15 July, 2019
Home / Διαφορα (Page 1301)


…ζητούσε επίμονα ο Τραμπ…
Σύμφωνα με στοιχεία που κυκλοφόρησαν αυτή την εβδομάδα από το Associated Press, σε…
συζητήσεις με τη στενή ομάδα συνεργατών του, ο Ντόναλντ Τραμπ επίμονα ζητούσε μία εισβολή στη Βενεζουέλα.

Δημόσια ο Τραμπ είχε μιλήσει για αυτό τον Αύγουστο του 2017, σχολιάζοντας «έχουμε πολλές επιλογές όσον αφορά τη Βενεζουέλα, μεταξύ των οποίων και μία στρατιωτική παρέμβαση, αν αυτό κριθεί απαραίτητο».

Όμως, η έκφραση των ιδεών αυτών δεν περιορίζεται σε αυτή τη δημόσια δήλωση. Μια μέρα πριν, σε συνάντηση με την ομάδα του στο Λευκό Οίκο μιλούσε επανειλημμένα για το ενδεχόμενο εισβολής στη Βενεζουέλα. Εκπλήσσοντας τους συνεργάτες του, είχε ρωτήσει γιατί οι ΗΠΑ δεν θα μπορούσαν να παρέμβουν προκειμένου να απομακρύνουν την κυβέρνηση Μαδούρο από την εξουσία, δεδομένου ότι η οικονομική και πολιτική κατάρρευση της Βενεζουέλας ήταν μια απειλή για την περιοχή.

Οι παρευρισκόμενοι στη συνάντηση προσπάθησαν να μεταπείσουν τον Ντόναλντ Τραμπ, τονίζοντας ότι μια στρατιωτική παρέμβαση θα απομάκρυνε από τις ΗΠΑ τους συμμάχους που έχουν στη Λατινική Αμερική – συμμάχους που είχαν υποστηρίξει ανοιχτά τις κυρώσεις που επιβάλλουν οι ΗΠΑ στην κυβέρνηση Μαδούρο.

Ο Τραμπ δεν έδειξε να μεταπείθεται και την επόμενη μέρα προχώρησε στις σχετικές δημόσιες δηλώσεις. Αργότερα ο Λευκός Οίκος ανακοίνωσε ότι δεν αποδέχτηκε τηλεφωνική επικοινωνία με το Νικολά Μαδούρο.

Αλλά ακόμα και τις εβδομάδες που ακολούθησαν ο Τραμπ έμεινε πιστός σε αυτή την άποψη, την οποία μάλιστα εξέφρασε και σε επίσημο δείπνο το Σεπτέμβριο με τους συμμάχους των ΗΠΑ στη Λατινική Αμερική. Σταδιακά οι στενοί του συνεργάτες κατάφεραν να περιορίσουν τις ιδέες αυτές.

Ωστόσο η Βενεζουέλα δεν είναι η μόνη χώρα που ο Τραμπ έχει στοχοποιήσει και απειλήσει ευθέως. Μέσα στο 2017 ο Τραμπ απειλούσε τη Βόρεια Κορέα με καταστροφή, αν αυτή απειλούσε τις ΗΠΑ με τα πυρηνικά όπλα που διαθέτει. Οι εντάσεις με τη Βόρεια Κορέα περιορίστηκαν μετά τη φετινή του συνάντηση με τον Κιμ Γιονγκ-Ουν στη Σιγκαπούρη.

info-war.gr

Πηγή Εισβολή των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα…


«Μην συζητάς πόσο χρεώνεται το ίντερνετ εδώ, χωρίς wfi. Αρκεί να σου πω ότι το ένα ΜΒ, της πλάκας δηλαδή, κοστίζει 12,82 ευρώ…»…
Τυχερός, είναι στη μουντιαλική Μόσχα! Πήγε να του στραβώσει το ταξίδι αλλά…

τελικά τα κατάφερε. Φίλος! Το γκαρδιακός είναι λίγο. «Γράψε κάτι και για εμάς, τους αταξίδευτους» του μηνύσαμε διαδικτυακά. Απάντησε με αυτό το μεστό  ι-μέιλ. Από κοντά θα μάθουμε περισσότερα. Είναι ένα προσωπικό «γράμμα», αλλά το μοιραζόμαστε με τους αναγνώστες του μπλογκ αφαιρώντας ονόματα και μερικά πολύ «ιδιωτικά» στοιχεία:

«Μην συζητάς πόσο χρεώνεται το ίντερνετ εδώ, χωρίς wfi. Αρκεί να σου πω ότι το ένα ΜΒ, της πλάκας δηλαδή, κοστίζει 12,82 ευρώ συν 20 προσαύξηση, συν και το ΦΠΑ. Δηλαδή κυριολεκτικά 3.000 φορές πιο ακριβό απ’ όσο στην Αθήνα! Αυτό λόγω περιαγωγής βεβαίως, γιατί με τις τοπικές καρτοσυνδέσεις είναι πολύ φτηνό τελικά. 
»Η Μόσχα είναι πολύ ωραία πόλη, όχι όμως για παραπάνω από 3-4 μέρες. Δεν έχει πολλά αξιοθέατα για να πεις ότι γεμίζεις εύκολα ένα πρόγραμμα οκτώ ημερών και γυρνάς ουσιαστικά γύρω από τα ίδια και τα ίδια, εκτός κι αν σε εξιτάρει να δεις και τις εκατό (πολύ ωραίες ομολογουμένως) παλαιοχριστιανικές εκκλησίες που υπάρχουν ή τους είκοσι υπέροχους κήπους στο κέντρο και στα περίχωρα. 
»Πλην της Κόκκινης Πλατείας, όπου γύρω της είναι τα περισσότερα αξιοθέατα, λίγα πράγματα έχει να δεις τουριστικά, εκτός κι αν έχεις ένα σκασμό λεφτά, οπότε βρίσκεις τις άκρες σου. Το μόνο που μας χάλασε είναι ότι προγραμματίζαμε να πεταχτούμε μια Αγία Πετρούπολη έστω και αυθημερόν (είναι σκάρτες 4 ώρες με το γρήγορο τρένο) αλλά μας έπεσαν τ’ αυτιά όταν μάθαμε ότι μόνο για τα εισιτήρια, θέλαμε περίπου 400 ευρώ. Δε βαριέσαι, μόλις τα κονομήσουμε, το οργανώνουμε από Αθήνα γιατί είναι πραγματικά υπέροχη πόλη. 
»Τα τηλεφωνήματα είναι απίστευτα ακριβά (5 ευρώ το λεπτό η εξερχόμενη, σχεδόν 3 ευρώ το λεπτό η εισερχόμενη) και παρότι έχω πάρει μια διεθνή κάρτα που κοστίζει 0,5 ευρώ το λεπτό, έχω σχεδόν ξεμείνει από μονάδες κι ας τη φόρτωσα με 120 ευρώ». 

 harddog-sport.blogspot.com 

Πηγή Ένα (προσωπικό) ι-μέιλ από τη Μόσχα…



Σταύρος Λυγερός

Η ίδια η ζωή έχει αποδείξει πως τα διαβήματα διαμαρτυρίας δεν αποτρέπουν τις τουρκικές επεκτατικές πιέσεις. Το μόνο που προσφέρουν στην Αθήνα είναι ένα φύλλο συκής. Τα γεγονότα αποδεικνύουν πως…
η χρόνια προσπάθεια της ελληνικής διπλωματίας να κατευνάσει τον τουρκικό επεκτατισμό έχει αποτύχει. Η Άγκυρα προωθεί τις διεκδικήσεις της με πράξεις που δημιουργούν μικρότερα ή μεγαλύτερα πολιτικά τετελεσμένα. Τα τελευταία χρόνια προωθεί συστηματικά μία στρατηγική αεροναυτικής κυριαρχίας στην Ανατολική Μεσόγειο.

Οι Τούρκοι καλλιεργούν το ελληνικό φοβικό σύνδρομο, μεταξύ των άλλων και με τη συνεχή και έντονη αεροναυτική παρουσία τους στην περιοχή. Θέλουν να καταστήσουν σαφές ότι έχουν θέσει υπό τον απόλυτο έλεγχό τους τη θαλάσσια περιοχή που ορίζεται από τη γραμμή Ρόδος-Κρήτη και την Κύπρο. Γι’ αυτό και σ’ αυτή την περιοχή πραγματοποιούν συχνά αεροναυτικές ασκήσεις και ακόμα συχνότερα τη δεσμεύουν με την έκδοση Navtex, οι οποίες εγκλωβίζουν ελληνικά νησιά, κυρίως το Καστελόριζο, και αμφισβητούν ελληνικά δικαιώματα.

Η Αθήνα έχει εδώ και χρόνια ανταποκριθεί στο άνοιγμα του Ισραήλ, με αποτέλεσμα να έχουν εδραιωθεί τα δύο γεωπολιτικά τρίγωνα Ελλάδα-Κύπρος-Ισραήλ και Ελλάδα-Κύπρος-Αίγυπτος, ενώ στο παιχνίδι έχει μπει και η Ιορδανία. Έστω και με αυτό τον ελλειπτικό τρόπο, η Ελλάδα ξαναείδε τον εαυτό της ως χώρα της Ανατολικής Μεσογείου.

Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, στην Αθήνα κυριάρχησε το δόγμα «η Κύπρος είναι μακριά», με αποτέλεσμα η Ελλάδα ουσιαστικά να αποσυρθεί από την Ανατολική Μεσόγειο. Αυτό το δόγμα-υπεκφυγή έχει εμποτίσει γενιές Ελλαδιτών πολιτικών και διπλωματών, με αποτέλεσμα να κυριαρχήσει για δεκαετίες η μονοδιάστατη αντίληψη για την εθνική ασφάλεια που συρρικνώνει το ελληνικό ενδιαφέρον αποκλειστικά στο Αιγαίο. Η στρατηγική αυτή αναδίπλωση βόλεψε την Άγκυρα. Της άφησε ελεύθερο το πεδίο στην Ανατολική Μεσόγειο.

Το δόγμα του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου

Μία προσπάθεια να αντιστραφεί η διάχυτη αυτή αντίληψη έγινε μετά το 1993 από την κυβέρνηση Ανδρέα Παπανδρέου με το δόγμα του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου, σε συνδυασμό με την προμήθεια του ρωσικού αντιαεροπορικού συστήματος S-300. Τότε, η Ελλάδα άρχισε να εδραιώνει μια αεροναυτική παρουσία στην Ανατολική Μεσόγειο.

Η διαδοχή του Ανδρέα Παπανδρέου από τον Κώστα Σημίτη τυπικά δεν οδήγησε σε αλλαγή πολιτικής, αλλά στην πράξη αφυδάτωσε το εν λόγω δόγμα. Όταν, μάλιστα, λόγω και των ασφυκτικών πιέσεων της Δύση (και του Ισραήλ) οι S-300, αντί να εγκατασταθούν στην Κύπρο, αποθηκεύθηκαν στην Κρήτη, ο Ενιαίος Αμυντικός Χώρος έμεινε ουσιαστικά στα χαρτιά.

Τα τελευταία χρόνια η πυκνή αεροναυτική παρουσία των Τούρκων στην Ανατολική Μεσόγειο έχει σκοπό όχι μόνο τον έλεγχο της θαλάσσιας οδού που ενώνει την Κύπρο με την Ελλάδα, αλλά και την προβολή αβάσιμων διεκδικήσεων. Η απόφαση της Άγκυρας να μονιμοποιήσει και να πυκνώσει την αεροναυτική παρουσία της εντάσσεται στην ευρύτερη νεοοθωμανική στρατηγική. Βασική συνιστώσα αυτής της στρατηγικής, έτσι όπως σε ανύποπτο χρόνο την έχει εκθέσει ο Νταβούτογλου, είναι η μετατροπή της Τουρκίας σε μεγάλη ναυτική δύναμη, με κυρίαρχη παρουσία σ’ όλη την Ανατολική Μεσόγειο.

Έξω από το Σούνιο

Για να κλιμακώσει τη ναυτική πίεσή της στο Αιγαίο, η Τουρκία στέλνει συστηματικά πολεμικά σκάφη της να κάνουν επίδειξη σημαίας σχεδόν έξω από το Σούνιο. Ο Νταβούτογλου είχε δηλώσει ότι οι επί τούτου συχνές διελεύσεις τουρκικών πολεμικών πλοίων και στην καρδιά του δυτικού Αιγαίου οφείλονται στην ψυχολογική ανάγκη των Τούρκων να δείχνουν ότι το Αιγαίο δεν είναι ελληνική θάλασσα! Είχε προσθέσει, μάλιστα, ότι εφεξής θα βλέπουμε «περισσότερες φιλικές τουρκικές σημαίες στο Αιγαίο»! (αρχές Μαρτίου του 2011). Με άλλα λόγια, είχε επιβεβαιώσει την αποφασιστικότητα της Τουρκίας να έχει ναυτική παρουσία ακόμα και στην καρδιά της Ελλάδας.

Στο ίδιο πλαίσιο εγγράφεται και η προσπάθεια της Άγκυρας να ακυρώσει εμπράκτως ελληνικά πεδία βολής στο Αιγαίο και να επιβάλει δικά της. Στο πλαίσιο αυτό συνηθίζει να δεσμεύει περιοχές για αεροναυτικές ασκήσεις στο ελληνικό πεδίο βολής της Άνδρου. Το εν λόγω πεδίο βολής, όπως και εκείνο στην Ψάθουρα, χρονολογούνται από τις αρχές της δεκαετίας του 1950 και λειτουργούν σαν προσταυτευτική ζώνη για τα πολεοδομικά συγκροτήματα της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης.

Η Τουρκία έχει ζητήσει την κατάργηση των πεδίων βολής με το επιχείρημα ότι καλύπτουν και τμήμα του διεθνούς εναέριου χώρου. Όταν, όμως, της ζητήθηκε να καταργήσει κι αυτή την απαγορευμένη περιοχή έξω από τα Δαρδανέλια, υπαναχώρησε. Επανήλθε, ωστόσο, και έχει πια καταφέρει να αχρηστεύσει ουσιαστικά το πεδίο βολής της Άνδρου, ενώ οι Τούρκοι έχουν de facto δημιουργήσει δικό τους πεδίο βολής στο θαλάσσιο τρίγωνο Άθως-Σαμοθράκη-Λήμνος.

Παρουσία και στο τόξο Ιόνιο-Κρήτη

Η Τουρκία, όμως, έχει επεκτείνει τη ναυτική παρουσία της και στα δυτικά της Ελλάδας. Ας σημειωθεί ότι έχει εκσυγχρονίσει τη ναυτική βάση στην Αυλώνα της Αλβανίας, βάζοντας γερά πόδι ένα βήμα από την Κέρκυρα. Είναι αξιοσημείωτο ότι τουρκικά πολεμικά σκάφη πλέουν και στο Ιόνιο και δυτικά και νότια της Κρήτης, πραγματοποιώντας ενίοτε και ασκήσεις με πραγματικά πυρά.

Η εξέλιξη αυτή τα τελευταία χρόνια σηματοδοτεί μια νέα, χωρίς προηγούμενο, εποχή στον ελληνοτουρκικό ναυτικό ανταγωνισμό. Επιβεβαιώνεται ότι η Άγκυρα είναι αποφασισμένη να λειτουργήσει σαν περιφερειακή δύναμη και συγκεκριμένα να επιδείξει τη ναυτική ισχύ της σ’ όλη την Ανατολική Μεσόγειο. Το πράττει ήδη με έντονο τρόπο στην κυπριακή ΑΟΖ.

Οι ισχυρές ενδείξεις ότι υπάρχουν μεγάλα ενεργειακά κοιτάσματα και νοτίως και ανατολικώς της Κρήτης, ενισχύουν την στρατηγική επιλογή της Άγκυρας να επιβάλει άτυπο πλην ουσιαστικό ναυτικό αποκλεισμό της Ελλάδας από τον θαλάσσιο χώρο μεταξύ Κρήτης και Κύπρου. Η τουρκική εφημερίδα Σαμπάχ, μάλιστα, είχε γράψει χαρακτηριστικά: «Ας μην ξεχνάμε, άλλωστε, ότι κάποτε τη Μεσόγειο την αποκαλούσαν «τουρκική λίμνη»»!

slpress.gr

Πηγή Ο Ερντογάν θέλει την Ανατολική Μεσόγειο «τουρκική λίμνη»…

Όλοι στις επάλξεις του Ελληνισμού

Διάβασα μόλις σε μεγάλο ειδησεογραφικό site άρθρο με τον εξής τίτλο: “Η Ελλάδα αναγνωρίζει τα Σκόπια ως «Βόρεια Μακεδονία» στη Σύνοδο του ΝΑΤΟ – Νομικά μη αναστρέψιμη η εξέλιξη…” Αυτό είναι το αποτέλεσμα της μεγαλύτερης παγίδας που έστησε το δίδυμο Τσίπρα-Κοτζιά στον ελληνικό λαό. Καθαρός, ατόφιος, ολόγυμνος δόλος εναντίον του Ελληνισμού.

Η συμφωνία Κοτζιά-Δημητρόφ (ας μην της προσδίδουμε το ιερό όνομα των Πρεσπών), μια συμφωνία ανεπικύρωτη τόσον από τον ένα συμβαλλόμενο όσον και από τον άλλο, μια συμφωνία, που ακόμα και αν κυρωθεί εκατέρωθεν, επειδή παραβιάζει θεμελιώδη άρθρα του Ελληνικού Συντάγματος ώστε να το καθιστά ένα κουρέλι, αλλά και άρθρα του ελληνικού και διεθνούς Δικαίου, κυρίως αυτά που αφορούν τα ανθρώπινα δικαιώματα του Έλληνα πολίτη, είναι βέβαιο ότι θα ακυρωθεί σε ανώτατο ακυρωτικό δικαστήριο, είτε το ΣτΕ είτε Διεθνές, μια συμφωνία που από τη μεριά της Ελλάδος υπεγράφη από έναν μη εκλεγμένο Υπουργό μιας Κυβέρνησης που αυτή τη στιγμή αντιπροσωπεύει λιγότερο από το 10% των γηγενών Ελλήνων ψηφοφόρων,

αυτή η συμφωνία περιέχει έναν όρο από εκείνους για τους οποίος ο σεβαστός κ. Γ. Κασιμάτης λέει: “αυτόν τον όρο ούτε με το πιστόλι στον κρόταφο δεν τον υπογράφεις”. Αν και ολόκληρη τη συμφωνία αυτή δεν την υπογράφεις αν είσαι Έλληνας(!) ούτε με το πιστόλι στον κρόταφο- εκτός αν είσαι προδότης!

Δεσμεύει ο όρος αυτός την Ελλάδα, την παρούσα κοινοβουλευτική “αντιπροσωπεία”, την μελλοντική κοινοβουλευτική “αντιπροσωπεία” αν τυχόν μεσολαβήσουν εκλογές, να κυρώσει την εν λόγω συμφωνία και ολόκληρο τον ελληνικό λαό να την αποδεχτεί ως τετελεσμένο, μπρος στο οποίο κάθε αντίσταση είναι περιττή.

Είναι ο όρος του άρθρου 2 παρ.1 που προβλέπει την άρση της αρνησικυρίας ( του VETO) άμα τη υπογραφή της συμφωνίας από τους ΥΠ.ΕΞ. των δύο χωρών, την κύρωση από τη Βουλή και την υπογραφή της από τον Πρόεδρο των Σκοπίων.

Συγκεκριμένα το άρθρο 2 παρ.1 της συμφωνίας Κοτζιά-Δημητρόφ γράφει τα εξής: Το Πρώτο Μέρος συμφωνεί να μην αντιταχθεί στην υποψηφιότητα ή την ένταξη του Δεύτερου Μέρους υπό το όνομα και τις ορολογίες του άρθρου 1 (3) της παρούσας Συμφωνίας σε διεθνείς, πολυμερείς και περιφερειακούς Οργανισμούς και θεσμούς, όπου το Πρώτο Μέρος είναι μέλος.

Ένας καθαρός δόλος, μια πισώπλατη μαχαιριά στη Ιστορία και τα συμφέροντα του Ελληνισμού. Οδηγεί σιδηροδέσμιο το λαό να αποδεχτεί μια επαίσχυντη συμφωνία , δημιουργώντας τετελεσμένα πριν καν ολοκληρωθούν οι διαδικασίες κύρωσης της.
Και τώρα πρέπει να τρέξουμε όλοι όσοι αισθανόμαστε ΕΛΛΗΝΕΣ, πριν αρχίσουν οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις για τη συμμετοχή της πΓΔΜ στο ΝΑΤΟ, με το όνομα “Βόρεια Μακεδονία”. Επειδή αν αρχίσουν και δεν κυρωθεί ή ακυρωθεί η συμφωνία, πώς είναι δυνατόν να απαιτηθεί από το ΝΑΤΟ να διακόψει τις ενταξιακές ή να αλλάξει το Όνομα ; (!)

Κάνω έκκληση στις Παμμακεδονικές Ενώσεις να στείλουν εξώδικη πρόσκληση-ειδοποίηση στον ΓΓ του ΝΑΤΟ, καλώντας τον να συμμορφωθεί προς το έγγραφο αλλά και άγραφο ( ηθικό) Δίκαιο που επιτάσσει ότι μία συμφωνία δεν μπορεί να παράγει έννομα και εξαιρετικά δυσμενή τετελεσμένα για τον ένα εκ των συμβαλλομένων, πριν αυτή καταστεί οριστικά έγκυρη. Και μια ανάλογη στα Σκόπια. Ακόμα και αν το ΝΑΤΟ δεν υπακούσει, η εξώδικη αυτή πρόσκληση θα είναι εξαιρετικά χρήσιμη σε μελλοντικό Διεθνές Δικαστήριο είτε προσφύγουμε εμείς είτε οι Σκοπιανοί, αν (γένοιτο!) τους “χαλάσουμε” τη συμφωνία Κοτζιά-Δημητρόφ, με την οποία “τα πήραν όλα και έφυγαν…” Αλλά εμείς θα τους κυνηγάμε μέχρι να πάρουμε πίσω όλα τα κλοπιμαία!

Το εξώδικο αυτό θα πρέπει να κοινοποιηθεί στον Πρόεδρο των ΗΠΑ, κ. Ντόναλντ Τραμπ, συνοδευόμενο από κατάλληλη επιστολή. Όχι μόνον επαίνους από τον κ. Τραμπ ότι είμαστε από τις συνεπέστερες χώρες στις οικονομικές μας υποχρεώσεις προς το ΝΑΤΟ. Απαιτούμε και βοήθεια! (Δεν εκλιπαρούμε, απαιτούμε! Ας το μάθουμε επί τέλους, ιδιαίτερα όταν όλο το δίκιο είναι με το μέρος μας)

Ως Ελληνίδα πολίτης κάνω έκκληση στον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας να σταματήσει αυτό το έγκλημα εναντίον του Ελληνισμού. Στο χέρι του είναι! Τόσον τα άρθρα 30 (ο ίδιος εγγυητής και ρυθμιστής του Πολιτεύματος και Προστάτης της χώρας!), 35 και 36 του Συντάγματος τα οποίο παραβιάστηκαν. Όσον και η παραίτηση του, προκειμένου του εξευτελισμού και Θεσμού και προσώπου.

Η παρ. 2 του άρθρου 36 σε συνδυασμό με το άρθρο 35 παρ.1 απαιτεί τρία πράγματα για την έγκυρη σύναψη μιας διεθνούς συνθήκης:

1. Πράξη από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. 2. Προσυπογραφή από τον υπουργό των Εξωτερικών και 3. Συγκατάθεση της Βουλής στην ούτω υπογραφείσα συνθήκη.

Τα στοιχεία αυτά δόθηκαν από (πιο κάτω αναφερόμενους) εξέχοντες Νομικούς σε εκδήλωση στην αίθουσα της ΕΣΗΕΑ που διοργάνωνε ο φορέας “Ανένδοτος Αγώνας για την Μακεδονία” με θέμα: “Ακυρότητα της Συνθήκης των Πρεσπών”. Επιμένω να μην την ονομάζουμε Συνθήκη των Πρεσπών, αλλά συνθήκη Κοτζιά-Δημητρόφ, (και με μικρό σ) χαμηλώνοντας κατά πολύ το κύρος της. Όλα έχουν τους συμβολισμούς τους και όλα λειτουργούν θετικά ή αρνητικά μέσα στο υποσυνείδητο των Ελλήνων..

Κάνω έκκληση στους ανώτερους Δικαστές να μελετήσουν το Σύνταγμα και τον Ποινικό Κώδικα και να απευθύνουν την “έσχατη” κατηγορία, κατά τα υπ’ αυτών προβλεπόμενα.

Κάνω έκκληση σε έγκριτους Συνταγματολόγους και Νομικούς της χώρας, εν συνδυασμώ, να συναποφασίσουν τον καταλληλότερο τρόπο έννομης αντίδρασης. Ήδη ο κ. Γ. Κασιμάτης και οι κ.κ. Π. Χασάπης, Αρ. Νούκα και Αν. Καραΐνδρος μελετούν εξαντλητικά το θέμα και τα πρώτα αποτελέσματα προαναφέρθηκαν. Ως Ελληνίδα τους ευχαριστώ εκ βαθέων.

Κάνω έκκληση στους οργανωτές των συλλαλητηρίων να οργανώσουν άμεσα το τρίτο και μέγιστο στο Σύνταγμα. Το πιο καίριο και το πιο αποφασιστικό από όλα.

Η υπογραφή ενός και μόνον Υπουργού, και μάλιστα μη εκλεγμένου που δεν έχει δώσει δείγματα ούτε ιδιαίτερης ευφυίας, ούτε γνώσης της Ιστορίας και της ψυχοσύνθεσης του ελληνικού λαού, ούτε διάθεσης να υπερασπιστεί τα συμφέροντα του, δεν μπορεί να δεσμεύει το παρόν και το μέλλον του. Και να διαγράφει, με τη μονοκοντυλιά της “ασήμαντης τζίφρας” του, το Ιστορικό παρελθόν ολόκληρου του Ελληνισμού.


Κατερίνα Χατζηθεοδώρου


destoolon.grΠηγή Όλοι στις επάλξεις του Ελληνισμού


Βομβα απο Γερμανο Ευρωβουλευτη

Σείστηκε το Στρασβούργο από την παραδοχή του αυτονόητου

Eυτυχώς στηνν Ολομέλεια του Ευρωκοινοβουλίου στο Στρασβούργο υπάρχουν και σοβαροί άνθρωποι. Δεν είναι όλοι σαν τους Γιουνκέρ και Μοσκοβισί. Ετσι ο γερμανός φιλελεύθερος Βολφ Κλιντς (photo) διερωτάται: «Πώς είναι δυνατόν να λέμε ότι μία χώρα σώθηκε, όταν πριν τη διάσωση το χρέος ήταν 110% του ΑΕΠ και μετά τη διάσωση πήγε στο 180%;»


Ήταν μία ηχηρή «πρεμιέρα» για τον πρόεδρο του Γιούρογκρουπ, Μάριο Σεντένο κατά την πρώτη του παρουσία στην Ολομέλεια του Ευρωκοινοβουλίου στο Στρασβούργο-μεταδίδει o Γιάννης Παπαδημητρίου (DW) από το Στρασβούργο. Χωρίς να αποσιωπά τις κοινωνικές συνέπειες της κρίσης, ο πορτογάλος πολιτικός δηλώνει ότι «η Ελλάδα γυρίζει σελίδα» και «στέκεται και πάλι στα πόδια της». Παράλληλα κάνει λόγο για «επιτυχή ολοκλήρωση των μνημονίων» και για μια καλή συμφωνία στο Γιούρογκρουπ, η οποία «καλύπτει τις δανειακές ανάγκες της Ελλάδας μέχρι το 2022».

Όσο για την 20ή Αυγούστου, ημέρα κατά την οποία ολοκληρώνεται το τρέχον πρόγραμμα, ο Μάριο Σεντένο φαίνεται ιδιαίτερα αισιόδοξος: «Η 20ή Αυγούστου είναι μία ημερομηνία που πρέπει να συγκρατήσουμε, μία μέρα που πρέπει να γιορτάσουμε» λέει. «Στη διάρκεια του προγράμματος η Ελλάδα υιοθέτησε πάνω από 450 διαρθρωτικά μέτρα. Φυσικά η εφαρμογή χρειάζεται χρόνο για να αποδώσει. Και χρειάζεται υπομονή, η οποία όμως μερικές φορές δεν υπάρχει…»

Στο ίδιο μήκος κύματος ο Επίτροπος Οικονομικών Υποθέσεων Πιέρ Μοσκοβισί τονίζει ότι η Ελλάδα «αλλάζει σελίδα» για να γίνει πάλι μία «φυσιολογική χώρα» στην ευρωζώνη. Επαναλαμβάνοντας τις τελευταίες δηλώσεις του στην Αθήνα ο Επίτροπος είπε ότι το προβλεπόμενο καθεστώς ενισχυμένης εποπτείας μετά τον Αύγουστο «δεν είναι τέταρτο μνημόνιο». Απηύθηνε μάλιστα και νουθεσίες: «Σε αντίθεση με αυτά που άκουσα χθες στην Αθήνα από ορισμένους πολιτικούς- οι οποίοι πρέπει να είναι προσεκτικοί σε αυτά που λένε, διότι ένας πολιτικός δεν μπορεί να στρέφεται κατά της αλήθειας- η ενισχυμένη εποπτεία δεν είναι ένα τέταρτο πρόγραμμα. Είναι ένα πλαίσιο προκειμένου να εφαρμοστούν οι εν εξελίξει μεταρρυθμίσεις», λέει στο Στρασβούργο ο Πιέρ Μοσκοβισί.

Αυτή η προσέγγιση προκάλεσε την αντίδραση του επικεφαλής των ευρωβουλευτών της Ν.Δ. Μανώλη Κεφαλογιάννη, ο οποίος μιλώντας εκ μέρους του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος ουσιαστικά κατηγόρησε τον Πιέρ Μοσκοβισί για προεκλογικές σκοπιμότητες. «Στην Αθήνα ο κ. Μοσκοβισί δεν συμπεριφέρθηκε ως αξιωματούχος της ΕΕ. Περισσότερο συμπεριφέρθηκε ως υποψήφιος του σοσιαλιστικού κόμματος για την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, διεκδικώντας τη θέση του κ. Γιούνκερ. Δεν ξέρω για ποιούς λόγους, δικούς του, υιοθέτησε με ανεπίτρεπτο τρόπο το κυβερνητικό αφήγημα για τάχα καθαρή έξοδο από τα μνημόνια, όπως μας είπε και σήμερα. Αντίθετα ο κ.Τσίπρας έχει δεσμευθεί για νέα, επαχθή μέτρα για τα επόμενα χρόνια», ανέφερε ο Μανώλης Κεφαλογιάννης. Στη δευτερολογία του ο Επίτροπος επανήλθε για να υπενθυμίσει ότι «συνεργάστηκε με όλες τις ελληνικές κυβερνήσεις» αν και είχε «κάποια προβλήματα με τον κ.Βαρουφάκη».

Πάντως ο αυστριακός ευρωβουλευτής της Κεντροδεξιάς Ότμαρ Κάρας παραδέχεται ότι «καμία χώρα του ΟΟΣΑ δεν έχει υλοποιήσει τόσες πολλές μεταρρυθμίσεις μέσα σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα» όσο η Ελλάδα. Από την άλλη πλευρά ο γερμανός φιλελεύθερος Βολφ Κλιντς διερωτάται: «Πώς είναι δυνατόν να λέμε ότι μία χώρα σώθηκε, όταν πριν τη διάσωση το χρέος ήταν 110% του ΑΕΠ και μετά τη διάσωση πήγε στο 180%;»


Φαίνεται ότι πολλά είναι θέμα ερμηνείας. Και η ερμηνεία που δίνει ο αντιπρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου και ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Δημήτρης Παπαδημούλης, είναι η εξής: «Όσα μας ανακοίνωσαν σήμερα ο κ.Σεντένο και ο κ.Μοσκοβισί εκ μέρους του Γιούρογκρουπ και της Κομισιόν πιστοποιούν ότι η πατρίδα μου, η Ελλάδα, κάνει ένα θετικό βήμα. Νιώθουμε, όσοι συμβάλαμε σε αυτό το θετικό βήμα, ικανοποίηση. Αλλά δεν πανηγυρίζουμε, γιατί ένα μεγάλο κομμάτι του ελληνικού λαού υπέφερε πολύ και συνεχίζει να υποφέρει από τις οδυνηρές συνέπειες της χρεοκοπίας και των άγριων μνημονιακών μέτρων».

Στη δική του αποτίμηση ο ευρωβουλευτής της Ν.Δ. Γιώργος Κύρτσος λέει στην Deutsche Welle ότι η ελληνική οικονομία είναι «σε καλό δρόμο», αλλά δεν πρέπει να παραγνωρίζουμε τον «λογαριασμό των χαμένων ευκαιριών της τελευταίας τριετίας». Και ναι μεν η συνολική ευρωπαϊκή εικόνα είναι θετική, αλλά δεν πρέπει να τη συγχέουμε «με το τί ακριβώς συμβαίνει για παράδειγμα στον ελληνικό ιδιωτικό τομέα που έχει τριπλάσια φορολογία από τη γειτονική Βουλγαρία. Τί γίνεται με τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, που δεν τους δίνουν δάνεια οι τράπεζες γιατί και αυτές είναι σε δύσκολη κατάσταση. Πώς απορροφάται η ανεργία, που απορροφάται κατά 55% με θέσεις μερικής απασχόλησης. Υπάρχουν όλα αυτά τα ζητήματα που κάνουν μία δύσκολη καθημερινότητα και εμείς που συζητάμε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο τη γενική εικόνα έχουμε έναν κίνδυνο να ξεχάσουμε τα ειδικά ζητήματα, που προσδιορίζουν και τη διάθεση της ελληνικής κοινής γνώμης».

Το 2011 ο Γερμανός γερµανός ευρωβουλευτής είχε μιλήσει στον Παύλο Παπαδόπουλο (ΒΗΜΑ) για τον τρόπο που “προωθήσαμε την ιδιωτικοποίηση ή το κλείσιμο 8.500 επιχειρήσεων στην πρώην Ανατολική Γερμανία το 1991”
«Δεν μπορούσα να κοιμηθώ τη νύχτα»



Ο κ. Βολφ Κλιντς, 77 ετών, από το 1991 ως το 1994 ο κ. Κλιντς διετέλεσε µέλος του διοικητικού συµβουλίου της Τρόιχαντ, της εταιρείας που ιδρύθηκε το 1991 για να προωθήσει την ιδιωτικοποίηση (ή το κλείσιµο) συνολικά 8.500 επιχειρήσεων στην πρώην Ανατολική Γερµανία. Καθώς το µοντέλο εµφανίζονταν (καμμία σχέση τελικά) παρεµφερές µε αυτό που συζητείται ότι θα ισχύσει για το ελληνικό πρόγραµµα ιδιωτικοποιήσεων, ο κ. Κλιντς στην αποκλειστική συνέντευξη που παραχώρησε στο «Βήµα της Κυριακής» εξηγεί το πρότυπο λειτουργίας της Τρόιχαντ, ποια µπορεί να είναι τα οφέλη για την οικονοµία και πώς εκείνοι που λαµβάνουν τις δύσκολες αποφάσεις µπορεί σε κάποια περίοδο «να µην µπορούν να κοιµηθούν τη νύχτα».

– Υποστηρίζετε τις «ιδιωτικοποιήσεις εν ψυχρώ»;

«Οι ιδιωτικοποιήσεις είναι καλύτερο να γίνονται γρήγορα, διότι διαφορετικά στέλνουµε το λάθος µήνυµα στην αγορά».

– Πουλήσατε επιχείρηση για 1 µάρκο; Διοργανώνατε «ανοιχτούς πλειστηριασµούς» χωρίς κατώτατη τιµή;

«Οχι. Πάντοτε προσέχεις να µην πουλάς φθηνά και δεν πουλούσαµε φθηνά. Ωστόσο υπήρξε επιχείρηση που πουλήθηκε για 1 µάρκο. Και αυτό έγινε επειδή ο ιδιώτης ανέλαβε την ευθύνη να την αναπτύξει και να διατηρήσει τις θέσεις εργασίας. Γι’ αυτό επιµένω ότι κάθε ιδιωτικοποίηση δεν είναι µόνο ένα εισπρακτικό θέµα. Η ιδιωτικοποίηση κάνει την οικονοµία περισσότερο ανταγωνιστική. Το όφελος είναι πολλαπλό, διαχέεται στην οικονοµία, γι’ αυτό η καθυστέρηση είναι λάθος, ενώ η υπερβολική προσήλωση στην εξασφάλιση της µέγιστης τιµής µπορεί να αποδειχθεί άγονη».

– Η Τρόιχαντ απέλυσε εκατοµµύρια εργαζοµένους. Εσείς λάβατε αποφάσεις απολύσεων;

«Οι εταιρείες που ενσωµατώθηκαν στην Τρόιχαντ είχαν 4,5 εκατοµµύρια εργαζοµένους το 1990 και 2,1 εκατοµµύρια το 1994.

Δεν µπορούσε όµως να γίνει αλλιώς. Ελαβα αποφάσεις απολύσεων. Ακόµη και όταν ήλθε στο γραφείο µου µια άνεργη κυρία και µε παρακάλεσε να µην κλείσω µια επιχείρηση στην οποία εργαζόταν ο γιος της, το µοναδικό µέλος της οικογένειας µε θέση εργασίας εκείνη την εποχή, δεν το έκανα. Την έκλεισα. Δεν µπορούσα να µην την κλείσω, γιατί δεν είχε καµία πιθανότητα επιβίωσης. Πέρασα µια περίοδο όπου δεν µπορούσα να κοιµηθώ τη νύχτα.

Επραξα όµως το καθήκον µου».
«Να τοποθετηθούν και επιχειρηματίες στο ΔΣ της «ελληνικής Τρόιχαντ»
«Υπέρ του εθνικού συμφέροντος»

– Ποιο ήταν το µοντέλο διοίκησης της Τρόιχαντ;

«Το µοντέλο διοίκησης ήταν αποκεντρωµένο. Υπήρχαν 14-15 περιφερειακά γραφεία σε ισάριθµες πόλεις. Υπήρχαν διοικητικό συµβούλιο και εποπτικό συµβούλιο (supervisory board), που συνεδρίαζαν µία ηµέρα τον µήνα. Κάθε µέλος του διοικητικού συµβουλίου είχε υπό την εποπτεία του έναν τοµέα της οικονοµίας και ασχολούνταν µόνο µε την αναδιάρθρωση των επιχειρήσεων του συγκεκριµένου τοµέα».

– Δεν αµφισβήτησεκανείς τις αποφάσεις τουΔΣ της Τρόιχαντ; Πώς έγινε και ουδείς ενεπλάκη σε δικαστικές περιπέτειες; Απολαµβάνατε ειδική νοµική προστασία;

«Ναι, η Τρόιχαντ βρισκόταν υπό καθεστώς νοµικής προστασίας. Δεν ήταν όµως αυτή η αιτία της µη αµφισβήτησης των αποφάσεών της.

Είχαµε σαφείς κανόνες. Υπήρχε ένας “κώδικας κανόνων” (rule book), τον οποίο ακολουθούσαµε πιστά. Μέσα σε αυτόν περιγράφονταν τα πάντα βήµα προς βήµα. Πώς αποφασίζεις αν θα ιδιωτικοποιήσεις, πότε και σε ποια τιµή, πώς αποφασίζεις αν θα κλείσεις µια εταιρεία και θα απολύσεις, πώς προχωρείς για να επιβάλεις ενδιάµεσες λύσεις. Για παράδειγµα, η εταιρεία υψηλής τεχνολογίας Robotron είχε µείνει τρεις γε νιές πίσω και δεν µπορούσε να λειτουργήσει εκτός του ανατολικού µπλοκ, το οποίο πλέον δεν υπήρχε. Την κλείσαµε και απολύσαµε 12.000 εργαζοµένους σε µία ηµέρα».

– Ποια συµβουλή δίνετε στην ελληνική κυβέρνηση για την «ελληνική Τρόιχαντ»;

«Πρέπει να τοποθετηθούν και επιχειρηµατίες στο διοικητικό συµβούλιο. Πρέπει επίσης να εξασφαλιστεί η υποστήριξη των συνδικάτων.

Στην Τρόιχαντ τα συνδικάτα εκπροσωπούνταν στο ΔΣ. Επίσης, χρειάζεστε επαγγελµατίες µε υψηλή ειδίκευση. Δεχθείτε ξένους ή Ελληνες που εργάζονται στο εξωτερικό και γνωρίζουν καλά τον τοµέα τους. Προπαντός πρέπει να πι στέψετε ότι πρόκειται για ένα εγχείρηµα υπέρ του εθνικού συµφέροντος».

– Σήµερα είστε επικεφαλής της Επιτροπής του Ευρωκοινοβουλίου για την κρίση. Ποια είναι η πρότασή σας για την αντιµετώπισή της;

«Η θεραπεία είναι “περισσότερη Ευρώπη”. Ενας πολιτικός πρέπει να εκπροσωπεί την Ευρώπη.

Μεγαλύτερος συγχρονισµός της δηµοσιονοµικής, της οικονοµικής και της κοινωνικής πολιτικής. Μεγαλύτερος προϋπολογισµός και οµόλογα έργων για την ενέργεια και τις µεταφορές. Η κρίση µάς καλεί να ενοποιήσουµε πραγµατικά την Ευρώπη»

ΠΗΓΗΠηγή Πώς είναι δυνατόν να λέμε ότι μία χώρα σώθηκε, όταν πριν τη διάσωση το χρέος ήταν 110% του ΑΕΠ και μετά τη διάσωση πήγε στο 180%;

…στο «ομορφότερο μέρος του κόσμου»…

Μαθαίνουμε ότι ο Έλλην Ντ’ Αρτανιάν Ευκλείδης Τσακαλώτος (δεν το λέμε εμείς, ο Μοσκοβισί το είπε) προσκάλεσε τον Γάλλο επίτροπο να περάσει τις καλοκαιρινές διακοπές του στο…
«ομορφότερο μέρος του κόσμου».

Ποιο είναι αυτό; Κατά τον Ευκλείδη Τσακαλώτο, είναι η Πρέβεζα.

Ο υπουργός Οικονομικών περνάει σταθερά εδώ και δεκαετίες τις διακοπές του στη γενέτειρά του, ενώ προπαγανδίζει με πάθος τα κάλλη της.

Εντάξει. Τώρα αυτά γούστα είναι. Ο Καρυωτάκης, ας πούμε, είχε άλλη προσέγγιση…

newpost.gr

Πηγή Ο Ευκλείδης προσκάλεσε τον Μοσκοβισί…

Με αίτημα να κλείσει οριστικά η χωματερή της Φυλής…

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

Με ένα σκουπιδιάρικο στην κεφαλή της πορείας και με βασικό αίτημα να κλείσει οριστικά η χωματερή της Φυλής αλλά και να γίνει διαχείριση των απορριμμάτων σε όφελος του…
λαού, Σωματεία, Φορείς και κάτοικοι της Δυτικής Αθήνας και Δυτικής Αττικής πραγματοποιήθηκε νέα κινητοποίηση, στην Ομόνοια.



Στην ανακοίνωση – κάλεσμά τους τα Σωματεία και οι Φορείς αναφέρουν: «Η μαζική κινητοποίηση του λαού της περιοχής της Δυτικής Αθήνας και του Θριασίου στις 6 Ιούνη στα Α. Λιόσια έστειλε ηχηρό μήνυμα καταδίκης της πολιτικής που μας αναγκάζει εδώ και 60 χρόνια να ζούμε δίπλα στη χωματερή, που βλάπτει την υγεία και υποβαθμίζει την ποιότητα ζωής του λαού της περιοχής. Σε πρόσφατη κινητοποίηση των σωματείων και των φορέων στο Περιφερειακό Συμβούλιο Αττικής η κ. Δούρου, όχι μόνο δεν δεσμεύτηκε για το οριστικό κλείσιμο του ΧΥΤΑ Φυλής, αλλά η πίεση του κόσμου την ανάγκασε να ομολογήσει με κυνικό τρόπο τη συνέχιση της λειτουργίας του και τη δημιουργία νέων χωματερών στο Γραμματικό, στο παλιό λατομείο Μουσαμά κ.α., απειλώντας μάλιστα το εργατικό – λαϊκό κίνημα της περιοχής ότι «θα τη βρει απέναντί του».



Υπεθυμιζεται πως το πρόσφατο ρήγμα στον χώρο εναπόθεσης σκουπιδιών στο ΧΥΤΑ Φυλής, είχε ως συνέπεια το κλείσιμο της χωματερής και τόνους σκουπιδιών στις γειτονιές της Αττικής…





iefimerida.gr

Πηγή Πορεία στην Αθήνα…


Το Πολεμικό Ναυτικό ετοιμάζεται να την θωρακίσει απόλυτα

Την πεποίθηση πως η οριοθέτηση αποκλειστικής οικονομικής ζώνης με γείτονες χώρες προχωρά με ταχείς ρυθμούς εξέφρασε ο Πάνος Καμμένος ενώ για περισσότερες λεπτομέρειες παρέπεμψε στο αρμόδιο για υπουργείο Εξωτερικών.

Ωστόσο ανώτατες στρατιωτικές πηγές ολοένα και περισσότερο αναφέρονται στην ΑΟΖ και στις προκλήσεις που απορρέουν μέσα από αυτό το πολύ μεγάλο γεωστρατηγικό βήμα στο οποίο προχωρά η χώρα μας.

Οι ίδιες πηγές επιγραμματικά και χωρίς να θέλουν να προχωρήσουν σε λεπτομέρειες των υπαρχόντων σχεδίων σημειώνουν πως με τη γειτονική Αλβανία οδεύουμε προς επίλυση των όποιων μικρών διαφορών και μάλιστα έχουν διασφαλιστεί πλήρως τα Διαπόντια νησιά στο βορειοδυτικό άκρο της χώρας μας.

Με την Ιταλία εδώ και χρόνια έχουν λυθεί πληθώρα θεμάτων που άπτονται του θέματος και έχει οριοθετηθεί πολλά χρόνια τώρα το θαλάσσιο σύνορο ανάμεσα στις δυο χώρες καιμένουν τεχνικές λεπτομέρειες οι οποίες ολοκληρώνονται και αυτές.
Από την άλλη πλευρά, νότια της Κρήτης με την υπάρχουσα κυβέρνηση της Λιβύης φαίνεται πως οι συζητήσεις προχωρούν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

Με την Αίγυπτο, το Ισραήλ και την Κύπρο δεν τίθεται θέμα μιας και ως χώρες έχουμε συζητήσει τα κοινά μας συμφέροντα, έχουμε συμφωνήσει σε κοινές στρατιωτικές ασκήσεις που μέσα από τα σενάριά τους διασφαλίζουμε την ασφάλεια στην ευρύτερη περιοχή της νοτιοανατολικής λεκάνης της Μεσογείου.

Η ΑΟΖ αποτελεί τον μέγιστο Εθνικό Στόχο

«Εθνικός στόχος» χαρακτηρίστηκε από ανώτατο στέλεχος των Ενόπλων Δυνάμεων η εμπλοκή τους στο μεγάλο και δύσκολο σε κατασκευή παζλ των υδρογονανθράκων καθώς ο «εκνευρισμός» του γείτονα είναι έκδηλος.

Οι τελευταίες μελέτες που παρουσιάστηκαν από καθηγητές που ασχολούνται πολλά χρόνια με τους υδρογονάνθρακες κυρίως στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, η άμεση εμπλοκή της χώρας μας στη συμμαχία με τις αραβικές χώρες, την Κύπρο που προχωρά βήμα – βήμα τις συμφωνίες της με εταιρίες κολοσσούς, έχουν κάνει την Τουρκία να συνειδητοποιεί πως βρίσκεται – και δικαίως αφού δεν της ανήκουν ύδατα – εκτός παιχνιδιού, αποτέλεσμα είναι να γίνεται ολοένα και πιο επιθετική.

Στο Κέντρο Εκπαίδευσης Ναυτικής Αποτροπής, στη Σούδα, η παρουσίαση από καθηγητές του Πολυτεχνείου για τον υποθαλάσσιο πλούτο της χώρας μας στο μέσο νότιο τμήμα της Κρήτης είχε τεράστιο ενδιαφέρον μιας κι εκεί οι αρμόδιοι των μελετών έδειξαν με εκτενή τρόπο τα όσα μπορούν να γίνουν και να μετατρέψουν ένα από τα νοτιότερα σημεία της Ελληνικής επικράτειας σ’ έναν πολύτιμο θησαυρό για το μέλλον όλου του τόπου. Η παρουσίαση έγινε παρουσία δεκάδων ξένων αξιωματούχων από διαφορετικές δυνάμεις, ανάμεσά τους και Αμερικανοί επιτελείς που εδρεύουν μόνιμα στη Σούδα . Υπάρχουν αρκετές λεπτομέρειες οι οποίες δεν είναι επί της παρούσης…

Ωστόσο αν παρατηρήσει κανείς τα μηνύματα που εκπέμπονται από ανώτατους στρατιωτικούς κύκλους, παρατηρεί πως το περιβάλλον που δημιουργείται αποτελεί τον προάγγελο των εξελίξεων γύρο από την αποκλειστική οικονομική ζώνη καθώς εκεί είναι η όλη ουσία, με όλα τα βλέμματα και τα σχέδια να επεκτείνονται σ’ αυτή τη νέα βάση.

Ναύαρχοι, με πρώτο τον ίδιο τον Αρχηγό του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας μιλούν διαρκώς για την ανάπτυξη επιχειρήσεων στη θάλασσα με στόχο την ασφάλεια ώστε ν’ αντιμετωπιστεί κάθε πρόκληση καθώς αυτές είναι διαρκείς και εξελισσόμενες.
Το Πολεμικό Ναυτικό από τους επιτελείς του έχει χαρακτηριστεί επίσης και ως «πάροχος ασφάλειας» για την ευρύτερη περιοχή, δείχνοντας έτσι πως ουσιαστικά έχει σηκώσει το γάντι αυτής της νέας πρόκλησης που υπάρχει πολλά χρόνια, αλλά τώρα το έδαφος δείχνει πως δεν είναι σαθρό και πως πολλά μπορεί να πάρουν μπροστά και να προχωρήσουν.



hellasjournal.comΠηγή Η Ελλάδα οριστικοποιεί την ΑΟΖ…;


Γράφει η Αντωνία Δήμου

Η επιλογή της κοινοπραξίας των Ελληνικών Πετρελαίων (ΕΛΠΕ), της γαλλικής Total και της αμερικανικής Exxon Mobil για την έρευνα υδρογονανθράκων στις θαλάσσιες περιοχές δυτικά και νοτιοδυτικά της Κρήτης πραγματοποιείται σε μία περίοδο όπου οι ανακαλύψεις νέων κοιτασμάτων αλλάζουν την ενεργειακή σκακιέρα στην Ανατολική Μεσόγειο.

Η νέα ανακάλυψη από την ιταλική ΕΝΙ του κοιτάσματος Νουρ στο θαλάσσιο οικόπεδο Σορούκ εντός της αιγυπτιακής ΑΟΖ εκτιμάται ότι ξεπερνά τουλάχιστο κατά τρεις φορές το μέγεθος του κοιτάσματος Ζορ με τα προσδοκώμενα αποθέματα να προσεγγίζουν τα 90 τρισεκατομμύρια κυβικά πόδια φυσικού αερίου. Την ίδια στιγμή, η πρόθεση της γαλλικής Total για διεύρυνση της παρουσίας της στην κυπριακή ΑΟΖ και για διενέργεια επιβεβαιωτικής γεώτρησης στο κοίτασμα Καλυψώ στο θαλάσσιο οικόπεδο 6 αποδεικνύουν τον οργασμό που συντελείται από διεθνείς ενεργειακούς κολοσσούς στην ανακάλυψη νέων κοιτασμάτων.

Εξίσου σημαντικός είναι ο προγραμματισμός της ελληνικής εταιρίας Ενερτζίαν (Energean Oil & Gas) να προβεί σε νέα ερευνητική γεώτρηση στο βόρειο τμήμα του θαλάσσιου οικοπέδου Καρίς εντός της ισραηλινής ΑΟΖ καθώς και οι συζητήσεις για την ανάπτυξη του παλαιστινιακού κοιτάσματος Μαρίν που βρίσκεται στη θαλάσσια περιοχή της Γάζας. Σημειωτέον δε ότι για το ισραηλινό θαλάσσιο οικόπεδο Καρίς, η ελληνική ενεργειακή εταιρεία έχει εξασφαλίσει την παραγωγή 4,2 δισ. κυβικών μέτρων φυσικού αερίου ετησίως για μία περίοδο 16 ετών και έχει υπογράψει συνολικά 12 συμβόλαια για την προμήθεια φυσικού αερίου.

Αναμφίβολα, η Ελλάδα βρίσκεται στο κέντρο μίας περιοχής που εμφανίζει προκλήσεις, αλλά και εξελίξεις που δημιουργούν νέες ευκαιρίες. Η ενίσχυση της γεωοικονομικής διπλωματίας ως προς την ανάπτυξη και εκμετάλλευση ενεργειακών κοιτασμάτων σε θαλάσσια οικόπεδα της Ανατολικής Μεσογείου αποκτά ιδιαίτερη σημασία. Δύναται να μετουσιωθεί με την προώθηση περιφερειακών συνεργασιών, στις οποίες πρόδηλα η Ελλάδα, το Ισραήλ, η Κύπρος και η Αίγυπτος κατέχουν σημαντική θέση.

Μεταρρυθμίσεις στον τομέα της ενέργειας

Ειδικά ως προς την Ελλάδα, προκειμένου η χώρα μας να αποτελέσει αξιόπιστο ενεργειακό παίκτη, ο οποίος συμμετέχει ενεργά στην ανάπτυξη εθνικών και περιφερειακών ενεργειακών κοιτασμάτων οφείλει να προβεί σε μία σειρά μεταρρυθμιστικών και διορθωτικών κινήσεων. Συγκεκριμένα, η επίσπευση των διαδικασιών αδειοδότησης στην έρευνα και εκμετάλλευση υδρογονανθράκων εντός της ελληνικής επικράτειας αποτελεί προϋπόθεση για την προσέλκυση ξένων ενεργειακών εταιριών.

Οι χρονικές καθυστερήσεις των διαδικασιών από τον έλεγχο συμβάσεων μίσθωσης μέχρι και την κύρωση τους από το ελληνικό Κοινοβούλιο σε σύγκριση με αντίστοιχες διαδικασίες που υιοθετούνται σε άλλες χώρες, αποτελούν αφενός τροχοπέδη στην προσέλκυση ξένων και εγχώριων επενδυτών. Αφετέρου μετατίθεται χρονικά η ανακάλυψη και εκμετάλλευση αξιόλογων ενεργειακών κοιτασμάτων που θα μπορούσαν να μετατρέψουν την Ελλάδα από χώρα-καταναλωτή σε χώρα-διαμετακομιστή και εν ευθέτω χρόνο σε χώρα-παραγωγό ενέργειας.

Ο διαμετακομιστικός ρόλος της Ελλάδας δύναται να αναδειχθεί, στηρίζοντας στοχευμένα προγράμματα περιφερειακού και ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος, όπως η κατασκευή του υποθαλάσσιου αγωγού East Med που θα διέρχεται από την Ελλάδα και θα μεταφέρει το φυσικό αέριο των παράκτιων χωρών της Ανατολικής Μεσογείου. Εξίσου σημαντική προς την κατεύθυνση της ανάδειξης του ελληνικού διαμετακομιστικού ρόλου είναι η μεταφορά υγροποιημένου φυσικού αερίου στον τερματικό σταθμό της νήσου Ρεβυθούσας με σκοπό την επανεξαγωγή προς τα Βαλκάνια και την Ευρώπη.

Άκρως θετική εξέλιξη

Σε κάθε περίπτωση, η προκήρυξη νέου διεθνούς διαγωνισμού αδειοδοτήσεων, εντός σαφώς προσδιορισμένων χρονοδιαγραμμάτων, σε θαλάσσιες περιοχές στην ελληνική επικράτεια, κρίνεται επιβεβλημένη για την προσέλκυση νέων επενδύσεων στον τομέα της έρευνας και ανάπτυξης ελληνικών ενεργειακών κοιτασμάτων.

Η παρουσία της κοινοπραξίας των ΕΛΠΕ, Total και Exxon Mobil για την έρευνα υδρογονανθράκων δυτικά και νοτιοδυτικά της Κρήτης έγινε έπειτα από δική τους αίτηση που προκάλεσε την προκήρυξη διαγωνισμού στοχευμένου ενδιαφέροντος τον Δεκέμβριο του 2017. Πρόκειται για άκρως θετική εξέλιξη. Αυτή, ωστόσο, στηρίχθηκε σε μία αποσπασματική και όχι ολοκληρωμένη διαγωνιστική διαδικασία για την προσέλκυση ενεργειακών επενδυτών και σε άλλες περιοχές στην ελληνική επικράτεια.

Στο περιβάλλον της Ανατολικής Μεσογείου, όπου οι ενεργειακές συνέργειες και οι ανταγωνισμοί συνυπάρχουν, ο σχεδιασμός εθνικής πολιτικής για την αξιοποίηση των ελληνικών ενεργειακών κοιτασμάτων αποτελεί αναγκαιότητα. Απαιτείται η ενίσχυση της Ελληνικής Διαχειριστικής Εταιρείας Υδρογονανθράκων με τη θεσμοθέτηση πενταετούς θητείας του Διοικητικού Συμβουλίου.

Αυτό πρέπει να ορίζεται με αυξημένη πλειοψηφία 3/5 της Βουλής, ώστε να αποτελέσει αξιόπιστο συνομιλητή που θα εγγυάται τη συνέχεια της εθνικής ενεργειακής πολιτικής. Στο ίδιο μήκος κύματος εντάσσεται και η αναγκαιότητα για συγκρότηση ολιγομελούς υπερκομματικής Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων επιφορτισμένης με τη διαμόρφωση της εθνικής ενεργειακής στρατηγικής τόσο μεσοπρόθεσμα όσο και μακροπρόθεσμα.

Οριοθέτηση ελληνικής ΑΟΖ

Πέραν τούτων, η Ελλάδα οφείλει να προχωρήσει στην ανακήρυξη και οριοθέτηση της ΑΟΖ της στο Αιγαίο, καθώς η μέχρι σήμερα διπλωματική κωλυσιεργία τείνει να δημιουργήσει τετελεσμένα που αντίκεινται των εθνικών της συμφερόντων. Η Κύπρος έχει δείξει τον δρόμο που πρέπει να ακολουθήσει η Ελλάδα. Προέβη σε τριπλή οριοθέτηση ΑΟΖ, υπογράφοντας συμφωνίες με την Αίγυπτο το 2003, τον Λίβανο το 2007 και το Ισραήλ το 2010 στην βάση της διεθνώς αποδεκτής αρχής της Μέσης Γραμμής/Μέσης Απόστασης, όπως αυτή προβλέπεται στο άρθρο 74 στη Σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας.

Με άλλα λόγια, η χάραξη ΑΟΖ μεταξύ της Κύπρου και των γειτονικών προς αυτήν παράκτιων χωρών με τη μέθοδο χάραξης της Μέσης Γραμμής/Μέσης Απόστασης έχει δημιουργήσει σαφές νομικό προηγούμενο στις θαλάσσιες περιοχές της Ανατολικής Μεσογείου, στις οποίες εντάσσονται και οι θαλάσσιοι χώροι της Ελλάδας. Το εν λόγω σαφές νομικό προηγούμενο δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να απεμπολήσει η ελληνική πλευρά, προβαίνοντας σε οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών της στο Ιόνιο που δεν θα βασίζεται στην αρχή της Μέσης Γραμμής/Μέσης Απόστασης.

Η αρχή αυτή προβλέπεται ρητά στη συμφωνία που υπέγραψε η Ελλάδα με την Αλβανία για την οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών και συνόρων το 2009. Σημειωτέον ότι η συμφωνία εκείνη ακυρώθηκε από το αλβανικό Συνταγματικό Δικαστήριο έπειτα από πολιτικές πιέσεις που ασκήθηκαν παρασκηνιακά από την Τουρκία. Η οριοθέτηση στο Αιγαίο στη βάση της Μέσης Γραμμής/Μέσης Απόστασης θα έδινε πλήρη δικαιώματα στα ελληνικά νησιά και δη στο Καστελόριζο.

Η Αθήνα παραχωρεί κυριαρχία;

Η ελληνική πλευρά εμφανίζεται να διαπραγματεύεται με την Αλβανία νέα συμφωνία, στην οποία, σύμφωνα με διαρροές στον Τύπο της γειτονικής χώρας, η Αθήνα φαίνεται να αποδέχεται την μείωση της κυριαρχίας της στο βόρειο Ιόνιο κατά ένα τέταρτο. Φέρεται να έχει υπαναχωρήσει από την πάγια θέση της ως προς το σημείο εκκίνησης των ελληνικών θαλασσίων ζωνών (θα μιλούσαμε για ΑΟΖ εάν η Ελλάδα την είχε ανακηρύξει) τα 12 ναυτικά μίλια από τη βραχονησίδα Μπακρέτα που βρίσκεται βόρεια της Κέρκυρας.

Επιπρόσθετα, η ελληνική πλευρά εμφανίζεται να αποδέχεται ότι η χάραξη ΑΟΖ, όπως προβλέπονταν στην συμφωνία του 2009 έχει συντελεστεί με μεθοδολογικά εσφαλμένο τρόπο. Εάν οι διαρροές ευσταθούν τότε η ελληνική πλευρά εκτιμάται ότι όχι μόνο απεμπολεί τα σαφή νομικά προηγούμενα χάραξης των ΑΟΖ στην βάση της Μέσης Γραμμής/Μέσης Απόστασης που εφαρμόστηκαν στις θαλάσσιες περιοχές της Ανατολικής Μεσογείου, αλλά κυρίως ανοίγει την κερκόπορτα των τουρκικών διεκδικήσεων στο σύμπλεγμα του Καστελόριζου. Ως γνωστόν, η Τουρκία υποστηρίζει ότι το Καστελόριζο δεν διαθέτει οιοδήποτε δικαίωμα στην ΑΟΖ, καθώς το νησί μαζί με τα χωρικά του ύδατα επικάθεται στην τουρκική υφαλοκρηπίδα.

Η Ελλάδα οφείλει να κινηθεί διπλωματικά με σύνεση και να εκμεταλλευθεί την ευνοϊκή γεωπολιτική συγκυρία, η οποία συμπυκνώνεται στην επιθυμία των Ισραήλ, Αιγύπτου και Κύπρου για μεταφορά μέρους των μελλοντικών ενεργειακών τους αποθεμάτων στην Ευρώπη μέσω της ελληνικής επικράτειας. Η θαλάσσια ζώνη επαφής περίπου 50 χιλιομέτρων των ΑΟΖ Ελλάδας και Κύπρου (εάν αναγνωρισθεί στο σύμπλεγμα του Καστελορίζου πλήρης επήρεια) είναι πλήρως αποδεκτή από την Αίγυπτο και το Ισραήλ που επιθυμούν την ευρωπαϊκή πρόσβαση μόνο μέσω της Ελλάδας, αποκλείοντας την τουρκική επιλογή.

Είναι σαφές ότι η Ελλάδα οφείλει να χαράξει μία μακρόπνοη εθνική ενεργειακή πολιτική προκειμένου να ξεπεράσει προκλήσεις και να εκμεταλλευθεί ευκαιρίες εντός και εκτός των τειχών. Μόνο με αυτό τον τρόπο θα μπορέσει να αδράξει την όποια ευκαιρία, προκειμένου να αναδείξει το γεωστρατηγικό της πρόσημο στον τομέα της ενέργειας και να αυξήσει την αξία των μετοχών της στο ενεργειακό χρηματιστήριο αξιών τόσο στην Ανατολική Μεσόγειο όσο και σε εθνικό επίπεδο.




ΠΗΓΗΠηγή Η Ελλάδα στην ενεργειακή σκακιέρα της Ανατολικής Μεσογείου

«Δεν θα δεχθούμε καμία προσπάθεια απαξίωσης των δημοσιογράφων στη δημόσια ραδιοτηλεόραση από όπου και εάν προέρχεται»…

Το δημοσιογραφικό λειτούργημα, όπως προστατεύεται από το Σύνταγμα και την Ευρωπαϊκή Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, δεν μπορεί να υπαχθεί και να «υποταχθεί» σε κανενός είδους εργοδοτική αυθαιρεσία, πολλώ δε μάλλον, όταν αυτή ασκείται στη δημόσια ραδιοτηλεόραση.

Το επάγγελμα του δημοσιογράφου οφείλει να ασκείται με την αυτονομία και το ειδικό δεοντολογικό βάρος που το χαρακτηρίζει, ενώ το δημοσιογραφικό έργο δεν είναι, σε καμία περίπτωση, «ταμπέλα» που ανάλογα με την «κρίση προϊσταμένων», μπορεί να φορεθεί αυθαίρετα και παράτυπα σε άλλες επαγγελματικές ταυτότητες που καμία σχέση δεν έχουν με τη δημοσιογραφική.

Επισημαίνουμε, μετά από καταγγελίες συναδέλφων στην περιφερειακή ΕΡΑ Ιωαννίνων για ενέργειες που ως αποτέλεσμα έχουν την απαξίωση ουσιαστικά του δημοσιογραφικού επαγγέλματος, ότι η ευθύνη της τοπικής διοίκησης της ΕΡΤ είναι βαρύτατη όταν δεν υπάρχει ο απαιτούμενος σεβασμός στη δεοντολογία και στους κατανεμημένους όρους και ρόλους της διοικητικής ενημερωτικής ιεραρχίας.

Τα Δ.Σ. των Ενώσεων διαμηνύουν προς κάθε κατεύθυνση ότι θα συνεχίζουν να προασπίζονται το δημοσιογραφικό λειτούργημα από πρακτικές που το υποβιβάζουν και αλλοιώνουν τον χαρακτήρα του.

– από κοινή ανακοίνωση που υπογράφουν:
ΕΝΩΣΙΣ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ ΗΜΕΡΗΣΙΩΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΩΝ ΑΘΗΝΩΝ
ΕΝΩΣΗ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ ΚΑΙ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΥ ΤΥΠΟΥ
ΕΝΩΣΗ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ ΗΜΕΡΗΣΙΩΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΩΝ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ-ΗΠΕΙΡΟΥ-ΝΗΣΩΝ
ΕΝΩΣΗ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ ΗΜΕΡΗΣΙΩΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΩΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ-ΘΡΑΚΗΣ
ΕΝΩΣΗ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ ΗΜΕΡΗΣΙΩΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΩΝ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ-ΣΤΕΡΕΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ-ΕΥΒΟΙΑ

zoornalistas.blogspot.gr

Πηγή Εργοδοτικές αυθαιρεσίες…