19 February, 2019
Home / Διαφορα (Page 2129)

Υπάρχει η θεωρία πως κάθε φορά που κοιμόμαστε βλέπουμε όνειρα, απλώς δεν
τα θυμόμαστε πάντα. Τι είναι όμως τα όνειρα; Είναι μηνύματα που μας έρχονται, για να μας προειδοποιήσουν για το μέλλον ή απλώς μία πλάνη ή ένας λογισμός;

Στη ζωή μας βλέπουμε χιλιάδες όνειρα. Μερικοί επιρρεπείς σε προ­λήψεις και δεισιδαιμονίες, δίνουν σ’ αυτά μεγάλη σημασία και αναστατώ­νουν τη ζωή τους. Όταν ξυπνήσουν αγωνιούν, τα ανακοινώνουν, τρέχουν σε μάντισσες, συμβουλεύονται ονειροκρίτες, δίνουν διάφορες ερμηνείες.

Ποια είναι η προέλευση των ονείρων; Η ψυχολογία προσπάθησε να δώσει μίαν επιστημονική απάντηση.

Εντελώς επιγραμματικά μπορούμε να πούμε πως τα όνειρα προέρχονται από φυσικές αιτίες, από εξωτερι­κούς ερεθισμούς, καθώς και από τις εικόνες, εντυπώσεις, εμπειρίες, πα­ραστάσεις, μη ικανοποιηθείσες επι­θυμίες του παρελθόντος, που απω­θήθηκαν στο υποσυνείδητο.

Υπάρχουν και τα όνειρα που έχουν μεταφυσική προέλευση και προέρχο­νται είτε από το Θεό, είτε από τον διάβολο. Όμως ευθύς εξ’ αρχής θα πρέπει να τονίσουμε ότι αυτά τα όνειρα είναι εξαιρετικά σπάνια. Σε διάστημα 4.000 χρόνων τα όνειρα που μας αναφέρει η Αγ. Γραφή είναι ελάχιστα.

Ο Θεός σε εντελώς εξαιρετικές πε­ριπτώσεις και σε πρόσωπα άγια και πολύ ευσεβή, μπορεί να αποκαλύψει το θέλημα Του μέσω κά­ποιου ονείρου. Παράδειγμα, το όνειρο του δίκαιου Ιωσήφ για τη φυγή της Θεοτόκου και του Ιησού στην Αίγυπτο.

Τα όνειρα μπορούν να προκλη­θούν και από τον διάβολο, ο οποί­ος εκμεταλλεύεται τα πάθη μας και προσπαθεί να μας ξεγελάσει κυρίως με κάποιο τάχα, «καλό-θεϊκό» όνειρο, για να μας παγιδέ­ψει. Να μας παγιδέψει στον εγωι­σμό και να μας σέρνει συνέχεια με τα όνειρα στους δικούς του δρόμους. Δηλαδή, να αμελούμε τον πνευματικό μας αγώνα και να ψάχνουμε σε «ονειροκρίτες» την εξήγηση των ονείρων μας.

Μόνο με την αρετή της διακρίσεως των αγίων και με το φωτισμό του έμπειρου πνευματικού στην Εξομολόγηση μπορεί να ξεχωρισθεί, αν κάποιο όνειρο προέρχε­ται από το Θεό, ή είναι δαιμονική πλάνη, ή είναι από τους λογι­σμούς και τις επιθυμίες μας.

Η Εκκλησία μας συμβουλεύει να απορρίπτουμε εντελώς τα όνειρα, διότι υπάρχει ο δικαιολογημένος φόβος, τον οποίο και οι άγιοι εί­χαν, μήπως πέσουμε σε δαιμονική παγίδα. Τούτον τον φόβο τον δέ­χεται απόλυτα ο Θεός, κι αν θέλει κάτι να μας υποδείξει, γνωρίζει πολλούς άλλους τρόπους, για να μας καθοδηγήσει.

Οι δαίμονες δεν γνωρίζουν το μέλλον. Μπορούν όμως λογικά να υποθέσουν κάτι που είναι πιθανό να συμβεί. Μπορούν ακόμη ως πνεύματα πονηρά να μάθουν κάτι νωρίτερα από μας. Σπεύδουν, λοιπόν, μέσω των ονείρων να εκ­μεταλλευτούν την ανθρώπινη αφέλεια και να υποδουλώσουν τους πνευματικά ανώριμους και επιπόλαιους.

Συμπέρασμα: Η πίστη στα όνειρα, όχι μόνο δεν ωφελεί καθόλου, αλ­λά είναι πιθανότατη δαιμονική παγίδα και κρύβει άρα τεράστι­ους πνευματικούς κινδύνους.

Πηγή

Όνειρα: Τι είναι και γιατί τα βλέπουμε;

Ο κίνδυνος για την εμφάνιση άνοιας και Αλτσχάιμερ αυξάνεται με τη γήρανση.

Αν λοιπόν τρομάζετε στη σκέψη ότι μεγαλώνοντας θα πάθετε κάτι από τα δύο, νέα έρευνα από το Πανεπιστήμιο Κονκόρντια στις ΗΠΑ, σας προτρέπει να κάνετε μια μικρή αλλαγή στην καθημερινότητα που θα κρατήσει το μυαλό σας νέο και υγιές.

Για τη μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο ιατρικό περιοδικό Neurobiology of Aging, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν μη παρεμβατικές μαγνητικές τομογραφίες για να εξετάσουν τους εγκεφάλους 331 συμμετεχόντων ηλικίας από 19 έως 79 ετών.

Για να μετρηθεί η υγεία του εγκεφάλου, μέτρησαν τον όγκο της φαιάς ουσίας, ενός εμφανούς δείκτη νευρολογικής υγείας κατά τη διαδικασία της γήρανσης. Στη συνέχεια σύγκριναν τον όγκο του εγκεφάλου με τον αριθμό των σκαλιών που ανέβαινε καθημερινά ο κάθε συμμετέχων και πόσα χρόνια διήρκεσε η εκπαίδευσή του.

Βρήκαν πως για κάθε όροφο που ανέβαινε κάποιος καθημερινά, ο εγκέφαλος είχε περισσότερη φαιά ουσία – η διαφορά ηλικιακά αντιστοιχούσε σε 0,58 χρόνια.

Βρήκαν επίσης πως για κάθε χρόνο εκπαίδευσης, ο εγκέφαλος φαινόταν κατά 0,95 χρόνια νεότερος.

«Σε σύγκριση με πολλές άλλες μορφές φυσικής δραστηριότητας, η χρήση της σκάλας αντί για το ασανσέρ είναι μια εφικτή δραστηριότητα, ακόμη και για τους μεγαλύτερης ηλικίας ανθρώπους» δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητής της μελέτης, Jason Steffener.

Προσπαθήστε λοιπόν να χρησιμοποιείτε τις σκάλες σε κάθε ευκαιρία.

Πηγή

Άνοια & Αλτσχάιμερ: Κρατήστε το μυαλό σας νέο υιοθετώντας την πιο απλή συνήθεια

Οι παγκόσμιοι πρωταθλητές του 2015 Kalani Vierra και Krystl Apeles μας δίνουν μια γεύση από τις εκπληκτικές ικανότητες τους!


Πηγή

Το Tandem Surfing φαίνεται εξαιρετικά δύσκολο αλλά και απίστευτα εντυπωσιακό (Βίντεο)

Τα πράγματα με το μεταναστευτικό στην Ελλάδα όλο και διογκώνεται, καθώς στην περιοχή της Ειδομένης και του Πειραιά τα προβλήματα είναι μεγάλα. Στο βίντεο… [Διαβάστε περισσότερα]

Πάρε κι αυτό να τρελαθείς ΕΝΤΕΛΩΣ!! Απίστευτο!!! Οι λαθροπρόσφυγες κοιτάζουν τις ταυτότητες απο τους ΕΛΛΗΝΕΣ !! οδηγούς της Ειδομένης. [ΒΙΝΤΕΟ]

https://2.bp.blogspot.com/-ukC74xdlqS4/UlT3ALol1XI/AAAAAAAAIsg/X6sCKidpWRI/s640/Nazi-Boot-Rothschilds.pngΣτις 31 Μαρτίου 1933, η Αμερικανική Εβραϊκή Επιτροπή, που ελεγχόταν από τον Warburg και την μασονική στοά B’nai B’rith, που σε μεγάλο βαθμό επηρεαζόταν από το περιβάλλον του Εβραίου επιχειρηματία και εκδότη της εφημερίδας The New York Times, Arthur Ochs Sulzberger, δημοσίευσαν στην The New York Times μια επίσημη κοινή δήλωση των δύο οργανισμών, η οποία συνέστηνε «να μην ενθαρρύνεται κανένα μποϊκοτάζ κατά της Γερμανίας » , και έδινε επίσης συμβουλές για να «μην υποστηρίζουν παρόμοιες κινητοποιήσεις και να μην προβαίνουν σε άλλες παρόμοιες μορφές προπαγάνδας».

Η Αμερικανική Εβραϊκή Επιτροπή και η B’nai B’rith συνέχισαν αυτήν την σκληρή γραμμή καταστολής ενάντια σε όλες τις επιθέσεις κατά του Χίτλερ σε όλη τη δεκαετία του ’30, εθελοτυφλώντας για τον αγώνα που ξεκίνησε από πολλούς Εβραίους και Αντιφασίστες .

Οι Σιωνιστές τραπεζίτες Ρότσιλντ και Warburg παρεμπόδιζαν, όχι μόνο την εμφάνιση οποιασδήποτε πληροφορίας σχετικά με το πώς ο Χίτλερ, χρησιμοποιώντας στο στρατό του Φασίστες Κακοποιούς, τρομοκρατούσε τους Γερμανούς, που ήθελαν να εμποδίσουν την εκλογή του το 1933, αλλά ήταν και οι Κύριοι Χρηματοδότες και υποστηρικτές της ανόδου του Χίτλερ στην εξουσία .


Το περιοδικό Time Magazine στο τεύχος του την 2α Ιανουαρίου 1939 ανακήρυξε τον Αδόλφο Χίτλερ «Άνθρωπο της Χρονιάς» για το έτος 1938.

Η Τράπεζα της Αγγλίας, η οποία ελέγχεται μέχρι και σήμερα από τους Rothschilds, αντάμειψε τον Χίτλερ για τη εισβολή στην Πράγα, παρέχοντάς του τα τσέχικα αποθέματα χρυσού που είχαν αποθηκευτεί στο Λονδίνο .

Στις 28 Αυγούστου 1937 ένας από του τελευταίους Καγκελάριους της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης, ο Heinrich Bruening , απέστειλε την ακόλουθη επιστολή προς τον Winston Churchill :

«Δεν μου αρέσει και δεν θέλω, για προφανείς λόγους , να αποκαλυφθεί η πληροφορία ότι τον Οκτώβριο του 1928 οι Μεγαλύτεροι και πιο Τακτικοί Χρηματοδότες για το Ναζιστικό Κόμμα ήταν τα Κύρια Στελέχη των Δύο Μεγαλύτερων Τραπεζών του Βερολίνου, και οι δύο Εβραίοι, ένας από τους οποίους είναι ο γνωστός Σιωνιστής Ηγέτης της Εβραϊκής Θρησκείας στη Γερμανία».

Τα έγγραφα του Bruening αποθηκεύονται τώρα στο Syracuse University(ΗΠΑ , New York ), συμπεριλαμβανομένου και αυτού, με τον Τσώρτσιλ , το οποίο αντιγράφηκε διά χειρός από τον Βρετανό συγγραφέα DavidIrving, ο οποίος εργάστηκε για την βιογραφία του Βρετανού πολιτικού,Winston Churchill .

Στην επιστολή του προς τον Daniel Longwell στις 7 Φεβρουαρίου 1948 οBruening έγραψε ότι τα τάγματα SA και τα SS, πριν από το 1933, ήταν κυρίως εξοπλισμένα με περίστροφα και πολυβόλα που κατασκευάζονται στις ΗΠΑ . Και αυτή η επιστολή έχει τώρα αποθηκευτεί, στη βιβλιοθήκη του Πανεπιστήμιου της Κολούμπια .

Από τα Πρακτικά Δικών της Νυρεμβέργης, τόμος 1, κεφάλαιο VIII, προκύπτει ότι μία σειρά από τραπεζίτες, βιομηχάνους, εφοπλιστές, πράκτορες μυστικών υπηρεσιών και πολυεθνικές χρηματοδότησαν-προώθησαν-συνεργάστηκαν με τον Αδόλφο Χίτλερ!

Τραπεζίτες:

1. H Union Banking Corp. – UBC της γνωστής οικογένειας των Thyssen και Harriman ξέπλενε χρήματα των Ναζί. Για την δημιουργία της συμμετείχαν η Τράπεζα του Αugust Thyssen με αρχηγείο στο Βερολίνο, και η Τράπεζα Βορ Χάντελ (Ολλανδία) που ανήκε στην Harriman & Co. Η Harriman & Co δημιουργήθηκε από τον αυτοκράτορα των σιδηροδρόμων William Averell Harriman και τον Prescott Bush ορίζοντας ως πρόεδρο τον τραπεζίτη Max Warburg.

Οι Χάριμαν –Τίσεν, με την UBC, ήταν από τους μεγαλύτερους χρηματοδότες του ναζιστικού καθεστώτος. Πρόεδρος της UBC ήταν ο Πρέσκοτ Μπους. O τέως πρόεδρος των ΗΠΑ, όπως και ο πατέρας του (πρώην διευθυντής της CIA, αντιπρόεδρος, και πρόεδρος) έφτασαν στα υψηλότερα πολιτικά αξιώματα των ΗΠΑ χάρη στην συμβολή του πρόγονού τους Πρέσκοτ Μπους. Μαζί του συνεργάστηκε και η οικογένεια Ντάλες όπου του παρείχαν νομική υποστήριξη αλλά και διαπλοκή.

Διαπλοκή μέσω της Wall Street με την συμμετοχή της οικογένειας Βάρμπουργκ και του μεγιστάνα πρόεδρου της Γερμανικής Κοινοπραξίας Χάλυβα, Κλαρενς Ντίλον. Διαπλοκή μέσω των μυστικών υπηρεσιών αφού ήταν οι ιδρυτές της CIA. Η Οικογένεια Thyssen επισήμως εντάχθηκε στο Ναζιστικό Κόμμα το 1931, ενώ επί ιδρύσεως του κόμματος «δώρισε» 25.000 USD. Η UBC έγινε το μυστικό κανάλι που προστάτευε το Ναζιστικό κεφάλαιο που διέφευγε από την Γερμανία προς τις ΗΠΑ διαμέσου της Ολλανδίας.

2. Η αμερικανική τράπεζα Kuhn, Loeb&Co., επικεφαλής της οποίας, ήταν ο αδελφός του Max Warburg, Felix Warburg

3. FED – Μέσα από το Διοικητικό Συμβούλιο της Ομοσπονδιακής Αποθεματικής Τράπεζας των ΗΠΑ πάνω από 30 εκατ USD κατευθύνθηκαν προς το «Ταμείο του Χίτλερ». Ο Paul Warburg θεωρείται ο εμπνευστής της (ιδιωτικής) Ομοσπονδιακής Αποθεματικής Τράπεζας των ΗΠΑ!!!

4. H γνωστή προσφάτως και σκανδαλωδώς πτωχευμένη τράπεζα των αδελφών Lehman είχε κάνει τεράστιες επενδύσεις μέσω δανείων στην Ναζιστική Γερμανία.

5. Η ελβετική «Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών / BIS» που χρηματοδότησε τον Χίτλερ. Διευθυντής ο Τόμας Μακίτρικ. Μέσω αυτής της τράπεζας ο χρυσός της Τσεχοσλαβακίας, του Βελγίου και της Ολλανδίά κατέληξε στην Reichsbank. Επίσης «ξέπλενε» τον χρυσό και τα κοσμήματα κλπ των εβραίων από τα στρατόπεδα συγκέντρωσης




6. Η Deutsche Bank της Μέρκελ και του Σόιμπλε που χρηματοδότησε τη δημιουργία και λειτουργία των ναζιστικών φούρνων του Άουσβιτς αλλά και τον προσηλυτισμό των νέων στο ναζισμό.

7. Η τράπεζα Chase Manhattan την οποία εκπροσωπούσε ο John McCloy (ταυτόχρονα ήταν και νομικός εκπρόσωπος εταιρειών συμφερόντων Ροκφέλερ). Ο McCloy ως Ύπατος Αρμοστής των ΗΠΑ στη Γερμανία μετά τον πόλεμο, φρόντισε να παραγραφούν τα αδικήματα των στελεχών των εταιρειών δυτικών συμφερόντων και δεν τιμωρήθηκε ούτε ο ίδιος, όπως ήταν φυσικό, για τις σχέσεις του με τον ναζισμό. O McCloy ήταν από το 1947 ο πρόεδρος και της Παγκόσμιας Τράπεζας.


Βιομήχανοι:

1. Η «Κρουπ» των διαλυμένων ναυπηγείων του Σκαραμαγκά και των 670 θυγατρικών ανά τον κόσμο είναι η ίδια «Κρουπ» που τροφοδοτούσε όλη την πολεμική μηχανή του Χίτλερ και που ο πρόεδρος των Γερμανών βιομηχάνων, ο κύριος Κρουπ έλεγε το 1934: «Ο Εθνικοσοσιαλισμός απελευθέρωσε τον Γερμανό εργάτη από τη μέγγενη ενός δόγματος (σ.σ. του κομμουνιστικού δόγματος) που ήταν βασικά εχθρικό τόσο για τον εργοδότη όσο και για τον εργαζόμενο. Ο Αδόλφος Χίτλερ επέστρεψε τον εργάτη στο έθνος του. Τον μετέτρεψε σε πειθαρχημένο στρατιώτη της εργασίας και συνεπώς σύντροφό μας (σ.σ. σύντροφο των βιομηχάνων)».

Ο ίδιος κύριος, ο κύριος Κρουπ, ένα χρόνο νωρίτερα, στη μυστική σύσκεψη της 20ής Φλεβάρη 1933, ήταν ένας εκ των παρευρισκομένων βιομηχάνων, τραπεζιτών κτλ. που έδωσαν στους παριστάμενους Χίτλερ και Γκέρινγκ την τελική τους έγκριση για την κατάληψη της εξουσίας από τους Ναζί. Ο «κύριος» Κρουπ το 1940 παρέλαβε από τα χέρια του Χίτλερ το χρυσό παράσημο του ναζιστικού κράτους. Η σημερινή Κρουπ είναι αυτή στην οποία οι κυβερνήσεις της Ελλάδας έχουν ξεπουλήσει τα ναυπηγεία της χώρας. Μόνο από ένα εργοστάσιο της «Κρουπ», της σημερινής «Κρουπ» με τις 670 θυγατρικές σε όλο τον κόσμο, από το εργοστάσιο που ξέχασαν να βομβαρδίσουν οι Αμερικάνοι στο Έσσεν, οι ναζί χρηματοδοτήθηκαν μέχρι το 1945 με το ασύλληπτο για την εποχή ποσό των 4.738.446 μάρκων.

2. Η εταιρεία I.G. Farben (Interessen – Gemeinschaft Farbenindustrie Aktiengesellschaft / σήμερα κυκλοφορεί με τo όνομα «Bayer» ), το τεραστίων διαστάσεων βιομηχανικό συγκρότημα της οποίας κατασκευάστηκε από κρατούμενους του Άουσβιτς. Περισσότεροι από 25.000 άνθρωποι πέθαναν στη διάρκεια της κατασκευής του. Στη Φάρμπεν δούλευαν 85.000 κρατούμενοι των στρατοπέδων συγκέντρωσης. Η Φάρμπεν κατασκεύασε το Κυκλώνιο Β.

Ήταν το αέριο που χρησιμοποιήθηκε για την εξόντωση χιλιάδων ανθρώπων στα κρεματόρια. Δείτε την κοινοπραξία του βασικού πυλώνα χρηματοδότησης του Χίτλερ: AGFA (Aktien-Gesellschaft für Anilin-Fabrikation), με έδρα το Βερολίνο, Cassella (Leopold Cassella & Co.) με έδρα τη Φρανκφούρτη, BASF (Badische Anilin und Soda Fabrik), με έδρα το Λούντβιχσχάφεν, Bayer, με έδρα το Λεβερκούζεν (η γνωστή φαρμακοβιομηχανία), Farbwerke Hoechst (σήμερα γνωστή ως Sanofi-Aventis, μετά την κατάργηση του εμπορικού ονόματος Hoechst ), με έδρα τη Φρανκφούρτη-Χέξτ (Frankfurt-Höchst), Chemische Werke Hüls, με έδρα το Μαρλ (Marl) (Προσχώρησε το 1938, μετά την ίδρυσή της), Chemische Fabrik Kalle, με έδρα το Βισμπάντεν-Μπίμπριχ (Wiesbaden-Biebrich).

3. Οι εταιρείες Kuhlmann (Γαλλία), Imperial Chemical Industries(γνωστότερης σαν ICI) της Βρετανίας, Standard Oil (NJ), DuPont και Dow Chemical των ΗΠΑ συνεργάζονται ΑΜΕΣΑ με την Φάρμπεν! Το 1928, ο Herry Ford (General Motors) και η American Standart Oil Company (Rockfellers) συγχωνεύτηκαν με την IG FARBEN.Στις αρχές της δεκαετίας του 1930, υπήρχαν πάνω από 100 αμερικανικές εταιρείες, οι οποίες είχαν θυγατρικές και συνεργάζονταν με τη ναζιστική Γερμανία.

4. Η General Motors στα εργοστάσια της οποίας κατασκευάστηκαν χιλιάδες θωρακισμένα αυτοκίνητα, φορτηγά και τανκς για τον γερμανικό στρατό. «Ό,τι συμφέρει την General Motors συμφέρει την Αμερική», έλεγε ο Αϊζενχάουερ. Το αμερικανικό κράτος αποζημίωσε με 33 εκατ. δολάρια την General Motors για τις ζημιές που υπέστησαν τα εργοστάσια της σε Γερμανία και Αυστρία στον πόλεμο.

5. Το 1/3 των φορτηγών της Βέρμαχτ το κατασκεύασε η αμερικανική πολυεθνική «Ford». Οι μισοί «εργαζόμενοι» της εταιρείας ήταν σκλάβοι από στρατόπεδα συγκέντρωσης. Ο πρόεδρος της «Ford», ο «κύριος» Ford, το 1938 γιόρτασε τα 75α γενέθλιά του παραλαμβάνοντας από τους Γερμανούς πρόξενους στο Ντιτρόιτ το μετάλλιο του Μεγάλου Σταυρού της Γερμανικής Τάξης του Αετού.

Ο H. Ford εν έτη 1938 γιορτάζει τα 75α γενέθλιά του λαμβάνοντας το παράσημο του ναζιστικού μεγαλόσταυρου, η ύψιστη διάκριση του ναζιστικού Γ’Ράιχ προς μη Γερμανό πολίτη.

6. Οι 25 από τους μεγαλύτερους βιομηχάνους της Γερμανίας το 1933 τροφοδότησαν το αποκαλούμενο και «Ταμείο του Χίτλερ» με το αστρονομικό για την εποχή ποσό των 3 εκατ. μάρκων. Ήταν στις εκλογές του ’33 που οι Ναζί πήραν το 44% των ψήφων. Στα εργοστάσια αυτών καταδικάστηκαν σε υποχρεωτική εργασία οι κρατούμενοι από το Μαουτχάουζεν.

7. Η Standard Oil (η σημερινή Exxon-Mobil), συμφερόντων Ροκφέλερ, στη διάρκεια του πολέμου, προμήθευε με καύσιμα και τον Άξονα… Τα Γερμανικά αεροπλάνα δεν μπορούσαν να πετάξουν αν δεν τους προμήθευε ο Rockefeler μέσω της Standard Oil ένα ειδικό πρόσθετο στο καύσιμο… Ο μεγάλος βομβαρδισμός του Λονδίνου δεν θα είχε επιτευχθεί αν η Standard Oil δεν πουλούσε με άδεια της αμερικανικής κυβέρνησης αυτό το πρόσθετο έναντι 20 εκατ. USD.

8. Η ΙΒΜ, ο πρόεδρος της οποίας, Τ. Γουώτσον, τιμήθηκε προσωπικά από τον Αδόλφο Χίτλερ, για τις «υπηρεσίες» του στο Γ’ Ράιχ με το μετάλλιο του Μεγάλου Σταυρού της Γερμανικής Τάξης του Αετού το 1937.

Ο πρόεδρος της IBM T. Watson με τον Χίτλερ, λίγο πριν από την παρασημοφόρησή του από τους ναζί, το 1937.

9. Η Siemens του Χριστοφοράκου είναι η ίδια «Siemens» που με πρόταση και χρηματοδότηση του επικεφαλής της στην Αθήνα συγκροτήθηκαν επί του γερμανοντυμένου «πρωθυπουργού» Ράλλη τα Τάγματα Ασφαλείας το 1943.

Ναζιστικό εκλογικό‐περίπτερο σε φορτηγό προσφορά της SIEMENS…
«Προεδρικές Εκλογές Γερμανία Βερολίνο 1932»  Φώτο, αρχείου από Presidential elections, 
Nazi public address van at Berlin – Pankow, April 1932.

10. Η ΙΤΤ (η σημερινή ΑΤ&Τ) του Σωσθένη Μπεν σε συνεργασία με τους Βάλτερ Σέλενμπεργκ της Gestapo, και του Κουρτ φον Σρέντερ της Τράπεζάς Διεθνών Διακανονισμών εφοδίαζε την Wehrmacht με τηλεπικοινωνιακό υλικό, ηλεκτρονικά συστήματα και εξαρτήματα συσκευών, ραντάρ και παρέδιδε 50000 πυροσωλήνες πυροβολικού τον μήνα.

Επίσης ο Μπεν απέκτησε το 1938 το 28% της γερμανικής εταιρίας κατασκευής αεροσκαφών Focker-Wulf. Το 1946 η κυβέρνηση Τρούμαν τον παρασημοφόρησε για τις εξαίρετες υπηρεσίες του προς την πατρίδα..!! Η Σουηδική εταιρία ρουλεμάν SKF, και η αμερικανική θυγατρική της υπό τους Ουίλιαμ Μπατ, και Ούγκο φον Πόσεν, εξάδελφος του Γκαίρινγκ εφοδίαζαν με έτοιμο υλικό ή πρώτες ύλες τον γερμανικό στρατό και αεροπορία, πχ κάθε βομβαρδιστικό αεροσκάφος χρειάζονταν τουλάχιστον 4000 ρουλεμάν για να πετάξει. Το μείζον θέμα είναι πως η αμερικανική κυβέρνηση γνώριζε τα πάντα από αναφορές του FBI, αλλά πότε δεν έκανε κάτι για να σταματήσει την δράση αυτών των εταιριών…

11. Η General Motors, της εβραϊκής οικογένειας των Ντυ Ποντ, και με κεφαλή της επιχείρησης τον Ειρηναίο εφοδίαζε την εταιρία I.G. Farben με συνθετική βενζίνη και καουτσούκ για τον Χίτλερ. Όπως και με θωρακισμένα οχήματα και άρματα μάχης μέσω της θυγατρικής της Opel, και μάλιστα η GM έτυχε απαλλαγής φόρων ύψους 33 εκατ. $ για ζημιές στα εργοστάσιά της της Γερμανίας..!!

Οι Σιωνιστές Ροκφέλερ, Ρότσιλντ, Ντυ Ποντ κ.α. (που λυμαίνονται και σήμερα τον κόσμο μας) χρηματοδότησαν ένα τέρας που κατέστρεψε την ευρώπη, και εξόντωσε εκατομμύρια ομόφυλούς τους (όχι όμως απ’ όλες τις δώδεκα φυλές των ισραηλινών, αλλά επιλεκτικά από κάποιες… το γιατί το γνωρίζουν οι ίδιοι) και εάν για τα 6 εκατομμύρια εβραίων της ναζιστικής θηριωδίας έτρεξαν, και τρέχουν ποταμοί δακρύων, γιατί δεν έσταξε σταγόνα για τα 37.000.000 Κινέζων που έσφαξαν οι Ιάπωνες πριν και κατά την διάρκεια του Β’ ΠΠ..;;


Είναι μια από τις μεγαλύτερες απορίες… ίσως γιατί πιθανόν να είναι κακής ποιότητας το κινεζικό αίμα…ή γιατί πολύ απλά είμαστε, ως κοινωνία των εθνών, οι απόλυτοι υποκριτές….
Ο κατάλογος είναι μακρύς. Όπως και τα απαλλακτικά βουλεύματα.

Οι ιδρυτές και χρηματοδότες της ΕΕ ήταν επίσης Ναζί!

Από την αρχή, ένας από τους κύριους χρηματοδότες της «Ε.Ε. των Βρυξελλών» ήταν η κυβέρνηση της Δυτικής Γερμανίας. Στις 24 Απριλίου 1964, οι βασικοί αρχιτέκτονες της «Ε.Ε. των Βρυξελλών» – όλοι τους ενεργά μέλη της κοινοπραξίας IG Farben / Ναζί κατά τη διάρκεια του Β ‘Παγκοσμίου Πολέμου – συναντήθηκαν στην έδρα της «Ε.Ε. των Βρυξελλών» σχετικά με το μέλλον της ευρωπαϊκής ηπείρου. Οι άνδρες που εμφανίζονται σε αυτή την εικόνα είναι:


1. Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Walter Hallstein – το αφεντικό της «Ε.Ε. των Βρυξελλών»
2. Ο Γερμανός Καγκελάριος Ludwig Erhard
3. Ludger Westrick, επικεφαλής της γερμανικής Καγκελαρίας
4. Karl Carstens, γερμανός υφυπουργός του Υπουργείου Εξωτερικών
5. Karl-Günther von Hase, Προϊστάμενος της Υπηρεσίας Τύπου και Πληροφοριών της γερμανικής κυβέρνησης


Η παραπάνω εικόνα παρέχεται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Δυστυχώς, οι πληροφορίες που παρέχονται στην ιστοσελίδα της Επιτροπής της ΕΕ σχετικά με τους συμμετέχοντες της συνάντησης αυτής αφήνει έξω βασικές πτυχές για το υπόβαθρό τους. Ακολουθεί μια πιο ολοκληρωμένη περιγραφή των ανδρών σε αυτή την εικόνα, οι οποίοι συναντήθηκαν τον Απρίλιο του 1964 στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή στις Βρυξέλλες, και η σχέση τους με τη σύμπραξη Ναζί / IG Farben:

1. Ο Walter Hallstein, Γερμανός δικηγόρος, είχε διοριστεί ιδρυτικός πρόεδρος της λεγόμενης Ευρωπαϊκής Επιτροπής, το ανώτατο όργανο στο πλαίσιο της «Ε.Ε. των Βρυξελλών. Το 1964,όταν πραγματοποιήθηκε η παραπάνω συνάντηση, ο Hallstein ήταν ήδη ο κύριος αρχιτέκτονας του κατασκευάσματος της ΕΕ για επτά χρόνια. Ο Hallstein, χωρίς νομιμοποίηση από καμία δημοκρατική ψηφοφορία οπουδήποτε στην Ευρώπη, είχε ήδη δημιουργήσει – με την επικουρία των διαδόχων του καρτέλ πετρελαίου και φαρμάκων της IG Farben – ένα στρατό 3.000 διοικητικών υπαλλήλων στις Βρυξέλλες και έναν προϋπολογισμό δισεκατομμυρίων ευρώ (σε νόμισμα σήμερα).

Πριν και κατά τη διάρκεια του Β ‘Παγκοσμίου Πολέμου ο Hallstein είχε υπηρετήσει το ναζιστικό καθεστώς ως ένθερμος υποστηρικτής της ναζιστικής νομοθεσίας, και στο Πανεπιστήμιο του Rostock, Γερμανίας. Στις 23 Ιανουαρίου του 1939, τρία χρόνια μετά την έκδοση των ρατσιστικών νόμων της Νυρεμβέργης από ναζί συναδέλφούς του – και μόνο λίγους μήνες πριν την έναρξη της επίθεσης των ΝΑΖΙ στην Πολωνία μίλησε για τη μελλοντική ευρωπαϊκή νομοθεσία υπό γερμανική ηγεσία «Rechtseinheit Großdeutschlands». Ο ίδιος δεν άφησε καμία αμφιβολία για την ιδεολογία που υπηρετούσε λέγοντας ότι: «. Ένας από τους πιο σημαντικούς νόμους (στις ναζιστικά κατεχόμενες ευρωπαϊκές χώρες) είναι ο νόμος για την προστασία του γερμανικού αίματος και τιμής”

2. Ο Ludwig Erhard ήταν οικονομικός σύμβουλος της σύμπραξης Ναζί / IG Farben- . Ήταν ιδρυτής και επικεφαλής του χρηματοδοτούμενου από ΝΑΖΙ “Institut für Industrieforschung» («Ινστιτούτο Έρευνας Βιομηχανίας») από το 1942. Ήταν παντρεμένος με την αδελφή του Δρ Guth, ο οποίος ήταν επικεφαλής του περιβόητου «Reichsguppe Industrie» – επίσημος σύνδεσμος των Ναζί βιομηχάνων του γερμανικού Ράιχ. Το 1944, ο Erhard έγραψε το «Οικονομικά του Πόλεμου και αναδιάρθρωση του χρέους» «Kriegsfinanzierung und Schuldenkonsolidierung» μια μελέτη για την ανασυγκρότηση της οικονομίας σε μια μεταπολεμική Γερμανία.

Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, ο Erhard έγινε οικονομικός σύμβουλος των συμμαχικών δυνάμεων και μετέπειτα Υπουργός Οικονομικών και καγκελάριος στη μεταπολεμική Γερμανία. Ήταν τότε μέλος του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος (CDU). Ήταν υπεύθυνος για την επανένταξη των διοικητικών στελεχών και διαχειριστών της IG Farben, οι οποίοι καταδικάστηκαν στη Νυρεμβέργη για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας σε κορυφαίες εταιρικές θέσεις στη μεταπολεμική Γερμανία.

Ένας από αυτούς ήταν ο διευθυντής της WWII BAYER Fritz ter Meer. Αυτό το στέλεχος της μεγαλύτερης φαρμακευτικής εταιρείας στον κόσμο καταδικάστηκε στη δίκη Νο. VI της Νυρεμβέργης για εγκλήματα Πολέμου για γενοκτονία σε σχέση με θανατηφόρα πειράματα σε ανθρώπους με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας της φαρμακοβιομηχανίας Bayer στο στρατόπεδο συγκέντρωσης KZ Auschwitz . Με τη βοήθεια του Erhard – τότε γερμανός υπουργός Οικονομικών Υποθέσεων -. Ο Ter Meer απελευθερώθηκε από τη φυλακή και επανήλθε ως πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της BAYER από το 1956

Ο Erhard υπερασπίστηκε δημοσίως μια τέτοια ανείπωτη πράξη δηλώνοντας ότι η επιλογή αυτών των διευθυντών της μεταπολεμικής βιομηχανίας της Γερμανίας ήταν αναγκαία εξαιτίας της «εμπειρίας τους στον τομέα της οικονομίας και της χημικής τεχνολογίας» Προφανώς, δεν ενοχλούσε τον Erhard ότι ο Ter Meer και οι άλλοι φαρμακευτικοί διευθυντές είχαν δικαστεί στη Νυρεμβέργη για εγκλήματα πολέμου. Ως μέρος του «δούναι και λαβείν», ο Erhard βραβεύτηκε με το διορισμό του ως αντικαγκελάριος της Γερμανίας, μόλις ένα χρόνο αργότερα.

3. Ο Ludger Westrick ήταν πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου, πρόεδρος και αργότερα κεντρικός διαχειριστής των κρατικών “Vereinigte Industrie-Unternehmen AG” (VIAG) κατά τη διάρκεια της ναζιστικής περιόδου. Στη μεταπολεμική Γερμανία, ο Westrick εντάχθηκε στο Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα (CDU). Μέχρι το 1964 – κατά το χρόνο της πιο πάνω συνεδρίασης – είχε διοριστεί επικεφαλής της γερμανικής Καγκελαρίας, μία από τις πιο ισχυρές θέσεις στο γερμανικό πολιτικό σύστημα. Σε αυτή τη λειτουργία έλεγχε όλες τις βασικές αποφάσεις της γερμανικής πολιτικής, συμπεριλαμβανομένων των οικονομικών, της εξωτερικής πολιτικής, των μυστικών υπηρεσιών, πολιτικά ταμεία, δημόσιες σχέσεις και την προπαγάνδα της μετα-ΒΠΠ γερμανικής κυβέρνησης

Ο προκάτοχος του Westrick στην κορυφή της γερμανικής καγκελαρίας – και ο άνθρωπος που είχε συντονίσει τηνν πολιτική και οικονομική στήριξη για τον Hallstein και την κατασκευή της «Ε.Ε. των Βρυξελλών» από τη γερμανική καγκελαρία για τα 6 πρώτα έτη του νέου ευρωπαϊκού Πολιτικού Γραφείου του καρτέλ στις Βρυξέλλες – ήταν ο Hans Globke. Ο Globke ήταν ένας βασικός παράγοντας στο Υπουργείο Εσωτερικών του Χίτλερ.

Ήταν ο δικηγόρος ο οποίος ήταν υπεύθυνος για την εφαρμογή των ναζιστικών νόμων και κανονισμών, υποβάλλοντας τις κατεχόμενες χώρες στην Ευρώπη, σύμφωνα με τους όρους της IG Farben / Ναζί σύμπραξης. Επιπλέον, ο Globke ήταν συν-συγγραφέας του νομικού κώδικα που έκανε τους ρατσιστικούς νόμους της Νυρεμβέργης δεσμευτικούς νόμους στη ναζιστική Γερμανία. Αυτός ο κώδικας αποτέλεσε τη νομική βάση για την εξόντωση των Εβραίων, Σλάβων και άλλων εθνικοτήτων στην κατακτημένη από τους Ναζί Ευρώπη.

Ο δεύτερος συγγραφέας αυτού του κώδικα, Wilhelm Stuckart ήταν υφυπουργός στο γερμανικό υπουργείο Εσωτερικών και από τους λίγους επιλεγμένους συμμετέχοντες στην περίφημη “ συμφωνία Wannsee στην οποία αποφάσισαν την «τελική λύση». Ο Westrick, ο άνθρωπος στην παραπάνω εικόνα, ήταν ο άμεσος διάδοχος του Globke και είχε ενταχθεί στο γραφείο του από τον ίδιο.

4. Ο Karl Carstens ήταν ένας ενθουσιώδης οπαδός των Ναζί και εντάχθηκε στο SA το 1934. Ήταν εγγεγραμμένο μέλος του ναζιστικού κόμματος, το NSDAP από το 1940 . Το 1955 έγινε μέλος της γερμανικής Χριστιανοδημοκρατικής Ένωσης. Ο Carstens το 1954 έγινε μέλος της γερμανικής Υπηρεσίας Εξωτερικών και από το 1955 ήταν ο επίσημος εκπρόσωπος της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στο Στρασβούργο. Παράλληλα, προωθήθηκε στη θέση του αντιπροέδρου Υπουργού Εξωτερικών με καθορισμένο πεδίο της ευθύνης «Ευρωπαϊκές ερωτήσεις» Το 1958 έγινε επικεφαλής του τμήματος «Europe West” στο γερμανικό Υπουργείο Εξωτερικών.

5. Ο Karl-Günther von Hase προσχώρησε στην Βέρμαχτ, το γερμανικό στρατό του 1936. Συμμετείχε στο ναζιστική γερμανική εισβολή της Πολωνίας το 1939,στη Μάχη της Γαλλίας το 1940 και στην εισβολή της Ρωσίας κατά το 1941 – 1945 και παντρεύτηκε την κόρη ενός Ναζί Στρατηγού.

Μετά τον πόλεμο, ο von Hase εντάχθηκε σε μια διπλωματική σχολή στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας και ξεκίνησε μια ταχεία καριέρα στη γερμανική πολιτική. Από το 1962 – 1967 – συμπεριλαμβανομένου και του χρόνου της παραπάνω συνεδρίασης στις Βρυξέλλες –ο von Hase ήταν επικεφαλής του γραφείου Τύπου της γερμανικής κυβέρνησης και υπεύθυνος για τις δημόσιες σχέσεις της.

Μόνο 19 χρόνια αφότου η σύμπραξη IG Farben / Ναζί είχε προκαλέσει το θάνατο 60 εκατομμυρίων ανθρώπων και κατέστρεψε το ήμισυ της Ευρώπης κατά τη διάρκεια του Β ‘Παγκοσμίου Πολέμου, προσπαθούν και πάλι. Η Τρίτη προσπάθεια τους να κατακτήσουν την Ευρώπη δεν θα πραγματοποιηθεί με στρατιωτικές στολές, αλλά στα γκρι κοστούμια των επιχειρήσεων και των πολιτικών φορέων της σύμπραξης.

Πώς ήταν δυνατόν ο Hallstein, δημιουργός των ρατσιστικών νόμων της Νυρεμβέργης , να γίνει ο «πατέρας» της ΕΕ;

Γιατί οι πολιτικοί της Ευρώπης , στη συνέχεια δεν ενημερώνουν τους πολίτες για αυτά τα λείψανα από το ναζιστικό παρελθόν;

Πόσα χρήματα οι διάδοχοι της IG Farben πρέπει να διοχετεύσαν μέσω των τραπεζικών λογαριασμών των «Βρυξελλών της ΕΕ» για να αγοράσουν τη σιωπή της υπόλοιπης Ευρώπης για περισσότερο από μισό αιώνα;

Και, πώς είναι δυνατόν οι πολιτικοί της Ευρώπης σήμερα να προσπαθούν να παρουσιάζουν στους πολίτες αυτό το κατασκεύασμα της ΕΕ ως βάση για μια μελλοντική Ευρώπη;

Απο την Nαζιστική Βέρμαχτ στο ΝΑΤΟ!


Το ξέρατε ότι ο Adolf Heusinger, πρώην αρχηγός του Επιτελείου Στρατού της Βέρμαχτ, διορίστηκε αρχηγός του Επιτελείου Στρατού της Δ. Γερμανίας, ενώ στη συνέχεια τοποθετήθηκε πρόεδρος της Μόνιμης Στρατιωτικής Επιτροπής του ΝΑΤΟ;;;;

Εως το 1961 υπηρέτησαν στη διοίκηση του ΝΑΤΟ 136 Γερμανοί στρατηγοί και ναύαρχοι που είχαν καταδικαστεί ως εγκληματίες πολέμου!

Μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο κανένα μονοπώλιο και κανένα στέλεχος εταιρειών από τις χώρες των δυτικών Συμμάχων δεν τιμωρήθηκε για τις σχέσεις του με τον Ναζισμό, όπως εξάλλου και πολλοί Ναζιστές παρά τα εγκλήματα τους.

Όλα τα αδικήματά τους παραγράφηκαν.

Φρόντισε ο κύριος John McCloy. Ηταν ο Υπατος Αρμοστής των ΗΠΑ στη Γερμανία μετά τον πόλεμο. Αλλά βασικά ο κύριος McCloy ήταν τραπεζίτης. Από το 1947 ήταν ο πρόεδρος της Παγκόσμιας Τράπεζας. Πιο πριν ως νομικός εκπροσωπούσε τα συμφέροντα των επιχειρήσεων «Ροκφέλερ» και της Τράπεζας  «Chase Manhattan». 


Η «ευρωπαϊκή οικονομική διακυβέρνηση», πνευματικό αποκύημα των Ναζί

Η απόφαση των παγκοσμιοποιητών να εκμεταλλευθούν την κρίση του χρέους, προκειμένου να αποσπάσουν με τη βία την οικονομική κυριαρχία κάθε κράτους-μέλους της ΕΕ, μέσω μιας κεντρικής οικονομικής επιτροπής προγραμματισμού – ο κρατικός προϋπολογισμός μετατρέπεται σε μια μορφή σύμβασης με την Ε.Ε – (δηλαδή των Ηνωμένων Πολιτειών της Ευρώπης), στην οποία όλες οι χώρες θα είναι υπόλογες, δεν είναι απλά μια πράξη οικονομικής τρομοκρατίας, αλλά μια ανατριχιαστική αναδρομή στις ίδιες εκείνες ιδέες που εμπνεύστηκαν κάποια κορυφαία στελέχη του ναζιστικού καθεστώτος.

Τα σχέδια για τη δημιουργία μιας ομοσπονδιακής ευρωπαϊκής οικονομικής κυβέρνησης, στο όνομα της ανάληψης δημοσιονομικής ευθύνης και της αποφυγής μιας επανάληψης της ελληνικής κρίσης κάπου αλλού, έχουν τρομακτικές ομοιότητες με τα σχέδια που εκπόνησαν οι Ναζί στη δεκαετία του 1940, ως μέσο για τη διατήρηση της φασιστικής εξουσίας στο τέλος του Β Παγκοσμίου Πολέμου από άνδρες που ήταν πρωτεργάτες στην ίδρυση της ΕΕ.

Όπως έχουμε διεξοδικά τεκμηριώσει μετά από έρευνες, η Ευρωπαϊκή Κοινή Αγορά, πρόδρομος της σημερινής Ευρωπαϊκής Ένωσης, ήταν «πνευματικό αποκύημα» κορυφαίων στελεχών του ναζιστικού καθεστώτος στη δεκαετία του 1940, τα οποία επεδίωκαν να διατηρήσουν τη φασιστική εξουσία σε περίπτωση ήττας τους στον πόλεμο.

Η έκθεση EW-Pa 128της αμερικανικής στρατιωτικής υπηρεσίας πληροφοριών, γνωστή και ως «The Red House Report«, περιγράφει τη μυστική συνάντηση κορυφαίων στελεχών των Ναζί στο ξενοδοχείο Maison Rouge του Στρασβούργου στις 10 Αυγούστου 1944, όπου, γνωρίζοντας ότι η Γερμανία ήταν στα πρόθυρα μιας στρατιωτικής ήττας, συνωμότησαν για τη δημιουργία ενός «Δ’ Ράιχ»: μιας πανευρωπαϊκής οικονομικής αυτοκρατορίας, πυρήνας της οποίας θα ήταν μια ευρωπαϊκή κοινή αγορά, η ίδια, δηλαδή, πρόταση για ένα νέο είδος «οικονομικής διακυβέρνησης» που υποστηρίζουν σήμερα οι Cameron και Van Rompuy.

Πλούσιοι Ναζί βιομήχανοι, όπως ο Alfried Krupp του βιομηχανικού ομίλου Krupp και ο Friedrich Flick, καθώς και μεγάλες εταιρείες όπως η BMW, η Siemens και η Volkswagen, ανέλαβαν το έργο της οικοδόμησης μιας νέας πανευρωπαϊκής αυτοκρατορίας των επιχειρήσεων. Σύμφωνα με τον πανεπιστημιακό Michael Pinto-Duschinsky, καθηγητή Ιστορίας και πρώην σύμβουλο Εβραίων εργατών σε ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης: «Για πολλές από τις κορυφαίες προσωπικότητες που ήταν φιλικά διακείμενες προς το ναζιστικό καθεστώς, η δημιουργία μας ενωμένης Ευρώπης απετέλεσε πρόσχημα για την επιδίωξη των γερμανικών εθνικών συμφερόντων μετά την ήττα του Hitler. (…) Η συνέχεια που χαρακτήρισε την οικονομία της Γερμανίας και των άλλων οικονομιών της μεταπολεμικής Ευρώπης είναι εντυπωσιακή. Μερικές από τις ηγετικές φυσιογνωμίες της ναζιστικής οικονομίας έγιναν λίγο αργότερα πρωτεργάτες της οικοδόμησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης».

Τα θεμέλια της ΕΕ και, εν τέλει, της Ευρωζώνης έθεσε η μυστική Λέσχη Bilderberg στα μέσα της δεκαετίας του 1950. Έγγραφα της Bilderberg που διέρρευσαν αργότερα αποδεικνύουν ότι η ατζέντα για τη δημιουργία μιας ευρωπαϊκής κοινής αγοράς και ενός ενιαίου νομίσματος είχε διαμορφωθεί από την Bilderberg το 1955. Ένας από τους ιδρυτές της ομάδας εργασιών ήταν και ο πρίγκηπας Bernhard της Ολλανδίας, πρώην αξιωματικός των SS.

Ωστόσο, το ιδεολογικό πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης πηγαίνει ακόμη πιο πίσω, στη δεκαετία του 1940, όταν κορυφαίοι οικονομολόγοι και ακαδημαϊκοί εκπόνησαν σχέδιο για μια ενιαία ευρωπαϊκή οικονομική κοινότητα, μια ατζέντα που τηρήθηκε δεόντως μετά το τέλος του Β’ παγκοσμίου πολέμου.

Ο ναζιστής υπουργός Οικονομίας και εγκληματίας πολέμου, Walther Funk, σε βιβλίο του με τίτλο «Η Ευρωπαϊκή Κοινότητα», που εκδόθηκε το 1940, έγραψε για την ανάγκη να δημιουργηθεί μια «Κεντρική Ευρωπαϊκή Ένωση» και ένας «Ευρωπαϊκός Οικονομικός Τομέας», που θα εγγυόταν σταθερές συναλλαγματικές ισοτιμίες. Στο βιβλίο του αναφέρει χαρακτηριστικά: «Κανένα έθνος στην Ευρώπη δεν μπορεί να επιτύχει μόνο του το υψηλότερο δυνατό επίπεδο οικονομικής ελευθερίας, συμβατό με όλες τις κοινωνικές απαιτήσεις. (…) Η δημιουργία μεγάλων οικονομικών πεδίων δραστηριότητας ακολουθεί τον φυσικό νόμο της εξέλιξης. (…) Μια σειρά από διακρατικές συμφωνίες στην Ευρώπη θα ελέγχουν [τις οικονομικές δυνάμεις γενικότερα]. (…) Θα πρέπει να υπάρξει η απαραίτητη ετοιμότητα προκειμένου να υπαγάγει περιστασιακά ο καθένας τα δικά του συμφέροντα σε εκείνα της Ευρωπαϊκής Κοινότητας [ΕΚ]».

Ποιά η διαφορά μεταξύ της έκκλησης του Funk προς τις κυβερνήσεις για υπαγωγή των οικονομικών τους συμφερόντων σε εκείνα της Ευρώπης από την εμμονή του Jose Manuel Barroso στο ότι είναι αναγκαίο τα κράτη-μέλη της ΕΕ «να εισηγηθούν διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις υπό την απειλή οικονομικών κυρώσεων»; Η ομοιότητα είναι τρομακτική.

Οι συνεργάτες του Funk στην συγγραφή του βιβλίου που προαναφέραμε επανέλαβαν τις ίδιες ιδέες. Ο ναζιστής ακαδημαϊκός Heinrich Hunke έγραψε: «Η εθνική οικονομία με την κλασσική έννοια του όρου δεν υφίσταται πλέον. (…) Η κοινότητα του μέλλοντος, που δεν είναι άλλη από την ευρωπαϊκή οικονομία, (…) η έκβαση και η έκταση της ευρωπαϊκής συνεργασίας εξαρτώνται από ένα νέο ενιαίο πρόγραμμα για την οικονομία».

Και ένα «νέο ενιαίο πρόγραμμα για την οικονομία» είναι ακριβώς η φράση που χρησιμοποιούν οι Cameron και Van Rompuy, όταν προτείνουν έναν κεντρικό έλεγχο των οικονομιών της Ευρώπης, που θα κατευθύνεται από τις Βρυξέλλες.

Ένας άλλος Nαζί, ο Gustav Koenig, παρατήρησε: «Έχουμε μπροστά μας μια αποστολή: τη δημιουργία μιας πραγματικής Ευρωπαϊκής Κοινότητας. (…) Είμαι πεπεισμένος ότι αυτή η κοινοτική προσπάθεια θα διαρκέσει και πέρα από το τέλος αυτού του πολέμου».

Το 1940, ο υπουργός Προπαγάνδας του Hitler, Joseph Goebbels, διέταξε τη δημιουργία της «ευρείας κλίμακας οικονομικής ενοποίησης της Ευρώπης», πιστεύοντας ότι «σε 50 χρόνια οι λαοί δεν θα σκέφτονται πλέον με γνώμονα τη χώρα τους». Ακριβώς 53 χρόνια αργότερα ιδρύθηκε ή Ευρωπαϊκή Ένωση με τη σημερινή της μορφή.

Ακούσαμε, επομένως, έναν από τους πιο έμπιστους συνεργάτες του Hitler να κάνει έκκληση για μια «οικονομική ενοποίηση της Ευρώπης», και σήμερα ακούμε από τα χείλη του πρώην υπουργού Εξωτερικών της Γερμανίας, Joschka Fischer, την παραίνεση για τη δημιουργία «ενός οικονομικού φορέα εποπτείας ο οποίος θα έχει την απαραίτητη εξουσία ώστε να ασκεί τον έλεγχο των οικονομικών των κρατών-μελών».

Ακόμη και αν το δει κανείς από θεωρητική σκοπιά, το γεγονός ότι η ΕΕ, η οποία ξεκίνησε ως μια ζώνη ελεύθερων συναλλαγών, επιδιώκει σήμερα να έχουν κάποια μη εκλεγμένα στελέχη της τον άμεσο έλεγχο των εθνικών οικονομιών, είναι εντελώς δικτατορικό, αυταρχικό, και αντιπροσωπεύει τον αντίποδα κάθε έννοιας της Δημοκρατίας ή της αντιπροσώπευσης των λαών της Ευρώπης. Εάν συνυπολογίσουμε το γεγονός ότι την ίδια ακριβώς ημερήσια διάταξη επεδίωξε ένα από τα πιο διαβόητα για ποινικά κολάσιμες και βάρβαρες πράξεις καθεστώτα στην ιστορία, τότε θα πρέπει όλοι οπωσδήποτε να ανησυχούμε σοβαρά.

Ανάμεσα σε άλλα κορυφαία στελέχη των Ναζί, τα οποία υποστήριξαν τη δημιουργία ενός πανευρωπαϊκού ομοσπονδιακού οικονομικού υπερκράτους ήταν και οι Ribbentrop, Quisling και Seyss-Inquart, οι οποίοι δήλωσαν μεταξύ άλλων: «Η νέα Ευρώπη της αλληλεγγύης και της συνεργασίας μεταξύ όλων των λαών της (…) θα επιτύχει (…) ραγδαία αύξηση του δείκτη ευημερίας της, μόλις καταργηθούν τα εθνικά οικονομικά σύνορα».

Τα περισσότερα από τα άτομα που κατέχουν τα ηνία της εξουσίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είναι ναζιστικών αντιλήψεων. Αντίθετα, μάλιστα, αρέσκονται στο να πιστεύουν ότι είναι ακριβοδίκαιοι φιλελεύθεροι, οι οποίοι εργάζονται για το «γενικότερο καλό». Ωστόσο, η Ευρωπαϊκή Ένωση από τη φύση της είναι ολοκληρωτική, αφού επιδιώκει να αφαιρέσει την εξουσία από τις εθνικές κυβερνήσεις, οι οποίες λογοδοτούν στους ψηφοφόρους τους, και να τη συγκεντρώσει στα χέρια υπερ-εθνικών φορέων που δεν θα είναι υπόλογοι σε κανέναν εκτός από τους ίδιους τους εμπνευστές του συστήματος. Επιδιώκει επίσης να αφαιρέσει το δικαίωμα της ελευθερίας του λόγου από οποιονδήποτε κατέχει θέση επιρροής και ασκεί κριτική στη συγκεκριμένη ατζέντα.

Το γεγονός ότι η ΕΕ είναι ιδέα κορυφαίων οικονομολόγων και βιομηχάνων του ναζιστικού καθεστώτος, που διατυπώθηκε με σκοπό τη διατήρηση της συγκεντρωτικής εξουσίας και στη συνέχεια εφαρμόστηκε από πρώην Ναζί που εργάστηκαν υπό την αιγίδα της Ομάδας Bilderberg το 1955, αποδεικνύει ότι το σύνολο του συστήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι «μολυσμένο» με ένα κληροδότημα που λειτούργησε ως πρόσχημα, με πραγματικό στόχο τη διατήρηση του ολοκληρωτισμού.

Η πρόσθετη επίγνωση του ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση επιδιώκει πλέον οικονομικές πολιτικές πανομοιότυπες με εκείνες που στηρίχθηκαν από κορυφαία στελέχη των Ναζί, αρκετοί από τους οποίους αργότερα ίδρυσαν την ΕΕ με την πρωτόλεια μορφή της, είναι μια ανατριχιαστική υπενθύμιση του πόσο βαθιά αντιδημοκρατική και φασιστική καθίσταται η ΕΕ, καθώς καταβροχθίζει όλο και περισσότερες εξουσίες που κανονικά ανήκουν στα κράτη-μέλη της και αυτοανακηρύσσεται σε υπερ-δικτάτορα μιας ολόκληρης ηπείρου.

Είναι βέβαιο ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση θα παλέψει με νύχια και με δόντια, προκειμένου να αποτρέψει την κατάρρευση του ενιαίου νομίσματός της, όπως κατέστησε σαφές το ηγετικό στέλεχος της Λέσχης Bilderberg και καθηγητής του Πανεπιστημίου Harvard, Kenneth Rogoff, σε άρθρο του στους Financial Times. «Tα μελλοντικά σχέδια για ένα παγκόσμιο νόμισμα εξαρτώνται πλήρως από την επιβίωση του ευρώ, το οποίο θεωρείται σχεδόν βέβαιο ότι θα καταστραφεί, εάν η Ελλάδα ή οποιοδήποτε άλλο κράτος-μέλος οδηγηθεί σε χρεοκοπία, παρασύροντας συγχρόνως στην καταστροφή ολόκληρη την Ευρωζώνη».

«Το πείραμα του ευρώ μας έφερε, επίσης, σε ένα σημαντικό σταυροδρόμι αποφάσεων που αφορούν στο σύνολο του διεθνούς νομισματικού συστήματος», υπενθυμίζει στο άρθρο του ο Rogoff και στη συνέχεια αναρωτιέται: «Άραγε, θα κληρονομήσουν τα εγγόνια μας έναν κόσμο με έναν τεράστιο αριθμό εθνικών νομισμάτων, ή ένα ελάχιστο αριθμό πολυεθνικών νομισμάτων»;

Οι παρακαταθήκες των Ναζί και οι εκπλήξεις ατελείωτες. 
Όπως αντιλαμβάνεστε, στον «υπέροχο κόσμο» που ζούμε, δεν υπάρχουν ένοχα μυστικά, τα πάντα είναι μπίζνες..

Ενδεικτική βιβλιογραφία

1- Charles Higham: TRADING WITH THE ENEMY, Barnes and Nobles books, USA, 1995….
2- James Pool: HITLER AND HIS SECRET PARTNERS, Pocket books, New York, 1997…
3- James Pool: WHO FINANCED HITLER, Pocket books, New York, 1997…
4- John Bowman: CHRONICLE OF 20th CENTURY HISTORY, Magna books, London, 1989…..
5- Michael Neufeld: THE ROCKET AND THE REICH, Free Press, New York, 1995…

Επιμέλεια: www.logiosermis.net

*Πρώτη δημοσίευση 09 Οκτ. 2013.


Διαβάστε επίσης:


Ο Rockefeller μιλά για τον έλεγχο του παγκόσμιου πληθυσμού (vid)

Έρευνα Σοκ: Η επιρροή του δικτύου Ρότσιλντ-Σόρος στα Βαλκάνια και την Ελλάδα

Οι διασυνδέσεις των ισχυρών της διεθνούς χρηματοπιστωτικής ελίτ με δεκάδες επιχειρήσεις, ΜΚΟ και «δεξαμενές σκέψης»

ΜΑΡΙΟΝΕΤΕΣ ΤΟΥ ΡΟΤΣΙΛΝΤ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ – ΣΤΡΑΤΗΓΟΙ – ΙΕΡΑΡΧΕΣ ΚΑΙ ΌΧΙ ΜΟΝΟ …

Παγκοσμιοποίηση και Νέα Τάξη Πραγμάτων. Η αλήθεια μέσα από ένα άρθρο που πρέπει να διαβάσεις …Έρευνα: Δεν υπάρχουν ένοχα μυστικά, τα πάντα είναι μπίζνες!

https://i0.wp.com/www.iefimerida.gr/sites/default/files/pikionisaa.jpg?resize=400%2C266Aκόμα και όσοι σπάνια επισκέπτονται τον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης, έχουν περπατήσει στα λιθόστρωτα μονοπάτια που σχεδίασε και διαμόρφωσε πριν από περίπου μισό αιώνα ο αρχιτέκτονας Δημήτρης Πικιώνης, γύρω από την Ακρόπολη και το λόφο του Φιλοπάππου.Όπως αναφέρει το iefimerida.grΟ Δημήτρης Πικιώνης (1887-1968) ήταν Ελληνας αρχιτέκτονας και ακαδημαϊκός, με πλούσιο ζωγραφικό, ποιητικό και συγγραφικό έργο. Εχτισε σπίτια, σχολείο, αλλά οι διάσημες πέτρες στον αρχαιολογικό χώρο γύρω από την Ακρόπολη και το λόφο Φιλοπάππου, είναι το σημαντικότερο έργο του. 

Δεν ξέρουν τον Πικιώνη οι Ελληνες

Ακόμα και όσοι αντιλαμβάνονται την αρχιτεκτονική ως συμπλήρωμα της εργολαβίας, παρά ως μία εκ των εφαρμοσμένων τεχνών, πιθανότατα αντιδρούν θετικά στο άκουσμα του ονόματος του Πικιώνη, καταχωρίζοντάς τον στο πάνθεον των Μεγάλων Ελλήνων. Σ’ εκείνους τους σεβάσμιους παππούδες για τους οποίους αισθανόμαστε σεβασμό και δέος, χωρίς όμως να γνωρίζουμε πότε ακριβώς έζησαν, τι έκαναν, τι πίστευαν.
Στην πραγματικότητα, μόλις το 5% των ερωτηθέντων γνώριζαν σωστά την ιδιότητα του Πικιώνη σε παλαιότερη έρευνα που διεξήγαγε το περιοδικό «Highlights» για τις πολιτιστικές συνήθειες και γνώσεις των Ελλήνων. Το 88% δεν τον είχε καν ακουστά, ενώ 6% τον γνώριζαν αλλά με λάθος ιδιότητα. Πάλι καλά, αν αναλογιστεί κανείς πως ακόμα λιγότεροι, μόλις το 3%, γνώριζαν τον επίσης σημαντικό αρχιτέκτονα Αρη Κωνσταντινίδη.

Εχτισε το 14ο Δημοτικό στο Λυκαβηττό

Μια ευχάριστη έκπληξη επιφυλάσσει η Αθήνα στον ανήσυχο διαβάτη. Στους πρόποδες του Λυκαβηττού, λίγα μέτρα από το Γαλλικό Ινστιτούτο, συναντά το 14ο Δημοτικό Σχολείο Αθηνών «Δημήτρης Πικιώνης». Το νεοκλασικό κτίσμα του 1932 αποτελεί αναμφισβήτητα ένα πρότυπο αρχιτεκτονικής, δημιούργημα του μεγάλου Ελληνα αρχιτέκτονα που θέλησε να εμπλουτίσει το ρεύμα του μοντερνισμού με στοιχεία της μακραίωνης ελληνικής παράδοσης.
Ωστόσο το κτίριο κινδυνεύει από το χρόνο. «Υπάρχουν διαρροές από την ταράτσα, τα σιδηρά κουφώματα δεν λειτουργούν, ενώ οι φεγγίτες δεν ανοίγουν πλέον, με συνέπεια να εργαζόμαστε με μεγάλη υγρασία και υψηλή θερμοκρασία το καλοκαίρι» περιγράφει στην «Καθημερινή» ορισμένες δυσλειτουργίες η διευθύντρια του σχολείου, Δήμητρα Παπαδημητρίου, κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου.

Ποιος είναι ο Πικιώνης

Γεννήθηκε στον Πειραιά το 1887 από Χιώτες γονείς, και ήταν πρώτος εξάδελφος του ποιητή Λάμπρου Πορφύρα και του δημοσιογράφου και συνιδρυτή της εφημερίδας Το Βήμα Γεωργίου Συριώτη.
Ο πατέρας του από μικρός -όπως και ο ίδιος- είχε κλίση στη ζωγραφική. Ποίηση και ζωγραφική αποτέλεσαν λοιπόν, το πρώτο περιβάλλον για τον Δημήτρη Πικιώνη. Το 1906 έγινε ο πρώτος (χρονολογικά) μαθητής του Κωνσταντίνου Παρθένη ενώ παράλληλα σπούδαζε στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο Αθηνών, απ’ όπου το 1908 πήρε το δίπλωμα του Πολιτικού Μηχανικού. Συνέχισε τις σπουδές του στο Μόναχο και στη συνέχεια στο Παρίσι, όπου διδάχθηκε σχέδιο και ζωγραφική στην Académie de la grande Chaumiére. Παράλληλα γράφτηκε στο εργαστήριο του αρχιτέκτονα Chifflot και παρακολούθησε τα μαθήματα των αρχιτεκτονικών συνθέσεων στην École des Beaux Arts. Η πραγματική του επιθυμία βέβαια, ήταν να ασχοληθεί με τη ζωγραφική, και όχι με την αρχιτεκτονική. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του σημαντική ήταν και η παρουσία του Αναστάσιου Ορλάνδου, του Giorgio de Chirico, του Περικλή Γιαννόπουλου και του Γιώργου Μπουζιάνη.

Ζωγράφος και διανοούμενος

Το 1912, την περίοδο των επιστρατεύσεων Βαλκανικών πολέμων, επέστρεψε στην Ελλάδα. Συνέχισε να ζωγραφίζει και ξεκίνησε τις πρώτες μελέτες για την αρχιτεκτονική της νεοελληνικής παράδοσης· σχεδίασε πολλά σπίτια από τη λαϊκή αρχιτεκτονική της Αίγινας. Το 1921 διορίστηκε επιμελητής του Καθηγητή Α. Ορλάνδου στο μάθημα της Μορφολογίας της Αρχιτεκτονικής και Ρυθμολογίας όπου παρέμεινε μέχρι τα μέσα του 1923. Παντρεύτηκε την Αλεξάνδρα Αναστασίου (1925) με την οποία στη συνέχεια απέκτησε πέντε παιδιά. Την ίδια χρονιά ονομάστηκε έκτακτος Καθηγητής του Ε.Μ.Π. στην έδρα της Διακοσμητικής και μονιμοποιήθηκε το 1930. Την περίοδο αυτή διατήρησε σημαντικές πνευματικές φιλίες με Σπύρο Αλιμπέρτη, Μπουρνιά, Γιάννη Αποστολάκη, Γιώργο και Φώτο Πολίτη, Κόντογλου, Παπαλουκά, αρχιτέκτονα Μητσάκη, Σ. Δούκα, Βέλμο, Γκίκα, Τσαρούχη, Εγγονόπουλο, Διαμαντόπουλο και Γεράσιμο Στέρη.

Μεταξύ 1935 και 1937 εξέδωσε μαζί με το ζωγράφο και φίλο του Χατζηκυριάκο-Γκίκα, το περιοδικό 3ο Μάτι, στο οποίο δημοσίευσε ο ίδιος αρκετά κείμενά του. Το περιοδικό χαρακτηριζόταν ως καλλιτεχνικό και συνεργαζόταν με ονόματα όπως οι συγγραφείς Στρατής Δούκας και Τάκης Παπατσώνης, ο ζωγράφος Σπύρος Παπαλουκάς, ο θεατρικός σκηνοθέτης Σωκράτης Καραντινός, ο γλύπτης Μιχάλης Τόμπρος και ο χαράκτης Αγγελος Θεοδωρόπουλος.
Το έργο του ως αρχιτέκτονας ξεκίνησε με την οικία Μωραΐτου στις Τζιτζιφιές (1921-1923). Ηταν οικοδόμημα με χαρακτήρα αττικής λαϊκής αρχιτεκτονικής. Το 1932, με την ολοκλήρωση του Δημοτικού Σχολείου στα Πευκάκια Λυκαβηττού, διαπίστωσε πως δεν τον ικανοποιούσαν τα έργα του και άλλαξε τις αισθητικές του αντιλήψεις. Στοχάστηκε πως το οικουμενικό πνεύμα πρέπει να συντεθεί με το πνεύμα της εθνότητας. Όλα του τα επόμενα αρχιτεκτονικά έργα βασίστηκαν σ’ αυτή την αντίληψη. Τη δεκαετία 1940-1950 η αρχιτεκτονική του δημιουργία περιορίστηκε σε προσχέδια τάφων. Όμως, την αμέσως επόμενη περίοδο, από το 1951 ως το 1957, ασχολήθηκε με πολλά έργα. Ανάμεσά τους η διαμόρφωση του αρχαιολογικού χώρου γύρω από την Ακρόπολη και το λόφο Φιλοπάππου, ίσως το σημαντικότερο έργο του.
Στις 28 Αυγούστου του 1968 πέθανε στην Αθήνα. Πηγή Wikipedia για το βιογραφικό

Mια άλλη Αθήνα: Ποιες είναι οι πέτρες του Πικιώνη που πατάμε και δεν γνωρίζουμε [εικόνες]

https://i0.wp.com/www.enallaktikos.gr/img34124_9521831d1bfc612ac4d40dc76c7a9c0f_650_432.jpg?resize=400%2C216Κέρκυρα : Ιστορικής σημασίας απόφαση ΔΣ κηρύττει το νησί Ελεύθερη Ζώνη από την TTIP!
Αργά τα ξημερώματα της 8ης Απριλίου 2016, το Δημοτικό Συμβούλιο Κέρκυρας πήρε μιαν ακόμη ιστορική απόφαση, ανακηρύσσοντας ομόφωνα το Νησί της Κέρκυρας Ζώνη ελεύθερη από τις Διατλαντικές Συμφωνίες Εμπορίου TTIP CETA TISA. Η πολίτικη αυτή απόφαση θυμίζει την παλαιότερη ανακήρυξη του νησιού ως «Ζώνη Ελεύθερη από Μεταλλαγμένα», αλλά και την ακόμη παλαιότερη ως «Ζώνη Ελεύθερη από Πυρηνικά». Όμως η νέα αυτή απόφαση εκτός από τα παραπάνω, διασφαλίζει ακόμη πολύ περισσότερα δημοκρατικά δικαιώματα των τοπικών κοινωνιών!

Και δεν έχουν να κάνουν μόνο με το περιβάλλον και την δημόσια υγεία, αλλά και με τα εργασιακά και με οτιδήποτε έχει να κάνει με δημοκρατικά δικαιώματα. Θέτουν σε κίνδυνο την διατροφική αλυσίδα με ένα μεγάλο αριθμό από χημικά που εδώ στην Ευρώπη μέχρι στιγμής τα καταφέραμε και δεν επιτρέπονται. Θίγουν ακόμα και τον δημόσιο χαρακτήρα των παραλιών, ακόμα και της ίδιας θάλασσας (του νερού!). Θίγουν θεμελιακά δημοκρατικά δικαιώματα της τοπικής αυτοδιοίκησης: Αν, τελικά, οι συμφωνίες υπογραφούν θα της αφαιρέσουν κάθε δημοκρατική εξουσία και δυνατότητα για έλεγχο και παρέμβαση στον ίδιο της τον χώρο. Αν το δημοτικό συμβούλιο, πχ, αρνηθεί να δώσει άδεια τσιμεντοποίησης μιας προστατευόμενης περιοχής, η ενδιαφερόμενη εταιρία θα έχει δικαίωμα ακόμα και να ακυρώσει δημοκρατικά ειλημμένες αποφάσεις της Τ.Α., με βάση την υπογραφή της συμφωνίας!

Πρόκειται για ένα είδος «παγκόσμιου Μνημονίου» το οποίο κατασκευάζεται χωρίς να υπάρχει απολύτως καμία ανάγκη για κάτι τέτοιο. Το εφεύραν οι «λομπίστες», οι επονομαζόμενοι steakholders των μεγάλων εταιριών που η δουλειά τους είναι να επηρεάζουν κυβερνήσεις και υπηρεσίες σε όλα τα επίπεδα, αρκεί να προωθήσουν τα συμφέροντα των εταιριών. Και επειδή στις ΗΠΑ οι μεγάλες εταιρίες επηρεάζουν «επίσημα» το κράτος με τις επίσημες χρηματοδοτήσεις των πολιτικών, οι λομπίστες «λύνουν και δένουν». Συνεδριάζοντας μυστικά σε κλειστά γραφεία, με γραφειοκρατικά στελέχη των κυβερνήσεων, ετοίμασαν σιγά σιγά, αυτό τον κατάλογο ρυθμίσεων, που ενισχύει αποκλειστικά τα δικά τους συμφέροντα, ονομάζοντάς το «Διατλαντική Συμφωνία Εμπορίου».

Η απόφαση για «Κέρκυρα, περιοχή ελεύθερη από τις Διατλαντικές συμφωνίες Εμπορίου TTIP CETA TISA», είναι η δεύτερη σε σειρά στην Ελλάδα, ενώ σε ολόκληρη την Ευρώπη είναι ήδη πάνω από 1500 Δήμοι, δεκάδες χιλιάδες πόλεις και αυξάνονται συνεχώς, οι περιοχές που κηρύττονται ελεύθερες. Στην ιστοσελίδα https://map.ttip-free-zones.eu/ μπορεί να βρίσκει κανείς τις νεότερες ενημερώσεις.

Την πρόταση κατάθεσαν στο Δημοτικό Συμβούλιο, η Περιβαλλοντική Πρωτοβουλία Κέρκυρας και το EcoCorfu για λογαριασμό του Ελληνικού Δικτύου STOP TTIP CETA TISA που είναι μέλλος του αντίστοιχου Ευρωπαϊκού Δικτύου της Κοινωνίας των Πολιτών. Μαζί παρέδωσαν και πρόσκληση του Δημάρχου Βαρκελώνης προς τον Δήμο Κέρκυρας, να παραστεί στις 21/22 Απριλίου στην Βαρκελώνη, όπου πρόκειται να συσταθεί ένα μεγάλο και πανίσχυρο, παγκόσμιο δίκτυο Τοπικών Αυτοδιοικήσεων Ενάντια στις Διατλαντικές .«Συνομωσίες».

Ο αγώνας μόλις αρχίζει να αποκτά ιδιαίτερη μαζικότητα και μεγάλο ενδιαφέρον με την σύσταση του δικτύου αυτού, στη συνέλευση των δημάρχων στις 21 Απριλίου. Στις 22, οι εκπρόσωποι της κοινωνίας των πολιτών θα συμμετέχουν σε ομάδες εργασίας. Η προσέλευση δημάρχων και οργανώσεων της κοινωνίας των πολιτών αναμένεται να είναι πραγματικά πρωτοφανής.
Το Ελληνικό Δίκτυο Ενάντια στις Διατλαντικές συμφωνίες Εμπορίου TTIP CETA TISA, χαιρετίζει την Ιστορική Απόφαση του Δήμου Κέρκυρας και καλεί όλους τους δήμους να κηρύξουν σύντομα ζώνες ελεύθερες και να συμμετέχουν στην συνάντηση της Βαρκελώνης.

Σκεφτόμαστε συλλογικά. Δρούμε τοπικά. Και προετοιμάζουμε την μαζικότερη αντίδραση, στην επίθεση των «λομπιστών» ενάντια στην ίδια την Δημοκρατία, τους Δημοκρατικούς Θεσμούς, ενάντια στην ίδια την Ελευθερία.
Οι επισκέπτες που θα έλθουν για διακοπές του Πάσχα στην Κέρκυρα, φέτος θα κάνουν Ανάσταση σε μια TTIP Ελεύθερη Ζώνη!
Καλό Πάσχα & Καλή Ανάσταση σε όλους!

Περιβαλλοντική Πρωτοβουλία Κέρκυρας & EcoCorfu
Μέλη του Δικτύου Ελληνικού Δικτύου Ενάντια στις Διατλαντικές συμφωνίες Εμπορίου TTIP CETA TISA


stop-ttip-ceta-greece ,enallaktikos



Διαβάστε επίσης:


Πως η TTIP και η TISA θελουν να ολοκληρωσουν τη κυριαρχια των πολυεθνικων.


TTIP: Ένας λύκος με προβιά προβάτου (βίντεο)


STOP TTIP, STOP TISA και CETA


Τα μυστικά σχέδια της ελίτ


STOP TTIP, STOP ΜεταλλαγμέναΚέρκυρα: Ιστορικής σημασίας απόφαση ΔΣ κηρύττει το νησί Ελεύθερη Ζώνη από την TTIP! Μούγκα από τα συστημικά ΜΜΕ …

https://i1.wp.com/www.pillowfights.gr/img/files/kakouri219.jpg?resize=400%2C267«Ο πελάτης έχει πάντα δίκιο». Όποιος το ‘πε αυτό, η μόνη δουλειά που έκανε ήταν αυτή του πελάτη. Κι ο εργαζόμενος θέλει πάντα σεβασμό. Του τον δίνει κανένας ή όχι; Τα αποτελέσματα είναι αρνητικά στο συγκεκριμένο γκάλοπ.

Όποιον εργαζόμενο κι αν ρωτήσεις, θα σου πει πως είναι ελάχιστοι οι πελάτες που τον σέβονται. Είναι λες και νιώθουν πως έχουν εξουσία και την ασκούν πάνω σου, γιατί «σε πληρώνω αδρά φιλαράκι, θα κάνεις ότι σου λέω εγώ». Άσε μας κουκλίτσα μου.

Δε φτάνει που οι μισθοί έχουν φτάσει στα τάρταρα, έχει κι εσένα να του λες: «Θέλω έναν καφέ, λίγο χτυπημένο, με πολύ αφρό, τρεις κόκκους ζάχαρης, τρεισίμιση παγάκια κι ένα γαλακτομπούρεκο στο καπάκι, έτσι για το σβήσιμο». Βρε πας καθόλου καλά; Πως θα μετρήσει τρεις κόκκους ζάχαρης; Άντε για τα παγάκια, να κάνω το κολάν μου παντελόνι, αλλά τους κόκκους; Εσύ στο σπίτι σου, κάθεσαι και τους μετράς έναν-έναν;

Και σα να μην έφτανε αυτό, αφού βάλει τα δυνατά του ο εργαζόμενος – που κακομεταχειρίζεται λεκτικά από διάφορους κομπλεξικούς- να φέρει εις πέρας την πιο παρανοϊκή σου απαίτηση, όταν σου σερβίρει τον καφέ με τους τρεις κόκκους ζάχαρης, ούτε ένα ευχαριστώ δε λες. Να μη μιλήσω για το πουρμπουάρ-τσιγκούνη- που και δέκα λεπτά ρέστα να ‘χεις να πάρεις, τα περιμένεις λες και θα σου επιστρέψει 1 εκατομμύριο.

Άσε τους σερβιτόρους και πάμε στις πωλήτριες. Μπαίνεις μέσα στο μαγαζί, σε βλέπει η χαμογελαστή πωλήτρια, σε ρωτάει πώς θα μπορούσε να σ’ εξυπηρετήσει κι εκεί που έχει κατεβάσει όλα τα μπλουζάκια από το ράφι, σ’ ό,τι απόχρωση μπορεί να φανταστεί ο νους, εσύ ζητάς εκείνο το μπρορντοροδοκόκκινο που ‘χει στη διπλανή βιτρίνα. Ε, πήγαινε να το πάρεις απ’ το δίπλα μαγαζί. Εκείνη η έρμη τι να κάνει; Να το γεννήσει;

Είπαμε μπορντοροδοκόκκινο, ας μη πιάσουμε τις κομμώτριες και τις αισθητικούς, που ανάθεμα την ώρα και τη στιγμή που αποφάσισαν ν’ αγαπήσουν τη μόδα και την ομορφιά και να ‘χουν εσένα να τους ζητάς να σου βάψουν το μαλλί σαντρέ από φυσικό κατράμι και να σου κάνουν πάνω στα νύχια την Άριελ σε μικρογραφία. Τρίχες και νύχια φτιάχνουν τα κορίτσια, δεν είναι ο Κόπερφιλντ.

Απ’ τους πιο εκνευριστικούς πελάτες, όμως, είναι ο παραπονάκιας. Αυτός που μπαίνει στο μαγαζί σου ή εκεί που δουλεύεις και ξεκινάει το παράπονο. «Μισή ώρα περιμένω. Δε θα με εξυπηρετήσετε;». Με το ζόρι να ‘χουν περάσει τρία δεύτερα από την ώρα που μπήκε μέσα στο μαγαζί. Άσε μας κουκλίτσα μου επί δύο. Τι να πρωτοκάνει πια αυτός ο εργαζόμενος; Δε βούτηξε στο Θερμαϊκό μια μέρα μεθυσμένος, για να ‘χει τέσσερα πόδια και τέσσερα χέρια. Δύο και δύο έχει, όπως του τα χάρισε η φύση.

Και ποια φύση δηλαδή βρε πελατάκι μου, που κι αυτήν να την αλλάξεις θέλεις. Είναι δυνατόν να ζητάς από έναν φωτογράφο να σου βάλει δυο σπίτια και δέκα πισίνες, σε μια φωτογραφία που κάθεται η γυναίκα σου με την κόρη σου αγκαλιά στην πολυθρόνα; Πάλι τον Κόπερφιλντ θα επικαλεστώ, αλλά αυτή είναι η αλήθεια κι όπως όλοι ξέρουμε, δεν είμαστε μάγοι οι άνθρωποι.

Το να σέβεσαι την εργασία και τον κόπο του συνανθρώπου σου είναι δείγμα παιδείας και κατανόησης. Γι’ αυτό «πελάτη που έχεις πάντα δίκιο» σε προκαλούμε όλοι εμείς οι εργαζόμενοι που έχουμε άδικο, να ‘ρθεις να μας δείξεις πώς γίνεται, γιατί εμείς θυμόμαστε και τους ελάχιστους πελάτες που ‘χουν πάντα σεβασμό στη δουλειά μας και στον κόπο μας.


Γράφει η Λάμδα Βήτα μέσω pillowfights.grΟ πελάτης δεν έχει πάντα δίκιο