασμός του Ερντογάν για τις ευρωπαϊκές δημοκρατίες με αφορμή την συμπεριφορά των Γάλλων αστυνομικών στους διαδηλωτές βαθαίνει το πλήγμα που επέφεραν στο κύρος του Μακρόν οι κινητοποιήσεις των Κίτρινων Γιλέκων.

Ακόμη χειρότερα κάνει τα πράγματα η παρέμβαση του Τραμπ, ο οποίος φλερτάρει μέρες τώρα με τους διαδηλωτές. Ο Αμερικανός πρόεδρος βρήκε την κατάλληλη ευκαιρία να περιπαίξει τον Μακρόν για την πολιτική του και κυρίως για την εμμονή του στην Συμφωνία του Παρισιού για το κλίμα.

Από την άλλη, τα Κίτρινα Γιλέκα προαναγγέλλουν ήδη την νέα κινητοποίησή τους για το επόμενο Σάββατο, καλώντας σε συνέχιση του αγώνα. Η κατάσταση αναμένεται να δυσκολέψει ακόμη περισσότερο, αν επιβεβαιωθούν τελικά οι φόβοι της κυβέρνησης και οι κινητοποιήσεις επεκταθούν στους αγρότες και τις μεταφορές. Ανοιχτό για τον Μακρόν είναι και το ενδεχόμενο γενίκευσης των κινητοποιήσεων στα Λύκεια και τα Πανεπιστήμια μετά τις εικόνες της ντροπής με αστυνομικούς να κρατούν μαθητές ως «αιχμάλωτους πολέμου».

Αναμφίβολα, πολλά θα κριθούν από το διάγγελμα του Γάλλου προέδρου. Τα περισσότερα ωστόσο θα κριθούν το επόμενο Σάββατο. Ίσως φανεί τότε και πόσο ικανά είναι τα μέτρα για την προστασία του Προέδρου που προβλέπει το Σύνταγμα της Πέμπτης Γαλλικής Δημοκρατίας. Θα αντέξουν άραγε και στην «πέμπτη πράξη» των Κίτρινων Γιλέκων;..

Βαγγέλης Σαρακινός

Πηγή Δύο βήματα μπρος ένα πίσω, τα Κίτρινα Γιλέκα…

Οι Φρανκενστάιν του νεοφασισμού προετοιμάζονται στα εργαστήρια ενός ασύδοτου παγκόσμιου νεοφιλελευθερισμού που οξύνει τις ανισότητες και μαζί με…
τη λιτότητα στην οικονομία επιφέρει και τη λιτότητα στη δημοκρατία. Στον υπόνομο των νεοφασιστικών μορφωμάτων εξέβαλαν ο θυμός, οι άναρθρες κραυγές απελπισίας, αλλά και το ρατσιστικό μίσος για τον «άλλο», τον «ξένο», τον «μετανάστη».

Ο τελευταίος γίνεται ο αποδιοπομπαίος τράγος στον οποίο φορτώνονται τα δεινά που δημιουργούν τα ιερατεία της οικονομίας που επικρέμαται ως ειμαρμένη και δαμόκλειος σπάθη πάνω από την πολιτική και τον πολίτη. Ζωή στ’ αζήτητα αυτή του μετανάστη, ιός που μολύνει την καθαρότητα της φυλής και μπορεί να εξοντώνεται ατιμωρητί. «Ζωή που δεν αξίζει να βιωθεί» (κατά την επανάληψη των ναζιστικών νόμων της Νυρεμβέργης ως τραγωδίας), αυτή ενός αδύναμου ανθρώπου που γίνεται βορά του μαινόμενου όχλου των «κυρ Παντελήδων» και παρουσιάζεται ως επικίνδυνος ναρκομανής που οπλοφορεί. Απόβλητη και ανάξια να μορφωθεί ή να κρατήσει την ελληνική σημαία η ζωή παιδιών προσφύγων για τους «αγανακτισμένους» συλλόγους γονέων και κηδεμόνων. «Υπάνθρωποι» και κατώτερες φυλές οι «γυφτοσκοπιανοί», οι «αλβανοί» και οι «αντιφά», που τους αξίζει ένα μαχαίρι στην καρδιά, δικαιώνουν την αυτοδικία και περιβάλλουν με το φωτοστέφανο του ήρωα το Καλάσνικοφ που πυροβολεί διεκδικώντας «χαμένες πατρίδες».

Σαν έτοιμος από καιρό ο δολοφόνος του Αλβανού εργάτη γης Πετρίτ Ζίφλε, του «κυρίου Πέτρου» όπως τον γνώριζαν οι κάτοικοι της Λευκίμμης. Οπλισμένη κι έτοιμη να ανοίξει πυρ από καιρό η καραμπίνα του χρυσαυγίτη δράστη: οπλισμένη από μια έξαλλη κι ετοιμοπόλεμη εθνικοφροσύνη που διαιρεί, διχάζει και όζει μίσος. Οπλισμένη από τους θεματοφύλακες της καθαρότητας της ελληνικής φυλής και την τεστοστερόνη του γυμνασμένου μπράτσου με τη σβάστικα που παραδίδει μαθήματα πατριωτισμού ομνύοντας σε αυτούς που λεηλάτησαν την πατρίδα του.

Ο εθνικιστικός παροξυσμός που πυροδότησε η Συμφωνία των Πρεσπών δεν βεβήλωσε μόνο μνημεία και τόπους μνήμης, αλλά ασέλγησε και στην ιστορία συνεπικουρούμενος από τους παραχαράκτες της. Αναζήτησε ταυτότητα στους αρχέγονους μύθους του περιούσιου λαού που άπαντες επιβουλεύονται κι έρμα στο αρχαιοελληνικό κλέος της περικεφαλαίας και του Βουκεφάλα, βάζοντας σε παρένθεση ή παραγνωρίζοντας όλη τη νεότερη και σύγχρονη ιστορία.

Το χέρι που όπλισε την καραμπίνα είναι το ίδιο που έριξε στα σχολικά προαύλια εθνικιστικό δηλητήριο μεταλλάσσοντας τα νεανικά όνειρα στους εφιάλτες του φασισμού που «ευαγγελίζεται» έναν κόσμο που φτιάχνεται με τα υλικά του μίσους. Είναι το χέρι που γράφει στον τοίχο «η δημοκρατία πρόδωσε τη Μακεδονία», καλά ασκημένο στις ανορθογραφίες μιας ιστορίας που αρνείται τους νεκρούς του Πολυτεχνείου και θεωρεί περιττό τον εορτασμό του, όπως δήλωσαν ανερυθρίαστα οι σχολάρχες των μαθητών-πελατών…

Φωτεινή Βάκη

Πηγή Το χρονικό ενός προαναγγελθέντος θανάτου…

Viral έχει γίνει στο διαδίκτυο το οικογενειακό δένδρο των θεών στην Αρχαία Ελλάδα που δημιουργήθηκε από τον TheArtistFormerlyKnownAsTheBabyAteMyDingo στο imgur.com. Στο infographic, όπως και ο ίδιος ο δημιουργός τονίζει, δεν είναι το σύνολο των θεών…

θεοι του ολυμπου

Αρχικά υπήρχε το Χάος!

Ακόμη υπήρχε η Γαία. Και τα Τάρταρα στον μυχό της γης. Αλλά και ο Έρος.

Το Χάος έκανε το Έρεβος και τη Νύχτα: Το Έρεβος και η Νυξ: ο Αιθήρ και η Ημέρη (Ημέρα)

Η Γαία γέννησε τον Ουρανό, τα Όρη και τον Πόντον: Από τον Ουρανό και τη Γαία: ο Ωκεανός, ο Κοίος, ο Κρείος, ο Υπερίων, ο Ιαπετός, η Θεία, η Ρέα, η Θέμις, η Μνημοσύνη, η Φοίβη, η Τηθύς, ο Κρόνος, οι Κύκλωπες (ο Βρόντης, ο Στερόπης και ο Άργης), οι Εκατόγχειρες (ο Κόττος, ο Βριάρεως και ο Γύγης).

Γαία (με τις σταγόνες αίματος από τα κομμένα δια του Κρόνου, μήδεα του Ουρανού): Αι Ερινύς (Ερινύες), οι Γίγαντες, αι Νύμφαι Μελίαι

Ουρανός: Η Αφροδίτη (εκ των μηδέων του, τα οποία κατά πρώτον πλησίασαν τα Κύθηρα [Κυθέρεια] και κατά δεύτερον την Κύπρον [Κυρπογενέα]). Την συνόδεψαν στον Όλυμπο ο Έρος και ο Ίμερος . Οι Τιτήνας (Τιτάνες)

Νυξ: Ο Μόρος , η Κήρα , ο Θάνατος, ο Ύπνος, το γένος των Ονείρων. Ο Μώμος , ο Οϊζύς . Αι Εσπερίδες, αι Μοίρες (η Κλωθώ, η Λάχεσις και η Ατροπος), αι Κήρες. Η Νέμεσις. Η Απάτη, η Φιλότητα, το Γήρας , η Έρις .

Έρις: Ο Πόνος, η Λήθη, ο Λιμός, τα Άλγεα (Άλγη), αι Υσμίναι (οι Μάχες), αι Μάχαι, οι Φόνοι, η Ανδροκτασία (ο φόνος ανδρών, ανδροφονία), τα Νείκεα , τα Ψεύδεα, οι Λόγοι, η Αμφιλλογία, η Δυσνομίη, η Άτη, ο Όρκος.

Γαία και Πόντος: Ο Νηρεύς, ο Θαύμας, ο Φόρκυς, η Κητώ, η Ευρυβίη. Δωρίς και Νηρεύς: Αι Νηρηίδες

Ηλέκτρα (κόρη του Ωκεανού) και Θαύμας: Η Ίρις , αι Αρπυίαι (Αελλώ, Ωκυπέτη)

Κητώ και Φόρκυς: Αι Γραίαι (Πεμφρηδώ, Ενυώ), αι Γοργόνες (Σθεννώ, Ευρυάλη, Μέδουσα), η Έχιδνα

Η κεφαλή Μέδουσας: Ο Χρυσάωρ, ο Πήγασος.

Καλλιρόη (κόρη του Ωκεανού) και Χρυσάωρ: Ο Γηρυονεύς

Τυφάων και Έχιδνα : Ο Όρθος, ο Κέρβερος, η Ύδρη, η Χίμαιρα

Τυφάων και Χίμαιρα: Η Φίκα

Τηθύς και Ωκεανός: 3.000 ποταμούς, 3.000 Κούραι

Θεία και Υπερίων: Ο Ηέλιος, η Σελήνη, η Ηώς

Ευριβίη και Κρείος: Ο Αστραίος, ο Πάλλας, ο Πέρσης

Ηριγένεια Ηώς και Αστραίος: Ο Ζέφυρος, ο Βορέας, ο Νότος, ο Εωσφόρος

Στυξ (Ωκεανίνη) και Πάλλας: Ο Ζήλος, η Νίκη, ο Κράτος, η Βίη.

Φοίβη και Κοίος: Η Λητώ, η Αστερίη

Αστερίη και Πέρσης: Η Εκάτη

Ρείη και Κρόνος: Η Ιστίη, η Δημήτηρ, η Ήρη, ο Άιδης, ο Εννοσίγαιος, ο Ζευς.

Κλυμένη και Ιαπετός: Ο Άτλας, ο Μενοίτιος, ο Προμηθεύς, ο Επιθημεύς.

Ήρη: Ο Ήφαιστος (με παρθενογέννηση)

Ζευς και Μήτις: Ο Ζευς κατάπιε τη Μήτιδα που ήταν έγκυος για να μην πάρει τη θέση του, τη βασιλική εξουσία, το παιδί της. Από το κεφάλι του ξεπήδησε το παιδί της, η Αθηνά. Γεννήθηκε δε αυτή, στη λίμνη της Λιβύης, Τριτωνίδα.

Ζευς και Θέμις: Αι Ώραι (Ευνομία, Δίκη και Ειρήνη) και αι μοίραι (Λάχεσις, Άτροπος, Κλωθώ) Ζευς και Ευρυνόμη (Ωκεανίνη): Αι Χάριτες (Αγλαΐα, Ευφροσύνη και Θαλίη)

Ζευς και Δημήτηρ: Η Περσεφόνη Ζευς και Μνημοσύνη: Αι Μούσαι (η Κλειώ, η Θάλεια, η Ευτέρπη, η Τερψιχόρη, η Ερατώ, η Πολύμνια, η Μελπομένη, η Ουρανία και η Καλλιόπη) Ζευς και Λητώ: Ο Απόλλων, η Άρτεμις

Ζευς και Ήρη: Η Ήβη, ο Άρης, η Ειλείθυια

Εννοσίγαιος (Ποσειδών) και Αμφιτρίτη: Ο Τρίτων

Άρης και Κυθέρεια (Αφροδίτη): Ο Φόβος, ο Δείμος, η Αρμονίη

Ζευς και Μαία: Ο Ερμής

Ζευς και Σεμέλη: Ο Διόνυσος

Ζευς και Αλκμήνη: Ο Ηρακλής

Ήφαιστος και Γαία: Εριχθόνιος (βασιλεύς Αττικής)

Διώνυσος (Διόνυσος) και Αριάδνη: Κέραμος (Κεραμεικός)

Ηρακλής και Ήβη: Ο Αλεξιάρης και ο Ανίκητος

Ηέλιος (Ήλιος) και Περσηίς (Ωκενανίνη): Η Κίρκη και ο Αιήτης

Αιήτης (γυιός του Ήλιου) και Ιδυία (Ωκεανίνη): Η Μήδεια

Δημήτηρ και Ιάσιος: Ο Πλούτος

Αρμονία και Κάδμος: Η Ινώ, η Σεμέλη, η Αγαύη, η Αυτονόη, ο Πολύδωρος

Αυτονόη και Αρισταίος: Ο Ακταίων Ινώ και Αθάμας: Ο Κλέαρχος και ο Μελικέρτης

Αγαύη και Εχίων: Ο Πενθέας

Καλλιρόη και Χρυσάωρ: Ο Γηρυονεύς Ηώς και Κέφαλος (γυιός Ερμή και Έρσης): Ο Τιθωνός, ο Φαέθων (είναι δεύτερος, μετά τον Φαέθοντα γυιό του Ήλιου)

Ηώς και Τιθωνός: Ο Μέμνων και ο Ημαθίων

Μήδεια και Ιάσων: Ο Μήδειος, που ανατράφηκε από τον Χείρωνα

Ψαμάθη (Νηρηΐνη) και Αιακός: Ο Φώκος

Κρόνος και Φιλύρα (Ωκεανίνη): Ο Χείρων

Θέτις και Πηλεύς: Ο Αχιλλεύς

Αφροδίτη και Αγχίσης: Ο Αινείας και ο Λύρος

Οδυσσεύς και Κίρκη: Ο Άγριος, ο Λατίνος, ο Τηλέγονος

Οδυσσεύς και Καλυψώ: Ο Ναυσίνοος…

Από τη huffingtonpost.gr

Πηγή

The post «Σόδομα και Γόμορα» στο γενεαλογικό δέντρο των αρχαίων θεών. Γάμοι, έρωτες και εξωσυζυγικές σχέσεις διαμορφώνουν το γράφημα που έφτιαξε ομάδα καλλιτεχνών… appeared first on LINE LIFE.

Πηγή «Σόδομα και Γόμορα» στο γενεαλογικό δέντρο των αρχαίων θεών. Γάμοι, έρωτες και εξωσυζυγικές σχέσεις διαμορφώνουν το γράφημα που έφτιαξε ομάδα καλλιτεχνών…


Μας πήρε 400 χρόνια να ξεσηκωθούμε και να απελευθερωθούμε από την τούρκικη σκλαβιά και ακόμα σήμερα 200 χρόνια μετά, δεν έχουμε απαλλαγεί από τους νεοκοτζαμπάσηδες και τον ραγιαδισμό.

Φαίνεται πως εμείς οι Έλληνες, παρότι είμαστε ευφυείς και παρότι μας αρέσει η ατομική ελευθερία, εντούτοις έχουμε και κάποια σοβαρά ελαττώματα. Προσαρμοζόμαστε σχετικά εύκολα σε όλες τις συνθήκες, όσο άσχημες κι αν είναι αυτές και ταυτόχρονα ο εγωϊσμός και ο ατομικισμός μας, μας οδηγούν στο να ψάχνουμε να βρούμε την ατομική διάσωση και το ατομικό βόλεμα και όχι την διάσωση όλων μαζί. Λες και μπορεί ο καθένας να διασωθεί όταν οι γύρω του είναι κατεστραμμένοι.

Μας πήρε λοιπόν 400 χρόνια να απελευθερωθούμε από την τούρκικη σκλαβιά και τώρα, 200 χρόνια μετά, συνειδητοποιούμε ότι ποτέ δεν πάψαμε να είμαστε ραγιάδες. Μόνο που οι τότε Έλληνες κοτζαμπάσηδες που μεσολαβούσαν μεταξύ της τούρκικης αρχής και του ραγιά, έγιναν μετά πολιτικοί νεοκοτζαμπάσηδες, που εξακολουθούν να μεσολαβούν μεταξύ ενός αυτονομημένου από την κοινωνία κράτους – παράρτημα ξένων συμφερόντων, που δημιούργησαν οι ίδιοι και του Έλληνα που εξακολουθεί να παραμένει ραγιάς.

Μας πήρε λοιπόν 200 χρόνια να συνειδητοποιήσουμε ότι στην ουσία ποτέ δεν ζήσαμε ελεύθεροι. Αλλά τώρα ήρθε η ώρα να απελευθερωθούμε από τους νεοκοτζαμπάσηδες και τον ραγιαδισμό. Να ζήσουμε επιτέλους πραγματικά ελεύθεροι.


ΠΕΤΡΟΣ ΧΑΣΑΠΗΣ


yiorgosthalassisΠηγή Μας πήρε 400 χρόνια για να απελευθερωθούμε και 200 χρόνια για να καταλάβουμε ότι ποτέ δεν ελευθερωθήκαμε


Συγκλονιστική μαρτυρία σχεδόν μισό αιώνα μετά τη ματωμένη εισβολή στο χωριό Σύσκληπος της Κύπρου: «Ήμουν 12 ετών, με βίαζαν οι Τούρκοι και δίπλα αποκεφάλιζαν τον αδελφό μου» αποκαλύπτει φέτοςγια πρώτη φορά μια γυναίκα που δεν μπορεί να ξεχάσει εκείνο το καλοκαίρι που σταμάτησε ο χρόνος…


Έχει περάσει σχεδόν μισός αιώνας από την τουρκική εισβολή στην Κύπρο το 1974. «Οχι μισός αιώνας. Είναι 44 χρόνια», με διορθώνει ένας φίλος που έχασε το σπίτι του εκείνο το καλοκαίρι. Μετράει βασανιστικά ένα-ένα τα χρόνια που βρίσκεται μακριά από τον τόπο όπου γεννήθηκε. Είναι και άλλοι που μετρούν μήνες. Πέρασαν 528 μήνες από την ημέρα που έχασαν τα αδέλφια, τους γονείς, τους φίλους τους. Δολοφονήθηκαν, σκοτώθηκαν στη μάχη, υπήρξαν απώλειες σε ένα έγκλημα διαρκείας.

Μια γυναίκα, σίγουρα όχι η μόνη, μετράει μία-μία τις μέρες από τον Αύγουστο του 1974. Τις θυμάται όλες και κάθε πρωί παλεύει να τις σβήσει και να προσποιηθεί ότι όλα ήταν ο εφιάλτης μιας νύχτας που πέρασε. Οτι είναι πάλι 12 χρόνων, όσο ήταν το καλοκαίρι εκείνο. Το καλοκαίρι που σταμάτησε να είναι παιδί. Η βρώμικη ανάσα των Τούρκων που τη βίασαν, το αίμα στα χέρια τους, οι κραυγές, οι πυροβολισμοί είναι η απόκοσμη συντροφιά της σε μια ζωή που προσπαθεί να την κάνει να είναι όπως των άλλων, σχεδόν φυσιολογική. Ολα αυτά τα χρόνια, τους μήνες, τις μέρες και τις ώρες, από τη στιγμή που βρέθηκε στα χέρια των Τούρκων, δεν μίλησε. Δεν ήθελε να μιλάει. Δεν ήθελε κανένας να ξέρει. Μόλις πριν από λίγες μέρες, όμως, τόλμησε. Χωρίς φωτογραφίες, χωρίς ονόματα, χωρίς λεπτομέρειες που θα την έβγαζαν από την ανωνυμία που έχτισε, μίλησε σε δημοσιογράφο της κυπριακής εφημερίδας «Πολίτης». Σε ένα προάστιο της Λευκωσίας, όπου εργάζεται σε ιδιωτική εταιρεία, έξυσε τις μνήμες και μίλησε για τη δική της ιστορία. Μια ιστορία που δεν γράφτηκε σε κανένα βιβλίο, απασχόλησε λίγους, εξόργισε ελάχιστους και αγνοήθηκε από πολλούς.

Οταν μπήκαν στο χωριό

Η εκεχειρία, που υποτίθεται ότι ίσχυε στις 23 Ιουλίου του 1974, έχει κάνει τους λίγους κατοίκους που έμειναν στο χωριό Σύσκληπος, στις παρυφές του όρους Πενταδάκτυλος, να ελπίζουν ότι η μπόρα θα περάσει και οι δικοί τους άνθρωποι που εγκατέλειψαν το χωριό σύντομα θα ξαναγυρίσουν. Εδιναν δύναμη ο ένας στον άλλον -ηλικιωμένοι οι περισσότεροι- και μαζεύονταν σε ένα σπίτι στην έξοδο του χωριού που ανήκε στον Ευγένιο Χατζηηράκλη. Περίπου 15-20 ψυχές. Μεταξύ τους και ένας πατέρας με τη 12χρονη κόρη του και τον 19χρονο γιο του. Με τα αυτιά κολλημένα στο ραδιόφωνο για να μάθουν αν «πετάξαμε τους Τούρκους στη θάλασσα», όπως μετέδιδε το ΡΙΚ που είχε καταληφθεί στις 15 Ιουλίου από τους πραξικοπηματίες. Παρακολουθούσαν και τις ειδήσεις στα ελληνικά από τον παράνομο τουρκοκυπριακό σταθμό Μπαϊράκ, που θριαμβολογούσε για την επιτυχημένη «ειρηνευτική» επιχείρηση της Τουρκίας. Η διαλυμένη από το πραξικόπημα Εθνική Φρουρά είχε αναδιπλωθεί και το χωριό είχε μείνει αβοήθητο στο έλεος των Τούρκων, οι οποίοι το κατέλαβαν το βράδυ της 26ης Ιουλίου του 1974. Οι Τούρκοι στρατιώτες, συνοδευόμενοι από κάποιους ένοπλους άτακτους Τουρκοκύπριους, βρήκαν στο σπίτι του γερο-Ευγένιου 14 άτομα. Πήγαιναν κάθε πρωί και τους κατέγραφαν ώστε να είναι σίγουροι ότι δεν διέφυγε κάποιος. Φωνές, σπρωξίματα, βρισιές… αλλά μέχρι εκεί. Ωσπου έφτασε η 3η Αυγούστου του 1974.

Η 12χρονη κάθε φορά που οι Τούρκοι έμπαιναν στο σπίτι κρατιόταν από το παντελόνι του πατέρα της έχοντας την ψευδαίσθηση της ασφάλειας. Ποιος θα μπορούσε να την πειράξει; Δεν μπορούσε στο παιδικό της μυαλό να συλλάβει τι ήταν αυτό που θα ακολουθούσε το απόγευμα της 3ης Αυγούστου. Το πρωί οι Τούρκοι στρατιώτες είχαν καταγράψει και πάλι τους Ελληνοκύπριους που έμεναν στο σπίτι. Επανήλθαν όμως. Από εκείνο το ζεστό απομεσήμερο του Αυγούστου, το σπίτι έγινε τόπος ενός από τα φοβερότερα εγκλήματα που διέπραξαν οι Τούρκοι στην Κύπρο. Μια ασύλληπτης βαρβαρότητας σφαγή, με τα λείψανα των θυμάτων να μην έχουν εντοπιστεί μέχρι σήμερα. Συνολικά στο χωριό καταγράφηκαν 28 αγνοούμενοι, εκ των οποίων οι 14 στο συγκεκριμένο σπίτι. Σε μια σπηλιά βρέθηκαν τα καμένα οστά ενός ζευγαριού, το οποίο εντόπισαν κρυμμένο οι Τούρκοι. Αφού τους έσφαξαν, τους έκαψαν παίρνοντας τα λίγα χρήματα που είχαν μαζί τους για να διαφύγουν σε ασφαλή περιοχή.

Ο Τούρκος αντισυνταγματάρχης 

Σε βιβλίο που κυκλοφόρησε το 2004 με τίτλο «Κύπρος: Νησί προς πώληση – Αγνωστες πτυχές της Ειρηνευτικής Επιχείρησης», ο Τούρκος καθηγητής και συγγραφέας Erol Mütercimler καταγράφει αυτούσιες μαρτυρίες Τούρκων αξιωματικών και στρατιωτών που είχαν λάβει μέρος στην εισβολή στην Κύπρο. Μεταξύ των μαρτυριών είναι και αυτή του αντισυνταγματάρχη πεζικού Salih Guleryuz, ο οποίος ήταν υποδιοικητής της μονάδας καταδρομών που στρατοπέδευσε στον Σύσκληπο. Ο Salih Guleryuz κρατούσε καθημερινό ημερολόγιο και σε κάποιες σημειώσεις δίνει συγκλονιστικά στοιχεία για τη σφαγή των αμάχων. Λέει ότι το βράδυ της 3ης Αυγούστου του 1974 ενημερώθηκε για τη δολοφονία 14 άμαχων Ελληνοκυπρίων σε ένα σπίτι του χωριού. Ο Guleryuz γράφει στο ημερολόγιο:
«3 Αυγούστου 1974… Μάθαμε ότι 14 από τους Ελληνοκύπριους που έμειναν στο χωριό Σύσκληπος σκοτώθηκαν το βράδυ σε ένα σπίτι. Αυτό το έκαναν ένας πυροβολητής υπαξιωματικός, δύο στρατιώτες καταδρομείς και δύο πολεμιστές (Τουρκοκύπριοι άτακτοι). Λήφθηκαν οι καταθέσεις των στρατιωτών μέχρι αργά…
4 Αυγούστου 1974… Κατά τις πρωινές ώρες ήρθε ο συμμαθητής μου, ο επιτελικός αρχηγός του σώματος στρατού, συνταγματάρχης Μαχμούτ Μπογουσλού. Πήγαμε μαζί στον Σύσκληπο και βρήκαμε το σπίτι όπου σκοτώθηκαν οι Ελληνοκύπριοι πολίτες. Σκοτώθηκαν από πυρά με αυτόματα τυφέκια στον προθάλαμο ενός σπιτιού κοντά στο ορνιθοτροφείο του χωριού. Οκτώ άτομα ήταν πάνω στις πολυθρόνες και στις καρέκλες πνιγμένα στο αίμα, διάτρητα από σφαίρες στο στήθος και στο κεφάλι. Στο έδαφος υπήρχαν ακόμα πέντε νεκρά άτομα, άνδρες και γυναίκες. Κοντά στην είσοδο της πόρτας πάνω σε μια καρέκλα υπήρχε ακόμη ένα πτώμα χωρίς κεφάλι. Εκεί κοντά ήταν και ένα κορίτσι, Ελληνοκυπριόπουλο, ηλικίας 11-12 χρόνων… Την είδαμε ενώ προγευματίζαμε με τους στρατιώτες μου στο ορνιθοτροφείο του Συσκλήπου. Οταν μας είδε εκείνη, είπε απελπισμένα καλημέρα χαμογελώντας».
Αυτό το 12χρονο κορίτσι που γλίτωσε από τη σφαγή έχοντας δει τον πατέρα της νεκρό με το κεφάλι πολτοποιημένο από τις σφαίρες και τον αδελφό της αποκεφαλισμένο σήμερα κουβαλάει τη μοναδική αυθεντική μαρτυρία της προσωπικής της τραγωδίας. Η μοναδική επιζήσασα ενός εγκλήματος γεμάτο από δολοφονίες αμάχων.
Μοναδική επιζήσασα
Η 12χρονη που επέζησε μίλησε πριν από λίγες μέρες για πρώτη φορά μετά από 44 χρόνια. Τη μαρτυρία της κατέγραψε ο δημοσιογράφος Σωτήρης Παρούτης και τη μετέφερε αυτούσια χωρίς παρεμβάσεις. Αλλωστε τι παρέμβαση μπορεί να γίνει στην εξιστόρηση ενός εγκλήματος από ένα εκ των θυμάτων;
Λέει η μοναδική επιζήσασα για το απόγευμα της 3ης Αυγούστου του 1974:
«Εμένα με πήρανε πρώτη. Ο πατέρας μου είχε καταλάβει τι επρόκειτο να γίνει. Φώναζε, έπεσε κάτω και τους παρακαλούσε. Με είχαν πάρει από εκεί που ήμασταν μαζεμένοι όλοι και με πήγαν στην άκρη του σπιτιού όπου ήταν το μπάνιο. Εγώ τον άκουγα ακόμη που φώναζε. Ακουγα και τον αδελφό μου επίσης. Ετσι ξεκίνησε ο βιασμός. Ερχονταν, με βίαζαν και έφευγαν. Υστερα από λίγο άκουσα πυροβολισμούς και φωνές. Εμένα με κρατούσαν εκεί. Οταν τέλειωσαν οι πυροβολισμοί, φύγανε και αυτοί. Με άφησαν μόνη μου μέσα στο μικρό δωμάτιο του μπάνιου. Εμεινα εκεί πεσμένη, κατατρομαγμένη και σοκαρισμένη. Πέρασε, νομίζω, κάνα μισάωρο και σκεφτόμουνα ότι μπορούσα να ανοίξω την πόρτα, να βγω έξω και να φύγω… Από το μικρό παραθύρι έβλεπα ότι δεν υπήρχε κανένας. Μετά το γκαράζ του σπιτιού μας ήταν τα χωράφια… Μόλις όμως έκανα τη σκέψη να βγω και να φύγω, μπήκε κάποιος και με άρπαξε. Με έβγαλε από την πίσω πόρτα. Εγώ ήμουνα ξυπόλητη. Σε μαύρο χάλι. Με πήγε από γύρω από το σπίτι. Κάποια στιγμή μού έδειξε ότι έπρεπε να φορέσω παπούτσια. Του λέω “δεν έχω”. Για να βρω παπούτσια έπρεπε να μπω ξανά στο σπίτι και να πάω στο δωμάτιό μου. Με πήγε μέσα. Πέρασα από τον χώρο όπου ήταν όλα τα πτώματα. Και του πατέρα μου και του αδελφού μου… Φόρεσα παπούτσια και βγήκα από το δωμάτιό μου. Ο άλλος που με συνόδευε ήταν μαζί μου».

Το μέγεθος του κακού

Η μαρτυρική 12χρονη του 1974, μοναδική επιζήσασα της σφαγής του Συσκλήπου, θυμάται: «Τα πτώματα ήταν δεκαπέντε, είκοσι, δεν τα μέτρησα. Το πτώμα του αδελφού μου ήταν πάντως με κομμένο το κεφάλι. Αυτός που με συνόδευε με πήρε να φύγουμε από το σπίτι. Εκλαιγα διαρκώς. Ούτε μπορούσα να μιλήσω, ούτε να συνειδητοποιήσω το μέγεθος του κακού. Προστέθηκαν και δυο-τρεις άλλοι κατά την απομάκρυνσή μου από το σπίτι. Με πήγαν μέσα στο χωριό. Σούρουπο πια, με έβαλαν σε ένα άλλο σπίτι. Εκεί ξεκίνησαν πάλι τον βιασμό. Ενας έμπαινε, ένας έβγαινε στο δωμάτιο όπου με κρατούσαν. Πέρασε δεν θυμάμαι ακριβώς πόσος χρόνος. Κανένα μισάωρο, καμιά ώρα… και άκουσα έναν πανικό. Ξαφνικά έφυγαν όλοι. Εγώ έμεινα εκεί. Τρομαγμένη στο κρεβάτι».

Το σπίτι του Ευγένιου Χατζηηράκλη, στην άκρη του χωριού, όπου βρήκαν καταφύγιο οι άμαχοι και έμελλε να γίνει μαζικός τάφος (φωτ. αρχείου)

«Τι να πω και τι θα γίνει»

Η συγκλονιστική μαρτυρία συνεχίζεται: «Υστερα από κάνα πεντάλεπτο μπήκε κάποιος. Οχι από αυτούς που ήταν προηγουμένως. Με έπιασε από το χέρι και με έβγαλε έξω. Είδα ένα στρατιωτικό τζιπ να πλησιάζει. Μόλις έφτασε το τζιπ, οι βιαστές έφυγαν όπως-όπως. Ορισμένοι όμως παρέμειναν. Προτού καλά-καλά σταματήσει το αυτοκίνητο, κατέβηκε “το παιδί” που σας είπα στην αρχή (σ.σ.: Τούρκος αξιωματικός που είχε αναπτύξει καλή σχέση με τον αδελφό της προτού τον αποκεφαλίσουν), ήρθε κοντά μου και με έπιασε από το χέρι. Χάρη σε αυτόν σώθηκα! Μου μίλησε στα αγγλικά… Εγώ συνέχιζα να κλαίω. Δεν μπορούσα να μιλήσω. Είδε όμως το χάλι μου. Οι υπόλοιποι που ήταν στο τζιπ κατέβηκαν και αυτοί κάτω και πρόταξαν τα όπλα στους υπόλοιπους μιλώντας τη γλώσσα τους. Εγώ δεν καταλάβαινα. Ηρθε κοντά μου και πάλι ο νεαρός αξιωματικός και μου έγνεψε να του δείξω ποιοι. Μου μιλούσε στα αγγλικά, επιτακτικά: “Show me, who? Who did this?” (σ.σ.: Δείξε μου, ποιος; Ποιος το έκανε;).

Αν και 12 χρόνων -και μετά από όλο αυτό το βασανιστήριο που πέρασα-, ήμουν σε θέση να διερωτηθώ μόνη μου: “Τι να πω και τι θα γίνει αν πω;”. Αστραπιαία σκέφτηκα, ανακουφισμένη κάπως, ότι το μυαλό μου ακόμη δούλευε! Σας τα λέω με λεπτομέρεια, όλα όσα έχουν μείνει αποτυπωμένα στη μνήμη μου. Εκανα, λοιπόν, με τους ώμους μου την κίνηση ότι τάχα δεν ξέρω. Εκείνος με τη σειρά του έδιωξε τους διάφορους, με έβαλε στο αυτοκίνητο και ανηφορίσαμε στο βουνό, πάνω από το χωριό, όπου ήταν το στρατόπεδό τους. Επικρατούσε χάος εκεί, πολλά πράγματα του πολέμου, οχήματα, στρατιώτες, όπλα, κανόνια κ.λπ. Απ’ ό,τι αντιλήφθηκα, με πήγε αμέσως στον ανώτερό του, ίσως τον διοικητή του στρατοπέδου. Του εξήγησε, απ’ ό,τι κατάλαβα, τι έγινε. Αυτός με πήρε και με έβαλε στο δωμάτιό του. Μου ετοίμασαν κρεβάτι το οποίο εφαπτόταν στον τοίχο. Ξαναήρθε το παιδί που με πήρε από τα χέρια τους και μου εξήγησε με λίγα αγγλικά ότι ο λόγος που με έδωσε στον διοικητή ήταν για να είμαι ασφαλής, διότι δεν ήξερε, όπως συμπλήρωσε, τι άλλο θα μπορούσε να συμβεί. Ετσι, λοιπόν, έμεινα όλο το βράδυ στο δωμάτιο του διοικητή».
Το σπίτι του Ευγένιου Χατζηηράκλη, στην άκρη του χωριού, όπου βρήκαν καταφύγιο οι άμαχοι και έμελλε να γίνει μαζικός τάφος (φωτ. αρχείου)
Ανάρρωση στην Τουρκία

Στη μαρτυρία που έδωσε μόλις πριν από λίγες μέρες στην κυπριακή εφημερίδα «Πολίτης», η τότε 12χρονη ανέφερε ότι από το στρατόπεδο όπου την είχαν μεταφέρει οι Τούρκοι έβλεπε το σπίτι της και τη μεταφορά των πτωμάτων μέσα σε μαύρες σακούλες. Στη συνέχεια την πήγαν σε αστυνομικό τμήμα όπου έδωσε κατάθεση και νοσηλεύτηκε σε στρατιωτικό νοσοκομείο υπό συνεχή επίβλεψη για να μην της συμβεί κάτι. Με στρατιωτικό αεροπλάνο την πήγαν στην Αγκυρα και μετά στα Αδανα όπου νοσηλεύτηκε σε νοσοκομείο. Θυμάται ότι κάποια μέρα στον διάδρομο είδε έναν Ελληνοκύπριο ασθενή με πατερίτσες και τη ρώτησε αν είναι χριστιανή. Προτού προλάβει να του απαντήσει παρενέβησαν στρατιώτες και η συνομιλία διακόπηκε. Θυμάται ότι της φέρθηκαν καλά στην Τουρκία και την πίεζαν να φάει γιατί είχε αδυνατίσει υπερβολικά και είχε συνεχείς αιμορραγίες. Οταν αισθάνθηκε καλύτερα, τη μετέφεραν πίσω στα Κατεχόμενα και μετά από κάποιες διαδικασίες, τον Νοέμβριο, την παρέδωσαν στον ΟΗΕ, ο οποίος με τη σειρά του τη μετέφερε στις ελεύθερες περιοχές. Αναζητούσε τη μητέρα της, η οποία μαζί με τα άλλα αδέλφια της είχαν εγκαταλείψει τη Λευκωσία λόγω της εισβολής. Για μήνες στάθηκε αδύνατο να εντοπιστεί η μητέρα της, η οποία καθημερινά πήγαινε στο σημείο όπου επέστρεφαν οι αιχμάλωτοι και αναζητούσε την κόρη της.

«Κόρη μου, στάσου όρθια»

Στη μαρτυρία της θυμάται ότι τη μετέφεραν στο γραφείο του τότε προέδρου της Κυπριακής Βουλής, Γλαύκου Κληρίδη, που προήδρευε του κράτους, καθώς ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος κατά το πραξικόπημα είχε διαφύγει στη Βρετανία. «Εκεί με άκουσε ο πρόεδρος με μεγάλο σεβασμό για δύο ώρες. Χωρίς να με ρωτά λεπτομέρειες. Μου είπε όμως μια κουβέντα που τη θυμάμαι μέχρι σήμερα: “Ακου, κόρη μου. Οπως σε έριξαν κάτω και σηκώθηκες -γιατί έχεις σηκωθεί πια-, έτσι θα πρέπει να μείνεις. Δεν έχεις να δώσεις λογαριασμό σε κανέναν, ούτε για το τι έχεις περάσει, ούτε για το τι δεν πέρασες”». Στη συνέχεια βρέθηκε με τη μητέρα της και τα αδέλφια της και συνέχισε τη ζωή της με τον εφιάλτη να την κυνηγά. «Είναι περιττό να σας πω ότι για δύο χρόνια με τον παραμικρό θόρυβο που άκουγα έμπαινα κάτω από το κρεβάτι. Δύο χρόνια δεν μπορούσα να δω ένστολο. Ερχόταν ο αδελφός μου που υπηρετούσε τη θητεία του στην Εθνική Φρουρά και έβγαζε τη στολή έξω από το σπίτι. Εξω από την πόρτα και μετά έμπαινε μέσα. Αυτά».


Δικάστηκε ένας

Για τη σφαγή στον Σύσκληπο έχει υπάρξει παραδοχή της Τουρκίας, η οποία ωστόσο φορτώνει το έγκλημα σε άτακτους ένοπλους Τουρκοκύπριους, υποστηρίζοντας ότι οι Τούρκοι στρατιώτες δεν είχαν εμπλοκή. Οι μαρτυρίες και τα στοιχεία, όμως, δείχνουν ότι οι Τούρκοι στρατιώτες είναι αυτοί που διέπραξαν και τους βιασμούς και τις εν ψυχρώ δολοφονίες αμάχων. Αν και στις καταθέσεις που είχαν ληφθεί κατονομάζονταν οι δράστες, τελικά λόγω της δεύτερης φάσης του «Αττίλα» στις 15 Αυγούστου του 1974, αυτοί συγκαλύφθηκαν και εστάλησαν στην Αμμόχωστο. Για να δημιουργηθεί άλλοθι συνελήφθη μόνο ένας Τουρκοκύπριος με το όνομα Αλί, από το γειτονικό χωριό Φώτα, και εστάλη στην Τουρκία για να δικαστεί. Καταδικάστηκε και φυλακίστηκε για περίπου έναν χρόνο. Ο τουρκικός στρατός που μετέφερε τα πτώματα από το σπίτι μέχρι σήμερα δεν έχει αποκαλύψει πού τα έθαψε ή τα έκαψε. Εχουν γίνει πολλές ανασκαφές σε γύρω περιοχές, χωρίς όμως να εντοπιστούν λείψανα για να ταυτοποιηθούν οι αγνοούμενοι.




Μανώλης Καλατζής – protothema.grΠηγή Συγκλονιστική μαρτυρία – «Ήμουν 12 ετών, με βίαζαν οι Τούρκοι και δίπλα αποκεφάλιζαν τον αδελφό μου»


Ένας Αιγύπτιος μουσουλμάνος γνωρίζει τον Χριστό και διώκεται γι αυτό.

Δείτε την ιστορία του Μαντζίτ για να καταλάβετε τι τραβήξαμε 400 χρόνια , και πως τώρα τα ίδια σκέφτονται οι καλοί μας Ευρωπαίοι και Τούρκοι για εμάς.




ΠΗΓΗΠηγή Ένας Αιγύπτιος μουσουλμάνος γνωρίζει τον Χριστό και διώκεται γι αυτό. (βίντεο)

Με μια απίστευτη δήλωσή του ο Ανδρέας Λοβέρδος μιλώντας στο… ΣΚΑΙ επιχείρησε να υπερασπιστεί τον Κωνσταντίνο Κατσίφα, εξομοιώνοντάς τον με…
τον Ζακ Κωστόπουλο, διερωτόμενος: «Ο Ζακ Κωστόπουλος δεν ήταν παραβατικός;».

Η δήλωσή του είναι απερίγραπτη τόσο γιατί μεταχειρίζεται εν γνώσει του ψευδείς ειδήσεις που διακινήθηκαν στο πλαίσιο της απόπειρας συγκάλυψης της δολοφονίας του Ζακ – όπως επιβεβαιώθηκε και από το κατηγορητήριο – όσο και γιατί βασίζεται σε δύο παραδοχές απαράδεκτες για πολιτικό όσο και δικηγόρο και δη συνταγματολόγο.

Πολιτικά είναι αδιανόητο να εξομοιώνεται το λιντσάρισμα μέχρι θανάτου ενός ατόμου, με τη συνδρομή της Αστυνομίας, με το θάνατο ενός ατόμου σε ανταλλαγή πυρών με αστυνομικούς ξένης χώρας υπό εντελώς διαφορετικές – και σίγουρα, αδιευκρίνιστες – συνθήκες.

Αλλά και νομικά δεν επιτρέπεται ούτε σε πρωτοετή φοιτητή να υποστηρίξει ότι ο βάναυσος θάνατος ενός πολίτη, μπορεί να δικαιολογηθεί από το χαρακτήρα, το ποινικό μητρώο, την ψυχική ή σωματική κατάστασή του ακόμη και αν στην περίπτωση του Κωστόπουλου είναι όλα ψευδή. Απεναντίας, ουδείς συνέδεσε το θάνατο του Κατσίφα με προηγούμενη παραβατική του συμπεριφορά, όπως υπονοεί…

tvxs.gr

Πηγή Ακροδεξιά με γραβάτες…


Πρόσβαση σε βάσεις δεδομένων προσωπικών στοιχείων φέρεται να παρείχε η Facebook σε συγκεκριμένες εταιρείες, όπως η Airbnb, η Lyft και η Netflix. Τι αποκαλύπτεται σε έγγραφα του βρετανικού Κοινοβουλίου.
Υπέρ συγκεκριμένων εταιρειών φαίνεται πως ενεργούσε η Facebook, όπως αποκαλύπτεται από μεγάλο όγκο εσωτερικών εγγράφων, τα οποία έδωσε στη δημοσιότητα το βρετανικό Κοινοβούλιο.

Πρόκειται για ντοκουμέντα με emails κορυφαίων στελεχών της διοίκησης της περιόδου 2012-2015, τα οποία δημοσιεύθηκαν στο πλαίσιο της έρευνας για τη χρήση των προσωπικών δεδομένων των χρηστών.

Σύμφωνα με τα έγγραφα, η Facebook ενεργούσε υπέρ συγκεκριμένων εταιρειών, όπως η Airbnb, η Lyft και η Netflix, παρέχοντάς τους τη δυνατότητα αποκλειστικής πρόσβασης στα δεδομένα των πολιτών.

https://platform.twitter.com/widgets.js


​Την ίδια ώρα, η Facebook κατηγορείται πως μπλόκαρε την πρόσβαση άλλων εταιρειών σε αντίστοιχες βάσεις δεδομένων της δημοφιλούς πλατφόρμας κοινωνικών δικτύων.

https://platform.twitter.com/widgets.js


​Σε επίσημη ανακοίνωσή της, η αμερικανική εταιρεία επισημαίνει ότι τα συγκεκριμένα έγγραφα αποτελούν «ένα μέρος της ιστορίας», γεγονός το οποίο οδηγεί στην παρερμηνεία αυτών, ενώ επαναλαμβάνει ότι «ουδέποτε πούλησε δεδομένα χρηστών».

Η Βουλή των Κοινοτήτων απέκτησε τα επίμαχα ντοκουμέντα από τον διευθύνοντα σύμβουλο μίας μικρής εταιρείας IT, της Six4Three, η οποία έχει ήδη μηνύσει τη Facebook.



ΠΗΓΗΠηγή Νέες αποκαλύψεις για το Facebook: Ενεργούσε υπέρ συγκεκριμένων εταιρειών

Aντi για καλo μπoρεi να πρoκαλέσoυν μεγάλη ζημιά

Τo ρoλo κoυζiνας απoτελεi σωτήρια λύση για πoλλά και διάφoρα πρoβλήματα νoικoκυριoύ, oπως να πoυ πρoκαλεi μερικά τo iδιo. Τo νoυ σoυ λoιπoν. Iδoύ τι ΔEΝ πρέπει να καθαρiζεις με αυτo.

1. Τα γυαλιά σoυ Τo πρoβλημα εντoπiζεται στoυς φακoύς και oχι, φυσικά, στoυς βραχioνες. Τα κρύσταλα των φακών έχoυν επάνω τoυς μια επιλάλυψη πoλύ ευαiσθητη πoυ ενδέχεται να “τραυματιστεi” απo τo σκληρo χαρτi. Oπoτε καλύτερα να τα καθαρiζεις με τα ειδικά πανάκια.

2. Τη σκoνη απo τα ξύλινα έπιπλα H σκoνη εiναι… τραχειά και τo χαρτi επiσης. Oπoτε αν βάλεις αυτά τα δυo μαζi τo πιθανoτερo εiναι να γρατσoυνiσεις τα έπιπλά σoυ. Aν θέλεις oπωσδήπoτε να τo χρησιμoπoιήσεις τoτε βρέξ’ τo καλύτερα πριν τη χρήση.

3. Την oθoνη τoυ υπoλoγιστή, τoυ τάμπλετ, τoυ κινητoύ ή της τηλεoρασης Σiγoυρα την έχεις κάνει την “κoυτoυράδα” κάπoια στιγμή. Καλύτερα γι’ αυτές τις επιφάνειες να χρησιμoπoιεiς ειδικά πανάκια με μικρoΐνες ή κάτι νωπo. Aντi για καλo μπoρεi να πάθεις και κακo!

4. Λεκέ στo χαλi Κάντo και τo μoνo πoυ θα καταφέρεις εiναι μεγαλύτερη ζημιά. Μoλις βραχεi, τo χαρτi θα διαλυθεi και στη συνέχεια θα έχεις να καθαρiσεις απo τo χαλi oχι μoνo τo oπoιo υγρo αλλά και τα κoμματάκια χαρτιoύ πoυ θα βρiσκεις παντoύ.

5. Τη μαύρη μπλoύζα σoυ ή o,τι άλλo μαύρo Τo φαντάζεσαι φυσικά τo τραγικo…

Κoμματάκια χαρτιoύ επάνω στo σκoύρo ύφασμα πoυ θα δημιoυργήσoυν μεγαλύτερo πρoβλημα απo αυτo πoυ θα κληθoύν να λύσoυν.

The post OΛIΚH ΚAΤAΣΤΡOΦH-Πέντε πράγματα πoυ δεν πρέπει να καθαρiζεις με χαρτi κoυζiνας πoτέ-Πoτέ oμως… appeared first on LINE LIFE.

Πηγή OΛIΚH ΚAΤAΣΤΡOΦH-Πέντε πράγματα πoυ δεν πρέπει να καθαρiζεις με χαρτi κoυζiνας πoτέ-Πoτέ oμως…

Σταύρος Λυγερός

Πέρασαν δέκα χρόνια από την σχεδόν εν ψυχρώ εκτέλεση του Αλέξη Γρηγορόπουλου και κάθε χρόνο στις 6 Δεκεμβρίου η…
ανάμνηση εκείνης της δραματικής ημέρας λειτουργεί σαν πυροκροτητής για την πρόκληση ταραχών. Τον Δεκέμβριο 2008, ο εν ψυχρώ φόνος ενός 15χρονου μαθητή είχε σοκάρει και εξοργίσει την κοινή γνώμη, αφοπλίζοντας ταυτοχρόνως ηθικά όχι μόνο την αστυνομία, αλλά και την κυβέρνηση Καραμανλή. Ήταν, λοιπόν, αναπόφευκτο ο νεανικός ρομαντισμός να εκδηλωθεί με τον τρόπο που εκδηλώθηκε, προκαλώντας εκτεταμένες και έντονες κινητοποιήσεις.

Το γεγονός, μάλιστα, ότι ήταν γόνος μιας μεσαιοανώτερης αστικής οικογένειας και χωρίς παραβατική συμπεριφορά είχε εξαρχής προσδώσει ένα διαφορετικό πλαίσιο σ’ εκείνο τον φόνο. Είχε συγκλονίσει όχι μόνο τους μαθητές, αλλά και τους νοικοκυραίους, οι οποίοι είχαν νοιώσει ότι θα μπορούσε να είχαν σκοτώσει το δικό τους παιδί.


Ούτε το σοκ από έναν τόσο άδικο φόνο ούτε η παράδοση κινητοποιήσεων της νεολαίας, ωστόσο, μπορούν από μόνα τους να ερμηνεύσουν το γεγονός ότι οι αντιδράσεις προσέλαβαν ταχύτατα διαστάσεις εξέγερσης. Η μόνη ερμηνεία είναι ότι το περιστατικό λειτούργησε σαν καταλύτης για να εκδηλωθεί μια δυναμική που μέχρι τότε υπέφωσκε. Με άλλα λόγια, ο κάμπος ήταν πιο ξερός απ’ όσο φαινόταν και γι’ αυτό ο φόνος προκάλεσε πολύ μεγαλύτερη πυρκαγιά απ’ όσο θα προκαλούσε σε άλλες συνθήκες.

Επιφανειακά, δεν υπάρχει τίποτα που να συνδέει την εξέγερση του Δεκεμβρίου 2008 με την ελληνική κρίση χρέους που ξέσπασε ένα χρόνο αργότερα. Στην πραγματικότητα, όμως, η πολυήμερη εκείνη εξέγερση ήταν ένα πρόδρομο φαινόμενο της κρίσης. Προφανώς, αυτό που ώθησε τη νεολαία δεν ήταν κάποια ανάλυση για τα δημοσιονομικά, ούτε κάποια πρόβλεψη για την εκτόξευση των επιτοκίων δανεισμού. Ήταν η διάχυτη αίσθηση παρακμής που ολοένα και περισσότερο βάραινε στην ατμόσφαιρα της Ελλάδας και τροφοδοτούσε μια δυναμική αντίδρασης. Δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι φορέας αυτής της αντίδρασης ήταν το πιο ευαίσθητο κομμάτι της κοινωνίας, η νεολαία.

Η απαξίωση και των δύο μεγάλων κομμάτων είχε σε μεγάλο βαθμό αχρηστεύσει και τη βαλβίδα ασφαλείας, που παραδοσιακά πρόσφερε η εναλλαγή τους στην εξουσία. Η μικρομεσαία θάλασσα είχε από τότε αρχίσει να παίρνει αποστάσεις από τα κόμματα εξουσίας. Σε μια περίοδο, μάλιστα, που η ηθική κρίση συσσώρευε κοινωνική δυσαρέσκεια και τροφοδοτούσε έντονη αμφισβήτηση, η ανικανότητα του πολιτικού συστήματος να ενσωματώσει το διάχυτο δυναμικό δεν είχε αφήσει διέξοδο. Οι προϋποθέσεις για μια κοινωνική έκρηξη, λοιπόν, ήταν πιο πολλές απ’ όσες φαίνονταν εκ πρώτης όψεως.

Διάχυτη ατμόσφαιρα παρακμής
Ο εν ψυχρώ φόνος του μαθητή ήταν ο καταλύτης για την ανάφλεξη του Δεκεμβρίου 2008, η οποία προσέλαβε τη μορφή μιας ιδιότυπης και χωρίς συγκεκριμένα αιτήματα νεανικής εξέγερσης. Η εξέγερση αυτή δεν χαρακτηρίστηκε από τη δράση των κουκουλοφόρων. Κουκουλοφόροι δρουν στο περιθώριο των διαδηλώσεων από τη δεκαετία του 1990. Η ειδοποιός διαφορά της εξέγερσης του Δεκεμβρίου 2008 ήταν –για τους λόγους που προαναφέραμε– η μαζική κάθοδος στους δρόμους όλων των μερίδων της νεολαίας, με πρώτους τους μαθητές.

Οι νέοι εισπράττουν τραυματικά τη διάχυτη ατμόσφαιρα παρακμής και την αναξιοπιστία των θεσμών. Βιώνουν με ανασφάλεια την προοπτική ενός αβέβαιου επαγγελματικού μέλλοντος. Όσοι περνούν επιτυχώς από τη δοκιμασία των εισαγωγικών εξετάσεων σπουδάζουν για 4-6 χρόνια, και όταν ως πτυχιούχοι ή και ως κάτοχοι μεταπτυχιακού τίτλου βγαίνουν στην αγορά εργασίας, σε έναν πολύ μεγάλο βαθμό βρίσκονται αντιμέτωποι με το φάσμα της ανεργίας. Εάν είναι τυχεροί και βρουν μια θέση, αυτή είναι κατά κανόνα κακοπληρωμένη και χωρίς τις στοιχειώδεις εγγυήσεις. Όσο για εκείνους που κατευθύνονται από νωρίς στην αγορά εργασίας κυρίως ως χειρώνακτες, αυτοί έχουν να αντιμετωπίσουν τον ανταγωνισμό της μαύρης εργασίας των μεταναστών.

Μπορεί οι συνθήκες μετά το 2010 να επιδεινώθηκαν δραματικά, αλλά και προηγουμένως ήταν διάχυτη στη νεολαία η αίσθηση της εκ των προτέρων ματαίωσης, η οποία συνδυαζόταν με τη συλλογική υπαρξιακή ανάγκη κάθε νέας γενιάς να βιώσει τη μοναδική εμπειρία της συλλογικής μέθης και να δημιουργήσει τα δικά της γεγονότα. Μέσα απ’ αυτά μια ολόκληρη γενιά βαπτίζεται στην πολιτική του πεζοδρομίου και ενηλικιώνεται πολιτικά κατά τρόπο αμφιλεγόμενο.

Επρόκειτο για μια γενιά υπερπροστατευμένη και ταυτοχρόνως πιεσμένη, με υψηλό δείκτη καταναλωτισμού και ταυτοχρόνως με θολές προοπτικές, χωρίς να ανήκει σε απτή κοινότητα και ταυτοχρόνως με σχετικά υψηλό μέσο μορφωτικό επίπεδο και πολύ μεγάλες δυνατότητες επικοινωνίας. Ο μίγμα αυτό τελικώς αποδείχθηκε περισσότερο εύφλεκτο απ’ όσο έδειχνε.

Η είσοδος στο προσκήνιο
Η πολιτική με όρους κοινοβουλευτισμού και εξουσίας ήταν για τη συντριπτική πλειονότητα των νέων μακρινή και απεχθής. Αντιθέτως, οι μάχες του πεζοδρομίου συγκινούσαν και συγκινούν πολλούς. Όχι μόνο επειδή είναι το μεγάλο πάρτι του χαβαλέ και της ασυδοσίας, αλλά και επειδή η σύγκρουση με τα ΜΑΤ βιώνεται σαν έμπρακτη ενηλικίωση. Οι νέοι έχουν την τάση να καταπατούν τα όρια. Τον Δεκέμβριο 2008 οι συνθήκες τούς ώθησαν να πάνε πιο μακριά. Η αντίδρασή τους στον φόνο του μαθητή προσέλαβε διαστάσεις εξέγερσης.

Η διάκριση μεταξύ “καλών” φοιτητών/μαθητών και “κακών” κουκουλοφόρων είναι υπαρκτή, αλλά ταυτοχρόνως και σχετική. Ειδικά τον Δεκέμβριο 2008 έχασε αρκετό από το νόημά της. Αυτοί που αντέδρασαν πρώτοι στον φόνο του Αλέξη Γρηγορόπουλου και διαμόρφωσαν το κλίμα σύγκρουσης με την αστυνομία ήταν οι αντιεξουσιαστές. Οι μαθητές/φοιτητές ακολούθησαν. Είναι αυτοί, όμως, που προσέδωσαν βάθος και διάρκεια σ’ αυτή τη διαμαρτυρία, μετεξελίσσοντάς τη σε ιδιότυπη εξέγερση. Οι πιο ζωηροί απ’ αυτούς, μάλιστα, όχι μόνο μπήκαν δυναμικά στις συγκρούσεις με τα ΜΑΤ, αλλά και ως όχλος συμμετείχαν σε καταστροφές.

Στην τηλεοπτική δημοκρατία, άλλωστε, αυτοί που κάνουν καριέρα δεν είναι οι ειρηνικοί διαδηλωτές. Είναι οι κουκουλοφόροι, που κατά κανόνα μετατρέπουν τις διαδηλώσεις σε πεδία μάχης με τα ΜΑΤ. Κυνηγώντας το θέαμα, τα κανάλια τούς έχουν μετατρέψει σε αναμφισβήτητους πρωταγωνιστές. Έχουν όλες τις προδιαγραφές: Χωρίς πολιτική πλατφόρμα, χωρίς ιδεολογικούς περιορισμούς, είναι απρόσωποι, dark, ριψοκίνδυνοι, καταστροφείς, σκληροί στις μάχες του δρόμου και με διάθεση να βεβηλώσουν τα ιερά και τα όσια.

Όλα αυτά συνθέτουν ένα πολύ ελκυστικό πρότυπο πρωτίστως για ατίθασους νέους, που νιώθουν ασφυκτικά εγκλωβισμένοι σε ένα μίζερο παρόν και σε ένα αβέβαιο μέλλον. Αλλά και για ανήσυχους γόνους μεσοστρωμάτων, που βλέπουν σ’ αυτή την οδό μια ευκαιρία να επαναστατήσουν για όλα αυτά που τους περιβάλλουν και δεν τους αρέσουν. Είναι επίσης ελκυστικό πρότυπο για όσους η σύγκρουση με τα ΜΑΤ έχει καταντήσει τρόπος για να μπουν, έστω και με κουκούλα, στο προσκήνιο.

Η απόσταση που χωρίζει τον ρομαντισμό από τον μηδενισμό είναι πολύ πιο μικρή απ’ όσο εκ πρώτης όψεως φαίνεται. Αυτά τότε, γιατί τα πράγματα γρήγορα άλλαξαν. Το κίνημα των Αγανακτισμένων 2-3 χρόνια αργότερα είχε τελείως διαφορετικά χαρακτηριστικά. Σε αντίθεση με την εξέγερση τον Δεκέμβριο του 2008, είχε καθαρό κοινωνικοταξικό χαρακτήρα. Εξ ου και απουσίαζαν τα ιδεολογικά-κομματικά σύμβολα, όπως ακριβώς συμβαίνει τις τελευταίες εβδομάδες με το κίνημα των Κίτρινων Γιλέκων στη Γαλλία.

Αλλά και στην Ελλάδα, η μόνη αξιοσημείωτη κινητοποίηση είναι οι μαθητικές καταλήψεις εναντίον της Συμφωνίας των Πρεσπών. Για πρώτη φορά εδώ και δεκαετίες η μαθητική νεολαία διοχετεύει την εγγενή τάση της για αμφισβήτηση προς την κατεύθυνση προάσπισης εθνικών θεμάτων. Όποια γνώμη κι αν έχει κανείς για τη Συμφωνία, το γεγονός ότι ο ρομαντισμός ενός πολύ μεγάλου τμήματος της μαθητικής νεολαίας δεν διοχετεύεται σε μηδενιστική κατεύθυνση είναι από μόνο του ελπιδοφόρο…

slpress.gr

Πηγή Όταν ο νεανικός ρομαντισμός διοχετεύεται στον μηδενισμό…