26 May, 2019
Home / Διαφορα (Page 1229)


Η εξαίρετη ακουστική για την οποία το Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου είναι διάσημο, οφείλεται στα πέτρινα εδώλια του (στα καθίσματα των θεατών), καθώς το σχήμα και η διάταξή τους είναι ιδανικά για το φιλτράρισμα των θορύβων χαμηλής συχνότητας, καταδεικνύει η έρευνα ειδικών επιστημόνων.

Ήδη από τον 1ο π.Χ αιώνα, ο Ρωμαίος αρχιτέκτονας Βιτρούβιος θαύμαζε το πώς οι αρχαίοι Ελληνες είχαν διαρυθμίσει τα καθίσματα της Επιδαύρου «σύμφωνα με την επιστήμη της αρμονίας» για να ακούγονται καθαρότερα οι φωνές των ηθοποιών. Ακόμα και ο παραμικρότερος ψίθυρος στη σκηνή του θεάτρου ακούγεται πεντακάθαρα στις τελευταίες θέσεις σε απόσταση 60 μέτρων.
Εκτός από τις αρχαίες πηγές, «σύγχρονες ακουστικές έρευνες αποδεικνύουν ότι στα αρχαία θέατρα έχουν εφαρμοστεί βασικές αρχές σχεδιασμού που εξασφαλίζουν ηχοπροστασία, ακουστική ζωντάνια, διαύγεια και καταληπτότητα του θεατρικού λόγου.
Μια από τις βασικότερες αρχές είναι η ενίσχυση της φωνής με έγκαιρες, θετικές ηχοανακλάσεις επάνω σε στοιχεία του θεάτρου (δάπεδο ορχήστρας, πρόσοψη κτιρίου σκηνής, λογείο), για την εξασφάλιση ενός φυσικού, αυτοδύναμου (παθητικού) μεγαφώνου, που αναπληρώνει τις ενεργειακές απώλειες, κυρίως στα υψηλότερα καθίσματα του κοίλου».
Oι υπολογισμοί τους έδειξαν ότι οι κλιμακωτές θέσεις του θεάτρου λειτουργούν ως ηχητικό φίλτρο, καθώς το σχήμα τους είναι ιδανικό για να καταστέλλει τους ήχους χαμηλής συχνότητας, κύριο συστατικό του θορύβου.
Η διάταξη των θέσεων, που θυμίζει τα πάνελ ηχομόνωσης σε σχήμα αβγοθήκης, φιλτράρει τις συχνότητες κάτω από 500 Hertz, όπως το μουρμούρισμα του κοινού και το θρόισμα των φύλλων.
Η εξασθένιση των χαμηλών συχνοτήτων επιτρέπει να ακούγονται πλουσιότερες οι φωνές των ηθοποιών, που αποτελούνται κυρίως από υψηλές συχνότητες. Η αφαίρεση των χαμηλών τόνων από τις φωνές δεν δημιουργεί πρόβλημα, καθώς ο ανθρώπινος εγκέφαλος μπορεί να συμπληρώνει τις συχνότητες που λείπουν – ένα φαινόμενο που αξιοποιείται σε ηχεία μικρού όγκου τα οποία ακούγονται στο αφτί πολύ μεγαλύτερα.
Οι ερευνητές παραδέχονται ότι η παρουσία κοινού στο θέατρο πιθανότατα θα άλλαζε την ακουστική του με τρόπο που δεν είναι εύκολο να υπολογιστεί, λόγω του περίπλοκου σχήματος και της ανομοιογένειας του ανθρώπινου σώματος.
Υποστηρίζουν όμως ότι τα συμπεράσματά τους για το θέατρο της Επιδαύρου θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν στο σχεδιασμό σταδίων με καλύτερη, φυσική ακουστική.
Η λέξη Επίδαυρος σημαινει «Δρα Επι της Αυρας»…
Δεν είναι τυχαία και η ύπαρξη των Ασκληπιείων εκεί, που έχει να κάνει με τον ήχο, την ακουστική, την επίγεια μουσική αρμονία η οποία συγχρονίζεται με την συμπαντική μουσική αρμονία και την ίαση.
Η ακουστική λοιπόν στο αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου έχει το αξιοπερίεργο, ότι έτσι όπως ακούγονται καθαρά τα Ελληνικά εκεί, δεν μπορούν να ακουστούν άλλες γλώσσες, υπάρχει δηλ. κάποιου είδους συντονισμού του ήχου, της Μαθηματικής Ελληνικής γλώσσας, του χώρου και της ακουστικής, και αυτό γιατί η Ελληνική γλώσσα είναι μουσική γλώσσα.
Γνωστή δε η σχέση μεταξύ μουσικής αρμονίας και των μαθηματικών και των μαθηματικών με την αρμονία του σύμπαντος, όπως επίσης γνωστό είναι ότι στην αρχαία Ελλάδα η μουσική, η αριθμητική η γεωμετρία και η αστρονομία ήταν αδελφές επιστήμες.

amfipolinews 

Πηγή Φως στο μυστήριο της ακουστικής της Επιδαύρου – Εξαίρετος ήχος μόνο της Ελληνικής γλώσσας

Γράφει ο Ιάκωβος Ιωάννου

Η Ελλάδα έχει στοχοποιηθεί και για το σκοπό αυτό έχει εξαγορασθεί το μεγαλύτερο μέρος της πολιτικής της ηγεσίας. Δεν πρόκειται ο Πρώσος να εγκαταλείψει το θήραμά του πριν αυτό ξεψυχήσει και θα πολεμήσει λυσσαλέα, αν προσπαθήσουν να του το πάρουν.

.

Επικαιρότητα

Στο άρθρο μας για την Πορτογαλία (πηγή), αναγνώστης έγραψε τα εξής: «Η Πορτογαλία ήταν θύμα της κρίσης του Νότου αλλά όχι στόχος της. Η Ελλάδα στοχοποιήθηκε από τις ΗΠΑ το 2009 για την επίθεση στο ευρώ, ενώ κατόπιν προσεφέρθη σαν δώρο στη Γερμανία (κάτι σαν κατοικίδιο ζωάκι σε ένα σαδιστικό παιδί) για να εξασφαλίσει τη συμμετοχή της στην κάλυψη των ευρύτερων συνεπειών της κρίσης.

Συνέπεια αυτού ήταν ότι η Ελλάδα πέρασε στα χέρια της Γερμανίας με σκοπό την ολοκληρωτική κατοχή της, την ληστεία περιουσιών και ορυκτού πλούτου, καθώς επίσης τον (πιθανό) ακρωτηριασμό της. Ήταν αδύνατο να αφεθεί η Ελλάδα από τη Γερμανία να παρεκκλίνει έστω και κατ’ ελάχιστο από το πρόγραμμα κατεδάφισης – σε αντίθεση με την Πορτογαλία που αφέθηκε να επιβιώσει ελεγχόμενα, με συντηρητικούς ρυθμούς βέβαια.

Αν συγκρίνει κανείς τη βαρβαρότητα και την σφοδρότητα των μέτρων λιτότητας που επιβλήθηκαν στην Ελλάδα από την Τρόικα σε σχέση με αυτή της Πορτογαλίας η διαφορά είναι μεγάλη, εξ ου και η κάποια ανάκαμψη της δεύτερης.

Εάν η Πορτογαλία είχε βρεθεί στο στόχαστρο των Πρώσων για κατεδάφιση, τότε να είμαστε σίγουροι ότι θα ήταν στην ίδια και χειρότερη μοίρα με εμάς, ενώ θα είχαν βρεθεί και οι αντίστοιχοι ντόπιοι προδότες να την υλοποιήσουν. Εξ άλλου θα ήταν δύσκολο για τους Πρώσους να διεξάγουν κατακτητικό πόλεμο σε δύο μέτωπα ταυτόχρονα.

Επομένως η Ελλάδα για να ξεφύγει από τη Γερμανική μπότα, όπως προσπάθησε το 2015, θα έπρεπε να δώσει πραγματικά τιτάνιο αγώνα ανάμεσα σε εξωτερικούς και εσωτερικούς (δηλαδή εξαγορασμένους προδότες) εχθρούς. Όχι ότι η νίκη ήταν αδύνατη τότε, απλά απαιτούσε πολύ περισσότερη προετοιμασία και αποφασιστικότητα. Και αν στο μέλλον θελήσει (πριν πεθάνει) να προσπαθήσει ξανά, θα πρέπει ο λαός της να είναι αποφασισμένος για θυσίες με δάκρυα και κυρίως με αίμα.

Η χώρα έχει στοχοποιηθεί και για το σκοπό αυτό έχει εξαγορασθεί το μεγαλύτερο μέρος της πολιτικής της ηγεσίας. Δεν πρόκειται ο Πρώσος να εγκαταλείψει το θήραμά του πριν αυτό ξεψυχήσει και θα πολεμήσει λυσσαλέα, αν προσπαθήσουν να του το πάρουν. Οι μόνοι που δεν το καταλαβαίνουν αυτό είναι οι αποχαυνωμένοι Έλληνες του καναπέ, δυστυχώς«.

Εν προκειμένω, δύσκολα μπορεί κανείς να αντικρούσει τα παραπάνω, αν και είναι εξαιρετικά υποτιμητική η περιγραφή της Ελλάδας ως ένα κατοικίδιο ζωάκι που δόθηκε δώρο σε ένα σαδιστικό παιδί: στη Γερμανία δηλαδή που πράγματι διακρίνεται για το σαδισμό της, όσον αφορά το πρωσικό σκέλος της. Τα μέτρα λιτότητας που επιβλήθηκαν άλλωστε στην Ελλάδα, με τα τρία θηριώδη μνημόνια, ήταν μοναδικά στην παγκόσμια ιστορία – ενώ ανεξάρτητα από το εάν ο στόχος τους ήταν η κατεδάφιση της χώρας ή μη, αυτό ήταν το αποτέλεσμα.

Επομένως, κρίνοντας εκ του αποτελέσματος ως οφείλουμε, δεν μπορεί κανείς να ισχυριστεί πως είχε προγραμματισθεί κάτι άλλο, όπως η διάσωση της οικονομίας μας – ειδικά όταν έχει τεκμηριωθεί πως τα μνημόνια ήταν ένα έγκλημα εκ προμελέτης, από όλους τους οικονομολόγους του πλανήτη.

Εάν όμως οι Γερμανοί χαρακτηρίζονται ως σαδιστές, αφού επιβάλλουν αυτά τα μέτρα στην Ελλάδα, τότε οι Έλληνες που τα ανέχονται στωικά επί οκτώ συνεχή χρόνια, με χλιαρές, προσχηματικές μάλλον αντιδράσεις κατά διαστήματα, είναι μαζοχιστές – κάτι που δεν τους κάνει καλύτερους από τους βασανιστές τους. Πολύ περισσότερο όταν με αντάλλαγμα τη Μακεδονία έχουν την ανευθυνότητα να μεταφέρουν το χρέος στα παιδιά τους, μετατρέποντας τα και αυτά σε σκλάβους χρέους – ενώ τους έχουν στερήσει ήδη την εθνική κυριαρχία, τους αξιοπρεπείς μισθούς, το κοινωνικό κράτος, τις συντάξεις κοκ. Αξίζει αλήθεια ένα τέτοιο Έθνος να επιβιώσει; Δύσκολη η απάντηση, εάν θέλει να είναι κανείς ρεαλιστής, γνωρίζοντας πως πράγματι η Ελλάδα αποτελεί τη μεγάλη ντροπή της Ευρώπης.

analyst.gr Πηγή Οι αποχαυνωμένοι Έλληνες του καναπέ


Του Κώστα Γιαννιώτη

Χρόνια ολόκληρα, Δημήτρη, κολλημένοι ο ένας στο πλάι του άλλου, είχαμε οργώσει τους δρόμους της Αθήνας φωνάζοντας «Φονιάδες των λαών, Αμερικάνοι», «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο»!

Μας είχαν βαρεθεί και οι δρόμοι!
Μέρες, μήνες και χρόνια, τους ταΐζαμε το ίδιο φαΐ !
Τις σόλες των φτηνοπάπουτσών μας!

Μαζί ξοδέψαμε τα πιο δημιουργικά και πιο τριζάτα χρόνια μας, σε ξενύχτια συνεδριάσεων στα συνδικαλιστικά τραπέζια, για να υποστηρίξουμε την άποψή μας ότι… «Νόμος είναι το δίκιο του εργάτη»!

Χρόνια ολόκληρα, Δημήτρη, είχαμε φτάσει στο σημείο να αρκεί η ματιά τού ενός για να στηριχτεί ο άλλος!
Γιατί στη ματιά αυτή ήταν χαραγμένη η πίστη για την ηθική και την παλικαριά του αριστερού!
Κι έφτανε αυτό! Γιατί με αυτό σαν γνώμονα θα βρίσκαμε τα υπόλοιπα!

Ξορκίζαμε (θυμάσαι, Δημητράκη;) κάθε «δεξιόστροφο», «ρεβιζιονιστή» και κάθε άπατρι και εθνομηδενιστή! Κάθε κουμάσι που, στο όνομα της δεξιάς και του φιλελευθερισμού, έβαζε το τομάρι του πρώτο στη λίστα των προτεραιοτήτων του και μετά τους συνανθρώπους του και την πατρίδα!
Αποκαλύπταμε το παιγνίδι που έπαιζαν στην πλάτη του λαού με τα τεχνητά διλήμματα «δεξιάς» και «αριστεράς», για να στεριώσουν το σκηνικό που ζούμε σήμερα!

Σίγουρα τα θυμάσαι, Δημητράκη!

Και… «ήρθαν χρόνια δίσεκτα και μήνες οργισμένοι…»!

Και ήρθαν χρόνια πονηρά, που οι σαράφηδες άρχισαν να εξαργυρώνουν σαν μεταπράτες όσα πολύτιμα «κομμάτια», όσα ασημικά είχαμε μαζέψει ΕΜΕΙΣ από τους μακρόσυρτους δρόμους!

Κι οι σαράφηδες είπαν… «Εμείς είμαστε η Αριστερά»!

Και τους προσκύνησαν! Τους χειροκρότησαν! Τους δοξολόγησαν!
Γιατί εμείς είχαμε πάει… στο σπίτι μας!

Μα εμείς ξέραμε!
Πίσω από τα λόγια τους κρύβονταν οι σκιές και τα τέρατα!

Και δεν τα είδες, Δημητράκη!

Σε περικύκλωσαν, σε παγίδεψαν και σε βάφτισαν «δικό τους»!
Και το αποδέχτηκες Δημήτρη, παρά το γεγονός ότι η απανθρωπιά, ο αριβισμός, το πρακτοριλίκι πήραν το πάνω χέρι και περνοδιαβαίνουν στους δρόμους του τόπου μας, φτιασιδωμένη πόρνη με το όνομα… «Αριστερά»!

Και την ακολούθησες, Δημητράκη!

Όχι γιατί ήσουν ίδιος μ` αυτούς οι οποίοι γύριζαν αλλού το βλέμμα, κάθε φορά που προσπερνούσαν τα διάσπαρτα πτώματα των αυτόχειρων συμπατριωτών μας, ενώ έκαναν πως δεν έβλεπαν τους θεοσκότεινους δρόμους, που κάποτε λαμποκοπούσαν από τα φώτα των μαγαζιών που ήταν ακόμα ζωντανά!

Τους ακολούθησες γιατί ήθελες να ζωντανέψεις αυτό που κάποτε πίστευες!
Και στη βιασύνη σου, εμπιστεύτηκες τους εχθρούς των ονείρων, των δικών σου και των παιδιών σου!

Και πλήρωσες ακριβά, Δημητράκη!

Ακολούθησες -άθελά σου(;)- την Κίρκη!
Αυτήν που μεταμορφώνει τους ανθρώπους σε άβουλα ζώα και ζητά να την αποκαλούν… «Αριστερά»!

Κάποτε αρνιόσουν να κατέβει, έστω και μια δραχμή, ο μισθός του εργαζόμενου, κάτω από το επίπεδο που όριζαν οι κλαδικές συμβάσεις!

Κάποτε ονειρευόσουν έναν κόσμο δίκαιο, χωρίς πεινασμένους, ανέργους, ξενιτεμένους και απελπισμένους… μέχρι θανάτου!

Κάποτε αρνιόσουν να αποδεχτείς την ύπαρξη νέων ανθρώπων χωρίς όνειρα!

Κάποτε, Δημητράκη, θα έδινες τη ζωή σου για τον κάθε αδικημένο!

Ήταν οι μέρες και τα χρόνια που με αποκαλούσες … «αηδόνι… των εργαζομένων»!
Και το πίστευες!
Φαινόταν στην περήφανη ματιά σου!

Το `νιωθα πως με καμάρωνες, και αρνιόσουν να καταλάβεις αυτό που σου έλεγα ότι… «η δύναμή μου και η φωνή μου ήσαστε εσείς, τα συντρόφια κι οι συναγωνιστές μου»!

Τι απέγινε αυτός ο Δημήτρης, Δημήτρη;

Ποιοι είναι αυτοί που σε έκαναν να αποδέχεσαι την μακρόχρονη ανεργία των παιδιών σου;

Ποιοι είναι αυτοί που πετούν ένα ξεροκόμματο στα παιδιά σου – για δουλειά ήλιο με ήλιο- και σε καλούν να τους αποδεχτείς και να τους στηρίξεις, στο όνομα της… «ελπίδας» , που οι ίδιοι δολοφόνησαν;

Ποιοι είναι αυτοί που ενώ απειλούν να μου πάρουν το σπίτι, έχουν εσένα στο ρόλο του απολογητή τους;

Ποιοι είναι αυτοί που σε έπεισαν ότι… ΕΟΚ και ΝΑΤΟ είναι το δικό σου συνδικάτο;

Ποιοι είναι αυτοί που έκαναν εσένα το διεθνιστή να αποδέχεσαι το Ισραήλ σαν σύμμαχο και στρατηγικό εταίρο, την ώρα που κόβουν διπλωματικές σχέσεις με την πολύπαθη Συρία;

Ποιοι είναι αυτοί που σε έκαναν να τους καμαρώνεις να συνεορτάζουν με τους… «φονιάδες των λαών…» και τον Άδωνι στο πλευρό τους, την Ημέρα της Ανεξαρτησίας, στην αμερικάνικη πρεσβεία;

Πώς δέχτηκες να καταντήσεις βαστάζος μιας δράκας πουλημένων τσογλανιών;

Οι δρόμοι μας χώρισαν, Δημητράκη!
Πήρες άλλους δρόμους, ξένους και αδιέξοδους!
Όταν καταλάβεις τι σου λέω…
Όταν θυμηθείς ποιος ήσουν και πού βρέθηκες…
Όταν ξαναβρείς τη μνήμη σου και την αξιοπρέπειά σου, ξέρεις πού θα με βρείς!
Στον ίδιο δρόμο που περπατούσαμε κάποτε μαζί!
Αρκεί να μην είναι αργά…
Για σένα, τα παιδιά σου και την πατρίδα!
Αρκεί να προλάβεις να συνέλθεις, πριν χρειαστεί να ξαναχυθεί αίμα για την ανεξαρτησία της πατρίδας μας!



ΠΗΓΗΠηγή Θυμάσαι, Δημητράκη…


Είναι και κάποιες ειδήσεις που περνούν στα ψιλά μεν, αλλά αν τις ξαναδιαβάσεις είναι από τις περιπτώσεις που βγάζουν μάτι. “Όσοι κάνουν δουλειές με τους…
Σκοπιανούς, τους θεωρούν… αναγκαίο κακό” λέει σε ενημερωτική ιστοσελίδα της βόρειας Ελλάδας, η υπεύθυνη τουριστικής προβολής του Δήμου Κασσάνδρας, σε μια προσπάθεια να περιγράψει το “κλίμα” που επικρατεί στον κύκλο των επαγγελματιών του τουρισμού στην περιοχή μετά τη συμφωνία των Πρεσπών.

“Αναγκαίο κακό”, λοιπόν, οι κάτοικοι της ακατονόμαστης χώρας για κάποιους ξενοδόχους της Χαλκιδικής.

Την ίδια ώρα από μια άλλη γωνιά της ελληνικής επικράτειας έρχεται η είδηση για τα ασφαλιστικά μέτρα με τα οποία κάποιοι ξενοδόχοι της Λέσβου βομβαρδίσουν κάθε τρεις και λίγο τους υπεύθυνους της αλληλέγγυας δομής φιλοξενίας προσφύγων του ΠΙΚΠΑ κατηγορώντας τους για διαφυγόντα κέρδη. “Χασούρα”, λοιπόν, για κάποιους επαγγελματίες του νησιού οι πρόσφυγες που ξεχειλίζουν κάποιες φορές από το στοίβαγμα της Μόριας και βρίσκουν προσωρινό καταφύγιο στο κτήριο του ΠΙΚΠΑ, στερώντας έσοδα από τους ξενοδόχους για τους οποίους όλο το νησί γνωρίζει ότι έχουν θησαυρίσει εκμεταλλευόμενοι την προσφυγική κρίση, αλλά ορισμένοι εξ αυτών δεν χάνουν ευκαιρία να στηρίζουν και να υποστηρίζουν τις ρατσιστικές ακρότητες που κατά καιρούς αμαυρώνουν την εικόνα του νησιού.

“Αναγκαίο κακό” οι τουρίστες από την ΠΓΔΜ. “Αναγκαίο κακό” και οι πρόσφυγες. Ας όψεται η ανάγκη που και οι μεν και οι δε ποιούν φιλοτιμία προκειμένου να προστατεύσουν τα έσοδα και τα κέρδη τους. Γιατί καλές οι διαδηλώσεις και τα συλλαλητήρια, αλλά είναι και αυτό το άτιμο το χρήμα στη μέση που αναγκάζει κάποιους να βάζουν νερό στο κρασί του εθνικισμού και της ξενοφοβίας τους και με το ένα χέρι να φασκελώνουν τους “προδότες” και τους “ανθέλληνες” πολιτικούς και με το άλλο να τσεπώνουν τα χρήματα των ακατονόμαστων γειτόνων του Βορρά και των “λαθροεισβολέων” της Ανατολής.

Θα είχε πλάκα να ασχολούμαστε με το φαιδρό της υπόθεσης ορισμένων ξενοδόχων της Χαλκιδικής και της Λέσβου αν και οι δύο περιπτώσεις δεν αφορούσαν σε θέματα που απαιτούν ευαίσθητο χειρισμό, καθώς ισορροπούν πάνω σε λεπτές γραμμές που χωρίζουν τον ανθρωπισμό από την κερδοσκοπία και την έννοια της καλής γειτονίας από την οικονομική εκμετάλλευση. Θα ήταν φαιδρές αυτές οι ειδήσεις αν δεν είχαν ως υπόβαθρο τον τυφλό εθνικισμό και την ξενοφοβία.

Κατσάκος Πέτρος

avgi.gr

Πηγή Δεν είναι για γέλια…

Ο Γκαίτε έλεγε πως όταν μαλώνουν δυο άνθρωποι, φταίει εκείνος που είναι πιο έξυπνος. 
Ο μεγάλος…
Γερμανός ποιητής και φιλόσοφος, όταν το έλεγε δεν είχε στο μυαλό του τους Τσίπρα – Μητσοτάκη και τις εμφανίσεις τους στο μαυσωλείο του κοινοβουλευτισμού…

Από την στήλη «Πιττακιον» (matrix24.gr)

Πηγή Στο μαυσωλείο του κοινοβουλευτισμού…



 BINTEO…
Η «οικοδέσποινα» Ρωσία άνοιξε σχετικά νωρίς το σκορ (στο 32′), κόντρα στην Κροατία.

Το 1-0 έκανε, μ’ ενα ξερό γκολ λίγα μέτρα έξω από την μεγάλη περιοχή της Κροατίας, ο Τσερίσεφ – ο γκολκίπερ, απλά…

παρακολούθησε την πορεία της μπάλας προς τα δίχτυα.
Η ισοφάριση για την Κροατία, ήρθε στο 40′, από τον Κράμαριτς.

Το πρώτο γκολ: 

Το 1-1:

Πηγή Ρωσία-Κροατία: 1-1…

 Η Αννα Βίσση στο Ιδρυμα Νιάρχου (ΙΣΝ), κορωνίδα, κοινώς κορόνα στο κεφάλι του φετινού οχταήμερου φεστιβάλ του Ιδρύματος, με τις πολλές…
και εξαιρετικά ενδιαφέρουσες εκδηλώσεις του: που υποκλίθηκαν όμως, από μιαν άποψη, στη συναυλία της ποπ σταρ, αφού της δόθηκε η τελευταία μέρα του φεστιβάλ. Αλλοτε ίσως γινόταν κάποιος ντόρος· τώρα, περίπου μούγκα: σχεδόν δεν μαθεύτηκε η συναυλία· ίσως επειδή κυριάρχησε η σκέψη «πού να τα βάζεις τώρα και με το Ιδρυμα Νιάρχου», παρά γιατί δόθηκε έμφαση στον υψηλής στάθμης κύκλο εκδηλώσεων, όχι μόνο αυτόν αλλά γενικότερα του ΙΣΝ.


Κι όμως, γι’ αυτό ακριβώς θα ’πρεπε να γίνει ο ντόρος, η ελάχιστη κουβέντα για τον αισθητικό πολτό που παριστάνει την πολυφωνία, την πολυσυλλεκτικότητα, την πολιτιστική ανεξιθρησκία –αντίστοιχη της αυτόχρημα ύποπτης ιδεολογικής ανεξιθρησκίας.

«Νομίζω ότι η ταυτότητα του δικού μας φεστιβάλ είναι ακριβώς αυτός ο ανοικτός χαρακτήρας, το γεγονός ότι δεν βάζουμε παραπετάσματα, συγκεκριμένες γραμμές, δεν λέμε “εδώ αρχίζω κι εκεί τελειώνω και δεν με ενδιαφέρει τίποτε έξω από ένα συγκεκριμένο πλαίσιο”» έλεγε στο Βήμα (10.6.18) η διευθύντρια Επικοινωνίας του ΙΣΝ Λένια Βλαβιανού. Και πρόσθετε η καλλιτεχνική διευθύντρια του ΙΣΝ Μίλυ Πασχάλη: «Αλίμονο αν κάναμε εκδηλώσεις για μια μόνο συγκεκριμένη μερίδα κοινού, για όσους, ας πούμε, λατρεύουν την όπερα ή την ελληνική μουσική».

Δεν θεωρώ πως είμαι «συγκεκριμένη μερίδα κοινού», ακούω και κλασική και ροκ και τζαζ, και ξένη παραδοσιακή και ρεμπέτικο και δημοτικό και λαϊκό και ελαφρό, δεν φτάνω όμως, με το συμπάθιο, π.χ. στην Αννα Βίσση.

Πρωτοπόρος σ’ αυτήν τη σύγχυση κριτηρίων ήταν ο εικονοκλάστης από μιαν άποψη Μάνος Χατζιδάκις, μ’ εκείνη την τάχα παιγνιώδη και προβοκατόρικη προβολή-επιβολή του Γιάννη Φλωρινιώτη. Και ακολούθησε το Μέγαρο (που εκεί κι αν βαρούσαμε προσοχές, και κάναμε γαργάρα τα μύρια όσα!) με ουκ ολίγα παραπροϊόντα της καλλιτεχνικής σκηνής, που αναβάπτιζαν, κοινώς ξέπλεναν, την όποια καριέρα τους στα μάρμαρα, τους πολυελαίους και τα μπρούντζα. Πάθαμε έτσι μιθριδατισμό.

Ετσι θ’ ακούσουμε τον Σεπτέμβρη στο Ηρώδειο, με τις ευλογίες του ΚΑΣ (εκτός φεστιβάλ μεν, στο Ηρώδειο δε) τον Τόλη Βοσκόπουλο, που θα γιορτάσει, διάβασα, 60 χρόνια στο τραγούδι-του.

Αντε και στον Λευτέρη Πανταζή, στην Αντζελα Δημητρίου… Τόσα Ιδρύματα, Μέγαρα και Ωδεία, όλοι χωράνε.

 Γιάννης Η. Χάρης

«Εφημερίδα των Συντακτών»

Πηγή Κι η μυλωνού τον άντρα της…


Κανένας Έλληνας δεν θα έβαζε την υπογραφή του στη συμφωνία των Πρεσπών… Κοτζιάς και Τσίπρας έχουν φοβερές πολιτικές, εθνικές και ιστορικές ευθύνες. Αναζητούνται εκείνοι που θα δεσμευτούν να τους οδηγήσουν στην Δικαιοσύνη…

Αυτή η συμφωνία που υπέγραψε στις Πρέσπες η Ελλάδα με τα Σκόπια (δια των εκπροσώπων Κοτζιά – Νιμιτρόφ, αλλά και των πρωθυπουργών Τσίπρα και Ζάεφ, αποτελεί ένα κατάπτυστο κείμενο που δεν αντέχει σε καμία κριτική ενός ισορροπημένου ανθρώπου, που διαθέτει ιστορική γνώση αλλά και πολιτική αντίληψη.
Η συμφωνία των Πρεσπών αποτελεί μία ευθεία προσβολή της κομματικής ιδεοληψίας και της πολιτικής σκοπιμότητας, όχι μόνο στην λογική και την ιστορία, αλλά στον ίδιο τον Ελληνισμό, τον οποίο προσβάλει βάναυσα κι αυτό διότι:

Α) Ἀγνοεῖ προκλητικά τήν ἐκπεφρασμένη θέληση τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ, μέσῳ ἀλλεπάλληλων συλλαλητηρίων σέ ὁλόκληρη τήν ὑφήλιο, ἀλλά καί δημοσκοπικῶν καταμετρήσεων, περί μή ἐκχώρησης τοῦ ὅρου «Μακεδονία» στούς Σλαύους σφετεριστές τῆς ἱστορίας.
Αὐτό σέ βάθος χρόνου θά ἀποτελεῖ μία μόνιμη ἀφορμή ἐπεκτατικῶν ἐδαφικῶν διεκδικήσεων κατά τῆς Ἑλλάδος καί τῆς Μακεδονίας μας, μέ πρόσχημα τήν ἑνοποίηση τῆς Μακεδονίας, ἀνεξαρτήτως τῶν σημερινῶν Συμφώνων, Συνθηκῶν φιλίας, Κρατικῶν Συμφωνιῶν, πού μόνο περιορισμένη χρονική ἀξία ἔχουν στήν Ἱστορία τῆς Ἀνθρωπότητας. Πόσο μᾶλλον πού ἡ ἀρχική ἰδέα ἡ ὁποία ὁδήγησε στό σημερινό πρόβλημα ἦταν ἀκριβῶς ἡ δημιουργία ἑνός ἑνιαίου Μακεδονικοῦ κράτους, πού θά περιλαμβάνει καί τά ἑλληνικά ἐδάφη τῆς Μακεδονίας μας. (βλέπε κατωτέρω Η΄)

Β) Ὁρίζεται «μακεδονική ἐθνικότητα», (ὅρος «Μacedonian nationality» στό ἐπίσημο ὑπογραφέν ἀγγλικό κείμενο), (1.3.β). Μακεδονική ἐθνικότητα δέν ὑπῆρξε ποτέ στήν ἱστορία τῆς ἀνθρωπότητας. Οἱ Μακεδόνες εἶχαν πάντοτε προσδιορισμό ἕλληνος, καί δέν ἀποτελοῦσαν ξεχωριστό ἔθνος.

Γ) Ὁρίζεται ὡς «Μακεδονική γλῶσσα» (1.3.γ) ἕνα τεχνητῶς κατασκευασμένο Βουλγαροσερβικό γλωσσικό ὑβρίδιο, ἐπί ἐποχῆς Τίτο, βασισμένο στό Κυριλλικό ἀλφάβητο, μέ σκοπό νά ὑποστηρίξει τήν ἐπί δεκαετίες κυοφορούμενη «Μακεδονική ταυτότητα» τοῦ πληθυσμοῦ.

Δ) Ἡ Μακεδονία μας στό προσύμφωνο ἀναφέρεται δύο φορές ὡς «Βόρεια περιοχή τοῦ πρώτου [συμβαλλόμενου] μέρους». (ἄρθρα 7.2, & 7.4) Αὐτό δέν εἶναι τυχαῖο, ἀλλά σαφῶς δηλωτικό ὅτι ὁ ὅρος «Μακεδονία» ἀπό τοῦδε καί στό ἑξῆς ἐκχωρεῖται στούς Σκοπιανούς. Δίνει, δηλαδή, ἡ Ἑλλάδα σιωπηλά ἀλλά σαφῶς τήν ἔγκρισή της στούς Σκοπιανούς γιά τήν ἀποκλειστική ἰδιοποίηση τοῦ ὅρου «Μακεδονία» ἀπό αὐτούς, στό μέλλον. Γιά τήν Ἑλλάδα (καί ἐν προκειμένῳ γιά ἐσωτερική κατανάλωση καί γιά τούς μελετητές τῆς ἱστορίας) παραχωρεῖται ἡ ἱστορική πατρότητα τοῦ ὅρου καί τίποτε ἄλλο.

Ε΄) Τό δεύτερο συμβαλλόμενο μέρος δέν ἀναφέρεται μέ τό ἐπίσημο ὄνομά του (F.Y.R.O.M.), παρ’ ὅλο πού στήν χειρότερη τῶν περιπτώσεων θά συνεχίσει νά ἔχει αὐτό τό ὄνομα μέχρι τό τέλος τοῦ 2018 ! Ἡ αἰτιολογία πού ἔδωσε ἡ Ἑλληνική πλευρά γιά αὐτό εἶναι «γιά νά μήν ταπεινωθοῦν» (οἱ Σκοπιανοί). Ἄν τό βλέπουν ἔτσι, τότε εἶναι ταπεινωμένοι ἀπό τό 1993, πού ἔγιναν μέλος τοῦ Ο.Η.Ε., ὡς τό μοναδικό κράτος στόν κόσμο πού εἰσήχθη στόν Ο.Η.Ε. μέ τήν συγκεκριμένη, μή ἀναφερόμενη, προσωρινή ὀνομασία.

ΣΤ΄) Δέν ὑπάρχει τό ἀμετάφραστο “Severna Makedonja” τό ὁποίο ἀποτελοῦσε «κόκκινη γραμμή» τῆς ἑλληνικῆς διαπραγματευτικῆς ὁμάδας. Προφανῶς κάποιοι ἁρμόδιοι πληροφόρησαν τόν κ. Κοτζιά ἐκεῖνο πού ὤφειλε νά γνωρίζει, πρίν ἐκστομίσει δημοσίως τέτοιους ἰσχυρισμούς: ὅτι εἶναι ἀνέφικτη ἡ χρήση ἀμετάφραστου ὅρου. [Φανταστεῖτε τούς κινέζους νά γράφουν “Severna Makedonja”!] Τό γεγονός ἀναδεικνύει τήν προχειρότητα τῆς ἑλληνικῆς πλευρᾶς, πρό τῆς σπουδῆς της νά τελειώσει τήν συμφωνία.

Ζ΄) Ἐνῶ τό προοίμιο (σελ. 1, παράγραφος 3) εἶναι γεμᾶτο ἀπό ὄμορφα λόγια περί «σεβασμοῦ τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων», «θεμελιωδῶν ἐλευθεριῶν» καί «ἀξιοπρέπειας», τό ἄρθρο 6, ὑπό τό πρόσχημα τῆς «πρόληψης δραστηριοτήτων πού πιθανόν νά ὑποδαυλίζουν τόν σωβινισμό, τήν ἐχθρότητα, τόν ἀλυτρωτισμό, τόν ἀναθεωρητισμό, τήν βία, καί τό μίσος κατά τοῦ Ἄλλου Μέρους» προβλέπει τήν ἀποτροπή (δηλαδή τήν ἀπαγόρευση) κάθε ἐκδήλωσης (ὅπως π.χ. συλλαλητήρια, ὁμιλίες) πού ἐναντιώνεται στά γραφόμενα τῆς συμφωνίας, εἴτε ἐκδηλώνεται ἀπό Δημόσιους φορεῖς (π.χ. Ἐκκλησία, Ο.Τ.Α.) (6.1) ἤ ἰδιωτικούς φορεῖς (6.2), ἀκόμη καί σέ ἐπίπεδο προετοιμασίας ἤ προτροπῆς σέ τέτοιες ἐκδηλώσεις (6.3). Δηλαδή ἔχουμε στέρηση τοῦ βασικοῦ ἀνθρώπινου δικαιώματος τῆς ἐλευθερίας τῆς ἔκφρασης. Ἐάν ἴσχυε ἡ συμφωνία αὐτή, τά Συλλαλητήρια πού ἔγιναν, γίνονται καί θά γίνουν θά χαρακτηρίζονταν παράνομα καί οἱ διοργανωτές τους θά ἐδιώκοντο, ὑπό τό πρόσχημα τῶν ἀσαφῶν ἐννοιῶν «σωβινισμός», «ἐχθρότητα» καί «ἀναθεωρητισμός»!

Η΄) Δέν ὑπάρχει κοινή ἀντίληψη περί τοῦ τί σημαίνει «Mακεδονία» καί «Μακεδόνας» (άρθρο 7), ἄρα δέν ὑπάρχει σταθερή βάση διαλόγου καί συμφωνίας. Πῶς νά ὑπάρχει, ἄλλωστε, ὅταν εἶναι ἡλίου φαεινότερον ὅτι τό κυοφορούμενο σήμερα «μακεδονικό ἔθνος» ἀποτελεῖ προϊόν προπαγάνδας καί βίας, πού προῆλθε πρό ἑνός περίπου αἰῶνος, ἀρχικῶς ἀπό τούς Βούλγαρους ἐθνικιστές τοῦ ΒΜΡΟ, οἱ ὁποῖοι, γιά νά ὑλοποιήσουν τά ἐπεκτατικά σχέδια τῆς Βουλγαρίας στήν Βαλκανική, ἐπινόησαν τήν Μακεδονική ταυτότητα, καί ἐν συνεχείᾳ ἀπό τήν Κομμουνιστική Διεθνῆ καί τό ΚΚΕ, πού γιά τούς δικούς τους λόγους προσεταιρίσθηκαν τήν ἰδέα τῆς δημιουργίας ἑνός αὐτόνομου Κομμουνιστικοῦ/Σοσιαλιστικοῦ Μακεδονικοῦ κράτους στήν νότιο Βαλκανική. Ἀντί, λοιπόν, ἡ Ἑλληνική κυβέρνηση νά καταγγείλει, ἐπί τέλους, στήν Διεθνῆ Κοινότητα αὐτό πού γνωρίζουν ὅλοι οἱ ἱστορικοί τοῦ κόσμου, ἔρχεται γιά καθαρά ἰδεολογικούς λόγους νά παραδώσει τήν Μακεδονία στούς σφετεριστές της, παίρνοντας ἰδεολογικά τήν ρεβάνς, καί ὑλοποιώντας, μέ τήν ἵδρυση ἑνός Μακεδονικοῦ κράτους, τήν προσάθεια πού δέν καρποφόρησε μέχρι τό 1949 καί ἔκτοτε διεκόπη. Συνυπογράφει, λοιπόν, ο Ὑπουργός Ἐξωτερικών τό ἄρθρο 7.3, πού ἀποτελεῖ φενάκη στά μάτια τής Ἱστορίας.

Θ΄) Προκειμένου νά μήν ἐνοχλήσουμε τήν F.Y.R.O.M. στήν ἐκπόνηση τῶν ἱστορικῶν ἰδεολογημάτων της, θά τεθοῦν ὑπό ἀναθεώρηση τά σχολικά ἐγχειρίδια, οἱ χάρτες, οἱ ἱστορικοί ἄτλαντες κτλ, ἀπό «κοινές ἐπιτροπές ἐμπειρογνωμόνων» ὑπό τήν ἐπίβλεψη τῶν Ὑπουργείων Ἐξωτερικῶν! (8.5)
Παρατηρεῖ λοιπόν κανείς ὅτι ἡ ἔννοια τοῦ «ἀναθεωρητισμοῦ» χρησιμοποιεῖται θετικά ὅταν πρόκειται γιά τήν ἀλλοίωση τῶν ἱστορικῶν δεδομένων (8.5) καί ἀρνητικά ὅσες φορές ἐπιθυμεῖ ἡ κυβέρνηση νἀ ἀπαγορεύσει ἐκδηλώσεις πού δέν συνάδουν μέ τήν ἰδεολογική της προσέγγιση (ἄρθρο 6.1)
Θά ξαναγράψουμε, λοιπόν τήν ἱστορία τοῦ Μακεδονικοῦ Ἀγῶνα, τοῦ Παύλου Μελᾶ, ἤ τῆς δημιουργίας «Μακεδονικῆς ὀντότητας» ἀπό τόν Τίτο, γιά παράδειγμα, μέ κριτήριο νά μήν ἐνοχληθοῦν οἱ Σκοπιανοί!

Ι΄) Δεσμευόμαστε βάσει τοῦ ἄρθρου 8.4 νά ἀλλάξουμε τίς ἑλληνικές ὀνομασίες τῶν περιοχῶν τῆς F.Y.R.O.M. (π.χ Μοναστήριο, Γευγελή) ἀπό τούς χάρτες μας καί τά σχολικά ἐγχειρίδια καί νά τίς ὀνομάζουμε μέ τά «Μακεδονικά» τους ὀνόματα (π.χ. Μπίτολα, Γκευγκέλιγια, ἀντιστοίχως). Κατ’ αὐτόν τόν τρόπο ἐπιχειρεῖται νά σβήσει διά παντός ἀπό τήν συνείδηση τῶν Ἑλλήνων, ἡ ἱστορική μνήμη τοῦ Ἑλληνικοῦ πολιτισμοῦ ἀπό πολλές περιοχές τῆς F.Y.R.O.M. Ἐάν ἴσχυε μιά ἀντίστοιχη συμφωνία μεταξύ Ἑλλάδος καί Τουρκίας, ἡ Κωντσαντινούπολη θά ἀναφερόταν στά ἑλληνικά σχολικά ἐγχειρίδια καί τούς χάρτες ὡς Ἰνσταμπούλ…

ΙΑ΄) Ἡ Ἑλλάδα δεσμεύεται «νά μήν ἀντιταχθεῖ στήν ὑποψηφιότητα ἤ τήν ἔνταξη τοῦ Δευτέρου Μέρους μέ τό ὄνομα Βόρεια Μακεδονία» σέ κάθε Διεθνῆ ὀργανισμό στόν ὁποῖο αὐτή εἶναι μέλος (ἄρθρο 2.1) καί νά κυρώνει «ὁποιαδήποτε συμφωνία εἰσδοχῆς τοῦ Δευτέρου Μέρους» (άρθρο 2.3) χωρίς νά ἐξετάζει ἐάν ἡ F.Y.R.O.M. πληροῖ τά κριτήρια ἔνταξης καί χωρίς νά πρυτανεύει τό συμφέρον τῆς χώρας μας! Ἀπεμπολοῦμε μέ αὐτόν τόν τρόπο κάθε δυνατότητα ἀρνησικυρίας, πού μᾶς παρέχει τό εὐρωπαϊκό κεκτημένο προκειμένου, ἐπί παραδείγματι, γιά τήν ἐνταξιακή διαδικασία ὀποιουδήποτε κράτους στήν Ε.Ε., σέ περίπτωση πού οἱ ὅροι εἰσόδου του ἀντιβαίνουν πρός τά ἐθνικά συμφέροντά μας.

ΙΒ΄) Βάσει τοῦ ἄρθρου 13, ἡ Ἑλλάδα αὐτοδεσμεύεται a priori νά παρέχει στήν FYROM πρόσβαση στήν ἑλληνική Α.Ο.Ζ., πρίν κἄν θεσπιστεῖ, καί χωρίς προηγουμένως νά διευθετηθοῦν ζητήματα ὁριοθέτησης τῶν δραστηριοτήτων τῆς FYROM μέσα στήν ἑλληνική Α.Ο.Ζ. καί ἀνταλλαγμάτων γιά αὐτήν τήν διευκόλυνση! Γιά ὁποιοδήποτε ἄλλο σοβαρό Κράτος πού σέβεται τόν λαό του, αὐτό θά ἀποτελοῦσε ἕνα ἰσχυρό πλεονέκτημα στίς διαπραγματεύσεις, ὥστε νά ἀναγκάσει τήν ἄλλη πλευρά νά δεχθεῖ τούς ὅρους του, πού δέν εἶναι ἄλλοι ἀπό τήν μή χρήση τοῦ ὀνόματος «Μακεδονία» καθ’ ὁποιονδήποτε τρόπο ἀπό τήν πλευρά τῆς FYROM.

ΙΓ΄) Ὑπό τήν οὐδέτερη καί ἰσοβαρῆ ἔκφραση «συνεργασία» στό ἄρθρο 14.4, ἡ Ἑλλάδα ἀναλαμβάνει νά βοηθήσει τήν FYROM νά ἀνταπεξέλθει στήν κάλυψη τῶν ἐνεργειακῶν της ἀναγκῶν στίς ὁποῖες εἶναι αὐτάρκης μόνο κατά 60%, πλήρως ἐλεγχομένων ἀπό τά ΕΛ.ΠΕ. καί βασιζομένων στήν ἐκμετάλλευση τῶν ἐξαντλούμενων κοιτασμάτων λιγνίτη. Καί σέ αὐτήν τήν περίπτωση παρατηροῦμε παραίτηση τῆς Ἑλλάδος ἀπό τό στρατηγικό ὅπλο τῆς ἐνέργειας, τήν στιγμή πού οἱ ἐνεργειακές προοπτικές τῆς Ἑλλάδος εἶναι κάτι περισσότερο ἀπό ἐξαιρετικές! Τό ἴδιο ἄρθρο τελειώνει με τήν φράση: «Το Πρώτο Μέρος θα διευκολύνει το Δεύτερο Μέρος με κατάλληλη μεταφορά τεχνογνωσίας και εμπειρίας». Καί τό ἐρώτημα πού τίθεται εἶναι: Μέ τί ἀνταλλάγματα θά διευκολύνουμε τήν FYROM καί γιατί ἡ τεχνολογική ὑπεροχή τῆς Ἑλλάδος δέν χρησιμοποιεῖται ὡς διαπραγματευτικό ὅπλο;

ΙΔ΄) Ὑπό τήν οὐδέτερη καί ἰσοβαρή ἔκφραση «συνεργασία στον τομέα της Άμυνας» (ἄρθρο 17), τό προσύμφωνο ἐξομοιώνει τίς δύο χῶρες ἀπό πλευρᾶς στρατιωτικῆς ἰσχύος, ἐνῶ ἡ ὑπεροχή τῆς Ἑλληνικῆς πλευρᾶς σέ αὐτόν τόν τομέα θά μποροῦσε νά ἀποτελέσει ἕνα ἀκόμη διαπραγματευτικό ὅπλο στήν ἐκπλήρωση τοῦ ἀδιαπραγμάτευτου ὅρου πού θέτει ἡ μεγάλη πλειονότητα τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ.

ΙΕ΄) Τό ἄρθρο 1.3.α ὑποτιμᾶ τήν νοημοσύνη τῶν Ἑλλήνων ὅταν ἀναφέρει ὅτι τό ὄνομα “Bόρεια Μακεδονία” θά χρησιμοποιεῖται γιά ὅλες τίς χρήσεις erga omnes ἐνῶ ἡ ἐθνικότητα καί ἡ γλῶσσα θα εἶναι Μακεδονικές (καί ὄχι Βορειομακεδονικές) (1.3.β & γ) καί ὁ κωδικός τῆς χώρας θά εἶναι ΜΚ καί ΜΚD γιά κάθε χρήση πλήν τῶν πινακίδων αὐτοκινήτων (1.3.ε). Ἔτσι ἄλλη μία «κόκκινη γραμμή» τῆς ἑλληνικῆς διαπραγματευτικῆς ὁμάδας ἐξέλιπε στήν οὐσία της, ἀλλά παρέμεινε γιά τό θεαθῆναι.

ΙΣΤ΄) Βάσει τοῦ ἄρθρου 1.3.θ θά συσταθεῖ «διεθνής ομάδα ειδικών αποτελούμενη από εκπροσώπους των δύο Κρατών στό πλαίσιο της Ε.Ε. με την κατάλληλη συνεισφορά του ΟΗΕ και του Δ.Ο.Τ. » μέ σκοπό νά διεξαγάγουν ἕναν «ειλικρινή, δομημένο καί μέ καλή πίστη διάλογο» ὡς πρός τίς ἐμπορικές ὀνομασίες, τά ἐμπορικά σήματα καί τίς ἐπωνυμίες τῶν ἐπιχειρήσεων. Αὐτό σημαίνει ὅτι θά τεθοῦν ὑπό ἀμφισβήτηση οἱ ὀνομασίες ἑλληνικῶν ἐπιχειρήσεων καί προϊόντων μέ ἐπίμαχες φράσεις παράγωγες τοῦ ὅρου «Μακεδονία». Ἐπιχειρήσεις, προϊόντα καί συγκροτήματα, λοιπόν, ὅπως «Ἀεροδρόμιο Μακεδονία», Σωματεῖα μέ τήν ἐπωνυμία «Μακεδονικός», προϊόντα ὅπως ὁ «μακεδονικός χαλβᾶς» θά τεθοῦν πρό ἑνός «ειλικρινούς, δομημένου καί καλόπιστου διαλόγου», ὥστε νά μήν ὑπάρχει παρανόηση μεταξύ τῶν πελατῶν/καταναλωτῶν κτλ σέ ποιά «Μακεδονία» ἀναφερόμαστε! «Ἐκεῖ πού μᾶς χρωστάγανε κινδυνεύουμε νά μᾶς πάρουν καί τό βόδι»…

Ποιός ἐχέφρων ἄνθρωπος δέν καταλαβαίνει ὅτι ἀφοῦ θά ἔχουμε ἐκχωρήσει τόν ὅρο «Μακεδονία» σέ ἕνα κράτος, ἡ δική μας ἐπαρχία θά ὑστερεῖ σέ ἰσχύ ὡς πρός τήν χρήση τοῦ ὅρου «Μακεδονία» καί τῶν παραγώγων του, διεθνῶς. Μία πρώτη ἔνδειξη δίνει τό παρόν προσύμφωνο στό ὁποῖο ἀποφεύγεται ἐπιμελῶς νά ὁριστεῖ ἡ Ἑλληνική Μακεδονία ὡς Μακεδονία. Ἐν πάση περιπτώσει γιατί πρέπει νά ὑποστῆ ὁ ἑλληνισμός αὐτήν τήν ἠθική βλάβη; Στό ὄνομα ποιᾶς ἀσφάλειας, συνεργασίας καί εἰρήνης καλεῖται νά «μικρύνει» καί νά ἐκχωρήσει τόν ὅρο σέ ἄλλους, ἀπό ἐδῶ καί στό ἑξῆς;

ΙΖ΄) Διά τοῦ ἄρθρου 14.5 δίδεται ἡ ψευδής εἰκόνα δύο κρατῶν, τοῦ ἑνός ἔχοντος διέξοδο στήν θάλασσα καί τοῦ ἄλλου ὄχι, ὡς ἰσοδυνάμων στόν τομέα τῶν μεταφορῶν καί ὡς πρός τήν ἀνάγκη τοῦ ἑνός ἀπό τό ἄλλο, γιά πρόσβαση σέ διαμετακομιστικά κέντρα. Ἀναφέρονται, μάλιστα, ἰσοδυνάμως τά δύο μέρη ὡς διαθέτοντα λιμένες (14.5, 7η σειρά)! Ἐδῶ ἔχουμε ἄλλη μία περίπτωση ὅπου ἡ ἑλληνική πλευρά ἀκυρώνει ἕνα ἰσχυρό διαπραγματευτικό ὅπλο της, πού δέν εἶναι ἄλλο ἀπό τήν ἀνάγκη τῆς FYROM γιά διέξοδο στήν θάλασσα.

ΙΗ΄) Δέν συντρέχει λόγος ὕπαρξης «Γενικοῦ προξενείου» τῆς F.Y.R.O.M. στήν Θεσσαλονίκη, (10. 2 β) καθώς τά προξενεῖα ὑπάρχουν γιά νά ἐξυπηρετοῦν τούς πολίτες τῆς χώρας τους πού ζοῦν στήν ἄλλη χώρα. Ποιοί «Μακεδόνες» ὑπήκοοι ζοῦν στήν Ἑλλάδα καί δέν τό γνωρίζουμε, ὥστε νά ἐξυπηρετοῦνται ἀπό τό προξενεῖο τους; Μήπως τό Προξενεῖο, σέ ἀντίθεση ἀπό αὐτά πού εὐαγγελίζεται ἡ συμφωνία, παίξει σύν τῷ χρόνῳ, τόν ρόλο τοῦ ὑποστηρικτῆ τῆς «Μακεδονικῆς μειονότητας» πού ἐπικαλοῦνται κάποιοι ὅτι ὑπάρχει στήν Μακεδονία μας; Μήπως δηλαδή ἀποτελέσει τήν ἀντίστοιχη πληγή πού ἀποτελεῖ τώρα τό Τουρκικό προξενεῖο στήν Κομοτηνή, ὡς πράκτορας προπαγάνδας καί ἐπεκτατισμοῦ τῆς Τουρκίας;

ΙΘ΄ ) Ὁλόκληρο τό Προσύμφωνο χαρακτηρίζεται ἀπό τήν προσπάθεια ὑποβάθμισης τῶν πλεονεκτημάτων καί τῆς ὑπεροχῆς τῆς Ἑλληνικῆς πλευρᾶς ἔναντι τῆς FYROM σέ πολλούς τομεῖς, ὥστε νά φανεῖ μία δίκαιη συμφωνία μεταξύ ἰσοδύναμων κρατῶν, πού μόνο ἰσοδύναμα δέν εἶναι. Παραβλέπεται τό γεγονός ὅτι i) ἡ Ἑλλάδα εἶναι μέλος ὀργανισμῶν ὅπως τό ΝΑΤΟ καί ἡ ΕΕ καί ὅτι ἐξ αὐτοῦ ἔχει κυρίαρχη στρατηγική, ii) ἔχει πρόσβαση στήν θάλασσα καί σέ θαλάσσια ἀγαθά, iii) προβλέπεται νά εἶναι αὐτάρκης καί πλεονασματική ὡς πρός τούς ἐνεργειακούς πόρους, iv) ἔχει ἰσχυρότερη οἰκονομία καί οἱ ἐπιχειρήσεις της συντηροῦν σέ μεγάλο βαθμό τήν οἰκονομία τῆς FYROM, v) ἔχει ἀσυγκρίτως μεγαλύτερη στρατιωτική ἰσχύ, vi) ἔχει μεγαλύτερη γεωστρατηγική ἀξία ὡς ἐκ τῆς γεωγραφικῆς της θέσεως, vii) ἔχει περισσότερες τουριστικές ὑποδομές καί ἀξιοθέατα. (Παράδειγμα τέτοιων ἄρθρων 2.1, 2.3, 9.1, 13, 14.4, 14.5 14.6 καί 17).
Ἐπί πλέον ἡ Ἑλλάδα ἀντιμετωπίζεται ὡς ἐάν ἐκείνη νά ἦταν πού ἐποφθαλμιᾶ τό ἄλλο μέρος καί ἐγείρει πολιτιστικούς σφετερισμούς καί γεωγραφικές διεκδικήσεις. (Παράδειγμα τέτοιων ἄρθρων 4.1, 4.2, 7.1 καί 8.1).

Κ΄) Καθώς οἱ Διεθνεῖς σχέσεις βασίζονται σέ ἰσορροπίες ἰσχύος, ἡ σημειολογική ἀνάγνωση μιᾶς τέτοιας συμφωνίας ἀπό ἄλλους, ἰσχυρότερους τῆς FYROM, γείτονές μας, θά τούς δώσει τό σῆμα περί μιᾶς Ἑλλάδος εὐάλωτης, ἀδύναμης καί ὑποχωρητικῆς, ἀφοῦ ἀδυνατεῖ νά ἐπιβάλει ἔστω καί ἕναν ὅρο της σε μία διαπραγμάτευση μέ ἕνα ἀνίσχυρο νεοσυσταθέν κράτος. Αὐτό μόνο δεινά προοιωνίζει γιά τόν Ἑλληνισμό.

kostasxan Πηγή Ντροπή για τον Ελληνισμό το προσύμφωνο Κοτζιά – Ντιμιτρόφ


Πρόσφυγας
Δυστυχώς εδώ και πολλές δεκαετίες στην Κύπρο προσπαθούν να μας επιβάλουν ότι δεν είμαστε Έλληνες αλλά Κύπριοι, που μας επιβλήθηκε η ελληνική γλώσσα!
Θυμάμαι πριν από την εισβολή, έπρεπε να μιλάμε για την Ελλάδα σαν να ήταν ξένη χώρα. Τότε απλώς δεν αντιλαμβανόμουν το γιατί. Οι γονείς μου μας έλεγαν ότι πάντοτε θα είμαστε Έλληνες, αλλά δεν είναι ανάγκη να το λέμε όπου βρεθούμε και όπου σταθούμε. Φοβόντουσαν οι άνθρωποι. Όλοι οι ενήλικες τότε αυτό μας συμβούλευαν.
Αυτά δεν τα γνωρίζει η νέα γενιά. Στην Ελλάδα της μεταπολίτευσης, φοιτήτρια τότε, τόλμησα όταν ρωτήθηκα να πω ότι δεν είμαι αριστερή και δεν με ενδιαφέρουν τα κόμματα. Χαρακτηρίστηκα ακροδεξιά, φιλονατοϊκή κλπ.
Οι ξένοι, σκοπιανοί, οικειοποιούνται την εθνική μας ταυτότητα -άραγε ντρέπονται για τη δική τους;- αλλά εμείς πρέπει να την απαρνηθούμε!!!
Με νόμο της Βουλής των Ελλήνων εδώ και 15 περίπου χρόνια οι Κύπριοι θεωρούνται αλλοδαποί στην Ελλάδα.
Κάποτε ήταν ομογενείς εκ Κύπρου.
Ομοίως και οι Ελλαδίτες στην Κύπρο.

Όμως οι κάθε λογής ξένοι, παραβάτες του κοινού ποινικού δικαίου, παίρνουν υπηκοότητα.
Οι Έλληνες γίναμε ξένοι μεταξύ μας, αλλά καλοπιάνουμε τον κάθε αλλοδαπό απατεώνα, που δεν σέβεται τους νόμους της πολιτείας μας αλλά ούτε και τους νόμους της ηθικής μας.
Τους ξένους που προβάλλουν και σέβονται τον πολιτισμό μας τους γυρνάμε την πλάτη.
Φοβάμαι ότι δεν πρόκειται να δούμε ποτέ προκοπή.


ΠΗΓΗΠηγή Διαβάστε την κραυγή αγωνίας μιας Ελληνίδας της Κύπρου, για να δείτε πού μας οδηγούν οι εθνομηδενιστές με τη Συμφωνία των Πρεσπών






Άδειοι δρόμοι στην Αγγλία κατά τη διάρκεια του αγώνα με την Σουηδία (ΦΩΤΟ)…
Η Αγγλία έβγαλε… νοκ-άουτ και τη Σουηδία και προκρίθηκε στα ημιτελικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου για πρώτη φορά έπειτα από το 1990, επικρατώντας 2-0 των Σκανδιναβών σκοράροντας με…
δύο κεφαλιές (εξ’ ου και το it’s… heading home σε παράφραση του συνθήματος: it’s coming home).

Ο Μαγκουάιρ άνοιξε το σκορ στο 30’, κυριαρχώντας στους… αιθέρες έπειτα από κόρνερ του Γιανγκ, ενώ στο 58’ ο Ντέλε Άλι εκμεταλλεύτηκε την ωραία σέντρα του Λίνγκαρντ και με άπιαστη κεφαλιά ζευγάρωσε τα τέρματα για τα «λιοντάρια».

Εξαιρετικός ο Τζόρνταν Πίκφορντ, ο οποίος στάθηκε στο ύψος του, όταν χρειάστηκε, κάνοντας εξαιρετικές επεμβάσεις στην κεφαλιά (47’) και το σουτ (71’) του Μπεργκ και στο συρτό του Κλάεσον (62’) από πολύ καλή θέση.

Πώς έπαιξαν

inner

Το ματς

Οι… οιωνοί «έδειχναν» ότι δύσκολα θα παρακολουθούσαμε έναν καλό και θεαματικό προημιτελικό, όπως αυτός ανάμεσα στη Βραζιλία και το Βέλγιο το βράδυ της Παρασκευής. Οι δύο ομάδες έριξαν το βάρος στην τακτική, το παιχνίδι, όπως αναμενόταν, ήταν πολύ σφιχτό στο μεγαλύτερο μέρος του α’ ημιχρόνου και οι καλές στιγμές μέχρι να ανοίξει το σκορ ο Μαγκουάιρ, ελάχιστες και δίχως κάποια από αυτές να είναι της προκοπής. Η Σουηδία είχε αρκετά κοντά τις γραμμές της και πίεσε ψηλά στο ξεκίνημα, με στόχο αφενός βραχυκυκλώσει την Αγγλία, δυσκολεύοντάς την στο να κυκλοφορήσει την μπάλα και αφετέρου να… προκαλέσει ζημιά με αυτόν τον τρόπο. 

Το παιχνίδι ήταν φτωχό σε θέαμα, αλλά ραμμένο στα μέτρα της Σουηδίας, που δεν… ίδρωνε με την εικόνα που είχε το παιχνίδι. Άλλωστε σε αυτή τη λογική προσεγγίζει τα παιχνίδια κόντρα σε πιο ισχυρούς αντιπάλους. Η πρώτη επίθεση για τα «λιοντάρια» ήρθε στο 7’ με το λάθος του Κραφτ, που προκάλεσε ο Ντελέ Άλι με το πρέσινγκ του, αλλά στη συνέχεια δεν κατάφερε να βρει τον Κέιν, που στο 19’ έπιασε ωραίο-συρτό, όμως και άστοχο σουτ. Ενδιάμεσα (12’), ο Κλάεσον δοκίμασε το πόδι του εκτός περιοχής, χωρίς να βρει εστία. Αυτές ήταν όλες κι όλες οι τελικές μέχρι να συμπληρωθεί το μισάωρο και το 1-0. 

inner

Λίγο πριν, οι Βρετανοί είχαν ανεβάσει την πίεσή τους και τις… στροφές στην κυκλοφορία της μπάλας. Παρά ταύτα το γκολ ήρθε με στημένη μπάλα. Κόρνερ του Γιανγκ από τα αριστερά, κεφαλιά του Μαγκουάιρ, που νίκησε κατά κράτος τον Φόρσμπεργκ και με αυτόν τον τρόπο μπήκε το νερό στ’ αυλάκι για την ομάδα του Σάουθγκεϊτ, που θα μπορούσε να αγγίξει την πρόκριση από το πρώτο μέρος. Ωστόσο, αυτό δεν συνέβη ελέω… Στέρλινγκ. Ο επιθετικός της Μάντσεστερ Σίτι νικήθηκε σε τετ-α-τετ από τον Όλσεν, λίγο πριν την ανάπαυλα, έχοντας… πιάτο την εστία και ενώ λίγο πριν είχε νικηθεί σε παρόμοια φάση, όπου λογίζεται ως μη γενόμενη, διότι υποδείχθηκε σε θέση offside. 

Με αρκετά διαφορετική λογική μπήκε στο δεύτερο μέρος η Σουηδία, ξέροντας ότι έπρεπε πλέον να… κυνηγήσει. Πίεσε ψηλά (όπως και στο ξεκίνημα του δεύτερου μέρους), αλλά έπαιξε πιο επιθετικά, με πιο μεγάλες αποστάσεις στις γραμμές της για να απλώσει το παιχνίδι της. Λίγο έλειψε να ανταμειφθεί πολύ νωρίς, αλλά ο Πίκφορντ έκανε εξαιρετική επέμβαση σε κεφαλιά του Μπεργκ, πέφτοντας στην αριστερή του γωνία. Η πίεση πέρασε χωρίς να γίνει η ζημιά για την Αγγλία, που στο 58’ αγκάλιασε την πρόκριση, κάνοντας και πάλι του κεφαλιού της. Ο Λίνγκαρντ έβγαλε γλυκιά σέντρα από τα δεξιά, ο Ντέλε Άλι έσπασε ωραία το offside και κάρφωσε τον Όλσεν. 

Η ομάδα του Σάουθγκεϊτ έδωσε μέτρα στους Σκανδιναβούς και παραλίγο να τους βάλει στο παιχνίδι και να δώσει νέο ενδιαφέρον. Στην καλύτερή της επίθεση στο ματς, η Σουηδία, που ξεκίνησε με πλαγιοκόπηση από τα δεξιά, ο Μπεργκ έστρωσε από το ύψος του πέναλτι για τον Κλάεσον (62’), που με συρτό σουτ δεν κατάφερε να παραβιάσει την εστία του Πίκφορντ. Ο πορτιέρε της Έβερτον έδειξε την κλάση του και στο 71’ και κάπου εκεί έσβησαν ουσιαστικά οι ελπίδες της ομάδας του Γιάνε Άντερσον να διεκδικήσει κάτι καλό και να δώσει νέο ενδιαφέρον στον προημιτελικό. Ωστόσο, στο γυριστό του Μπεργκ είχε και πάλι απάντηση ο 24χρονος γκολκίπερ. 

Η Σουηδία στέρεψε σε ιδέες και δυνάμεις από εκεί και πέρα, άδειασε ψυχολογικά και αντιθέτως η Αγγλία όλο και έπαιρνε τα πάνω της σε αυτόν τον τομέα όσο κυλούσε ο χρόνος, όπως είναι λογικό. Το μόνο που σημειώθηκε στο… μπλοκάκι στο τελευταίο τέταρτο ήταν οι αλλαγές των προπονητών και οι Βρετανοί έφτασαν σε μια μεγάλη (λόγω της αναμονής πολλών ετών) και δίκαια πρόκριση. 

inner


Άδειοι δρόμοι στην Αγγλία κατά τη διάρκεια του αγώνα

Κεντρικοί δρόμοι και εμπορικά καταστήματα του Λονδίνου που συνήθως σφύζουν από ζωή χωρίς κανένα άτομο… Εικόνες τις οποίες μπορεί να τις περιμέναμε λόγω του μεγάλου ενδιαφέροντος των Άγγλων για το παιχνίδι με τη Σουηδία για το Μουντιάλ αλλά όταν τις βλέπεις παραμένουν ασυνήθιστες. 

Στη Daily Mail φωτογράφησαν γνωστούς δρόμους, αυτοκινητόδρομους, εμπορικά κέντρα και άλλα μέρη κατά τη διάρκεια του αγώνα της εθνικής ομάδας της χώρας

















πηγη sport-fm.gr

Πηγή It’s… heading home!…