21 July, 2019
Home / Διαφορα (Page 170)

Αιματηρή συμπλοκή σημειώθηκε στις φυλακές Κορυδαλλού με έναν νεκρό και οχτώ τραυματίες. Η συμπλοκή έγινε στο ψυχιατρείο των φυλακών Κορυδαλλού μεταξύ κρατουμένων Ρωσόφωνων και Αλβανών.

Σύμφωνα με πληροφορίες το θύμα που είχε ελληνικό όνομα και εικάζεται ότι πρόκειται για Ρωσοπόντιο, μεταφέρθηκε νεκρός στο νοσοκομείο των φυλακών, ενώ σύμφωνα με μαρτυρίες σωφρονιστικών υπαλλήλων ήταν κατασφαγμένος.

Οι τραυματίες έχουν μεταφερθεί στο Τζάνειο και ένας από αυτούς είναι κρίσιμη κατάσταση.

Ακομα δεν έχουν γίνει γνωστές οι συνθήκες κάτω από τις οποίες ξεκίνησε η συμπλοκή.
Η ανακοίνωση του Υπουργείου Δικαιοσύνης

Συμπλοκή κρατουμένων σημειώθηκε σήμερα το απόγευμα στο Ψυχιατρείο κρατουμένων Κορυδαλλού, με έναν νεκρό και οκτώ τραυματίες, οι οποίοι μεταφέρθηκαν σε νοσοκομεία. Τραυματίστηκε επίσης ελαφρά ο αρχιφύλακας του καταστήματος. Έχουν επιληφθεί όλες οι αρμόδιες αστυνομικές και δικαστικές αρχές ενώ το συμβάν ερευνάται από το Υπουργείο Δικαιοσύνης.

Πηγή

Πηγή Αιματηρή συμπλοκή μεταξύ κρατουμένων στις φυλακές Κορυδαλλού

Κοιτώντας τον 2χρονο Braydon Barnes, είναι δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι οι γονείς του θα παραμελούσαν το κλάμα του για 38 συνεχόμενες ώρες.

Δημοσιεύτηκε από Kathleen Peacock στις Κυριακή, 24 Αυγούστου 2014

Μία εβδομάδα πριν τα Χριστούγεννα οι γονείς του, Kathleen Peacock καιLucas Barnes, άφησαν μία θερμάστρα δίπλα από την κούνια του γιου τους.

Για πάνω από μιάμιση μέρα, η μητέρα λέει στην αστυνομία πως άκουγε το κλάμα του γιου της και ήξερε πως έπρεπε να το κοιτάξει, αλλά ποτέ δεν το έκανε.

Στις 20 Δεκεμβρίου, το σώμα του Braydon βρέθηκε άψυχο στην κούνια του.

Αναφορές λένε πως η θερμάστρα δεν είχε θερμοστάτη και έτσι ποτέ δεν έσβησε. Η αιτία θανάτου του μικρού Braydon ήταν υπερθερμία.

Η υπερθερμία είναι η αδυναμία του σώματος να διαχειριστεί την θερμότητα που εισέρχεται στο σώμα από το περιβάλλον. Ειδικοί λένε πως το μωρό θα ένιωθε πολύ άσχημα και θα είχε αδυναμία να αναπνεύσει πριν πεθάνει.

326

Άμα παρατηρήσετε ότι κάποιος έχει υπερθερμία πρέπει να κάνετε τα εξής βήματα:

  • Απομακρύνετε το άτομο από την εστία θερμότητας και βάλτε τους να ξαπλώσουν. Πάρτε τηλέφωνο για ασθενοφόρο άμα είναι πολύ άσχημα.
  • Προτείνετέ του να κάνει ένα ντους με κρύο νερό.
  • Βάλτε κρύο νερό στους καρπούς, στο λαιμό και τις μασχάλες. Είναι σημεία που το αίμα περνάει αρκετά επιφανειακά και έτσι θα βοηθήσετε το σώμα του να κρυώσει.
  • Δώστε του να πιει ένα ποτήρι νερό ή χυμό, αλλά αποφύγετε τον καφέ και το αλκοόλ

Μετά από έρευνες, η αστυνομία ανακήρυξε το σπίτι ακατοίκητο λόγω των άσχημων συνθηκών υγιεινής.

Η αστυνομία λέει πως το ζευγάρι ομολόγησε ότι έκανε χρήση μεθαμφεταμίνης πρόσφατα και ότι την παρασκεύαζε στο σπίτι τους δύο εβδομάδες πριν πεθάνει ο γιος τους.

Και οι δύο γονείς αντιμετωπίζουν κατηγορίες παιδοκτονίας από αμέλεια και παρασκευής ναρκωτικών ουσιών.

CW3NfT-UAAAG592

CW3NfUiUAAAF7cU

Αυτό που έγινε στον μικρό Braydon θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί και θα πρέπει να μας θυμίζει πόσο προσεκτικοί πρέπει να είναι οι γονείς απέναντι στα παιδιά τους. 

Credit: liftbump.com

The post Έβαλαν το Φορητό Καλοριφέρ δίπλα στην Κούνια και έκλεισαν την Πόρτα. Αυτά τα ΖΩΑ λέγονται Γονείς… appeared first on LINE LIFE.

Πηγή Έβαλαν το Φορητό Καλοριφέρ δίπλα στην Κούνια και έκλεισαν την Πόρτα. Αυτά τα ΖΩΑ λέγονται Γονείς…

Στις μεγάλες τραγωδίες, για όσους μένουν πίσω, ένα είναι το ερώτημα-εφιάλτης: 

Ποιος έφταιξε. Ποιος έχει την ευθύνη που…
όλα χάθηκαν μεμιάς. Εννιά στις δέκα, η γνώση φέρνει θλίψη. 

Συμβάλλει όμως καθοριστικά ώστε να μπορούν οι παραμένοντες εν ζωή να πλαγιάζουν ήσυχοι το βράδυ. Τους βοηθάει να μην τρελαθούν, με το «γιατί» σφηνωμένο στο κεφάλι τους. Το εισαγγελικό πόρισμα για το Μάτι έδωσε μια εξαιρετικά δύσκολη, ως προς τη διαχείρισή της, απάντηση σε αυτό το «γιατί». 

Φταίει ο μηχανισμός και η παραλυσία του, το κράτος και η απουσία του, η ξεχειλωμένη δομή και τα χαμηλά ανακλαστικά του. Δεν φταίει καν ο άνεμος – το τυχαίο ίσως είχε τη δύναμη να παρηγορήσει συγγενείς και θύματα που κατάφεραν να επιζήσουν. Οχι ότι δεν φταίει και η Δούρου. Αλλά ποιος εισαγγελέας που ξέρει νομικά, μπορεί να της προσάψει ενδεχόμενο δόλο και να την κάνει να μοιάζει τέρας στο σκαμνί του απολογισμού; 

Φταίνε τα ιστορικά λάθη σε μια ιστορική συγκυρία, με έναν ιστορικό αριθμό χαμένων ψυχών. Και το έγκλημα, λέει, είναι διαρκείας. Γαλανόλευκο. Ελληνικό. Οι 100 και βάλε πληγές μας Πατήστε εδώ Η απάντηση στο «γιατί», αντί να κατευνάζει, μοιάζει με πολλαπλασιαστή ισχύος. Η ευθύνη δεν προσωποποιείται. Φταίνε όλοι και κανένας. Τόσο, όσο. Σκέτη τρέλα. Ικανή να σε κάνει να μαζέψεις τα μπογαλάκια σου, να φτύσεις και να μη γυρίσεις ποτέ πίσω. 

Η προσπάθεια που έγινε το 2014, όταν οργανώθηκε το ΕΣΚΕ, το Ενιαίο Συντονιστικό Κέντρο Επιχειρήσεων, ως Ειδική Κεντρική Υπηρεσία του Πυροσβεστικού Σώματος, είχε δημιουργήσει προσδοκίες σε μία χώρα που βάφεται γκρίζα κάθε καλοκαίρι από τις πυρκαγιές. Η ισχύς εν τη ενώσει. Συντονιστικό Επιχειρησιακό Κέντρο Υπηρεσιών του Πυροσβεστικού Σώματος, Συντονιστικό Κέντρο Δασοπυρόσβεσης, Κέντρο Επιχειρήσεων Πολιτικής Προστασίας. Χωρίς κατακερματισμούς, και διαιρέσεις. Στάχτη οι ελπίδες. Η διάχυση της ευθύνης στην ελληνική πραγματικότητα ορθώνεται και πάλι αδυσώπητη, κυνική, λυσσαλέα. Οι διάλογοι, που τόση οργή έχουν προκαλέσει, αυτήν είναι που προσπαθούν να αποσείσουν. 

«Ερχονται κυρία μου, έρχονται, το κέρατο μου, έρχονται. Ο,τι μπορούμε κάνουμε, 15 αυτοκίνητα, 20 έρχονται, μακάρι να γεννήσουμε και άλλα». Την πιο δύσκολη ώρα, η ευθύνη μετακυλίεται, κατρακυλάει, προσκρούει στον φόβο και τελικά στην αναλγησία. «Ναι παιδιά, όμως δεν γίνεται όλοι εσείς να παίρνετε μόνο το δικό μου τηλέφωνο, έχει και δίπλα τρία τέσσερα εδώ πέρα». «Αυτή η κυρία δεν γίνεται να πάρει τηλέφωνο το 100 να πάει ένα περιπολικό; 

Αυτά που είπε σε εσένα δεν μπορούσε να τα πει στο 100;». Η ντροπή του «υπευθύνου» είναι μεγάλη, ξέρετε.

 – Ερμής Αθηνών προς Αξιωματικό Υπηρεσίας του 199: «Ρε, καταλαβαίνεις τι σου λέμε τόση ώρα; Σας καλώ τόση ώρα να ρίξουν τα εναέρια, γιατί δεν μπορεί να πιάσει βόρεια-βορειοδυτικά, έχει πιάσει κορυφογραμμή και δεν μου απαντάει κανένας. Γυρνάμε σε σας και δεν μου απαντάει ούτε από σας». 

– Αξιωματικός του 199: «Δεν έχετε ασύρματο να μιλήσετε με τα εναέρια;». – Eρμής Αθηνών: «Οχι, όχι και δεν τα διαχειρίζομαι εγώ τα εναέρια». 

– Αξιωματικός 199: «Ποιος τα διαχειρίζεται;». – Eρμής Αθηνών: «Δεν ξέρω ποιος τα διαχειρίζεται, καλούσαν τον ποιος τα διαχειρίζεται, εγώ μιλάω με το κέντρο και δεν απαντάτε…». Και τώρα, τι; Είναι απορίας άξιο τι θα γινόταν, αν υπήρχε ένα κέντρο συντονισμού, με 4 -5 κομβικά πρόσωπα, ιθύνοντες. 

Αν ο Πρωθυπουργός, κι εμείς μαζί του, ξέραμε ποιος φταίει κάθε φορά που ρημάζουν ζωές και τόποι. Αν ξέραμε, κι αυτοί μαζί μας, ποιοι και γιατί θα πάνε φυλακή για τα λάθη, τις ολιγωρίες, τις παραλείψεις. Οκτώ μήνες μετά την ανείπωτη καταστροφή και το κράτος παραμένει ίδιο, απαράλλαχτο. Είδατε αλλαγές στον κεντρικό μηχανισμό; Ανακοινώθηκαν δομικά μέτρα, που θα μας έκαναν να ελπίζουμε ότι αυτό το καλοκαίρι δεν θα καούν άλλοι 200; Μάθατε για δράσεις πρόληψης σε σχολεία; Και καμπάνιες ενημερωτικές για τον κόσμο που ίσως βρεθεί και πάλι εγκλωβισμένος σε συνθήκες έκτακτης ανάγκης; 

Οι άνθρωποι των νεκρών δεν θα ησυχάσουν ποτέ, αν δεν αποδοθεί Δικαιοσύνη. Και μιας κάποιας μορφής Δικαιοσύνη είναι η διόρθωση του λάθους, η αποκατάσταση της ανισορροπίας, η τάξη. Αν η Ελλάδα δεν μάθει, οι 100 είναι νεκροί ξανά. Ξεχασμένοι. Νεκροί για πάντα…

Ελευθερία Κόλλια

Πηγή Μάτι, νεκροί ξανά…

Λέγεται πως ήταν ο ίδιος ο Απόλλωνας αυτός που το χάρισε στους Έλληνες θέλοντας να τους κάνει ένα δώρο που δεν θα ξεχνούσε κανείς.
Και ξαφνικά μια κοινωνία λυσσούσε πια για σίλφιο! Ήταν βλέπετε αφροδισιακό και αντισυλληπτικό τρομερό, αλλά και λαχταριστό καρύκευμα για το φαγητό.
Τα είχε όλα και κανείς δεν το έκρυβε. Μας το λέει εξάλλου ο Ιπποκράτης, ο Διοσκουρίδης και ο Σωρανός ο Εφέσιος, αλλά και πλήθος άλλων Ελλήνων και Ρωμαίων.
Βλέπετε το σίλφιο (ή σύλφιο) ήταν το διασημότερο βότανο της αρχαιότητας, ένα φυτικό πασπαρτού για τα πάντα. Ήταν όμως, σαν από τραγική ειρωνεία, και όσο σπάνιο χρειαζόταν για να φτάσει να αξίζει το βάρος του σε ασήμι.
Φυόταν αποκλειστικά σε μια στενή λωρίδα γης στην Κυρήνη, εκεί στις ακτές της Βόρειας Αφρικής (σημερινή Λιβύη), και δεν ευδοκιμούσε πουθενά αλλού, φέρνοντας στον νου τη σημερινή μαστίχα της Χίου.
Όσοι το εμπορεύονταν πλούτιζαν, καθώς το λαχταρούσε όλος ο αρχαίος κόσμος. Το απαθανάτιζαν σε νομίσματα και αγγεία και το πήραν μετά οι Ρωμαίοι στέλνοντάς το στα ουράνια. Μόνο που κανείς τους δεν κατάλαβε πως η υπερεντατική του καλλιέργεια και η μαζική συγκομιδή του προσυπέγραφαν το τέλος του.
Σύντομα θα ζούσαν όλοι χωρίς σίλφιο και θα έπρεπε να βρουν πια υποκατάστατά του, αφήνοντάς το στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας να πονοκεφαλιάζει ακόμα και σήμερα τους βοτανολόγους.
Γιατί ναι μεν υπήρξε, τι ήταν όμως ακριβώς;
Ένα μαγικό βοτάνι για τα πάντα
shutterstock263334632
Οι Ρωμαίοι χρησιμοποίησαν δυσανάλογα πολύ την αντισύλληψη και ήταν σε αυτό το πλαίσιο που έκαναν ένα βοτάνι να εξαφανιστεί, ένα βοτάνι που αν τους πιστέψουμε ήταν το πλέον αποτελεσματικό μέσο αντισύλληψης όλου του αρχαίου κόσμου! Αν και δεν ήταν οι Ρωμαίοι αυτοί που τα ξεκίνησαν όλα.
Το βότανο λεγόταν σίλφιο και ήταν ένα φυτό που συγγένευε πιθανότατα με τον γιγαντιαίο μάραθο ή το σέλινο. Οι σοφιστικέ Έλληνες το καλλιεργούσαν αποκλειστικά για τη ρητίνη του, αν και οι πιο χοντροκομμένοι σε αυτά Ρωμαίοι το εκμεταλλεύονταν όλο, ακόμα και για τις ρίζες του είχαν κάποια χρήση.
Σίλφιο το έλεγαν οι πρόγονοί μας και silphium οι Ρωμαίοι, αν και αυτοί του επεφύλαξαν πολλές ακόμα ονομασίες (laserpicium, lasarpicium κ.ά.). Και το χρησιμοποιούσαν για τα πάντα, από αρωματικό καρύκευμα για τη νοστιμάδα της μαγειρικής και τοπική αναλγητική αλοιφή μέχρι φάρμακο για πάμπολλες νόσους. Σχεδόν όλες! Αν και περιβόητο σε όλο τον γνωστό κόσμο δεν θα γινόταν παρά για τις διεγερτικές και αντισυλληπτικές του ιδιότητες.
Ήταν οι Θηραίοι αυτοί που το ανακάλυψαν ήδη από το 630 π.Χ., όταν ίδρυσαν την ελληνική τους αποικία στη Βόρεια Αφρική, την περίφημη Κυρήνη. Οι Έλληνες ονόμασαν την αποικία τους από την πηγή Κύρη, αφιερωμένη στον θεό Απόλλωνα, και εκείνος τους έκανε δώρο το σίλφιο.
Σύμφωνα με τον θρύλο, ο Βάττος Α’ αποβιβάστηκε στην Κυρηναϊκή και οδηγήθηκε από τους γηγενείς σε μια περιοχή που είχε «τρύπα στον ουρανό», πιθανότατα γιατί έβρεχε πολύ. Εκεί υπήρχε ένα ιερό του Απόλλωνα και ο Θηραίος αποφάσισε να ιδρύσει την πόλη του τιμώντας τα ιερά εδάφη.
Όπως κι αν έχει, ο Απόλλωνας του χάρισε το σίλφιο, ένα πολύτιμο βοτάνι που συνέβαλε τα μέγιστα στη μετατροπή της πόλης σε επίκεντρο του ελληνικού πολιτισμού στα άγνωστα εδάφη, καθώς η εμπορική του εκμετάλλευση κόμιζε στην Κυρήνη πλούτη θαυμαστά. Το σίλφιο έγινε τόσο σημαντικό για την κυρηναϊκή οικονομία που εμφανίζονταν από ένα σημείο και μετά σε κάθε σχεδόν νόμισμα της πόλης! Σε λακωνική κύλικα του 565-560 π.Χ. (Κύλιξ του Αρκεσίλα) απεικονίζεται εξάλλου ο βασιλιάς της Κυρήνης, Αρκεσίλαος Β΄, να επιβλέπει τη συγκομιδή του φυτού, τέτοια σημασία είχε για την οικονομική επιβίωση της ελληνικής αποικίας. Ήταν το απόλυτο έμβλημα της πόλης.
ppfogiiisfghhekkgerter12
Γιατί το σίλφιο μετατράπηκε μαγικά σε βασικό συστατικό κάθε φαρέτρας γιατρού ή μύστη σε όλη τη Λεκάνη της Μεσογείου για τα επόμενα 700 περίπου χρόνια. Το ήξεραν φυσικά και οι Αιγύπτιοι, καθώς είναι οι δικές τους αναφορές από τον 7ο π.Χ. αιώνα που λογίζονται οι παλιότερες. Και αυτός ο σπουδαίος πολιτισμός το χρησιμοποιούσε ως ιατρικό βοήθημα για αντισύλληψη και άμβλωση, αλλά και ως πανάκεια σχεδόν για τα πάντα, από πονόλαιμο και βήχα μέχρι και θεραπεία για τη λέπρα.
Ήταν όμως και το άλλο: τόσο οι Αιγύπτιοι όσο και οι Μινωίτες είχαν συγκεκριμένο ιδεόγραμμα (γλύφο) που αντιπροσώπευε το σίλφιο! Κάτι που αναδεικνύει τη σημαντικότητά του για τους πρώιμους αυτούς μεσογειακούς πολιτισμούς. Ας μην ξεχνάμε πως το σίλφιο έβρισκε εφαρμογή σχεδόν στα πάντα και χρησιμοποιούνταν κάθε τμήμα του, από το κοτσάνι και τις ρίζες μέχρι και τον πολύτιμο χυμό του.
Έχει υποστηριχτεί μάλιστα ιστορικά πως η κλασική αρχαιότητα περιστράφηκε εν πολλοίς γύρω από το σίλφιο, ένα βότανο-πανάκεια. Οι Έλληνες, ας πούμε, το λάτρευαν και ως εύγευστο καρύκευμα για το φαγητό τους. Το αγαπούσαν με πάθος και το έβαζαν στα πάντα, σαν τον σημερινό μαϊντανό ένα πράμα.
Όπως μας παραδίδουν οι πρόγονοί μας, στο φαγητό χάριζε μια έντονη και πικάντικη γεύση, αντίστοιχη πιθανότατα με το σκόρδο, χωρίς ωστόσο τη βαριά μυρωδιά του. Οι Έλληνες αποξήραιναν τον χυμό του για τη μαγειρική του χρήση, ενώ οι πάντα υπερβολικοί Ρωμαίοι το έτρωγαν ολόκληρο. Ακόμα και τις ρίζες του γεύονταν, τις οποίες διατηρούσαν στο ξίδι.
Το φυτό ήταν τόσο παινεμένο ως μπαχαρικό που έφτασαν -τόσο στην κλασική όσο και τη ρωμαϊκή αρχαιότητα- να πληρώνουν όσο τίποτα τα ζώα που είχαν βοσκήσει στο σίλφιο, γιατί πίστευαν πως έδινε καλύτερη γεύση στο κρέας τους!
Ακόμα και συνταγές έχουν φτάσει ως τις μέρες μας με το νόστιμο καρύκευμα: Ο δραματικός ποιητής Άλεξις μας λέει πως για να φτιάξουμε ωραία σαφρίδια «τους βγάζεις τα βράγχια, τα ξεπλένεις, τα καθαρίζεις, τα ανοίγεις στα δύο, τα στρώνεις, τα αλευρώνεις, τα αλείφεις με σίλφιο και τα καλύπτεις με τυρί, αλάτι και ρίγανη». Ο πλατωνικός φιλόσοφος Ξενοκράτης μοιράζεται μαζί μας το μυστικό για νοστιμότατες φούσκες (τα οστρακοειδή): «Τις κόβουμε, ξεπλένουμε και περιχύνουμε με κυρηναϊκό σίλφιο, απήγανο, άλμη και ξίδι ή φρέσκια μέντα σε ξίδι και γλυκό κρασί».
Αλλά και ο Αθηναίος στους «Δειπνοσοφισταί» του αναφέρει πως έτρωγαν παστό ψάρι, μαριναρισμένο με κρασί, λάδι και σίλφιο. Ως τη ρωμαϊκή εποχή, το βότανο είχε γίνει τόσο λατρεμένο που εμφανίζεται σε όλες σχεδόν τις συνταγές της μαγειρικής «Βίβλου» των Ρωμαίων, τον τσελεμεντέ του Καίλιου Απίκιου («Περί μαγειρικής»)! Κι ας μην ξεχνάμε ότι είναι και πάλι το σίλφιο που μοστράρεται ακόμα και στη μεγαλύτερη λέξη ολάκερης της Ιστορίας, κληρονομιά του τρομερού Αριστοφάνη αυτή (τη συναντάμε στις «Εκκλησιάζουσες»): «Λοπαδοτεμαχοσελαχογαλεοκρανιολειψανοδριμυποτριμματοσιλφιολιπαρομε λιτοκατακεχυμενοκιχλεπικοσσυφοφαττοπεριστεραλεκτρυονοπτοπιφαλλιδοκιγκ λοπελειολαγωοσιραιοβαφητραγανοπτερυγών».
ppfogiiisfghhekkgerter2
Τι μαγικό είχε η κυρηναϊκή χερσόνησος και φύτρωνε αποκλειστικά εκεί το σίλφιο, κανείς δεν ξέρει. Σε μια στενή λωρίδα της ακτής, 200×50 χιλιόμετρα περίπου, όπως μας παραδίδεται, έβγαινε το θαυματουργό φυτό και αρνούνταν πεισματικά να ευδοκιμήσει οπουδήποτε αλλού. Κι αν το προσπάθησαν οι αρχαίοι! Εφτακόσια χρόνια το πάλευαν όλοι, Μινωίτες, Αιγύπτιοι, Έλληνες, Ρωμαίοι και κάθε άλλος λαός της Μεσογείου, μάταια όμως. Μόνο η Κυρήνη είχε το προνόμιο να πλουτίζει από το σίλφιο, πάει και τέλειωσε.
Την ίδια ώρα, το θαυματουργό χορτάρι είχε και πολλές θεραπευτικές χρήσεις, αν και είναι δύσκολο να αποτιμήσουμε με σύγχρονους ιατρικούς όρους την αποτελεσματικότητά τους. Από πονόλαιμο, πυρετό και δυσπεψία μέχρι αφροδίσια νοσήματα (κονδυλώματα) και ανεπιθύμητες κυήσεις λεγόταν πως θεράπευε, ποιος να πει όμως με αποφασιστικότητα; Ο Ιπποκράτης ενδεχομένως, που παρότρυνε τους ασθενείς του: «Όταν εξέχει το έντερο και δεν επιστρέφει στη θέση του, ξύστε σε μικρά κομμάτια το καλύτερο και πιο συμπαγές σίλφιον και εφαρμόστε το ως κατάπλασμα».
Αλλά και ο Θεόφραστος ο Ερέσιος και ο Διοσκουρίδης ο Πεδάνιος το παρομοίαζαν με την «Ηράκλεια Πανάκεια», λέγοντάς μας πως το σκιανθές φυτό ήταν κατάλληλο για όλες τις ασθένειες.
Ήταν πάντως αναμφίβολα η αντισυλληπτική του δράση που έκανε τους Έλληνες να το προτιμούν και τους Ρωμαίους να το λατρεύουν! Ακόμα και ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος το καταμαρτυρεί, όταν υπαινίσσεται πως το σίλφιο μπορεί κάλλιστα να χρησιμοποιηθεί για «την απομάκρυνση των υγρών που εκκρίνονται στην εμμηνόρροια». Ιδιότητες που συναντάμε εξάλλου ακόμα και σήμερα στα συγγενικά του είδη, όπως ο μαϊντανός.
Το βότανο εμφανίζεται και στην «Περιγραφή της Ελλάδος» του Παυσανία, σε μια ιστορία των Διόσκουρων που παραθέτει κατά τη διαμονή τους στο σπίτι του Σπαρτιάτη Φορμίωνος: «Γιατί, έτσι συνέβη, ότι η παρθένος κόρη του που ζούσε σε αυτό. Από την επόμενη μέρα, αυτή η παρθένα με όλη την κοριτσίστικη αμφίεσή της, είχε εξαφανιστεί και στην αίθουσα βρέθηκαν εικόνες των Διοσκούρων, ένα τραπέζι και σίλφιον πάνω σε αυτό».
Το σίλφιο με τη λατινική του ονομασία (laserpicium) παίζει και σε ποίημα του Κάτουλλου προς την ερωμένη του Λεσβία, διαδραματίζοντας έτσι σαφή ρόλο στην ανθρώπινη σεξουαλικότητα.
Δεν είναι καθόλου απίθανο λοιπόν να ήταν φαρμακολογικά δραστικό στην πρόληψη ή ακόμα και τη διακοπή της κύησης. Ο Διοσκουρίδης το συνιστούσε πάντως ως αντισυλληπτικό και μέσο για την άμβλωση.
Την ίδια στιγμή, ο ανθός του χρησιμοποιούνταν στην παρασκευή αρωμάτων, καθώς οι αρχαίοι εκμεταλλεύονταν κάθε τετραγωνικό εκατοστό του.
Τι απέγινε
shutterstock673165981
Φυτό-χρυσός για την Κυρήνη, φυτό-πανάκεια για τον αρχαίο κόσμο και ένα φυτικό βιάγκρα για όλους τους άλλους, το σίλφιο δεν έμελλε να μακροημερεύσει, καθώς κανείς δεν σκέφτηκε το μέλλον του. Οι Ρωμαίοι ήταν αυτοί που το ξετίναξαν ουσιαστικά, γενικεύοντας τη χρήση του και την υπερκαλλιέργειά του.
Ακόμα και τα καλύτερα ζώα τους έστελναν να τραφούν με κυρηναϊκό σίλφιο, για να αποκτήσουν νόστιμο κρέας και τιμή στα ουράνια. Ήταν οι μαγειρικές και προπάντων οι αντισυλληπτικές του ιδιότητες που προσυπέγραψαν το ηχηρό του τέλος. Κάποια στιγμή περί τον 1ο αιώνα μ.Χ. δεν φύτρωνε απλώς άλλο!
Η υπερκαλλιέργεια και οι οπλές των ζώων κατέστρεψαν το εύθραυστο οικοσύστημα των κυρηναϊκών ακτών, στέλνοντας το σίλφιο στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας. Σύμφωνα με τον θρύλο, που μας παραδίδει ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος («Φυσική Ιστορία»), ήταν ο αυτοκράτορας Νέρων αυτός που γεύτηκε το τελευταίο ποτέ κλαράκι του: «Εδώ και πάρα πολλά χρόνια, δεν υπάρχει καθόλου σίλφιο … λένε πως το τελευταίο βλαστάρι που βρέθηκε, απ’ όσο θυμούνται οι άνθρωποι, στάλθηκε στον αυτοκράτορα Νέρωνα». Και του στάλθηκε ως κάτι το αξιοπερίεργο, όπως μας λέει ο Πλίνιος.
Μέσα σε μερικές δεκαετίες, το ήδη σπάνιο σίλφιο εξαφανίστηκε. Τώρα όλοι αναπολούσαν τις εποχές που ο Ιούλιος Καίσαρας είχε φροντίσει δαιμόνια να πάρει στην κατοχή του μεγάλες ποσότητες του φυτού, τις οποίες παραχώρησε κάποια στιγμή στα δημόσια ταμεία του ρωμαϊκού κράτους. Καθώς μέχρι τότε άξιζε πραγματικό ασήμι. Οι Ρωμαίοι το έλεγαν άλλωστε χωρίς περιστροφές πως «ο χυμός του σίλφιου αξίζει το βάρος του σε δηνάρια»!
shutterstock76197877
Ακόμα και μετά την εξαφάνισή του βέβαια συνέχισε να αναφέρεται στους καταλόγους των αρωματικών φυτών, περνώντας από τον έναν στον άλλο μέχρι και τον 8ο αιώνα μ.Χ.
Ο Θεόφραστος επιβεβαιώνει («Περί φυτών ιστορία») πως το σίλφιο δεν μπορούσε να καλλιεργηθεί και ήταν η φήμη για τις αντισυλληπτικές ιδιότητες που ανέπτυξε τον 3ο-2ο αιώνα π.Χ. που έφεραν το οριστικό του τέλος. Ο Στράβωνας πάλι μας λέει πως ήταν οι λαοί της ερήμου αυτοί που κατέστρεψαν τις ρίζες του.
Ακόμα και σήμερα οι βοτανολόγοι δεν έχουν καταφέρει να το ταυτοποιήσουν, έχουν κυκλοφορήσει πάντως αρκετές εικασίες για την οικογένεια των φυτών στην οποία πιθανώς ανήκε. Γεγονός είναι πως ο αρχαίος κόσμος δεν μπορούσε να ζήσει χωρίς σίλφιο, γι’ αυτό και οι άντρες του Αλέξανδρου βρήκαν στην Περσία ένα παρόμοιο φυτό, το οποίο στερούνταν ωστόσο τη γεύση ή τις θαυματουργές ιδιότητες του αυθεντικού.
Ήταν η ασαφοετίδα (ή ασαφέτιδα), που κυκλοφορεί ακόμα και σήμερα στην Ινδία. Οι Ρωμαίοι την υποδέχτηκαν αρχικά με ενθουσιασμό, γρήγορα κατάλαβαν όμως πως σίλφιο δεν ήταν κατά κανέναν τρόπο. Το καταμαρτυρεί και ο Διοσκουρίδης («Περί ύλης ιατρικής»): «Το κυρηναϊκό [το σίλφιο] έχει ένα πολύ υγιεινό άρωμα, που ελάχιστα το προσέχει κανείς στην αναπνοή. Αντίθετα, το μηδικό [ασαφοετίδα] είναι λιγότερο δυνατό και έχει χειρότερη μυρωδιά»…
Το παγκόσμιο σύμβολο της αγάπης
shuttersto298731920
Έχουμε ακούσει πως το σύμβολο της καρδιάς, που δεν μοιάζει φυσικά σε τίποτα με την πραγματική καρδιά, έλκει πίσω του πολλούς θρύλους για την ύπαρξή του. Άλλοι λένε πως πρόκειται για μεσαιωνική αναπαράσταση διαφόρων φυτών (φύλλα συκής, κισσός ή ακόμα και νούφαρα) και άλλοι πάλι υποθέτουν πως το σχήμα της αγάπης έχει να κάνει πολύ με τη γυναικεία ανατομία (εφηβαίο).
Κι όμως, η πρώτη ποτέ παρόμοια αναπαράσταση μας έρχεται από το ασημένιο νόμισμα της Κυρήνης του 6ου-5ου αιώνα π.Χ., εκεί δηλαδή όπου ο σπόρος/καρπός του σίλφιου παραμοιάζει με το οικουμενικό σύμβολο της αγάπης και του έρωτα! Κι έτσι αρκετοί ιστορικοί τοποθετούν τη γέννησή του πολύ πριν από τον Μεσαίωνα και συγκεκριμένα κάπου, κάπως, κάποτε στην Κυρηναϊκή.
fsdsgdr
Κι ενώ η σύνδεση σίλφιου και σεξ είναι κάτι παραπάνω από προφανής και ιστορικά καταγεγραμμένη, όπως υπαινίσσονται εξάλλου και ο Παυσανίας και ο Κάτουλλος, μια τέτοια υπόθεση θα παραμείνει αναγκαστικά στη σφαίρα της ιστορικής φαντασίας. Σε άλλο κυρηναϊκό νόμισμα βλέπουμε μια γυναίκα να κρατά στο χέρι της γερμένο ένα κλαδί του φυτού, έτσι ώστε το άνθος του να δείχνει τα γεννητικά της όργανα.
Αν το σίλφιο παραμένει ακόμα μαζί μας με τη μορφή του ρομάντζου και της αγάπης, αυτό μόνο οι ερωτευμένοι το ξέρουν…


Πηγή Το μυστηριώδες βότανο των αρχαίων Ελλήνων που κόστιζε το βάρος του σε ασήμι που απλά εξαφανίστηκε – Τι ακριβώς ήταν το σίλφιο, τι… υποσχέσεις έδινε και γιατί εξαφανίστηκε

Λέγεται πως ήταν ο ίδιος ο Απόλλωνας αυτός που το χάρισε στους Έλληνες θέλοντας να τους κάνει ένα δώρο που δεν θα ξεχνούσε κανείς.
Και ξαφνικά μια κοινωνία λυσσούσε πια για σίλφιο! Ήταν βλέπετε αφροδισιακό και αντισυλληπτικό τρομερό, αλλά και λαχταριστό καρύκευμα για το φαγητό.
Τα είχε όλα και κανείς δεν το έκρυβε. Μας το λέει εξάλλου ο Ιπποκράτης, ο Διοσκουρίδης και ο Σωρανός ο Εφέσιος, αλλά και πλήθος άλλων Ελλήνων και Ρωμαίων.
Βλέπετε το σίλφιο (ή σύλφιο) ήταν το διασημότερο βότανο της αρχαιότητας, ένα φυτικό πασπαρτού για τα πάντα. Ήταν όμως, σαν από τραγική ειρωνεία, και όσο σπάνιο χρειαζόταν για να φτάσει να αξίζει το βάρος του σε ασήμι.
Φυόταν αποκλειστικά σε μια στενή λωρίδα γης στην Κυρήνη, εκεί στις ακτές της Βόρειας Αφρικής (σημερινή Λιβύη), και δεν ευδοκιμούσε πουθενά αλλού, φέρνοντας στον νου τη σημερινή μαστίχα της Χίου.
Όσοι το εμπορεύονταν πλούτιζαν, καθώς το λαχταρούσε όλος ο αρχαίος κόσμος. Το απαθανάτιζαν σε νομίσματα και αγγεία και το πήραν μετά οι Ρωμαίοι στέλνοντάς το στα ουράνια. Μόνο που κανείς τους δεν κατάλαβε πως η υπερεντατική του καλλιέργεια και η μαζική συγκομιδή του προσυπέγραφαν το τέλος του.
Σύντομα θα ζούσαν όλοι χωρίς σίλφιο και θα έπρεπε να βρουν πια υποκατάστατά του, αφήνοντάς το στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας να πονοκεφαλιάζει ακόμα και σήμερα τους βοτανολόγους.
Γιατί ναι μεν υπήρξε, τι ήταν όμως ακριβώς;
Ένα μαγικό βοτάνι για τα πάντα
shutterstock263334632
Οι Ρωμαίοι χρησιμοποίησαν δυσανάλογα πολύ την αντισύλληψη και ήταν σε αυτό το πλαίσιο που έκαναν ένα βοτάνι να εξαφανιστεί, ένα βοτάνι που αν τους πιστέψουμε ήταν το πλέον αποτελεσματικό μέσο αντισύλληψης όλου του αρχαίου κόσμου! Αν και δεν ήταν οι Ρωμαίοι αυτοί που τα ξεκίνησαν όλα.
Το βότανο λεγόταν σίλφιο και ήταν ένα φυτό που συγγένευε πιθανότατα με τον γιγαντιαίο μάραθο ή το σέλινο. Οι σοφιστικέ Έλληνες το καλλιεργούσαν αποκλειστικά για τη ρητίνη του, αν και οι πιο χοντροκομμένοι σε αυτά Ρωμαίοι το εκμεταλλεύονταν όλο, ακόμα και για τις ρίζες του είχαν κάποια χρήση.
Σίλφιο το έλεγαν οι πρόγονοί μας και silphium οι Ρωμαίοι, αν και αυτοί του επεφύλαξαν πολλές ακόμα ονομασίες (laserpicium, lasarpicium κ.ά.). Και το χρησιμοποιούσαν για τα πάντα, από αρωματικό καρύκευμα για τη νοστιμάδα της μαγειρικής και τοπική αναλγητική αλοιφή μέχρι φάρμακο για πάμπολλες νόσους. Σχεδόν όλες! Αν και περιβόητο σε όλο τον γνωστό κόσμο δεν θα γινόταν παρά για τις διεγερτικές και αντισυλληπτικές του ιδιότητες.
Ήταν οι Θηραίοι αυτοί που το ανακάλυψαν ήδη από το 630 π.Χ., όταν ίδρυσαν την ελληνική τους αποικία στη Βόρεια Αφρική, την περίφημη Κυρήνη. Οι Έλληνες ονόμασαν την αποικία τους από την πηγή Κύρη, αφιερωμένη στον θεό Απόλλωνα, και εκείνος τους έκανε δώρο το σίλφιο.
Σύμφωνα με τον θρύλο, ο Βάττος Α’ αποβιβάστηκε στην Κυρηναϊκή και οδηγήθηκε από τους γηγενείς σε μια περιοχή που είχε «τρύπα στον ουρανό», πιθανότατα γιατί έβρεχε πολύ. Εκεί υπήρχε ένα ιερό του Απόλλωνα και ο Θηραίος αποφάσισε να ιδρύσει την πόλη του τιμώντας τα ιερά εδάφη.
Όπως κι αν έχει, ο Απόλλωνας του χάρισε το σίλφιο, ένα πολύτιμο βοτάνι που συνέβαλε τα μέγιστα στη μετατροπή της πόλης σε επίκεντρο του ελληνικού πολιτισμού στα άγνωστα εδάφη, καθώς η εμπορική του εκμετάλλευση κόμιζε στην Κυρήνη πλούτη θαυμαστά. Το σίλφιο έγινε τόσο σημαντικό για την κυρηναϊκή οικονομία που εμφανίζονταν από ένα σημείο και μετά σε κάθε σχεδόν νόμισμα της πόλης! Σε λακωνική κύλικα του 565-560 π.Χ. (Κύλιξ του Αρκεσίλα) απεικονίζεται εξάλλου ο βασιλιάς της Κυρήνης, Αρκεσίλαος Β΄, να επιβλέπει τη συγκομιδή του φυτού, τέτοια σημασία είχε για την οικονομική επιβίωση της ελληνικής αποικίας. Ήταν το απόλυτο έμβλημα της πόλης.
ppfogiiisfghhekkgerter12
Γιατί το σίλφιο μετατράπηκε μαγικά σε βασικό συστατικό κάθε φαρέτρας γιατρού ή μύστη σε όλη τη Λεκάνη της Μεσογείου για τα επόμενα 700 περίπου χρόνια. Το ήξεραν φυσικά και οι Αιγύπτιοι, καθώς είναι οι δικές τους αναφορές από τον 7ο π.Χ. αιώνα που λογίζονται οι παλιότερες. Και αυτός ο σπουδαίος πολιτισμός το χρησιμοποιούσε ως ιατρικό βοήθημα για αντισύλληψη και άμβλωση, αλλά και ως πανάκεια σχεδόν για τα πάντα, από πονόλαιμο και βήχα μέχρι και θεραπεία για τη λέπρα.
Ήταν όμως και το άλλο: τόσο οι Αιγύπτιοι όσο και οι Μινωίτες είχαν συγκεκριμένο ιδεόγραμμα (γλύφο) που αντιπροσώπευε το σίλφιο! Κάτι που αναδεικνύει τη σημαντικότητά του για τους πρώιμους αυτούς μεσογειακούς πολιτισμούς. Ας μην ξεχνάμε πως το σίλφιο έβρισκε εφαρμογή σχεδόν στα πάντα και χρησιμοποιούνταν κάθε τμήμα του, από το κοτσάνι και τις ρίζες μέχρι και τον πολύτιμο χυμό του.
Έχει υποστηριχτεί μάλιστα ιστορικά πως η κλασική αρχαιότητα περιστράφηκε εν πολλοίς γύρω από το σίλφιο, ένα βότανο-πανάκεια. Οι Έλληνες, ας πούμε, το λάτρευαν και ως εύγευστο καρύκευμα για το φαγητό τους. Το αγαπούσαν με πάθος και το έβαζαν στα πάντα, σαν τον σημερινό μαϊντανό ένα πράμα.
Όπως μας παραδίδουν οι πρόγονοί μας, στο φαγητό χάριζε μια έντονη και πικάντικη γεύση, αντίστοιχη πιθανότατα με το σκόρδο, χωρίς ωστόσο τη βαριά μυρωδιά του. Οι Έλληνες αποξήραιναν τον χυμό του για τη μαγειρική του χρήση, ενώ οι πάντα υπερβολικοί Ρωμαίοι το έτρωγαν ολόκληρο. Ακόμα και τις ρίζες του γεύονταν, τις οποίες διατηρούσαν στο ξίδι.
Το φυτό ήταν τόσο παινεμένο ως μπαχαρικό που έφτασαν -τόσο στην κλασική όσο και τη ρωμαϊκή αρχαιότητα- να πληρώνουν όσο τίποτα τα ζώα που είχαν βοσκήσει στο σίλφιο, γιατί πίστευαν πως έδινε καλύτερη γεύση στο κρέας τους!
Ακόμα και συνταγές έχουν φτάσει ως τις μέρες μας με το νόστιμο καρύκευμα: Ο δραματικός ποιητής Άλεξις μας λέει πως για να φτιάξουμε ωραία σαφρίδια «τους βγάζεις τα βράγχια, τα ξεπλένεις, τα καθαρίζεις, τα ανοίγεις στα δύο, τα στρώνεις, τα αλευρώνεις, τα αλείφεις με σίλφιο και τα καλύπτεις με τυρί, αλάτι και ρίγανη». Ο πλατωνικός φιλόσοφος Ξενοκράτης μοιράζεται μαζί μας το μυστικό για νοστιμότατες φούσκες (τα οστρακοειδή): «Τις κόβουμε, ξεπλένουμε και περιχύνουμε με κυρηναϊκό σίλφιο, απήγανο, άλμη και ξίδι ή φρέσκια μέντα σε ξίδι και γλυκό κρασί».
Αλλά και ο Αθηναίος στους «Δειπνοσοφισταί» του αναφέρει πως έτρωγαν παστό ψάρι, μαριναρισμένο με κρασί, λάδι και σίλφιο. Ως τη ρωμαϊκή εποχή, το βότανο είχε γίνει τόσο λατρεμένο που εμφανίζεται σε όλες σχεδόν τις συνταγές της μαγειρικής «Βίβλου» των Ρωμαίων, τον τσελεμεντέ του Καίλιου Απίκιου («Περί μαγειρικής»)! Κι ας μην ξεχνάμε ότι είναι και πάλι το σίλφιο που μοστράρεται ακόμα και στη μεγαλύτερη λέξη ολάκερης της Ιστορίας, κληρονομιά του τρομερού Αριστοφάνη αυτή (τη συναντάμε στις «Εκκλησιάζουσες»): «Λοπαδοτεμαχοσελαχογαλεοκρανιολειψανοδριμυποτριμματοσιλφιολιπαρομε λιτοκατακεχυμενοκιχλεπικοσσυφοφαττοπεριστεραλεκτρυονοπτοπιφαλλιδοκιγκ λοπελειολαγωοσιραιοβαφητραγανοπτερυγών».
ppfogiiisfghhekkgerter2
Τι μαγικό είχε η κυρηναϊκή χερσόνησος και φύτρωνε αποκλειστικά εκεί το σίλφιο, κανείς δεν ξέρει. Σε μια στενή λωρίδα της ακτής, 200×50 χιλιόμετρα περίπου, όπως μας παραδίδεται, έβγαινε το θαυματουργό φυτό και αρνούνταν πεισματικά να ευδοκιμήσει οπουδήποτε αλλού. Κι αν το προσπάθησαν οι αρχαίοι! Εφτακόσια χρόνια το πάλευαν όλοι, Μινωίτες, Αιγύπτιοι, Έλληνες, Ρωμαίοι και κάθε άλλος λαός της Μεσογείου, μάταια όμως. Μόνο η Κυρήνη είχε το προνόμιο να πλουτίζει από το σίλφιο, πάει και τέλειωσε.
Την ίδια ώρα, το θαυματουργό χορτάρι είχε και πολλές θεραπευτικές χρήσεις, αν και είναι δύσκολο να αποτιμήσουμε με σύγχρονους ιατρικούς όρους την αποτελεσματικότητά τους. Από πονόλαιμο, πυρετό και δυσπεψία μέχρι αφροδίσια νοσήματα (κονδυλώματα) και ανεπιθύμητες κυήσεις λεγόταν πως θεράπευε, ποιος να πει όμως με αποφασιστικότητα; Ο Ιπποκράτης ενδεχομένως, που παρότρυνε τους ασθενείς του: «Όταν εξέχει το έντερο και δεν επιστρέφει στη θέση του, ξύστε σε μικρά κομμάτια το καλύτερο και πιο συμπαγές σίλφιον και εφαρμόστε το ως κατάπλασμα».
Αλλά και ο Θεόφραστος ο Ερέσιος και ο Διοσκουρίδης ο Πεδάνιος το παρομοίαζαν με την «Ηράκλεια Πανάκεια», λέγοντάς μας πως το σκιανθές φυτό ήταν κατάλληλο για όλες τις ασθένειες.
Ήταν πάντως αναμφίβολα η αντισυλληπτική του δράση που έκανε τους Έλληνες να το προτιμούν και τους Ρωμαίους να το λατρεύουν! Ακόμα και ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος το καταμαρτυρεί, όταν υπαινίσσεται πως το σίλφιο μπορεί κάλλιστα να χρησιμοποιηθεί για «την απομάκρυνση των υγρών που εκκρίνονται στην εμμηνόρροια». Ιδιότητες που συναντάμε εξάλλου ακόμα και σήμερα στα συγγενικά του είδη, όπως ο μαϊντανός.
Το βότανο εμφανίζεται και στην «Περιγραφή της Ελλάδος» του Παυσανία, σε μια ιστορία των Διόσκουρων που παραθέτει κατά τη διαμονή τους στο σπίτι του Σπαρτιάτη Φορμίωνος: «Γιατί, έτσι συνέβη, ότι η παρθένος κόρη του που ζούσε σε αυτό. Από την επόμενη μέρα, αυτή η παρθένα με όλη την κοριτσίστικη αμφίεσή της, είχε εξαφανιστεί και στην αίθουσα βρέθηκαν εικόνες των Διοσκούρων, ένα τραπέζι και σίλφιον πάνω σε αυτό».
Το σίλφιο με τη λατινική του ονομασία (laserpicium) παίζει και σε ποίημα του Κάτουλλου προς την ερωμένη του Λεσβία, διαδραματίζοντας έτσι σαφή ρόλο στην ανθρώπινη σεξουαλικότητα.
Δεν είναι καθόλου απίθανο λοιπόν να ήταν φαρμακολογικά δραστικό στην πρόληψη ή ακόμα και τη διακοπή της κύησης. Ο Διοσκουρίδης το συνιστούσε πάντως ως αντισυλληπτικό και μέσο για την άμβλωση.
Την ίδια στιγμή, ο ανθός του χρησιμοποιούνταν στην παρασκευή αρωμάτων, καθώς οι αρχαίοι εκμεταλλεύονταν κάθε τετραγωνικό εκατοστό του.
Τι απέγινε
shutterstock673165981
Φυτό-χρυσός για την Κυρήνη, φυτό-πανάκεια για τον αρχαίο κόσμο και ένα φυτικό βιάγκρα για όλους τους άλλους, το σίλφιο δεν έμελλε να μακροημερεύσει, καθώς κανείς δεν σκέφτηκε το μέλλον του. Οι Ρωμαίοι ήταν αυτοί που το ξετίναξαν ουσιαστικά, γενικεύοντας τη χρήση του και την υπερκαλλιέργειά του.
Ακόμα και τα καλύτερα ζώα τους έστελναν να τραφούν με κυρηναϊκό σίλφιο, για να αποκτήσουν νόστιμο κρέας και τιμή στα ουράνια. Ήταν οι μαγειρικές και προπάντων οι αντισυλληπτικές του ιδιότητες που προσυπέγραψαν το ηχηρό του τέλος. Κάποια στιγμή περί τον 1ο αιώνα μ.Χ. δεν φύτρωνε απλώς άλλο!
Η υπερκαλλιέργεια και οι οπλές των ζώων κατέστρεψαν το εύθραυστο οικοσύστημα των κυρηναϊκών ακτών, στέλνοντας το σίλφιο στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας. Σύμφωνα με τον θρύλο, που μας παραδίδει ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος («Φυσική Ιστορία»), ήταν ο αυτοκράτορας Νέρων αυτός που γεύτηκε το τελευταίο ποτέ κλαράκι του: «Εδώ και πάρα πολλά χρόνια, δεν υπάρχει καθόλου σίλφιο … λένε πως το τελευταίο βλαστάρι που βρέθηκε, απ’ όσο θυμούνται οι άνθρωποι, στάλθηκε στον αυτοκράτορα Νέρωνα». Και του στάλθηκε ως κάτι το αξιοπερίεργο, όπως μας λέει ο Πλίνιος.
Μέσα σε μερικές δεκαετίες, το ήδη σπάνιο σίλφιο εξαφανίστηκε. Τώρα όλοι αναπολούσαν τις εποχές που ο Ιούλιος Καίσαρας είχε φροντίσει δαιμόνια να πάρει στην κατοχή του μεγάλες ποσότητες του φυτού, τις οποίες παραχώρησε κάποια στιγμή στα δημόσια ταμεία του ρωμαϊκού κράτους. Καθώς μέχρι τότε άξιζε πραγματικό ασήμι. Οι Ρωμαίοι το έλεγαν άλλωστε χωρίς περιστροφές πως «ο χυμός του σίλφιου αξίζει το βάρος του σε δηνάρια»!
shutterstock76197877
Ακόμα και μετά την εξαφάνισή του βέβαια συνέχισε να αναφέρεται στους καταλόγους των αρωματικών φυτών, περνώντας από τον έναν στον άλλο μέχρι και τον 8ο αιώνα μ.Χ.
Ο Θεόφραστος επιβεβαιώνει («Περί φυτών ιστορία») πως το σίλφιο δεν μπορούσε να καλλιεργηθεί και ήταν η φήμη για τις αντισυλληπτικές ιδιότητες που ανέπτυξε τον 3ο-2ο αιώνα π.Χ. που έφεραν το οριστικό του τέλος. Ο Στράβωνας πάλι μας λέει πως ήταν οι λαοί της ερήμου αυτοί που κατέστρεψαν τις ρίζες του.
Ακόμα και σήμερα οι βοτανολόγοι δεν έχουν καταφέρει να το ταυτοποιήσουν, έχουν κυκλοφορήσει πάντως αρκετές εικασίες για την οικογένεια των φυτών στην οποία πιθανώς ανήκε. Γεγονός είναι πως ο αρχαίος κόσμος δεν μπορούσε να ζήσει χωρίς σίλφιο, γι’ αυτό και οι άντρες του Αλέξανδρου βρήκαν στην Περσία ένα παρόμοιο φυτό, το οποίο στερούνταν ωστόσο τη γεύση ή τις θαυματουργές ιδιότητες του αυθεντικού.
Ήταν η ασαφοετίδα (ή ασαφέτιδα), που κυκλοφορεί ακόμα και σήμερα στην Ινδία. Οι Ρωμαίοι την υποδέχτηκαν αρχικά με ενθουσιασμό, γρήγορα κατάλαβαν όμως πως σίλφιο δεν ήταν κατά κανέναν τρόπο. Το καταμαρτυρεί και ο Διοσκουρίδης («Περί ύλης ιατρικής»): «Το κυρηναϊκό [το σίλφιο] έχει ένα πολύ υγιεινό άρωμα, που ελάχιστα το προσέχει κανείς στην αναπνοή. Αντίθετα, το μηδικό [ασαφοετίδα] είναι λιγότερο δυνατό και έχει χειρότερη μυρωδιά»…
Το παγκόσμιο σύμβολο της αγάπης
shuttersto298731920
Έχουμε ακούσει πως το σύμβολο της καρδιάς, που δεν μοιάζει φυσικά σε τίποτα με την πραγματική καρδιά, έλκει πίσω του πολλούς θρύλους για την ύπαρξή του. Άλλοι λένε πως πρόκειται για μεσαιωνική αναπαράσταση διαφόρων φυτών (φύλλα συκής, κισσός ή ακόμα και νούφαρα) και άλλοι πάλι υποθέτουν πως το σχήμα της αγάπης έχει να κάνει πολύ με τη γυναικεία ανατομία (εφηβαίο).
Κι όμως, η πρώτη ποτέ παρόμοια αναπαράσταση μας έρχεται από το ασημένιο νόμισμα της Κυρήνης του 6ου-5ου αιώνα π.Χ., εκεί δηλαδή όπου ο σπόρος/καρπός του σίλφιου παραμοιάζει με το οικουμενικό σύμβολο της αγάπης και του έρωτα! Κι έτσι αρκετοί ιστορικοί τοποθετούν τη γέννησή του πολύ πριν από τον Μεσαίωνα και συγκεκριμένα κάπου, κάπως, κάποτε στην Κυρηναϊκή.
fsdsgdr
Κι ενώ η σύνδεση σίλφιου και σεξ είναι κάτι παραπάνω από προφανής και ιστορικά καταγεγραμμένη, όπως υπαινίσσονται εξάλλου και ο Παυσανίας και ο Κάτουλλος, μια τέτοια υπόθεση θα παραμείνει αναγκαστικά στη σφαίρα της ιστορικής φαντασίας. Σε άλλο κυρηναϊκό νόμισμα βλέπουμε μια γυναίκα να κρατά στο χέρι της γερμένο ένα κλαδί του φυτού, έτσι ώστε το άνθος του να δείχνει τα γεννητικά της όργανα.
Αν το σίλφιο παραμένει ακόμα μαζί μας με τη μορφή του ρομάντζου και της αγάπης, αυτό μόνο οι ερωτευμένοι το ξέρουν…


Πηγή Το μυστηριώδες βότανο των αρχαίων Ελλήνων που κόστιζε το βάρος του σε ασήμι που απλά εξαφανίστηκε – Τι ακριβώς ήταν το σίλφιο, τι… υποσχέσεις έδινε και γιατί εξαφανίστηκε


ΤΙ ΔΕΝ ΣΟΥ ΕΙΠΑΝ ΟΤΑΝ ΠΗΓΕΣ ΝΑ ΒΓΑΛΕΙΣ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΕΙΣΙΤΗΡΙΟ ΚΑΙ ΠΡΟΣΩΠΟΠΟΙΗΜΕΝΗ ΚΑΡΤΑ

ΜΙΑ ΜΙΚΡΗ ΕΞΗΓΗΣΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΧΡΗΣΤΟ ΚΑΣΤΑΜΟΝΙΤΗ.


https://www.youtube.com/watch?v=8vTQFgcmln8Πηγή ΤΙ ΔΕΝ ΣΟΥ ΕΙΠΑΝ ΟΤΑΝ ΠΗΓΕΣ ΝΑ ΒΓΑΛΕΙΣ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΕΙΣΙΤΗΡΙΟ ΚΑΙ ΠΡΟΣΩΠΟΠΟΙΗΜΕΝΗ ΚΑΡΤΑ

Όταν τα δάχτυλά σας ζαρώνουν στο νερό, δεν είναι επειδή «μούλιασαν»…

Γιατί τα δάχτυλα των χεριών και των ποδιών μας χαρώνουν σαν τα δαμάσκηνα, όταν ήμαστε στο νερό για λίγη ώρα;

Ίσως έχετε ακούσει ότι είναι λόγω του νερού που περνά στο εξωτερικό στρώμα του δέρματος, το «μουλιάζει» και το κάνει να «φουσώνει» και να δημιουργεί ρυτίδες. Αλλά αποδεικνύεται ότι η εξήγηση αυτή δεν είναι τελικά και τόσο σωστή.

Ο πραγματικός λόγος είναι ότι τα αιμοφόρα αγγεία κάτω από το δέρμα συστέλλονται σαν μια ακούσια αντίδραση του νευρικού συστήματος στη βύθιση του δέρματος στο νερό. Αυτό κάνει τα ανώτερα στρώματα του δέρματος να «μαζεύονται» και να ρυτιδιάζουν.

Οι επιστήμονες το συμπέραναν αυτό όταν παρατήρησαν ότι το δέρμα των ατόμων με νευρική βλάβη δεν ζαρώνει μέσα στο νερό. Τόσο απλά!

Πηγή

The post Γιατί «ζαρώνουν» τα χέρια σας στο νερό; Όχι δεν είναι αυτό που νομίζετε… appeared first on LINE LIFE.

Πηγή Γιατί «ζαρώνουν» τα χέρια σας στο νερό; Όχι δεν είναι αυτό που νομίζετε…

Ρεπορτάζ: Γιώργος Φαρμάκης

Έτοιμο το τσιπάκι, που θα μας κάνει «ΕΞΥΠΝΟΥΣ»; Η τεχνολογία για την επικοινωνία του ανθρώπινου εγκέφαλου με τον υπολογιστή υπάρχει ήδη. Ο Elon Musk αλλά και το Facebook, ήδη δουλεύουν πάνω σε αυτό το «κομμάτι».

Πρόσφατα, ο νευροεπιστήμονας Dr. Moran Cerf, μίλησε στο δίκτυο CBS και δήλωσε ότι αναπτύσσει ένα τσιπ το οποίο θα εμφυτευτεί στον ανθρώπινο εγκέφαλο και θα…. «του αυξήσει την Νοημοσύνη».

Σύμφωνα με τα όσα έχουν γίνει γνωστά, το συγκεκριμένο τσιπ θα αυξάνει το IQ και θα κάνει τους ανθρώπους…υπολογιστές στην ουσία. Τουλάχιστον αυτό μας υπόσχονται οι επιστήμονες.

Μάλιστα ο Cerf, δήλωσε ότι ο άνθρωπος θα έχει την δυνατότητα να σκέφτεται κάτι και αμέσως ο συνδεδεμένος στο internet εγκέφαλος, θα παίρνει τις απαραίτητες πληροφορίες από όλες τις διαθέσιμες πηγές και ανέφερε την Wikipedia χαρακτηριστικά.

Σύμφωνα με τον συγκεκριμένο επιστήμονα, σε 5 χρόνια θα ΞΕΚΙΝΗΣΕΙ η εμφύτευση αυτού του τσιπ, στον εγκέφαλο. Η πρόκληση για τον επιστήμονα, θα είναι να γίνεται η εμφύτευση χωρίς να είναι αναγκαίο να «ανοίγουμε τρύπες στο κρανίο».

Δείτε το βίντεο:


Τα πλεονεκτήματα που παρουσίασε ο νευροεπιστήμονας:

1. Άνθρωποι εξυπνότεροι.
2. Άνθρωποι υγιέστεροι (οπότε θα έχουμε και τέτοιου είδους επέμβαση σύντομα).
3. Άνθρωποι πλουσιότεροι (ο πλούτος θα έρθει εξαιτίας της αυξημένης νοημοσύνης;).

Το μειονέκτημα που παρουσίασε ο νευροεπιστήμονας:

Θα δημιουργηθούν κοινωνικές ανισότητες, αφού αυτοί που θα έχουν το τσιπ θα είναι πιο έξυπνοι, από τους καθημερινούς ανθρώπους (εμείς είμαστε σίγουροι, ότι θα το προσφέρουν «απλόχερα» σε όλους πάντως).

Το μειονέκτημα που βλέπουμε εμείς στο el:

Οι άνθρωποι θα σταματήσουν να είναι άνθρωποι καθώς θα μετεξελιχθούν. Δεν θα μετατραπούν όμως ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΑ αλλά με την επέμβαση της επιστήμης. Ποιοι ελέγχουν την επιστήμη όμως; Αυτοί που την…χρηματοδοτούν. Και ποιοι την χρηματοδοτούν; Αυτοί που έχουν όλο το χρήμα του κόσμου και ποιοι είναι ΑΥΤΟΙ;

Τα συμπεράσματα δικά σας!

Πηγή φωτογραφίας: Pexels.com

Πηγή

Πηγή Τσιπ στον εγκέφαλο. Πόσο πιθανό είναι; Δείτε τι λέει, γνωστός νευροεπιστήμονας!

Mу το συγκεκριμένο θέμα μπαίνουν για τα καλά και οι άντρες στο παιχνίδι!Μήπως ήρθε η ώρα να τους δικαιολογήσουμε και κάπου; Να τους δώσουμε τα φώτα για να καταλάβουν κάτι από αυτό το σύνθετο μυαλό των γυναικών και να πράξουν όπως πρέπει; Γιατί εντάξει μια γυναίκα όσο αγγελικά πλασμένη και αν είναι τις παρασπονδίες της, τα τσαλιμάκια της, τις τσαχπινιές της τις κάνει και μερικές φορές τρελαίνει τους άμοιρους άντρες!
Ιδού λοιπόν τα 5 πιο διαδεδομένα ψέματα που λέει η κοπέλα σου ακόμα και αν την θεωρείς “αγγελούδι”!

Ψέμα Νο 1
“Δεν είμαι θυμωμένη μαζί σου.”

Μην πέφτεις στη παγίδα. Φυσικά και είναι! Δεν υπάρχει περίπτωση να μην είναι! Σου μιλάει ένα γυναικείο μυαλό. Συγκεντρώσου! Άλλωστε είναι το πιο διαδεδομένο ψέμα που συνηθίζεται να λέγεται μέσα σε μία σχέση. Ειδικά οι γυναίκες που έχουν πληγωθεί στο παρελθόν από κάποιον άλλο άντρα αυτή η φράση λειτουργεί σαν άμυνα. Σε περιπτώσεις όπου εσύ μπορεί να ξεχάσεις τα γενέθλιά της, την επέτειο σας και άλλα τέτοια εννοείται πως την έχουν πειράξει και την γεμίζουν με αμφιβολίες και συνεπώς φτιάχνει τα δικά της σενάρια και τα επεκτείνει ανάλογα με την περίπτωση. Δεν σου λέει τίποτα γιατί είναι πονηρή! Θέλει να το ψάξει από όλες τις πλευρές αλλά μέχρι τότε δεν θα σου δείξει κάτι. Μέσα στο μυαλό της όμως καίγονται ερωτικά κύτταρα και καλλιεργούνται υποψίες και αμφιβολίες. Ναι ένας απλός τέτοιος λόγος είναι ικανός να μας “ξετινάξει”!

Πως θα το καταλάβεις –> Φυσικά από τις νευρικές κινήσεις που θα κάνει. Διότι ναι μεν σου λέει ότι δεν έχει νευριάσει αλλά κάπου πρέπει να βγάλει και αυτή την ένταση που έχει. Παρατήρησε βλέμμα και κινήσεις στα χέρια!

Τι πρέπει να κάνεις—> Πάρτην με το καλό και ρώτα την με όσο πιο γλυκό τρόπο μπορείς τι έχει και γιατί νευρίασε. Μην πτοηθείς όμως αμέσως και χάσεις την υπομονή σου με την πρώτη αρνητική αντίδραση που θα έχει. Σκοπός σου είναι να μην είστε τσακωμένοι. Προσπάθησέ το λίγο παραπάνω. Αυτό θέλει στην τελική!

Ψέμα Νο2
“ Δεν με νοιάζει αν πας σε στριπτιτζάδικο με τους φίλους σου.”

Και εκεί που νομίζεις ότι έχεις σχέση με το πιο cool κορίτσι…sorry λάθος εκτίμηση! Ακόμα και cool να είναι γενικά στη σχέση σας όσο να ‘ναι περνάει πάντα από το μυαλό της το ενδεχόμενο όχι μόνο ότι κάποια θα σε ξεμυαλίσει αλλά ότι θα ερωτευτείς εν τέλει ένα κορίτσι από αυτά και θα θελήσεις να το “σώσεις” από την όλη αυτή κατάσταση! Επίσης δεν θέλει κάποια άλλη να σε διεγείρει σeξουαλικά. Θέλει μόνο αυτή να έχει την αποκλειστικότητα. Το γεγονός λοιπόν ότι της ζητάς την άδεια για κάτι τέτοιο σημαίνει αυτομάτως πως επιζητάς κάτι τέτοιο και της το λες ευθέως!
Πως θα το καταλάβεις-–> Ασυγχρόνιστες και άπειρες ερωτήσεις θα ξεπηδήσουν αυθόρμητα από το κεφάλι της: Αν παίζει το μάτι σου έξω, αν κοιτάς άλλες και σου αρέσουν, τι σκέφτεσαι όταν βλέπεις μία sεxy κοπέλα στο δρόμο, τι θα κάνεις αν στην πέσει κάποια και είσαι μόνος σου..και αν έχεις πιει;

Τι πρέπει να κάνεις—> Πρέπει να της εξηγήσεις ότι εσείς οι άντρες βλέπετε σπίτι “κρυφά” και όποτε να’ ναι ερωτικές ταινίες χωρίς κάποιο ιδιαίτερο λόγο από την εφηβεία σας και για πάντα! Έτσι είναι η φύση σας. Αν δεν καταλάβει αυτό το σκεπτικό τουλάχιστον έκανες μια προσπάθεια μπας και πας στο στριπτιτζάδικο (που εσύ πας για να γελάσεις με τους φίλους σου!!!) χωρίς γκρίνια αλλά μάλλον δεν μπορείς να το αποφύγεις οπότε ακύρωσε το.

Ψέμα Νο3
“ Δεν είμαι έτοιμη να έχω σχέση αυτή τη στιγμή.”

Θέλεις να χάσεις τα περιττά σου κιλά και δεν μπορείς να διώξεις το λίπος; Έχεις ραγάδες που δεν λένε να φύγουν; Με αυτό το φοβερό τρόπο μπορείς πλέον να κάνεις τα πάντα… Δες εδώ

Αποδέξου το επί τόπου σαν “χυλόπιτα”, σαν απόρριψη και μην δώσεις κανένα ελαφρυντικό! Καμία δικαιολογία δεν μπορεί να δώσει άλλη διάσταση, άλλη έννοια σε αυτή τη πρόταση. Αυτό που ολοφάνερα εννοεί είναι όχι ότι δεν θέλει να κάνει σχέση γενικά, αλλά συγκεκριμένα με εσένα. Απλά δεν σε γουστάρει! Γιατί αν σε ήθελε κανένας λόγος δεν θα την κρατούσε από σένα!
Πως θα το καταλάβεις—> Πως την βλέπεις; Είναι άνετη; Αποφεύγει να σε κοιτάξει στα μάτια; Μιλάει ακατάπαυστα; Της έρχονται χίλιες και μία δικαιολογίες; Τι άλλο θέλεις για να καταλάβεις πως σου λέει ψέματα;(!)

Τι πρέπει να κάνεις—> Να την αφήσεις. Δεν θέλει μία αυτή δεν θα θέλεις εσύ 1124546! Άστο να πάει άστο!

Ψέμα Νο 4
“Δεν πειράζει να πληρώσω εγώ αυτό τον λογαριασμό. Όλο εσύ πληρώνεις!”

Εκτός από κάποιες ελάχιστες εξαιρέσεις όλες οι γυναίκες επιθυμούν από τους άντρες να τις έχουν στα όπα όπα και να πληρώνουν τα πάντα. Αν κάνει μια τέτοια κίνηση το πιθανότερο είναι ότι σε τσεκάρει να δει αν είσαι τσιγκούνης. Αν όμως επιμείνει να πληρώσει τότε οκ θέλει. Αν το πει απλά μια φορά και με το που την ακυρώνεις το σταμάει τότε σημαίνει ότι το έκανε τυπικά!
Πως θα το καταλάβεις—> Αν απλά το πει και δεν κάνει την κίνηση να βγάλει λεφτά από το πορτοφόλι της τότε ολοφάνερα το έκανε έτσι. Οπότε για καλό και για κακό πλήρωσε εσύ!

Τι πρέπει να κάνεις-–> Dude έχε στο πορτοφόλι σου αρκετά χρήματα για παν ενδεχόμενο!

Ψέμα Νο 5
“ Είσαι τέλειος! (στο σεχ)”

Φυσικά και οι γυναίκες είναι πανούργες! Θα σου πουν αυτό που θέλεις να ακούσεις. Ότι είχες τον τέλειο οργασμό, ότι είχες οργασμό, ότι είσαι ο καλύτερος. Κακά τα ψέματα αυτά δεν θέλεις να ακούσεις;(!) Τα ψέματα σε αυτή την περίπτωση είναι χιλιάδες. Τι να πρωτοπούμε.
Πως θα το καταλάβεις—> Δώσε βάση στο πιο ευαίσθητο θέμα που είναι το σεχ ειδικά τη στιγμή που έρχεται σε κορύφωσh. Όταν σου μιλάει για αυτό μην τα πιστεύεις και όλα!

Τι θα πρέπει να κάνεις—> Μην τη ρωτάς συνέχεια για τέτοια θέματα. Αν όμως πάει η κουβέντα εκεί και σου πει υπερβολικά πράγματα γύρισέ το λίγο στο χιούμορ , αυτοσαρκάσου και βασικά άλλαξε θέμα. Έτσι θα πάρει χαμπάρι ότι κατάλαβες ότι σε “δουλεύει”!

The post Ποια είναι τα 5 πιο διαδεδομένα ψέματα που λένε οι γυναίκες στους άντρες; appeared first on LINE LIFE.

Πηγή Ποια είναι τα 5 πιο διαδεδομένα ψέματα που λένε οι γυναίκες στους άντρες;

Μια πολύ εύκολη συνταγή για υπέροχα Τρουφάκια Oreo,που βρήκαμε στο sintayes.gr, με κάλυψη σοκολάτας με 3 μόνο υλικά.

Υλικά

•430 γρ. μπισκότα Oreo με κρέμα βανίλιας

•230 γρ. τυρί κρέμα [τύπου Philadelphia]

•400 γρ. σοκολάτα κουβερτούρα σε κομματάκια

Εκτέλεση

1.Θρυμματίζουμε τα μπισκότα στο multi και τα τοποθετούμε σε ένα μπολ. Προσθέτουμε και το τυρί κρέμα, ανακατεύουμε καλά με το χέρι ή το μίξερ χειρός, μέχρι να ομογενοποιηθούν, σκεπάζουμε το μπολ με μεμβράνη και το αφήνουμε στο ψυγείο για 1/2 ώρα περίπου μέχρι να σφίξει η ζύμη.

2.Βγάζουμε τη ζύμη από το ψυγείο και πλάθουμε μπαλάκια διαμέτρου 2,3 εκ. περίπου, τα τοποθετούμε σε ταψάκι με λαδόκολα και τα βάζουμε ξανά στο ψυγείο για 10′ περίπου, να διατηρηθούν κρύα μέχρι να λιώσουμε τη σοκολάτα.

3.Λιώνουμε τη κουβερτούρα “μπεν μαρί” και κατεβάζουμε από τη φωτιά. Μόλις κρυώσει ελαφρώς, κυλάμε τα κρύα μπαλάκια στη κουβερτούρα και με τη βοήθεια ενός πιρουνιού, τα τοποθετούμε πάλι πάνω στη λαδόκολλα και τα αφήνουμε μέχρι να κρυώσει τελείως η επικάλυψη κουβερτούρας. Προαιρετικά, αν θέλουμε να τα διακοσμήσουμε με τρούφα σοκολάτας ή πολύχρωμη, θα τα πασπαλίσουμε πριν κρυώσει τελείως η κουβερτούρα.

Πηγή

 

The post Τρουφάκια Oreo με κάλυψη σοκολάτας μόνο με 3 υλικά appeared first on LINE LIFE.

Πηγή Τρουφάκια Oreo με κάλυψη σοκολάτας μόνο με 3 υλικά