19 June, 2019
Home / Διαφορα (Page 1328)

«Έναν μαύρον ημέραν εκούιξεν εις απες σο σπέλ’:
Οι μανάδες ντο έχ’νε μικρά μωρά να εβγαίνε οξιοκά ασο σπέλ’».
Μία μάνα διηγείται ότι μια μαύρη μέρα ένας φώναξε όσες είχαν μικρά παιδιά να βγουν έξω από τη σπηλιά…
Έτσι ξεκινάει η Ελένη Νυμφοπούλου-Παυλίδου να ντύνει με λόγια μία από τις πιο τραγικές στιγμές της Γενοκτονίας των Ποντίων.
Συμπρωταγωνιστής στην αφήγηση ο οπλαρχηγός Ευκλείδης.
Ο αδερφός του, Κώστας Κουρτίδης, θα γράψει στο ημερολόγιό του για την νύχτα της 10ης προς 11η Σεπτεμβρίου 1921: «… Πολλά παιδιά τότες, επειδή αι γυναίκες των δεν μπορούσαν να σταματήσουν τας φωνάς των παιδιών τους, και μη θέλοντας να χωρισθούν εξ ημών, τα σκότωσαν και τα άφησαν επί τόπου». 
  Η Σφαγή των παιδιών  
Τα μεσάνυχτα σταμάτησε το πανδαιμόνιο των πυροβολισμών και οι αντάρτες και τα γυναικόπαιδα αποσύρθηκαν στη θέση Μερτζάν Λιθάρ.
Τα μεσάνυχτα σταμάτησε το πανδαιμόνιο των πυροβολισμών και οι αντάρτες και τα γυναικόπαιδα αποσύρθηκαν στη θέση Μερτζάν Λιθάρ.
Η σφαγή των νηπίων αποτελεί μια από τις συγκλονιστικότερες στιγμές στο δράμα που έζησαν οι Έλληνες της Ανατολής, όταν μητέρες αναγκάστηκαν να θυσιάσουν ότι πολυτιμότερο είχαν στη ζωή τους, τα ίδια τα μικρά τους, για να σωθούν τα μεγαλύτερα παιδιά και οι οικογένειες τους.
Ανάλογες μαρτυρίες υπάρχουν κι από άλλες περιοχές και με μεγαλύτερα παιδιά όπου η επιλογή του θανάτου από το να πέσουν στα χέρια των Τούρκων-ειδικά τα μικρά κορίτσια όπου πολλαπλώς βιαζόταν πριν ξεψυχήσουν- γινόταν δύσβατος μονόδρομος που έπρεπε οι δόλιες οι μάνες να τον περάσουν ολομόναχες αλλά και να τον πληρώσουν με αβάσταχτο πένθος για την υπόλοιπη ζωή τους.
Στο ημερολόγιο του ο Κώστας Κουρτίδης γράφει για το σχετικό περιστατικό:
«Η νύχτα αυτή ήταν η πιο τρομακτική νύχτα που έζησα στη ζωή μου.
Κάνοντας πρόχειρα προχώματα παραταχτήκαμε για μάχη.
Γυναίκες και παιδιά (τριακόσιοι περίπου) μαζεύτηκαν λίγο πιο πάνω μέσα σε μια σπηλιά, τους οποίους φυλούσαν περίπου εκατόν είκοσι νέοι άοπλοι.
Επί εννιά ώρες αγωνιζόμασταν ενάντια στον τουρκικό στρατό, που μας περικύκλωσε από παντού, εκτός από μια δίοδο προς το δάσος Βαϊβάτερε, για να έχουμε διέξοδο την τελευταία στιγμή».
«άνθρωποι που σκότωσαν τα παιδιά τους είναι αδύνατον να πιαστούν και άρα είναι περιττό να μείνουμε άλλο εδώ»
«άνθρωποι που σκότωσαν τα παιδιά τους είναι αδύνατον να πιαστούν και άρα είναι περιττό να μείνουμε άλλο εδώ»
Τα μεσάνυχτα σταμάτησε το πανδαιμόνιο των πυροβολισμών και οι αντάρτες και τα γυναικόπαιδα αποσύρθηκαν στη θέση Μερτζάν Λιθάρ.
Τότε έπρεπε, πριν ξημερώσει, να βρεθεί μια λύση: ν’ απομακρύνονταν εντελώς αθόρυβα από εκείνη τη θέση, γιατί αλλιώς θα γινόταν ο τάφος μικρών και μεγάλων, ενόπλων και αμάχων.
Εκείνες τις τραγικές ώρες, μοιραίες, απελπισμένες μάνες αναγκάστηκαν να θανατώσουν βρέφη και μικρά παιδιά που έκλαιγαν, για να μην προδώσουν τις θέσεις τους.
Όταν ξημέρωσε και οι Τούρκοι ξεκίνησαν την επιχείρηση εναντίον των ανταρτών, αντίκρισαν επτά βρέφη σφαγμένα!
Τότε ο ίδιος ο μέραρχος επικεφαλής έδωσε διαταγή στον τουρκικό στρατό να γυρίσει πίσω στη Σάντα λέγοντας: άνθρωποι που σκότωσαν τα παιδιά τους είναι αδύνατον να πιαστούν και άρα είναι περιττό να μείνουμε άλλο εδώ»
Την ιστορία των νηπίων που θυσιάστηκαν από τις ίδιες τους τις μάνες ώστε μη μαρτυρήσουν άθελά τους το σημείο όπου κρύβονταν περίπου 300 Σανταίοι, αφηγείται ο Τάκης Βαμβακίδης.

Τη μουσική έγραψε ο Δημήτρης Πιπερίδης, ο οποίος παίζει και λύρα.





[blablaworldnews.blogspot.gr]


ΠΗΓΗΠηγή Η πιο τρομακτική νύχτα στη Γενοκτονία των Ποντίων: η σφαγή των νηπίων της Σάντας

Με αφορμή το Eurogroup της 21ης Ιουνίου, ημερομηνία που χαρακτηρίζει «σημαδιακή» για την Ελλάδα και την ευρωζώνη, ο ευρωπαίος Επίτροπος μιλάει για τα λάθη που έγιναν όλο αυτό το διάστημα και για τα…
«τέρατα» που γεννήθηκαν από την κρίση: ύφεση, ανεργία, νεοναζιστικό κόμμα, η απειλή του Grexit. Για να αποτραπεί το τελευταίο, λέει, «πάλεψα με όλες μου τις δυνάμεις».

Σήμερα, τονίζει, τα ελλείμματα έχουν μετατραπεί σε πλεονάσματα, σημειώνεται επαναφορά στις επενδύσεις, η ανεργία υποχωρεί και το χρέος είναι υπό έλεγχο. Στο Λουξεμβούργο γράφτηκε μια «νέα σελίδα» για τη ζώνη του ευρώ. «Η Ευρώπη, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και εγώ θα είμαστε πλάι στους Ελληνες φίλους μας» για την ανοικοδόμηση της χώρας και τη συνέχιση του ταξιδιού.

Ακολουθεί ολόκληρο το άρθρο του Π. Μοσκοβισί:

«Σύμφωνα με τον Όμηρο, ο Οδυσσέας χρειάστηκε σχεδόν 10 χρόνια για να επιστρέψει με ασφάλεια στον θρόνο, την οικογένεια και τον λαό του. Ταξίδευε μια δεκαετία στο άγνωστο, έπεσε θύμα της θέλησης των θεών, βρέθηκε στο έλεος των ανέμων, συνάντησε χίμαιρες και τέρατα, αντιστάθηκε στον πειρασμό των Σειρήνων και —πάνω απ’ όλα— πάλεψε με αποφασιστικότητα για την επιβίωσή του.

Όπως ο Οδυσσέας επέστρεψε στην Ιθάκη, έτσι και η Ελλάδα έφτασε σήμερα στον προορισμό της, δέκα χρόνια μετά την έναρξη μιας παρατεταμένης ύφεσης. Μπορεί επιτέλους να ανασάνει, να δει τον δρόμο που διένυσε για να φθάσει έως εδώ και να ατενίσει το μέλλον με αισιοδοξία.

Η 21η Ιουνίου 2018 είναι σημαδιακή ημερομηνία στην ιστορία της σύγχρονης Ελλάδας και της ζώνης ευρώ. Σηματοδοτεί το τέλος μιας άνευ προηγουμένου κρίσης, μιας ανήκουστης έντασης, που δοκίμασε τη βούληση ενός ολόκληρου λαού αλλά και των ευρωπαίων πολιτών να υπερασπιστούν το ευρώ και την αλληλεγγύη. Μια κρίση που θα επιλυθεί αυτό το βράδυ στο Eurogroup με την ολοκλήρωση του προγράμματος στήριξης της σταθερότητας και με τη λήψη σοβαρών πολιτικών και οικονομικών αποφάσεων που θα εξασφαλίζουν το οικονομικό μέλλον της χώρας και του λαού της.

Η Ελλάδα υπήρξε το κύριο θύμα της οικονομικής κρίσης στην Ευρώπη κατά την τελευταία δεκαετία. Πολλά ζητήθηκαν ή ακόμη και επιβλήθηκαν στην Ελλάδα όλα αυτά τα χρόνια. Πολλά επετεύχθησαν προκειμένου να επέλθει ριζική αναδιάρθρωση της οικονομίας και του απαρχαιωμένου συστήματος δημόσιας διοίκησης. Έγιναν λάθη σε πολιτικό και οικονομικό επίπεδο από την Αθήνα, αλλά και από τις Βρυξέλλες, το Βερολίνο και την Ουάσινγκτον. Θα επανέλθω πάνω σε αυτό σύντομα.

Η ελληνική κρίση αποτέλεσε μια Οδύσσεια στο άγνωστο, αναγκάζοντας τους Ευρωπαίους να συσπειρωθούν, να παραμείνουν ενωμένοι και να εξεύρουν άνευ προηγουμένου λύσεις για να επιβιώσουν.

Κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί, το Μάιο του 2010, τη διάρκεια ή την ένταση της κρίσης αυτής. Ουδείς -ούτε καν οι ίδιοι οι Έλληνες- γνώριζε τις αδυναμίες της ελληνικής οικονομίας και της δημόσιας διοίκησης και τις μεταρρυθμίσεις που θα ήταν αναγκαίες για να μπορέσει η Ελλάδα να ορθοποδήσει. Κανείς δεν πίστευε ότι οι Ευρωπαίοι θα διέθεταν περισσότερα από 240 δισ. ευρώ για τη χρηματοδότηση της Ελλάδας σε αντάλλαγμα για την εφαρμογή των εν λόγω μεταρρυθμίσεων. Κανείς δεν είχε φανταστεί τα τέρατα που θα έβγαζε στην επιφάνεια η κρίση και με τα οποία έπρεπε να δώσουμε μάχες για πολλά χρόνια.

Καταρχάς, εμφανίστηκαν τα οικονομικά τέρατα, τα οποία έπληξαν σκληρά: σοβαρή ύφεση, έως και 9% του ΑΕΠ το 2011, κάτι που αποτέλεσε καταπέλτης για την πλειοψηφία των ΜμΕ στη χώρα, τρομερή πολιτική λιτότητας με περικοπές στον εθνικό προϋπολογισμό, μείωση των μισθών στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, καθώς και των ελάχιστων κοινωνικών παροχών και, τέλος, απώλεια του εθνικού πλούτου κατά 25% και ένα ιλιγγιώδες επίπεδο χρέους της τάξης του 180%.

Ακολούθησαν τα κοινωνικά τέρατα: η ανεργία ξεπέρασε το 27% του πληθυσμού με το ποσοστό της ανεργίας των νέων να σκαρφαλώνει στο 50%, ωθώντας πολλούς εξ αυτών στην εξορία. Η δραματική αύξηση της φτώχειας επηρέασε ολόκληρη τη χώρα και λειτούργησε εις βάρος της εθνικής συνοχής.

Η πολιτική ζωή της Ελλάδας επίσης έπεσε θύμα της παρούσας κρίσης, με πολυάριθμες αλλαγές πρωθυπουργών, κυβερνήσεων και συνασπισμών. Αναδείχθηκε μια νέα ριζοσπαστική αριστερά, η οποία αντιμετωπίστηκε ως εχθρός από ορισμένα κράτη μέλη και η οποία σήμερα βρίσκεται στην εξουσία για να εφαρμόσει τα αντίθετα από αυτά που όριζε η αρχική πολιτική της ατζέντα. 

Αυτή η ανασύνθεση σηματοδότησε την επανεμφάνιση ενός άλλου φρικτού τέρατος στο προσκήνιο με την άνοδο και στη συνέχεια την είσοδο ενός γνήσιου νεοναζιστικού κόμματος στη Βουλή των Ελλήνων. Έχουμε ακούσει πολλάκις Έλληνες πολιτικούς ηγέτες, μεταξύ των οποίων και ενός υπουργού οικονομικών βραχύβιας θητείας, τον οποίο προτιμούμε να ξεχάσουμε, να ανακαλεί μνήμες από το ναζιστικό καθεστώς στην Ελλάδα, με κίνδυνο τη διάσπαση της αλληλεγγύης που αποτέλεσε πυξίδα κατά τη διάρκεια της κρίσης.

Ο μεγαλύτερος κίνδυνος της Οδύσσειας αυτής υπήρξε το τέρας με το όνομα «Grexit»! Το πάλεψα με όλη μου τη δύναμη από το 2012, αρχικά ως Υπουργός Οικονομικών και στη συνέχεια ως Επίτροπος αρμόδιος για την Ελλάδα. Υποκινούμενο από κερδοσκόπους στις αγορές και προωθούμενο από ορισμένα κράτη μέλη και τους υπουργούς τους στα πλαίσια τραγικών και ριψοκίνδυνων διαπραγματεύσεων, το ενδεχόμενο της εξόδου της Ελλάδας από τη ζώνη του ευρώ παρουσιάστηκε από κάποιους ως αναγκαίος ακρωτηριασμός για τη διάσωση της ζώνης του ευρώ, και στη συνέχεια ως τιμωρία σε βάρος της ελληνικής κυβέρνησης που εκλέχθηκε για να θέσει τέρμα στη λιτότητα. Έκτοτε, το «Grexit» ανήκει πια στην ιστορία.

Η Ελλάδα και η ζώνη του ευρώ βγαίνουν τώρα ισχυρότερες από αυτή την τρομερή κρίση. Η Ελλάδα χτυπήθηκε σκληρά. Χρειάστηκε θάρρος για να γίνουν αποδεκτές πολλές θυσίες κα να ολοκληρωθούν πολλές μεταρρυθμίσεις, όχι λιγότερες από 450 κατά τα τελευταία τρία έτη. Παρατηρείται τώρα αναζωογόνηση της οικονομικής ανάπτυξης της Ελλάδας, τα ελλείμματα έχουν μετατραπεί σε δημοσιονομικά πλεονάσματα, σημειώνεται επαναφορά στις επενδύσεις, οι νέοι σταδιακά επιστρέφουν, ενώ η ανεργία – μολονότι παραμένει σε δραματικά υψηλά επίπεδα – υποχώρησε κατά 25% τα τελευταία πέντε χρόνια. Το χρέος είναι υπό έλεγχο και οι αποφάσεις του Eurogroup έθεσαν την Ελλάδα σε σταθερή πορεία για τις επόμενες δεκαετίες.

Το ευρώ και το ευρωπαϊκό οικοδόμημα δοκιμάστηκαν. Το κοινό νόμισμα μάς έδειξε την οικονομική του ισχύ όταν τα κράτη μέλη επιδεικνύουν πολιτική αποφασιστικότητα. Η αρχή της αλληλεγγύης επιβεβαιώθηκε σθεναρά. Έχουμε θέσει σε εφαρμογή, αν και ορισμένες φορές πολύ αργά, ισχυρούς μηχανισμούς για να προστατέψουμε τις οικονομίες μας και να αποφύγουμε νέες κρίσεις στο μέλλον.

Ναι, το τέλος της κρίσης γράφεται σήμερα στο Λουξεμβούργο. Γυρίζουμε μια νέα σελίδα στην ιστορία της ζώνης του ευρώ. Ανατρέχω το ταξίδι μας μέχρι εδώ και εκφράζω τη λύπη μου για τα δράματα που θα μπορούσαμε να αποφύγουμε. Είμαι όμως υπερήφανος που στάθηκα στο πλευρό του ελληνικού λαού όλα αυτά τα χρόνια, κατά της λιτότητας και του «Grexit». Το ταξίδι των Ελλήνων φίλων μου δεν τελειώνει με την ανοικοδόμηση της χώρας τους και τη διαγραφή του στίγματος της κρίσης. Η Ευρώπη, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και εγώ θα είμαστε πλάι τους. Και αυτό γιατί η ευρωπαϊκή Οδύσσεια δεν σταματά εδώ»…

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Πηγή Μοσκοβισί: Το τέλος της ελληνικής Οδύσσειας…

Με μια ανακοίνωση με έντονο ακροδεξιό άρωμα σχολίασε το αποτέλεσμα των τουρκικών η Ένωση Κεντρώων, αποδεικνύοντας πως έχει προ πολλού «αποχαιρετίσει» το…
κέντρο προς άγρα ψήφων στα θολά νερά της ακροδεξιάς.

«Η Ελλάδα δεν πρέπει να παρασύρεται στα σενάρια που κάποιοι κάνουν για την επανεκλογή Ερντογάν», επισημαίνει το κόμμα του Βασίλη Λεβέντη, αναπαράγοντας παράλληλα ρατσιστικά στερεότυπα, όπως θα έκανε κάθε «συνεπές» ακροδεξιό κόμμα:

«Ο Τούρκος είναι πάντα Τούρκος και είναι επικίνδυνος».

Φυσικά, για να «δέσει το γλυκό», μετά την «επένδυση» στον φόβο, η Ένωση Κεντρώων δεν παραλείπει να πιέσει και για εξοπλιστικά προγράμματα, για να μην «γινόμαστε όμηροι της τουρκικής στρατιωτικής ισχύος», όπως λέει.

«Ο εξοπλισμός των Ενόπλων Δυνάμεων με νέα μέσα εφάμιλλα αυτών της Τουρκίας, είναι η απάντηση που πρέπει να δώσει η Ελλάδα. Διαφορετικά, σταδιακά θα γινόμαστε όμηροι της τουρκικής στρατιωτικής ισχύος. Όσοι μάλιστα ελπίζουν, ότι θα απελευθερωθούν άμεσα οι δυο στρατιωτικοί μας που κρατούνται στις φυλακές της Ανδριανούπολης, σύντομα θα απογοητευτούν», τονίζει χαρακτηριστικά.

Υ.Γ: Οποιαδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα και καταστάσεις (όπως οι ερωτήσεις στελεχών του ΛΑΟΣ κάποτε για τα υποβρύχια) είναι εντελώς συμπτωματική και ουδεμία σχέση έχει με την πραγματικότητα…

altsantiri.gr

Πηγή Πιο δεξιά… τοίχος…

Το παρακράτος εξ ορισμού για να υπάρχει πρέπει να έχει την υποστήριξη και την ανοχή του κράτους και φυσικά η μη χρήση της προφανούς δυνατότητας εξάλειψής του από τις κυβερνήσεις σημαίνει πως υπάρχει καταφανής καταστρατήγηση του συντάγματος από αυτές και ευθύνες κατ ευθείαν στους αρμόδιους τουλάχιστον υπουργούς.

 Και είναι επίσης λογικό το συμπέρασμα πως οι ποινικές ευθύνες για τα αδικήματα των παρακρατικών βαρύνουν ως ηθική τουλάχιστον αυτουργία τον εκάστοτε πολιτικό τους προϊστάμενο αφού γνωρίζει και δεν προλαμβάνει και τελικά υποθάλπει τα παρακρατικά εγκλήματα.

Οι εκατοντάδες αναλύσεις για το με ποιόν τρόπο διαπλέκεται και σε τι και σε ποιόν χρησιμεύει το παρακράτος από κει και πέρα είναι απλά θεωρητικές ασκήσεις που στέλνουν την μπάλα στην εξέδρα.

Το παρακράτος σήμερα υπάρχει και λειτουργεί μέσα στα σώματα ασφαλείας και προφανώς χρησιμεύει και διαπλέκεται με τη σημερινή κυβέρνηση, τελεία και παύλα.

 Την ταφόπλακα στο πιθανό ξερίζωμα του παρακράτους έβαλε η αριστερά που «τσίμπησε» στον συνδικαλισμό και ξέχασε τα αιτήματα για κάθαρση και ουσιαστικό έλεγχο, αφού θεώρησε ντεφάκτο ότι όπου υπάρχει συνδικάτο υπάρχουν «παιδιά της εργατικής τάξης» και νομιμοποίησε τα «μεμονωμένα περιστατικά».

Το επίσημο, ή το ανεπίσημο κράτος…;;;;;
Αυτό που φαίνεται, ή αυτό που κρύβεται πίσω από την … κουκούλα;;;
Κράτος, ή Παρακράτος;
Ποιό διοικεί;

Ένα τυχαίο παράδειγμα, η δολοφονία Λαμπράκη.

Ο εισαγγελέας κατά την πολύκροτη δίκη για την δολοφονία του βουλευτή Γρηγηόρη Λαμπράκη, είχε πει:
«Έτσι τελείωσε η πολύκροτη δίκη Λαμπράκη, τρία χρόνια μετά τον θάνατό του. Ο εισαγγελέας είχε πει στην αγόρευσή του για τους κατηγορούμενους: «Σήμερα, εδώ, ένα σύμφυρμα κλεφτών, βιαστών, δοσίλογων και κάθε είδους κακοποιών, εμφανίζεται -προς εθνοκαπηλεία και ανομολόγητους ιδιοτελείς σκοπούς- ως προστάτης κοινωνικών καθεστώτων, ως φύλακας ιερών και οσίων και ως Κέρβερος του νόμου και της τάξης. Τι άλλο έπρεπε να περιμένει κανείς απ” αυτό πλην του ότι θα εξελισσόταν σε κακοήθη νεοπλασία της κοινωνίας;». (εδώ)

Καλλιόπη Σουφλή

Ας δούμε μαζί  κάποια στοιχεία για το ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΣ.
Γιατί πρέπει να γνωρίζουμε πως θα συμπεριφερόμαστε από δω και μπρος, που τα γεγονότα θα τρέχουν με ρυθμούς σπίντερ…

Η πρώτη φωτό, είναι του Γιώργου Αδαλή, από τα πρόσφατα τραγικά γεγονότα της Παράδοσης της Μακεδονίας στα Σκόπια του Σόρος, στις προσταγές του οποίου είναι υποταγμένη η συγκυβέρνηση.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΔΑΛΗΣ : ΦΩΤΟ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ ΑΠΟ ΤΟ ΠΙΣΟΔΕΡΙ: ΜΠΡΟΣΤΑ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ …

Triklopodia

ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΔΑΛΗΣ : ΦΩΤΟ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ ΑΠΟ ΤΟ ΠΙΣΟΔΕΡΙ: ΜΠΡΟΣΤΑ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΠΙΣΩ ΤΟ ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΣ. 
ΠΩΣ ΚΑΙ ΠΟΙΟΙ ΞΕΚΙΝΗΣΑΝ ΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ ΣΤΟ ΜΠΛΟΚΟ ΤΟΥ ΠΙΣΟΔΕΡΙΟΥ

Αποτέλεσμα εικόνας για ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

 πηγή

Ακολουθεί ένα από τα πιό εξαιρετικά άρθρα που γράφτηκαν ποτέ για το ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΣ, είναι του Mind the Gap.   Ενός πραγματικά και ουσιαστικά ανεξάρτητου ΕΛΛΗΝΑ blogger, που η απουσία του από το διαδίκτυο, μας στερεί πολύτιμες γνώσεις αφύπνισης. Διαβάστε τι είχε γράψει…


Το παρακράτος και οι προστάτες του, απ’ όπου κι αν προέρχονται

Posted on 12 Μαΐου, 2011 από


του Mind the Gap

παρακράτος το [parakrátos]  : σύνολο παράνομων ατόμων, ομάδων και δραστηριοτήτων που αναπτύσσονται εκτός των θεσμών, παράλληλα προς το κράτος (συνήθ. με την ανοχή ή και τη στήριξή του) και δρουν ενάντια στην κοινωνία ή σε τμήματά της: Tο ~ αναπτύχθηκε και έδρασε στην Ελλάδα μετά τον Εμφύλιο. Tο ~ ευθύνεται για τη δολοφονία πολιτικών ηγετών. || (επέκτ.) κάθε παράνομη ενέργεια ή δράση, που εκπορεύεται και αναπτύσσεται από παράνομα και μη θεσμοθετημένα κέντρα εξουσίας.

Από την μεταπολίτευση έως και σήμερα η συζήτηση για την ύπαρξη και την δράση του παρακράτους δεν σταμάτησε πρακτικά ποτέ.

Ο Κων. Καραμανλής δεν τόλμησε ποτέ να εκριζώσει αποτελεσματικά τους παρακρατικούς από τα σώματα ασφαλείας, αμέσως μετά τη χούντα με αποτέλεσμα αρχιβασανιστές, ρουφιάνοι, πρωτοπαλίκαρα της χούντας και λοιποί ελεεινοί υπάνθρωποι της χωροφυλακής, της αστυνομίας και της «εθνικής ασφάλειας» να πάρουν άφεση αμαρτιών και πολλοί από αυτούς να σταδιοδρομήσουν ανερχόμενοι κανονικά στην ιεραρχία, αφού η «εξέλιξη» ήταν οργανωμένη επετηριδιακά.

Τα χουντικά μορφώματα μέσα στα «σώματα ασφαλείας» που έγιναν γνωστά και ως  «σταγονίδια» και ως «θύλακες», για τα οποία έγινε πολύ κουβέντα αλλά ποτέ καμία ουσιαστική παρέμβαση, προφανώς έγιναν μέχρι και αρχηγοί της αστυνομίας.

Τα «σώματα ασφαλείας», ήταν οργανωμένα με στρατιωτικοποιημένη λογική από την χούντα, είχαν όλα τα σαφή χαρακτηριστικά του παρακράτους σύμφωνα με τον ορισμό του και ήταν προσεκτικά προστατευμένα από την απόδοση ευθυνών για τις εγκληματικές τους ενέργειες με την μέθοδο της «αποπροσωποποίησης», δηλαδή την «ανωνυμία» του οργάνου και την διάχυση των ευθυνών στο νεφελώδες σύνολο του «σώματος».

Αυτό είναι το πρώτο και κύριο χαρακτηριστικό που έκανε τα «σώματα ασφαλείας» παρακράτος δεδομένου ότι πρόκειται για μια ομάδα κρατικών υπαλλήλων και συνεπώς η «επωνυμία» απέναντι στον πολίτη είναι στοιχειώδες και ουσιαστικό στοιχείο νομιμότητας.

Δεν νοείται συνταγματικά αλλά και λογικά «δημόσιος υπάλληλος» ανώνυμος.

Το δεύτερο χαρακτηριστικό είναι ο «αυτοέλεγχος», δηλαδή ο πειθαρχικός έλεγχος των οργάνων από τα ίδια τα όργανα, το γνωστό εργαλείο του παρακράτους που λέγεται ΕΔΕ (ένορκη διοικητική εξέταση), το εργαλείο που αθωώνει στα πλαίσια της «συναδελφικής αλληλεγγύης» ή της συνδιαπλοκής ακόμη και τις πιο εξόφθαλμες περιπτώσεις παραπτωμάτων.

Το τρίτο χαρακτηριστικό (και απαραίτητο για τον ορισμό του παρακράτους) είναι η παράνομη δράση σε ομαδικό επίπεδο, χαρακτηριστικό που επίσης είχαν σαφώς τα λεγόμενα «σώματα ασφαλείας».

Οι στρατιωτικοποιημένες ομάδες λειτουργούν κυρίως «νοοτροπικά» και αφού την «εκπαίδευση» και την διοίκηση την ανέλαβαν τα «σταγονίδια» και οι «θύλακες» που δεν τιμωρήθηκαν και δεν αποτάχθηκαν μετά την πτώση της χούντας, μεταφέρθηκε αυτούσια στην αστυνομία της μεταπολίτευσης και η παρακρατική νοοτροπία.

Η οριστική άφεση αμαρτιών του παρακράτους ήρθε στα χρόνια του ΠΑΣΟΚ, που ενώ ως αντιπολίτευση έθετε το ουσιώδες ζήτημα του «εκδημοκρατισμού», στην πράξη απλά ενίσχυσε την παρακρατική νοοτροπία με τον συνδικαλισμό στα «σώματα ασφαλείας», ο οποίος σε συνδυασμό με την διατήρηση των «ΕΔΕ» έγινε το απόλυτο μέσω ατιμωρησίας για κάθε μέλος της ομάδας και έκανε τα «σώματα ασφαλείας» μια κανονική κάστα.

Επί ΠΑΣΟΚ εφευρέθηκε και ο όρος «μεμονωμένο περιστατικό» που ισοπέδωνε κάθε καταγγελία και νομιμοποιούσε την παρακρατική δράση των εμπλουτισμένων με χιλιάδες ημέτερα κομματόσκυλα «σωμάτων ασφαλείας» που άλλαξαν απλά ονόματα όπως «ΕΛ.ΑΣ., ΜΕΑ, ΕΚΑΜ» κλπ .

Την ταφόπλακα στο πιθανό ξερίζωμα του παρακράτους έβαλε η αριστερά που «τσίμπησε» στον συνδικαλισμό και ξέχασε τα αιτήματα για κάθαρση και ουσιαστικό έλεγχο, αφού θεώρησε ντεφάκτο ότι όπου υπάρχει συνδικάτο υπάρχουν «παιδιά της εργατικής τάξης» και νομιμοποίησε τα «μεμονωμένα περιστατικά».

Κατά καιρούς από τη μεταπολίτευση έως και σήμερα όταν συνέβαιναν δολοφονίες αθώων πολιτών, αιματοβαμμένες επιθέσεις σε κοινωνικές ομάδες που διαδήλωναν, αποκαλύψεις για συγκεντρώσεις χιτλερικών μπάτσων, περιστατικά κατάχρησης εξουσίας και διαφθοράς το θέμα της παρακρατικής λειτουργίας της αστυνομίας έχει έρθει πολλές φορές στην επικαιρότητα.

Για όσους έχουν μνήμη και την αντίστοιχη ηλικία (οι υπόλοιποι μπορούν να ανατρέξουν σε άφθονα δημοσιεύματα απο το 74 ως και σήμερα) είναι γνωστό πως οι βασικές προτάσεις για την εξάλειψη του παρακράτους, ή εν πάση περιπτώσει τον δραστικό περιορισμό του, είναι σταθερά και διαχρονικά οι ίδιες για τον απλούστατο λόγο πως είναι απολύτως λογικές, ανέξοδα εφαρμόσιμες και πρακτικά δοκιμασμένες και εφαρμοσμένες σε όλες σχεδόν τις «πολιτισμένες» χώρες της Ευρώπης.

Τα γνωστά σε όλους θέματα με τα «διακριτικά», την υποχρέωση «επωνυμίας» των οργάνων και του ανεξάρτητου ελέγχου από εξωαστυνομική Αρχή.

Είναι το λιγότερο αντισυνταγματικό να μην γνωρίζει ο πολίτης το όνομα του κρατικού υπαλλήλου με τον οποίο συναλλάσσεται, να έχουν καλυμμένα χαρακτηριστικά οι δημόσιοι υπάλληλοι, να μην φέρουν σαφή και ευανάγνωστα διακριτικά ειδικά οι ομάδες που δρουν με συντεταγμένο στρατιωτικοποιημένο τρόπο δράσης και να ελέγχονται μόνοι τους οι ελεγχόμενοι κρατικοί λειτουργοί.

Είναι προφανές πως η αυθαιρεσία, ο «υπερβάλλων ζήλος», η παρανομία, η διαφθορά και η διατήρηση της παρακρατικής νοοτροπίας βασίζεται κυρίως στην προστασία και στην ατιμωρησία που προσφέρει η «ανωνυμία» και οι «ΕΔΕ».

 Η ανωνυμία και η ατιμωρησία είναι οι ιδανικές συνθήκες για την εκκόλαψη των «αυγών του φιδιού» και βασική προϋπόθεση για την ύπαρξη παρακράτους.

Και είναι σαφέστατο πως ενώ υιοθετούνται από όλες τις κυβερνήσεις από την μεταπολίτευση και μετά όλες οι δαπανηρές τεχνολογικές εξελίξεις για τον εξοπλισμό και τον «εκσυγχρονισμό» των σωμάτων ασφαλείας που εφαρμόζονται στις «ανεπτυγμένες χώρες», δεν υιοθετήθηκε ποτέ η υποχρέωση διακριτικών, η υποχρέωση ταυτοπροσωπίας του «οργάνου» και ο ανεξάρτητος έλεγχος !

Αντιθέτως όλα αυτά έχουν εξαγγελθεί προεκλογικά και αντιπολιτευτικά σε κάθε σχεδόν εκλογική αναμέτρηση και έχουν εξαγγελθεί πολλές φορές και από εν ενεργεία αρμόδιους υπουργούς !

Μέτρα με μηδενικό οικονομικό κόστος !

Κι όμως δεν νομοθετήθηκαν ποτέ και συνάντησαν την σφοδρή αντίσταση από τους συνδικαλιστές των «σωμάτων ασφαλείας» πράγμα που αποδεικνύει ακόμη ποιο ισχυρά την παρακρατική νοοτροπία σε επίπεδο «σώματος» που αρνιέται να ελεγχθεί και να είναι επώνυμα τα μέλη του. Η παρακρατική νοοτροπία της διεκδίκησης του δικαιώματος τους να δρουν ανεξέλεγκτα ως συμμορία όπως στα σκοτεινά χρόνια της χούντας.

Το λογικό συμπέρασμα είναι πως καμία κυβέρνηση δεν είχε και δεν έχει τη βούληση να καταργήσει το παρακράτος αφού όλες γνωρίζουν τον τρόπο αλλά καμία δεν τον εφαρμόζει.

Η συνεχείς εξαγγελία τον ίδιων μέτρων από όλες σχεδόν τις κυβερνήσεις σημαίνουν κατ αρχάς την παραδοχή για την χρησιμότητά τους και η συνεχής αποφυγή της  νομοθέτησης αυτών των απλών μέτρων σημαίνει την ευθεία εξάρτηση και διαπλοκή κυβερνήσεων και παρακράτους.

Το παρακράτος εξ ορισμού για να υπάρχει πρέπει να έχει την υποστήριξη και την ανοχή του κράτους και φυσικά η μη χρήση της προφανούς δυνατότητας εξάλειψής του από τις κυβερνήσεις σημαίνει πως υπάρχει καταφανής καταστρατήγηση του συντάγματος από αυτές και ευθύνες κατ ευθείαν στους αρμόδιους τουλάχιστον υπουργούς.

 Και είναι επίσης λογικό το συμπέρασμα πως οι ποινικές ευθύνες για τα αδικήματα των παρακρατικών βαρύνουν ως ηθική τουλάχιστον αυτουργία τον εκάστοτε πολιτικό τους προϊστάμενο αφού γνωρίζει και δεν προλαμβάνει και τελικά υποθάλπει τα παρακρατικά εγκλήματα.

Οι εκατοντάδες αναλύσεις για το με ποιόν τρόπο διαπλέκεται και σε τι και σε ποιόν χρησιμεύει το παρακράτος από κει και πέρα είναι απλά θεωρητικές ασκήσεις που στέλνουν την μπάλα στην εξέδρα.

Το παρακράτος σήμερα υπάρχει και λειτουργεί μέσα στα σώματα ασφαλείας και προφανώς χρησιμεύει και διαπλέκεται με τη σημερινή κυβέρνηση, τελεία και παύλα.

Καμία δικαιολογία και κανένα ελαφρυντικό σε κανέναν υπουργό της «προστασίας» του πολίτη, όταν έμπρακτα λειτουργεί ως υπουργός προστασίας του παρακράτους.

Καμία δικαιολογία μέσα από καμία «αριστερή» ανάλυση που θέτει τους «άνδρες» της παρακρατικής  ΕΛ.ΑΣ στην ίδια μεριά με τον εργαζόμενο στην πάλη των τάξεων.

Τέρμα στις παπαριές ότι «δεν είναι όλοι οι αστυνομικοί ίδιοι», όσοι καλύπτουν τον διπλανό τους ακόμη και στα πλαίσια της «συναδελφικής αλληλεγγύης» είναι συνένοχοι και αν η πλειοψηφία δεν ήταν παρακρατική δεν θα αντιδρούσαν μαζικά στην καθιέρωση ευκρινών διακριτικών και αλλαγής του τρόπου πειθαρχικού ελέγχου.

Καμία εξίσωση της βίας, του αμυνόμενου απέναντι στο παρακράτος πολίτη, με την «βία απ όπου κι αν προέρχεται».

Η συγκροτημένη και συντεταγμένη άσκηση βίας και ο βασανισμός  πολιτών από όργανα του κράτους είναι πράξη κατάλυσης του πολιτεύματος, αυτό για αυτούς που σκέπτονται στα πλαίσια της αστικής δημοκρατίας και του πολιτικά ορθού.

Ακόμη και η ποιο πολιτικά ορθή ανάλυση θα καταλήξει στο ίδιο συμπέρασμα, η οργανωμένη βία ενάντια στους πολίτες που εκδηλώνουν διαφωνία από το κράτος είναι πολιτειακή εκτροπή !

Καμιά ανοχή και εμπιστοσύνη στους «εκπροσώπους τύπου» της ΕΛ.ΑΣ που απαντούν ακόμη και στα ποιο εξόφθαλμα γεγονότα με την στερεότυπη φράση «θα γίνει εξονυχιστική έρευνα και ΕΔΕ», αρνούμενοι να καταδικάσουν και να παραδεχτούν τα προφανή.

Ο υπουργός του παρακράτους έχει κάθε φορά και άλλο όνομα και επώνυμο !
Σήμερα ονομάζεται Χρήστος Παπουτσής, το αίμα των εγκλημάτων του παρακράτους είναι στα δικά του χέρια, η ευθύνη για την εκτροπή δική του, η βία ενάντια σε πολίτες που εκδηλώνουν το νόμιμο δικαίωμά τους να διαφωνήσουν και να διαδηλώσουν απορρέει ευθεία από εκείνον !

Δεν πρόκειται ούτε για άγνοια (αλίμονο πρόεδρος της ΕΦΕΕ ήταν γνωρίζει πολύ καλά τι σημαίνει διαδήλωση και αστυνομική βία), ούτε για προβοκάτσια κάποιου ακροδεξιού «θύλακα», πρόκειται για συνειδητή επιλογή της υπόθαλψης, της στήριξης και της χρήσης του παρακράτους ως μέσου για την κατάργηση των συνταγματικών δικαιωμάτων των πολιτών.

Ο υπουργός μπορεί (ο εκάστοτε υπουργός) σε μια βραδιά, με ένα απλό νόμο, να ξεδοντιάσει το παρακράτος και ενσυνείδητα δεν το κάνει, άρα φέρει την απόλυτη ευθύνη και επέλεξε ενσυνείδητα να γίνει ο προστάτης του παρακράτους.

Η επίκληση της άγνοιας δεν έχει καμία βάση, γνωρίζει απολύτως τι συμβαίνει, δεν φύτρωσε χτές στην πολιτική και στην κοινωνία ο υπουργός.

Άλλος ένας στην λίστα με όλους ανεξαρτήτως τους προγενέστερους αρμόδιους υπουργούς που προστάτεψαν στοργικά το παρακράτος με τον ίδιο τρόπο.

Έχουν όλοι τις ίδιες ευθύνες για την θητεία τους, αλλά σήμερα κρίνεται ο εν ενεργεία, η αλυσιδωτή αναγωγή των ευθυνών στο παρελθόν δεν έχει κανένα νόημα.

Όποιος διατηρεί μια προγενέστερη κατάσταση γνωρίζοντας πως είναι λανθασμένη φέρει την ίδια ευθύνη.

Αφού λοιπόν ο σημερινός επώνυμος υπουργός επιλέγει οι «άνδρες» των «σωμάτων ασφαλείας» να μην  έχουν διακριτικά για να αναγνωρίζονται όταν παρανομούν, αφού προστατεύει την αντισυνταγματική ανωνυμία των κρατικών υπαλλήλων του υπουργείου του, αφού διατηρεί την πλήρη ασυδοσία και ατιμωρησία και την ασυλία μέσω του «αυτοελέγχου» σε μια ομάδα δημοσίων υπαλλήλων, αφού ανάγει την οργανωμένη παράνομη και αντιδημοκρατική δράση της ΕΛ.ΑΣ σε «μεμονωμένα περιστατικά», δε μένει παρά το δικό του όνομα και το δικό του επώνυμο για να χρεωθεί  σήμερα το παρακράτος.

Το παρακράτος έχει όνομα και επώνυμο και κάθε εκτροπή θα του χρεώνεται.

Σήμερα υπουργός της προστασίας του παρακράτους είναι ο Χρήστος Παπουτσής, μπορεί να πάρει απλές αποφάσεις και να ξεδοντιάσει το παρακράτος, μπορεί να παραιτηθεί εάν συνειδητοποιεί πως δεν μπορεί να το ελέγξει και να το καταγγείλει στον ελληνικό λαό που τον εξέλεξε, αλλά δε μπορεί να μην χρεώνεται το παρακράτος όσο συνεχίζει να του επιτρέπει να υπάρχει.

Mind the Gap
πηγή 

Διαβάστε και την ανάλυση του δημοσιογράφου Βασίλη Ραφαηλίδη, για την δημιουργία του ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΥΣ από δημιουργίας του Ελληνικού Έθνους δοσμένο φυσικά, μέσα από μια αριστερή και άθεη  αντίληψη, χωρίς όμως να αναιρεί την ιστορικότητα.

Για τον Βασίλη Ραφαηλίδη, μπορείτε να διαβάσετε εδώ.

Καλλιόπη Σουφλή

Ελληνικό κράτος και… παρακράτος


Κείμενο: Βασίλης Ραφαηλίδης*

Ο Βασίλης Ραφαηλίδης ήταν δημοσιογράφος, συγγραφέας και κριτικός κινηματογράφου. Γεννήθηκε την Πρωτοχρονιά του 1934 στα Σέρβια του νομού Κοζάνης και πέθανε στις 8 Σεπτεμβρίου 2000 στην Αθήνα
Ο Βασίλης Ραφαηλίδης ήταν δημοσιογράφος, συγγραφέας και κριτικός κινηματογράφου. Γεννήθηκε την Πρωτοχρονιά του 1934 στα Σέρβια του νομού Κοζάνης και πέθανε στις 8 Σεπτεμβρίου 2000 στην Αθήνα


Το κράτος που προέκυψε από την Ελληνική Επανά­σταση έπρεπε να είναι ελληνικό, αφού αυτή έγινε στο έδαφος που στην αρχαιότητα βρίσκονταν οι ελληνικές πόλεις – κράτη!


Πώς, όμως, θα ήταν ελληνικό ένα κράτος που θα συναποτελούνταν από λαούς πολλών εθνοτήτων που κατοικούσαν στην ίδια περιοχή; Την Επανάσταση την έκαναν όλοι αυτοί οι λαοί από κοινού.


Ειδικότερα ο ρόλος των Αρβανιτών σε αυτήν είναι αναμφισβήτητος. 


Γνωστός, αλλά αμφισβητούμενος εί­ναι επίσης ο ρόλος των εξισλαμισμένων Ελλήνων. 

Γιατί υπήρχαν και τέτοιοι σε ένα πολύ μεγάλο ποσοστό, πρά­γμα που αποκρύβεται ωστόσο για να υπερτονιστεί ο ρό­λος της Ορθόδοξης Εκκλησίας στην Επανάσταση. 


Που δεν ήταν μικρός, όχι όμως και πρωταγωνιστικός. Γιατί πρωταγωνιστές της Επανάστασης ήταν οι λαοί που κα­τοικούσαν στην Ελλάδα και υποκινητές της οι εύποροι  Έλληνες της διασποράς.


Τo ότι οι Έλληνες έγιναν και νομικά κατοχυρωμένοι χριστιανοί μόνο μετά την ίδρυση του νεοελληνικού κράτους γίνεται φανερό, μεταξύ άλλων, και από τη θρησκευτική συμπεριφορά των Κρητών στη διάρκεια της Τουρκοκρατίας. Η πλειονότητα των Κρητών άλλαξε τρεις φορές θρή­σκευμα.


 ‘Οσοι εξισλαμίστηκαν – δεν είναι σωστό να λέμε «τούρκεψαν» γιατί και οι εξισλαμισμένοι παρέμεναν Έλληνες, ως το βαθμό που είχαν μια, έτσι κι αλλιώς, εξασθενημένη εθνική συνείδηση που δεν ήταν ποτέ ιδιαίτερα ισχυρή σε όλους τους Έλληνες και εξακο­λουθεί να μην είναι- όσοι λοιπόν Κρήτες εξισλαμίστη­καν, άλλαξαν την τυπική στα κρητικά επίθετα κατάλη­ξη σε «-ής» (π.χ. Αγγελής, Σμαραγδής) και την έκαναν «άκης».



Αυτή η δεύτερη υποκοριστική κατάληξη, που την έδωσαν οι μη εξισλαμισθέντες στους εξισλαμισθέντες, δηλώνει μια πρόθεση υποτίμησης από τη μεριά των πρώτων για τους δεύτερους. 


Ετσι, ο Αγγελής έγινε «ένας μικρός Αγγελής» (Αγγελάκης) και ο Σμαραγδής ένας «μικρός Σμαραγδής» (Σμαραγδάκης). Αν κρίνουμε από την πληθώρα των καταλήξεων σε «-άκης» των ση­μερινών κρητικών επιθέτων, εύκολα καταλήγουμε στο συμπέρασμα πως οι περισσότεροι Κρήτες σε κάποια φάση της ιστορίας τους εξισλαμίστηκαν, για να εκχρι­στιανιστούν και πάλι αργότερα, όταν το έκριναν σκόπι­μο και συμφέρον, κι όχι όταν τους «φώτισε ο Θεός», που δεν είχε κανένα λόγο να τους ξεφωτίσει προηγου­μένως.



Το ίδιο προφανώς συνέβη και στην ηπειρωτική Ελλά­δα, όπως μαρτυρούν οι πάμπολλες καταλήξεις επιθέ­των σε «-γλου», που είναι το τουρκικό ανάλογο της τυ­πικά και καθαρά ελληνικής κατάληξης σε «-ίδης» και σημαίνει «γιος του». (Γιος του Ραφαήλ, στη δική μου περίπτωση. Ο παππούς μου, πάντως, που καταγόταν από την Καισάρεια λεγόταν Ραφαήλογλου). 


Άλλωστε και σήμερα πάμπολλοι ‘Ελληνες συνεχίζουν να φέρουν τουρκικούς τίτλους ευγενείας και αξιωμάτων που τους μετέτρεψαν σε επίθετα: Πασάς, Μπέης, Μπαϊρακτάρης . κτλ. 


Το πόσο εύκολα αλλάζουν θρήσκευμα οι άνθρω­ποι, όταν οι κοινωνικές και πολιτικές συνθήκες το επι­βάλλουν, είναι κάτι που ποτέ δε θα καταλάβουν οι παπάδες. 


Που πιστεύουν πως αρκεί να βαφτιστείς για να μείνει για πάντα σκαλωμένη πάνω σου η «θεία χά­ρις». (Και μένα με βάφτισαν, αλλά δεν έμεινε τίποτα από τη «θεία χάρι» πάνω μου, και δε νιώθω μειονε­κτικά γι’ αυτό).

Ο Ιωάννης Κωλέττης (1773 ή 1774 - 31 Αυγούστου 1847) ήταν Έλληνας πολιτικός την εποχή της Επανάστασης του 1821. Υπήρξε ιδρυτής του Κόμματος της Φουστανέλας ή Γαλλικού Κόμματος, όπως επικράτησε να λέγεται, και πρώτος Πρωθυπουργός της Ελλάδας.
Ο Ιωάννης Κωλέττης (1773 ή 1774 – 31 Αυγούστου 1847) ήταν Έλληνας πολιτικός την εποχή της Επανάστασης του 1821. Υπήρξε ιδρυτής του Κόμματος της Φουστανέλας ή Γαλλικού Κόμματος, όπως επικράτησε να λέγεται, και πρώτος Πρωθυπουργός της Ελλάδας.



Ο ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ Κακλαμάνης, λοιπόν, στο βιβλίο του «Επί της δομής του νεοελληνικού κράτους» (γι’ αυτό το φοβερό βιβλίο μιλάμε και σήμερα, για τρίτη κατά σειρά Κυριακή) λέει πως όταν ιδρυόταν το νεοελληνικό κράτος μπήκε αυτόματα το πρόβλημα περί της δομής του: Τι μορφή έπρεπε να έχει το νέο κράτος; 



Οι εναλ­λακτικές λύσεις, που όλες συζητήθηκαν, ήταν τέσσερις:


1. ‘Ενα υπερεθνικό κράτος, σαν αυτό που είχε προτεί­νει ο Ρήγας Φεραίος, τούτος ο μεγάλος διεθνιστής.


2). Το ασαφές κράτος της Μεγάλης Ιδέας, που πρότεινε ο Κωλέττης ο και δημιουργός του καταστροφικού όρου. Βέβαια, ο Κωλέττης δεν ήξερε τι ακριβώς εννοούσε, πάντως είχε στο νου του κάτι σαν τη Βυζαντινή Αυτο­κρατορία ή την Αυτοκρατορία του Μεγάλου Αλεξάν­δρου, πράγμα που τον κατατάσσει αυτομάτως στην κα­τηγορία των μεγάλων ηλιθίων, ή μάλλον των μεγάλων δημαγωγών


3. Ένα ομοσπονδιακό κράτος που θα πε­ριλάμβανε όλους τους ορθοδόξους πληθυσμούς της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ασχέτως εθνότητας. Φυ­σικά μια τέτοια ομοσπονδία θα ήταν θεοκρατική και το σχέδιο πρέπει να ήταν μάλλον κανενός δεσπότη. 



Και 4. Ένα «εθνικό κράτος», λύση που τελικά επικράτησε και επιβλήθηκε. 


Η μορφή λοιπόν βρέθηκε. ‘Επρεπε όμως να βρεθεί και το περιεχόμενο. 


Αλλά περιεχόμενο δε βρισκόταν γιατί δεν υπήρχε.


 Ποια θα ήταν η εθνότητα στην οποία θα στηριζόταν το «εθνικό κράτος»; 

Οι Έλληνες; 

Και τι θα απογίνονταν οι πάμπολλοι, μη ‘Ελληνες που κατοικούσαν στην Ελλάδα; 

Θα τους έδιωχναν; 

Κι αν τους έδιωχναν, πράγμα ακατανόητο αφού έπαιξαν έναν πο­λύ σημαντικό ρόλο στην Επανάσταση, τα όρια του κράτους θα συρρικνώνονταν σχεδόν στα πλαίσια της αρχαίας πόλης – κράτους.



Αποφάσισαν, λοιπόν, να κάνουν το κορόιδο και να φκιάξουν ένα «εθνικό κράτος» άνευ εθνότητος. Σαν να λέμε μια σκορδαλιά χωρίς σκόρδο. Όμως σύντομα οι πολιτικοί βρήκαν το σκόρδο. Και τι σκόρδο! Την Ορ­θοδοξία με τα λιβάνια της, τα εξαπτέρυγά της, τις φαν­ταχτερές θρησκευτικές τελετές της. ‘Ηταν ό,τι χρειαζό­ταν για να πάρει το νέο κράτος κάτι από το Βυζάντιο, άνευ Βυζαντίου. (Και πάλι, δηλαδή, σκορδαλιά χωρίς σκόρδο).



Με τα χρόνια, όμως, το σκόρδο απόχτησε υπόσταση. Τίποτα δεν είναι πιο αποτελεσματικό από το πες και ξαναπές. Με το πες πες, λοιπόν, των παπάδων, στο τέ­λος το πιστέψαμε: Η εθνική μας ουσία βρίσκεται στην Ορθοδοξία. 


‘Οσο για τους αρχαίους προγόνους, περί των οποίων οι παπάδες έχουν παχυλή άγνοια, τους βά­λαμε τσόντα σαν πρώτο συνθετικό στην τεχνητή λέξη «ελληνοχριστιανικός». 


Δια της σοφιστικής, το πρόβλη­μα ελύθη. Δηλαδή, παραμένει και σήμερα άλυτο.



Δεν είμαστε λοιπόν Έλληνες. Είμαστε Ελληνοχριστιανοί. 


Δηλαδή, ένα φανταστικό νόθο είδος προερχόμενο από οιωνεί διασταύρωση γάτας με ελέφαντα. Πάντως, ο τεχνητός όρος αφήνει πολλά περιθώρια πολιτογράφη­σης δια της βαπτίσεως. 


Ο καθένας είναι αρκετό να βα­φτιστεί ορθόδοξος για να γίνει αυτομάτως Ελληνορθό­δοξος. 


Κι αν απαρνηθεί το χριστιανισμό είναι σαν να απαρνιέται και τον ελληνισμό, ακόμα και στην περί­πτωση που είναι διαποτισμένος μέχρι μυελού οστέων από τον αρχαιοελληνικό πολιτισμό, τη μόνη σταθερά ανά τους αιώνες συνιστώσα της έννοιας ελληνικότητα.



Οι αρχαίοι μας «πρόγονοι» έλεγαν: Πας μη ‘Ελλην βάρβαρος. 


Σήμερα θα μπορούσαμε να αντιστρέψουμε τους όρους της πρότασης και να πούμε: Πας μη βάρ­βαρος ‘Ελλην. 


Που σημαίνει πως ‘Ελληνες σήμερα είναι οι κάτοικοι ολόκληρης της πολιτισμένης ανθρωπότη­τας, αφού ο σημερινός παγκόσμιος και υπερεθνικός πολιτισμός δεν είναι παρά η μετεξέλιξη του αρχαίου ελ­ληνικού πολιτισμού. 


Η Ελλάδα σήμερα βρίσκεται παν­τού – και πουθενά συγκεκριμένα. Κυρίως δε βρίσκε­ται στα ενδιαιτήματα των παραθρησκευτικών οργανώ­σεων Ζωή και Σωτήρ. Και βέβαια, από την παγκόσμια Ελλάδα αποκλείονται εξ ορισμού οι ‘Ελληνες «εθνικό­φρονες» σαν στερούμενοι παντελώς ελληνικής παιδείας – δηλαδή, παιδείας, σκέτα.



‘Οπως, ευφυέστατα, παρατηρεί ο Κακλαμάνης, όλες οι λύσεις για τη μορφή του νέου ελληνικού κράτους έχουν ως κοινό χαρακτηριστικό το γεγονός πως αποτε­λούν σχέδια ή προθέσεις μιας ιστορικής οπισθοδρόμησης προς βυζαντινές καταστάσεις προοθωμανικής επο­χής. 


Διότι, συνεχίζει ο Κακλαμάνης, από την ιστορική αντιπαράθεση χριστιανισμού και Ισλάμ, οι αιώνες δημι­ούργησαν το οθωμανικό ιστορικό μόρφωμα ως ένα δε­σμό του Ισλάμ με τον υπόλοιπο χριστιανικό κόσμο, όπως ακριβώς απαιτούσε η ενότητα της μεσογειακής περιοχής. Και όσο το γρηγορότερο το καταλάβουμε αυτό, προσθέτω εγώ, τόσο το καλύτερο για την ιστορι­κή μας υπόσταση ως μεσογειακού λαού. (Ο Ζαν Ζακ Σερβάν Σρεμπέρ στην «Παγκόσμια Πρόκληση» δεν διίσταται πολύ του Κακλαμάνη).



‘Απαξ και δημιουργήθηκε το νέο ελληνικό κράτος στη βάση του τέταρτου σχεδίου, οι καταστάσεις πολιτιστι­κής αυτοτέλειας των διαφόρων τμημάτων του ελληνι­σμού, λέει ο Κακλαμάνης, άρχισαν να μην μπορούν να αναγνωριστούν μέσα στα πλαίσια του «εθνικού κρά­τους» όπου αναγκαστικά συνέρεαν. Εξαρχής και μέχρι σήμερα προέκυψε το πρόβλημα περί του ενωτικού των Ελλήνων δεσμού, δηλαδή αυτό που λέγεται «πρόβλημα εθνικής ταυτότητας» ή «εθνικής ιδεολογίας».



Και πώς να υπάρξει ταυτότητα στα αταύτιστα και εθνική ιδεολογία στην ανυπαρξία και εθνότητας και συνοδευτικής της εθνότητας ιδεολογίας; 


Οι Έλληνες ακόμα ψάχνουν την εθνική τους. ταυτότητα. 


Και επειδή δεν τη βρίσκουν, περιορίζονται… στην αστυνομική ταυ­τότητα: Για να είσαι ‘Ελλην είναι αρκετό τούτο να ανα­γράφεται στην αστυνομική σου ταυτότητα. 


Μα, είναι δυ­νατόν; Είναι, σ’ ένα κράτος που στηρίχτηκε στον κατα­ναγκασμό προκειμένου να μας κάνει να αποχτήσουμε με το ζόρι την εθνική συνείδηση που δεν είχαμε. Πράγμα που δίνει το δικαίωμα στον κάθε ταγματασφαλίτη να εμφανίζεται ως ο ακραιφνέστερος των Ελλή­νων και στον κάθε τενεκέ να βγάζει λόγους βλακώδεις κατά τις εθνικές επετείους.



Αν συνεχιστεί αυτή η κατάσταση του ελληνοχριστια­νικού αλαλούμ σε τούτη τη χώρα των μίζερων θαυμά­των, όπου οι Παναγίες κλαιν με ψύλλου πήδημα σαν τις κυράτσες που βλέπουν επί της οθόνης το «Μάνα μου παραστράτησα», εγώ και ο Κακλαμάνης, και πιστεύω όλοι οι ομοφρονούντες (πολιτιστικά εννοώ) γνήσιοι Έλληνες, δηλώνουμε υπεύθυνα πως θα παραδώσουμε την αστυνομική ταυτότητα στον παπά της ενορίας (όχι στο αστυνομικό τμήμα, διότι είναι καθ’ ύλην αναρμό­διο) και θα πάμε στην Αφρική να δούμε γνήσια θαύμα­τα, π.χ. ένα μαγείρεμα στο καζάνι; με αφρικανικά μπα­χαρικά, κάποιου ευτραφούς ιεραπόστολου.



Δεν αντέχουμε άλλο τα δάκρυα της Παναγίας. Μας σπαράσσουν την καρδιά. Μας τη σπαράσσουν για το χάλι τούτου του ελληνοχριστιανικού τόπου, όπου η αμά­θεια πάει πάντα στο ραντεβού της με τη βλακεία και πιασμένες χέρι χέρι προχωρούν παραδίπλα, όπου τους περιμένει η κακοήθεια.



Αφού, λοιπόν, λέει ο Κακλαμάνης, η εκκλησία και ο αυτοχθονισμός αποτελούν το κράτος, ο ετεροχθονισμός αναγκαστικά θα καταλάμβανε τους πέραν του κράτους μηχανισμούς και διαδικασίες, δηλαδή ένα χώ­ρο ιστορικά προσφορότερο. 


Να, λοιπόν, δίπλα στο κράτος και το παρακράτος. 

Αποτελείται και τούτο από Ελληνοχριστιανούς. 


Μόνο που αυτοί δεν μπόρεσαν προς το παρόν να εκπορθή­σουν το κράτος και γι’ αυτό δημιούργησαν το παρακρά­τος, την αναγκαία εν Ελλάδι προϋπόθεση για την ύπαρξη κράτους. Στην πραγματικότητα το ελληνικό κράτος είναι δύο κράτη: Το κράτος και το δορυφορικό του παρακράτος με την παραχριστιανική ιδεολογία του Και την ελληνικότατη παραοικονομία του.



Το παρακράτος έχει τις παρατράπεζές του, τις παρα-θρησκείες του, την παρα-αστυνομία του, την παρα-ηθική του – και την παράνοιά του. 


Στην Ελλάδα των κουμπάρων, το κράτος και το παρακράτος βρίσκονται σε συνεχή όσμωση: Εύκολα ένας κρατικός γίνεται πα­ρακρατικός κι ακόμα πιο εύκολα ένας παρακρατικός γίνεται κρατικός. Στον ελληνικό οχετό το ρεύμα της βρωμιάς είναι αναμφίδρομο. Κράτος και παρακράτος προμηθεύουν άλληλα με κοπριά και αλληλοσυντηρούν- ται εις τον αιώνα των αιώνων με τις ευλογίες των δε­σποτάδων, των οποίων το οσφρητικό νεύρο έχει πιάσει πουρί, έτσι που χώνουν τη μύτη τους όπου λάχει. 


Βλέ­πετε , αυτοί έχουν την ορθή δόξα (την ορθή άποψη) για τα περί την οργάνωση της ελληνικής κοινωνίας. Που ού­τε ελληνική είναι, αφού είναι απολίτιστη (ορίσαμε την ελληνικότητα ως συνώνυμο του πολιτισμού), ούτε κοι­νωνία είναι, αφού τα μέλη της αλληλοσπαράσσονται με τέτοια μανία.



ΠΡΟ ΑΥΤΟΥ του μηδενός, που είναι το άμορφο ελ­ληνικό κράτος με τις οργανωτικές δυσπλασίες του και τα ανίατα καρκινώματα, η εκκλησία ήταν προφανώς το παν, όπως προπαντός μηδενός «παν» είναι το κάτι, παρατηρεί δηκτικότατα ο Κακλαμάνης.



Τουλάχιστον η Εκκλησία έχει μια Ιερά Σύνοδο, που είναι τόσο Ιερά ώστε ο ένας δεσπότης να μπορεί να φτύνει τον άλλον ιερότατα και αμέσως μετά να ζητάει άφεση αμαρτιών, ώστε να μπορέσει ξεκούραστος από το φορτίο των αμαρτιών, που τις ξεφορτώθηκε με τον ευκολότερο τρόπο, να κάνει κάποιες καινούριες που κι αυτές θα τις ξεφορτωθεί (χάρη στη σπουδαία φάμπρι­κα της μετάνοιας) ώστε να μπορέσει να κάνει κι άλλες – και πάει λέγοντας, στον αιώνα των αιώνων.



Ο ελληνοχριστιανισμός ξέρει να συγχωρεί. Εξ ού και οι περίφημες δηλώσεις μετανοίας: Λες και το αντιελληνοχριστιανικό σου αμάρτημα στο χωροφύλακα, που υποκαθιστά τον παπά, κι εκείνος σου δίνει άφεση αμαρτιών προκειμένου να επανακάμψεις στην αγέλη των ελληνορθοδόξων. 


Όπως λέει ο Κακλαμάνης, στη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου «εκκαθαριζόταν» αυ­τός που τύχαινε να μιλήσει για ελληνικότητα και δεν εκκαθαριζόταν βέβαια αυτός που μιλούσε για εθνικοφροσύνη. 


Στην ελληνοχριστιανική αντίληψη ωστόσο περί κράτους η ελληνικότητα και η εθνικοφροσύνη αποτελούν έννοιες αντιφατικές και αμοιβαία αλληλοαποκλειόμενες. 


Που σημαίνει:Ή είσαι «Έλληνας», οπότε δεν έχεις θέση στην Ελ­λάδα, ή είσαι «εθνικόφρων», οπότε το ελληνοχριστιανι­κό κράτος σου ανοίγει τις βρώμικες αγκάλες του. 


Ο Κακλαμάνης κι εγώ, ασφαλώς και μερικές εκατοντάδες χιλιάδες ακόμα, διαλέξαμε να είμαστε Έλληνες και όχι εθνικόφρονες.



(1.3.87) Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Έθνος





Ας δούμε όμως και μια άλλη παράμετρο του ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΥΣ, όπως αυτό αποτυπώνεται και περιορίζεται στο αστυνομοκρατούμενο χώρο.





ΤΟ ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΟΥ


Δεν είναι δεξιό, δεν είναι αριστερό, είναι παντού!

Το παρακράτος υπάρχει και εντός του «συνταγματικού τόξου» και εκτός αυτού.

Θέλουν να σε έχουν αποκλεισμένο από παντού. Να επιλέγεις πάντα ό,τι αυτοί σου πλασάρουν…

Κι εσύ είσαι έρμαιο στα παιχνίδια τους, δεκαετίες τώρα είσαι εσύ το παιχνιδάκι τους.

Μονίμως σε βάζουν να σκοτώνεσαι με τον διπλανό σου κι εσύ τους κάνεις την χάρη.

Μήπως ήρθε η ώρα να τους πεις ΟΧΙ;
Μήπως;

παρακρατος4
παρακρατος2
parakratos
Είτε ελληνική σημαία κρατάνε είτε μαυροκόκκινη παίζουν τον ρόλο τους στο παιχνίδι του συστήματος.
Θα είσαι το πιόνι τους στο παιχνίδι ή θα είσαι ο εαυτός σου;
Αποφάσισε!

ΕΟΕ



Και τέλος, δείτε το βίντεο με τον Σπύρο Χατζάρα, που αφορά στις δολοφονίες των τεσσάρων αθώων θυμάτων της MARFIN και τον τρόπο που το ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΣ, στήνει τις προβοκάτσιες του.


Πηγή

 Προσπάθησα να σας δώσω μια γεύση από ΤΟ ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΣ ΠΟΥ ΚΥΒΕΡΝΑΕΙ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΑΠΟ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΤΗΣ ΩΣ ΕΘΝΟΥΣ.

Λέτε να είναι τυχαίο που ΚΑΜΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ, ΔΕΝ ΤΟΛΜΗΣΕ ΝΑ  ΤΟ ΞΗΛΩΣΕΙ ;;;

ΛΕΤΕ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΤΥΧΑΙΟ ΠΟΥ ΚΑΝΕΝΑ ΚΟΜΜΑ ΤΗΣ ΑΝΤΙΠΟΛΊΤΕΥΣΗΣ ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ, ΔΕΝ ΤΟΛΜΗΣΕ ΝΑ ΜΙΛΗΣΕΙ ΑΝΟΙΧΤΑ ΓΙ ΑΥΤΟ;;;

ΜΑ ΟΛΑ ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΑ, ΟΛΑ… ΜΗΔΕΝΟΣ ΕΞΑΙΡΟΥΜΕΝΟΥ, Σ’ ΑΥΤΟ ΣΤΗΡΙΖΟΝΤΑΙ.

ΑΥΤΟ ΠΡΕΠΕΙ Ο ΛΑΟΣ ΝΑ ΠΟΛΕΜΗΣΕΙ… ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΥΣ ΚΟΨΕΙ ΤΑ ΠΗΛΙΝΑ ΠΟΔΙΑ… ΟΛΩΝ… ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ, ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ, ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ, ΕΝΟΠΛΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ κλπ.

ΘΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΘΑ ΣΩΘΟΥΜΕ, ΜΟΝΟΝ ΟΤΑΝ ΑΦΑΝΙΣΟΥΜΕ ΤΟ ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΣ.
ΚΑΙ ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΤΕ, ΠΩΣ Σ’ ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΣ ΠΛΕΟΝ, ΔΡΟΥΝ ΚΑΙ ΟΙ ΛΑΘΡΟΕΙΣΒΟΛΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟ 1974 ΚΑΙ ΕΝΤΕΥΘΕΝ.

ΠΡΩΤΑ ΚΤΥΠΑΣ ΚΑΙ ΕΞΑΦΑΝΙΖΕΙΣ ΤΟΥΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΥΣ ΕΧΘΡΟΥΣ, ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΟΥΣ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥΣ.

Καλλιόπη Σουφλή

ΠΗΓΗΠηγή Πώς το παρακράτος διοικεί την χώρα και τα ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΤΟΥ, με την ανοχή της εκάστοτε ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗΣ…! Είτε ελληνική σημαία κρατάνε είτε μαυροκόκκινη παίζουν τον ρόλο τους στο παιχνίδι του συστήματος. (βίντεο)

Σπυρος Καμπιωτης


Η ΚΟΛΑΣΗ τώρα ΑΡΧΙΖΕΙ
(διαβάστε και θα καταλάβετε τι συμφώνησαν τα καθάρματα που το πανηγύριζαν κιόλας)

Τα έξι μεταμνημονιακά … (ΥΠΕΡΜΝΗΜΟΝΙΑΚΑ) «προαπαιτούμενα»

Έξοδος από τα μνημόνια εεεε!!!
Και το γιορτάσατε κιόλας εεεε!!!
Και είσαστε και ευχαριστημένοι εεεε!!!

Εεεε!!! ΕΣΕΙΣ ντελάληδες, μισθαρνά, διορισμένοι, κολλημένοι, κοκκαλογλύφτες, σφουγκοκολάριοι, ακόλουθοι, σύμβουλοι, πανηγύριζοντες, δαφνοδοξάζοντες υποτακτικοί, εθελόδουλοι, νεογενίτσαροι, κομματικά αποβράσματα …….. για ρίξτε μια ματιά παρακάτω στο πεσκέσι που συμφώνησαν οι ΠΡΟΔΟΤΕΣ, τα αφεντικά σας. Αυτούς που λιβανίζετε από το πρωί ως το βράδυ και από το βράδυ ως το πρωί.
Άντε … ΠΟΥΛΗΣΤΕ και την ΜΑΝΑ σας και στα ΤΣΑΚΙΔΙΑ ΟΛΟΙ σας.

https://www.naftemporiki.gr/…/ta-eksi-metamnimoniaka-proapa…

Πηγή Η ΚΟΛΑΣΗ τώρα ΑΡΧΙΖΕΙ

Ολο και μεγαλώνει η λίστα των στελεχών της Χρυσής Αυγής που αποφασίζουν να εγκαταλείψουν το πλοίο, το…
οποίο βυθίζεται μπροστά στα ντοκουμέντα που αναδεικνύονται σε βάρος της ηγεσίας της οργάνωσης στο δικαστήριο.

Οσο κι αν το τελευταίο διάστημα η Χρυσή Αυγή προσπαθεί με κάθε τρόπο να εκμεταλλευτεί, για δεύτερη φορά μετά το 1992, το Μακεδονικό για να συσπειρώσει το ακροατήριό της, η κρίση που προκαλεί η δίκη στο εσωτερικό της ολοένα και βαθαίνει.

Είναι χαρακτηριστικό ότι στις 5/11/2017 η ναζιστική οργάνωση πραγματοποίησε μια εκδήλωση στην Εδεσσα με κεντρικό ομιλητή τον γνωστό ταγματάρχη Εφόδου Ιωάννη Λαγό και η οποία εντασσόταν σ’ αυτήν ακριβώς την προσπάθειά της να εκμεταλλευτεί το Μακεδονικό.

Εκεί λοιπόν το ηγετικό στέλεχος και μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου της οργάνωσης, Νικόλαος Χρυσομάλλης, καταφερόταν εναντίον των στελεχών που τότε είχαν αποχωρήσει από τη Χρυσή Αυγή, χαρακτηρίζοντάς τους «προδότες» και «αποστάστες».

Ακριβώς πριν από τον Χρυσομμάλλη, στο βήμα των ομιλητών είχε ανέβει ο πυρηνάρχης Πέλλας Γεώργιος Κυριακίδης, ενώ λίγο μετά ο τότε ευρωβουλευτής της οργάνωσης, Ελευθέριος Συναδινός. Σήμερα και οι δύο προαναφερόμενοι έχουν εγκαταλείψει τη Χρυσή Αυγή.

Τελευταία αποχώρηση ήταν αυτή του Κυριακίδη, ο οποίος την ανακοίνωσε μόλις χθες. Μάλιστα μαζί του αποχώρησαν και δύο ηγετικά τοπικά στελέχη (Κωνσταντίνος Πασχαλίδης και Κωνσταντίνος Ιωσηφίδης), οδηγώντας τον Πυρήνα Πέλλας στην κατάρρευση…

Γιάννης Μπασκάκης

efsyn.gr





Πηγή Η μοναξιά του Μιχαλολιάκου…

Image result for αδέσμευτος ρίζου…στον πρώην “Αδέσμευτο” του Ρίζου…

Aνακοίνωση εξέδωσαν οι πρώην εργαζόμενοι της εταιρίας «ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΕ» του Δημήτρη Ρίζου. Σε αυτή αναφέρουν:

«Με αφορμή την…
πρόσφατη σύλληψη του Δημήτρη Ρίζου για χρέη προς το Δημόσιο, εμείς πρώην εργαζόμενοι της εταιρίας του, στην εφημερίδα «Αδέσμευτος Τύπος» ανακοινώνουμε ότι:

Α. Πέρασαν  5 χρόνια, (Ιούλιος του 2012), από την ημέρα που ο Δημήτρης Ρίζος, μας ζήτησε να δουλεύουμε αμισθί, για να στηρίξουμε την εφημερίδα, υποσχόμενος την αποπληρωμή μας. Τον στηρίξαμε μέχρι τον Δεκέμβριο του 2012 και τελικά μας άφησε απλήρωτους για 6 μήνες.

Β. Πέρασαν σχεδόν 5 χρόνια, (Δεκέμβριος του 2012), από την ημέρα που ο Δημήτρης Ρίζος αποφάσισε να κλείσει την εφημερίδα «Αδέσμευτος Τύπος», και να πουλήσει τα σήματα της εφημερίδας, αφήνοντας τους εργαζόμενους  απλήρωτους από μισθούς και επιδόματα.

Γ. Πέρασαν σχεδόν 5 χρόνια, από την ημέρα που αρχίσαμε τον αγώνα μας, για να δικαιωθούμε και συνεχίζουμε.

ΔΕΝ ΣΤΑΜΑΤΑΜΕ

Με ενέργειές μας κηρύχθηκε η εταιρία σε πτώχευση, τον Ιούνιο του 2017.
Πρόσφατα μας χορηγήθηκε  το επίδομα αφερεγγυότητας από τον ΟΑΕΔ.

Θα επακολουθήσουν οι ενέργειες για την αναγνώριση των ενσήμων μας, από τον Νοέμβριο του 2012 έως και τον Ιούνιο του 2017.

Θα συνεχίσουμε τον αγώνα για να πληρωθούμε τα δεδουλευμένα μας και όλα όσα δικαιούμαστε.

Nα σημειώσουμε, ότι οι ορκωτοί λογιστές επισημαίνουν στον ισολογισμό του 2011 για την εταιρία, «….ποσό ευρώ 7,330 εκατ. περίπου έχει δοθεί στον Πρόεδρο – Διευθύνοντα Σύμβουλο της εταιρίας , για την διεκπεραίωση διαφόρων υποθέσεών της και δεν έχει επιστραφεί μέχρι σήμερα κατά παράβαση του άρθρου 23 α Ν. 2190/1920…».

Eμείς οι πρώην εργαζόμενοι της εταιρίας είμαστε αποφασισμένοι να διεκδικήσουμε όλα όσα δικαιούμεθα, από έναν εργοδότη που δεν σεβάστηκε την δουλειά μας και μας πέταξε στον δρόμο, τα Χριστούγεννα του 2012, ενώ είχε  ήδη από καιρό, δρομολογήσει άλλες συνεργασίες του.

Πρώην εργαζόμενοι εφημερίδας «Αδέσμευτος Τύπος», με νομικό συμπαραστάτη την δικηγόρο Κατερίνα Π. Φλίνου»

Πηγή Απλήρωτοι 6 μήνες…


Σπάνια θα τους δεις στην βόλτα σου. Ακόμη και αν είσαι εξοικειωμένος με το φουντωτό και χαριτωμένο κοκόνι, ενδεχομένως να μην γνωρίζεις ότι πρόκειται αναγνωρισμένη ελληνική φυλή σκύλου. Ναι, υπάρχουν και ράτσες σκύλων αμιγώς ελληνικές και θα έχεις την δυνατότητα να τους δεις από κοντά

Ενδεχομένως, να τους έχεις ήδη δει τα Σαββατοκύριακα στην εξοχή, όπου παρατηρείς έναν σκύλο να έλκεται από της «ζωής το άγνωστο». Τον διεθνώς αναγνωρισμένο ως ελληνική φυλή, εδώ και 18 χρόνια, ελληνικό ιχνηλάτη. Ο φιλικός ιχνηλάτης μάλιστα παρουσιάζεται σε διεθνείς εκθέσεις σκύλων στο εξωτερικό, προβάλλοντας παγκοσμίως την Κυνολογική δραστηριότητα της χώρας μας. Οι έξι ελληνικές φυλές, οι περισσότερες άγνωστες στο ευρύ κοινό είναι οι παρακάτω:

Ελληνικός Ποιμενικός

Ο «Survivor». Ικανός να κινείται όλη την ημέρα, υπό ακραία αντίξοες καιρικές συνθήκες, ο Ελληνικός Ποιμενικός συναντάται για πρώτη φορά στην αρχαιότητα ως Ποιμενικός Μολοσσός. Στο διάβα των αιώνων εξελίχθηκε στο σημερινό γενετικό κράμα του. Ένας σκύλος ατρόμητος, με άρτια σωματική διάπλαση έχει ελάχιστες απαιτήσεις για τροφή και αποτελεί την καλύτερη προστασία για τα κοπάδια των αιγοπροβάτων.

Μόνιμα σε εγρήγορση, σχεδόν πάντα έτοιμος να καλπάσει με την αέρινη κίνηση του και να πέσει στην… φωτιά ενός καυγά για να προστατέψει τον ζωτικό του χώρο. Όπως και μάχεται συνεχώς για να αποδείξει ότι αξίζει την πρωτοκαθεδρία σε μια αγέλη σκύλων, αυτός ο εντυπωσιακός σκύλος, που έχει ελάχιστες απαιτήσεις σε τροφή.

Ελληνικός Ιχνηλάτης

Ακούραστος, θα μπορούσε να ανταγωνιστεί τους Κενυάτες δρομείς μεγάλων αποστάσεων στους Ολυμπιακούς Αγώνες και να τους νικήσει. Δρομέας με εξαιρετικά λεπτή όσφρηση και μεγάλη αντοχή, κυνηγά ακούραστα είτε μόνος είτε κατά κοπάδια και προσαρμόζεται απολύτως σε όλα τα εδάφη, ακόμη και τα πλέον απρόσιτα.

Με φωνή ηχηρή και αρμονική αυτός ο οξύνους σκύλος μεσαίων διαστάσεων και κοντό τρίχωμα κόκκινου της φωτιάς πολλές φορές είναι ιδιαίτερα δυνατός και ζωηρός. , δυνατός, ρωμαλέος, ζωηρός και οξύνους. Μπορεί να φτάσει μέχρι και τα 55 εκατοστά ύψος ενώ είναι ιδιαίτερα φιλικός και δεν αναζητά μπελάδες

Κρητικός Λαγωνικός/Ιχνηλάτης

Η μορφή του εμφανίζεται σε αρχαιολογικά ευρήματα ηλικίας 5 χιλιάδων ετών στην ιδιαίτερη πατρίδα του, την Κρήτη. Έργα τέχνης που απεικονίζουν τον Κρητικό σκύλο δίωξης εμφανίζονται ήδη από τους προϊστορικούς οικισμούς της μεγαλονήσου που προηγήθηκαν του Μινωικού πολιτισμού. Νευρώδης, αθλητικός και ταχύς ο κρητικός λαγωνικός συνηθίζει να κυνηγά λαγούς και αγριοκούνελα χάρη στην οξύτατη όραση και όσφρηση του.

Ανθεκτικός και αποτελεσματικός σε όλα τα εδάφη και ιδιαίτερα τα βραχώδη και δύσβατα όπου αναδεικνύονται οι ικανότητές του στην αναρρίχηση, ερευνά, όπου βρίσκει και καταδιώκει το θήραμα με ορμητικότητα και εξαιρετική ευελιξία, ικανός ακόμη και να το συλλάβει. Λιτοδίαιτος οργανισμός με ισχυρή κράση και ζωηρή ιδιοσυγκρασία, είναι ικανός για πολύωρη εργασία ακόμα και στις πιο απόκρημνες ορεινές περιοχές της πατρίδας του. Εναργής, ευφυής, ευγενής και ήπιος, συντροφικός και καλότροπος στο σπίτι ο κρητικός λαγωνικός είναι πλασμένος για την καταδίωξη και μόνο μέσα από αυτήν αναδεικνύεται σωματικά και διανοητικά.

Κοκόνι

Ακόμη μια ελληνική φυλή σκύλου με αρχαία καταγωγή. Άπειρες αναπαραστάσεις σε αγγεία, αγάλματα, ειδώλια και νομίσματα φανερώνουν την ύπαρξή του και την τόσο κοντινή σχέση του με την αρχαία ελληνική οικογένεια. Από αναφορές σε κείμενα και γκραβούρες ο σκύλος αυτός εμφανίζεται από την αρχαιότητα μέχρι και σήμερα σε μια αδιάσπαστη συνέχεια σε όλο τον Ελλαδικό χώρο.

Είναι από τις πλέον χαριτωμένες ελληνικές φυλές. Μικρόσωμος σκύλος με κορμό μακρύτερο από ότι το ύψος του, τρίχωμα κοντό στο πρόσωπο. Είναι χαρακτηριστικό ότι το μήκος σώματος του είναι μακρύτερο του ύψους του. Πολύ ζωηρό σκυλάκι κάνει ιδανική παρέα σε παιδιά, μιας και είναι χαρούμενος και εύστροφος, ενώ θα αποτελέσει μια πιστή παρέα στον ιδιοκτήτη του στο διάβα των ετών.

Λευκό Ελληνικό Τσοπανόσκυλο

Η αριστοκρατική του εμφάνιση «κλέβει» την παράσταση. Δυνατό και πολύ έξυπνο το λευκό ελληνικό τσοπανόσκυλο αποτελεί τον ιδανικό φύλακα κοπαδιών. Είναι ιδιαίτερα φιλικός με τους ανθρώπους του περιβάλλοντος του, στους οποίους εμφανίζει ένα άλλο πρόσωπο από αυτό, που επιφυλάσσει στους εισβολείς του χώρου, που εποπτεύει. Δεν είναι ιδιαίτερα βαρύς, έχει σχετικά μακριά άκρα, είναι ευλύγιστος και γρήγορος.

Το λευκό Ελληνικό Τσοπανόσκυλο, όπως μαρτυρά και το όνομα του, εξυπηρετεί τους σκοπούς των βοσκών, στους οποίους προσφέρουν και μια μοναδική αίσθηση συντροφικότητας.

Μολοσσός της Ηπείρου

Με καταγωγή από την Ήπειρο και αυτός ο ελληνικής φυλής σκύλος είναι προορισμένος για την φύλαξη και την προστασία μεγάλων κοπαδιών από μεγάλα αγρίμια όπως το τσακάλι, ο λύκος και οι αρκούδες. Ένας ρόλος, τον οποίο επιτελεί εδώ κι χιλιάδες χρόνια. Το μέγεθος του είναι μεγάλο, είναι συμπαγής και δυνατός.

Έξυπνος, πιστός, αφοσιωμένος και δεμένος με το κοπάδι και τον άνθρωπο του, φιλικός στους ανθρώπους του περιβάλλοντός του και ικανός όταν χρειαστεί να προστατέψει το κοπάδι ή την ιδιοκτησία που φυλάει.


animalplanet.gr, mybestfriend.grΠηγή Έξι ελληνικές ράτσες σκύλων που ίσως δεν ξέρετε ότι υπάρχουν

Ανεπιθύμητοι είναι  οι βουλευτές της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ -ΑΝΕΛ σε οποιαδήποτε εκδήλωση  δήμο Κολχικού σύμφωνα με κοινή ανακοίνωση που εξέδωσαν η Δημοτική Κοινότητα Κολχικού και οι Πολιτιστικοί και Αθλητικοί Σύλλογοι του χωριού.
Με αυτό τον τρόπο το δημοτικό συμβούλιο Κολχικού εκφράζει την δυσαρέσκειά του για την υπογραφή συμφωνίας Ελλάδας – ΠΓΔΜ  και την παραχώρηση του όρου Μακεδονία.
Αναλυτικά η ανακοίνωση:
«Ο πρόεδρος και σύσσωμο το δημοτικό συμβούλιο Κολχικού καθώς και οι Τοπικοί Αθλητικοί και Πολιτιστικοί Σύλλογοι καταδικάζουν απερίφραστα την σύναψη συμφωνίας και υπογραφής για την ονομασία των Σκοπίων.
Δεν επιτρέπουμε σε κανένα να παραδώσει το ιερό όνομα της Μακεδονίας και να προδώσει τους αγώνες των Μακεδονομάχων.
Ενημερώνουμε τους βουλευτές της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ -ΑΝΕΛ, οι οποίοι με την στάση τους διευκόλυναν στην υπογραφή της συμφωνίας για το ξεπούλημα της Μακεδονίας, ότι είναι ανεπιθύμητοι σε οποιαδήποτε εκδήλωση των συλλόγων και της κοινότητας μας».

kolxiko20182.jpg

thestival.grΠηγή Ανεπιθύμητοι οι βουλευτές της κυβέρνησης στο Κολχικό Λαγκαδά

police_irelandΤουλάχιστον τέσσερα άτομα τραυματίστηκαν από αυτοκίνητο που τους παρέσυρε στο…
Δουβλίνο, έξω από μία εκκλησία. 

Οι τραυματίες μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο και οι αρχές ζήτησαν από τους πολίτες να αποφύγουν την περιοχή του δυστυχήματος. 

Δύο από τους τραυματίες νοσηλεύονται σε κρίσιμη κατάσταση. 

Στο σημείο έχουν σπεύσει δυνάμεις ασφαλείας και σωστικά συνεργεία.

protothema.gr

Πηγή Δουβλίνο: Αυτοκίνητο έπεσε σε πεζούς…