25 June, 2019
Home / Διαφορα (Page 1233)

Ενα ξεχασμένο περιστατικό με φόντο την ελληνορωσική κρίση θυμίζει ο Θανάσης Μαυρίδης του «Φιλελεύθερου»…. Και αναμφίβολα έχει την…
αξία του υπό το πρίσμα των σημερινών γεγονότων.

«Μια ημέρα στο αεροδρόμιο της Μακεδονίας (της ελληνικής) προσγειώθηκε ένα ιδιωτικό αεροπλάνο, το οποίο είχε φθάσει κατ’ ευθείαν από τη Ρωσία. Και απο κει βγήκε ένας κύριος με δυο βαλίτσες. Τι είχαν αυτές οι βαλίτσες μέσα δεν ξέρω. Αλλά έγινε πολύ μεγάλη συζήτηση για το θέμα. 

Και έπειτα ήρθε το ραπόρτο και ο καλός αυτός άνθρωπος μάθαμε ότι ήταν καταζητούμενος. Κάπως έτσι, η ελληνική επιχειρηματικότητα στερήθηκε των υπηρεσιών του και κάποιοι δημοσιογράφοι της… ερευνητικής δημοσιογραφίας εναν εργοδότη. Οι της ερευνητικής δημοσιογραφίας βρήκαν άλλους κυριούληδες για να συνεχίσουν το έργο τους, αλλά αυτό είναι ένα άλλο θέμα»…

enimerosi24.gr

Πηγή Από τη Μόσχα με αγάπη…


Γράφει ο Friedman


Την ίδια ημέρα που ξεκίνησε η σύνοδος του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες με την πρόσκληση των Σκοπίων στις εργασίες ως Βόρεια Μακεδονία με τις υπογραφές του Καμμένου, του Κοτζιά και του Τσίπρα, έσκασαν στην επιφάνεια, η δήλωση του Γιοχάνες Χαν για αλλαγή συνόρων με την Αλβανία και η απέλαση Ρώσων διπλωμάτων.



Κάποιοι θέλουν να στρέψουν αλλού τα βλέμματα αυτό το διήμερο ώστε να μην είναι στις Βρυξέλλες και στα όσα γίνονται εκεί από τον Τσίπρα, τον Καμμένο και τον Κοτζιά.

Μείνετε συντονισμένοι στην σελίδα αυτή, παρακολουθούμε τα πάντα και παντού.

Μη τσιμπάτε το Αμερικανικό τυρί με Γερμανική γεύση σε ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ περιτύλιγμα.

Κοινοποιείστε όλοι την ανάρτηση για τις υπογραφές του Καμμένου, του Τσίπρα και του Κοτζιά και τις δηλώσεις του δορυφόρου των Γερμανών για την αλλαγή συνόρων.

Όλοι οι φίλοι σας πρέπει να γνωρίζουν τι γίνεται γιατί κάποιοι από αυτούς μπορεί ακόμα να είναι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ από άγνοια ή από ελλειπή ενημέρωση.


Scripta Manent non verba

Πηγή ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΤΥΧΑΙΑ

Η ανυπόκριτη αγάπη του τετραπέρατου Γιούνκερ για το αλκόολ, Νεφέλη ΛυγερούΚατά γενική ομολογία, ο Ζαν Κλοντ Γιούνκερ ξεχωρίζει σαν τη μύγα μέσα στο γάλα από τους συνήθεις “γκρίζους” τύπους της βορειοευρωπαϊκής πολιτικής ελίτ. Ο πρόεδρος της Κομισιόν παρακάμπτει συχνά το…
πρωτόκολλο και τους κανόνες, μοιράζοντας φιλιά και αγκαλιές, διακηρύσσοντας σ’ όλους τους τόνους ότι είναι «ο πιο ένθερμος φίλος των λαών». Δεν είναι λίγες οι φορές που εισβάλει στη δημοσιότητα με προκλητικές δηλώσεις, αλλά και λόγω του αλκόολ.

Αυτή τη φορά έκανε το θαύμα του στη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες. Έχει γίνει viral ένα βίντεο που τον δείχνει να μην μπορεί να σταθεί στα πόδια του και να τον υποβαστάζουν κατά περίπτωση ο Μακρόν, ο Κόστα και ο Ζάεφ. Επισήμως, αιτία ήταν μία ισχυαλγία, αλλά είναι κοινό μυστικό ότι το πρόβλημα είναι η ανυπόκριτη αγάπη του για το αλκόολ.

Πριν ένα χρόνο ήταν η δήλωσή του πως το Ευρωκοινοβούλιο είναι «γελοίο». Τριάντα ευρωβουλευτές ήταν όλοι κι όλοι παρόντες στη συνεδρίαση του Ευρωκοινοβουλίου την Τρίτη 5 Ιουλίου 2017 και ο παρών πρόεδρος της Κομισιόν είχε σχολιάσει το γεγονός με τον παραπάνω ωμό τρόπο. Μπορεί να μην είναι δουλειά του Γιούνκερ το τι γίνεται στο Ευρωκοινοβούλιο, αλλά είχε δίκιο. Και φρόντισε να κερδίσει τις εντυπώσεις, προσθέτοντας εύστοχα ότι εάν στο βήμα ήταν η Μέρκελ ή ο Μακρόν και όχι ο πρωθυπουργός της Μάλτας, τότε η αίθουσα θα ήταν γεμάτη.

Πριν δύο χρόνια, ο Γιούνκερ είχε «σολάρει» εναντίον των Βρετανών για την απόφασή τους να εγκαταλείψουν την ΕΕ. Βρετανικές εφημερίδες είχαν παρομοιάσει τη στάση του με αυτή «μίας προδομένης γυναίκας που σε κατάσταση υστερίας πετάει τα ρούχα του συζύγου της από το μπαλκόνι». Δεν ήταν, άλλωστε, η πρώτη φορά που τον «στολίζουν».

Ας σημειωθεί ότι ο πρώην πρωθυπουργός Ντέιβιντ Κάμερον είχε αντιταχθεί στην υποψηφιότητα του Γιούνκερ για την προεδρία της Κομισιόν. Σε κατ’ ιδίαν συζητήσεις, μάλιστα, δεν είχε διστάσει να τον χαρακτηρίσει αλκοολικό και ακατάλληλο για τη “δουλειά”. Βρετανοί αξιωματούχοι είχαν, επίσης, προειδοποιήσει ότι δίνοντας του την προεδρία, ωθούν τη Βρετανία σε έξοδο από την ΕΕ.

Πρόεδρος της Κομισιόν μέσω Eurogroup

Η ιδιαιτέρως αυστηρή στάση του Γιούνκερ έναντι Βρετανών ευρωβουλευτών που είχαν υποστηρίξει το Brexit είχε αναζωπυρώσει την ξεχασμένη αυτή αντιπαλότητα. Μίντια του Ηνωμένου Βασιλείου που υποστήριξαν το Brexit είχαν επαναφέρει στο προσκήνιο το σκάνδαλο που του είχε στοιχίσει την πρωθυπουργία του Λουξεμβούργου μετά από 19 ολόκληρα χρόνια στο τιμόνι της μικρής αυτής χώρας.

Υπενθυμίζουμε ότι ο Γιούνκερ είχε αναγκαστεί να υποβάλει παραίτηση όταν αποκαλύφθηκε ότι οι μυστικές υπηρεσίες της χώρας του παρακολουθούσαν χιλιάδες πολίτες χωρίς άδεια. Μεταξύ αυτών που παρακολουθούνταν ήταν ο Μέγας Δούκας Ανρί, αλλά και ο ίδιος ο Γιούνκερ. Τότε ναι μεν είχε αποδεχθεί την πολιτική ευθύνη, αλλά είχε δικαιολογηθεί ότι ήταν απασχολημένος με άλλες σημαντικότερες υποθέσεις.

Ουδέν κακόν, αμιγές καλού. Η περιπέτεια αυτή είναι που τον οδήγησε στην προεδρία του Eurogroup και στη συνέχεια της Κομισιόν. Μόνο ένας δημοσιογράφος είχε τολμήσει να αναρωτηθεί: «Αν δεν μπορεί να μανατζάρει αποτελεσματικά μια μικρή χώρα όπως το Λουξεμβούργο, πώς μπορεί να ελπίζει ότι θα διευθύνει 30.000 υπαλλήλους και θα χειρίζεται 28 χώρες;»

Πάθος για το αλκόολ

Η μετακίνησή του στην καρδιά της Ενωμένης Ευρώπης, όμως, αποκάλυψε και το μέχρι τότε μυστικό του. Ως πρωθυπουργός του Λουξεμβούργου είχε διατηρήσει το πάθος του για το αλκοόλ μακριά από τα αδιάκριτα βλέμματα. Τα νέα του καθήκοντα και οι ολονύχτιες διαπραγματεύσεις εμπλουτίζονται με κονιάκ και τσιγάρα.

«Απέφευγα να επικοινωνώ μαζί του τα απογεύματα. Ήταν εμφανώς καταβεβλημένος και τόσο μεθυσμένος που δεν έβγαζε νόημα. Δυστυχώς το πρόβλημα αλκοολισμού υπερβαίνει όλες τις φήμες που έχουν κατά καιρούς κυκλοφορήσει. Τον έχω αντικρύσει τόσο λιώμα που του έτρεχαν τα σάλια», έχει δηλώσει αξιωματούχος της Κομισιόν, υπό τον όρο της ανωνυμίας.

Πρόκειται για κοινό μυστικό, το οποίο έχει συχνά απασχολήσει και τους Ευρωπαίους ηγέτες, οι οποίοι σε ιδιωτικές συζητήσεις έχουν εκφράσει τον προβληματισμό τους. Το γερμανικό περιοδικό Der Spiegel σε ρεπορτάζ του ισχυρίστηκε ότι τα τελευταία χρόνια ο Γιούνκερ έχει ξεφύγει, χάνοντας κάθε αυτοέλεγχο. Δεν τον απασχολούν πια ούτε τα σχόλια των συναδέλφων του. Σε μία σημαντική συζήτηση που αφορούσε το ελληνικό ζήτημα και διήρκησε δύο ώρες κατανάλωσε ένα καμπάρι, τρία ποτήρια κρασί και δυο σαμπούκες!

Παλαιότερος συνεργάτης του, που επίσης διατήρησε την ανωνυμία του, έχει αποκαλύψει ότι ο Γιούνκερ πίνει κονιάκ για πρωινό! Ο Μπέν Φαγιότ, ένας συνταξιούχος σοσιαλιστής ευρωβουλευτής, ο οποίος είχε συγκρουστεί μαζί του στο παρελθόν, είχε επιβεβαιώσει τις φήμες. «Φυσικά και του αρέσει το ποτό. Δεν μπορούμε να υποτιμήσουμε το πρόβλημα. Νομίζω, όμως, ότι είναι πολύ ισχυρός και μπορεί να το ξεπεράσει αν θέλει».

Ο ίδιος ευρωβουλευτής είχε παραδεχτεί ότι αν και δεν τον είχε δει ποτέ εκτός εαυτού, δεν ήταν σπάνιο να αφαιρείται κατά τη διάρκεια των συνομιλιών και να μην δίνει την πρέπουσα σημασία. Μια Γαλλίδα δημοσιογράφος που είχε συνοδεύσει τον Γιούνκερ σε επίσημη αποστολή είχε παρατηρήσει ότι αν και πρωί, οι αεροσυνοδοί περνούσαν αρκετές φορές από το κάθισμά του για να του ανανεώσουν το τζιν τόνικ που απολάμβανε.

Επιβαρυμένη υγεία

Η χρόνια κατάχρηση αλκοόλ έχει επιβαρύνει την υγεία του, η οποία κρίνεται ασθενική. Σε δημοσίευμά τους, οι Times είχαν αποκαλύψει ότι ο Γιούνκερ είναι στις Βρυξέλλες μόνο τρεις φορές την εβδομάδα και όλες τις υπόλοιπες στο σπίτι του στο Λουξεμβούργο. Γι’ αυτό τον λόγο ανακαίνισε και τα γραφεία του εκεί, ξοδεύοντας 310.000 ευρώ.

Ο ίδιος έχει παραδεχτεί σε μια συνέντευξή του στο Politico ότι η υγεία του είναι «εξαιρετικά κακή» και ότι αναγκάζεται να παίρνει αρκετά παυσίπονα για να ανταπεξέλθει. Στην ίδια συνέντευξη αποκάλυψε ότι έχει πέτρες στα νεφρά. «Είναι πολύ οδυνηρό. Δεν είμαι σε φόρμα. Παίρνω ισχυρά φάρμακα. Είμαι υπό την επήρεια φαρμάκων συνέχεια», είπε χαρακτηριστικά.

Η άλλη όψη

Όλα τα παραπάνω, ωστόσο, είναι η μία όψη του νομίσματος. Η άλλη όψη είναι οι αναμφισβήτητες πολιτικές ικανότητές του και το γεγονός πως είναι από τους λίγους Ευρωπαίους ηγέτες που διαθέτουν αυθεντικό όραμα για την Ευρώπη. Οι υποστηρικτές του αναγνωρίζουν ότι έχει αδυναμίες, αλλά εστιάζουν ακριβώς σ’ αυτά τα χαρίσματά του, τα οποία δεν αμφισβητούνται ούτε από τους αντιπάλους του.

Όλοι σχεδόν κάνουν λόγο για έναν τετραπέρατο τύπο, ψύχραιμο, ειρωνικό, με ιδιαίτερο χιούμορ, ο οποίος γνωρίζει όσο κανείς τα ευρωπαϊκά ζητήματα και διαθέτει στρατηγική θεώρηση και εξαιρετικές διπλωματικές ικανότητες. «Το σημαντικό είναι ότι όχι μόνο γνωρίζει τα θέματα, αλλά έχει και καθαρό όραμα, το οποίο εμπνεύστηκε από την παιδική του ηλικία. Ως παιδί συναναστρεφόταν με άτομα διαφορετικών εθνικοτήτων. Τα γαλλικά σύνορα ήταν μόλις λίγα μίλια μακριά, η Γερμανία και το Βέλγιο δεν απείχαν πολύ. Αυτή ήταν, ίσως, η πηγή μίας πρώιμης αίσθησης διεθνισμού και κατ’ αντιδιαστολή μίας αδιαφορίας για την εθνική ταυτότητα».

Όπως και να έχει, ο Γιούνκερ με όλα του τα προτερήματα και τις αδυναμίες είναι ένα από τα κομβικά πρόσωπα σ’ αυτή τη δύσκολη καμπή για την Ευρώπη. Το απέδειξε, παίζοντας συχνά καθοριστικό ρόλο στο να αποτραπούν ακόμα μεγαλύτερες ακρότητες εκ μέρους των Ευρωπαίων δανειστών στο μακρόχρονο ελληνικό δράμα. Από τη θέση του, πάντως, καλείται να παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο για τη σωτηρία του ευρωπαϊκού οικοδομήματος, το οποίο μπορεί να μην καταρρέει, αλλά δεν είναι και ακλόνητο…

Νεφέλη Λυγερού

slpress.gr

Πηγή Η ανυπόκριτη αγάπη του Γιούνκερ για το αλκόολ…

Ποιόν κρύβει η σαρκοφάγος που φτιάχτηκε μετά τον θάνατο του Μ. Αλεξάνδρου;

Είναι από μαύρο γρανίτη και έχει μήκος 3 μ. και ύψος 2 μ.

Μια μεγάλων διαστάσεων σαρκοφάγο από μαύρο γρανίτη που βρέθηκε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου ετοιμάζονται να ανοίξουν οι αρχαιολόγοι. Μήκους 3 μ. και με ύψος που φτάνει τα 2 μ. είναι η μεγαλύτερη του είδους της που έχει βρεθεί στην περιοχή και έχει μείνει άθικτη για χιλιάδες χρόνια. Δίπλα της εντοπίστηκε δε ένα αλαβάστρινο κεφάλι που εκτιμάται ότι απεικονίζει τον ιδιοκτήτη του τάφου.

Η σαρκοφάγος ανακαλύφθηκε κατά τη διάρκεια εργασιών ανοικοδόμησης κτιρίου και έχει εξάψει το ενδιαφέρον των επιστημόνων διότι φαίνεται πως δεν την έχει αγγίξει ανθρώπινο χέρι. Χρονολογείται στην πρώιμη πτολεμαϊκή περίοδο, αμέσως δηλαδή μετά τον θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου το 323 π.Χ.

Η ύπαρξη της αλαβάστρινης κεφαλής ίσως αποτελεί ένδειξη ότι η ταφή ανήκε σε κάποιον σπουδαίο άνδρα της εποχής.

Η έρευνα ωστόσο του περιεχόμενου της σαρκοφάγου είναι εκείνη που θα δώσει περισσότερα στοιχεία για την ταυτότητα και τη θέση του νεκρού. Χρειάζεται, όμως, ιδιαίτερη προσοχή κατά το άνοιγμα της σαρκοφάγου και οι επιστήμονες υποστηρίζουν ότι πρέπει να γίνει σχετική προετοιμασία ώστε να μην τεθεί σε κίνδυνο το περιεχόμενο της δεδομένου ότι βρίσκεται 5 μ. κάτω από την επιφάνεια του εδάφους και ζυγίζει 30 τόνους. Μόνο το κάλυμμα δε, ζυγίζει 15 τόνους.

Τις επόμενες ημέρες μια ομάδα μηχανικών θα επισκεφθεί τον χώρο και θα μεριμνήσει ώστε να διαμορφωθούν οι κατάλληλες συνθήκες για την μετακίνηση του καλύμματος με ασφάλεια, ενώ οι συντηρητές θα βρίσκονται σε επιφυλακή ώστε να διασφαλίσουν το περιεχόμενο που θα έρθει σε πρώτη φορά με τον αέρα ύστερα από χιλιετίες.



tanea.grΠηγή Ποιόν κρύβει η σαρκοφάγος που φτιάχτηκε μετά τον θάνατο του Μ. Αλεξάνδρου;

Χιλιάδες Βραζιλιάνοι κατέβηκαν πρόσφατα στους δρόμους του Ρίο, μετά και τη δολοφονία της δημοτικής συμβούλου Μαριέλε Φράνκο και του…
οδηγού της, για να απαιτήσουν «δικαιοσύνη».

Στην πόλη η αγανάκτηση δεν μοιάζει να καταλαγιάζει. Δεν έχουν γίνει συλλήψεις για τη διπλή δολοφονία, αλλά οι αστυνομικοί πιστεύουν ότι εμπλέκονται πολιτοφυλακές.

«Δεν ξέρουμε εάν πρόκειται για έγκλημα του κράτους, δεν αποκλείεται να πρόκειται για ένα έγκλημα της αστυνομίας, για να σιγήσει μια φωνή που υπερασπιζόταν τα ανθρώπινα δικαιώματα», είπε στο Γαλλικό Πρακτορείο ο Χαφαέλ Καβάλι, δικηγόρος 36 ετών. 

Η 38χρονη Μαριέλε Φράνκο, που καταγόταν από τη φαβέλα Μαρέ, μια από τις φτωχοσυνοικίες στο βόρειο τμήμα της βραζιλιάνικης μεγαλούπολης όπου το πρόβλημα του βίαιου εγκλήματος είναι εντονότερο, είχε γίνει σύμβολο του αγώνα στη Βραζιλία εναντίον του ρατσισμού και της αστυνομικής βίας, είχε βοηθήσει στην έρευνα για το ρόλο των πολιτοφυλακών η οποία είχε οδηγήσει σε εκατοντάδες συλλήψεις, συμπεριλαμβανομένων δημοτικών συμβούλων, αστυνομικών, σωφρονιστικών υπαλλήλων και αστυνομικών.

Το αυτοκίνητο που μετέφερε τη δημοτική σύμβουλο έγινε κόσκινο από σφαίρες τον περασμένο Μάρτιο. «Ποιοι σκότωσαν την Μαριέλε και τον Άντερσον;», έγραφε αυτοκόλλητο που μοίρασαν οι διαδηλωτές κατά τη διάρκεια της πορείας.

Η πολεμική γύρω από τη δολοφονία της δημοτικής συμβούλου έχει στο επίκεντρό της τα πυρομαχικά που χρησιμοποιήθηκαν για να διαπραχθεί το έγκλημα: το τηλεοπτικό δίκτυο Globo μετέδωσε ότι ανήκαν σε μια παρτίδα που αγοράστηκε από τη βραζιλιάνικη αστυνομία το 2006. Η κυβέρνηση αντίθετα διαβεβαίωσε πως οι σφαίρες που βλήθηκαν είχαν κλαπεί πριν από χρόνια από την αστυνομία.



Νωρίτερα, τον Ιανουάριο ένοπλοι άνοιξαν πυρ εναντίον των θαμώνων σε μια δημοφιλή αίθουσα χορού στη Φορταλέζα (βορειοανατολική Βραζιλία) με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους 14 άνθρωποι, ανακοίνωσαν οι Αρχές, ενώ βραζιλιάνικα ΜΜΕ έκαναν λόγο για ένα ξεκαθάρισμα λογαριασμών μεταξύ συμμοριών του οργανωμένου εγκλήματος.

Ο πόλεμος μεταξύ των συμμοριών γίνεται ολοένα πιο άγριος. Το 2017 στην συγκεκριμένη μόνο Πολιτεία καταγράφηκαν 5.114 ανθρωποκτονίες, 50% περισσότερες από το 2016, αριθμός που αποτελεί ιστορικό ρεκόρ.

Σε εθνικό επίπεδο, στη Βραζιλία καταγράφηκε το 2016 ένας αριθμός ανθρωποκτονιών χωρίς ιστορικό προηγούμενο: συνολικά 61.619  ή επτά φόνοι την ώρα, κατά μέσον όρο.

Σύμφωνα και με το ρεπορτάζ του Guardian, οι παραστρατιωτικές ομάδες που εμπλέκονται και στη δολοφονία της δημοτικής συμβούλου του Ρίο Μαριέλε Φράνκο έχουν πάρει τον έλεγχο των περιοχών με την επιβολή «βίας, θανάτου και συνοπτικής εκτέλεσης».



Οι ένοπλοι φορούν μαύρα στρατιωτικά ρούχα και μάσκες ninja. Γνωστές ως «πολιτοφυλακές» (militias), οι παραστρατιωτικές ομάδες αποτελούνται κυρίως από συνταξιούχους ή εκτός υπηρεσίας αστυνομικούς που δρουν σε ορισμένες από τις φτωχότερες περιοχές του Ρίο.

Φτάνουν συνήθως σε μια γειτονιά ισχυριζόμενοι ότι θα καταπολεμήσουν τους εγκληματίες και τους εμπόρους ναρκωτικών- αλλά σύντομα ξεκινούν τους δικούς τους εκβιασμούς και το εμπόριο προστασίας.

Οι πολίτες πληρώνουν κάτι σαν φόρο στις ομάδες αυτές, ώστε να διατηρούν την ασφάλεια της γειτονιάς. Πρόκειται ουσιαστικά για μια νέα δομή εξουσίας, που βασίζεται στη βία, στο θάνατο, στη συνοπτική εκτέλεση.

Όταν οι ομάδες αυτές άρχισαν να εμφανίζονται στις γειτονιές του δυτικού Ρίο πριν από περίπου 20 χρόνια, πολλοί κάτοικοι αρχικά καλωσόρισαν τις παραστρατιωτικές συμμορίες που χαρακτηρίστηκαν ως ομάδες αυτοάμυνας της κοινότητας και υποσχέθηκαν να μειώσουν την εγκληματικότητα και την εμπορία ναρκωτικών.

Πολλοί συντηρητικοί Βραζιλιάνοι αισθάνθηκαν ευτυχείς ενώ οι πολιτικοί αρνήθηκαν αρχικά να καταδικάσουν τις πολιτοφυλακές.

Το 2006, ο δήμαρχος του Ρίο Cesar Maia δήλωσε ότι ήταν «πολύ μικρότερο» πρόβλημα από το εμπόριο ναρκωτικών. Ο Eduardo Paes, ο οποίος αργότερα διετέλεσε δήμαρχος κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Ρίο, δήλωσε ότι «έφεραν την ηρεμία» στις γειτονιές του Ρίο.

«Έτσι διευρύνθηκαν. Είχαν αυτή την ψευδο-ηθική ατζέντα, ότι διατηρούν την τάξη σε αυτές τις κοινότητες, διαπράττοντας βέβαια ανθρωποκτονίες που σχετίζονται με το θέμα των χρηστών ναρκωτικών και των μικρο-εγκληματιών», δήλωσε ο Fabio Corrêa, από την Αρχή καταπολέμησης του οργανωμένου εγκλήματος.

Σήμερα, περίπου 2 εκατομμύρια άνθρωποι ζουν σε περιοχές ελεγχόμενες από τις πολιτοφυλακές, σύμφωνα με έρευνα του ιστοτόπου ειδήσεων G1.

Οι συνδέσεις των ομάδων πολιτοφυλακής με αστυνομικούς και εκλεγμένους πολιτικούς είναι αποδεδειγμένες, καθώς ισχυρίζονται ότι βρίσκονται στην ίδια πλευρά.



Τι φταίει στην «Πόλη του Θεού»;

Αντιμέτωπο με τη διαφθορά, την πτώση της οικονομίας και την έξαρση της εγκληματικότητας, το Ρίο ντε Τζανέιρο έχει γίνει το πιο ισχυρό σύμβολο όλων όσα πάνε άσχημα στη μεγαλύτερη χώρα της Λατ. Αμερικής.

Η Βραζιλία, άλλοτε ταχέως αναπτυσσόμενη αναδυόμενη οικονομία, δοκιμάζεται από τη χειρότερη ύφεση στην ιστορία της. Στο σκάνδαλο της Petrobas, της κρατικής εταιρείας πετρελαίου, εμπλέκεται το μεγαλύτερο μέρος της πολιτικής ελίτ.

Η οικονομική κρίση έχει ρημάξει τους δημόσιους προϋπολογισμούς. Το Ρίο έχει πληγεί περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη πολιτεία. Η τοπική κυβέρνηση αναγκάστηκε πέρυσι να κηρύξει κατάσταση έκτακτης ανάγκης στα οικονομικά της, ενώ αντιμετωπίζει δραματικά ελλείμματα στα νοσοκομεία και στα σχολεία της.

Τα σκάνδαλα διαφθοράς προκάλεσαν πολιτική παράλυση, η οποία δημιούργησε ένα κενό που σπεύδουν να καλύψουν οι εγκληματικές συμμορίες της Βραζιλίας. Η βία σκληραίνει την αντίληψη του κόσμου για τον νόμο και την τάξη, λένε αναλυτές, και ανοίγει τον δρόμο για τους λαϊκιστές, ακροδεξιούς υποψήφιους που βρίσκουν ήδη κάποια απήχηση στο Ρίο, εν όψει των εκλογών.



«Γίνονται περισσότερα ένοπλα περιστατικά γιατί δεν υπάρχει έλεγχος, το κράτος είναι διαλυμένο» λέει ο Χοσέ Περέιρα ντε Ολιβέιρα Τζούνιορ, ιδρυτής της Afroreggae, μιας πολιτιστικής ομάδας που δουλεύει στις φαβέλες για την αναμόρφωση των μελών των συμμοριών. «Σε ποια χώρα του κόσμου σκοτώνεται ένας αστυνομικός κάθε δύο ημέρες; Σε ποια πόλη; Μόνο στο Ρίο».

Σύμφωνα με μελέτη της στρατιωτικής αστυνομίας, όπως αποκαλούν εδώ τους κανονικούς αστυνομικούς, έχει μεγαλύτερες πιθανότητες να σκοτωθεί στο καθήκον ένας αστυνομικός στο Ρίο, από ό,τι είχε ένας Αμερικανός στρατιώτης στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο ή στο Βιετνάμ.

Η εικόνα ήταν εντελώς διαφορετική πριν από οχτώ χρόνια, όταν το Ρίο ανέλαβε τη διεξαγωγή των Ολυμπιακών του 2016. «Ο κόσμος αναγνώρισε πως ήλθε η ώρα της Βραζιλίας» είχε πει με δάκρυα στα μάτια ο τότε πρόεδρος Λουίζ Ινάσιο Λούλα ντα Σίλβα, ο συνδικαλιστής που κυβέρνησε τη χώρα από το 2003 ώς το 2010. Κυβερνήτης στην πολιτεία του Ρίο ντε Τζανέιρο ήταν ο τότε δημοφιλής κεντρώος πολιτικός Καμπράλ, ο οποίος συμμάχησε με τον Λούλα ντα Σίλβα. 

Μια από τις πιο γνωστές πρωτοβουλίες του ήταν το πρόγραμμα UPP, που αφορούσε την ειρήνευση σε ορισμένες φαβέλες. Για ένα διάστημα η αύξηση της αστυνομικής παρουσίας φάνηκε να περιορίζει τις ένοπλες συγκρούσεις. Αλλά οι υποσχέσεις για μεγαλύτερες δημόσιες επενδύσεις στις φαβέλες δεν υλοποιήθηκαν. Κοινωνικοί ακτιβιστές υποστήριξαν ότι στόχος του προγράμματος UPP ήταν να «κλειδωθούν» οι φαβέλες στη διάρκεια του Παγκοσμίου Κυπέλου και των Ολυμπιακών Αγώνων και να διευκολυνθεί η επανεκλογή του Καμπράλ.

Στο Ρίο, η ζάλη άρχισε αμέσως μετά το μεθύσι των Ολυμπιακών, όταν σταμάτησε το τεράστιο πρόγραμμα για την ασφάλεια των αγώνων. Τα περιστατικά πυροβολισμών αυξήθηκαν, ο Καμπράλ και ο Λούλα κατηγορήθηκαν για διαφθορά και φυλακίστηκαν, το κράτος ουσιαστικά χρεοκόπησε, χωρίς να διαθέτει χρήματα για την Υγεία, την Παιδεία, την ασφάλεια. 

«Αντιμετωπίζουμε μια δημοσιονομική κρίση χωρίς προηγούμενο σε αυτή την πολιτεία» λέει ο Ροντρίγκο Άλβες, αναπληρωτής γραμματέας για θέματα ασφαλείας στο Ρίο.

Στην «Πόλη του Θεού» δεν γίνονται θαύματα…

tvxs.gr

Πηγή Η ρίζα του κακού στην «Πόλη του Θεού»…

Παρασκευή και 13: Γιατί θεωρείται γρουσούζικη μέραΣήμερα είναι Παρασκευή και 13 και πολλοί άνθρωποι θεωρούν ότι δεν θα έχουν καλή μέρα, ότι όλα θα πάνε στραβά και ότι θα…
έχουν κακοτυχία. Ωστόσο, πόσοι γνωρίζουν την προέλευση της … φοβίας για την συγκεκριμένη ημέρα και γιατί υπάρχει ένα σκοτεινό υπόβαθρο γύρω από τον αριθμό 13;

Η ιστορική σημασία της ημερομηνίας

Αν και λαογράφοι υποστηρίζουν ότι δεν υπάρχουν γραπτά στοιχεία για την δεισιδαιμονία πριν από το 19ο αιώνα, η ημερομηνία εδώ και καιρό συνδέεται με γεγονότα τόσο ιστορικά, όσο και θρησκευτικά, σύμφωνα με δημοσίευμα της Independent.

Σύμφωνα με τα καθολικά πιστεύω, ο Ιησούς σταυρώθηκε Παρασκευή και 13. Ο πατέρας της αγγλικής λογοτεχνίας, Geoffrey Chaucer, επίσης κάνει αναφορές στα έργα του για την ατυχία που έχει αυτή η ημέρα. Όπως αναφέρει στο «Οι ιστορίες του Καντέρμπερυ», είναι μια κακή μέρα για να ξεκινήσεις ένα ταξίδι.

Ωστόσο άλλοι μελετητές εκτιμούν πως η ιδρυτική πράξη του μύθου για την Παρασκευή και 13 βρίσκεται στη μεσαιωνική Ευρώπη και συγκεκριμένα την ημερομηνία που ο Πάπας σε συνεννόηση με τον βασιλιά Φίλιππο Δ’ της Γαλλίας αποφασίζει να εκδόσει διάταγμα σύλληψης των Ναϊτών Ιπποτών, του μυστικού θρησκευτικού τάγματος που είχε τεράστια οικονομική και πνευματική ακτινοβολία την εποχή των Σταυροφοριών. Το διάταγμα εκδόθηκε Παρασκευή 13 Οκτωβρίου του 1307.

Αυτός ο μύθος τράβηξε την προσοχή του κοινού καθώς πολλοί συγγραφείς επιστημονικής φαντασίας, έγραψαν για θεωρίες συνομωσίας που πλανούνται μέχρι και σήμερα γύρω από τη σύνδεση των Ναϊτών Ιπποτών με τον μασονισμό και το Άγιο Δισκοπότηρο.

Ατυχία και 13

Η προέλευση της φοβίας για τον αριθμό 13, μπορεί να τοποθετηθεί και πολύ πιο πίσω στο χρονικό πλαίσιο. Συγκεκριμένα, ορισμένοι θεωρούν ότι ο Ιούδας Ισκαριώτης έκατσε στην 13η θέση στο τραπέζι του τελευταίου δείπνου.

Μαζί με τον Ιησού, υπήρχαν 12 μαθητές σε αυτό το γεύμα. Ακόμα και αν δεν υπάρχει άμεση σύνδεση ότι ο Ιούδας έκατσε στη 13η θέση, ο αριθμός των επισκεπτών στο Μυστικό Δείπνο και η σημασία που είχε η θρησκεία στη ζωή των ανθρώπων, ήταν αρκετά για να εδραιωθεί η ιδέα του 13 ως άτυχος αριθμός σε δυτικούς πολιτισμούς.

Σημερινά πιστεύω

Ωστόσο, μια αμερικανική ομάδα προσπάθησε να απομυθοποιήσει αυτά τα πιστεύω που περιβάλλονται γύρω από τον αριθμό 13. Συγκεκριμένα, η «Λέσχη των 13» συνεδρίασε για πρώτη φορά στις 13 Σεπτεμβρίου 1881, αποφασισμένοι να αποδείξουν τη θεωρία τους ότι δεν υπήρχε τίποτα κακό με τον αριθμό.

Με αυτή τη λογική λοιπόν, η ομάδα συνεδρίαζε κάθε μήνα στις 13 όπου έσπαζαν καθρέφτες, πετούσαν αλάτι και περνούσαν κάτω από σκάλες. Όλα αυτά τα έκαναν καταγράφοντάς τα ενώ σημείωναν τον τρόπο που μπορεί να πέθαιναν τα μέλη της ομάδας.

Καθώς περνούσαν τα χρόνια, η ομάδα άρχισε να μεγαλώνει γιατί είχε κινήσει το ενδιαφέρον πολλών ανθρώπων, φτάνοντας να έχει 400 μέλη, ανάμεσά τους ήταν και πρόεδροι των ΗΠΑ, όπως αναφέρει η Independent.

Λίγο αργότερα, το 1907, ένας εκκεντρικός χρηματιστής ο Τόμας Λάουσον (Tomas Lawson) δημοσίευσε ένα βιβλίο με τίτλο Παρασκευή και 13. Το βιβλίο έσπασε τα ταμεία και το 1916 μεταφέρθηκε και στη μεγάλη οθόνη.

Τελικά, ο μύθος φαίνεται να έσπασε καθώς ο τίτλος έφερε μεγάλη επιτυχία στο Χόλυγουντ.

Υπήρξαν πολλές μελέτες κατά το πέρασμα του χρόνου πάνω στην ημερομηνία. Το 1993 το βρετανικό περιοδικό επιστήμης ισχυρίστηκε ότι υπήρχε μια ελάχιστη αύξηση τραυματισμών την Παρασκευή και 13. Τον ισχυρισμό αυτό διέψευσε μια έρευνα από ολλανδούς επιστήμονες.

Όχι Παρασκευή και 13 αλλά Τρίτη και 17;

Όπως αποδεικνύεται, η φοβία για την Παρασκευή και 13 είναι ως επί το πλείστον αμερικανικής και αγγλικής καταγωγής, αν και η ρίζα της λέξης έχει ελληνική προέλευση.

Οι ιταλοί θεωρούσαν άσχημη μέρα την Τρίτη και 17, αλλά με την αμερικανοποίηση της χώρας μετατοπίστηκε στις νεότερες γενιές η Παρασκευή και 13. Σε ισπανόφωνες χώρες η «γρουσούζικη» μέρα είναι Τρίτη και όχι Παρασκευή.

Οι Έλληνες επίσης έχουν υιοθετήσει την Τρίτη και 13 καθώς θεωρούν ότι αυτή τη μέρα κυριαρχούνται από την επίδραση του θεού Άρη…

cnn.gr

Πηγή Γιατί θεωρείται γρουσούζικη η Παρασκευή και 13…


Την στιγμή που η κυβέρνηση έχει δεσμευθεί για την δημιουργία νέων χώρων υποδοχής παράνομων μεταναστών αποφασίζει να κλείσει στρατόπεδα των ελληνικών ΕΔ για να βρεθούν τα 28 εκατ. ευρώ που θα «χαθούν» από την αναβολή της εφαρμογής του ΦΠΑ σε πέντε νησιά.Κλείνουν στρατόπεδα των ελληνικών ΕΔ για να ανοίξουν στρατόπεδα μεταναστών και να βρουν 28 εκατ. ευρώ

Είναι δηλαδή το «αντίτιμο», για να αρθεί το βέτο της Γερμανίας για τη δόση των 15 δισ. ευρώ μετά την απόφαση της κυβέρνησης να μην αυξήσει μέχρι το τέλος του 2018 τον ΦΠΑ στα νησιά που ταλαιπωρούνται από το μετανασευτικό.
Την ανακοίνωση την έκανε με ανάρτησή του στο Twitter ο ΥΕΘΑ Πάνος Καμμένος.
Σύμφωνα με τον υπουργό Άμυνας το τμήμα που αφορά την περικοπή προϋπολογισμό του υπουργείου Εθνικής Άμυνας θα προέλθει από αναδιοργάνωση μονάδων, συρρίκνωση ανενεργών στρατοπέδων και περικοπή παλαιών εξοπλιστικών προγραμμάτων.
Δηλαδή πάλι η ασφάλεια της χώρας τίθεται σε… τρίτη μοίρα. Σημειώνεται ότι η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα που έχει συμφωνήσει οικιοθελώς να δεχτεί επαναπροωθήσεις προσφύγων.
Έτσι έχουμε το εξής παράδοξο:
Η ελληνική κυβέρνηση έχει δώσει οτιδήποτε ευχαριστεί τους ξένους παράγοντες. Εκχώρησε την Μακεδονία και άφησε να αναγνωριστεί «μακεδονικό» έθνος και εν συνεχεία δέχτηκε να γίνει η Ελλάδα ακόμα μεγαλύτερη «αποθήκη» μεταναστών και προσφύγων και τι πήρε σαν αντάλλαγμα; Τίποτα, αντίθετα κιόλας η Γερμανία δεν επιτρέπει να δοθούν ούτε τα συμφωνηθέντα!

pronews.grΠηγή Κλείνουν στρατόπεδα των ελληνικών ΕΔ για να ανοίξουν στρατόπεδα "μεταναστών" και να βρουν 28 εκατ. ευρώ.


Άγιος Παΐσιος: «Όταν θα δούμε η Ελλάδα να παίρνει την πρεσβεία της από την Τουρκία και η Τουρκία την πρεσβεία της από την Ελλάδα, τότε θα πρέπει να πούμε:

«Ταις πρεσβείαις της Θεοτόκου, Σώτερ σώσον ημάς». «Θα γίνει σύγκρουση στο Αιγαίο. Εμείς δεν θα πάθουμε μεγάλο κακό».

«Οι Τούρκοι τα κόλλυβα τα έχουν στη μέση τους. Θα πάθουν μεγάλο κακό. Τότε θα επέμβει από πάνω ο Ρώσος και θα γίνει όπω…

Άγιος Παΐσιος: «Όταν θα δούμε η Ελλάδα να παίρνει την πρεσβεία της από την Τουρκία και η Τουρκία την πρεσβεία της από την Ελλάδα, τότε θα πρέπει να πούμε: «Ταις πρεσβείαις της Θεοτόκου, Σώτερ σώσον ημάς». «Θα γίνει σύγκρουση στο Αιγαίο. Εμείς δεν θα πάθουμε μεγάλο κακό».

«Οι Τούρκοι τα κόλλυβα τα έχουν στη μέση τους. Θα πάθουν μεγάλο κακό. Τότε θα επέμβει από πάνω ο Ρώσος και θα γίνει όπως τα λέει η προφητεία του Αγίου Κοσμά. Οι μεγάλοι θα φροντίσουν… Την Κωνσταντινούπολη οι Έλληνες πρέπει να τη φυλάξουν. Και, έτσι, ο Θεός θα τη χαρίσει σε μας. Θα μας βοηθήσει ο Θεός, γιατί είμαστε Ορθόδοξοι».



pentapostagma.grΠηγή Άγιος Παΐσιος: «Όταν θα δούμε αυτό στην Ελλάδα θα πρέπει να πούμε Ταις πρεσβείαις της Θεοτόκου, Σώτερ σώσον ημάς»


Στις 2 Ιουλίου, ο Άνχελ Πέρες πήγε για ψάρεμα καβουριών, στο Μορίς Ρίβερ του Νιου Τζέρσι και τώρα παλεύει για τη ζωή του.

Ο 60χρονος μεταφέρθηκε επειγόντως στο νοσοκομείο με πρησμένο πόδι και έντονο πόνο. Διαπιστώθηκε πως είχε μολυνθεί από μία θανατηφόρα βακτηριακή λοίμωξη, ένα σαρκοβόρο βακτήριο που προκαλεί σηψαιμία στον πάσχοντα, οδηγώντας σε ακρωτηριασμούς ή ακόμα και θάνατο.

Ο Πέρες μπήκε στην εντατική, ωστόσο, τα συμπτώματα χειροτέρευσαν: Το πόδια του γέμισαν πληγές, άρχισε να έχει παραισθήσεις και εκδήλωσε ανεπάρκεια στα νεφρά.

Σύμφωνα με την κόρη του Πέρες, Ντιλένα το πόδι του πατέρα της μαύρισε, προτού η κατάσταση χειροτερεύσει ενώ σύντομα η μόλυνση εξαπλώθηκε και σε όλα τα μέλη του.

Το πόδι του Πέρες πρήστηκε και μαύρισε, προτού η κατάσταση χειροτερεύσει, με τη σηψαιμία να εξαπλώνεται σε όλα του τα μέλη – Πηγή: CNN

Ο Πέρες αποδείχτηκε πως ήταν θετικός σε ένα βακτήριο που απαντάται στα παράκτια νερά των ωκεανών και προσβάλει μέσω κατανάλωσης ψαριών ή μολυσμένων οστρακοειδών ή μέσω ανοικτών πληγών.

Σύμφωνα με το αμερικανικό Κέντρο Πρόληψης Νοσημάτων, το «Vibrio vulnificus» εκτιμάται πως προκαλεί περί τις 205 λοιμώξεις, ετησίως. Κάποιες περιπτώσεις απαιτούν ακρωτηριασμό του πάσχοντος ενώ 15 – 30% καταλήγουν σε θάνατο.

«Ζωή ή ακρωτηριασμός, είναι η επιλογή, το έχω ακούσει πολλές φορές», παραδέχεται η Ντιλένα Πέρες.

Η μόλυνση που προκαλείται από το βακτήριο Vibrio «εισβάλλει από ένα υπάρχον τραύμα στον οργανισμό, προκαλεί επιπλοκές όπως νεκρωτική απονευρωσίτιδα», εξηγεί η Μέγκαν Σέπαρντ, γιατρός σε τοπική υπηρεσία.

Η ευρύτερη οικογένεια του βακτηρίου Vibrio προκαλεί περίπου 80.000 μολύνσεις και 100 θανάτους το χρόνο, σε όλη την Αμερική. Τα αρχικά συμπτώματα που εκδηλώνονται εντός 24ώρου και διαρκούν ως και τρεις μέρες, είναι διάρροια, πυρετός και έμετος. Σοβαρές περιπτώσεις, όπως αυτή του Πέρες, είναι σπάνιες και αφορούν κυρίως ανθρώπους με εύθραυστο ανοσοποιητικό σύστημα.

cnn.gr

Πηγή Πήγε για ψάρεμα, μολύνθηκε με σαρκοβόρο βακτήριο και τώρα παλεύει για τη ζωή του

Το γεωπολιτικό είναι μόνο ένα από τα «μυστικά» μνημόνια. Τα άλλα αφορούν τη δημογραφία, τον πολιτισμό και την ψυχολογία μας
.

Ξένη δημοσίευση

– του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου (*)

Το 2013, ο Αλέξης Τσίπρας πήγε στην Αμερική. Δύο χρόνια αργότερα, το 2015, ζήσαμε, φοβούμαι, το αποτέλεσμα αυτού του ταξιδιού, την αξιοθρήνητη, αναξιοπρεπή συνθηκολόγηση της κυβέρνησής του και την ποδοπάτηση του αποτελέσματος του δημοψηφίσματος της 5ης Ιουλίου. (1)
Τέσσερα χρόνια μετά, το 2017, ως Πρωθυπουργός πλέον, ο Τσίπρας ξαναπήγε στην Αμερική. Αυτή τη φορά τα αποτελέσματα κινδυνεύουν να είναι ακόμα πιο τραγικά από την πρώτη, όπως θα επιχειρήσουμε να δείξουμε στη συνέχεια αυτού του άρθρου.
Μετά από το «οικονομικό» μπαίνει τώρα σε εφαρμογή και το «γεωπολιτικό» μνημόνιο. Άλλωστε, όπως έχουμε εξηγήσει πολλάκις, και η πραγματικότητα δυστυχώς το μόνο που κάνει είναι να μας επιβεβαιώνει επί οκτώ χρόνια, είναι ότι οι πολιτικές που επιβλήθηκαν στην Ελλάδα δεν είναι απλώς σκληρές νεοφιλελεύθερες πολιτικές. Είναι πολιτικές καταστροφής του ελληνικού λαού, της δημοκρατίας, του ελληνικού έθνους και αρπαγής του ελληνικού κράτους. Πολύ λογικά, η γεωπολιτική, η δημογραφία, η ψυχολογία και το ηθικό των Ελλήνων, ο πολιτισμός τους (βλ. π.χ. τους ουρανοξύστες στο Ελληνικό και τα Mall στην Ακαδημία του Πλάτωνα), έρχονται να συμπληρώσουν αυτό που άρχισε από την οικονομία και την κοινωνία.
Κι αν το οικονομικό Μνημόνιο οδήγησε σε μια από τις μεγαλύτερες οικονομικο-κοινωνικές καταστροφές και λεηλασίες, όχι μόνο στη δική μας ιστορία, αλλά στην ιστορία όλου του καπιταλισμού (σε ειρηνικές τουλάχιστο περιόδους) το γεωπολιτικό μνημόνιο μπορεί να οδηγήσει κατ΄ ελάχιστο σε σοβαρές απώλειες των κυριαρχικών δικαιωμάτων του ελληνικού λαού, κατά μέγιστο σε πόλεμο.
Μια πρώτη γεύση πήραμε στα Ίμια, στην Κύπρο και στη Μακεδονία. Υπάρχουν όμως και πολλά άλλα που καλά-καλά δεν αναφέρονται πια από τα μέσα ενημέρωσης και δεν συζητούνται, παρά ελάχιστα και αν. Από την αποδοχή εγκατάστασης πυρηνικών όπλων στον ‘Αραξο έως την συνειδητή καταστροφή των ελληνορωσικών σχέσεων, από τη  δημιουργία αμερικανικής βάσης στην Αλεξανδρούπολη, που προορίζεται να γίνει η Σούδα της Βόρειας Ελλάδας, εμπλέκοντάς μας, ως χώρα πρώτης γραμμής, σε τυχόν αυριανή πυρηνική σύρραξη, έως την θεαματική αναβάθμιση των αμερικανικών βάσεων στην Κρήτη και τη δημιουργία νέων στην Κάρπαθο.
Η Ελλάδα μετετράπη σε οικονομική αποικία της Γερμανίας και της ΕΕ (μαζί τους βέβαια, να μην το ξεχνάμε και η «Διεθνής του Χρήματος», οι μεγάλες διεθνείς τράπεζες δηλαδή και το ΔΝΤ, εμμέσως δηλαδή οι ΗΠΑ).
Τώρα μεταβάλλεται, καλύτερα ολοκληρώνει τη μεταβολή της, σε προτεκτοράτο των ΗΠΑ και των συμμάχων τους. Το κεντρικό δόγμα αυτής της κυβέρνησης είναι «Όλα στις ΗΠΑ (και το Ισραήλ)». (Τα αυτά ισχύουν και για την Κύπρο).
Αν ήταν αυτό μια επιλογή πολιτικής θα μπαίναμε στον πειρασμό να τη συζητήσουμε. Αλλά δεν είναι παρά επιλογή υποταγής, άνευ ανταλλάγματος και πλήρης κινδύνων για τη χώρα, αλλά με αντάλλαγμα για τους πολιτικούς της. Τουλάχιστον έτσι νομίζουν, γιατί είναι γνωστό ότι οι Αμερικανοί δεν έχουν καμιά δυσκολία να πετάξουν σαν στυμμένη λεμονόκουπα, όποιον χρησιμοποιήσουν, όταν ολοκληρώσει τη δουλειά για την οποία τον προορίζουν (2).
Αυτή η πολιτική της τυφλής υποταγής στους ξένους δοκιμάστηκε και στο παρελθόν και είναι υπεύθυνη όλων των εθνικών καταστροφών που σημειώθηκαν στη νεώτερη ελληνική ιστορία. Γι’ αυτό και θεωρήσαμε σκόπιμο, στο τέλος αυτού του κειμένου, να υπενθυμίσουμε τις πιο μεγάλες καταστροφές που υπέστη η Ελλάδα όταν οι πολιτικές δυνάμεις της ακολούθησαν τυφλά τους ξένους, όταν η χώρα δεν είχε δικό της μυαλό, δικές της επιδιώξεις, δικό της σχέδιο, όπως ακριβώς συμβαίνει και σήμερα.

Τι θέλουν οι Αμερικανοί από την Ελλάδα και την Κύπρο

Οι Ηνωμένες Πολιτείες ζητούν από την ελληνική κυβέρνηση

  • Να συνδράμει στην ταχείαμετατροπή της Κύπρου σε αποικία, όπερ και ήδη πράττει με την αποδοχή και τη συμμετοχή της στις διασκέψεις της Γενεύης και του Κραν Μοντανά. Οι διασκέψεις αυτές απέτυχαν μεν προς το παρόν να καταλύσουν την Κυπριακή Δημοκρατία, αυτό όμως έγινε μόνο και μόνο γιατί υπάρχει διαφωνία μεταξύ Αμερικανών, Ισραηλινών και Τούρκων ως προς τα δικαιώματα που θα διατηρήσει η Άγκυρα επί της μελλοντικής αποικίας.
    Μπορεί σε αναγνώστες μη εξοικειωμένους με τις λεπτομέρειες του κυπριακού να φαίνεται ως υπερβολικός ο όρος αποικία που χρησιμοποιήσαμε, τους διαβεβαιώνουμε όμως ότι τον χρησιμοποιούμε κατ’ απόλυτη κυριολεξία. Το σχέδιο προβλέπει την εξίσωση πλειοψηφίας και μειοψηφίας που, εκτός από κατάργηση της δημοκρατίας, οδηγεί αναγκαστικά στην εισαγωγή ξένων δικαστών, αξιωματούχων, μεσολαβητών κλπ. που θα παίρνουν αναγκαστικά τις αποφάσεις. Τον ίδιο σκοπό εξυπηρετεί ο αφοπλισμός του νησιού και η υπαγωγή του στον έλεγχο διεθνούς αστυνομικής δύναμης. Όσο για την πενταμερή (παράνομη) διάσκεψη για το κυπριακό, επιβλήθηκε από την αμερικανίδα αν. Υπουργό Εξωτερικών Νούλαντ, έγινε δεκτή από Λευκωσία και Αθήνα και μονιμοποιήθηκε ως θεσμός με πρόταση του κ. Κοτζιά, προκειμένου να παρακαμφθεί η υποχρέωση τυχόν λύση του κυπριακού να τύχει της έγκρισης του κυπριακού λαού σε δημοψήφισμα (4).
    Τυχόν εφαρμογή παρόμοιου σχεδίου, η αφαίρεση δηλαδή της κυριαρχίας στην Κύπρο και των «τίτλων ιδιοκτησίας» του νησιού από τον κυπριακό λαό (82% του οποίου είναι Ελληνοκύπριοι), οδηγεί με σχεδόν μαθηματική ακρίβεια σε μια νέα, «Κυπριακή Καταστροφή» και στο τέλος της παρουσίας πολλών χιλιετηρίδων των Ελλήνων στην Κύπρο. Πιθανότατα θα αποτελέσει και χαριστική βολή στην ήδη παραπαίουσα Ελλάδα.
  • Στα ελληνοτουρκικά, η πολιτική της Ουάσιγκτων είναι σχιζοφρενής (εδώ αντανακλάται ενδεχομένως και ο «εμφύλιος πόλεμος» που έχει ξεσπάσει στον πυρήνα της Αυτοκρατορίας, μεταξύ δυνάμεων τύπου Ομπάμα, Μακρόν, Μέρκελ και δυνάμεων τύπου Τραμπ και Νετανιάχου).
    Σε περίπτωση που Αμερική και Ισραήλ τα βρουν με την Τουρκία, η Ελλάδα θα κληθεί να πληρώσει τμήμα του λογαριασμού, με μεγάλες παραχωρήσεις σε Αιγαίο και Θράκη. Προς αυτή την κατεύθυνση ήδη κινείται και προετοιμάζεται ο Νίκος Κοτζιάς, που ετάχθη ήδη υπέρ της παραπομπής των ελληνοτουρκικών «διαφορών» στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, κάτι που, αν γίνει, θα οδηγήσει πιθανότατα σε απώλεια ελληνικής κυριαρχίας σε ορισμένα νησιά ή βραχονησίδες. Διότι η Τουρκία διεκδικεί ελληνικά εδάφη και όχι η Ελλάδα. Είναι απίθανο μια διεθνής δικαστική απόφαση να δώσει δίκηο 100% στην Ελλάδα και, επιπλέον, είναι αδιανόητο να θέσει η Ελλάδα την εδαφική της ακεραιότητα στην κρίση διεθνούς δικαστηρίου.
    Να σημειώσουμε ότι ο κ. Κοτζιάς επανέφερε ως συμβούλους του στο Υπουργείο όλο το τημ της εξωτερικής πολιτικής Σημίτη υπό τον κ. Ροζάκη. Στην εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης Σημίτη, θυμίζουμε, χρωστάμε, μεταξύ άλλων, τη συμφωνία μη άσκησης κυριαρχικών δικαιωμάτων στα Ίμια, την ακύρωση της προμήθειας ρωσικών αντιαεροπορικών πυραύλων S-300 από την Κύπρο, την αναγνώριση μη νομίμων αλλά ζωτικών δικαιωμάτων στην Τουρκία με τη συμφωνία της Μαδρίτης, την απαγωγή και παράδοση του ηγέτη των Κούρδων Οτσαλάν στην Τουρκία, το σχέδιο Ανάν για την Κύπρο. Ο σημερινός Υπουργός Εξωτερικών υπήρξε σύμβουλος του Υπουργού Εξωτερικών της κυβέρνησης Σημίτη και διετέλεσε επικεφαλής της κύριας δεξαμενής σκέψης, του ΙΣΤΑΜΕ, του εκσυγχρονιστικού ΠΑΣΟΚ, προτού γίνει Υπουργός του ΣΥΡΙΖΑ.
    Σε περίπτωση όμως που δεν τα βρουν, η Ελλάδα θα κληθεί να παίξει τον ρόλο «χρήσιμου ηλίθιου» για να ανοίξει δεύτερο μέτωπο προς δυσμάς στον Ερντογάν. Από το 2011 επιχειρείται να στηθεί μηχανισμός πρόκλησης σύρραξης με την Τουρκία με προβοκάτσια (όπως η ανακήρυξη ΑΟΖ που δεν προσφέρει απολύτως κανένα πλεονέκτημα στην Ελλάδα, από πλευράς εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων, μπορεί όμως να αποτελέσει καταλύτη κρίσης στις σχέσεις με την Τουρκία και ίσως είναι, λόγω ανοήτων δηλώσεων κυβερνητικών στελεχών, μία από τις κύριες αιτίες αύξησης της τουρκικής επιθετικότητας τους τελευταίους μήνες. Διότι όταν έρχεται ο Βίτσας και όχι ο Καμμένος να μιλήσουν για ΑΟΖ, τότε η Τουρκία εκτιμά ότι είναι ο Τσίπρας που έχει προσχωρήσει στην υπέρ της ΑΟΖ άποψη, εν γνώσει του ότι δεν προσφέρει τίποτα εκτός από κινδύνους για την Ελλάδα. Μωραίνει όμως ο Κύριος ον βούλεται απωλέσει).
  • Στα Βαλκάνια, η Ελλάδα καλείται να λύσει επειγόντως και όπως-όπως το πρόβλημα του ονόματος με τα Σκόπια ώστε η χώρα αυτή, κεντρικής σημασίας για τον έλεγχο των Βαλκανίων, να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ και ολόκληρη η χερσόνησος να μετατραπεί σε μια ζώνη στενά ελεγχόμενων προτεκτοράτων, με σκοπό την περικύκλωση και ενδεχομένως και τον πόλεμο ακόμα κατά της Ρωσίας. Η Αθήνα καλείται επίσης να προχωρήσει στην επίλυση των διαφορών της με την Αλβανία (πιθανότατα εις βάρος της), ώστε να προχωρήσει και η διεύρυνση της ΕΕ στα Βαλκάνια, ως παραπλήρωμα της ΝΑΤΟϊκής διεύρυνσης, όπως άλλωστε έχει μέχρι τώρα λειτουργήσει πρακτικά. Και η διεύρυνση του ΝΑΤΟ και η διεύρυνση της ΕΕ με τους όρους που γίνεται είναι πολιτικές που στρέφονται ευθέως εναντίον ζωτικών ελληνικών συμφερόντων, αλλά και των συμφερόντων της Ευρώπης και της παγκόσμιας ειρήνης, χωρίς μάλιστα να προσφέρουν τίποτα καλό στους λαούς των υπό ένταξη χωρών.
  • Το σύνολο του ελλαδικού και κυπριακού χώρου καλείται να γίνει μια προωθημένη βάση για τα εξαιρετικά επικίνδυνα, τυχοδιωκτικά πολεμικά σχέδια των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ εναντίον του Ιράν και της Ρωσίας, αν χρειαστεί και κατά της Τουρκίας.
  • Ελλάδα και Κύπρος καλούνται να καταστρέψουν οριστικά τις σχέσεις τους με οποιοδήποτε εναλλακτικό πόλο του διεθνούς συστήματος, όπως ήδη πράττουν συστηματικά από το 1996 και μετά.

Οσάκις οι Έλληνες πολιτικοί χρειάστηκαν να υπερασπίσουν τα ελληνικά εθνικά συμφέροντα, που κυρίως απειλήθηκαν από τους υποτιθέμενους «εταίρους και συμμάχους», αναγκάστηκαν να στραφούν σε άλλες κατευθύνσεις. Το έκανε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής με τον Ντε Γκωλ κι ο ανηψιός του με τον Πούτιν, τo ‘κανε ο Μακάριος με τους Σοβιετικούς, τους Άραβες και τους Αδέσμευτους, τo ‘kανε ο Ανδρέας Παπανδρέου και με τους Σοβιετικούς, και με την Πρωτοβουλία των Έξι και με τον Αραφάτ, με τους Κούρδους, με τους Αρμένιους και με τους Τριτοκοσμικούς, για να αναφέρουμε μερικούς μόνο.
Τώρα έχουμε φτάσει στο σημείο τα δύο μεγάλα κόμματα της χώρας να εκδίδουν ανακοινώσεις διεκδικώντας το καθένα ποιο εκφράζει καλύτερα τη σκέψη του Αμερικανού Πρέσβη στην Αθήνα.
«Μια μικρή χώρα πρέπει να είναι απρόβλεπτη», διακήρυξε στην πρώτη συνέντευξη που έδωσε ως Πρωθυπουργός στο αμερικανικό Time ο Ανδρέας Παπανδρέου περιγράφοντας την ανάγκη η Αθήνα να μπορεί να στηριχτεί κι αλλού, εκτός παραδοσιακών συμμάχων.
Ποτέ η Ελλάδα δεν ήταν τόσο απομονωμένη όσο σήμερα, έχοντας η ίδια καταστρέψει, με τρόπο συχνά αναξιοπρεπή και απάδοντα προς τους αγώνες, την αξιοπρέπεια και την παράδοση της χώρας μας, τις σχέσεις με τους Ρώσους, με τους Κούρδους, με τους Ιρανούς, με μεγάλο τμήμα των Αράβων. Όμως δεν είδαμε τις ΗΠΑ και το Ισραήλ να εκδίδουν έστω και μια ανακοίνωση βρε αδερφέ, όταν η Τουρκία απαγόρευσε στην ΕΝΙ να κάνει γεωτρήσεις, ή όταν οι δυνάμεις της εμβόλισαν ένα ελληνικό σκάφος, ή όταν έγινε η επίθεση κατά των κυπριακών τραπεζών. Τι χρειαζόμαστε άραγε τους φίλους αν εξαφανίζονται σε ώρα ανάγκης (αν δεν είναι και οι ίδιοι πίσω από τις επιθέσεις;)
Στη Ρωσία, τη Γαλλία και την Κίνα στηριζόμαστε μια ζωή για να υπερασπιστούμε την Κυπριακή Δημοκρατία όχι μόνο από την Τουρκία, αλλά προπάντων από τις ΗΠΑ και τη Βρετανία που την επιβουλεύονταν σε όλη της τη ζωή. Στους Άραβες και τους Ιρανούς τρέχαμε μια ζωή για να αποτελέσουν αυτοί ανάχωμα στην Τουρκία στην Ισλαμική Διάσκεψη. Στην ασφάλεια των Ολυμπιακών Αγώνων συνεισέφερε πολύ περισσότερο το όνομα της Ελλάδας, απ’ ότι το C4I που δεν δούλευε.
Με αυτά που κάνουμε, κάποια στιγμή θα τους χρειαστούμε και απλά δεν θα υπάρχουν.
Ακόμα και τον ίδιο τον ξάδερφο του Πρωθυπουργού, τον Γιώργο Τσίπρα, που είχε πάρει ορισμένες πρωτοβουλίες για την ανάπτυξη οικονομικών σχέσεων με την Ευρασιατική Ένωση και με το Ιράν, τον ξωπέταξαν πέρυσι χωρίς πολλές «τζιριτζάτζουλες» από το Υπουργείο Εξωτερικών. Ο κ. Τσίπρας το δέχτηκε αυτό.
Την επαύριο της δολοφονίας Λαμπράκη, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής αναρωτήθηκε «Ποιος κυβερνάει αυτό τον τόπο;». Αυτό, το κεντρικό ερώτημα όλης της νεώτερης ελληνικής ιστορίας, αποκτά στις μέρες μας υπαρξιακή πλέον σημασία για τον ελληνικό λαό και για τα δύο κράτη του.

«Τελειώστε τους Έλληνες!»

Όλα αυτά θα μπορούσαμε να τα θεωρήσουμε ως απλές εκδηλώσεις μιας απεχθούς έστω και βλαπτικής για τους Έλληνες και τα εθνικά τους συμφέροντα, κλασικής ιμπεριαλιστικής πολιτικής; Η απάντηση είναι όχι, όπως θα εξηγήσουμε παρακάτω.  Δυστυχώς, δεν χρειάζεται να είναι κανείς fan των θεωριών συνωμοσίας, αρκεί να διαθέτει κοινή λογική και απλή αριθμητική για να καταλάβει ότι εδώ έχουμε να κάνουμε με ένα τμήμα ευρύτερου σχεδίου που αποσκοπεί στην αρπαγή του ελληνικού και του κυπριακού κράτους και, προοπτικά, σε μια «Ελλάδα και Κύπρο χωρίς Έλληνες».
‘Όχι μόνο η Ελλάδα, όλες οι χώρες της Δυτικής Ευρώπης πλην της Γαλλίας υπήρξαν, στον ένα ή στον άλλο βαθμό, προτεκτοράτα των ΗΠΑ, όπως σημειώνει και ο πολύς Μπρζεζίνσκι, μετά τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο. Η συμπεριφορά όμως της ΕΕ και του ΔΝΤ (δηλαδή των ΗΠΑ) στην οικονομική πολιτική, τα σχέδια των ΗΠΑ σε ότι αφορά την εξωτερική και την αμυντική πολιτική πάνε πιο πέρα από τον συνήθη έλεγχο του Ηγεμόνα στα προτεκτοράτα του, είναι σχέδια καταστροφής του ελληνικού κράτους, ως ελληνικού και της ελληνικής δημοκρατίας, κοινωνικής και ηθικής εξασθένισης και δημογραφικής συρρίκνωσης του ελληνικού λαού. Το υπαινίχθηκε άλλωστε ο Τζωρτζ Φρίντμαν, του think tank Stratfor το 2010, όταν έγραψε ότι οι Ελληνες δεν κατάλαβαν ότι μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου δεν τους χρειαζόμαστε. (Κάτι που δεν είναι ακριβές. Τους χρειάζονται και τους παραχρειάζονται, μόνο όμως αν κινδυνεύσουν να τους χάσουν!)
Ας εξετάσουμε το παράδειγμα του Μνημονίου και των Δανειακών. ‘Όταν μια μέρα ρώτησα τον Ράιχενμπαχ, τον επικεφαλής του European Task Force, γιατί στην Πορτογαλία δεν είχαμε τα προβλήματα που είχαμε στην Ελλάδα, μου έδωσε μια απλούστατη και σαφέστατη απάντηση: «Στην Ελλάδα αφαιρέσαμε τρεις φορές παραπάνω ζήτηση απ’ ότι στην Πορτογαλία».
Δεν επρόκειτο περί λάθους, αλλιώς θα το είχαν διορθώσει. Επρόκειτο περί εγκλήματος. Η πορτογαλική εκδοχή του προγράμματος ήταν σκληρός νεοφιλελευθερισμός. Η ελληνική ήταν καταστροφή χώρας.
Ήταν πολύ φυσικό στην Γερμανία και στην ΕΕ, είτε μας αρέσει και συμφωνούμε, είτε όχι, να επιβάλλει ένα πρόγραμμα σκληρών νεοφιλελεύθερων μεταρρυθμίσεων. Αυτό που δεν ήταν φυσικό είναι να προκαλέσουν μια πτώση του ελληνικού ΑΕΠ κατά 27%. Δεν ήταν καθόλου φυσικό η ΕΕ να λειώσει κυριολεκτικά, να τσακίσει ένα μέλος της!
‘Ένα τέτοιο ποσοστό πτώσης του ΑΕΠ είναι συγκρίσιμο με αυτό του Μεγάλου Κραχ του 1929 στις Ηνωμένες Πολιτείες και της μεγάλης οικονομικής κρίσης στη Δημοκρατία της Βαϊμάρης (1929-33), που οδήγησε στην άνοδο του Χίτλερ. Υπερβαίνει ως ποσοστό τις απώλειες της Γαλλίας ή της Γερμανίας στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η Ελλάδα γνώρισε περίπου μια δεκαετή ύφεση, που είναι απόλυτο ρεκόρ στην ιστορία του καπιταλισμού παγκοσμίως, εδώ και τρεις αιώνες.
Και όλα αυτά έγιναν γιατί υποτίθεται ότι η Ελλάδα χρωστούσε πολλά, το δημόσιο χρέος της είχε φτάσει το 110% του ΑΕΠ. Τώρα, ως αποτέλεσμα του «προγράμματος βοήθειας» που της επιβλήθηκε, χρωστάει το 185% του ΑΕΠ της και έχει πολλαπλασιαστεί και το δημόσιο χρέος προς Έλληνες ιδιώτες και το ιδιωτικό χρέος. Οι ελληνικές τράπεζες, από τις οποίες όλα ξεκίνησαν, συνεχίζουν να είναι προβληματικές, μόνο που πλέον δεν είναι ελληνικές. Ολόκληρη σχεδόν η δημόσια και πλέον και η ιδιωτική περιουσία των Ελλήνων λεηλατείται.
Εδώ λοιπόν αγγίζουμε τον πυρήνα του προβλήματος. Δεν είμαστε μπροστά σε μια απλή κρίση του συστήματος ή στην ακραία έστω εκδήλωση των αρνητικών του τάσεων. Είμαστε μπροστά στη μεταβολή του, στο πέρασμα από τον Νεοφιλελευθερισμό στον Καπιταλισμό της Καταστροφής, που ίσως θα τον περιγράφαμε καλύτερα ως μια μεταμοντέρνα, τεχνο-νέο Φεουδαρχία του Χρήματος. Μια Ολοκληρωτική Αυτοκρατορία αναδεικνύεται και αυτή προκαλεί το διαρκές μακελειό στη Μέση Ανατολή (όπου περάσαμε από τον ιμπεριαλισμό της κατάκτησης στον ιμπεριαλισμό της… κατεδάφισης), αυτή οδηγεί στη σύγκρουση με τη Ρωσία στην Ουκρανία, αυτή απειλεί την Κορέα (και εμμέσως πλην σαφώς την Κίνα) με πυρηνικό πόλεμο!
Η Ολοκληρωτική Αυτοκρατορία της Παγκοσμιοποίησης (του παγκόσμιου, διεθνοποιημένου Χρηματιστικού Κεφαλαίου και των εθνών που το ελέγχουν), είναι που πειραματίζεται εδώ. Γι’ αυτό αφού αφαίρεσε όλα σχεδόν τα στοιχεία κυριαρχίας στην οικονομική πολιτική, αλλά και τα στοιχεία ιδιοκτησίας και εθνικής ισχύος, συνεχίζει το καταστροφικό της πείραμα επιχειρώντας τώρα να αποσπάσει τα στοιχεία του «σκληρού πυρήνα» της κρατικής κυριαρχίας, το δικαίωμα των Ελλήνων να ασκούν κυριαρχία στην Κύπρο, στο Ανατολικό Αιγαίο, στη Βόρειο Ελλάδα, στην Κρήτη. Μιλάμε για ένα εξαιρετικά φιλόδοξο, ολοκληρωμένο πρόγραμμα καταστροφής ενός έθνους, όχι όμως με βομβαρδισμούς και εισβολές, αλλά με οικονομικά και με ιδεολογικά μέσα. Θέλουν να μας κάνουν να αυτοκτονήσουμε, να ζητήσουμε μόνοι μας να μας δώσουν την χαριστική βολή, όπως ο Κύριος Κ. στην κλασική Δίκη του Φραντς Κάφκα.
Το γεωπολιτικό είναι μόνο ένα από τα «μυστικά» μνημόνια. Τα άλλα αφορούν τη δημογραφία, τον πολιτισμό και την ψυχολογία μας. Θα χρειαστεί να επανέλθουμε. Κυρίως όμως, αυτό που πρέπει να γίνει είναι ο ελληνικός λαός, αποκτώντας συνείδηση του τι συμβαίνει και τι μπορεί να του συμβεί, να αναπτύξει εκείνα τα κοινωνικά και πολιτικά εργαλεία αποτελεσματικής αντίστασης, που λείπουν τόσο πολύ, ιδίως μετά την ολοκληρωτική ηθική προπάντων κατάρρευση της δήθεν «Αριστεράς» του ΣΥΡΙΖΑ.
Τα συλλαλητήρια για το μακεδονικό απέδειξαν ότι αν το ελληνικό δέντρο έχει σήμερα ξεραθεί, η ρίζα του, ο κορμός του, παραμένει ζωντανός. Αλλά δεν έχει τις ηγεσίες, τις οργανώσεις, τις ιδέες που του χρειάζονται για να οργανώσει τον αγώνα του και είναι ακόμα πολύ μακριά από το να έχει ξεπεράσει το συντριπτικό ηθικό και ψυχολογικό χτύπημα που δέχτηκε το 2015.
Αθήνα, 21.2.2017    

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

Μερικά παραδείγματα εθνικών καταστροφών λόγω Ξενοκρατίας

  • Στη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, οι πολιτικές δυνάμεις της χώρας τον μετέτρεψαν σε εμφύλιο διχασμό, ενεργώντας για λογαριασμό των Γερμανών οι μεν, των Βρετανών οι δε,
  • Καθ’ υπόδειξιν των Αγγλογάλλων η Αθήνα αρνήθηκε τα ανοίγματα του Λένιν και πήγαμε στην Ουκρανία να πολεμήσουμε τους Μπολσεβίκους και στον Σαγγάριο να εμποδίσουμε τον Κεμάλ να πάρει τη Μοσούλη. Σε αντάλλαγμα πήραμε την Μικρασιατική Καταστροφή,
  • Το ΕΑΜ, η μεγαλύτερη, αναλογικά με τον πληθυσμό της χώρας, αντιστασιακή οργάνωση σε όλη την Ευρώπη, που ήλεγχε πρακτικά την Ελλάδα στα τέλη του 1944, πήρε εντολή από τη Μόσχα (που είχε συμφωνήσει σχετικά με το Λονδίνο) να παραδώσει την εξουσία στους Άγγλους και το έπραξε, χωρίς να εξασφαλίσει τουλάχιστον ότι δεν θα οδηγούσε σε σφαγή τους οπαδούς του. Αφού υπέγραψε συμφωνία αφοπλισμού του το 1944, όταν ήταν παντοδύναμο, έκανε εμφύλιο το 1947, όταν ήταν μειοψηφική δύναμη και τον σταμάτησε μόνο του, πιθανώς κατόπιν εντολών πάλι, μετατρέποντας τον ανταρτικό στρατό του σε τακτικό και οδηγώντας τον σε σφαγή στον Γράμμο και στο Βίτσι. Σε μια σύσκεψη αργότερα, ο Ζαχαριάδης θα πει στους συντρόφους του, που τον εγκαλούσαν για την πολιτική του, ότι όλα τα έκανε για το συμφέρον της μεγάλης πατρίδας του σοσιαλισμού
  • Οι Αμερικανοί κάλεσαν τον Σοφούλη το 1946 στην Ουάσιγκτων και του ‘δωσαν εντολή να σχηματίσει κυβέρνηση εθνικής ενότητας και να οργανώσει την πλήρη εκκαθάριση της χώρας από τους κομμουνιστές, γεγονός που οδήγησε την Ελλάδα σε έναν από τους αγριότερους εμφύλιους πολέμους στην Ευρώπη, αφήνοντάς την όχι μόνο οικονομικά, αλλά και ηθικά σμπαραλιασμένη, κάτι που πληρώνει μέχρι τα σήμερα.
  • Πήγαμε στην άλλη άκρη του κόσμου, στην Κορέα, να πολεμήσουμε τον κομμουνισμό και κάναμε στην Κύπρο ότι ήθελαν από μας να κάνουμε οι Άγγλοι και οι Αμερικανοί. Σε αντάλλαγμα πήραμε το πογκρόμ των Ελλήνων της Πόλης, καθ’ υπόδειξιν και με συνδρομή στον σχεδιασμό των Βρετανικών μυστικών υπηρεσιών, τη δικτατορία του 1967 και την τουρκική εισβολή στην Κύπρο.
  • Οι κυβερνήσεις Σημίτη και Παπανδρέου έκαναν ότι τους είπαν οι Ευρωπαίοι στην οικονομία να κάνουν και ως αποτέλεσμα η χώρα καταστράφηκε
  • Κύπρος και Ελλάδα έβαλαν όλα τα αυγά τους στο καλάθι των Αμερικανών και των Ισραηλινών για να δουν τώρα αμφότερους να μην κάνουν τίποτα για να εμποδίσουν τις πολεμικές επιχειρήσεις της Τουρκίας στις θάλασσες της Κύπρου και στα Ίμια.

Σημειώσεις
(1) Αντιμέτωπος, μετά το 2011, με ένα πολύ δύσκολο πρόβλημα, τι να κάνει με την Ελλάδα των Μνημονίων και των Δανειακών, εξαιτίας των οποίων ήρθε στην εξουσία υποσχόμενος να τα σκίσει, ο ΣΥΡΙΖΑ (και οι Αν.Ελλ.) δεν ασχολήθηκαν με το πως θα το αντιμετωπίσουν. Πήγαν στον Θείο Σαμ από την Αμερική, πήγαν στους Σαχς, τους Σόρος, τους Πέρες και πήραν καθοδήγηση και ορμήνειες. Οι Αμερικανοί χρησιμοποίησαν την Ελλάδα εναντίον της Γερμανίας, την εμπόδισαν να κινηθεί προς τη Ρωσία και τελικά «αποσυναρμολόγησαν», χωρίς να σκάσει μύτη, τη δυνητική «βόμβα» της ελληνικής ριζοσπαστικής εξέγερσης. Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Γιάννης Δραγασάκης ευχαρίστησε μάλιστα δημοσίως την αμερικανική κυβέρνηση για τη συνδρομή της στη συνθηκολόγηση. Ούτε να παραδοθούμε μόνοι μας δεν μπορούμε!
Η ελληνική υπόθεση είχε προδοθεί εξ αρχής. Μάχη δεν δόθηκε ποτέ. Ήδη από τις 25.2.15, ένα μήνα μετά την άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία, ο Γιάνης Βαρουφάκης έστειλε ένα γράμμα στο Γιούρογκρουπ, αναγνωρίζοντας ουσιαστικά τη νομιμότητα του ελληνικού χρέους και των συμφωνιών που είχαν υπογράψει οι προηγούμενες κυβερνήσεις. Στη διάρκεια της υποτιθέμενης διαπραγμάτευσης βγήκε και δήλωσε ότι η Ελλάδα δεν θα ζητήσει ποτέ δάνειο από τη Ρωσία. Η Καθημερινή δημοσίευσε στις 15.9.2015 ένα τηλεγράφημα του Έλληνα Πρέσβη στην Ουάσιγκτων, που δεν άφηνε καμμιά αμφιβολία για την έκταση και το βάθος της «καθοδήγησης» της πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ από τους Αμερικανούς.
Η «διαπραγμάτευση» είχε τελειώσει προτού καλά-αρχίσει. Τώρα ο Βίζερ δηλώνει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ο πιο πιστός εφαρμοστής των Μνημονίων. Η χώρα λεηλατείται, οι συνταξιούχοι της ρίχνονται στην αθλιότητα, οι νέοι εκπατρίζονται ή ψάχνουν για δουλειές σκλάβου, χωρίς κανένα δικαίωμα, των 300 ή 400 ευρώ, κατάσχονται τα σπίτια των ανθρώπων, για να εξυπηρετηθεί το «εξαιρετικά μη βιώσιμο χρέος» (κατά το ΔΝΤ). Οι ελληνίδες μανάδες, οι πιο υπερπροστατευτικές σε όλη την Ευρώπη, που θέλουν τα αγόρια τους μια ζωή στο διπλανό διαμέρισμα, τώρα ονειρεύονται να τα δουν να σταδιοδρομούν στη Μαύρη Αφρική, την Αυστραλία, τα Εμιράτα ακόμα, όπου τέλος πάντως θα μπορέσουνε να βρούνε μια δουλειά.
Με σκοτωμένη την ελπίδα του, ο ελληνικός λαός βαδίζει και παραμιλά. Οι αριστεροί που αγωνίστηκαν, που πίστεψαν στην ιδεολογία τους, σκύβουν το κεφάλι και προτιμάνε να μη λένε τίποτα για μια τέτοια ντροπή που ποτέ δεν μπορούσαν στη ζωή τους να φανταστούν.
Αυτό ήταν το αποτέλεσμα της επίσκεψης Τρίπρα στην Ουάσιγκτων το 2013. Ο Τσίπρας ξαναπήγε όμως το 2017. Και τα αποτελέσματα αυτής της επίσκεψης, αν δεν τα σταματήσει ο ελληνικός λαός, θα είναι ακόμα χειρότερα, κινδυνεύουν να είναι απολύτως τραγικά, όπως θα εξηγήσουμε στη συνέχεια.
Ο ίδιος ο Πρόεδρος Τραμπ έκανε στον κ. Τσίπρα την (αμφίβολη) τιμή να δώσει μαζί του συνέντευξη στο προαύλιο του Λευκού Οίκου. Τέτοια μεταχείριση δεν είχαν ποτέ επιφυλάξει οι Αμερικανοί σε άλλο Πρωθυπουργό της Ελλάδας.
Γιατί άραγε ο περισσότερο ακροδεξιός, παρανοϊκός, πολεμοχαρής και φιλοϊσραηλινός πρόεδρος στην ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών συμπάθησε ξαφνικά τον αρχηγό της ελληνικής «Ριζοσπαστικής Αριστεράς»;  Τι του προσέφερε απλόχερα ο Έλληνες Πρωθυπουργός για να αξίζει μια τέτοια μεταχείριση;
(2) Την απόδειξη μας την ξαναπροσκόμισαν με τη συνδρομή του FBI στη θρυλούμενη υπόθεση διαφθοράς της Νοβάρτις, ανεξαρτήτως του κατά πόσον οι κατηγορίες ευσταθούν ή όχι. Η Ουάσιγκτων δεν δίστασε ούτε μια στιγμή να «δώσει» φιλοαμερικανούς πολιτικούς, προφανώς για να εξυπηρετήσει δικές της σκοπιμότητες που εκτιμά ως υπέρτερες και πιθανώς σχετίζονται με το μακεδονικό. Το να θεωρήσει κανείς ότι αυτά γίνονται μόνο από διάθεση συνδρομής στις έρευνες των ελληνικών δικαστικών αρχών πρέπει να θεωρηθεί εξαιρετικά αφελές.
(3) Την περιγραφή της επιδιωκόμενης λύσης στο κυπριακό την κάνει με μεγάλη σαφήνεια ο ίδιος ο Υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς στη συνέντευξη που έδωσε στο Γερμανικό Πρακτορείο Ειδήσεων DPA τον Ιανουάριο 2017. Στο βιβλίο μας «Η Κύπρος στο Στόχαστρο» (εκδ. Ινφογνώμων) δημοσιεύουμε και μια γνωμοδότηση του κορυφαίου ‘Ελληνα συνταγματολόγου Γιώργου Κασιμάτη για τον παράνομο χαρακτήρα της Πενταμερούς Διάσκεψης για το Κυπριακό.

(*) Το άρθρο δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Nexus του Μαρτίου 2018

Freelance writer – analyst.grΠηγή Η αρπαγή της ελληνικής γεωπολιτικής υπεραξίας