25 May, 2019
Home / Διαφορα (Page 2265)

https://i2.wp.com/masternews.gr/wp-content/uploads/2016/03/hilton-620x330.jpg?resize=400%2C212&ssl=1Εξαιρετική η διάκριση του 30χρονου μαθηματικού Κωνσταντίνου Δασκαλάκη, που στα 27 του έγινε επίκουρος καθηγητής στο ΜΙΤ, και τρία χρόνια αργότερα – τώρα – έλυσε την εξίσωση John Forbes Nash που επί 60 χρόνια προσπαθούσαν να λύσουν όλοι οι μαθηματικοί του κόσμου!!

Αλλά ποιος ήταν ο John Forbes Nash;

Αμερικανός μαθηματικός που βραβεύτηκε το 1994 με το βραβείο Νόμπελ στα Οικονομικά για την πρωτοπόρα εργασία του που ξεκίνησε αρχικά από το 1950, των μαθηματικών στη θεωρία των παιχνιδιών. Το βραβείο Νόμπελ το μοιράστηκε με τον οικονομολόγο John C. Harsanyi και τον μαθηματικό Reinhard Selten.

250px-John_Forbes_Nash,_Jr._by_Peter_Badge 

Το 1948 ο Νας πήρε το πτυχίο και το μεταπυχιακό του στα μαθηματικά στο Carnegie Institute of Technology στο Pittsburgh. Δυο χρόνια αργότερα σε ηλικία 22 ετών τελείωσε το διδακτορικό του στο Princeton University και δημοσίευσε την εργασία του στο επιστημονικό περιοδικό Annals of Mathematics. Το 1951 έγινε μέλος της σχολής Massachusetts Institute of Technology αλλά παραιτήθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1950, μετά από διάγνωση ψυχικής ασθένειας.
Τι λέει το θεώρημα Nash;

Γνωστό σαν θεώρημα του Νας (Nash solution ή Nash equilibrium στα αγγλικά), είναι μια θεωρητική έννοια ενός παιχνιδιού που περιλαμβάνει δυο ή περισσότερους παίχτες, κατά τον οποίο κάθε παίχτης υποθέτεται ότι ξέρει τις στρατηγικές που φέρνουν την ισορροπία των άλλων παιχτών, και ότι κανένας παίχτης δεν έχει τίποτα να κερδίσει με το να αλλάξει μόνο την δική του στρατηγική. Αν κάθε παίχτης έχει μια επιλεγμένη στρατηγική κανένας παίχτης δεν μπορεί να κερδίσει με το να αλλάξει την δική του στρατηγική ενώ οι υπόλοιποι παίχτες διατηρούν αναλλοίωτη την δική τους στρατηγική, τότε η επικρατούσα κατάσταση της επιλογής των στρατηγικών και το αντίστοιχο κέρδος από αυτές αποτελούν το θεώρημα του Νας.

Κωνσταντίνος Δασκαλάκης

Το θεώρημα του Νας χρησιμοποιήθηκε κυρίως για να αναλύσει το αποτέλεσμα της στρατηγικής αλληλεπίδρασης πολλαπλών ατομικών αποφάσεων. Με άλλα λόγια είναι ένας τρόπος για να προβλέψουμε τι πρόκειται να γίνει αν πολλοί άνθρωποι ή πολλοί οργανισμοί παίρνουν αποφάσεις ταυτόχρονα και η απόφαση του κάθε ενός στηρίζεται στην απόφαση των υπολοίπων. Η πιο απλή εξήγηση της διορατικότητας του Νας, έγκειται στο ότι δεν μπορούμε να προβλέψουμε το αποτέλεσμα όταν πολλά άτομα παίρνουν αποφάσεις αν αναλύσουμε μόνο τις αποφάσεις. Αντιθέτως, πρέπει να ρωτήσουμε τι πρόκειται να κάνει κάθε παίχτης, λαμβάνοντας υπόψη την απόφαση των υπολοίπων.
Που βρίσκει εφαρμογή;
Βρίσκει χρήση στην ανάλυση εμπόλεμων καταστάσεων (Prisoner’s dilemma)μέχρι και την πρόβλεψη της τροχαίας κίνησης (Wardrop’s principle), πως να διοργανωθεί μια δημοπρασία (Auction theory) ακόμη και για τα πέναλτυ στο ποδόσφαιρο (Matching pennies).
Η ταινία A Beautiful Mind (2001) είναι βασισμένη στη ζωή του Νας και τον δείχνει να παλεύει να νικήσει την σχιζοφρένεια του.
Κωνσταντίνος Δασκαλάκης

daskalakis2

Απόφοιτος του Τμήματος Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, με βαθμό 9,98 στα 10, με μεταπτυχιακές και διδακτορικές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Μπέρκλεϊ, καθηγητής πληροφορικής στο MIT, ο Κωνσταντίνος Δασκαλάκης θεωρείται ένα από τα πιο λαμπρά μυαλά διεθνώς.
Οι γνώσεις και ικανότητές του αδιαμφισβήτητες, ωστόσο, αυτό που εκτόξευσε τη δημοτικότητά του στην επιστημονική κοινότητα, ήταν το επίτευγμά του – το 2009 – να ξεδιαλύνει έναν δύσκολο γρίφο της πληροφορικής, που έμενε άλυτος από το 1950.
Η διδακτορική του διατριβή μελετά το Θεώρημα του Νας, στη θεωρία των παιγνίων, θεώρημα για το οποίο το 1994 ο Νας κέρδισε το Νόμπελ Οικονομίας.

Σε συνέντευξη που παραχώρησε πριν από ένα χρόνο στα ΝΕΑ, ο Κ. Δασκαλάκης σημείωνε χαρακτηριστικά, ότι«Την επιστήμη μου την ενδιαφέρει κυρίως το Ίντερνετ. Πρόκειται για ένα μέσο που χρησιμοποιείται από εκατομμύρια χρήστες και ελέγχεται από διάφορες εταιρείες, οργανισμούς και κράτη. Όλοι όμως έχουν διαφορετικά συμφέροντα, που μερικές φορές επηρεάζουν την ελεύθερη κίνηση της πληροφορίας. Έτσι, αυτό που καλούμαστε να κάνουμε είναι να σχεδιάσουμε ένα «γερό» Ίντερνετ, όπου η πληροφορία θα ταξιδεύει όσο πιο γρήγορα γίνεται με ασφάλεια, ενώ παράλληλα θα προστατεύεται η ελευθερία του λόγου».
Ο ίδιος δεν είχε κρύψει τότε την αντίθεσή του στο να εγκαταλείψει την ακαδημαϊκή του καριέρα στις ΗΠΑ προκειμένου να επιστρέψει στην Ελλάδα, εκτιμώντας ότι λόγω αντικειμένου, στη χώρα μας δεν θα είχε τη δυνατότητα να συνεχίσει τις έρευνές του.
Ωστόσο και παρά το ότι δεν προγραμματίζει επιστροφή στην πατρίδα, παραδέχεται ότι επιθυμεί να δώσει «πίσω στην Ελλάδα, γιατί κι αυτή του έδωσε τις βάσεις για να φτάσει ως εδώ».


Η επίλυση του γρίφου του Nash
O K. Δασκαλάκης, χρειάστηκε περίπου ένα χρόνο για να καταφέρει αυτό που έμοιαζε ακατόρθωτο, αναγκάζοντας τη διεθνή ακαδημαϊκή κοινότητα να υποκλιθεί στις ικανότητές του.
Την επίλυση του γρίφου του ΝΑS δηλαδή, ο οποίος τη δεκαετία του ΄50 έφτιαξε ένα απλοποιημένο σύστημα των σχέσεων και των ενεργειών κάποιων ανθρώπων που βρίσκονταν σε καταστάσεις με διαφορετικά συμφέροντα, όπως το να είναι αντίπαλοι σε ένα «παιχνίδι».
Σε συνεργασία με τους καθηγητές του, Χρίστο Παπαδημητρίου από το Πανεπιστήμιο του Μπέρκλεϊ και τον καθηγητή Πολ Γκόλντμπεργκ του Πανεπιστημίου του Λίβερπουλ, κατάφεραν να αποδείξουν, ότι δεν υπάρχει τρόπος για να προβλεφθεί η ισορροπία.

mit2



masternews.grΈλληνας μαθηματικός λύνει τον γρίφο Nash που για 60 χρόνια προσπαθούσαν να λύσουν όλοι οι μαθηματικοί του κόσμου!!

Καλά να  πάθετε

“Δεν τρώω εγώ την καραμέλα για τα 40 χρόνια, όλοι εσείς που ψηφίζατε και βγάζατε αυτές τις κυβερνήσεις φταίτε και γουστάρετε τα ψέμματα”.
Απίστευτη κυνικότητα από την κόρη του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη στην εκπομπή Ενικός του Νίκου Χατζηνικολάου, όταν συνταξιούχος από το κοινό της εκπομπής της ζήτησε να … “απολογηθεί” για τα 40 χρόνια ευθυνών των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ-ΝΔ για την χρεοκοπία της χώρας και την εξαθλίωση των πολιτών.
Η κ Μπακογιάννη ήταν ήδη αρκετά εκνευρισμένη από τον διάλογο με τον Πάνο Σκουρλέτη και τους δημοσιογράφους της εκπομπής.

Πηγή: periodista.gr

Το άρθρο To βίντεο της “ντροπής”. Ντόρα σε συνταξιούχο:”Εσείς φταίτε που 40 χρόνια τρώγατε την καραμέλα που σας σερβίραμε…” δημοσιεύθηκε στο ΠΑΡΑΔΡΑΣΗ.

To βίντεο της “ντροπής”. Ντόρα σε συνταξιούχο:”Εσείς φταίτε που 40 χρόνια τρώγατε την καραμέλα που σας σερβίραμε…”

«Οι πόλεις των βιβλίων»: Εκεί που το διάβασμα είναι τρόπος ζωής..Κάποιες μικρές πόλεις έχουν γίνει γνωστές σαν «book towns» («oι πόλεις των βιβλίων»). Με βιτρίνες με μεταχειρισμένα βιβλία, αντικέρ βιβλιοπωλεία και λογοτεχνικά φεστιβάλ, ο στόχος είναι να προσελκύσουν νέους βιβλιόφιλους επισκέπτες.

Οι «Πόλεις των βιβλίων» ενώθηκαν επίσημα μέσω του International Organisation of Book Towns.

Το κίνημα που ξεκίνησε το 1961 με τον Richard Booth στο Hay-on-Wye στην Ουαλία, περιλαμβάνει πλέον πόλεις σε όλη την Ευρώπη, στη Μαλαισία, την Κορέα και την Αυστραλία. 

Hay-onWye, Ουαλία

town-books.jpg
Hay on Wye Bookshop2
 book-towns2.jpg
book-towns1.jpg
 Fjærland, Νορβηγία

book-norvigia0.jpg
NorwegianMountains2.jpg
nor-fjaerland-bote.jpg
book-towns3.jpg

  Redu, Βέλγιο

book-towns5.jpg

book-towns6.jpg
 Sedbergh, Αγγλία

book-towns7.jpg
Dales-and-Lakes-Book-Centre.jpg
book-towns8.jpg
Urueña, Ισπανία

book-village-uruena-spain.jpg
book-village-spain-bookshop.jpg
book-towns9.jpg

book-towns10.jpg


Read more: International Organisation of Book Towns site

Πηγή:atlasobscura.com , o-klooun.com

«Οι πόλεις των βιβλίων»: Εκεί που το διάβασμα είναι τρόπος ζωής..

http://3.bp.blogspot.com/-RO_AHe-sRlc/UniZfCRH15I/AAAAAAAA2Gk/WqgrjTe5SAc/s640/timthumb.jpgΈτσι ο εγκέφαλος διαστρεβλώνει την πραγματικότητα

Τρόποι με τους οποίους ο εγκέφαλός μας διαστρεβλώνει την πραγματικότητα: Η γνώση που συγκεντρώνουμε από τις επιστημονικές μελέτες εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το πως ερμηνεύουμε τα στοιχεία. Οι ερμηνείες, όμως, υπακούν στους ίδιους κανόνες που διέπουν τις αντιλήψεις μας για την πραγματικότητα. Είναι γεμάτες παραδοχές, γενικεύσεις, παραλείψεις και λάθη. Στις κοινωνικές επιστήμες, αυτά τα λάθη αποκαλούνται γνωστικές προκαταλήψεις.
Αυτές οι προκαταλήψεις είναι ενσωματωμένες τόσο στους αντιληπτικούς και τους συναισθηματικούς μηχανισμούς του εγκεφάλου όσο και στους γνωστικούς.

Μέχρι να φτάσει η αντιληπτική πληροφορία στη συνείδηση, το άτομο έχει προλάβει να την μετατρέψει σε κάτι καινούργιο και μοναδικό. Αυτή η ανακατασκευή της πραγματικότητας αποτελεί το θεμέλιο πάνω στο οποίο χτίζουμε τα πιστεύω μας για τον κόσμο. Σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση των πιστεύω μας παίζει επίσης η λογική, η ορθή σκέψη και η κοινωνική συναίνεση. Οι παράγοντες αυτοί επηρεάζουν και τον τρόπο με τον οποίο κατανοούμε τον κόσμο. Αν εντοπίσουμε αυτές τις προκαταλήψεις, μπορούμε να γίνουμε πιο πιστοί.

Τα τελευταία 50 χρόνια, ερευνητές, επιστήμονες, ψυχολόγοι και κοινωνιολόγοι ταυτοποίησαν εκατοντάδες γνωστικές, κοινωνικές και συμπεριφορικές διαδικασίες, αλλά και διαδικασίες λήψης αποφάσεων. Παρακάτω, συγκέντρωσα 27 προκαταλήψεις τις οποίες θεωρώ απαραίτητες για την αξιολόγηση των αντιλήψεών μας και των πιστεύω μας για τον κόσμο.


Η προκατάληψη της οικογένειας. Όλοι μας έχουμε την προδιάθεση να πιστεύουμε αυτόματα τις πληροφορίες που μας παρέχουν μέλη της οικογένειάς μας και στενοί φίλοι. Από τότε που γεννιόμαστε, ο εγκέφαλός μας βασίζεται σε αυτά τα άτομα, γι’ αυτό και τείνουμε να αποδεχόμαστε τον κόσμο χωρίς να ελέγχουμε τα γεγονότα.


Η προκατάληψη της εξουσίας. Τείνουμε να πιστεύουμε ανθρώπους που κατέχουν θέσεις ισχύος και γοήτρου. Τους θεωρούμε πιο αξιόπιστους, χωρίς να ελέγχουμε τις πηγές τους.


Η προκατάληψη της γοητείας. Θεωρούμε πιο αξιόπιστους τους πιο ψηλούς και γοητευτικούς ανθρώπους, επειδή ο εγκέφαλός μας έλκεται από αυτό που τον ευχαριστεί αισθητικά. Οι πιο ευπαρουσίαστοι άνθρωποι έχουν περισσότερες πιθανότητες να μας πείσουν.


Η προκατάληψη της επιβεβαίωσης. Έχουμε την τάση να δίνουμε έμφαση σε πληροφορίες που στηρίζουν τα πιστεύω μας, ενώ υποσυνείδητα αγνοούμε ή απορρίπτουμε πληροφορίες που τα αντικρούουν. Από τη στιγμή που τα πιστεύω μας έχουν ενσωματωθεί στο νευρικό μας κύκλωμα, στοιχεία που αντιτίθεται σε αυτά δεν μπορούν πολλές φορές να εισβάλλουν στις υπάρχουσες διαδικασίες του εγκεφάλου.


Η προκατάληψη της αυτοεξυπηρέτησης. Σε συνδυασμό με την προκατάληψη της επιβεβαίωσης, εμφανίζουμε επίσης την τάση να συντηρούμε πεποιθήσεις που ευνοούν τα προσωπικά μας συμφέροντα και τους προσωπικούς μας στόχους.


Η προκατάληψη της ομάδας. Υποσυνείδητα, υιοθετούμε ευνοϊκή μεταχείριση για τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας μας και σπάνια αμφισβητούμε τα πιστεύω τους, επειδή ο εγκέφαλός μας είναι έτσι κατασκευασμένος, ώστε να αναζητά τη συμφωνία με τους γύρω του.


Η προκατάληψη για άτομα εκτός ομάδας. Γενικά, απορρίπτουμε ή υποτιμούμε τα πιστεύω ανθρώπων που δεν ανήκουν στην ομάδα μας, κυρίως όταν οι πεποιθήσεις τους διαφέρουν αισθητά από τις δικές μας. Επιπλέον, έχουμε τη βιολογική προδιάθεση να αναστατωνόμαστε όταν ερχόμαστε σε επαφή με ανθρώπους διαφορετικού εθνοτικού και πολιτιστικού υποβάθρου – έστω κι αν είναι μέλη της ομάδας μας.


Η προκατάληψη της κοινωνικής συναίνεσης. Όσο περισσότερο οι άλλοι συμφωνούν μαζί μας, τόσο περισσότερο πιστεύουμε ότι οι πεποιθήσεις μας είναι αληθινές. Αντίθετα, όσο περισσότερο διαφωνούν οι άλλοι μαζί μας, τόσο πιθανότερο είναι να καταπιέσουμε και να αμφισβητήσουμε τα ίδια μας τα πιστεύω – ακόμα κι όταν είναι σωστά.


Η προκατάληψη του πλήθους. Αυτή η προκατάληψη αντικατοπτρίζει την τάση μας να υιοθετούμε το σύστημα πεποιθήσεων της ομάδας στην οποία ανήκουμε. Όσο περισσότεροι άνθρωποι μας περιβάλλουν, τόσο μεγαλύτερες είναι οι πιθανότητες να τροποποιήσουμε τα πιστεύω μας για να ταιριάζουν με τα δικά τους.


Η προκατάληψη της προβολής. Συχνά υποθέτουμε, χωρίς να το επαληθεύουμε, ότι τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας μας έχουν παρόμοια πιστεύω, παρόμοιες ηθικές αξίες και βλέπουν τον κόσμο μέσα από τα μάτια μας. Η CIA περιγράφει αυτή την προκατάληψη ως τη νοοτροπία “όλοι σκέφτονται όπως εμείς” και τη θεωρεί μια από τις πιο επικίνδυνες – επειδή οι διαφορετικοί πολιτισμοί και οι διαφορετικοί τύποι ανθρώπων (όπως οι τρομοκράτες) δεν σκέφτονται όπως εμείς.


Η προκατάληψη της προσμονής. Όταν ψάχνουμε για πληροφορίες, ή όταν κάνουμε κάποια έρευνα, έχουμε την τάση να “ανακαλύπτουμε” αυτό ακριβώς που ψάχνουμε. Στην ιατρική, οι διπλά τυφλές μελέτες έχουν σκοπό να εξαλείψουν αυτή τη διαβρωτική προκατάληψη.


Η προκατάληψη των “μαγικών αριθμών”. Οι αριθμοί επηρεάζουν τα πιστεύω μας εξαιτίας των ισχυρών ποσοτικών λειτουργιών του εγκεφάλου. Όσο πιο μεγάλος και υποβλητικός είναι ένας αριθμός, τόσο μεγαλύτερη είναι και η συναισθηματική του αντίδραση. Κι αυτή με τη σειρά της ενδυναμώνει την εμπιστοσύνη μας στην πληροφορία που προσδιορίζεται ποσοτικά.


Η προκατάληψη της πιθανότητας. Μας αρέσει να πιστεύουμε ότι είμαστε πιο τυχεροί από τους άλλους και ότι μπορούμε να καταπολεμήσουμε τις ανισότητες (άτομα με κατάθλιψη τείνουν να πιστεύουν το αντίθετο). Αυτή η αισιοδοξία είναι επίσης γνωστή ως η προκατάληψη του τζογαδόρου.


Αν στρίψεις ένα νόμισμα, και φέρεις κορώνα 9 φορές στη σειρά, οι περισσότεροι άνθρωποι θα στοιχηματίσουν πολλά λεφτά ότι την επόμενη φορά θα είναι γράμματα. Φυσικά, οι πιθανότητες παραμένουν ίδιες κάθε φορά που στρίβεις ένα νόμισμα: πάντα υπάρχουν 50 τοις εκατό πιθανότητες να φέρεις γράμματα.

Επίσης, όλοι κουβαλάμε “μαγικές” προκαταλήψεις από την παιδική μας ηλικία. Έτσι, πολλοί ενήλικες, κυρίως οι τζογαδόροι, έχουν πάνω τους διάφορα φυλαχτά (ένα τετράφυλλο τριφύλλι, ένα λαγοπόδαρο, ένα νόμισμα) που υποτίθεται ότι τους φέρνουν τύχη.

Η προκατάληψη της αιτίας-αποτελέσματος. Ο εγκέφαλός μας έχει την προδιάθεση να κάνει συνειρμούς ανάμεσα σε δύο γεγονότα, ακόμη κι όταν δεν υπάρχει κάποια σχέση μεταξύ τους. Αν πιεις κάποιο βότανο και σου περάσει το κρυολόγημα, τότε αποδίδεις την ανάρρωσή σου στο βότανο αυτό, έστω κι αν σε αυτό συνέβαλαν στην πραγματικότητα δεκάδες άλλοι άσχετοι παράγοντες.


Η προκατάληψη της ευχαρίστησης. Τείνουμε να πιστεύουμε ότι οι ευχάριστες εμπειρίες αντικατοπτρίζουν μεγαλύτερες αλήθειες απ’ ό,τι οι δυσάρεστες εμπειρίες. Εν μέρει επειδή τα κέντρα ευχαρίστησης του εγκεφάλου βοηθούν στον έλεγχο της δύναμης των αντιλήψεων, των αναμνήσεων και των σκέψεων.


Η προκατάληψη της προσωποποίησης. Δείχνουμε ιδιαίτερη προτίμηση στο να δίνουμε αρετές έμψυχων όντων σε άψυχα αντικείμενα. Επίσης. συνηθίζουμε να δίνουμε ανθρώπινη μορφή ή μορφή ζώου σε αφηρημένα ερεθίσματα (σκιές, συγκεχυμένους θορύβους, κ.λπ.). Αυτή η αντιληπτική και γνωστική λειτουργία πυροδοτεί διάφορες δεισιδαιμονίες.


Η προκατάληψη της αντίληψης. Ο εγκέφαλός μας υποθέτει αυτόματα ότι οι αντιλήψεις και τα πιστεύω μας αντιπροσωπεύουν αντικειμενικές αλήθειες για τον εαυτό μας και τον κόσμο. Εξ ου και η έκφραση “Αν δεν το δω, δεν το πιστεύω”.


Η προκατάληψη της επιμονής. Όταν πιστεύουμε σε κάτι, επιμένουμε ότι είναι αληθινό, ακόμη κι όταν έχουμε στη διάθεσή μας στοιχεία που λένε το αντίθετο. Και όσο περισσότερο συντηρούμε ορισμένες πεποιθήσεις, τόσο πιο βαθιά εντυπώνονται στο νευρικό μας κύκλωμα.


Η προκατάληψη της ψευδούς μνήμης. Ο εγκέφαλός μας τείνει να συγκρατεί για περισσότερο χρονικό διάστημα ψευδείς απ’ ότι αληθείς μνήμες. Επίσης, είναι εύκολο να εμφυτεύσεις ψευδείς μνήμες σε άλλους όταν υπάρχουν οι κατάλληλες συνθήκες και οι πληροφορίες είναι αληθοφανείς.


Η προκατάληψη της θετικής μνήμης. Όταν αναπολούμε το παρελθόν, τείνουμε να ωραιοποιούμε τα γεγονότα και να τους δίνουμε μια πιο θετική δύναμη από την πραγματική.


Η προκατάληψη της λογικής. Έχουμε την τάση να πιστεύουμε επιχειρήματα που μας φαίνονται πιο λογικά. Επίσης, συνηθίζουμε να αγνοούμε πληροφορίες που δεν μας φαίνεται ότι βγάζουν νόημα. Όπως έχει πει ο Γουίλιαμ Τζέημς: “Κατά κανόνα, δεν πιστεύουμε τα γεγονότα και τις θεωρίες που φαίνονται άχρηστες”.


Η προκατάληψη της πειθούς. Όταν διαφωνούμε για κάποιο θέμα, πιστεύουμε συνήθως εκείνον που έχει πιο δραματικά και συναισθηματικά επιχειρήματα για μια άποψη. Ο εγκέφαλός μας τείνει να συντονίζεται με τους καλούς ομιλητές, με αποτέλεσμα αν κινδυνεύουμε να πιαστούμε αιχμάλωτοι των συναισθημάτων και των πεποιθήσεών τους.


Η προκατάληψη του πρώτου. Δίνουμε περισσότερο βάρος και θυμόμαστε πιο εύκολα ονόματα και πληροφορίες που αναγράφονται πρώτα σε μια λίστα.


Η προκατάληψη της αβεβαιότητας. Ο εγκέφαλός μας δεν συμπαθεί την αβεβαιότητα και την αοριστία. Γι’ αυτό, από το να μην είμαστε σίγουροι, προτιμάμε είτε να πιστεύουμε είτε να μην πιστεύουμε.


Η προκατάληψη των συναισθημάτων. Τα δυνατά συναισθήματα συνήθως παρεμποδίζουν τη λογική και την ορθή κρίση. Ο θυμός έχει την τάση να μας δημιουργεί την πεποίθηση ότι έχουμε δίκιο και το σωστό με το μέρος μας. Η αγωνία υπονομεύει αυτήν ακριβώς την πεποίθηση, ενώ η κατάθλιψη επισκιάζει τις αισιόδοξες πεποιθήσεις.


Η προκατάληψη της δημοσιότητας. Οι εκδότες βιβλίων, εφημερίδων και περιοδικών προτιμούν να εκδίδουν έργα με αίσιο τέλος, ενώ απορρίπτουν έργα με αρνητική έκβαση. Έτσι, μια έρευνα που δεν έχει επίδραση στον κόσμο έχει λιγότερες πιθανότητες να δημοσιευθεί σε σχέση με ένα εύρημα με θετικά αποτελέσματα. Μια άλλη διάσταση αυτής της προκατάληψης είναι η τάση των αναγνωστών να θεωρούν αυτόματα αλήθεια ό,τι δημοσιεύεται, ακόμη κι αν αποτελεί δημοσίευμα του κίτρινου τύπου.


Η προκατάληψη του τυφλού σημείου. Τελευταία, αλλά πολύ σημαντική, είναι η προκατάληψη που οι επιστήμονες αποκαλούν “προκατάληψη του τυφλού σημείου”. Οι περισσότεροι άνθρωποι αδυνατούν να συνειδητοποιήσουν πόσες γνωστικές προκαταλήψεις έχουν στην πραγματικότητα ή πόσο συχνά πέφτουν θύμα αυτών τους των προκαταλήψεων.


Οι διαφημιστές και οι πολιτικοί έχουν πλήρη επίγνωση αυτών των τυφλών σημείων και στοχεύουν επίτηδες στις δικές μας προκαταλήψεις για να πουλήσουν τα προϊόντα ή τις ιδέες τους. Ως ένα βαθμό, όλοι μας χειραγωγούμε τους άλλους προκειμένου να τους πείσουμε να ενστερνιστούν τα δικά μας πιστεύω.

Το κάνουν οι γονείς με τα παιδιά τους, οι δάσκαλοι με τους μαθητές τους, οι ερευνητές με τους συναδέλφους τους, οι εραστές μεταξύ τους. Δυστυχώς, συχνά το κάνουμε χωρίς να συνειδητοποιούμε τα ενδιαφέροντα και τις ανάγκες του άλλου.

Από το βιβλίο “Γιατί Πιστεύουμε” Άντριου Νιούμπεργκ και Μ.Ρ. Γουόλντμαν


Πηγή: edwhellas.comΈτσι ο εγκέφαλος διαστρεβλώνει την πραγματικότητα

http://3.bp.blogspot.com/-RO_AHe-sRlc/UniZfCRH15I/AAAAAAAA2Gk/WqgrjTe5SAc/s640/timthumb.jpgΈτσι ο εγκέφαλος διαστρεβλώνει την πραγματικότητα

Τρόποι με τους οποίους ο εγκέφαλός μας διαστρεβλώνει την πραγματικότητα: Η γνώση που συγκεντρώνουμε από τις επιστημονικές μελέτες εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το πως ερμηνεύουμε τα στοιχεία. Οι ερμηνείες, όμως, υπακούν στους ίδιους κανόνες που διέπουν τις αντιλήψεις μας για την πραγματικότητα. Είναι γεμάτες παραδοχές, γενικεύσεις, παραλείψεις και λάθη. Στις κοινωνικές επιστήμες, αυτά τα λάθη αποκαλούνται γνωστικές προκαταλήψεις.
Αυτές οι προκαταλήψεις είναι ενσωματωμένες τόσο στους αντιληπτικούς και τους συναισθηματικούς μηχανισμούς του εγκεφάλου όσο και στους γνωστικούς.

Μέχρι να φτάσει η αντιληπτική πληροφορία στη συνείδηση, το άτομο έχει προλάβει να την μετατρέψει σε κάτι καινούργιο και μοναδικό. Αυτή η ανακατασκευή της πραγματικότητας αποτελεί το θεμέλιο πάνω στο οποίο χτίζουμε τα πιστεύω μας για τον κόσμο. Σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση των πιστεύω μας παίζει επίσης η λογική, η ορθή σκέψη και η κοινωνική συναίνεση. Οι παράγοντες αυτοί επηρεάζουν και τον τρόπο με τον οποίο κατανοούμε τον κόσμο. Αν εντοπίσουμε αυτές τις προκαταλήψεις, μπορούμε να γίνουμε πιο πιστοί.

Τα τελευταία 50 χρόνια, ερευνητές, επιστήμονες, ψυχολόγοι και κοινωνιολόγοι ταυτοποίησαν εκατοντάδες γνωστικές, κοινωνικές και συμπεριφορικές διαδικασίες, αλλά και διαδικασίες λήψης αποφάσεων. Παρακάτω, συγκέντρωσα 27 προκαταλήψεις τις οποίες θεωρώ απαραίτητες για την αξιολόγηση των αντιλήψεών μας και των πιστεύω μας για τον κόσμο.


Η προκατάληψη της οικογένειας. Όλοι μας έχουμε την προδιάθεση να πιστεύουμε αυτόματα τις πληροφορίες που μας παρέχουν μέλη της οικογένειάς μας και στενοί φίλοι. Από τότε που γεννιόμαστε, ο εγκέφαλός μας βασίζεται σε αυτά τα άτομα, γι’ αυτό και τείνουμε να αποδεχόμαστε τον κόσμο χωρίς να ελέγχουμε τα γεγονότα.


Η προκατάληψη της εξουσίας. Τείνουμε να πιστεύουμε ανθρώπους που κατέχουν θέσεις ισχύος και γοήτρου. Τους θεωρούμε πιο αξιόπιστους, χωρίς να ελέγχουμε τις πηγές τους.


Η προκατάληψη της γοητείας. Θεωρούμε πιο αξιόπιστους τους πιο ψηλούς και γοητευτικούς ανθρώπους, επειδή ο εγκέφαλός μας έλκεται από αυτό που τον ευχαριστεί αισθητικά. Οι πιο ευπαρουσίαστοι άνθρωποι έχουν περισσότερες πιθανότητες να μας πείσουν.


Η προκατάληψη της επιβεβαίωσης. Έχουμε την τάση να δίνουμε έμφαση σε πληροφορίες που στηρίζουν τα πιστεύω μας, ενώ υποσυνείδητα αγνοούμε ή απορρίπτουμε πληροφορίες που τα αντικρούουν. Από τη στιγμή που τα πιστεύω μας έχουν ενσωματωθεί στο νευρικό μας κύκλωμα, στοιχεία που αντιτίθεται σε αυτά δεν μπορούν πολλές φορές να εισβάλλουν στις υπάρχουσες διαδικασίες του εγκεφάλου.


Η προκατάληψη της αυτοεξυπηρέτησης. Σε συνδυασμό με την προκατάληψη της επιβεβαίωσης, εμφανίζουμε επίσης την τάση να συντηρούμε πεποιθήσεις που ευνοούν τα προσωπικά μας συμφέροντα και τους προσωπικούς μας στόχους.


Η προκατάληψη της ομάδας. Υποσυνείδητα, υιοθετούμε ευνοϊκή μεταχείριση για τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας μας και σπάνια αμφισβητούμε τα πιστεύω τους, επειδή ο εγκέφαλός μας είναι έτσι κατασκευασμένος, ώστε να αναζητά τη συμφωνία με τους γύρω του.


Η προκατάληψη για άτομα εκτός ομάδας. Γενικά, απορρίπτουμε ή υποτιμούμε τα πιστεύω ανθρώπων που δεν ανήκουν στην ομάδα μας, κυρίως όταν οι πεποιθήσεις τους διαφέρουν αισθητά από τις δικές μας. Επιπλέον, έχουμε τη βιολογική προδιάθεση να αναστατωνόμαστε όταν ερχόμαστε σε επαφή με ανθρώπους διαφορετικού εθνοτικού και πολιτιστικού υποβάθρου – έστω κι αν είναι μέλη της ομάδας μας.


Η προκατάληψη της κοινωνικής συναίνεσης. Όσο περισσότερο οι άλλοι συμφωνούν μαζί μας, τόσο περισσότερο πιστεύουμε ότι οι πεποιθήσεις μας είναι αληθινές. Αντίθετα, όσο περισσότερο διαφωνούν οι άλλοι μαζί μας, τόσο πιθανότερο είναι να καταπιέσουμε και να αμφισβητήσουμε τα ίδια μας τα πιστεύω – ακόμα κι όταν είναι σωστά.


Η προκατάληψη του πλήθους. Αυτή η προκατάληψη αντικατοπτρίζει την τάση μας να υιοθετούμε το σύστημα πεποιθήσεων της ομάδας στην οποία ανήκουμε. Όσο περισσότεροι άνθρωποι μας περιβάλλουν, τόσο μεγαλύτερες είναι οι πιθανότητες να τροποποιήσουμε τα πιστεύω μας για να ταιριάζουν με τα δικά τους.


Η προκατάληψη της προβολής. Συχνά υποθέτουμε, χωρίς να το επαληθεύουμε, ότι τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας μας έχουν παρόμοια πιστεύω, παρόμοιες ηθικές αξίες και βλέπουν τον κόσμο μέσα από τα μάτια μας. Η CIA περιγράφει αυτή την προκατάληψη ως τη νοοτροπία “όλοι σκέφτονται όπως εμείς” και τη θεωρεί μια από τις πιο επικίνδυνες – επειδή οι διαφορετικοί πολιτισμοί και οι διαφορετικοί τύποι ανθρώπων (όπως οι τρομοκράτες) δεν σκέφτονται όπως εμείς.


Η προκατάληψη της προσμονής. Όταν ψάχνουμε για πληροφορίες, ή όταν κάνουμε κάποια έρευνα, έχουμε την τάση να “ανακαλύπτουμε” αυτό ακριβώς που ψάχνουμε. Στην ιατρική, οι διπλά τυφλές μελέτες έχουν σκοπό να εξαλείψουν αυτή τη διαβρωτική προκατάληψη.


Η προκατάληψη των “μαγικών αριθμών”. Οι αριθμοί επηρεάζουν τα πιστεύω μας εξαιτίας των ισχυρών ποσοτικών λειτουργιών του εγκεφάλου. Όσο πιο μεγάλος και υποβλητικός είναι ένας αριθμός, τόσο μεγαλύτερη είναι και η συναισθηματική του αντίδραση. Κι αυτή με τη σειρά της ενδυναμώνει την εμπιστοσύνη μας στην πληροφορία που προσδιορίζεται ποσοτικά.


Η προκατάληψη της πιθανότητας. Μας αρέσει να πιστεύουμε ότι είμαστε πιο τυχεροί από τους άλλους και ότι μπορούμε να καταπολεμήσουμε τις ανισότητες (άτομα με κατάθλιψη τείνουν να πιστεύουν το αντίθετο). Αυτή η αισιοδοξία είναι επίσης γνωστή ως η προκατάληψη του τζογαδόρου.


Αν στρίψεις ένα νόμισμα, και φέρεις κορώνα 9 φορές στη σειρά, οι περισσότεροι άνθρωποι θα στοιχηματίσουν πολλά λεφτά ότι την επόμενη φορά θα είναι γράμματα. Φυσικά, οι πιθανότητες παραμένουν ίδιες κάθε φορά που στρίβεις ένα νόμισμα: πάντα υπάρχουν 50 τοις εκατό πιθανότητες να φέρεις γράμματα.

Επίσης, όλοι κουβαλάμε “μαγικές” προκαταλήψεις από την παιδική μας ηλικία. Έτσι, πολλοί ενήλικες, κυρίως οι τζογαδόροι, έχουν πάνω τους διάφορα φυλαχτά (ένα τετράφυλλο τριφύλλι, ένα λαγοπόδαρο, ένα νόμισμα) που υποτίθεται ότι τους φέρνουν τύχη.

Η προκατάληψη της αιτίας-αποτελέσματος. Ο εγκέφαλός μας έχει την προδιάθεση να κάνει συνειρμούς ανάμεσα σε δύο γεγονότα, ακόμη κι όταν δεν υπάρχει κάποια σχέση μεταξύ τους. Αν πιεις κάποιο βότανο και σου περάσει το κρυολόγημα, τότε αποδίδεις την ανάρρωσή σου στο βότανο αυτό, έστω κι αν σε αυτό συνέβαλαν στην πραγματικότητα δεκάδες άλλοι άσχετοι παράγοντες.


Η προκατάληψη της ευχαρίστησης. Τείνουμε να πιστεύουμε ότι οι ευχάριστες εμπειρίες αντικατοπτρίζουν μεγαλύτερες αλήθειες απ’ ό,τι οι δυσάρεστες εμπειρίες. Εν μέρει επειδή τα κέντρα ευχαρίστησης του εγκεφάλου βοηθούν στον έλεγχο της δύναμης των αντιλήψεων, των αναμνήσεων και των σκέψεων.


Η προκατάληψη της προσωποποίησης. Δείχνουμε ιδιαίτερη προτίμηση στο να δίνουμε αρετές έμψυχων όντων σε άψυχα αντικείμενα. Επίσης. συνηθίζουμε να δίνουμε ανθρώπινη μορφή ή μορφή ζώου σε αφηρημένα ερεθίσματα (σκιές, συγκεχυμένους θορύβους, κ.λπ.). Αυτή η αντιληπτική και γνωστική λειτουργία πυροδοτεί διάφορες δεισιδαιμονίες.


Η προκατάληψη της αντίληψης. Ο εγκέφαλός μας υποθέτει αυτόματα ότι οι αντιλήψεις και τα πιστεύω μας αντιπροσωπεύουν αντικειμενικές αλήθειες για τον εαυτό μας και τον κόσμο. Εξ ου και η έκφραση “Αν δεν το δω, δεν το πιστεύω”.


Η προκατάληψη της επιμονής. Όταν πιστεύουμε σε κάτι, επιμένουμε ότι είναι αληθινό, ακόμη κι όταν έχουμε στη διάθεσή μας στοιχεία που λένε το αντίθετο. Και όσο περισσότερο συντηρούμε ορισμένες πεποιθήσεις, τόσο πιο βαθιά εντυπώνονται στο νευρικό μας κύκλωμα.


Η προκατάληψη της ψευδούς μνήμης. Ο εγκέφαλός μας τείνει να συγκρατεί για περισσότερο χρονικό διάστημα ψευδείς απ’ ότι αληθείς μνήμες. Επίσης, είναι εύκολο να εμφυτεύσεις ψευδείς μνήμες σε άλλους όταν υπάρχουν οι κατάλληλες συνθήκες και οι πληροφορίες είναι αληθοφανείς.


Η προκατάληψη της θετικής μνήμης. Όταν αναπολούμε το παρελθόν, τείνουμε να ωραιοποιούμε τα γεγονότα και να τους δίνουμε μια πιο θετική δύναμη από την πραγματική.


Η προκατάληψη της λογικής. Έχουμε την τάση να πιστεύουμε επιχειρήματα που μας φαίνονται πιο λογικά. Επίσης, συνηθίζουμε να αγνοούμε πληροφορίες που δεν μας φαίνεται ότι βγάζουν νόημα. Όπως έχει πει ο Γουίλιαμ Τζέημς: “Κατά κανόνα, δεν πιστεύουμε τα γεγονότα και τις θεωρίες που φαίνονται άχρηστες”.


Η προκατάληψη της πειθούς. Όταν διαφωνούμε για κάποιο θέμα, πιστεύουμε συνήθως εκείνον που έχει πιο δραματικά και συναισθηματικά επιχειρήματα για μια άποψη. Ο εγκέφαλός μας τείνει να συντονίζεται με τους καλούς ομιλητές, με αποτέλεσμα αν κινδυνεύουμε να πιαστούμε αιχμάλωτοι των συναισθημάτων και των πεποιθήσεών τους.


Η προκατάληψη του πρώτου. Δίνουμε περισσότερο βάρος και θυμόμαστε πιο εύκολα ονόματα και πληροφορίες που αναγράφονται πρώτα σε μια λίστα.


Η προκατάληψη της αβεβαιότητας. Ο εγκέφαλός μας δεν συμπαθεί την αβεβαιότητα και την αοριστία. Γι’ αυτό, από το να μην είμαστε σίγουροι, προτιμάμε είτε να πιστεύουμε είτε να μην πιστεύουμε.


Η προκατάληψη των συναισθημάτων. Τα δυνατά συναισθήματα συνήθως παρεμποδίζουν τη λογική και την ορθή κρίση. Ο θυμός έχει την τάση να μας δημιουργεί την πεποίθηση ότι έχουμε δίκιο και το σωστό με το μέρος μας. Η αγωνία υπονομεύει αυτήν ακριβώς την πεποίθηση, ενώ η κατάθλιψη επισκιάζει τις αισιόδοξες πεποιθήσεις.


Η προκατάληψη της δημοσιότητας. Οι εκδότες βιβλίων, εφημερίδων και περιοδικών προτιμούν να εκδίδουν έργα με αίσιο τέλος, ενώ απορρίπτουν έργα με αρνητική έκβαση. Έτσι, μια έρευνα που δεν έχει επίδραση στον κόσμο έχει λιγότερες πιθανότητες να δημοσιευθεί σε σχέση με ένα εύρημα με θετικά αποτελέσματα. Μια άλλη διάσταση αυτής της προκατάληψης είναι η τάση των αναγνωστών να θεωρούν αυτόματα αλήθεια ό,τι δημοσιεύεται, ακόμη κι αν αποτελεί δημοσίευμα του κίτρινου τύπου.


Η προκατάληψη του τυφλού σημείου. Τελευταία, αλλά πολύ σημαντική, είναι η προκατάληψη που οι επιστήμονες αποκαλούν “προκατάληψη του τυφλού σημείου”. Οι περισσότεροι άνθρωποι αδυνατούν να συνειδητοποιήσουν πόσες γνωστικές προκαταλήψεις έχουν στην πραγματικότητα ή πόσο συχνά πέφτουν θύμα αυτών τους των προκαταλήψεων.


Οι διαφημιστές και οι πολιτικοί έχουν πλήρη επίγνωση αυτών των τυφλών σημείων και στοχεύουν επίτηδες στις δικές μας προκαταλήψεις για να πουλήσουν τα προϊόντα ή τις ιδέες τους. Ως ένα βαθμό, όλοι μας χειραγωγούμε τους άλλους προκειμένου να τους πείσουμε να ενστερνιστούν τα δικά μας πιστεύω.

Το κάνουν οι γονείς με τα παιδιά τους, οι δάσκαλοι με τους μαθητές τους, οι ερευνητές με τους συναδέλφους τους, οι εραστές μεταξύ τους. Δυστυχώς, συχνά το κάνουμε χωρίς να συνειδητοποιούμε τα ενδιαφέροντα και τις ανάγκες του άλλου.

Από το βιβλίο “Γιατί Πιστεύουμε” Άντριου Νιούμπεργκ και Μ.Ρ. Γουόλντμαν


Πηγή: edwhellas.comΈτσι ο εγκέφαλος διαστρεβλώνει την πραγματικότητα

Δεκάδες αστυνομικοί, ΜΑΤ και χωροφύλακες από Γαλλία σε νησιά

Γράφει ο Γεωργίου Μιχαήλ 

Με την αποστολή 50 ανδρών των ΜΑΤ που μόλις χθες, Σάββατο, έφτασαν στη Λέσβο, αποφάσισε η γαλλική κυβέρνηση να βοηθήσει την Ελλάδα στο προσφυγικό ενώ τις αμέσως επόμενες ώρες αναμένονται να καταφθάσουν πολλοί περισσότεροι.

Όπως χαρακτηριστικά είπε ο Γάλλος Υπ. Εσωτερικών, Bernard Cazeneuve, η συγκεκριμένη αστυνομική δύναμη έφτασε στο ελληνικό νησί για να συνδράμει στην ενδυνάμωση της φύλαξης των συνόρων της Ε.Ε.

Ο ίδιος πολιτικός αξιωματούχος προσέθεσε πως η χώρα του πρόκειται να στείλει ακόμα 22 αστυνομικούς αλλά και 50 χωροφύλακες στη Χίο την Κυριακή και τη Δευτέρα, ως κομμάτι των δυνάμεων της Frontex.

O Cazeneuve υπογράμμισε πως τις επόμενες ημέρες θα έρθουν στην Ελλάδα ακόμη 78 Γάλλοι αστυνομικοί.

Ενδιαφέρουσα, φυσικά. θα ήταν η τοποθέτηση του αρμόδιου υπουργού (Τόσκα τον λένε ή «τόσκασα»;), ο οποίος φαίνεται να συναινεί στην παράδοση της ασφάλειας των ελληνικών ακριτικών νησιών σε ξένες δυνάμεις…
Δεν θα ρωτήσουμε εάν υπάρχει φιλότιμο ή ντροπή.
Το μόνο που θα αναρωτηθούμε, είναι: «Μα μπορεί να παραδίδεται με τον πλέον εμφανή τρόπο και τόσο ξεδιάντροπα η κυριαρχία της χώρας;»
Η ερώτηση είναι, φυσικά, ρητορική, αφού η παράδοση της χώρας γίνεται από την κυβέρνηση Τσίπρα – Καμμένου συντεταγμένα, σταδιακά και χωρίς κανέναν ηθικό ή άλλο φραγμό…

Χάνεται ο έλεγχος…

Υπάρχει σοβαρός κίνδυνος να βγει συνολικά η κατάσταση στο νησί εκτός ελέγχου. Και μια τέτοια κατάσταση, εκτός από τα προβλήματα ασφαλείας για τον πληθυσμό της Χίου, θα μπορούσε να δημιουργήσει ακόμα και προσχήματα για στρατιωτικές κινήσεις με ανθρωπιστικό μανδύα από την πλευρά της Τουρκίας.

Το ξανατονίζουμε προς κάθε αρμόδιο: η κατάσταση στη Χίο πρέπει να τεθεί υπό έλεγχο ΑΜΕΣΑ. Αν κάποιοι αρμόδιοι αδυνατούν να τη θέσουν υπό έλεγχο, είναι ακατάλληλοι για τις θέσεις τους και πρέπει να απομακρυνθούν από αυτές. Αν πάλι οι αρμόδιοι είναι ικανοί να θέσουν την κατάσταση υπό έλεγχο, αλλά εμποδίζονται να το πράξουν για πολιτικούς λόγους (δηλ. από ιδεοληψίες «αλληλέγγυων» εντός ή εκτός κυβέρνησης), τότε αυτοί οι αρμόδιοι οφείλουν να παραιτηθούν, καταγγέλλοντας δημόσια όποιους παίζουν με την ασφάλεια της χώρας. 
Σε αντίθετη περίπτωση, η κρίση της Ιστορίας θα είναι αμείλικτη για όλους.
Ενδεχομένως και η κρίση της Δικαιοσύνης να είναι και πλέον του δέοντος αυστηρή με όσους παίζουν παιχνίδια εις βάρος της χώρας…

Εάν κάποιοι φοβούνται πως μία παραίτησή τους θα τους χαλάσει το βιογραφικό, τους βεβαιώνουμε ότι δεν πρόκειται ποτέ ξανά να θέσουν υποψηφιότητα για θέσεις ευθύνης σχετιζόμενες με τη διαχείριση της χώρας…

kostasxan Γεμίζουν τα ακριτικά νησιά με ξένους αστυνομικούς!

Πλέον ξένοι «τεχνοκράτες» θα αποφασίζουν για το μέλλον του Έλληνα εργαζόμενου.   – «Στήνεται» διεθνής επιτροπή εμπειρογνωμόνων που θα αναλάβει το έργο της αναμόρφωσης….[Διαβάστε περισσότερα]

Ελα Χριστέ & Παναγιά!! ΝΕΑ ΥΠΟΤΑΓΗ! Ο ΚΑΤΡΟΥΓΚΑΛΟΣ ΕΔΩΣΕ ΣΤΟΥΣ ΓΕΡΜΑΝΟΥΣ ΤΑ ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ! ΕΡΧΕΤΑΙ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ…ΠΗΔΗΜΑ!!!

Οι Ειδικές Δυνάμεις στην Δράμα κατάντησαν υπηρέτριες των ΛΑΘΡΟμεταναστών! ΝΤΡΟΠΗ ΡΕ!

https://i1.wp.com/nea.allnewz.gr/wp-content/uploads/2016/04/Agenda-2030.jpg?resize=400%2C233Ατζέντα 21

ναι εξαιρετικά σημαντικό να γίνει κατανοητό ότι οι πολιτικοί και τα κόμματα δεν αποφασίσουν, εκτελούν εντολές. Αποφασίζει η παγκόσμια οικονομική ελίτ και ο ΟΗΕ, όπως έχει ομολογήσει και μέγας Ζ. Μπρεζίνσκι, είναι το επίσημο όργανο Παγκόσμιας Διακυβέρνησης, προς το παρόν…

Οι αποφάσεις παίρνονται στα διάφορα Fora και Λέσχες, όπως το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ, Λέσχη Μπίλντερμεργκ και Τριημερής Επιτροπή κι από κει και πέρα στέλνονται για πολιτικές αποφάσεις και εφαρμογές στον ΟΗΕ και για οικονομικές στο ΔΝΤ, Παγκόσμια Τράπεζα, ΟΟΣΑ κλπ

Οι ελεγχόμενες ολόδικες τους ΜΚΟ είναι για να περνάνε τη γραμμή παράλληλα με τις κυβερνήσεις, να κάνουν “τοπικό” έργο και να καμώνονται ότι εκπροσωπούν τη φωνή του λαού.

Έτσι, για να μην χολοσκάτε τι μας έλαχε στην Ελλάδα με τους μετανάστες, για να μην σας παραμυθιάζουν ότι είναι θέμα αυτού ή του άλλου κόμματος, καλό είναι να ξέρετε ότι αυτό που συμβαίνει με τις μετακινήσεις πληθυσμών σε παγκόσμιο επίπεδο, είναι καθαρά απόφαση της ελίτ, για οικονομικούς λόγους και όχι μόνο.

Ομιλία της Lakshmi Puri, υπεύθυνη για θέματα γυναικών στον ΟΗΕ στηρίζει απόλυτα την παγκόσμια μεταναστευτική πολιτική που επιδιώκει να καθιερώσει ένα ενιαίο πολυπολιτισμικό μοντέλο σε κάθε έθνος, ακόμα και να αφαιρέσει τα εθνικά σύνορα συνολικά. Η πολυ-πολιτισμική κοινωνία είναι απαραίτητη για την 2030 Ατζέντα, που έχει μπει ως χρονικός στόχος υλοποίησης όλων αυτών που προτάσσει η Ατζέντα 21, δηλαδή η Ατζέντα του 21 αιώνα.
Πολιτικές χειραφέτησης των γυναικών και των κοριτσιών των μεταναστών στο πλαίσιο της Ατζέντας 2030 για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη, κατά την 60η σύνοδο της Επιτροπής για το Καθεστώς των Γυναικών, στις 24 Μαρτίου, 2016

Διαβάστε εδώ όλη την ομιλία

Excellencies,

Distinguished delegates, ladies and gentlemen,

On behalf of the Global Migration Group (GMG), I would like to welcome you all to this CSW side event on “Policies empowering migrant women and girls in the context of the 2030 Agenda.”

I would like to start by thanking the Permanent Missions of Bangladesh and Italy to the United Nations for co-organizing this event, and our distinguished panellists for their participation.

The 2030 Agenda for Sustainable Development offers a unique opportunity to address international migration in a comprehensive, human rights-based and gender-sensitive way. Pledging to leave no one behind, the Agenda offers the unique potential to ensure that the rights of even the most vulnerable migrants are protected and fulfilled.

Marking the first year of implementation of the 2030 Agenda, UN Women is delighted to chair the Global Migration Group in 2016. The Global Migration Group is an inter-agency group that brings together 18 entities to encourage the adoption of more coherent, comprehensive and better coordinated approaches to the issue of international migration. UN Women is undertaking the important role of chairing the Global Migration Group in 2016 in line with three objectives:

First, ensuring that both men and women migrants are impacted positively by the work of the GMG and elevating the focus on women in the migration debate.

Second, strengthening the role of GMG members and their partners, in particular Global Forum on Migration and Development (GFMD), in implementing and monitoring the migration-related targets and indicators of the 2030 Agenda for Sustainable Development.

Third, strengthening the GMG’s effectiveness and impact, through increased coordination and cooperation.

As GMG Chair in 2016, UN Women will highlight the importance of mainstreaming a gender-sensitive and human rights-based approach to the implementation and monitoring of the migration-related targets and indicators of the 2030 Agenda. Orderly, safe, regular and responsible migration can be an empowering process for women to establish a better life at their destination as well as in their community of origin, upon voluntary return with enhanced skills and financial means.

I would like to share a few reflections on the importance of advancing the rights of migrant women and girls in the context of the 2030 Agenda for Sustainable Development.

Migrant women are central to realizing Sustainable Development Goal (SDG) 5 on achieving gender equality and empowering all women and girls. With women constituting approximately half of the 244 million people who live outside their countries of birth, it is imperative that SDG 5 is applied to migrant women, ending all forms of discrimination and inequality in law and practice – including migration policies.

Currently, many women and girls face discrimination, violence and exploitation at various stages of the migration cycle. In this context, target 10.7, which facilitates orderly, safe, regular and responsible migration and mobility of people – including through the implementation of planned and well-managed migration policies is of particular relevance to reduce the multiple vulnerabilities of women migrants in an irregular situation and those working in the informal economy face.

For migrants using irregular channels, forced labour is a particular risk. Migrant women, however, are more susceptible to being trafficked for sexual exploitation, constituting 98 per cent of all such victims. Here, target 8.7 is of critical importance to take immediate and effective measures to eradicate forced labour, end modern slavery and human trafficking, prohibit the worst forms of child labour, including the recruitment and use of child soldiers, and end child labour in all its forms by 2025.

Further, many migrant women face gendered vulnerabilities that are specific to their sector of labour market insertion, which is often guided directly by migration admission policies. In the highly feminized care sector, for example, large numbers of women migrants frequently have their passports or identity documents confiscated and are often isolated in private homes, working excessive hours without or with very low pay. These restrictive employment contracts do not permit them to change employers in case of labour exploitation. They lack collective bargaining rights, access to legal or social protection, such as employment insurance or parental benefits, and inadequate access to health care including reproductive and sexual health care, as well as lack recognition of skills and qualifications. In this context, target 8.8 protects labour rights and promotes safe and secure working environments for all workers, including migrant workers, in particular women migrants, and those in precarious employment is particularly important.

Further, in line with target 17.18, capacity-building support in data disaggregation by sex, age and migratory status is vital in order to systematically monitor progress of vulnerable groups – including migrant women and girls – to protect their human rights and guarantee access to health, education, and employment for all.

Finally, reducing transaction costs of remittances, as agreed in target 10.c of the 2030 Agenda will be crucial for migration to facilitate the economic empowerment of all migrants.

Ladies and gentlemen, it is our collective responsibility to deliver on the pledge enshrined in the 2030 Agenda to “leave no one behind.” This requires the design and implementation of policies that empower migrant women and girls to realize their fundamental freedoms and human rights, thus contributing to sustainable development.

Last but not least, we must also focus on following up on the migration-related provisions of the Addis Ababa Action Agenda on Financing for Development. Both the 2030 Agenda and Financing for Development outcomes have prioritized gender equality and women’s empowerment as a key objective, enabler and beneficiary of sustainable development and financing for development efforts.

Thank you.


Συνοψίζοντας:

Η Αειφόρος Ανάπτυξη (αυτό που ακούτε συνέχεια να αναφέρεται ως “Βιώσιμη Ανάπτυξη”) προσφέρει μια μοναδική ευκαιρία για την αντιμετώπιση της διεθνούς μετανάστευσης: «Να προωθηθούν τα δικαιώματα των γυναικών και των κοριτσιών των μεταναστών στο πλαίσιο της Ατζέντας 2030 για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη, να εξασφαλιστεί η διαμονή τους στις νέες χώρες και η εκμάθηση τους σε νέες δεξιότητες. »

Κι ενώ παρουσιάζονται να νοιάζονται για την ισότητα των δικαιωμάτων των γυναικών, είναι ολοφάνερο ότι δεν κινδυνεύει η Δύση μόνο από το ανακάτεμα των λαών, όπως φοβούνται κάποιοι, αλλά ίσως ακόμα μεγαλύτερο κίνδυνο να έχουν οι ίδιες οι μετανάστριες, οι οποίες στο όνομα της “εκπαίδευσης” και της “ισότητας” θα κληθούν να ασπαστούν τον δυτικό τρόπο ζωής.

Και για να γίνω πιο κατανοητή, εννοώ αυτό:


Μαθήματα SEX για ή και με μετανάστες

Κι όπως τονίζει στο τέλος η ομιλήτρια, είναι βασικό μέλημα τους να μην μείνει καμία πίσω – “leave no one behind” – με όποια μετάφραση σηκώνει αυτή η φράση!

Το έχω ξαναγράψει, η Ατζέντα 21 που συντάχθηκε από τον Οργανισμό Ηνωμένων Εγκληματιών και υπογράφηκε από τις περισσότερες κυβερνήσεις το 1992, ΉΔΗ προέβλεπε από τότε, ότι οι μετανάστες ΠΡΈΠΕΙ να γίνουν δεκτοί από τις χώρες προορισμού τους και να ΕΝΣΩΜΑΤΩΘΟΎΝ ομαλά στις υπάρχουσες κοινωνίες.

Αυτά τα ολίγα, για να μην τσακώνεστε οι οπαδοί της ΝΔ με του ΣΎΡΙΖΑ ή του ΚΚΕ με της Χ.Α. Το κάθε κόμμα λέει τα δικά του, πλην όμως όλα μαζί σιωπούν μπροστά στην Αλήθεια: Οι μεταναστευτικές ροές αποφασίστηκαν και οργανώθηκαν από την ίδια την Ατζέντα 21, το προσχέδιο της Παγκόσμιας Ελίτ για την απόλυτη διάλυση και σκλαβιά όλων των λαών. Βάλ’ τους όλους σε ένα καζάνι και βράσ’ τους! Και τα βαμπίρ θα πιούν το ζουμί τους μετά!

nea.allnewz.gr ΟΗΕ: «Η Ατζέντα 2030 είναι ζωτικής σημασίας για την οικονομική χειραφέτηση όλων των μεταναστών»

https://i2.wp.com/2.bp.blogspot.com/-oqM-9jRiEbU/VwLLYOC8nnI/AAAAAAABmXw/SgkzmlEyVisPDkyU8xBX1r5XGlT8SGLNQ/s400/75b9505a-58fe-4b54-a635-18116c65ab9e.jpg?w=1060&ssl=1 Του Αθανάσιου Καρανάσιου

Ξύπνα Λαέ σε εμπαίζουν … εξοφλούν γραμμάτια τα κοινοβουλευτικά κόμματα και τα νούμερα δεν βγαίνουν!

Βλέποντας την οικονομική, την κοινωνική κατάντια και την ισλαμοποίηση της χώρας . θα πρέπει να είναι κανείς καραμπινάτος βλαξ για να πιστεύει, ότι το 85% σχεδόν των ψηφισάντων στις εκλογές της 20ης Σεπτεμβρίου 2015 ψήφισαν να δολοφονηθούν εν ψυχρώ με το 3ο Υπερμνημόνιο και να ισλαμοποιηθεί η Ελλάδα ….

Προσωπικά, ουδέποτε έδωσα αξιοπιστία στα εκλογικά αποτελέσματα. Δεν μεπείθει η αποκλειστική κατ ανάθεση εξαγωγή των εκλογικών αποτελεσμάτων από τη μία (την ίδια και μοναδική) εταιρεία εδώ και 35 χρόνια, που τυγχάνει να εδρεύει σήμερα στην Ν. Υόρκη και να διοικείται από ξένους μεγαλομετόχους … Προκαλείται η νοημοσύνη κάθε εχέφρονος ανθρώπου!

Μέσα στην οργή μου, για αυτά που συμβαίνουν στην πατρίδα μου, θυμήθηκα σήμερα τα λόγια γνωστού και άριστα πληροφορημένου ραδιοτηλεσχολιαστή το πρωϊνό της 21ης Σεπτεμβρίου 2015, όταν ακούσαμε στα ερτζιανά: «Οι Αμερικάνοι έβαλαν πλάτη». Είπε επίσης τότε, ότι υπήρξε μια σφυγμομέτρηση, που διενήργησε μια πρεσβεία (ξέρετε ποια!), η οποία «έπεσε μέσα» στο σύνολο των ποσοστών των τελικών αποτελεσμάτων. Συμπλήρωσε επίσης ο ΑΡΙΣΤΑ πληροφορημένος ραδιοτηλερμηνευτής, που επικοινωνεί (όπως δηλώνει) με τα «πνεύματα του δάσους», ότι η πετυχημένη αυτή σφυγμομέτρηση την παρέδωσε η πρεσβεία σε σύζυγο (ευμεγέθους) αρχηγού μικρού κόμματος, που συμπτωματικά ξαναμπήκε οριακά στη Βουλή, ώστε να στηρίξει ΞΑΝΑ τον Αλέξη, που κέρδισε με απίστευτη άνεση 145 έδρες στη νέα Βουλή, από ένα Λαό που την 5η Ιουλίου 2015 ψήφισε κατά των μνημονίων!

Αποφεύγω να μιλήσω και για τα (αφύσικα) ποσοστά των άλλων μικρών κομμάτων (τα ευκόλως εννοούμενα παραλείπονται). Είναι τυχαίο λοιπόν, γιατί καίγονται τώρα όλοι τους για την εξόφληση των γραμματίων, με τη διόγκωση και επέκταση των μνημονίων και το ξεπούλημα και την ισλαμοποίση της χώρας; Είναι τυχαίο, γιατί όλοι τους άμεσα ή έμμεσα συνεργούν στα όσα απίθανα και αποκρουστικά συμβαίνουν στην Ελλάδα μας; Είναι τυχαίο, γιατί όλα γίνονται κατ εφαρμογή των διαβολικών σχεδίων της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ και των λοιπών συνδαιτυμόνων/νεοαποικιοκρατών;

Γι αυτό σου λέω Ελληνικέ Λαέ: «Σε εμπαίζουν … αφυπνίσου! Η δύναμη είναι η δική σου!»

freepen.gr Τις κυβερνήσεις δεν τις βγάζουν αυτοί που ψηφίζουν