25 March, 2019
Home / Διαφορα (Page 1180)

Πάκη, τι πολίτευμα έχουμε; Μήπως Υπουργευόμενη Ελληνική Δημοκρατία; Ντροπή σου…

Κ. Παυλόπουλε, δεν ενοχλείσαι καθόλου που ο Κοτζιάς ασκεί τα καθήκοντα σου; Τι έγινε ρε σύντροφε ; Καταργήθηκε η Προεδρευόμενη Δημοκρατία και αποκτήσαμε … Υπουργευόμενη Δημοκρατία; ΠΩΣ ανέχεσαι να υπογράφουν κάτι που μόνο εσύ μπορούσες εκ του Συντάγματος να υπογράψεις; Πως ανέχεσαι να εξευτελίζεται η χώρα και να δέρνει τον κόσμο ένας Πρωθυπουργός που έβγαλε την ουρά του απ έξω από την συμφωνία;

Γιώργος Αδαλής
Πως επιτρέπεις στο εαυτό σου ως ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΛΟΓΟΣ να εξευτελίζεσαι ΚΑΙ επιστημονικά επιτρέποντας σε μερικούς κατσαπλιάδες να κάμουν ιδιωτικές συμφωνίες λες και πουλάνε σπίτια και χωράφια των παππούδων τους στα κοράκια; Γιατί κάθεσαι στην θέση σου και δεν παραιτήθηκες ακόμα μιας και ούτε στην βουλή ήρθε το θέμα, ούτε ψηφίστηκε και ούτε στο έφεραν να το υπογράψεις!

Είσαι Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας εσύ; Ή μήπως βολεύτηκες με τα 280.000 ευρώ που σου δίνουμε ετησίως και είπες να κάνεις την πάπια; Παίρνεις πιο μεγάλο μισθό ακόμα κι από τον Τραμπ! Και ανέχεσαι όλη αυτή την ανωμαλία και δεν λες κουβέντα για το ξύλο και τα χημικά που τρώει ο κόσμος που έχει βγει στα κάγκελα;

Έχουν καταπατηθεί τα άρθρα 26, 28 του Συντάγματος των Ελλήνων και ετοιμαζόμαστε να ενεργοποιήσουμε τα άρθρα 87, 89, 91, 97 του Συντάγματος καθώς και το άρθρο 134 του Ποινικού Κώδικα … Πάκη! Και η τιμωρία θα επέλθει για πολλούς … Πάκη!

Φρόντισε το λαό, γιατί με αυτά που ΔΕΝ κάνεις, θα είσαι κι εσύ ανάμεσά τους … Πάκη!

freepen.gr Πηγή Πάκη, τι πολίτευμα έχουμε; Μήπως Υπουργευόμενη Ελληνική Δημοκρατία; Ντροπή σου…


Μιχαλέλης εζήλωσεν «δόξαν» Τσιακανίκα και ανέβασε στο Facebook ενα εξίσου «εμπνευσμένο» κείμενο…
Κειμενάκια υπολανθάνουσας λογοτεχνικής υποκουλτούρας, που μιλάνε για περιπετειώδη ταξίδια (άλλοτε δύσκολα και άλλοτε εύκολα), για «δημοσιογραφάρες» , για καπετάνιους (Μίνωα Κυριακού), για «ακάματους τιμονιέρηδες» (σαν τον Στέργιο Χατζηνικολάου) και «εμπνευσμένους καπεταναίους» (σαν τον αδελφό του Στέργιου, Νίκο Χατζηνικολάου). 
«Ταξίδια με (έλεος ρε Λουντέμη) πυξίδα την ψυχή και τον προορισμό».
Και επειδή όμως ο ναύτης (διευθυντής), μπορεί και να μην πληρώνεται, τι να κάνει? 
Μπαρκάρει σε…
άλλο καράβι.
Ασε δε που ο πρώην «εμπνευσμένος καπετάνιος» του εχει πάει κι αυτός ναύτης, σε άλλο καράβι…

Το πόνημα: 

Λοιποοοοοον…
(κατι δικά μου τωρα)

Παρακαλω την προσοχη σας: 
Αυτο το τευχος της Real ειναι συλλεκτικο. 
Διοτι σε λιγους μηνες θα ψαχνετε να βρειτε που ειχατε ακουσει για εργα που πνιγονται στη γραφειοκρατια, για ευθυνες που πρεπει να αποδιδονται, για το νεο «status» στο μεταναστευτικο κλπ κλπ.

Και θα λετε το διαβασα στη Real.

Παρεμπιπτοντως, αυτο το φυλλο ειναι «ιδιαιτερο» και συλλεκτικο για μενα. Ειναι το τελευταιο που θα εχει τη φωτογραφια μου αναμεσα στους συνεργατες-στελεχη. Αυτο απο μονο του θα αποτελουσε μια εξεχουσα τιμη.

Πλην ομως η ΚΟΡΥΦΑΙΑ τιμη ηταν η -ας πουμε- παρουσια μου εννεα χρονια σ εναν Ομιλο που με τα οποια λαθη, αβλεψιες, γκέλες, οδηγος ηταν η Εντιμοτητα, το Παθος για την πρωτια, η Αγωνια για τη Διακριση: δηλαδη η Μαχη για την Ενημερωση. Της οποιας απαραιτητοι οροι ειναι οι παραπανω…

Σ αυτο το «μαγαζι» ευτυχησα να γνωρισω λογιων λογιων ανθρωπους. Καποιοι εξ αυτων με συμπαθησαν-καποιοι οχι. Το ιδιο κι εγω: οταν δινουμε την ψυχη μας στη δουλεια, δεν μπορει να ειμαστε με ολους καλα-ή κακα…

Το ταξιδι των εννεα ετων ηταν περιπετειωδες, αλλες φορες δυσκολο, αλλες ευκολο. Σχεδον παντα μαγευτικο. Αυτο ειναι το καλο με τα ταξιδια: οταν εχεις εμπνευσμενους καπεταναιους, οπως τον Νίκος Χατζηνικολάου και ακαματους τιμονιερηδες οπως τον Στεργιο, το ταξιδι γινεται παντα με πυξιδα την ψυχη και προορισμο αλλη μια επιτυχια.

Παντως, φθανοντας στο δικο μου «λιμανι αποβιβασης» οι ευχαριστιες μου δεν πηγαινουν μονο και αποκλειστικα στους δυο προαναφερθεντες.

Κυριως θα ηθελα να ευχαριστησω ολους εκεινους κ εκεινες που εννεα χρονια (ειτε στην εφημεριδα, ειτε στο ραδιοφωνο-για λίγο) μου εμαθαν πραγματα και μου προσφεραν τη μοναδικη εμπειρια να ζησω εξαιτιας τους τη ΜΑΓΕΙΑ της Κορυφης.

(σ.σ: για οσους υπηρξαμε σε εφημεριδα&ραδιοφωνο δεν τους ευχαριστω. Ηδη θα καταλαβαν οτι θα πορευομαστε «μαζι». Ασχετως αν δεν επιβεβαιωνεται παντα «γεωγραφικα» η συνυπαρξη μας…).

Ρεπορτερς, ατελιε, διορθωση, υλατζηδες, γραμματεια, παραγωγη, κλητηρες, παραγωγοι, συνταξη, ηχοληπτες, εσωτερικοι συντακτες στο site, αρχισυντακτες, διευθυντες: αυτη ειναι η ΨΥΧΗ του RealGroup και αυτους ευχαριστω που ειχα την Τυχη να συνεργαστω μαζι τους!!!


Εις το επανιδειν!!!

Πηγή Έι καπετάνιε θέλεις ένα ναύτη (διευθυντή) ακόμα?…

Η χθεσινή μοτοπορεία στη Σαντορίνη για τη Μακεδονία .

Hlias Michailidis


Μπράβο σε όσους συμμετείχαν στην μηχανοκίνητη πορεία που πραγματοποιήθηκε σε όλη τη Σαντορίνη ενάντια στην προδοσία της Μακεδονίας μας! Η παρουσία του κόσμου και τα χειροκροτήματα καθ’όλη την πορεία ξεπέρασαν κάθε προσδοκία και έδειξαν ότι οι Έλληνες σε κάθε γωνιά αυτού του τόπου πονάνε και αγωνιούν για την Μακεδονία!

https://www.facebook.com/100009326637959/videos/2071945489792985/?fref=mentionsΠηγή Ένα μεγάλο μπράβο σε όσους συμμετείχαν στην μηχανοκίνητη πορεία που πραγματοποιήθηκε σε όλη τη Σαντορίνη ενάντια στην προδοσία της Μακεδονίας μας!

H κυβέρνηση προφανώς σε αναζήτηση νέων ψηφοφόρων δεν ενοχλείται να δίνει την ελληνική ιθαγένεια σε αλλοδαπούς οι οποίοι μάλιστα έχουν καταδικαστεί στο παρελθόν για εγκληματικές ενέργειες από ελληνικά δικαστήρια.
Θα έχει πολύ ενδιαφέρον να δούμε τι θα ψηφίσουν στις επόμενες εκλογές τα άτομα αυτά.
Στην περίπτωση του V.O, ο οποίος έλαβε χάρη ύστερα από πρόταση του υπουργού Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων Σταύρο Κοντονή και αποκτά πλέον την ελληνική ιθαγένεια και όπως αναφέρεται στην σχετική υπουργική απόφαση, που δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως στις 25 Ιουνίου(ΦΕΚ Γ΄/718) όπως αναφέρει η σελίδα protothema.gr:
 “με προεδρικό διάταγμα που εκδόθηκε στην Αθήνα…ύστερα από πρόταση του υπουργού Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και γνωμοδότηση του Συμβουλίου Χαρίτων αίρονται οι κατά νόμον συνέπειες που απορρέουν από την καταδίκη του V.O του V, με την αριθμ…/2007 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών σε ποινή φυλάκισης 2 ετών και 3 μηνών με τριετή αναστολή για τα αδικήματα της ληστείας και της παράνομης οπλοφορίας προκειμένου να αποκτήσει την ελληνική ιθαγένεια με πολιτογράφηση”. 
Ιδού και το ΦΕΚ:

Σε αυτό το πλαίσιο, πολίτης του Ελληνικού κράτους γίνεται και η G. T του T, η οποία είχε καταδικαστεί το 2009 σε ποινή φυλάκισης 9 μηνών με τριετή αναστολή για τα αδικήματα της χρήσης πλαστών εγγράφων και της απόπειρας υφαρπαγής ψευδούς βεβαίωσης.
Επιπλέον, ύστερα από πρόταση του κ. Κοντονή αποκτά την ελληνική ιθαγένεια με πολιτογράφηση και ο αλλοδαπός O.M του P, ο οποίος είχε καταδικαστεί στο παρελθόν για το αδίκημα της κλοπής. 
Στο μεταξύ, ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει η χάρη που δίνεται ύστερα από πρόταση του υπουργού Δικαιοσύνης σε Έλληνα πολίτη, ο οποίος έχει καταδικαστεί για λιποταξία από το Ναυτοδικείο Πειραιά, για να διοριστεί στο Πολεμικό Ναυτικό!
Ειδικότερα, “αίρονται οι κατά νόμον συνέπειες που απορρέουν από την καταδίκη του Β.Π του Χ, με την αριθμ…./2007 απόφαση του Πενταμελούς Ναυτοδικείου Πειραιά σε ποινή φυλάκισης 1 μηνός και μετατραπείσα σε χρηματική με τριετή αναστολή για το αδίκημα της λιποταξίας στο εσωτερικό σε ειρηνική περίοδο προκειμένου να μην αποτελεί κώλυμα για τον διορισμό του στο Ελληνικό Δημόσιο και ειδικότερα στο Πολεμικό Ναυτικό”
Στο ίδιο πνεύμα σωφρονιστικής πολιτικής, η ποινή φυλάκισης 10 μηνών για το αδίκημα της απόπειρας κλοπής και η ποινή φυλάκισης 12 μηνών για τα αδικήματα της πλαστογραφίας με χρήση και υφαρπαγής ψευδούς βεβαίωσης δεν αποτελούν πλέον κώλυμα για να εργαστούν δύο συμπολίτες μας ως σεκιούριτι.
Στο μεταξύ, ως μόνιμος τραυματιοφορέας σε μεγάλο νοσοκομείο των Αθηνών μπορεί να διοριστεί και ο υποψήφιος δημόσιος υπάλληλος, με καταδίκη 4 μηνών για το αδίκημα της κλοπής κατά το παρελθόν.

pronews.grΠηγή Φτιάχνει εκλογικό σώμα ο ΣΥΡΙΖΑ: Είσαι αλλοδαπός καταδικασμένος σε φυλάκιση; – Παίρνεις υπηκοότητα

Το μήνυμα δόθηκε από τον Αλέξη Τσίπρα σήμερα στο υπουργικό συμβούλιο, η δεύτερη φάση της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ έκλεισε με τις συμφωνίες των Πρεσπών και του Eurogroup, και η τρίτη…
– και πολιτικά καθοριστική – περίοδος για την κυβέρνηση της αριστεράς ανοίγει μαζί με το τέλος του Μνημονίου. Πρόκειται για την περίοδο κατά την οποία το Μαξίμου φιλοδοξεί να αποδώσει, σταδιακά έστω, στην κοινωνία το μέρισμα της εξόδου από την οκταετή κρίση και, μαζί, να διαμορφώσει και τις πολιτικές συνθήκες για την εκλογική ανατροπή.

Το κρίσιμο διάστημα για τον τελικό σχεδιασμό αυτού του εγχειρήματος ορίζεται στο επόμενο δίμηνο – για την ακρίβεια, στις περίπου 70 ημέρες που απομένουν έως την ΔΕΘ και τις εξαγγελίες που θα κάνει από εκεί ο πρωθυπουργός. Το δε πλαίσιο στο οποίο θα κινηθούν αυτές οι εξαγγελίες το έδωσε ήδη ο Αλέξης Τσίπρας στο υπουργικό συμβούλιο: Όπως είπε, δεν μπορεί να υπάρξει επιστροφή στο παρελθόν – μπορεί όμως να υπάρξει «μια συνετή δημοσιονομική πολιτική, μια λελογισμένη επέκταση στη βάση των δημοσιονομικών δυνατοτήτων». Για να προσθέσει ότι θα πρόκειται για μια οικονομική επέκταση με δύο στόχους: «Από την μία την στήριξη των πλέον αδύναμων, και από την άλλη την τόνωση της ανάπτυξης».

Πάνω σ’ αυτό το δίπτυχο θα βασιστούν και τα πρώτα μέτρα μεταμνημονιακής ανακούφισης που θα εξειδικευθούν και θα ποσοτικοποιηθούν πλήρως μέσα στο επόμενο δίμηνο και θα ανακοινωθούν από τον πρωθυπουργό στην ΔΕΘ.

Πρόκειται για την επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων και την αύξηση του κατώτατου μισθού, την εφαρμογή στοχευμένων φοροελαφρύνσεων 750 εκατομμυρίων ευρώ που θα τεθούν σε ισχύ από το 2019, καθώς και την χορήγηση, και αυτή την χρονιά, του μερίσματος κοινωνικής αλληλεγγύης από το υπερπλεόνασμα – δηλαδή, του μερίσματος που περιγράφεται και ως «13η σύνταξη», όμως δεν θα αφορά μόνον τους συνταξιούχους αλλά όλες τις ασθενέστερες κοινωνικές ομάδες. Στο τραπέζι βρίσκονται και εισηγήσεις για, επίσης, στοχευμένες μειώσεις στις ασφαλιστικές εισφορές και στον ΕΝΦΙΑ.

Πέραν τούτων, πρώτη θέση στην ατζέντα των κυβερνητικών σχεδιασμών έχει πάντοτε η υπέρβαση των ψηφισμένων περικοπών στις συντάξεις, είτε δια της ακύρωσης, είτε δια της αναστολής εφαρμογής του μέτρου. Επ’ αυτού όμως, και παρά τα σαφή μηνύματα που στέλνουν κυβερνητικά στελέχη ότι οι συντάξεις δεν πρόκειται να μειωθούν, οι συζητήσεις με τους δανειστές και οι τελικές αποφάσεις παραπέμπονται μετά την 20η Αυγούστου και την επίσημη λήξη του Μνημονίου.

Εως τότε, ο πολιτικός σχεδιασμός του Μαξίμου περιλαμβάνει και νέες θεσμικές παρεμβάσεις που θα αναδείξουν ακόμη περισσότερο τα διλήμματα μεταξύ «προόδου και συντήρησης» και θα εντείνουν την πίεση σε ολόκληρη το πολιτικό σύστημα. Κορυφαία εξ αυτών των παρεμβάσεων παραμένει η πρωτοβουλία για την αναθεώρηση του συντάγματος η οποία, κατά τις τελευταίες πληροφορίες, θα ανοίξει πριν από το φθινόπωρο. Συγκεκριμένα, ο έως τώρα σχεδιασμός προβλέπει την κατάθεση της τελικής κυβερνητικής πρότασης για την συνταγματική αναθεώρηση πιθανώς στις 24 Ιουλίου, στην επέτειο για την αποκατάσταση της Δημοκρατίας, ενώ η όλη διαδικασία θα εκκινήσει με την επανέναρξη των εργασιών της Ολομέλειας της Βουλής στα τέλη Σεπτέμβρη με αρχές Οκτώβρη.

Ο Σεπτέμβρης προσδιορίζεται από κυβερνητικά στελέχη και ως ο πιθανότερος χρόνος για τον ευρύ ανασχηματισμό, χωρίς ωστόσο να αποκλείονται και εκπλήξεις – να γίνουν, δηλαδή, οι αλλαγές στο κυβερνητικό σχήμα πριν από το τέλος του καλοκαιριού…

tvxs.gr

Πηγή Oι θερμές 70 ημέρες ως την ΔΕΘ…

«Σαλπάρουν» σύντομα δύο διευθυντές εφημερίδων…

Αγωνία στον πρώην ΔΟΛ για τις απολύσεις που ξεκίνησαν και θα συνεχιστούν και μέσα στον Ιούλιο. Στα media του…
Βαγγέλη Μαρινάκη επικρατεί αναστάτωση καθώς ουδείς γνωρίζει τι του ξημερώνει μετά και τις δύο τελευταίες απολύσεις δημοσιογράφων..

****
Πλέον ο αριθμός των απολυθέντων έφτασε τους 10 μαζί με το υπόλοιπο προσωπικό που απομακρύνθηκε τις προηγούμενες ημέρες από «Το Βήμα», «Τα Νέα» και τα sites της Αλτερ Εγκο.
****
Περικοπές που θα τρομοκρατήσουν έτι περαιτέρω την έρημη πιάτσα του Τύπου ετοιμάζει το αφεντικό «δεξιού εντύπου» με πολλά συσωρευμένα προβλήματα.
****
Θυμάστε που έγραφαν οι zoornalistas για τους έξι «καπετάνιους» που δεν θα φτάσουν στον Σεπτέμβριο; Οι δύο πρώτοι σαλπάρουν συντόμως…

zoornalistas.blogspot.gr

Πηγή Αναστάτωση στα media του Μαρινάκη…

Ο Κωστής Τσιακανίκας ευχαριστεί τα αφεντικά που έφαγε κοντά τους αυτά τα χρόνια ψωμάκι. Μνημονεύει «δημοσιογραφάρες» που γνώρισε κι αποκαλύπτει την επιρροή που είχαν πάνω του ο Σαίξπηρ και ο… Φελίνι!…

«Κάποτε ήτανε παιδί», γράφει (και ενδεχομένως τον ζηλεύανε πολλοί). Εξιστορεί την ιστορία του στον ΑΝΤ1, πώς γνώρισε τον Τέρενς Κουίκ, πώς του έδωσε το τηλέφωνο ενός περιπτέρου στην Καισαριανή και άλλα τερπνά και ωφέλιμα. 

Ο πρώην διευθυντής ειδήσεων του STAR ανέβασε ένα σημείωμα-επιστολή στο facebook επ ευκαιρία της…
επιστροφής του στοπν ΑΝΤ1.

Ευχαριστεί θερμά τον κ. Κυριακού για την τιμή της πρόσκλησης και δεν παραλείπει να ευχαριστήσει και το προηγούμενο αφεντικό (οικογένεια Βαρδινογιάννη) για την φοβερή συνεργασία που είχαν. 

Εντάξει, ξαναβρήκε δουλειά ο άνθρωπος. Γιατί να μη χαρεί; Αλλά τον Φελίνι τι τον ήθελε…
“(…) Κάποτε ήμουν παιδί…

Τότε πρωτοπάτησα το πόδι μου στον Αντ1! Είχα γνωρίσει τον Τέρενς Κουίκ για μια συνέντευξη στο Αθηνόραμα, με συμπάθησε είπε και με κάλεσε να δουλέψουμε μαζί στο νεογέννητο ραδιόφωνο. Μάλιστα, επειδή είχα πάθει λουμπάγκο και απουσίαζα απο το περιοδικό, με γύρεψε στο περίπτερο της πλατείας Καισαριανής! Τον αριθμό τηλεφώνου του περιπτέρου είχα δώσει στο γραφείο, για έκτακτες κλήσεις… Ζήσαμε πολλά μαζί. Αξέχαστα!

Κάποτε, λοιπόν, ήμουν παιδί. Τυχερό παιδί. Επειδή στο διαβα μου, γνώρισα ως προισταμένους μου,»δημοσιογραφάρες» και σπουδαίες προσωπικότητες των ΜΜΕ.Toν Παπαγεωργίου,την Ηλιοπούλου,την Μαρτίνη,την Μπουμπουρή,τον Μοσχοβίτη, τον Καράγιωργα, τον Μπόμη, τον Νικολαίδη, τον Παπουτσάνη, την Ιορδανίδου, τον Σπυρόπουλο, τον Σιαφάκα, τον Μιχόπουλο, τον Μαλέλη, τον Παναγόπουλο, τον Κανιμά, τον Ανδρεούλη, τον Λιαρέλη(δις και τώρα τρις!)… Είναι πολλοί, αλλά κι εγώ φέτος συμπληρώνω 33 χρόνια σε διάφορα «μαγαζιά»… Από φοιτητής ξεκίνησα… Ήμουν τυχερό παιδί λοιπόν, διότι από όλους αυτούς κάτι «τσιμπολόγησα». Πάντα, με τη ρήση του Ισοκράτη στο μυαλό μου: «τῶν ποιητῶν τὰ βέλτιστα μανθάνειν»!

Είναι μεγάλη τιμή και ευτυχία σε αυτή τη δουλειά, να έχεις διευθυντές-δασκάλους και όχι διευθυντές-δερβίσηδες που περιφέρουν ως «φωτεινοί παντογνώστες» την κομπορρημοσύνη τους.
Επίσης, είναι ευλογία σε αυτή τη δουλειά να συνεργάζεσαι με ανθρώπους που έχουν αρχές και αξίες. Ίσως γιατί ξεχωρίζεις πιο εύκολα τους -ευτυχώς- λιγοστούς που δεν έχουν.

Τριάντα χρόνια πέρασαν λοιπόν, μετά το πρώτο μου βήμα στον Αnt1…

Όταν προ ημερών, αντάμωσα τον Πρόεδρο του Ομίλου στο γραφείο του αξέχαστου Καπετάνιου, πέρασαν μπροστά απο τα μάτια μου στο fast forword , όλες οι συναρπαστικές εικόνες της πρώτης μου «θητείας» στο σταθμό. Μιάς περιόδου συγκλονιστικής από κάθε άποψη.Μετά οι δρόμοι με οδήγησαν στο Alter,το Star,τον Skai,ξανά στο Star κι επιστροφή στον Ant1…

Ευχαριστώ θερμά τον κ. Κυριακού για την τιμή της πρόσκλησης και αισθάνομαι την ανάγκη να δικαιώσω με όλες μου τις δυνάμεις, την εμπιστοσύνη του στο πρόσωπο μου.Θα προσπαθήσω…

Aποχωρίζομαι φίλους στο Star αλλά χαίρoμαι που θα ξαναβρώ παλιόφιλους στον Αnt1.
Τα τελευταία πέντε χρόνια στο κανάλι της Κηφισιάς, με γέμισαν πολύτιμες εμπειρίες και υπερηφάνεια. Οφείλω θερμές ευχαριστίες στην Οικογένεια Βαρδινογιάννη για την απεριόριστη στήριξη στην προσπάθεια μας. Το στοίχημα στο ξεκίνημα αυτής της πορείας κερδήθηκε, χάρη στη δουλειά όλων. Έχω την ανάγκη να ευχαριστήσω επίσης, μέσα απο την καρδιά μου, όλους τους εξαιρετικούς δημοσιογράφους, τους τεχνικούς και τους διοικητικούς υπαλλήλους του σταθμού για τη συνεργασία μας αλλά φυσικά και τη διοίκηση του σταθμού, για όλα όσα μοιραστήκαμε και όλα όσα επιτύχαμε. Εύχομαι κάθε επιτυχία και στη συνέχεια.

Νέο ταξίδι,λοιπόν…

Ποτέ δεν έκρυψα τον έρωτα μου για αυτή τη δουλειά. Ούτε τον πρόδωσα, ούτε με πρόδωσε ποτέ. Αλλά πάντα, στην «παρεγκεφαλίδα» μου, έχω «αποθηκευμένη» μια μεγάλη αλήθεια του Σαίξπηρ: Ο έρωτας μπορεί να είναι το ωραιότερο όνειρο αλλά και ο χειρότερος εφιάλτης. Ευτυχώς ο Φελίνι με…καθησύχαζε πάντα: Δεν υπάρχει τέλος. Δεν υπάρχει αρχή. Υπάρχει μόνο ένα ατέλειωτο πάθος για ζωή. Και δημιουργία…»

Πηγή Ένα λεπτό περιπτερά…

1948 – Η «Γέννηση»του Ισραήλ & η Νύχτα των Κρυστάλλων – ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ

Η Νύχτα των Κρυστάλλων & η «Γέννηση»του Ισραήλ
9 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 1938 ΚΑΙ 14 ΜΑΪΟΥ 1948
Μόλις δέκα χρονιά χρειάστηκαν μετά την απροκάλυπτη επίθεση των Ναζιστών κατά των Εβραίων και των περιούσιων τους για την πραγματοποίηση ενός Ονείρου 2500 περίπου χιλιάδων ετών από την Αιχμαλωσία των βαβυλώνιων,που από τότε χάθηκαν σαν κράτος από τον χάρτη και Καταπατήθηκαν τα εδάφη τους όπως είχε πει ο Χριστός( ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ 21,24)από κατακτητές μέχρι να συμπληρωθεί ο καιρός των Εθνών και να γίνει κράτος και πάλι το Ισραήλ,για να μπούμε στην τελική ευθεία για τον Αντίχριστο,και το τέλος του κόσμου με τη Δευτέρα Παρουσία του Χριστού.

Πηγή 1948 – Η «Γέννηση»του Ισραήλ & η Νύχτα των Κρυστάλλων – ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ

Γράφει η Λουίζα Βογιατζή*

Οι αποτυχίες πληγώνουν τον εγωισμό μας. Όμως μας κάνουν να αλλάζουμε, να αναθεωρούμε τους στόχους μας και τελικά να ανακαλύπτουμε για τον εαυτό μας πράγματα που καμία εύκολη ή πρόσκαιρη επιτυχία δεν μπορεί να μας προσφέρει.

Ξεκινάμε κάθε μας καινούργιο βήμα στη ζωή ελπίζοντας ότι θα πετύχει. Τις περισσότερες φορές κάνουμε τα πάντα, προετοιμαζόμαστε, εξοπλιζόμαστε, έτσι ώστε να έχουμε όσο το δυνατόν περισσότερες πιθανότητες να καταφέρουμε αυτό για το οποίο μοχθούμε. Κι όμως, κάποιες φορές στο τέλος του δρόμου μάς περιμένει η αποτυχία. Είναι μία από τις πιο βασικές εμπειρίες της ζωής, η οποία, αν και επώδυνη -τραγική κάποτε-, δεν παύει να είναι αναγκαία και αναπόφευκτη. Και για όποιον ξέρει να «χάνει», μπορεί να είναι το σκαλοπάτι για μια «καινούργια» ζωή.

Οι «νικημένοι νικητές»

«Όταν μας έρχονται ανάποδα όλα, τι χαρά να δοκιμάζουμε την ψυχή μας αν έχει αντοχή κι αξία! Θαρρείς κι ένας οχτρός αόρατος, παντοδύναμος -άλλοι τον λένε Θεό κι άλλοι διάολο- χυμάει να μας ρίξει, μα εμείς στέκουμε όρθιοι. Κι έτσι κάθε φορά που εσωτερικά είμαστε νικητές, όταν εξωτερικά είμαστε νικημένοι κατά κράτος, ο αληθινός άνδρας νιώθει άφραστη περηφάνια και χαρά. Η εξωτερική συμφορά μετουσιώνεται σε ανώτατη, δυσκολώτατη ευδαιμονία.» Αυτό είναι ένα απόσπασμα από τον «Αλέξη Ζορμπά» του Νίκου Καζαντζάκη. Έχοντας ζήσει και μαθητεύσει έναν ολόκληρο χρόνο σχεδόν δίπλα στον πλανόδιο φιλόσοφο Ζορμπά, ο αφηγητής-ήρωας του βιβλίου καταφέρνει να αναγνωρίσει τη σπίθα της ελευθερίας που κουβαλά σχεδόν πάντα μαζί της η αποτυχία. Την ελευθερία της αλλαγής.

Πλήγμα στον εγωισμό μας

Δεν είμαστε όμως όλοι Ζορμπάδες, ούτε έχουμε καν την ευκαιρία στη ζωή μας να γνωρίσουμε ανθρώπους σαν το Ζορμπά. Αντίθετα, μάλιστα. Μία άποψη επικρατεί γύρω μας: Στη ζωή σημαντική είναι η επιτυχία, η νίκη, η συνεχής και αδιάκοπη εξέλιξη προς τα εμπρός, ει δυνατόν χωρίς πτώσεις, παύσεις ή πισωγυρίσματα. Η έννοια της επιτυχίας είναι σχεδόν ταυτισμένη με την έννοια της ευτυχίας, ενώ αντίθετα η αποτυχία θυμίζει δυστυχία, μιζέρια, κατάντια. Σε ένα ορισμένο βαθμό είναι έτσι. Η αποτυχία μάς θυμίζει τα λάθη, την αδυναμία, την ανεπάρκειά μας και γι’ αυτό, όταν μας συμβαίνει, μας γεμίζει δυσάρεστα συναισθήματα. Μπροστά στην αποτυχία έχουμε καταρχήν να παλέψουμε με τον πόνο, την απογοήτευση, το θυμό, τη ματαίωση, την απόγνωση, την ντροπή, το φόβο. Η αυτοεκτίμησή μας δέχεται ένα γερό πλήγμα. Είτε πρόκειται για μια αποτυχία καθαρά συναισθηματική, όπως η διάλυση μιας σχέσης, είτε επαγγελματική, βλέπουμε μπροστά μας να ναυαγεί αυτό που επιθυμήσαμε, αγαπήσαμε, ίσως και αγωνιστήκαμε γι’ αυτό. Η «ήττα» μάς πληγώνει βαθιά, κλονίζει την πίστη στις ικανότητες και τις επιλογές μας, σε ολόκληρο τον εαυτό μας.

Η αποτυχία κουβαλά μαζί της την ελευθερία της αλλαγής

Πρέπει να περάσεις για να ξεπεράσεις…

Σε μια τέτοια στιγμή από πού θα μπορούσαμε, λοιπόν, να αντλήσουμε τη δύναμη για να μεταμορφώσουμε την κλονισμένη μας πίστη σε λαχτάρα για κάτι καινούργιο και την «καταστροφή» σε μάθημα ζωής που θα μας κάνει να θέλουμε να προχωρήσουμε παρακάτω;

Όσο κι αν ακούγεται παράξενο, έχουμε ανάγκη πρώτα-πρώτα να «πενθήσουμε» την εικόνα που είχαμε για τον εαυτό μας πριν συμβεί το «κακό» που μας συνέβη.
Αυτό περίπου περιγράφει η Ιουλία: «Όταν χώρισα με το Μάκη, γκρεμίστηκε ο κόσμος μου, δεν μπορούσα για εβδομάδες να σταματήσω να κλαίω. Ένιωθα προδομένη, απο­γοητευμένη, εγκαταλελειμμένη, κι επιπλέον ένοχη για την αποτυχία της σχέσης.

Άφησα τον εαυτό μου να πενθήσει Αυτό που τελικά με έσωσε ήταν ότι αρχικά άφησα στον εαυτό μου το χρόνο να πενθήσει. Επί 5-6 μήνες δεν είχα διάθεση ούτε να φροντίσω τον εαυτό μου, ούτε να περάσω καλά, ούτε τίποτα. Ήμουν βυθισμένη στη λύπη. Μετά άρχισα σιγά-σιγά να επεξεργάζομαι με τη βοήθεια μιας ψυχολόγου αυτό που είχε γίνει, το πως έκανα πάντα σχέσεις με άνδρες που με εκμεταλλεύονταν επειδή μαζί τους αισθανόμουν δυνατή και προστατευτική. Κάποια στιγμή πρόσεξα για πρώτη φορά το Στέφανο, συνάδελφο από χρόνια που ήξερα ότι του αρέσω αλλά απέρριπτα. Είναι πολύ τρυφερός και γενναιόδωρος μαζί μου, είμαστε μαζί ενάμιση χρόνο και είμαι πιο ευτυχισμένη από ποτέ. Νομίζω πως τώρα αρχίζω να ζω πραγματικά!».

Όχι στο αυτομαστίγωμα!

Θα ήταν καλύτερα αν μπορούσαμε να αποδεσμευτούμε από τον πολύ αρνητικό κι επώδυνο αυτό όρο. Όχι για να αποφύγουμε την ευθύνη ή για να μη δούμε τα πράγματα όπως πραγματικά είναι, κάθε άλλο. Προτού σπεύσουμε να ονομάσουμε αποτυχία κάτι που δεν μας πήγε καλά και να κατηγορήσουμε τον εαυτό μας γι’ αυτό, μπορούμε να αναρωτηθούμε πώς συνέβησαν όλα. Αυτό που έχει σημασία είναι να δώσουμε ένα νόημα σε ό,τι συνέβη για να προχωρήσουμε από τις ενοχές και τις αυτοκατηγορίες στην ανάληψη ευθύνης. Υπάρχει μεγάλη διαφορά ανάμεσα στην αυτοκριτική που εκμηδενίζει και ισοπεδώνει («Πάντα κάνω λάθος», «Ποτέ δεν τα καταφέρνω καλά», «Είμαι άχρηστος τελικά», «Δεν με θέλει», «Όλες οι ατυχίες πέφτουν πάνω μου») και σε αυτήν που προσπαθεί να καταλάβει τι δεν πήγε καλά και πώς θα μπορούσαμε να είχαμε αποφύγει αυτό που έγινε. Μπορούμε να αναπροσανατολίσουμε τις επιθυμίες και τους στόχους μας, εκτιμώντας πιο ρεαλιστικά τις δυνατότητές μας, αν απευθύνουμε στον εαυτό μας τις κατάλληλες ερωτήσεις, όπως:

  • «Μήπως οι στόχοι μου ήταν πολύ υψηλοί, πολύ ρομαντικοί, πολύ άπιαστοι για μένα;»
  • «Μήπως τα μέσα που χρησιμοποίησα δεν ήταν κατάλληλα για τη συγκεκριμένη κατάσταση;»
  • «Τι θα έκανα διαφορετικά έχοντας την εμπειρία αυτή;».


Ανακαλύπτοντας τον άλλο εαυτό μας

Είναι αλήθεια: Η αποτυχία, ακόμη και μικρή, δίνει μεγάλο πλήγμα στο ναρκισσισμό μας. Εκλύει μια δύναμη αυτοκαταστροφική. Για μερικούς ανθρώπους, κάποιες εξετάσεις που δεν πέρασαν, μία δουλειά που δεν τους «βγήκε», μία σχέση που έληξε άδοξα, ισοδυναμεί με καταστροφή και ακρωτηριασμό του Εγώ τους, γιατί πλήττεται η εικόνα τελειότητας, υπερεπάρκειας, υπερδύναμης που έχουν για τον εαυτό τους.

«trial and error» Κι όμως, η «αποτυχία» μπορεί να αποβεί μία εμπειρία ιδιαίτερα ωφέλιμη για εμάς. Αυτό δεν είναι διδακτισμός. Η αποτυχία είναι ένας τρόπος να λύνουμε προβλήματα με την τεχνική «trial and error» (δοκιμή και λάθος). Μπαίνουμε σε μία κατάσταση επείγουσας ανάγκης και υπό την πίεσή της αναγκαζόμαστε να γίνουμε πιο δημιουργικοί, να επιστρατεύσουμε τις βαθύτερες δυνάμεις μας και να ανακαλύψουμε νέους τρόπους δράσης όταν οι παλιοί αποδεικνύονται ανεπαρκείς. Κανείς δεν μπορεί να αποφύγει τις «κακοτοπιές» στη ζωή. Κανείς δεν είναι τέλειος, αλάνθαστος, αγαπητός και επιθυμητός σε όλους, με μία λέξη άτρωτος. Οι αποτυχίες μάς φέρνουν σε επαφή με τα όρια του εαυτού μας, αλλά και με δυνατότητες που ποτέ δεν υποψιαζόμαστε ότι είχαμε. Δίνει το έναυσμα για να σκεφτούμε ότι τελικά μπορούμε να είμαστε και κάτι άλλο από αυτό που πιστεύαμε έως σήμερα. Ακόμη κι αν πιστεύαμε ότι βρισκόμαστε στο «σωστό» για εμάς δρόμο, μπορεί να ανακαλύψουμε μετά από μία «ήττα» ότι υπάρχουν μέσα μας εφόδια για κάτι τελείως διαφορετικό. «Μπορώ να είμαι και κάποιος άλλος»: Σε αυτή τη διαπίστωση κρύβεται η δύναμη για να ξεκινήσουμε κάτι καινούργιο.

Αυτό που έχει σημασία είναι να δώσουμε ένα νόημα σε ό,τι συνέβη

Η αλήθεια μάς λυτρώνει

Η αποτυχία δεν έρχεται πάντα κάνοντας θόρυ­βο και γκρεμίζοντας τα πάντα στο πέρασμά της. Πολλές φορές είναι σιωπηλή και προσπαθεί να περάσει απαρατήρητη. Το πρώτο βήμα για να μην πάνε χαμένες οι ευκαιρίες που κρύβει μια αποτυχία είναι να αναγνωρίσουμε και να παρα­δεχτούμε ότι απο­τύχαμε, ότι δηλαδή δεν έχει πια νόημα να προσπαθούμε για να κατα­φέρουμε κάτι. Όποιος γραπώνεται με νύχια και με δόντια σε μια «τελειωμένη» σχέση, όποιος δεν θέλει να δει ότι τα επαγγελματικά του σχέδια δεν ευοδώνονται, όποιος προσπαθεί με το αλκοόλ, το φαγητό, την πολλή δουλειά να κάνει ότι δεν βλέπει, στερεί από τον εαυτό του την ευκαιρία να επωφεληθεί από τα λάθη, τις ατυχίες, τα στραβοπατήματά του.



*Η κ. Λουίζα Βογιατζή είναι συμβουλευτική ψυχολόγος.


Πηγή: vita.grΠηγή Οι πιο πετυχημένες αποτυχίες μας