22 April, 2019
Home / Διαφορα (Page 1472)

Η κορυφαία στιγμή στην ιστορία του μπαλέτου! Η «Ωραία Κοιμωμένη» έρχεται να ταξιδέψει μικρούς και μεγάλους στον παραμυθένιο κόσμο του κλασικού μπαλέτου. Το φετινό καλοκαίρι ζήστε τη μαγεία του χορού κάτω από τα αστέρια με την ωραιότερη μουσική για μπαλέτο που έχει γράψει ποτέ ο Tchaikovsky!

Μια μεγάλη καλοκαιρινή περιοδεία, για πρώτη φορά, στα ανοιχτά θέατρα της Ελλάδας, από 18 Ιουλίου έως 5 Αυγούστου 2017.

Μετά από τις sold out παραστάσεις στο Δημοτικό Θέατρο του Πειραιά με τα αριστουργήματα «Λίμνη των Κύκνων» (Οκτώβριος-Νοέμβριος 2015) και «Καρυοθραύστης» (Δεκέμβριος 2016), καθώς και την πετυχημένη περιοδεία «Η Λίμνη των Κύκνων» (καλοκαίρι 2016) σε 40 πόλεις σε όλη την Ελλάδα, τα φημισμένα Russian Ballet Theater παρουσιάζουν το αγαπημένο παραμύθι «Η Ωραία Κοιμωμένη», την πιο ρομαντική ιστορία όλων των εποχών, σε μια μεγάλη καλοκαιρινή περιοδεία στα ανοιχτά θέατρα της Ελλάδας.

Μια μοναδική ευκαιρία να απολαύσετε τα βραβευμένα Russian Ballet Theater, μια από τις πιο αναγνωρίσιμες δυνάμεις του κλασικού χορού της Μόσχας, σε μια παράσταση που προσφέρει δύο γεμάτες ώρες αληθινής μαγείας με την ωραιότερη μουσική για μπαλέτο που έχει γράψει ποτέ ο Tchaikovsky!

«Η κορωνίς του κλασικού χορευτικού ρεπερτορίου» (Λεξικό Μπαλέτου της Οξφόρδης), η «Ωραία Κοιμωμένη», το «μπαλέτο των μπαλέτων», έκανε πρεμιέρα στην Αγία Πετρούπολη στις 14 Ιανουαρίου 1890. Θεωρείται το σημαντικότερο έργο του χορογράφου Marius Petipa, με την ωραιότερη μουσική για μπαλέτο που έχει γράψει ποτέ ο Tchaikovsky. Ήταν το πρώτο μπαλέτο που χόρεψε ο Rudolf Nureyev στη Δύση (1961), ο πρώτος ρόλος του George Balanchine (στο περίφημο Θέατρο Μαρίνσκι), το έργο με το οποίο πρωτοεμφανίστηκε το Royal Ballet στις Ηνωμένες Πολιτείες και το έργο με το οποίο ξανάρχισε τις παραστάσεις του το Royal Opera House στο Covent Garden (με την Margot Fonteyn στο ρόλο της Αυγής) το 1946, μετά τον B’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Η ιστορική χορογραφία του Πετιπά βασίζεται στο κλασικό παραμύθι του Charles Perault την «Ωραία του κοιμώμενου δάσους» (1697). Σ’ ένα μακρινό βασίλειο, ο Βασιλιάς και η Βασίλισσα γιορτάζουν τη γέννηση της κόρης τους, της Πριγκίπισσας Αυγής. Στη γιορτή έχουν προσκληθεί οι όμορφες νεράιδες και τα ξωτικά, που καταφθάνουν φέρνοντας δώρα και ευχές στο νεογέννητο κοριτσάκι. Η κακιά Μάγισσα, θυμωμένη που δεν προσκλήθηκε στη γιορτή, ορκίζεται να πάρει εκδίκηση. Όταν η Πριγκίπισσα κλείσει τα δεκάξι της χρόνια, η Μάγισσα ρίχνει τα μάγια της και το κορίτσι βυθίζεται σ’ έναν βαθύ ύπνο. Μετά από εκατό χρόνια, ο ενάρετος Πρίγκιπας της δίνει το πολυπόθητο φιλί και εκείνη ξυπνά. Η βασιλική αυλή γιορτάζει την αγάπη τους και τελούνται οι γάμοι τους.

Τα Russian Ballet Theater, περιοδεύουν παγκοσμίως με τη συγκεκριμένη παράσταση αφήνοντας τις καλύτερες εντυπώσεις στο κοινό και τους κριτικούς. Τα Russian Ballet Theater ιδρύθηκαν το 2000 και εξελίχθηκαν ως το πλέον ανερχόμενο συγκρότημα κλασικού χορού. Ακολουθώντας τις παραδόσεις της κληρονομιάς του κλασικού μπαλέτου συμπεριλαμβάνουν στο ρεπερτόριό τους σχεδόν όλες τις παραστάσεις του χρυσού αιώνα του ρωσικού μπαλέτου όπως τα έργα «Λίμνη των κύκνων», «Καρυοθραύστης», «Ζιζέλ», «Ρωμαίος και Ιουλιέτα», «Μπαγιαντέρα», «Δον Κιχώτης» κ.ά.

Από την ίδρυσή τους, περιοδεύουν με μεγάλη επιτυχία σε πολλές χώρες του κόσμου: Γερμανία, ΗΠΑ, Ιταλία, Μάλτα, Καναδά, Μεξικό, Κίνα, Νοτιοαφρικανική Δημοκρατία, Ισπανία, Πορτογαλία. Το συγκρότημα συνεργάζεται με επιφανείς καλλιτέχνες διαφόρων ομάδων, μεταξύ αυτών και των Θεάτρων Μπολσόι, Μαρίνσκι, Στανισλάβσκι. Στην Ελλάδα γνωρίσαμε τα Russian Ballet Theater μέσα από τις sold out παραστάσεις στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά και την πετυχημένη καλοκαιρινή περιοδεία της «Λίμνης των Κύκνων» σε όλη την Ελλάδα.

Διάρκεια παράστασης: 2 ώρες και 20 λεπτά (με διάλειμμα).

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΕΡΙΟΔΕΙΑΣ:

Τρίτη 18 Ιουλίου: Αμαλίειο Θέατρο Αμαρουσίου
Τετάρτη 19 Ιουλίου: Θέατρο Άλσους Ηλιούπολης «Δημήτρης Κιντής»
Πέμπτη 20 Ιουλίου: Θέατρο Πέτρας, Πετρούπολη
Παρασκευή 21 Ιουλίου: Κηποθέατρο Παπάγου
Σάββατο 22 Ιουλίου: Βεάκειο Θέατρο, Πειραιά
Κυριακή 23 Ιουλίου: Θέατρο Κάστρου Καλαμάτα
Τρίτη 25 Ιουλίου: Αρχαίο Θέατρο Φλόκα, Αρχαία Ολυμπία
Τετάρτη 26 Ιουλίου: Ρωμαϊκό Ωδείο Πάτρας
Πέμπτη 27 Ιουλίου: Θέατρο Ε.Η.Μ. – Φρόντζου, Ιωάννινα
Παρασκευή 28 Ιουλίου: Θέατρο Δάσους, Θεσσαλονίκη
Σάββατο 29 Ιουλίου: Θερινό Δημοτικό Θέατρο Βόλου «Μ.Μερκούρη»
Κυριακή 30 Ιουλίου: Υπαίθριο Θέατρο «Γ.Παππάς», Αίγιο
Τετάρτη & Πέμπτη 2, 3 Αυγούστου: Δημοτικό Κηποθέατρο Ηρακλείου «Ν.Καζαντζάκης»
Παρασκευή 4 Αυγούστου: Θέατρο Ανατολικής Τάφρου, Χανιά
Σάββατο 5 Αυγούστου: Φορτέτζα, Ρέθυμνο

Η Ωραία Κοιμωμένη από το Russian Ballet Theater

Με την άσκηση του τουρκικού πολεμικού ναυτικού «θαλασσόλυκος» να είναι σε πλήρη εξέλιξη και τις προσπάθειες αμφισβήτησης της ελληνικής κυριαρχίας να είναι συνεχής στο πλαίσιο αυτής, το Γενικό Επιτελείο Ναυτικού ετοιμάζεται να απαντήσει με μια «Καταιγίδα» που θα «πνίξει» τις εντυπώσεις που θα αφήσει ο «Θαλασσόλυκος».

Πριν λίγο συγκεκριμένα ανακοινώθηκε από το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό η διεξαγωγή της ετήσιας άσκησης «ΚΑΤΑΙΓΙΣ 2017» που θα διεξαχθεί από την Δευτέρα 29 Μαΐου έως την Παρασκευή 02 Ιουνίου 2017 στην περιοχή του Αιγαίου Πελάγους, στην οποία θα συμμετέχει το σύνολο των μονάδων του Πολεμικού Ναυτικού, που βρίσκονται σε διαθεσιμότητα.

Παράλληλα στο πλαίσιο της άσκησης, Πλοία του Πολεμικού Ναυτικού πρόκειται να καταπλεύσουν σε λιμένες του κεντρικού και βορείου Αιγαίου Πελάγους, την Πέμπτη 01 Ιουνίου 2017, με σκοπό να συμμετάσχουν σε εκδηλώσεις με τον τίτλο «Μέγα το της Θαλάσσης Κράτος» ώστε να τονωθεί και το ηθικό των ακριτών μας που τις τελευταίες ημέρες βλέπουν την τούρκικη αρμάδα να αρμενίζει στο Αιγαίο. Οι εκδηλώσεις διοργανώνονται υπό το συντονισμό του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού.

Όπως επισημαίνει η σχετική ανακοίνωση του ΓΕΝ: «Με την πραγματοποίηση των εν λόγω εκδηλώσεων, αναδεικνύονται και ενισχύονται οι άρρηκτοι δεσμοί του Ελληνικού λαού με τη θάλασσα και το Πολεμικό Ναυτικό, που αποτελεί βασικό παράγοντα της Εθνικής μας ισχύος, θεματοφύλακα των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων, και προασπιστή της εδαφικής μας ακεραιότητας. Παράλληλα δε προβάλλεται η πλούσια Ναυτική Παράδοση και η Ναυτική Ιστορία της Ελλάδας».

Κεντρική πόλη των εκδηλώσεων έχει καθοριστεί η Αλεξανδρούπολη όπου θα πραγματοποιηθούν ιδιαίτερες εκδηλώσεις, παρουσία του Αρχηγού ΓΕΝ Αντιναύαρχου Νικόλαου Τσούνη ΠΝ, ενώ εκδηλώσεις θα λάβουν χώρα και σε άλλες πόλεις και νησιά του κεντρικού και βορείου Αιγαίου.

Πολεμικό Ναυτικό: Έρχεται η «Καταιγίδα» που θα «πνίξει» τον τουρκικό «Θαλασσόλυκο»

«Η μουσική ξεκινάει εκεί που ο λόγος σταματάει. Αυτό είναι αλήθεια, αλλά παρ’ όλο που η μουσική είναι κάτι πολύ μεγάλο για να συζητηθεί, μπορεί πάντα να υπηρετείται και να εκτιμάται με ταπεινότητα. Το τραγούδι, για μένα, δεν είναι μια πράξη περηφάνιας, αλλά απλώς μια απόπειρα να ανέλθω σε εκείνα τα ύψη, όπου τα πάντα είναι αρμονία.»

Η όπερα, σύνθεση πολλών τεχνών, είναι η προσπάθεια της αναγέννησης να αναδημιουργήσει το είδος της αρχαίας αττικής τραγωδίας. Ορόσημα σε αυτή την προσπάθεια, οι μεγάλοι συνθέτες Monteverdi, Gluck και Wagner, που αναβάπτισαν την όπερα της εποχής τους στα νάματα της τραγωδίας.

Καμία προσωπικότητα, στον 20ό αιώνα, δεν προσέφερε τόσα προς αυτή την κατεύθυνση, όσο η μεγάλη λυρική καλλιτέχνις, Μαρία Καλογεροπούλου, γνωστή στα πέρατα της γης ως Μαρία Κάλλας. Ως φόρο τιμής στη διασημότερη Ελληνίδα της σύγχρονης εποχής, που έφυγε πριν από 40 χρόνια, πρόωρα, από τη ζωή, το Ίδρυμα Θεοχαράκη παρουσιάζει μια μοναδική έκθεση με περισσότερα από διακόσια προσωπικά αντικείμενα της Μαρίας Κάλλας, δημιουργώντας μια αφήγηση της ιστορίας και της προσφοράς της μοναδικής τραγωδού και λυρικής τραγουδίστριας, που υπήρξε ζωντανός μύθος και της οποίας ο μύθος ζει και αποκτά όλο και μεγαλύτερη ένταση και λάμψη.

Τα αντικείμενα της έκθεσης
Ο μεγαλύτερος αριθμός των αντικειμένων προέρχεται από την εντυπωσιακή συλλογή του Νίκου Χαραλαμπόπουλου, μια μεγάλης συναισθηματικής αξίας συλλογή που ο συλλέκτης κατόρθωσε να συγκεντρώσει στη διάρκεια των τελευταίων δεκαετιών και η οποία διατρέχει τα σημαντικότερα χρόνια της ζωής της μεγάλης αοιδού: από την παρτιτούρα της Traviata, έναν από τους πρώτους μεγάλους διεθνείς ρόλους της, όπου η Κάλλας, προκειμένου να αποστηθίσει ευκολότερα το ρόλο της είχε γράψει πάνω στο λιμπρέτο την ελληνική μετάφρασή του, μαζί με μέρος από το κοστούμι του ίδιου ρόλου, μέχρι το τελευταίο της κόσμημα, τον αγαπημένο της χρυσό σταυρό που φόρεσαν στη σωρό της, προκειμένου να καεί μαζί της, αλλά που τελευταία στιγμή αφαίρεσε κάποιο συγγενικό της πρόσωπο.

Μια συλλογή που περιλαμβάνει σχετιζόμενα με την τέχνη της αντικείμενα, όπως ποστίς από τα μαλλιά της, το οποίο φόρεσε σε διάφορους ρόλους της επί σκηνής, τα γάντια της εμβληματικής Traviata του Βισκόντι, παρτιτούρες, αλλά και τα βιβλία ρόλων, φορέματα από ρεσιτάλ της (μαζί και μέρος της τουαλέτας που φόρεσε στο ρεσιτάλ που έδωσε στο Ηρώδειο, μαζί με την εσάρπα της) και από τα κοσμικά πάρτι των χρόνων του Ωνάση, τσάντες, καπέλα κοσμήματα, πίνακες, έπιπλα κλπ.

Εκτίθενται για πρώτη φορά η ταυτότητά της, το διαβατήριό της, τα μαλλιά της που χάρισε στον αγαπημένο της μπάτλερ, το πιστοποιητικό θανάτου της, το πρώτο της αυτόγραφο που υπέγραψε σε ηλικία 15 ετών μαζί με το τελευταίο της αυτόγραφο που υπέγραψε την παραμονή του θανάτου της, η ατζέντα της με ιδιόχειρα γραμμένες τις διευθύνσεις και τηλέφωνα όλων των προσωπικοτήτων που σχετιζόταν, άλμπουμ με πολλές προσωπικές της φωτογραφίες, καθώς και επιστολές του αρχείου της από γνωστούς μαέστρους και σκηνοθέτες που συνεργάστηκε, αλλά και πρόσωπα που συναναστράφηκε, όπως η Γκρέης Κέλλυ, η Δούκισσα του Ουίνδσορ, ο Λώρενς Ολίβιε κλπ.

Τέλος, εκτίθενται και αρκετά ενθυμήματα της ίδιας της Κάλλας, όπως ένα μαντήλι της μεγάλης σοπράνο του προηγούμενου αιώνα Μαρίας Μαλιμπράν, την οποία θαύμαζε η Κάλλας, το αγαπημένο φλυτζάνι του Αριστοτέλη Ωνάση, αντικείμενα από τη θαλαμηγό του “Χριστίνα”, προγράμματα από παραστάσεις κλπ. Την έκθεση συμπληρώνουν η περούκα της Μήδειας, η γούνα της και προσωπικές φωτογραφίες και επιστολές από την Τεχνόπολη του Δήμου Αθηναίων.

Ψηφιακή περιήγηση στην έκθεση
Οι επισκέπτες θα έχουν τη δυνατότητα, μέσα από την εφαρμογή ξενάγησης Clio Muse APP, να περιηγηθούν ψηφιακά στην έκθεση και να γνωρίσουν τη Μαρία Κάλλας μέσα από άγνωστες, στο ευρύ κοινό, ιστορίες για τη ζωή και το έργο της. Η εφαρμογή είναι διαθέσιμη δωρεάν σε Android και iOS συσκευές. (bit.ly/cliomuse).

Την έκθεση συνοδεύει ομότιτλος κατάλογος με κείμενα των Φώτη Παπαθανασίου και Νίκου Χαραλαμπόπουλου. Ο κατάλογος περιλαμβάνει CD με τις καλύτερες άριες της Μαρίας Κάλλας, προσφορά της εταιρείας VICTORY ENTERTAINMENT.

Ευχαριστίες απευθύνει το Ίδρυμα Θεοχαράκη στο Νίκο Χαραλαμπόπουλο, στο Δήμαρχο Αθηνών, Γ. Καμίνη και το Γενικό Διευθυντή της Τεχνόπολης, Κ. Μπιτζάνη για την εμπιστοσύνη τους, καθώς και στο Διευθύνοντα Σύμβουλο της VICTORY ENTERTAINMENT, Κ. Σάκκαρη.

Επιμέλεια έκθεσης: Φώτης Παπαθανασίου, Νίκος Χαραλαμπόπουλος

Φωτογραφία: Turandot, 1957. Τελευταίο έργο του Puccini-έμεινε ημιτελές. Διαφημιστικό της ηχογράφησης στη Scala με Serafin. Η Κάλλας φωνητικά δεν έχει σχέση με την παλιά Turandot. Σημαντικό ότι βρίσκεται δίπλα της η Ε. Schwarzkopf – μοναδική συνεύρεση των δύο μέγαλων καλλιτεχνών.

Ο θρύλος της Μαρία Κάλλας αναβιώνει στο Ίδρυμα Θεοχαράκη

Πετάξτε το ΤΩΡΑ: Μας δηλητηριάζει καθημερινά χωρίς να το ξέρουμε

Χρησιμοποιείτε μαλακτικό ρούχων; Αν η απάντησή είναι ναι, τότε θα απογοητευτείτε, γιατί θα διαπιστώσετε ότι πληρώνετε υψηλό τίμημα για να μυρίζουν όμορφα τα ρούχα σας.
Όλοι γνωρίζουμε ότι οι διαφημίσεις μαλακτικών ρούχων συχνά απεικονίζουν μια εικόνα άνεσης, φρεσκάδας και γλυκύτητας. Όμως, η πραγματική και άσχημη αλήθεια είναι ότι τα περισσότερα μαλακτικά υφασμάτων περιλαμβάνουν έναν μακρύ κατάλογο γνωστών τοξινών και χημικών ουσιών, οι οποίες μπορούν να εισχωρούν στο σώμα σας μέσα από το δέρμα, αλλά και μέσω της εισπνοής, προκαλώντας ένα ευρύ φάσμα προβλημάτων υγείας, ιδιαίτερα στα μικρά παιδιά.
Τα μαλακτικά ρούχων αποτελούνται από ολέθριο συνδυασμό χημικών ουσιών και βαριάς δόσης αρώματος. Τα αρωματικά χημικά είναι ιδιαίτερα δύσκολο να αφαιρεθούν, επειδή έχουν σχεδιαστεί να προσκολλώνται στο ύφασμα έτσι ώστε το άρωμα να μένει στα ρούχα. Αυτό ονομάζεται «ουσιαστικότητα αρώματος», το οποίο περιγράφει το πόσο καιρό ένα άρωμα διαρκεί επί μία συγκεκριμένη επιφάνεια και πώς επηρεάζεται από τη θερμοκρασία, την υγρασία και άλλες συνθήκες.

Αυτά είναι τα πιο κοινά τοξικά χημικά, τα οποία βρίσκονται σε όλα τα μαλακτικά ρούχων:
– Α-τερπινεόλη: αυτό είναι ένα επικίνδυνο τοξικό χημικό, το οποίο μπορεί να προκαλέσει πολλά προβλήματα υγείας, όπως: ζάλη, πονοκεφάλους, πείνα, απώλεια μνήμης, μούδιασμα στο πρόσωπο, πόνο στον αυχένα και στην σπονδυλική στήλη.
– Βενζυλικό Οξικό Άλας: είναι μια τοξική ουσία, η οποία έχει συνδεθεί με τον καρκίνο του παγκρέατος. Οι αναθυμιάσεις μπορούν να προκαλέσουν ερεθισμό στα μάτια και στο αναπνευστικό και η ουσία αυτή μπορεί επίσης να απορροφηθεί και από το δέρμα.
– Βενζυλική Aλκοόλη: H βενζυλική αλκοόλη μπορεί να προκαλέσει πολλά προβλήματα υγείας, όπως: διαταραχές του κεντρικού νευρικού συστήματος, κεφαλαλγία, ναυτία, έμετος, ζάλη και δραματική μείωση της αρτηριακής πίεσης.
– Χλωροφόρμιο: Είναι μία ισχυρή καρκινογόνος νευροτοξίνη και μπορεί να προκαλέσει πολλά προβλήματα υγείας, όπως: απώλεια της συνείδησης, ναυτία, κεφαλαλγία, έμετο, ή/και ζάλη, υπνηλία.
– Λιναλοόλη: Eίναι ένα ναρκωτικό, το οποίο είναι γνωστό ότι προκαλεί αναπνευστικά προβλήματα και τη λεγόμενη «απώλεια συντονισμού των μυών».
Για το λόγο αυτό θα πρέπει να αποφεύγετε τα μαλακτικά ρούχων, και να χρησιμοποιείτε φυσικές εναλλακτικές λύσεις που είναι ασφαλέστερες και πιο αποτελεσματικές.
Φτιάξτε σπιτικό μαλακτικό ρούχων με αιθέρια έλαια!
Υλικά:

  • 1 λίτρο νερό
  • Μισό λίτρο άσπρο ξύδι
  • 250 γρ. σόδα μαγειρικής
  • 20 σταγόνες αιθέριο έλαιο (γεράνι ή λεβάντα ή tea tree ή λεμόνι ή ευκάλυπτο ή πράσινο μήλο ή ότι άλλο προτιμάτε ) – βάλτε περισσότερες σταγόνες αν θέλετε πιό δυνατή μυρωδιά.

Οδηγίες παρασκευής:

  • Μέσα σε ένα δοχείο, στο νεροχύτη της κουζίνας, αναμίξτε σιγά σιγά όλα τα υλικά. Το μείγμα θα αφρίσει και στη συνέχεια θα κατακάτσει.
  • Χύστε το μέσα σε ένα πλαστικό μπουκάλι με καπάκι.
  • Προσθέτετε 1/4 κούπας (60 ml) μίγματος στο τελευταίο ξέβγαλμα ή τοποθετήστε το από την αρχή στην υποδοχή του μαλακτικού στο πλυντήριό σας.
  • Τέλος να τονίσω οτι το ξύδι λειτουργεί και ως αποσκληρυντής του νερού αλλά και καθαρίζει το πλυντήριο μας απο άλατα και υπολείμματα σαπουνιών παλαιότερων πλύσεων! Μαζί με την σόδα είναι ότι καλύτερο για την απολύμανση και τον καθαρισμό του πλυντηρίου!!!
  • Μην ξεχνάτε να ανακατεύετε καλά πριν κάθε χρήση

Και μην ξεχνάτε περιβαλλόμαστε από απίστευτο αριθμό χημικών ακόμη και μέσα στο ίδιο μας το σπίτι, πράγμα που είναι φυσικό και επόμενο να έχει πολύ δυσάρεστες συνέπειες για την υγιεία μας

Πηγή: healthylifetricks.com 

Επιμέλεια/Απόδοση: AdRianna Gkika για τα proionta-tis-fisis.com

Το ολέθριο τίμημα που πληρώνουμε για να μυρίζουν όμορφα τα ρούχα μας που είναι σωστό να γνωρίζουμε …

 

 
Το αρχαιότερο ελληνικό σύμβολο ο Μαίανδρος αποτελεί σύμβολο Νίκης και Ενότητας, σύμβολο του Άπειρου και της Αιώνιας Ζωής, αλλά και της αέναης πορείας μας μέσα στον κόσμο. Εμπνευσμένος, κατά την άποψη κάποιων ακαδημαϊκών, από τις πολυάριθμες στροφές του ποταμού Μαιάνδρου, ο οποίος έχει συνολικό μήκος πάνω από 500 χιλιόμετρα, θα αποτελέσει ένα από τα ιστορικότερα σύμβολα του Ελληνικού Κόσμου και θα ονομαστεί και Ελληνικό Κλειδί, καθώς δηλώνει την ελληνική καταγωγή όλων των πραγμάτων που τον φέρουν πάνω τους!



Μπορεί σαν σύμβολο να χρησιμοποιήθηκε κυρίως στην διακόσμηση, ουσιαστικά όμως είναι σφραγίδα Ελληνική, καθώς τα περισσότερα αρχαία ελληνικά αντικείμενα φέρουν το σχέδιο του Μαιάνδρου. Σαν σχήμα δεν θα λείψει ούτε και από την Ακρόπολη. Μπορεί να είναι γέννημα των προϊστορικών χρόνων, ωστόσο θα αναγεννηθεί και θα πάρει την κύρια, αλλά όχι και μοναδική μορφή του κατά τους Γεωμετρικούς Χρόνους. 





Σύμβολο όλων των Ελλήνων ο Μαίανδρος, καθώς θα χρησιμοποιηθεί σε αγγεία, ναούς, μνημεία, γλυπτά, αντικείμενα, πολεμικά όπλα και πανοπλίες, ενδύματα σε όλα τα μήκη και πλάτη του Ελληνικού Κόσμου. Το ίδιο σχήμα υπάρχει και στην περίφημη ασπίδα του Φιλίππου του Β’. Μέσω της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας εμφανίζεται και στον Βυζαντινό Πολιτισμό. Αποτελεί λοιπόν ο Μαίανδρος ένα από τα κορυφαία Ελληνικά σύμβολα, το οποίο χρησιμοποιήθηκε στις σπουδαιότερες περιόδους της ελληνικής ιστορίας!



Η αίσθηση του άπειρου, του ατελείωτου αφ΄ ενός, αλλά και της ακρίβειας και ολοκλήρωσης αφ΄ ετέρου, χαρακτηρίζουν τον ελληνικό πολιτισμό. Ήδη από την κλασσική αρχαιότητα ο μαίανδρος εκπροσώπησε την εικαστική έκφραση της πεμπτουσίας της αρχαίας ελληνικής σκέψης – αρμονική ταύτιση των αντιθέτων στον ανώτερο δυνατό βαθμό.




Στην αρχαιότητα το σύμβολα αυτό απεικόνιζε την ατελείωτη ροή του χρόνου και το ολοκληρώσιμο των επαναλαμβανόμενων χρονικών κύκλων. Το νερό ως πηγή ζωής (εκ του ποταμού Μαιάνδρου, σημερινή τουρκική ονομασία Menderes) και ο αναπόφευκτος μαρασμός, ο θάνατος, που ταυτόχρονα αποτελεί και γέννημα μίας καινούριας αρχής.




Οι αινιγματικές και άγνωστες περιπέτειες της μοίρας και η κίνηση προς μια συγκεκριμένη κατεύθυνση, από το σημείο γέννησης και εκκίνησης προς τους ευρείς ορίζοντες του αγνώστου – παραλληλισμός με την πορεία του ελληνισμού σε ολόκληρο τον κόσμο.




Στην μυθική επιλογή του Ηρακλή, μαιάνδριο σχήμα είχε ο δύσκολος δρόμος της Αρετής (σε αντίθεση με της Κακίας, που ήταν ευθεία), με τους μαιάνδρους να συμβολίζουν τις δομημένες δυσκολίες της ζωής, που καλείται να ξεπεράσει οξύνοντας το πνεύμα του ο άνθρωπος για να πλησιάσει το ιδανικό.




Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι ο μαίανδρος αποτελεί ευρύτερα διαδεδομένο σύμβολο, τόσο από γεωγραφικής όσο και από χρονολογικής άποψης, που ανιχνεύεται όπου έχει εμφανιστεί ευρωπαϊκού τύπου Πολιτισμός.



Παρουσιάζεται στην πλειονότητα αρχαίων έργων τέχνης, σε αγγεία, οικοδομήματα, επιγραφές. Ο μαίανδρος (ή αλλιώς Ελληνικό κλειδί) ήταν και είναι το σύμβολο της αιώνιας ζωής και του αέναου περάσματός μας πάνω σε αυτό τον κόσμο. Η σημαντικότερη παρουσία του μαίανδρου είναι αυτή στο γενετικό υλικό (μαίανδρος-σπείρα).



Με το όρο μαίανδρος ή ελληνική κλείδα εννοείται στην αρχιτεκτονική και την αρχαιολογία η ταινιωτή διακόσμηση -σύνθεση ευθειών- που ενώνονται μεταξύ τους σε ορθές γωνίες ή τέμνονται διαγώνια. Το μαιανδρικό μοτίβο, σεδιάφορες παραλλαγές του, χρησιμοποιείτο συχνά κατά την αρχαιότητα για τη διακόσμηση της ζωφόρου των ναών. Παραλλαγή του είναι ο μαίανδρος που χρησιμοποιεί σπειροειδή επαναλαμβανόμενα μοτίβα (5) και η βιτρούβια έλιξ (γλωσσίδα), ένα επαναλαμβανόμενο καμπυλόγραμμο κυματοειδές μοτίβο.



Τα αρχαιότερα μνημεία, πάνω στα οποία κατ’ αρχάς συναντάται αυτό το γραμμικό κόσμημα, είναι πολλοί τάφοι στην Μικρά Ασία και μάλιστα ο λεγόμενος τάφος του Μίδα στη Φρυγία, του οποίου η λίθινη πρόσοψη είναι πλήρως διακοσμημένη από μαιάνδρους. Επίσης συναντάται πάνω σε αγγεία της γεωμετρικής εποχής, όπου φαίνεται ότι είναι εξέλιξη της συνεχόμενης σπείρας των μυκηναϊκών χρόνων. Χαρακτηριστικά δείγματα αυτού του θέματος κατά την εν λόγω εποχή παρέχουν τα λεγόμενα αγγεία του Διπύλου, που βρίσκονται εκτεθειμένα στο αρχαιολογικό μουσείο της Αθήνας. 





Ο μαίανδρος, ο οποίος παρουσιάζεται πάνω σε αυτά τα αγγεία, αρχικά είχε τη μορφή απλής θλαστής γραμμής, της οποίας τα τμήματα διευθύνονται οριζοντίως και καθέτως εναλλάξ. Κατά την ελληνιστική περίοδο αυτός ο τύπος γίνεται πολυπλοκότερος, η θλαστή γραμμή διπλασιάστηκε και πληρώθηκαν τα σχηματιζόμενα τετράγωνα που σχηματίζονταν μεταξύ των γραμμών από στιγμές ή σταυρούς ή άλλα παρεμφερή θέματα. Η χρήση όμως αυτού του γραμμικού σχήματος γίνεται όχι μόνο για την διακόσμηση των αγγείων, αλλά και των ναών και των ενδυμάτων.




Στους ναούς κοσμούνταν από μαίανδρο, συνήθως έγχρωμο, τα επιστύλια, τα ακρωτήρια και τα φατνώματα της οροφής και οι κίονες, στα ενδύματα δε οι παρυφές. Ωραίο παράδειγμα μαιάνδρου πάνω σε ενδύματα παρέχουν οι κόρες της Ακροπόλεως. Τα αρχαϊκά πώρινα και μαρμάρινα γυναικεία αγάλματα που βρίσκονται στο μουσείο της Ακροπόλεως.




Ο πέπλος, τον οποίο φέρουν οι μορφές αυτές, διακοσμούνταν κατά τις παρυφές με άλλα χρωματιστά κοσμήματα (σταυρούς, ρόδακες, άνθη) και με μαιάνδρους. Το γεωμετρικό αυτό σχήμα διατηρήθηκε και κατά την αλεξανδρινή εποχή και μεταδόθηκε και στην Ιταλία. Χαρακτηριστικό πρώϊμου μαίανδρου παρουσιάζουν πολλά αγγεία που βρέθηκαν στην Villanova, πάνω στα οποία ο μαίανδρος είναι ακόμα απλός και βαρύς, στερούμενος την ωραιότητα που χαρακτηρίζει τον διπλό μαίανδρο (γνωστό σήμερα ως σβάστικα) της ελληνικής τέχνης.




Η χειρώνειος ή μαιάνδριος λαβή



Ένας θνητός που νίκησε μια θεά και την παντρεύτηκε είναι ο βασιλιάς της Φθίας ο Πηλέας. Κάποτε στο φως του φεγγαριού είδε μια πανώρια θεά να χορεύει μαζί με τις κόρες των νερών (Νηριήδες: κατοπινές νεράιδες). Ήταν η θεά Θέτιδα που η προφητεία του Προμηθέα την ανάγκαζε να παντρευτεί θνητό, ώστε να μη γεννηθεί αυτός που θα ανέτρεπε τον παντοδύναμο Δία.




Ο Πηλέας τυρανιόταν απ’ τη θεϊκή ομορφιά, αλλά πως μπορούσε αυτός θνητός ν’ αποκτήσει τη Θέτιδα που ήταν μια θεά; Ρώτησε όμως γι’ αυτό τον σοφότατο Χείρωνα που κατοικούσε ψηλά στο Πήλιο. «Εκείνος τον ορμήνεψε στο ίδιο μέρος σαν τη δει, τη νύχτα να χορεύει, να την αρπάξει όσο γίνεται σφιχτά στην αγκαλιά του». Να μην αφήνει τη λαβή όσο εκείνη κι αν άλλαζε μορφές: «κι ας γίνει φίδι, λιοντάρι ή φωτιά, νερό για να ξεφύγει».




Ο Πηλέας στο πάθος του για τη θεά ξεπέρασε και νίκησε καρτερικά όλες τις θυμωμένες μεταμορφώσεις της, κρατώντας την με μια λαβή σφιχτά στην αγκαλιά του.




Το υπέροχο αυτό θέμα απεικονίζεται έξοχα στο εσωτερικό ερυθρόμορφης κύλικας 101 του 500 π.Χ, που τώρα βρίσκεται στο μουσείο του Δυτικού Βερολίνου. Η έξοχη αυτή απεικόνιση παρουσιάζει τον Πηλέα, να αψηφά τα φίδια της θεϊκής μεταμόρφωσης που τον δαγκώνουν παντού, καθώς και το λιοντάρι που ωρύεται γαντζωμένο στην πλάτη του. Ο Πηλέας νικά την πεντάμορφη θεά χρησιμοποιώντας τη “Χειρώνιο λαβή”, τον μαίανδρο, το διάσημο αρχαιοελληνικό σύμβολο. Η χειρώνειος λαβή έμεινε στην ιστορία και χρησιμοποιείται ακόμα στο άθλημα της πάλης για να δέσει ο ένας αντίπαλος τον άλλο.




Τα λεξικά πράγματι επιμένουν στη στερεότυπη άποψη, πως μαίανδρος είναι “το διακοσμητικό σχήμα που υπενθυμίζει τους ελιγμούς του ποταμού της Καρίας Μαίανδρου, όπου πρωτοευρέθη και εκ του οποίου έλαβε το όνομα”.




Μπορεί να πήρε το όνομα απ’ τον ποταμό πλησίον του οποίου πρωτοευρέθη, αλλά είναι ολότελα ανόητο να πιστεύουμε ότι τα απανταχού της γης ελληνοπρεπή αυτά ευρήματα, απεικονίζουν με πάθος τις χάρες και τους “ελιγμούς” ενός άγνωστου εν πολλοίς ποταμού.


Απ’ το πλήθος των αρχαιοελληνικών αγγειογραφικών αναπαραστάσεων σαφώς διαφαίνεται ότι η λαβή αυτή, η χειρώνιος λαβή ή χειρώνιο πλέγμα ή όπως αλλιώς κι αν αποκαλείτο η συγκεκριμένη αυτή λαβή στο παρελθόν, αποτελούσε το ιδιαίτερο ίσως και ιεροπρεπές έμβλημα των θεομάχων Ελλήνων ηρώων!



Την “μαιάνδριο λαβή” όπως δικαίως πλέον θα την αποκαλούμε, τη χρησιμοποιεί κατ’ επανάληψη ο κατ’ εξοχήν θεομάχος Ηρακλής, όπως φαίνεται ξεκάθαρα απ’ την αριστουργηματική απεικόνιση της πάλης του Ηρακλή με τον Τρίτωνα σε αγγειογραφία του 550 Π.χ. (Μουσείο Ταρκυνίας. που όμως μπορεί να θαυμάσει κανείς και στον 30 τόμο Ελλ. Μυθο του Ρ. Γκρείβς σελ. 217) όπου βλέπουμε τον Τρίτωνα να πασχίζει μάταια ν’ ανοίξει τα κλειδωμένα με την μαιάνδριο λαβή δάχτυλα του ανίκητου ήρωα, μπροστά από το στήθος του!




Την ολοφάνερη σχέση διακοσμητικού μαιάνδρου και μαιάνδριας λαβής μπορεί κανείς εύκολα να διαπιστώσει στο σύμπλεγμα Πηλέα και Θέτιδας όπου η αξία της εν λόγω λαβής στο κέντρο της παράστασης υπερτονίζεται στεφανωμένη ολόγυρα απ’ τον σχηματοποιημένο πλέον μαιάνδριο συμβολισμό. Επίσης δεν πρέπει να είναι τυχαίο ότι πλήθος αγγειογραφιών που υπαινίσσονται θεϊκή ήττα, στεφανώνονται συχνά από μαίανδρο!



Συμπεραίνουμε λοιπόν ότι δεν είναι καθόλου τυχαία η ευρύτατη διάδοση κατά την αρχαιότητα του παραπάνω μαιανδρικού συμβολισμού. Αποτελούσε ένα διαχρονικό δώρο των μυθολογικών χρόνων, στους κλασικούς και νεότερους χρόνους των μεσογειακών απογόνων του Έλληνα. Μια γραμμική παραγγελία των προγόνων μας, για μάχη ενάντια στο αδύνατο!



Μια υπέροχη σχηματική υπενθύμιση ότι στα δύο σου χέρια κρατάς το μυστικό της νίκης κι αν μόνο τα δικά σου δεν επαρκούν, τότε ένωσέ τα με άλλους σ’ ένα αρμονικό αδιάσπαστο σύνολο ελληνοπρεπούς, νικηφόρας, μαιανδρικής αλυσίδας.
 


 



Επεξεργασία, επιμέλεια  αναδημοσιεύσεων Πλωτίνος
 


Ο Μαίανδρος ως σύμβολο της Αρχαίας Ελλάδος και η χειρώνειος ή μαιάνδριος λαβή!

 

 
Το αρχαιότερο ελληνικό σύμβολο ο Μαίανδρος αποτελεί σύμβολο Νίκης και Ενότητας, σύμβολο του Άπειρου και της Αιώνιας Ζωής, αλλά και της αέναης πορείας μας μέσα στον κόσμο. Εμπνευσμένος, κατά την άποψη κάποιων ακαδημαϊκών, από τις πολυάριθμες στροφές του ποταμού Μαιάνδρου, ο οποίος έχει συνολικό μήκος πάνω από 500 χιλιόμετρα, θα αποτελέσει ένα από τα ιστορικότερα σύμβολα του Ελληνικού Κόσμου και θα ονομαστεί και Ελληνικό Κλειδί, καθώς δηλώνει την ελληνική καταγωγή όλων των πραγμάτων που τον φέρουν πάνω τους!



Μπορεί σαν σύμβολο να χρησιμοποιήθηκε κυρίως στην διακόσμηση, ουσιαστικά όμως είναι σφραγίδα Ελληνική, καθώς τα περισσότερα αρχαία ελληνικά αντικείμενα φέρουν το σχέδιο του Μαιάνδρου. Σαν σχήμα δεν θα λείψει ούτε και από την Ακρόπολη. Μπορεί να είναι γέννημα των προϊστορικών χρόνων, ωστόσο θα αναγεννηθεί και θα πάρει την κύρια, αλλά όχι και μοναδική μορφή του κατά τους Γεωμετρικούς Χρόνους. 





Σύμβολο όλων των Ελλήνων ο Μαίανδρος, καθώς θα χρησιμοποιηθεί σε αγγεία, ναούς, μνημεία, γλυπτά, αντικείμενα, πολεμικά όπλα και πανοπλίες, ενδύματα σε όλα τα μήκη και πλάτη του Ελληνικού Κόσμου. Το ίδιο σχήμα υπάρχει και στην περίφημη ασπίδα του Φιλίππου του Β’. Μέσω της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας εμφανίζεται και στον Βυζαντινό Πολιτισμό. Αποτελεί λοιπόν ο Μαίανδρος ένα από τα κορυφαία Ελληνικά σύμβολα, το οποίο χρησιμοποιήθηκε στις σπουδαιότερες περιόδους της ελληνικής ιστορίας!



Η αίσθηση του άπειρου, του ατελείωτου αφ΄ ενός, αλλά και της ακρίβειας και ολοκλήρωσης αφ΄ ετέρου, χαρακτηρίζουν τον ελληνικό πολιτισμό. Ήδη από την κλασσική αρχαιότητα ο μαίανδρος εκπροσώπησε την εικαστική έκφραση της πεμπτουσίας της αρχαίας ελληνικής σκέψης – αρμονική ταύτιση των αντιθέτων στον ανώτερο δυνατό βαθμό.




Στην αρχαιότητα το σύμβολα αυτό απεικόνιζε την ατελείωτη ροή του χρόνου και το ολοκληρώσιμο των επαναλαμβανόμενων χρονικών κύκλων. Το νερό ως πηγή ζωής (εκ του ποταμού Μαιάνδρου, σημερινή τουρκική ονομασία Menderes) και ο αναπόφευκτος μαρασμός, ο θάνατος, που ταυτόχρονα αποτελεί και γέννημα μίας καινούριας αρχής.




Οι αινιγματικές και άγνωστες περιπέτειες της μοίρας και η κίνηση προς μια συγκεκριμένη κατεύθυνση, από το σημείο γέννησης και εκκίνησης προς τους ευρείς ορίζοντες του αγνώστου – παραλληλισμός με την πορεία του ελληνισμού σε ολόκληρο τον κόσμο.




Στην μυθική επιλογή του Ηρακλή, μαιάνδριο σχήμα είχε ο δύσκολος δρόμος της Αρετής (σε αντίθεση με της Κακίας, που ήταν ευθεία), με τους μαιάνδρους να συμβολίζουν τις δομημένες δυσκολίες της ζωής, που καλείται να ξεπεράσει οξύνοντας το πνεύμα του ο άνθρωπος για να πλησιάσει το ιδανικό.




Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι ο μαίανδρος αποτελεί ευρύτερα διαδεδομένο σύμβολο, τόσο από γεωγραφικής όσο και από χρονολογικής άποψης, που ανιχνεύεται όπου έχει εμφανιστεί ευρωπαϊκού τύπου Πολιτισμός.



Παρουσιάζεται στην πλειονότητα αρχαίων έργων τέχνης, σε αγγεία, οικοδομήματα, επιγραφές. Ο μαίανδρος (ή αλλιώς Ελληνικό κλειδί) ήταν και είναι το σύμβολο της αιώνιας ζωής και του αέναου περάσματός μας πάνω σε αυτό τον κόσμο. Η σημαντικότερη παρουσία του μαίανδρου είναι αυτή στο γενετικό υλικό (μαίανδρος-σπείρα).



Με το όρο μαίανδρος ή ελληνική κλείδα εννοείται στην αρχιτεκτονική και την αρχαιολογία η ταινιωτή διακόσμηση -σύνθεση ευθειών- που ενώνονται μεταξύ τους σε ορθές γωνίες ή τέμνονται διαγώνια. Το μαιανδρικό μοτίβο, σεδιάφορες παραλλαγές του, χρησιμοποιείτο συχνά κατά την αρχαιότητα για τη διακόσμηση της ζωφόρου των ναών. Παραλλαγή του είναι ο μαίανδρος που χρησιμοποιεί σπειροειδή επαναλαμβανόμενα μοτίβα (5) και η βιτρούβια έλιξ (γλωσσίδα), ένα επαναλαμβανόμενο καμπυλόγραμμο κυματοειδές μοτίβο.



Τα αρχαιότερα μνημεία, πάνω στα οποία κατ’ αρχάς συναντάται αυτό το γραμμικό κόσμημα, είναι πολλοί τάφοι στην Μικρά Ασία και μάλιστα ο λεγόμενος τάφος του Μίδα στη Φρυγία, του οποίου η λίθινη πρόσοψη είναι πλήρως διακοσμημένη από μαιάνδρους. Επίσης συναντάται πάνω σε αγγεία της γεωμετρικής εποχής, όπου φαίνεται ότι είναι εξέλιξη της συνεχόμενης σπείρας των μυκηναϊκών χρόνων. Χαρακτηριστικά δείγματα αυτού του θέματος κατά την εν λόγω εποχή παρέχουν τα λεγόμενα αγγεία του Διπύλου, που βρίσκονται εκτεθειμένα στο αρχαιολογικό μουσείο της Αθήνας. 





Ο μαίανδρος, ο οποίος παρουσιάζεται πάνω σε αυτά τα αγγεία, αρχικά είχε τη μορφή απλής θλαστής γραμμής, της οποίας τα τμήματα διευθύνονται οριζοντίως και καθέτως εναλλάξ. Κατά την ελληνιστική περίοδο αυτός ο τύπος γίνεται πολυπλοκότερος, η θλαστή γραμμή διπλασιάστηκε και πληρώθηκαν τα σχηματιζόμενα τετράγωνα που σχηματίζονταν μεταξύ των γραμμών από στιγμές ή σταυρούς ή άλλα παρεμφερή θέματα. Η χρήση όμως αυτού του γραμμικού σχήματος γίνεται όχι μόνο για την διακόσμηση των αγγείων, αλλά και των ναών και των ενδυμάτων.




Στους ναούς κοσμούνταν από μαίανδρο, συνήθως έγχρωμο, τα επιστύλια, τα ακρωτήρια και τα φατνώματα της οροφής και οι κίονες, στα ενδύματα δε οι παρυφές. Ωραίο παράδειγμα μαιάνδρου πάνω σε ενδύματα παρέχουν οι κόρες της Ακροπόλεως. Τα αρχαϊκά πώρινα και μαρμάρινα γυναικεία αγάλματα που βρίσκονται στο μουσείο της Ακροπόλεως.




Ο πέπλος, τον οποίο φέρουν οι μορφές αυτές, διακοσμούνταν κατά τις παρυφές με άλλα χρωματιστά κοσμήματα (σταυρούς, ρόδακες, άνθη) και με μαιάνδρους. Το γεωμετρικό αυτό σχήμα διατηρήθηκε και κατά την αλεξανδρινή εποχή και μεταδόθηκε και στην Ιταλία. Χαρακτηριστικό πρώϊμου μαίανδρου παρουσιάζουν πολλά αγγεία που βρέθηκαν στην Villanova, πάνω στα οποία ο μαίανδρος είναι ακόμα απλός και βαρύς, στερούμενος την ωραιότητα που χαρακτηρίζει τον διπλό μαίανδρο (γνωστό σήμερα ως σβάστικα) της ελληνικής τέχνης.




Η χειρώνειος ή μαιάνδριος λαβή



Ένας θνητός που νίκησε μια θεά και την παντρεύτηκε είναι ο βασιλιάς της Φθίας ο Πηλέας. Κάποτε στο φως του φεγγαριού είδε μια πανώρια θεά να χορεύει μαζί με τις κόρες των νερών (Νηριήδες: κατοπινές νεράιδες). Ήταν η θεά Θέτιδα που η προφητεία του Προμηθέα την ανάγκαζε να παντρευτεί θνητό, ώστε να μη γεννηθεί αυτός που θα ανέτρεπε τον παντοδύναμο Δία.




Ο Πηλέας τυρανιόταν απ’ τη θεϊκή ομορφιά, αλλά πως μπορούσε αυτός θνητός ν’ αποκτήσει τη Θέτιδα που ήταν μια θεά; Ρώτησε όμως γι’ αυτό τον σοφότατο Χείρωνα που κατοικούσε ψηλά στο Πήλιο. «Εκείνος τον ορμήνεψε στο ίδιο μέρος σαν τη δει, τη νύχτα να χορεύει, να την αρπάξει όσο γίνεται σφιχτά στην αγκαλιά του». Να μην αφήνει τη λαβή όσο εκείνη κι αν άλλαζε μορφές: «κι ας γίνει φίδι, λιοντάρι ή φωτιά, νερό για να ξεφύγει».




Ο Πηλέας στο πάθος του για τη θεά ξεπέρασε και νίκησε καρτερικά όλες τις θυμωμένες μεταμορφώσεις της, κρατώντας την με μια λαβή σφιχτά στην αγκαλιά του.




Το υπέροχο αυτό θέμα απεικονίζεται έξοχα στο εσωτερικό ερυθρόμορφης κύλικας 101 του 500 π.Χ, που τώρα βρίσκεται στο μουσείο του Δυτικού Βερολίνου. Η έξοχη αυτή απεικόνιση παρουσιάζει τον Πηλέα, να αψηφά τα φίδια της θεϊκής μεταμόρφωσης που τον δαγκώνουν παντού, καθώς και το λιοντάρι που ωρύεται γαντζωμένο στην πλάτη του. Ο Πηλέας νικά την πεντάμορφη θεά χρησιμοποιώντας τη “Χειρώνιο λαβή”, τον μαίανδρο, το διάσημο αρχαιοελληνικό σύμβολο. Η χειρώνειος λαβή έμεινε στην ιστορία και χρησιμοποιείται ακόμα στο άθλημα της πάλης για να δέσει ο ένας αντίπαλος τον άλλο.




Τα λεξικά πράγματι επιμένουν στη στερεότυπη άποψη, πως μαίανδρος είναι “το διακοσμητικό σχήμα που υπενθυμίζει τους ελιγμούς του ποταμού της Καρίας Μαίανδρου, όπου πρωτοευρέθη και εκ του οποίου έλαβε το όνομα”.




Μπορεί να πήρε το όνομα απ’ τον ποταμό πλησίον του οποίου πρωτοευρέθη, αλλά είναι ολότελα ανόητο να πιστεύουμε ότι τα απανταχού της γης ελληνοπρεπή αυτά ευρήματα, απεικονίζουν με πάθος τις χάρες και τους “ελιγμούς” ενός άγνωστου εν πολλοίς ποταμού.


Απ’ το πλήθος των αρχαιοελληνικών αγγειογραφικών αναπαραστάσεων σαφώς διαφαίνεται ότι η λαβή αυτή, η χειρώνιος λαβή ή χειρώνιο πλέγμα ή όπως αλλιώς κι αν αποκαλείτο η συγκεκριμένη αυτή λαβή στο παρελθόν, αποτελούσε το ιδιαίτερο ίσως και ιεροπρεπές έμβλημα των θεομάχων Ελλήνων ηρώων!



Την “μαιάνδριο λαβή” όπως δικαίως πλέον θα την αποκαλούμε, τη χρησιμοποιεί κατ’ επανάληψη ο κατ’ εξοχήν θεομάχος Ηρακλής, όπως φαίνεται ξεκάθαρα απ’ την αριστουργηματική απεικόνιση της πάλης του Ηρακλή με τον Τρίτωνα σε αγγειογραφία του 550 Π.χ. (Μουσείο Ταρκυνίας. που όμως μπορεί να θαυμάσει κανείς και στον 30 τόμο Ελλ. Μυθο του Ρ. Γκρείβς σελ. 217) όπου βλέπουμε τον Τρίτωνα να πασχίζει μάταια ν’ ανοίξει τα κλειδωμένα με την μαιάνδριο λαβή δάχτυλα του ανίκητου ήρωα, μπροστά από το στήθος του!




Την ολοφάνερη σχέση διακοσμητικού μαιάνδρου και μαιάνδριας λαβής μπορεί κανείς εύκολα να διαπιστώσει στο σύμπλεγμα Πηλέα και Θέτιδας όπου η αξία της εν λόγω λαβής στο κέντρο της παράστασης υπερτονίζεται στεφανωμένη ολόγυρα απ’ τον σχηματοποιημένο πλέον μαιάνδριο συμβολισμό. Επίσης δεν πρέπει να είναι τυχαίο ότι πλήθος αγγειογραφιών που υπαινίσσονται θεϊκή ήττα, στεφανώνονται συχνά από μαίανδρο!



Συμπεραίνουμε λοιπόν ότι δεν είναι καθόλου τυχαία η ευρύτατη διάδοση κατά την αρχαιότητα του παραπάνω μαιανδρικού συμβολισμού. Αποτελούσε ένα διαχρονικό δώρο των μυθολογικών χρόνων, στους κλασικούς και νεότερους χρόνους των μεσογειακών απογόνων του Έλληνα. Μια γραμμική παραγγελία των προγόνων μας, για μάχη ενάντια στο αδύνατο!



Μια υπέροχη σχηματική υπενθύμιση ότι στα δύο σου χέρια κρατάς το μυστικό της νίκης κι αν μόνο τα δικά σου δεν επαρκούν, τότε ένωσέ τα με άλλους σ’ ένα αρμονικό αδιάσπαστο σύνολο ελληνοπρεπούς, νικηφόρας, μαιανδρικής αλυσίδας.
 


 



Επεξεργασία, επιμέλεια  αναδημοσιεύσεων Πλωτίνος
 


Ο Μαίανδρος ως σύμβολο της Αρχαίας Ελλάδος και η χειρώνειος ή μαιάνδριος λαβή!

Χωρίς υπερβολή στη περιγραφή, οι κοπέλες, με αναλογίες μοντέλου συνήθως, δεν φορούν ρούχα, αλλά κολλούν μονωτική ταινία, μόνο στα επίμαχα σημεία. Εμπνευστής της νέας τάσης, η οποία έχει εξαπλωθεί σε πολλές χώρες, είναι ο Joel Alvarez, ένας σχεδιαστής ρούχων από το Μαϊάμι. 

Οι καλλονές που «υιοθετούν» αυτή τη νέα τάση δημιουργούν περίτεχνα σχέδια με την μαύρη ταινία πάνω στο σώμα τους, σχηματίζοντας εσώρουχα, ζαρτιέρες και καυτά μικροσκοπικά σορτσάκια. Στη συνέχεια, φωτογραφίζονται και αναρτούν τις εικόνες στα social media, συγκεντρώνοντας εκατοντάδες likes από τους θαυμαστές τους.

Οι άντρες υποδέχτηκαν τη νέα μόδα, ενώ οι γυναίκες αντιμετωπίζουν τη νέα μόδα με συγκράτηση.

Black Tape Project: Η νέα τάση στη μόδα που έχει διχάσει άντρες και γυναίκες

Μετά τον θάνατο μας, ένα πράγμα είναι βέβαιο: Το σώμα δεν πρόκειται να παραμείνει ίδιο, αλλά θα υποστεί κάποιες δυσάρεστες αλλαγές από την πρώτη κιόλας στιγμή μέχρι να αποσυντεθεί πλήρως.

Χωρίς ζωή η κυκλοφορία του αίματος και ο μεταβολισμός παύουν και το σώμα αρχίζει να αποικοδομείται. Το δέρμα πέφτει, τα μάτια αποσυντίθεται, τα μαλλιά μετατρέπονται σε σκόνη και τελικά μένουν μόνο τα οστά μας. Όλα αυτά είναι καλά νέα για τα σκουλήκια και τα βακτήρια που ζουν στο έδαφος και κάνουν γιορτή για σάπια υλικά, όπως το νεκρό σώμα μας. Μια φυσική διαδικασία ανακύκλωσης που δίνει ζωή από τον θάνατο.

Ωστόσο υπάρχουν περιπτώσεις στις οποίες άνθρωποι στην εκταφή χρόνια μετά τον θάνατό τους, βρέθηκαν ανεξήγητα διατηρημένοι. Μάλιστα, μερικοί από αυτούς τους ανθρώπους έχουν διατηρηθεί για αιώνες.

Κατά την Εκκλησία

Η Εκκλησία το αντιμετώπισε αυτό ως ένα γεγονός ιερότητας και άνθρωποι οι οποίοι μυστηριωδώς ματαίωσαν την αποσύνθεση, αγιοποιήθηκαν. Πιστεύει ότι αφθαρσία είναι ο τρόπος με τον οποίο οι άνθρωποι που ευαρεστούν τον Θεό, γίνονται τα όργανα με τα όποια οδηγεί άλλους στη σωτηρία. 

Η επιστημονική εξήγηση

Από την άλλη όμως, υπάρχει και η επιστημονική εξήγηση. Υπάρχουν δύο βασικοί μηχανισμοί οι οποίοι μπορούν να καθυστερήσουν την αποσύνθεση: η φυσική ή ξηρά μουμιοποίηση και η σαπωνοποίηση.

Κατά τη φυσική ή ξηρά μουμιοποίηση, η οποία ξεκίνησε από τους Αιγυπτίους, τα εσωτερικά όργανα αφαιρούνται προσεκτικά και οι κοιλότητες του σώματος γεμίζουν με βότανα και άλλα φυσικά υλικά που καταπολεμούν την φθορά. Το σώμα στη συνέχεια λούζεται με έλαια και τυλίγεται σε λινό ύφασμα.

Αν και ακούγεται σαν μια επίπονη διαδικασία, η μουμιοποίηση μπορεί επίσης να συμβεί κατά λάθος. Δηλαδή: υπό τις κατάλληλες περιβαλλοντικές συνθήκες, όταν δηλαδή επικρατεί ξηρό κλίμα στο χώρο ταφής και υπάρχει έλλειψη οξυγόνου και κατ’ επέκταση έλλειψη βακτηριδίων διατηρείται αναλλοίωτο το νεκρό σώμα.

Ο δεύτερος και πιο συχνός μηχανισμός είναι η σαπωνοποίηση (saponification). Πρόκειται για χημική αντίδραση κατά τη διάρκεια της οποίας το ανθρώπινο ή ζωικό λίπος έρχεται σε επαφή με μία ισχυρή αλκαλική βάση, με αποτέλεσμα η σορός του νεκρού να διατηρείται αναλλοίωτη παίρνοντας μια κέρινη όψη. Η διαδικασία αυτή ενεργοποιείται σε μέρη με εξαιρετικά υγρό κλίμα ή όπου το έδαφος περιέχει μεγάλες ποσότητες θείου.

Στη θρησκευτική πίστη, λέγεται ότι η αφθαρσία συχνά συνοδεύεται από άλλα υπερφυσικά φαινόμενα, όπως μια γλυκιά μυρωδιά που είναι γνωστή ως η «οσμή της ιερότητας», την έλλειψη νεκρικής ακαμψίας, στίγματα ή πληγές μαρτυρίου που συνεχίζουν να αιμορραγούν, φυσική ζεστασιά καιρό μετά το θάνατο, ακόμα και κίνηση.

Τα πιο συνηθισμένα φαινόμενα είναι μια εσωτερική ακτινοβολία του σώματος πριν από την ταφή και η γλυκιά λουλουδένια οσμή που αποπνέει και πιστεύεται ότι έχει θαυματουργές θεραπευτικές δυνάμεις.

Πώς διατηρούνται τα σώματα των Αγίων;

Μετά τον θάνατο μας, ένα πράγμα είναι βέβαιο: Το σώμα δεν πρόκειται να παραμείνει ίδιο, αλλά θα υποστεί κάποιες δυσάρεστες αλλαγές από την πρώτη κιόλας στιγμή μέχρι να αποσυντεθεί πλήρως.

Χωρίς ζωή η κυκλοφορία του αίματος και ο μεταβολισμός παύουν και το σώμα αρχίζει να αποικοδομείται. Το δέρμα πέφτει, τα μάτια αποσυντίθεται, τα μαλλιά μετατρέπονται σε σκόνη και τελικά μένουν μόνο τα οστά μας. Όλα αυτά είναι καλά νέα για τα σκουλήκια και τα βακτήρια που ζουν στο έδαφος και κάνουν γιορτή για σάπια υλικά, όπως το νεκρό σώμα μας. Μια φυσική διαδικασία ανακύκλωσης που δίνει ζωή από τον θάνατο.

Ωστόσο υπάρχουν περιπτώσεις στις οποίες άνθρωποι στην εκταφή χρόνια μετά τον θάνατό τους, βρέθηκαν ανεξήγητα διατηρημένοι. Μάλιστα, μερικοί από αυτούς τους ανθρώπους έχουν διατηρηθεί για αιώνες.

Κατά την Εκκλησία

Η Εκκλησία το αντιμετώπισε αυτό ως ένα γεγονός ιερότητας και άνθρωποι οι οποίοι μυστηριωδώς ματαίωσαν την αποσύνθεση, αγιοποιήθηκαν. Πιστεύει ότι αφθαρσία είναι ο τρόπος με τον οποίο οι άνθρωποι που ευαρεστούν τον Θεό, γίνονται τα όργανα με τα όποια οδηγεί άλλους στη σωτηρία. 

Η επιστημονική εξήγηση

Από την άλλη όμως, υπάρχει και η επιστημονική εξήγηση. Υπάρχουν δύο βασικοί μηχανισμοί οι οποίοι μπορούν να καθυστερήσουν την αποσύνθεση: η φυσική ή ξηρά μουμιοποίηση και η σαπωνοποίηση.

Κατά τη φυσική ή ξηρά μουμιοποίηση, η οποία ξεκίνησε από τους Αιγυπτίους, τα εσωτερικά όργανα αφαιρούνται προσεκτικά και οι κοιλότητες του σώματος γεμίζουν με βότανα και άλλα φυσικά υλικά που καταπολεμούν την φθορά. Το σώμα στη συνέχεια λούζεται με έλαια και τυλίγεται σε λινό ύφασμα.

Αν και ακούγεται σαν μια επίπονη διαδικασία, η μουμιοποίηση μπορεί επίσης να συμβεί κατά λάθος. Δηλαδή: υπό τις κατάλληλες περιβαλλοντικές συνθήκες, όταν δηλαδή επικρατεί ξηρό κλίμα στο χώρο ταφής και υπάρχει έλλειψη οξυγόνου και κατ’ επέκταση έλλειψη βακτηριδίων διατηρείται αναλλοίωτο το νεκρό σώμα.

Ο δεύτερος και πιο συχνός μηχανισμός είναι η σαπωνοποίηση (saponification). Πρόκειται για χημική αντίδραση κατά τη διάρκεια της οποίας το ανθρώπινο ή ζωικό λίπος έρχεται σε επαφή με μία ισχυρή αλκαλική βάση, με αποτέλεσμα η σορός του νεκρού να διατηρείται αναλλοίωτη παίρνοντας μια κέρινη όψη. Η διαδικασία αυτή ενεργοποιείται σε μέρη με εξαιρετικά υγρό κλίμα ή όπου το έδαφος περιέχει μεγάλες ποσότητες θείου.

Στη θρησκευτική πίστη, λέγεται ότι η αφθαρσία συχνά συνοδεύεται από άλλα υπερφυσικά φαινόμενα, όπως μια γλυκιά μυρωδιά που είναι γνωστή ως η «οσμή της ιερότητας», την έλλειψη νεκρικής ακαμψίας, στίγματα ή πληγές μαρτυρίου που συνεχίζουν να αιμορραγούν, φυσική ζεστασιά καιρό μετά το θάνατο, ακόμα και κίνηση.

Τα πιο συνηθισμένα φαινόμενα είναι μια εσωτερική ακτινοβολία του σώματος πριν από την ταφή και η γλυκιά λουλουδένια οσμή που αποπνέει και πιστεύεται ότι έχει θαυματουργές θεραπευτικές δυνάμεις.

Πώς διατηρούνται τα σώματα των Αγίων;

Νέες πληροφορίες έρχονται στο φως της δημοσιότητας γύρω από την τραγωδία που άφησε πίσω της τρεις νεκρούς στο Άδενδρο, δίνοντας έμφαση σε ένα επεισόδιο με δύο επιβάτες, το οποίο έγινε η αιτία να καθυστερήσει το τρένο στον προηγούμενο σταθμό.

Κάποιοι αποδίδουν σε αυτό το περιστατικό, την αιτία που ο μηχανοδηγός ίσως ανέπτυξε ταχύτητα για να μειώσει την καθυστέρηση. Συγκεκριμένα το παραπάνω σενάριο, θεωρεί πιθανό ένας επιβάτης που σώθηκε από την τραγωδία και μίλησε στην εφημερίδα «Έθνος».

Πρόκειται για τον 30χρονο δικηγόρο Κ. Βεληγιάντσο, ο οποίος ήταν με την μνηστή του στο δεύτερο βαγόνι του συρμού. Σύμφωνα με τον ίδιο, ο ελεγκτής της αμαξοστοιχίας είχε έντονο διάλογο με δύο τσιγγάνους επιβάτες, οι οποίοι είχαν βγάλει μειωμένα εισιτήρια πολυτέκνων, χωρίς να έχουν τα δικαιολογητικά που αποδεικνύουν πως τα δικαιούνται.

Στον σταθμό του Πλατέος Ημαθίας, όπου κατέβηκαν οι συγκεκριμένοι επιβάτες, το τρένο καθυστέρησε αρκετά λεπτά, καθώς ο ελεγκτής προσπαθούσε τηλεφωνικά να διακριβώσει αν είχαν κοπεί τα κανονικά εισιτήρια, ενώ απειλούσε να καλέσει και την Αστυνομία.

«Θα ήθελα να μιλήσω με τα μέλη της επιτροπής διερεύνησης για να καταθέσω αυτήν τη μαρτυρία, η οποία ίσως να έπαιξε ρόλο. Αυτόπτες μάρτυρες του επεισοδίου ήμασταν μόνο εμείς και μία γυναίκα ελέγκτρια, η οποία έχει τραυματιστεί σοβαρά. Σκέφτηκα πως έπειτα από αυτήν την καθυστέρηση ο μηχανοδηγός μπορεί να ανέπτυξε μεγαλύτερη ταχύτητα για να προλάβει την προγραμματισμένη ώρα άφιξης στη Θεσσαλονίκη. Στα εισιτήριά μας έγραφε ως ώρα άφιξης 21.39 και είχαμε αργήσει. Το δυστύχημα έγινε 21.45», είπε στο «Εθνος» ο κ. Βεληγιάντσος, ο οποίος βγήκε χθες από το νοσοκομείο όπου νοσηλεύτηκε τραυματισμένος, όπως και η αρραβωνιαστικιά του.

Από την άλλη, ο πρόεδρος του Συνδέσμου Σιδηροδρομικών Βορείου Ελλάδος, Νίκος Λάζου, δήλωσε άγνοια για το περιστατικό, προσθέτοντας, πάντως, πως εκτιμά ότι δεν μπορεί να έπαιξε σημαντικό ρόλο στο δυστύχημα. «Δεν υπάρχει κανενός είδους πίεση στους συναδέλφους για αυστηρή τήρηση του χρόνου των δρομολογίων. Εχουμε όλοι συναίσθηση πως μεταφέρουμε ανθρώπινες ζωές και τηρούμε απόλυτα τους κανόνες», είπε.

Πάντως, για λόγους που ακόμα δεν έχουν διευκρινιστεί, το βράδυ του Σαββάτου το τρένο φαίνεται πως δεν «έκοψε» ταχύτητα στο σημείο που έπρεπε αλλά μπήκε γρήγορα στην παράκαμψη με πάνω από 120 χλμ./ώρα σύμφωνα με πληροφορίες, με αποτέλεσμα την τραγωδία με τους τρεις νεκρούς.

Το πόρισμα της επιτροπής των ΟΣΕ, ΤΡΑΙΝΟΣΕ και ΕΕΣΣΤΥ αναμένεται να παραδοθεί την Παρασκευή. .

Εκτροχιασμός τρένου: Μια λογομαχία μπορεί να προκάλεσε την τραγωδία