18 July, 2019
Home / Διαφορα (Page 1685)

Αν είσαι πάντα μόνος δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο από το να βλέπεις ένα ευτυχισμένο ζευγάρι δίπλα σου. Όχι ότι δεν θέλεις να είναι ευτυχισμένοι αλλά θα ήθελες να το ζεις και εσύ αυτό. Όμως αυτό που αισθάνεσαι δεν το βγάζεις προς τα έξω. Βέβαια υπάρχουν κάποιοι που το κάνουν, με δόση χιούμορ, όπως αυτό το κορίτσι στο Instagram.

«Ο έρωτας είναι το πιο σημαντικό πράγμα στον κόσμο. Εκτός κι αν είσαι.. εγώ! Τότε παραμονεύεις συνέχεια γύρω από γλυκά ζευγαράκια». Αυτή είναι η βιογραφία της κοπέλας που συστήνεται στο Instagram ως «Third Wheel Extravaganza». Κανένας δεν γλιτώνει την δυσάρεστη γκριμάτσα της. Ακόμα και ανά είσαι στον αρραβώνα σου ή στο γάμο σου.

Η κοπέλα δεν έχει αποκαλύψει ακόμα το πραγματικό όνομά τις. Αλλά οι φωτογραφίες της κρατώντας το φανάρι σε ζευγάρια, έχουν γίνει εξαιρετικά δημοφιλείς στο Internet, κάνοντας της μια celebrity του διαδικτύου. Και ίσως με αυτόν τον τρόπο να δίνει μια παρηγοριά σε όσους έχουν κρατήσει ή συνεχίζουν να κρατούν το φανάρι στην ζωή τους.

Μια κοπέλα έγινε διάσημη στο Internet βγάζοντας φωτογραφίες να… «κραταέι το φανάρι»

Η Candice Wiggins, αθλήτρια μπάσκετ, που πέρασε και από τη χώρα μας, φορώντας τη φανέλα του Αθηναικού, έδωσε συνέντευξη και σόκαρε το κοινό, αποκαλύπτωντας τις δύσκολες στιγμές που πέρασε, δεχόμενη bulling, επειδή ήταν ετεροφυλόφιλη.

«Δεν πραγματοποιήθηκαν τα όνειρά μου στο WNBA. Το αντίθετο. Ηθελα να παίξω άλλες δύο σεζόν, αλλά η εμπειρία δεν προσφερόταν για την ψυχική μου κατάσταση. Δεν μου άρεσε η κουλτούρα στο πρωτάθλημα, ήταν τοξική για εμένα», φανερώνει στη San Diego Union-Tribune.

Στο κόσμο του WNBA, σύμφωνα με την ίδια το 98% των αθλητριών είναι ομοφυλόφιλες και ιδιαίτερα επικριτικές με τις κοπέλες με ωραία εμφάνιση. Από τα αποδυτήρια μέχρι και τα παρκέ δεχόταν πόλεμο. «Προσπαθούσαν εσκεμμένα να με τραυματίσουν συνεχώς. Ποτέ δεν με έχουν αποκαλέσει σκύλα τόσες πολλές φορές στη ζωή μου όσο την πρώτη μου χρονιά εκεί. Ποτέ δεν με έχουν ρίξει κάτω τόσες φορές. Το μήνυμα ήταν «Θέλουμε να ξέρεις ότι δεν μας αρέσεις«. Τόσοι πολλοί πιστεύουν ότι πρέπει να μοιάζεις με άνδρα, να παίζεις σαν άνδρας, για να κερδίσεις τον σεβασμό. Εγώ ήμουν το αντίθετο. Ήμουν υπερήφανη που είμαι γυναίκα και δεν ταίριαζα σε αυτή την κουλτούρα», προσθέτει.

Αθλήτρια έπεσε θύμα bulling επειδή ήταν ετεροφυλόφιλη

Δεν είναι και τόσοι πολλοί οι άνθρωποι που έχουν αναγνωριστεί ιστορικά ως «Μεγάλοι». Αυτοί οι λιγοστοί, άνθρωποι με την ζωή τους και το έργο τους, προσέφεραν μεγάλες στιγμές στην παγκόσμια ιστορία και σίγουρα άφησαν το στίγμα τους. Ένας από αυτούς ήταν και ο Μέγας Κωνσταντίνος. Η ορθόδοξη εκκλησία μάλιστα τον ανακήρυξε Άγιο και ισαπόστολο.

Γεννήθηκε στις 27 Φεβρουαρίου του 272, στην Ναϊσσο της Άνω Μισίας (στην σημερινή Νις της Σερβίας). Το όνομα του, ως Ρωμαίος, ήταν Φλάβιος Βαλέριος Αυρήλιος Κωνσταντίνος. Ήταν γιος του Ρωμαίου Αξιωματικού Κωνστάντιου Χλωρού και της συζύγου του Ελένης. Ο πατέρας του ανέβηκε στην ιεραρχία του Ρωμαϊκού στρατού βοήθησε και τον ίδιο στην μετέπειτα πορεία του.

Το 305 ακολουθεί τον πατέρα του στην εκστρατεία στην Μεγάλη Βρετανία. Ένα χρόνο μετά ο πατέρας του πέθανε και ο Κωνσταντίνος έγινε διάδοχός του. Λόγω της πολυαρχίας, η κατάσταση στην Ρώμη ήταν τεταμένη εκείνη την εποχή και ο Κωνσταντίνος θέλησε να κυριαρχήσει, πρώτα στο Δυτικό τμήμα της Αυτοκρατορία και ύστερα στο Ανατολικό. Ανακηρύχτηκε Αύγουστος στην σημερινή Υόρκη και αποφάσισε ότι έπρεπε να επικρατήσει του άλλου Αύγουστου της Δύσης, του Μαξέντιου.

Το 312, οι στρατοί του Κωνσταντίνου και του Μαξέντιου συναντήθηκαν στα περίχωρα της Ρώμης, στον ποταμό Τίβερη. Στις 27 Οκτωβρίου, την παραμονή της μάχης, ο Κωνσταντίνος είδε το όραμα που του άλλαξε την ζωή. Ακτίνες φωτός δημιούργησαν ένα σταυρικό σύμβολο στον ουρανό, συνοδευόμενο από την φράση «Εν τούτω Νίκα». Η θεία αυτή έμπνευση, μαζί με τις στρατηγικές του ικανότητες, τον οδήγησαν την επόμενη μέρα στην νίκη.

Ήταν πλέον κυρίαρχος της Δύσης. Μετά από και σειρά μαχών, επικράτησε και επί του συμμάχου του και γαμπρού του στην Ανατολή, Λικίνιου. Το 324 μ.Χ. έγινε κυρίαρχος της αχανούς Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

Θέλησε εξ αρχής να κάνει την παρκμάζουσα αυτοκρατορία του να ανθήσει ξανά. Κατήργησε τα αξιώματα του Αύγουστου και του Καίσαρα και περιόρισε σημαντικά τις εξουσίες της Συγκλήτου. Έκοψε νόμισμα και αγόρασε χρυσό σε μεγάλες ποσότητες, πράγμα που ανόρθωσε σημαντικά την οικονομία.

Κάποια στιγμή αποφάσισε, για γεωπολιτικούς λόγους, να μεταφέρει την πρωτεύουσα της αυτοκρατορίας από την Ρώμη στην Νέα Ρώμη, όπως αρχικά ονομαζόταν η Κωνσταντινούπολη, που αργότερα πήρε το όνομά του. Τα εγκαίνια της νέας πρωτεύουσας έγιναν στις 11 Μαΐου του 330 μ.Χ.

Αρκετά χρόνια νωρίτερα και ύστερα από το όραμα που είχε δει πριν την μάχη του με τον Μαξέντιο, είχε υπογράψει το «Διάταγμα των Μεδιολάνων» (σημερινού Μιλάνου), ή αλλιώς το «Διάταγμα της Ανεξιθρησκείας», με το οποίο σταμάτησαν οι διωγμοί των χριστιανών. Η εύνοιά του προς την εκκλησία ήταν δεδομένη, και το 325 μ.Χ. συγκάλεσε στην Νίκαια της Βιθυνίας, την Α’ Οικουμενική Σύνοδο, όπου καθορίστηκε το δόγμα του Χριστιανισμού, το «Πιστεύω». Έμεινε μέχρι το τέλος της ζωής του ειδωλολάτρης, αλλά ήταν γνωστό πως η πίστη του ήταν πια χριστιανική. Κάτι που φάνηκε από την βάπτισή του λίγες μέρες πριν τον θάνατό του το 337 μ.Χ.

Παντρεύτηκε δυο φόρες και απέκτησε έξι παιδιά. Η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία δεν αναγνωρίζει τον Μέγα Κωνσταντίνο ως Άγιο, επειδή το 326 μ.Χ. έδωσε εντολή για την δολοφονία του γιου του και της δεύτερης συζύγου του, επειδή, υπήρχε η υποψία ότι διατηρούσαν εpωτική σχέση.

Στα 65 του χρόνια, Ο Μέγας Κωνσταντίνος άφησε πίσω του μια παγκόσμια κληρονομία και ήταν ένας από τους σημαντικότερους ανθρώπους εκείνης της εποχής, που καθόρισε την μετέπειτα ιστορία της ανθρωπότητας.

Σαν σήμερα: Γεννήθηκε ο Μέγας Κωνσταντίνος, ο πρώτος αυτοκράτορας του Βυζαντίου

Βίντεο από κάμερα ασφαλείας καταγράφει καρέ καρέ το φοβερό τροχαίο με τους τέσσερις νεκρούς στο πάρκινγκ της εθνικής οδού Αθηνών- Λαμίας. Όπως φαίνεται, το Peugeot, στο οποίο βρίσκονται η 33χρονη μητέρα και το 3χρονο αγοράκι είναι σταματημένο στο πάρκινγκ, ενώ ο πατέρας είναι μέσα στην τουαλέτα.

Ξαφνικά μπαίνει με ιλιγγιώδη ταχύτητα η Πόρσε και σκορπά τον θάνατο. Ο οδηγός της Πόρσε, που φέρεται να είναι γιος πασίγνωστου επιχειρηματία από την Αθήνα, φαίνεται ότι έχει χάσει τον έλεγχο.

Η μητέρα, το παιδί και ο οδηγός της Πόρσε απανθρακώθηκαν. Ο συνοδηγός της Πόρσε πετάχτηκε αρκετά μέτρα μακριά, βρίσκοντας τραγικό θάνατο και αυτός.

https://www.youtube-nocookie.com/embed/dPkzHQ6jNEQ

Ντοκουμέντρο με το τρομακτικό τροχαίο με τέσσερις νεκρούς στην Αθηνών- Λαμίας

Βίντεο από κάμερα ασφαλείας καταγράφει καρέ καρέ το φοβερό τροχαίο με τους τέσσερις νεκρούς στο πάρκινγκ της εθνικής οδού Αθηνών- Λαμίας. Όπως φαίνεται, το Peugeot, στο οποίο βρίσκονται η 33χρονη μητέρα και το 3χρονο αγοράκι είναι σταματημένο στο πάρκινγκ, ενώ ο πατέρας είναι μέσα στην τουαλέτα.

Ξαφνικά μπαίνει με ιλιγγιώδη ταχύτητα η Πόρσε και σκορπά τον θάνατο. Ο οδηγός της Πόρσε, που φέρεται να είναι γιος πασίγνωστου επιχειρηματία από την Αθήνα, φαίνεται ότι έχει χάσει τον έλεγχο.

Η μητέρα, το παιδί και ο οδηγός της Πόρσε απανθρακώθηκαν. Ο συνοδηγός της Πόρσε πετάχτηκε αρκετά μέτρα μακριά, βρίσκοντας τραγικό θάνατο και αυτός.

https://www.youtube-nocookie.com/embed/dPkzHQ6jNEQ

Ντοκουμέντρο με το τρομακτικό τροχαίο με τέσσερις νεκρούς στην Αθηνών- Λαμίας

Ένα από τα αριστουργήματα της παγκόσμιας λογοτεχνίας, τον Βυσσινόκηπο του Άντον Τσέχωφ, ανεβάζει η νεοσύστατη Ομάδα Ίριδα σε σκηνοθεσία Ερρίκου Μηλιάρη, από τις 6 Μαρτίου στο θέατρο Εμπρός για οκτώ μόνο παραστάσεις.

https://www.youtube-nocookie.com/embed/7OxYaAh2UQk


Γραμμένο το 1903, ο Βυσσινόκηπος είναι ένα έργο για το θάνατο ενός κόσμου και τη γέννηση ενός καινούργιου. Ο Τσέχωφ ασκεί σφαιρική κριτική και αναδεικνύει τα σφάλματα του κατεστημένου τρόπου ζωής , χωρίς ποτέ να γίνεται διδακτικός, κοιτάζοντας πάντα τους ανθρώπους αυτού του κόσμου με αγάπη και χιούμορ. Δεν αναλύει ούτε φαίνεται να γνωρίζει ακριβώς τη σύσταση του καινούργιου κόσμου που αναδύεται. Απλώς παρατηρεί τη ζωή και τους ανθρώπους τη στιγμή της μετάβασης απ’ τον έναν κόσμο στον άλλον. Και ως καλλιτέχνης ελπίζει και προβάλλει το ιδανικό, το ευγενές. Σχεδόν προφητικά, καθώς το 1917 ξεσπά η Οκτωβριανή Επανάσταση στη Ρωσία. Ενώ, έναν ακριβώς αιώνα μετά, η ιστορία κάνοντας άλλον έναν κύκλο βρίσκεται και πάλι σε περίοδο μετάβασης.

Υπηρετώντας την ανάδειξη της Ομορφιάς, χαρακτηριστικό του έργου του Τσέχωφ, η ομάδα Ίριδα θέτει στο κέντρο της παράστασης την τσεχωφική ποίηση τοποθετώντας την σ’ ένα ζωντανό μουσικό και ηχητικό περιβάλλον . Νέοι σε κρίσιμη καμπή βλέπουν τον κόσμο τους να μεταλλάσσεται. Ανάθεμα αν μπορεί κανείς να προεικάσει ποια είναι η νέα μορφή που πρόκειται να πάρει. Φως; Σκοτάδι; Ό,τι και αν έρθει, ο Τσέχωφ είναι εδώ για να υπενθυμίσει: είτε Φως είναι είτε Σκοτάδι, οφείλει πάντα να είναι Ζωή. Οι νέοι οφείλουν πάντα να παλεύουν να επικρατεί η Ζωή. Και το Φως. Κι αυτό κάνει και ο Τσέχωφ στα έργα του. Ο Βυσσινόκηπος δεν ασκεί «πολιτική». Πολιτική χροιά αποκτά ούτως η άλλως απ’ τη ρίζα του ίδιου του θέματός του. Επιλέγει να επικεντρωθεί στην Ομορφιά. Να μην κρίνει, να μην υποδείξει, απλώς να φέρει στην επιφάνεια την αλήθεια της ζωής: ο άνθρωπος ακόμα και στην πιο τερατώδη μορφή του ζητάει τη Ζωή. Κι όπως πάντα, όλοι οι ήρωες των έργων του, ζητούν κάτι. Είτε παλεύουν γι’ αυτό είτε όχι. Ζητούν. Και μ’αυτόν τον τρόπο παραμένουν ζωντανοί.

Η Λιουμπώφ επιστρέφει από το Παρίσι, καθώς ο βυσσινόκηπός της πουλιέται λόγω χρέους και μαζί με την υπόλοιπη οικογένεια εισέρχεται στην παιδική της κάμαρα, στην «κάμαρα των παιδιών». Εκεί φαίνεται να συναντά όλη της τη ζωή, εκεί να συνδέει κάθε κομμάτι της ζωής αυτού του σπιτιού μέσα στα χρόνια. Κι αυτή ακριβώς η κάμαρα είναι η κεντρική συνθήκη. Η οικογένεια μπαίνει στην κάμαρα και «μεταμορφώνεται». Γίνονται όλοι πάλι παιδιά, εισέρχονται στη «χώρα των θαυμάτων», στο παραμύθι, χωρίς να μπορούν να συλλάβουν τις συχνότητες της πραγματικότητας που κρούει τον κώδωνα για την καταστροφή που πρόκειται να έρθει. Οι ήρωες ζουν για τελευταία φόρα μέσα σ’ αυτό το σπίτι, μέσα σ’ αυτόν τον κόσμο που τελειώνει, ακραία, απόλυτα, παιδικά. Κι ο Βυσσινόκηπος αναδύεται μέσα από την ποιητική μαγεία του παραμυθιού, μέσα από τα γεμάτα απορία μάτια ενός παιδιού που του παίρνουν το παιχνίδι.

Αθώα απέναντι στις ιστορικές εξελίξεις και παράλληλα συνένοχη και συνδημιουργός, η ομάδα Ίριδα αγγίζει τη ζωή της στην ιστορική καμπή που βρίσκεται με αθωότητα, ευαισθησία, ποιητικότητα και κυρίως με απορία. Για εκείνη, αυτή φαίνεται να είναι η ματιά του καλλιτέχνη Τσέχωφ. Γι’αυτό κι επιλέγει να φορέσει για λίγο τα γυαλιά του για να παρατηρήσει τον Άνθρωπο. Το ίδιο ζώο στο οποίο ο Τσέχωφ αφιέρωσε τη ζωή του ολόκληρη μελετώντας και αγαπώντας το όσο τίποτε άλλο.

 

Σκηνοθεσία: Ερρίκος Μηλιάρης
Βοηθός σκηνοθέτη: Κλεοπάτρα Γκίνη
Σκηνικά Κοστούμια Μακιγιάζ: Μαρίνα Μηλιάρη
Κίνηση, Χορογραφίες: Βασίλης Ψυλλάς
Πρωτότυπη ζωντανή μουσική: Νικόλας Αναστασίου (ηλεκτρικό βιολί , κρουστά), Αντώνης Αντωνιάδης (πλήκτρα, ακορντεόν, μεταλλόφωνο, φλογέρα)

 
Διανομή
Λιουμπώφ Αντρέγεβνα: Ελευθερία Κωνσταντοπούλου
Άννια: Αναστασία Πλέλλη
Βάρια: Κατερίνα Παρισσινού
Γκάγεφ: Γιάννης Yoshi Πάτσης
Λοπάχιν: Τρύφωνας Ζάχαρης
Τροφίμωφ: Κωνσταντίνος Παράσης
Συμεόνωφ – Πίσσικ: Θίασος
Σαρλόττα Ιβάνοβνα: Φιλία Κανελλοπούλου
Επιχόντωφ, Γιάσσα: Νικόλας Παπαευθυμίου
Ντουνιάσσα: Δήμητρα Παπουρτζή
Φιρς: Αντώνης Αντωνιάδης

Φωτογραφίες: © Νίκος Πανταζάρας
Teaser: © Στέφανος Γκέκας

Ο Βυσσινόκηπος του Άντον Τσέχωφ στο Θέατρο Εμπρός

Λαγάνες, νηστίσιμα, χαρταετός και άλλα πολλά φέρνουν στο νου ένα πράγμα, τα Κούλουμα όπως πρωτονομάστικαν στην Αθήνα, η την Καθαρά Δευτέρα όπως αποκαλείται ευρύτερα.

Η Καθαρά Δευτέρα συμβολίζει την καθαρότητα ή την αγνότητα, καθώς είναι η πρώτη μέρα της Σαρακοστής δηλαδή της μεγάλης νηστείας του Πάσχα που διαρκεί 40 μέρες όσες και οι μέρες νηστείας του Χριστού στην έρημο.

Ονομάστηκε έτσι γιατί οι πιστοί καλούνται να αφήσουν πίσω όλες τις αμαρτωλές συνήθειες και κραιπάλες, συμπεριλαμβανομένων και των αρτύσιμων, δηλαδή των μη νηστίσιμων, φαγητών, καθαρίζοντας με τον τρόπο αυτό την ψυχή και το σώμα τους.

Έτσι κι αλλιώς η νηστεία έχει ήδη ξεκινήσει «μερικώς» μια βδομάδα πριν, καθώς όλη την προηγούμενη εβδομάδα δεν τρώμε κρέας.

Συγκεκριμένα η προ-προηγούμενη Κυριακή, «της Απόκρεω» (από εκεί πήραν το όνομά τους οι Απόκριες), είναι σύμφωνα με την Ορθόδοξη παράδοση η τελευταία μέρα που τρώμε κρέας.

Επίσης, η Κυριακή πριν την Καθαρά Δευτέρα ονομάζεται «της Τυροφάγου» επειδή είναι η τελευταία μέρα που τρώμε γαλακτοκομικά.

Γιατί ονομάζουμε Καθαρά Δευτέρα την σημερινή μέρα


Ο καβγάς ξεκίνησε όταν ένα Σύρος πρόσφυγας ζήτησε από έναν Αφγανό να του δανείσει ένα ηχείο προκειμένου να ακούσει μουσική

Συμπλοκή μεταξύ προσφύγων σημειώθηκε μετά το μεσημέρι του Σαββάτου στη δομή φιλοξενίας προσφύγων στα Διαβατά Θεσσαλονίκης.

Σύμφωνα με πληροφορίες του thestival.gr, ο καβγάς ξεκίνησε όταν ένα Σύρος πρόσφυγας ζήτησε από έναν Αφγανό να του δανείσει ένα ηχείο προκειμένου να ακούσει μουσική.

Ο Αφγανός του απάντησε ότι δεν μπορεί να του το δώσει και τότε ο Σύρος του επιτέθηκε μαζί με την παρέα του.

Η συμπλοκή επεκτάθηκε με περισσότερα από 100 άτομα να παίρνουν μέρος σε αυτήν.

Αρκετοί από τους εμπλεκόμενους πήραν στα χέρια τους ρόπαλα και σιδερόβεργες, ενώ κάποιοι από αυτούς έφτασαν μέχρι το αστυνομικό κουβούκλιο.

Οι δύο αστυνομικοί που βρίσκονταν στο σημείο κάλεσαν άμεσα ενισχύσεις. Στο σημείο έσπευσαν αστυνομικοί της Άμεσης Δράσης, της Ασφάλειας και μία διμοιρία των ΜΑT και έτσι η κατάσταση ηρέμησε.

Θεσσαλονίκη: Άγριο ξύλο με ρόπαλα και σιδερόβεργες μεταξύ προσφύγων

Η Πλύτρα είναι παραθαλάσσιος οικισμός με τουριστική κίνηση, γραφική ακρογιαλιά και λιμανάκι για σκάφη αναψυχής. Σε μικρή απόσταση βρίσκεται το Καραβοστάσι, οικισμός που διατηρεί δείγματα παραδοσιακής αρχιτεκτονικής. Ερείπια του αρχαίου Ασωπού (κατά την επικρατέστερη εκδοχή), πόλης που ανήκε στο Κοινόν των Ελευθερολακώνων, βρίσκονται στη θαλάσσια περιοχή του οικισμού.

Στη παραλία Αρτάνης βρίσκεται το πρώτο σπίτι (ερειπωμένο και μισογκρεμισμένο) που κτίστηκε στην Πλύτρα, από την οικογένεια Βενετσανάκη, πολύ πριν το 1870, κάτι που επιβεβαιώνει άλλωστε και η χαρακτηριστική αρχιτεκτονική του.

Απέναντι από την Πλύτρα και πριν από το ακρωτήριο Ξυλί βρίσκετα ο οικισμός Καραβοστάσι με τα ξεχωριστά παραδοσιακά πέτρινα οικήματα. Στον όρμο Ξυλί βυθίστηκε (27 Απριλίου 1941) τορπιλάκατος απο γερμανικά αεροπλάνα κατά τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο και βρίσκεται σε βάθος 9 έως 12μ.

Στην Πλύτρα όσο και στην ευρύτερη περιοχή του Δήμου Μονεμβασίας οι κλιματολογικές συνθήκες είναι από τις πιο καλές που επικρατούν στον Ελλαδικό χώρο.

Η Πλύτρα απέχει 71 χλμ NA από τη Σπάρτη.

ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ

Τα Λείψανα Ρωμαϊκών Οικοδομημάτων, στη βραχώδη ακρογιαλιά του οικισμού.

Το Παλαιόκαστρο, στην κορυφή βράχου με πανοραμική θέα. Σώζονται λείψανα ρωμαϊκών και μεσαιωνικών κτισμάτων.

ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ

Η αρχαία πόλη Ασωπός, ταυτίζεται με τα λείψανα στην μικρή χερσόνησο στα ΝΑ της σύγχρονης Πλύτρας. Η πόλη μαρτυρείται επιγραφικά και ανασκαφικά από την ύστερη ελληνιστική εποχή και κατά τον Παυσανία ήταν αρχικά μέλος του Κοινού των Λακεδαιμονίων και αργότερα του κοινού των Ελευθερολακώνων. Από επιγραφικές μαρτυρίες γνωρίζουμε επίσης ότι στην περιοχή της είχε εκτάσεις ο Γαίος Ιούλιος Ευρυκλής, η σημαντικότερη πολιτική φυσιογνωμία της Λακωνίας κατά την εποχή του Αυγούστου.

Κατά τα ρωμαϊκά χρόνια, υπήρξε μια από τις σημαντικότερες πόλεις της χερσονήσου του Μαλέα και σημαντικός σταθμός του ρωμαϊκού αυτοκρατορικού οδικού δικτύου. Η ακμή της πόλης, φαίνεται ότι συνεχίσθηκε κατά τα πρώιμα, τουλάχιστον, βυζαντινά χρόνια όπως δείχνει η αναφορά της σε γραπτά κείμενα της εποχής και τα σωζόμενα αρχιτεκτονικά λείψανα.

Σήμερα αρχαία λείψανα είναι ορατά στην ακτή, αλλά και μέσα στη θάλασσα, όπου έχει καταβυθιστεί μεγάλο μέρος της αρχαίας πόλης. Στην ακτή σώζονται ταφικά μνημεία, δύο τουλάχιστον λουτρικά οικοδομήματα, ένα από τα οποία με ψηφιδωτά δάπεδα, καθώς και λείψανα άλλων κτηρίων, δεξαμενών κ.τ.λ.

Φωτογραφίες…

Πλύτρα – Καραβοστάσι (Φωτογραφίες)

Ἐπεὶ δὴ πολλὰ συμβαίνουν στὶς ἡμέρες μας…
Κι ἐπεὶ δὴ εἶναι πολλοὶ αὐτοὶ ποὺ συνδέουν μέσα τους τὸ κρατίδιον τοῦ ἑλλαδοκαφριστᾶν μὲ τὴν Πατρίδα…
Μὰ κι ἐπεὶ δὴ ὅλα ὅσα γνωρίζουμε ὡς ἀληθῆ χρειάζονται πολλὲς ἀναθεωρήσεις…
…καλὸ εἶναι, σιγὰ σιγά, νὰ συνειδητοποιοῦμε πὼς πρῶτα κι ἐπάνω ἀπὸ ὅλα δὲν εἶναι τὸ μόρφωμα, ποὺ μᾶς κουνᾶ τὸ δάκτυλο, αὐτοαποκαλούμεον ψευδῶς ὡς «Ἑλλάς», ἀλλὰ ἡ Ἐλευθερία!!!

Τί σημαίνει Ἐλευθερία;
Σημαίνει Ἀλήθεια, Ἀντιληπτικότης, Δικαιοσύνη, κριτικὴ Σκέψις, Αὐτοδιάθεσις, Κοινωνία, Ἐπικοινωνία, Παιδεία, Γνῶσις, Αὐτάρκεια, Αὐτοδυναμία καί, κυρίως, ἱκανότης ἀντιμετωπίσεως κάθε ἐχθροῦ, ἐσωτερικοῦ ἢ ἐξωτερικοῦ, μὲ ὅλα τὰ μέσα ποὺ ἀναδεικνύουν τὴν Ἀνδρεια καὶ ἀπομειώνουν τὴν Δειλία, ἐνῷ τρομοκρατοῦν τὴν θρασύτητα…
Στὴν πραγματικότητα σημαίνει ἐπαναδόμησιν τῶν πάντων ἀπὸ τὴν ἀρχὴ καὶ σὲ νέες, ὑγιεῖς βάσεις, ποὺ θὰ ἐξυψώνουν τὸν Ἄνθρωπο καὶ θὰ πατάσσουν τὴν Ἀδικία καὶ τὸ Ψεῦδος.

Ὥρα μας λοιπὸν εἶναι, σιγὰ σιγά, νὰ ξεκαθαρίζουμε ἐκτὸς ἀπὸ μέσα μας, παντοῦ γύρω μας, τὸ τὶ πράγματι πρέπει κι ὀφείλουμε νὰ ἀξιώσουμε ἀπὸ τὸν κόσμο μας. Γιὰ αὐτὰ ὅλα, τὰ σπουδαία καὶ τὰ μεγάλα, ἀξίζει κάποιος νὰ πεθάνῃ. Ἀξίζει νὰ θυσιασθῇ πρὸ κειμένου νὰ ἀφήσῃ πίσω του κληροδοτήματα Σεβασμοῦ καὶ Ἀξιοπρεπείας καὶ Αὐτογνωσίας.
Οἱ πλαστογραφίες τῆς ἱστορίας περίσσεψαν…
…κι ἐμεῖς ἔχουμε ἕναν δρόμο νὰ διανύσουμε πλέον…
…γιὰ νὰ διαφύγουμε ἀπὸ τὸν …πάτο τῆς κατάντιας, ποὺ πλαστογράφοι μᾶς πέταξαν.

Ἀναζητοῦμε παραδείγματα, πρὸ κειμένου νὰ ἔχουμε τὰ ἀναγκαία ἐρεθίσματα ποὺ θὰ μᾶς κινητοποιοῦν.
Γινόμαστε ἐμεῖς παραδείγματα, γιὰ νὰ ἕλξουμε κι ἄλλους νὰ συνειδητοποιήσουν τὴν παγίδα.
Ἀπὸ τὴν ἱστορία μας ὑπάρχουν τέτοιες πηγές, γιὰ νὰ μάθουμε καὶ νὰ ἐμποτισθοῦμε μὲ ἰδανικά.
Ὀφείλουμε νὰ τὶς ἀναζητήσουμε καὶ νὰ τὶς ἀναδείξουμε, κάνοντας πρότυπα, ζωντανά, τοὺς πραγματικοὺς ἥρωες.

Ἕνα ἄγνωστον σὲ ἐμᾶς πρόσωπο ποὺ [δὲν ἦταν Ἀνδρέας – Βῶκος (Μιαοῦλ)], ἔδρασε ὡς νὰ εἶχαν στὸ πρόσωπό του ἐνσαρκωθεῖ ὅλοι οἱ ἥρωές μας…
Πρόκειται γιὰ τὸν Ἀλέξανδρο Ῥαφαλιᾶ.
Ὑπέροχο παράδειγμα ἀνδρός, ἀπὸ τὴν ἱστορία μας, ποὺ μᾶς ἀποδεικνύει μὲ τὴν ζωή του, πὼς ἄλλο Πατρὶς κι ἄλλο …κρατικὲς ἐντολές…
Ἄλλο καθῆκον πρὸς τὸ σύνολον κι ἄλλο «ἀποφάσεις τῶν ἰσχυρῶν».
Ἄλλο πραγματικὸ Δίκαιον καὶ ἄλλο τὸ μαγειρεμένο «δίκαιον» τῶν …ἐπενδυτῶν.
Ἕνας ξεχασμένος μας ἥρως…

«…Ὁ μόνος ποὺ ἠρνήθῃ νὰ παραδόσῃ τὸ πλοῖο του ἦταν ὁ Ὑδραῖος Ἀλεξανδρὴς Ῥαφαλιᾶς. Τὸν κυνήγησαν οἱ Ἄγγλοι καὶ τὸν προλαβαίνουν ἔξω ἀπὸ τὴν Μυτιλήνη. Ὁ Ἄγγλος ἀξιωματικὸς ἐπιδεικνύει τὴν διαταγὴ κατασχέσεως τοῦ πλοίου κι ὁ Ῥαφαλιᾶς τὴν σκίζει λέγοντας: «Τέτοιαν διαταγὴ ἐγὼ τὴν χέζω».
Ταὐτοχρόνως φωνάζει στὸ πλήρωμά του: «Εἶναι μωρέ κανένας μέσα πού θέλει νά δόσουμε τό καράβι;» Κι ὅλο τὸ πλήρωμα ἀπαντᾷ: «κανένας».

Κατεβάζει τότε τὴν σημαία τοῦ πλοίου, τυλίγεται μαζύ της καὶ ἀπαντᾶ στὸν Ἄγγλο: «εἶναι τὸ σάβανό μου!» καὶ προστάζει τὸ τσοῦρμο του νὰ ἑτοιμάσουν τὰ κανόνια γιὰ νὰ πολεμήσουν.

Ὁ Ἄγγλος σηκώθηκε κι ἔφυγε.

Αὐτὸς ἦταν ὁ ἡρωϊκός, ἴσως καὶ λίγο τρελλός, Ῥαφαλιᾶς.»

Ἡ ἄρνησις Ῥαφαλιᾶ νὰ παραδόσῃ τὸ πλοῖο του!

Ὁ …θεοπάλαβος Ῥαφαλιᾶς λοιπόν, ὑπακούοντας στοὺς νόμους τοῦ Ἔθνους καὶ τῆς Πατρίδος, συνειδητοποιώντας ἀπολύτως πὼς ὁ ἐχθρὸς εἶναι ἤδη ἐντὸς τῶν τειχῶν, ἐπέλεξε μὲ τὴν ζωή του νὰ ὑπερασπισθῇ ὅλα αὐτὰ ποὺ τοῦ ἐνεπιστεύθησαν οἱ συμπατριῶτες του. Δὲν ἔγινε Νενέκος ἢ Ναιναῖκος, ἀλλὰ οὔτε καὶ χρήσιμος ἠλίθιος, σὰν τοὺς συναδέλφους του, ποὺ παρέδωσαν τὰ δικά τους πλοῖα στοὺς Ἀγγλογάλλους.

Μὰ δὲν εἶναι ὁ μόνος.
Ἔχουμε Κατσώνηδες, Κολοκοτρωναίους, Ἀνδρούτσους…
Ἔχουμε Ψαῤῥιανοὺς καὶ Κασιῶτες.
Ἔχουμε Μεσολογγῖτες καὶ Σουλιῶτες.
Ἔχουμε Κρῆτες καὶ Ἀθηναίους.
Ἔχουμε πολλούς… Χιλιάδες νὰ θυμηθοῦμε…
Μὰ πρῶτα ἀπὸ ὅλα ἔχουμε νὰ διαγράψουμε, μέσα μας, τὶς ἐντολὲς τοῦ κάθε σουλτανάτου, πραγματικοῦ ἢ φανταστικοῦ, γιὰ νὰ συνειδητοποιήσουμε πὼς ὁ Ἄνθρωπος ἔχει πρῶτο καὶ κύριό του δικαίωμα τὴν Ἐλευθερία καὶ μοναδικό του σκοπὸ νὰ τὴν ὑπηρετῇ.



Φιλονόη

εἰκόνα



filonoi.grὙπερασπιζόμενοι τὴν Πατρίδα κι ὄχι τὸ κράτος…