21 May, 2019
Home / Διαφορα (Page 1173)


 KAI Η ΛΕΝΑ ΑΛΚΑΙΟΥ ΚΑΤΑΓΓΕΛΕΙ ΠΛΑΣΤΟΓΡΑΦΗΣΗ ΤΗΣ ΥΠΟΓΡΑΦΗΣ ΤΗΣ ΣΤΟ ΑΙΣΧΡΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΡΕΣΠΕΣ!
Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΛΗΤΕΙΑ ΧΩΡΙΣ ΤΕΛΟΣ! ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΧΩΡΑ;


Σχετικά:

http://www.press-gr.com/2018/07/blog-post_6344.htmlΠηγή ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΡΕΣΠΕΣ! Πλαστογράφησαν την υπογραφή και της Λένας Αλκαίου…

Ο ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΜΥΘΟΣ – Η ΑΥΤΟΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΗ ΕΠΙΛΟΓΗ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΩΝ.

Γιατί οι λαοί μας επιλέγουν πάντοτε σαν κυβερνήτες, σαν αντιπροσώπους, ανθρώπους οι  οποίοι θα προσπαθήσουν να τους καταστρέψουν από την επόμενη ημέρα της εκλογής τους; Γιατί τόσος παραλογισμός στην πολιτική και κοινωνική ζωή; Γιατί στην κορυφή της αποθεώσεως τού Ορθολογισμού, κυριαρχεί απολύτως η μυθοποίηση καταστάσεων, γεγονότων και προσώπων; Γιατί η μυθοποίηση πήρε τόσο εύκολα την θέση της σκέψης; Η νοησιαρχία του Καρτέσιου γέννησε τον Ρομαντισμό του Γκαίτε και την παραίτηση απο την κοινωνική ζωή, με την κυριαρχία του συναισθήματος;

Ο Ernst Cassirer, έγραψε το τελευταίο του βιβλίο «Τί Είναι ο Μύθος» προσπαθώντας να απαντήσει σ’αυτά τα επικίνδυνα για τον εξελιγμένο άνθρωπο, ερωτήματα! Η παραίτηση απο τον ΝΟΥ, παίζει οπωσδήποτε καθοριστικό ρόλο, αλλά ας δούμε λίγα πράγματα απο την έρευνα τού Κασσίρερ, που είναι και πιό κατανοητά, ίσως στην σκοτεινή μας αντίληψη, η οποία βυθισμένη στον αισθητό κόσμο, στερείται αρχών διακρίσεως.

Μας επισημαίνει λοιπόν πώς μετά τους παγκοσμίους πολέμους, και παρότι η τεχνολογία αυξάνει αλματωδώς, υπήρξε μία ριζική αλλαγή στην πολιτική σκέψη. Εμφανίστηκε μία καινούργια δύναμις. Η δύναμις της μυθικής σκέψης. Η οποία νίκησε κατά κράτος την Ορθολογική σκέψη.

Ενώ συνεχίζουμε να λύνουμε τα τεχνικά μας προβλήματα, βασιζόμενοι στην επιστήμη και στην τεχνολογία, στην πολιτική κανένας μας δέν χρησιμοποιεί πλέον την Ορθολογική σκέψη. Ο σημερινός άνθρωπος φαίνεται να’χει ξεχάσει απολύτως όλα όσα είχε μάθει στην διάρκεια της διανοητικής του ανάπτυξης. Επέστρεψε πίσω στις πρώτες φάσεις, σχεδόν πρωτόγονες, της ανθρώπινης κουλτούρας. Ξαναεμφανίστηκαν οι Φυλές, οι συμμορίες, το ομαδικό πνεύμα. Ακόμη και στην Φιλοσοφία και στην Θεολογία με την εμφανίση των διαφόρων ακαδημιών, των ιδρυμάτων και ινστιτούτων, η σκέψη είναι οργανωμένη ομαδικά, πρωτόγονα. Υπάρχει ο αρχηγός των πολεμιστών, ο Καλαϊτζίδης πχ., ο μάγος θεραπευτής, ο Ιγνάτιος, και οι μητέρες! Η Ακαδημία Βόλου είναι το εντυπωσιακότερο παράδειγμα. Δεδομένου ότι πιστεύει ότι είναι η αιχμή της νεωτερικότητος και του μοντέρνου. Και ίσως είναι! Απο την στιγμή της μυστηριώδους επιστροφής του ανθρωπίνου πνεύματος στον πρωτογονισμό των Τότεμ και των Ταμπού.

Ο Κασσίρερ λοιπόν μας προτείνει μία διδακτική σκηνή απο τον Φάουστ του Γκαίτε για να κατανοήσουμε την σύγχρονη ασθένεια του πνεύματος μας, η οποία συνοδεύεται στην φιλοσοφία, από την κυριαρχία του υποκειμένου!

Σ’αυτή την σκηνή λοιπόν βλέπουμε τον Φάουστ, μέσα στην κουζίνα της μάγισσας, να περιμένει το μαγικό ποτό με το οποίο θα ξανααποκτήσει την νεότητά του. Όρθιος μπροστά σ’ένα μαγεμένο καθρέφτη, ξαφνικά, έχει μία θαυμαστή όραση. Εμφανίζεται στον καθρέφτη η εικόνα μιάς γυναίκας με υπερφυσική ομορφιά. Μένει εκστατικός και άλαλος. Αλλά ο Μεφιστοφελής, που βρίσκεται δίπλα του, γελά με τον ενθουσιασμό του. Γιατί έχει πείρα: γνωρίζει πώς αυτό που είδε ο Φάουστ δέν ήταν η μορφή μίας πραγματικής γυναίκας,ήταν μόνον μία δημιουργία του ίδιου τού πνεύματος του.

Απο τότε οι περισσότεροι φιλόσοφοι και ποιητές πίνουν ασταμάτητα απο αυτή την μαγική κούπα. Αισθάνονται αναζωογοννημένοι και ξανανιωμένοι! Απο τότε οι πνευματικοί άνθρωποι άρχισαν να βλέπουν τα πράγματα σε ένα νέο μεταμορφωτικό Φώς. Δέν μπορούν να επιστρέψουν πλέον στον κοινό κόσμο, στον κόσμο του όχλου. Χάθηκαν οι βασικές διακρίσεις ανάμεσα στον μύθο και στην πραγματικότητα, στην ποίηση και στην αλήθεια. Άρχισαν να συμπίπτουν και να ταυτίζονται: ο Νόβαλις δήλωσε: Η ποίηση είναι αυτό που είναι απολύτως και καθαρά πραγματικό! Αυτό που είναι πιό ποιητικό είναι πιό αληθινό. Χάθηκε οριστικά κάθε διάκριση ανάμεσα στον υποκειμενικό και τον αντικειμενικό κόσμο. Το ιδεατό και το πραγματικό συμπίπτουν. Το σύστημα της ταυτότητος κατέληξε θριαμβευτικά στην Φιλοσοφία της μυθολογίας τού Σέλλινγκ.

Ο Κάντ είχε ισχυρισθεί πώς τήν ανθρώπινη γνώση, την οδηγούν δύο ρυθμιστικές αρχές. Οι αρχές της ομοιότητος και της ανομοιότητος, της ομογένειας και της ετερογένειας. Για να λειτουργήσει η ανθρώπινη νόηση και οι δύο αρχές είναι απαραίτητες. Η λογική αρχή του γένους που απαιτεί την ταυτότητα, αντισταθμίζεται από μία άλλη αρχή, του είδους, που απαιτεί διαφορετικότητα και τήν πολλαπλότητα των πραγμάτων.

Η ανθρωπολογία λοιπόν ανακαλύπτει στην συνέχεια πώς η πρωτόγονη διάνοια, είναι κατώτερη από την σύγχρονη, ώς πρός την μάζα και το μέγεθος της πληροφορίας, των εμπειρικών δεδομένων, αλλά συμφωνεί τελείως μαζί μας, με τους δικούς μας τρόπους σκέψης και συλλογισμού, στην ερμηνεία αυτών των γεγονότων. Ο πρωτόγονος μάγος ή ο αλχημιστής δέν διαφέρει σε τίποτε απο τον σύγχρονο επιστήμονα, ο οποίος κάνει πειράματα στο εργαστήριο του. Και η κοινή προϋπόθεση είναι η πίστη στην τάξη και στην ομοιομορφία της φύσεως: στην φύση δηλαδή, ένα γεγονός το διαδέχεται αναγκαίως ένα άλλο χωρίς την επέμβαση οποιασδήποτε πράξεως πνευματικής ή προσωπικής.

Ακόμη και σήμερα που κατερρίφθη υποτίθεται με την σχετικότητα αυτή η πεποίθηση περί της ομοιογένειας των φυσικών φαινομένων, δέν εμφανίστηκε κάποιος ρόλος μίας προσωπικής πράξεως, μία απαραίτητη ανθρώπινη επέμβαση! Ακόμη και η γενετική επεμβαίνει στην Φύση, πιστεύοντας στην ομοιογένεια της.

Τίποτε δέν αλλάζει. Δέν είναι κάν δυνατή η αλλαγή. Τί δέν αλλάζει δηλαδή; Η αιτία και το αποτέλεσμα. Ο νόμος της βαρύτητος. Η δύναμις. Ο δυνατός είναι ταυτισμένος πάντοτε με την ουσία, με την υπόσταση! Η προσωπικότης αναλαμβάνει την αρχηγία. Για να επιλέξω τον δυνατό όμως δηλώνω την αδυναμία μου. Μπορώ να μεταλλάξω την αδυναμία μου βεβαίως σε δύναμη αλλά και πάλι βρίσκομαι παγιδευμένος στο καλό και στο κακό.

Η ανθρωπότης δοκίμασε και την λύση της Ιεραρχίας. Μία κλίμακα δύναμης όπως την προσδιόρισε η σχολαστική φιλοσοφία, η οποία άφηνε όλους ευχαριστημένους, πρόσφερε δύναμη, διαβαθμισμένη αλλά με την δυνατότητα αυξήσεως. Πάνω σ’αυτή την Ιεραρχία στηρίχθηκε και η οικονομία και η δημιουργία αστικής τάξεως. Αυτή η Ιεραρχία καταρρέει σήμερα, αποκαλύπτοντας το κακό που έκρυβε, την εξάρτηση των πολλών από τους λίγους. Την αδυναμία της ποσότητος να γίνει ποιότητα. Την ρίζα του μύθου. Την απόλυτη ψευδαίσθηση ότι η ποσότης μπορεί να γίνει ποιότητα! Λίγο πρίν φτάσει στην κορυφή η πέτρα της ζωής ξανακυλά στον πάτο. Την αλήθεια τού μύθου του Σίσυφου. Άλλος είναι ο δρόμος της ποιότητος.

Το δράμα του ανθρώπου χτές και σήμερα μοιάζει με τον αγώνα του αλχημιστού. Απο το σίδερο να βγάλει χρυσό! Δέν έγινε ποτέ εφικτό! Ούτε θα γίνει. Απλά στο τέλος της ζωής του ο άνθρωπος, όπως και ο αρχαίος Αλχημιστής ανακαλύπτει πώς κατέστρεψε και τον σίδερο. Τον καθρέφτη τού Ντόριαν Γκρέυ. Παρομοίως και ο Γιούνκ, ο τελευταίος Αλχημιστής της Ιστορίας, πεθαίνοντας αναρωτήθηκε με απελπισία! Ξέρει η ανθρωπότης ότι πεθαίνω;

Το πνεύμα πρέπει να υπερίπταται υπεράνω των υδάτων, ο ζωντανός άνθρωπος είναι ο πιστός, με ότι αυτό συνεπάγεται. Ο άνθρωπος της πίστεως πρέπει να περπατά πάνω στα ύδατα. Διαφορετικά σάν πέτρα θα βυθιστεί κάνοντας μία τρύπα στο νερό. Στο μηδέν από όπου δημιουργήθηκε. Στην άβυσσο. Μόνον η πίστη μπορεί να γίνει η πέτρα που δέν βυθίζεται στα ύδατα του Μηδενός, πάνω στην οποία μπορεί να οικοδομηθεί η αληθινή ζωή.


Στην κριτική του καθαρού λόγου ο Κάντ ορίζει πώς η σκέψη η ίδια κινείται με ένα μεθοδολογικό κριτήριο, την αρχή της ομοιογένειας, η οποία αρχή όμως, εκτός του ότι αποτελεί το συστατικό στοιχείο του Εγώ και είναι η πηγή της λογικής αποτελεί και την βασική λειτουργία ακόμη και της πρωτόγονης σκέψης. Ο πρωτόγονος δρά και σκέπτεται σαν ένας αληθινός φιλόσοφος (αφού ο ίδιος ο Κάντ μείωσε την φιλοσοφία στο επίπεδο της κοινής γνώμης). Συνδυάζει τα δεδομένα της αισθητής του εμπειρίας και προσπαθεί να τα οδηγήσει σε μία τάξη με κάποια συνέπεια και συστηματικότητα. Η διαφορά αυτής της σκέψης απο την σκέψη του Χέγκελ π.χ. είναι απλώς διαφορά βαθμού, η βάση τους είναι ίδια. Το θαύμα και ο τρόμος, είναι σταθερά θεμέλια της ζωής και του πρωτόγονου και του μοντέρνου και πρόκειται για την στάση του ανθρώπου μπροστά στο φαινόμενο του θανάτου.
Επειδή λοιπόν η πρωτόγονη σκέψη είναι μυθική, η ρίζα που καταδυναστεύει τον σημερινό Ευρωπαίο και τον οδηγεί σε λανθασμένες πολιτικές επιλογές βρίσκεται στην πρωτόγονη σκέψη. Η ερμηνεία της οποίας γίνεται εφικτή, τί περίεργο, με την βοήθεια της κριτικής του καθαρού λόγου του Κάντ.
Έτσι λοιπόν ο πρωτόγονος αναρωτιέται: «Κατ’αρχάς ποιό πράγμα κάνει την διαφορά ανάμεσα σ’ένα ζωντανό σώμα και ένα νεκρό; Τί πράγμα καθορίζει το ξυπνητό, τον ύπνο, την έκσταση, την ασθένεια, τον θάνατο; Κατά δεύτερο λόγο, τί πράγμα είναι εκείνες οι ανθρώπινες μορφές που εμφανίζονται στα όνειρα και στα οράματα; Κάθε άνθρωπος λοιπόν διαθέτει δύο πράγματα που του ανήκουν. Μία ζωή και ένα φάντασμα. Σε στενό δεσμό με το σώμα. Η ζωή καθότι του επιτρέπει να αισθάνεται, να σκέπτεται και να πράττει. Το φάντασμα σαν εικόνα του ή σαν δεύτερο Εγώ. Και τα δύο διαχωρίζονται απο το σώμα. Η ζωή, διότι το εγκαταλείπει νεκρό, το φάντασμα διότι εμφανίζεται σε κάποια απόσταση απο το σώμα. Η σύνθεση αυτών των δύο πραγμάτων έδωσε την έννοια της ψυχής φάντασμα. Μία γνώμη που βρίσκεται παντού στην οικουμένη. Αυτή η πεποίθηση είναι τόσο ομογενής σε όλο τον κόσμο που μας βοηθά εύκολα να συμπεράνουμε πώς αποτελεί την πιό καθαρή απόδειξη στην πίστη των ανθρώπων στα δεδομένα των αισθητηρίων τους, στον αισθητό κόσμο.
Ο ανθρωπολόγος LeryBruhl, διαφώνησε με την τοποθέτηση αυτή, επιμένοντας πώς ο πολιτισμένος άνθρωπος διαθέτει μία λογική άγνωστη στην πρωτόγονη σκέψη, η οποία είναι προ-λογική ή μυστικιστική.
Πάλι ο Κάντ, μπορεί να λύσει αυτή την αντίθεση. Η αρχή της ομοιογένειας είναι μεθοδολογική, δέν είναι οντολογική, αντικειμενική! Δέν είναι συστατική του όντος. Οι κανονιστικές αρχές γίνονται αντιφατικές όταν λαμβάνονται σαν συστατικές. Οι κανόνες αυτοί μπορούν να χρησιμεύσουν σαν γνωμικά, σαν αποφθέγματα σοφίας ή σαν ηθικές αρχές.
Ένας προτιμά την ενότητα και την ομοιογένεια και ένας άλλος την διαφορά και την ιδιαιτερότητα. Κάθε γνώμη στηρίζεται στην προτίμηση της μίας ή της άλλης κανονιστικής αρχής της σκέψης. Οι γνώμες μας αυτές δημιουργούν προβλήματα όταν αντιμετωπίζονται σαν αντικειμενική, αληθινή γνώση. Είναι τρόποι της νοήσεως, δέν ανήκουν στην οντολογία, στην σύσταση του όντος.
Και όμως, τονίζει ο Κασσίρερ, απο όλες αυτές τις θεωρίες και εξηγήσεις λείπει το ουσιαστικό στοιχείο του μύθου, το παράλογο, το συγκινησιακό βάθος του μύθου, λόγω του οποίου ο μύθος ενυπάρχει ή χάνεται. Για να πάρουμε μία ιδέα της τεράστιας διαφοράς, παρόλες τις ομοιότητες με την μυθική σκέψη, απο την σύγχρονη νοοτροπία, ας ακούσουμε τί λέει ο ανθρωπολόγος Franz Baas, για την γλώσσα της φυλής Kwakintl. «Θα διαβάζαμε με πολύ μεγαλύτερη ευχαρίστηση τις εφημερίδες μας εάν η γλώσσα μας, όπως η διάλεκτος των Ινδών Kwakintl, μας υποχρέωνε να πούμε εάν μία διήγηση βασίζεται στην δική μας απευθείας εμπειρία ή σε ένα συμπέρασμα, ή σε κάτι που ακούγεται ή εάν αυτός που την μεταφέρει την ονειρεύτηκε!»
Η πρωτόγονη, μυθική σκέψη, αντίθετα απο ότι πιστεύουμε, είναι πρωτογενής, και στηρίζεται στο μάθημα της φύσεως, στην απέραντη διαφορά και διάκριση που υπάρχει στην φύση και στην ομορφιά της. Είναι αγαθή και πιστή στην μητέρα Φύση που την τρέφει και την διδάσκει. Η δική μας σκέψη, στηριγμένη στην φανταστική νίκη μας στην Φύση, δέν διακρίνει πλέον την πραγματικότητα απο την επινόηση και την φαντασία. Η δική μας σκέψη δέν έχει ακρίβεια, όπως η πρωτόγονη, διότι δέν είναι απαραίτητη στην επιβίωση μας. Οι ομοιότητες και οι διαφορές είναι τόσο απαραίτητες στον πρωτόγονο άνθρωπο, ακόμη και για να γυρίσει στο σπίτι του.
Στην πρωτόγονη ζωή, η οποία είναι και η πηγή του μύθου, βρίσκουμε μία φλογερή επιθυμία των ατόμων να ταυτιστούν με την ζωή της κοινότητος και με την ζωή της φύσεως. Διότι σε όλες τις ανθρώπινες δραστηριότητες και σε όλες τις μορφές της ανθρώπινης κουλτούρας βρίσκουμε μία «ενότητα στην πολλαπλότητα». Η τέχνη μάς δίνει μία ενότητα της εμπνεύσεως. Η επιστήμη την ενότητα της σκέψης. Η θρησκεία και ο μύθος μάς δίνουν την ενότητα του αισθήματος. Η τέχνη μάς διανοίγει στον κόσμο των ζωντανών μορφών. Η επιστήμη μάς παρουσιάζει ένα σύμπαν νόμων και αρχών. Η θρησκεία και ο μύθος ξεκινούν με την συνειδητοποίηση της θεμελιώδους ενότητος και καθολικότητος της ζωής.
Δέν είναι αναγκαίο αυτή η ζωή που διαπερνά το όλον να συλλαμβάνεται σε μία προσωπική μορφή. Συναντούμε πρωτόγονες θρησκείες, στις οποίες το νόημα της προσωπικότητος απουσιάζει. Όπως επίσης και θρησκείες ανεπτυγμένες, στις οποίες το προσωπικό στοιχείο χάνεται απο άλλα πιό σημαντικά στοιχεία. Οι μεγάλες θρησκείες της Ανατολής, ο Βραχμανισμός, ο Βουδισμός, και ο Κομφουκιανισμός, τείνουν πρός το απρόσωπο. Η ταυτότητα των ουπανισάδων είναι μεταφυσική, εκφράζει την θεμελιώδη ενότητα του Εγώ με το Σύμπαν, του Άτμαν με το Μπράμαν. Είναι μία αφαιρετική ταυτότητα, θεωρητική!
Ίδια όμως στην δομή με την πρωτόγονη ταυτότητα, η οποία χάνεται ταυτιζόμενη στην Φύση, ενώ οι Ανατολικές πιό εκλεπτυσμένες εκδοχές ταυτότητος, χάνονται ταυτιζόμενες με τον κόσμο, το Σύμπαν.
Η Ελληνική φιλοσοφία υπήρξε η θαυμαστή μεσαία οδός. Δύσκολη και ανεπανάληπτη. Γι’αυτό και εγκατελείφθη γρήγορα για πιό εύκολες λύσεις. Ο Όμηρος ήδη αρχίζει να διαγράφει την παρουσία μίας διαφορετικής ψυχής, διαφορετικής απο την γνωστή ενότητα ψυχής και σώματος, του αισθητού κόσμου. Μίας ψυχής ηρωϊκής, που αψηφά τον θάνατο. Η οποία γεννιέται απο τον θυμό του Αχιλλέα ενάντια στον Δεσποτισμό της εξουσίας που αφάνιζε τον ξεχωριστό άνθρωπο, μέχρι την αφύπνιση της πατρότητος του Οδυσσέα, που τον παρακίνησε τελικώς να εγκαταλείψη τις ηδονές, για να γνωρίσει τον γιό του και να επιστρέψει. Και φθάνει μέχρι την Δημοκρατία, την πατρίδα, τον ΝΟΥ. Ο οποίος εξασφαλίζει ταυτόχρονα την ενότητα και με την Φύση και με το Σύμπαν. Το ήθος, την ευθύνη, την αλήθεια. Στα αιώνια περιεχόμενα του ανθρώπου.
Τα οποία άρπαξε σαν λάφυρα η Ευρώπη. Οικοδομώντας το άτομο, το άπληστο Εγώ που φαντασιώνεται ότι είναι ο κατακτητής της Φύσεως και του Σύμπαντος, δημιουργός ζωής, Σύνθεος. Χάνοντας και την ολοκλήρωση, την τελειότητα, που έφερε στην ιστορία μας ο Ιησούς Χριστός, προσφέροντας στον καθένα μας το αθάνατο  όνομά Του, με τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος, που θεμελιώνονται στην Δύναμη του ονόματος Του.
Ας επιστρέψουμε όμως στον Μύθο. Ο οποίος γεννιέται απο βαθιές ανθρώπινες συγκινήσεις. Ο Μύθος όμως πάλι δέν μπορεί να ορισθεί σαν μία απλή συγκίνηση, διότι είναι η έκφραση της συγκινήσεως. Και η έκφραση ενός αισθήματος δέν είναι το ίδιο το αίσθημα. Αυτό που ήταν μία παθητική στάση, γίνεται ενεργητική διαδικασία. Και όλες οι ανθρώπινες συγκινήσεις, είναι τελικώς ένα τελετουργικό που τελείται, που χορεύεται μπροστά στον θάνατο. Είναι μία χαμένη μάχη με τον θάνατο. Όπως η μάχη του Διγενή Ακρίτα. Στην θρησκεία ο άνθρωπος τού μύθου συναντά τον θάνατο πρόσωπο με πρόσωπο, τον αντιμετωπίζει και κλέβει την ζωή του, νικά τον φόβο του θανάτου , όχι τον ίδιο τον θάνατο. Ζεί την ζωή, η οποία είναι ηρωϊκή, ζωή αρετής, δόξας, ταιριαστή στον άνθρωπο, ζωή κοινωνίας, μέσω της εκφράσεως των συγκινήσεων, μέσω της μελέτης θανάτου που γεννά τον πολιτισμό. Μέσω της τραγωδίας που γέννησε τον πολιτισμό. Αυτή η νίκη του φόβου του θανάτου γέννησε την Δημοκρατία. Το αίσθημα της αυτοπεποιθήσεως, της ισότητος και της ελευθερίας.
Εάν ο άνθρωπος δέν αναμετρηθεί με τον θάνατο, δέν διαλέξει την ζωή μέσω της ηρωϊκής πράξεως της μυήσεως, που παλεύει σε κάθε εποχή με τον θάνατο στα μαρμαρένια αλώνια. Εάν δέν επιλέξει την ελευθερία του απο τον φόβο του θανάτου, στην ζωή του θα διαλέγει πάντοτε τον θάνατο. Δηλαδή το τέλος του φόβου. Διότι ο Φόβος του θανάτου δέν αντέχεται. Σε όλες τις πτυχές της ζωής του θα διαλέγει την αυτοκαταστοφή του. Απο τον γάμο του, μέχρι την εργασία του. Μέχρι την επιλογή του πολιτικού του. Θα διαλέγει τον άνθρωπο που θα τον οδηγήσει πιό κοντά στον θάνατο. Τον θάνατο, τον δυνατότερο του, προσπαθώντας να τον εξορκίσει με την ψήφο του θυσιάζοντας την ελευθερία του στον βωμό του! Η στην ανυπαρξία του Εγώ του. Στο θάψιμο της συνειδήσεως του, που είναι η μόνη πόρτα που παραμένει ανοιχτή και μας προσκαλεί πρός την αιώνιο ζωή που είναι ο προορισμός μας. Στον αγώνα για αληθινή ζωή. Με θυμό και νοσταλγία. Ο Πάν πρέπει να πεθάνει για να ανοίξουμε στο όλον, στο φώς της δικαιοσύνης. Ο πανικός μπρός στον θάνατο πρέπει να νικηθεί. Διαφορετικά θα ζούμε όλη μας την ζωή μέσα σε πανικόβλητα κοπάδια, μέσα στον τρόπο του θανάτου, υποκύπτοντας σε κάθε απειλή. Απροστάτευτοι. Όπως ζούμε σήμερα. Επιλέγοντας την αυτοκαταστροφή μας.
Ο Κασσίρερ διακρίνει με διαύγεια την διαφορά ανάμεσα στην έκφραση του μύθου και της έκφρασης του νοήματος του πολιτισμένου κόσμου. Ο πολιτισμένος δημιούργησε την συμβολική έκφραση, ενώ ο μύθος βιώνεται άμεσα. Ο συμβολισμός ακόμη και ο γλωσσικός εκφράζει τις αισθητηριακές εντυπώσεις. Ενώ ο μύθος εκφράζει τα συναισθήματα. Η διαφορά βρίσκεται στο ότι εκφράζοντας τα συναισθήματα με τον μύθο, αυτά φεύγουν, διαλύονται και μας ελευθερώνουν. Ενώ η συμβολική έκφραση συγκεντρώνει τις εντυπώσεις και τις ενοποιεί, δημιουργώντας μία εμπειρική συνείδηση. Ο μύθος προσπάθησε να διδάξει τους ανθρώπους πώς ο θάνατος δέν σημαίνει και την εξαφάνιση της ζωής του ανθρώπου. Στο τέλος μάλιστα έφτασε να δηλώσει πώς ο θάνατος είναι μία αλλαγή τής μορφής της ζωής. Ότι δέν υπάρχει ένα σύνορο συγκεκριμένο ανάμεσα στην ζωή και στον θάνατο. Στον μύθο ο θάνατος σιγά-σιγά μεταμορφώνεται σε μία εικόνα, και παύει να είναι ένα απλό φυσικό γεγονός, καθιστώντας τον κατανοητό και υποφερτό.
Απο τον μύθο στον Λόγο, ο δρόμος είναι ανοιχτός, για όποιον επιθυμεί να τον ακολουθήσει. Αλλά σήμερα στην Ελλάδα και στον κόσμο, προτιμώνται οι εύκολες, πρωτόγονες λύσεις.
Αμέθυστος

amethystosbooksΠηγή Ο ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΜΥΘΟΣ – Η ΑΥΤΟΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΗ ΕΠΙΛΟΓΗ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΩΝ.

…κατά του «ηθικού πλεονεκτήματος»…

Η υπόθεση του – ρυθμισμένου – δανείου της εταιρίας «Δίοδος» που ανήκει στα αδέρφια του πρωθυπουργού δεν είναι νέα, ούτε συνιστά «αποκάλυψη». Είχε γίνει γνωστή από το…
2012, όταν υπήρξε μετατροπή των όρων του δανείου, και είχε επανέλθει στο προσκήνιο το 2016, όταν ρυθμίστηκε το εναπομείναν οφειλόμενο ποσό των 243 χιλιάδων ευρώ. Και στις δύο περιπτώσεις, δε, κατά σύμπτωση (;), η εφημερίδα που είχε επιχειρήσει να αναδείξει και τότε το θέμα, ήταν τα «Παραπολιτικά», τα οποία το ανακίνησαν ξανά τώρα χωρίς ουδέν πρόσθετο στοιχείο που να τεκμηριώνει «ευνοιοκρατία» ή χαριστικό διακανονισμό.

Το «νέο» στην προκειμένη περίπτωση είναι πως η δήθεν αποκάλυψη πρώτα προαναγγέλθηκε από τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης Κυριάκο Μητσοτάκη στην προ ημερησίας διάταξης συζήτηση στην Βουλή και, αμέσως μετά, ακολούθησε το δημοσίευμα της εφημερίδας. Και το αξιοσημείωτο πολιτικό στοιχείο είναι πως η όλη διαχείριση της υπόθεσης προϊδεάζει για μια επιχείρηση τοξικής πόλωσης από την πλευρά της ΝΔ, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την ποιότητα και την ουσία της – μακράς – προεκλογικής αντιπαράθεσης και, κατ’ επέκταση, συνολικά του πολιτικού συστήματος.

Σύμφωνα με κυβερνητικούς παράγοντες , στην επιχείρηση αυτή η ΝΔ και ο πρόεδρός της κινούνται συντονισμένα με συγκεκριμένα μιντιακά λόμπι και επιχειρηματικά συμφέροντα. Και ο απώτερος στόχος τους είναι η κατάρριψη του «ηθικού πλεονεκτήματος» της κυβέρνησης και ο συμψηφισμός με, μικρότερα ή μεγαλύτερα, σκάνδαλα στα οποία φέρονται να εμπλέκονται τα εν λόγω συμφέροντα, στελέχη του παλαιού πολιτικού συστήματος και πρόσωπα από το ίδιο το περιβάλλον του προέδρου της ΝΔ.

«Ένα κοινό, ρυθμισμένο δάνειο επιχειρείται να γίνει το «ηθικο» αντίβαρο στην καταιγίδα της Novartis, των offshore και των θαλασσοδανείων των κομμάτων», λέει χαρακτηριστικά κυβερνητικό στέλεχος. Και υπενθυμίζει το δάνειο των 718.000 ευρώ του «Κήρυκα Χανίων» για το οποίο επί 11 χρόνια δεν είχε πληρωθεί ούτε ευρώ, τα αρύθμιστα και απλήρωτα χρέη της ΝΔ που ξεπερνούν τα 200.000 ευρώ, και την κοινή offshore που «συμπτωματικά» χρηματοδοτούσε παράλληλα την επιχείρηση της Μαρέβα Μητσοτάκη και το «Πρώτο Θέμα».

Αυτό ακριβώς το πολιτικό πλαίσιο έδειξε και ο υπουργός Εσωτερικών Πάνος Σκουρλέτης λέγοντας χαρακτηριστικά σε συνέντευξή του στο «Πρακτορείο FM»: «Επιχειρείται κυρίως από τη μεριά της ΝΔ απέναντι σε πραγματικά γεγονότα, τα οποία χαρακτήρισαν την πολιτική ζωή του τόπου τις προηγούμενες δεκαετίες -σχέσεις διαπλοκής και διαφθοράς ανάμεσα στο πολιτικό σύστημα και επιχειρήσεις, ιδιοκτήτες ΜΜΕ, ισχυρά κέντρα οικονομικής εξουσίας-, να θολώσουν την προσπάθεια που γίνεται για εκείνες τις υποθέσεις, οι οποίες έχουν πάει στη Δικαιοσύνη, με αναφορές από εδώ και από εκεί, που δεν στηρίζονται σε πραγματικά γεγονότα».

Για «ενορχηστρωμένη επίθεση» μίλησε, από την πλευρά του και ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Κατρούγκαλος: «Ηταν», είπε, «προαναγγελία από του βήματος της Βουλής μίας επίθεσης που θα ακολουθούσε όχι από το ίδιο το κόμμα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης που άμα είχε στοιχεία και πίστευε ότι πράγματι αφορούν την ποιότητα της πολιτικής ζωής ήταν υποχρεωμένο να τα δώσει, αλλά μέσω του φιλικού της Τύπου».

Η Νέα Δημοκρατία, ωστόσο, δείχνει αποφασισμένη να συνεχίσει τον υπόγειο πόλεμο κατά του «ηθικού πλεονεκτήματος». Η εκπρόσωπός της Μαρία Σπυράκη με νέα δήλωσή της, επέμεινε σήμερα ότι το 2016 ο νόμος Παρασκευόπουλου «άλλαξε σε μία νύχτα» για να μην αντιμετωπίσει ο αδελφός του πρωθυπουργού νομικές ευθύνες για υπόθεση πλαστής ασφαλιστικής ενημερότητας, ενώ ενδεικτικό του ύφους και των «όπλων» που επιστρατεύει η αξιωματική αντιπολίτευση είναι το… προσκλητήριο που απηύθυνε προς όλους τους οφειλέτες ο βουλευτής της ΝΔ Κωνσταντίνος Τζαβάρας: «Να πάνε», είπε ο κ. Τζαβάρας, «όλοι οι πολίτες που χρωστάνε, όλοι αυτοί που έχουν “ κόκκινα” δάνεια, να επικαλεστούν το προηγούμενο του αδελφού του πρωθυπουργού και να τύχουν -εάν πράγματι είναι υπέρ της ισονομίας και της ισοπολιτείας αυτή η κυβέρνηση- του ιδίου ευεργετήματος»…

tvxs.gr

Πηγή Ο υπόγειος «παραπολιτικός» πόλεμος…

Σε «ενορχηστρωμένη επίθεση λάσπης του αρχισυντάκτη των εφημερίδων του κ.Μαρινάκη», Κυριάκου Μητσοτάκη, αναφέρεται το γραφείο Τύπου του πρωθυπουργού κάνοντας λόγο για «μεγάλο στρατηγικό αδιέξοδο και δικαιολογημένο πανικό» της ΝΔ…

«Οι απαντήσεις στην ενορχηστρωμένη επίθεση λάσπης του αρχισυντάκτη των εφημερίδων του κου Μαρινάκη – και παρεμπιπτόντως αρχηγού της ΝΔ – καθώς και της βοηθού του, κας Σπυράκη, θα δοθούν από τους θιγόμενους εκεί που ορίζει ο νόμος, δηλαδή στις αίθουσες των δικαστηρίων» τονίζει με ανακοίνωσή του το γραφείο Τύπου του πρωθυπουργού.

Επιπλέον στην ίδια ανακοίνωση σημειώνεται ότι «όλοι οι Έλληνες καταλαβαίνουν γιατί η ΝΔ εφευρίσκει ανύπαρκτα σκάνδαλα».

«Η κυβέρνηση βγάζει τη χώρα από τα μνημόνια στα οποία η ΝΔ την καταδίκασε, η υπόθεση Novartis ωριμάζει και εγκυμονεί, ενώ ο κ. Μητσοτάκης κάποια στιγμή θα πρέπει να δώσει εξηγήσεις για το πόθεν έσχες του», υπογραμμίζει το Μαξίμου.

«Μεγάλο το στρατηγικό αδιέξοδο και δικαιολογημένος ο πανικός. Και πώς να τον κρύψωμεν άλλωστε…».

Δημήτρης και Ζανέτ Τσίπρα: Η συκοφαντία θα αντιμετωπιστεί στα δικαστήρια

«Επειδή τις τελευταίες ημέρες η ΝΔ διοχετεύει σε ΜΜΕ, που την στηρίζουν, αθλιότητες, λασπολογίες και χυδαιότητες σε βάρος μας προς εξυπηρέτηση προσωπικών και κομματικών συμφερόντων επισημαίνεται ότι η συκοφαντία είναι αστικό και ποινικό αδίκημα, δεν δικαιολογείται από κανένα αντιπολιτευτικό μένος και θα αντιμετωπισθεί στα αρμόδια δικαστήρια, όπου κάθε νομοταγής πολίτης μπορεί να προσφύγει», τονίζουν τα αδέρφια του πρωθυπουργού…

Αυγή

Πηγή Ραντεβού στα δικαστήρια…

Ε, είμαστε οι μόνοι που μείναμε στο σημαντικό σημείο της «συμφωνίας με τα Σκόπια»: ότι ΟΛΑ έγιναν, όχι επειδή ήθελε ο ΣΥΡΙΖΑ να…..

τους κάνει να αλλάξουν όνομα (:)), ούτε επειδή είναι «προδότες». Γράψαμε χίλιες φορές τη ΜΙΑ και μοναδική αλήθεια: Εκδούλευση στο ΝΑΤΟ πουλάνε, οι μεγαλύτεροι γλείφτες του βαθέος αμερικανικού κράτους είναι. Και το ΝΑΤΟ δεν καίγεται να βάλει τα Σκόπια στους κόλπους του, επειδή τους αγαπάει, αλλά για να περικυκλώσει τη Ρωσία.


Κι αν υπήρχε ένας έστω που δεν το κατάλαβε μέχρι τώρα, το καταλαβαίνει από χθες που η CIA-ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, έγραψε πως θα απελαθούν δύο Ρώσοι διπλωμάτες, επειδή ….δίνουν λεφτά στην εκκλησία (sic εχθρός!) και σε πολιτικούς, για να διοργανώνουν συλλαλητήρια εναντίον της προδοτικής συμφωνίας!!!!!!!


Οι τακτικοί αναγνώστες, ξέρατε από πριν ότι όλα αυτά θα συμβούν, περιμένατε και τις προβοκάτσιες, ξέρετε πια πώς δουλεύει το σύστημα αυτό. Ξέρετε απέξω το εγχειρίδιο των μυστικών υπηρεσιών των «συμμάχων» μας.


μα δεν είναι τρολ η ελληνική αριστερά; Η Οργάνωση για την ανασυγκρότηση του ΚΚΕ (!)
μπαίνει στον ΣΥΡΙΖΑ, επειδή αποδείχθηκε πια ότι η κυβέρνηση Τσίπρα επιτέλους (!)
αποφάσισε να πολεμήσει τον δαίμονα Πούτιν !


Τι είναι αυτό το ΟΑΚΚΕ , που βαφτίζει τους ΣΥΡΙΖΑίους «φασίστες» ;



Και ξέρετε επίσης ότι τα πράγματα θα σφίξουν κι άλλο, με τόσο πρόθυμη κυβέρνηση: θα αρχίσει κυνηγητό εναντίον όσων αντιδρούν στο ξεπούλημα της Μακεδονίας, με τακτικές βγαλμένες από την εποχή του Μακαρθισμού.



Αστυνομικοί, πράκτορες, δικαστές, εφοριακοί, θα παίξουν το ρόλο του χρήσιμου υπηρέτη, που θα ορμάει γαβγίζοντας εναντίον όσων ξεχωρίζουν απ΄το πλήθος των διαδηλωτών, ως «κεφαλές». Τα ΄χουν δουλέψει χρόνια αυτά οι αμερικανοί, έχουν τεχνογνωσία, ο απλός λαός, που πονάει όταν ακούει τους Γερμανούς να λένε «καλωσορίζουμε τους Μακεδόνες στο ΝΑΤΟ», δεν έχει.


Κι έχοντας ως σύμμαχο την υποτελή κυβέρνηση της αριστεράς που τα δίνει όλα στο ΝΑΤΟ (που …παλιάαααααα  αποκαλούσε «φονική μηχανή»), οι κακοί θα νικήσουν και πάλι.


Και ο Τσίπρας, θα ξαναβγεί Πρωθυπουργός. Πού να ξαναβρούν τέτοιο κελεπούρι τα γεράκια του Αμερικανικού Πενταγώνου;


Κατάλαβες τώρα ποιά παράταξη εξυπηρετεί καλύτερα τα συμφέροντα των ιμπεριαλιστών; Αν δεν το κατάλαβες, δες το γραμμένο: η αριστερά.


ΠΗΓΗΠηγή Ρε πατριώτη, πόσα πήρες απ΄τους Ρώσους για να κατέβεις στα συλλαλητήρια;


ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΣΤΗΝ ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ ΟΣΟΙ ΠΡΟΔΙΔΟΥΝ ΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ – ΠΑΜΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΑΥΣΤΡΑΛΙΑΣ
ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ ΔΕΝ ΕΚΧΩΡΕΙΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ
ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΜΑΣΤΕ ΣΤΗΝ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΚΑΙ ΔΙΚΤΑKΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ


Το ιστορικό όνομα της Μακεδονίας δεν εκχωρείται με συμβάσεις πολιτικών. Το όνομα αυτό συνδέεται με την ελληνική ιστορία, αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι του ελληνικού πολιτισμού, και υποδουλώνεται μόνον όταν πέσουν στο πεδίο των μαχών, όσοι τον υπεραμύνονται.

Η ιδεολογική τρομοκρατία που ασκεί η ελληνική κυβέρνηση αποκαλώντας όλους όσοι σέβονται την πατρίδα, την ιστορία
και τον πολιτισμό της «ακροδεξιούς», «Ελληνάρες», «εθνικιστές», και «Χρυσαυγίτες» αλλά και η φασίζουσα δικτατορία που επιβάλει αρνούμενη στο 70% του λαού που διαφωνούν με την υπογραφή ενδοτισμού και μειοδοσίας του κ. Ν. Κοτζιά, θα αντιμετωπιστούν με συνείδηση προς το καθήκον και στο Σύνταγμα της Ελλάδας, απαρέγκλιτα και αφοσιωμένα.

Η επαχθής ενδοτική σύμβαση των Πρεσπών (της 12ης Ιουνίου 2018), που εκχωρεί τον όρο «Μακεδονική» σε ένα Βουλγαρο-Σλαβικό γλωσσικό ιδίωμα και τον αυτούσιο και αποκλειστικό όρο «Μακεδόνας» σε Βουλγαρο-Αλβανούς πολίτες,

• προσβάλλει την ιστορία και τη μνήμη των Ελλήνων που έπεσαν στα πεδία των μαχών εναντίον του Βουλγαρικού Μακεδονισμού,


καταδικάζει σε ακύρωση την επιστημονική γνώση που παράχθηκε από συστάσεως του Ελληνικού κράτους για την Ελληνική Μακεδονία,

• καταργεί τη συνθήκη του Βουκουρεστίου του 1913, που αναγνώρισε εθνικά, μόνον Σέρβους, Βουλγάρους, Αλβανούς και Έλληνες τους πολίτες των τεσσάρων τμημάτων της γεωγραφικής Μακεδονίας,

• καταργεί και απαξιώνει τον ελληνικό λαό, αφαιρώντας του το δικαίωμα να έχει γνώμη και αυτός ως κυρίαρχος λαός να αποφασίζει για θέματα που αφορούν την ιστορία και τον πολιτισμό του,

• ευτελίζει, ακυρώνει και αναιρεί τον ρόλο των Μακεδονικών σωματείων εντός και εκτός της Ελλάδας και αφήνει έωλο τον Ελληνισμό της διασποράς,

• ενθαρρύνει
και στηρίζει τον Μακεδονισμό και των αλυτρωτισμό των Σκοπιανών στη διασπορά, αφού πλέον μονοσήμαντα μπορούν αυτοί να δηλώνουν ως Μακεδονική τη γλώσσα και την ταυτότητά τους με τη σφραγίδα και τη συναίνεση της δικτατορικής Ελληνικής κυβέρνησης και των εταίρων της,

• στρέφει τη συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων της διασποράς εναντίον της κρατούσας δικτατορικής κυβέρνησης των Αθηνών και των διπλωματικών της εκπροσώπων,

• υποδουλώνει την Ελλάδα και υποθηκεύει την ανεξαρτησία της στις εντολές του ΝΑΤΟ και της Ενωμένης Ευρώπης, εξυπηρετώντας ξένα συμφέροντα,


• στερεί το δικαίωμα από τους αγέννητους να έχουν μέρισμα στη διαχείριση των εθνικών τους θεμάτων αλλά και από τους νεκρούς που μαρτύρησαν στα χώματα της Μακεδονίας τη δικαίωση,

• για τρίτη φορά στην ιστορία της Ελληνικής διασποράς, μετά το Βορειοηπειρωτικό και το Δωδεκανησιακό, ο Ελληνισμός της Αυστραλίας δεν θα έχει ως εχθρούς μόνον τους εθνικούς του αντιπάλους, δηλαδή τους Σκοπιανούς, αλλά και τους Έλληνες διπλωμάτες, που θα αναγνωρίζουν ως «Μακεδόνες» πλέον τους μέχρι χθες εθνικούς τους αντιπάλους, με εντολή της δικτατορικής κυβέρνησης των Αθηνών.

Η Παμμακεδονική Ομοσπονδία Αυστραλίας ΚΑΤΑΓΓΕΛΕΙ την ενδοτική και επαχθή συμφωνία Κοτζιά-Δημητρώφ, που για μια ακόμη φορά μαρτυρεί την αδυναμία της Ελληνικής διπλωματίας να σταθεί στο ύψος των ιστορικών περιστάσεων (ουδείς διπλωματικός δήλωσε παραίτηση μέχρι τώρα) και ύστερα από τις τελευταίες συγκεντρώσεις των ομογενειακών φορέων,


ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ ΚΑΙ ΔΗΛΩΝΕΙ:

• Η Παμμακεδονική Ομοσπονδία Αυστραλίας και τα Μακεδονικά σωματεία που απαρτίζουν τις Παμμακεδονικές Ενώσεις των Πολιτειών της Κοινοπολιτείας της Αυστραλίας καταδικάζουν την Ελληνική Κυβέρνηση ως εναντιωματική στα συμφέροντα του Έθνους και δικτατορική, αφού στερεί από τον κυρίαρχο λαό το δικαίωμα της απόφασης, ακυρώνει δε τη σύμβαση των Πρεσπών ως μη υπογραφείσα. Μόνον οι ηττημένοι λαοί εκχωρούν ιστορία και πολιτισμό.

• Τα σωματεία του Μακεδονικού Ελληνισμού διακόπτουν κάθε σχέση με την Κυβέρνηση των Αθηνών και όλους εκείνους τους πολιτικούς και τα κόμματα που θα κυρώσουν τη σύμβαση Κοτζιά-Δημητρώφ στη Βουλή. Κάθε εμφάνιση κυβερνητικών ή/και ενδοτικών Ελλήνων βουλευτών στην Αυστραλία θα αποδοκιμάζεται δημόσια με κάθε νόμιμο μέσο. Συνετό είναι να μην εμφανιστούν ποτέ στην Αυστραλία, όσο ισχύει η επαχθής σύμβαση.

• Τα σωματεία της Αυστραλίας του οργανωμένου Μακεδονικού Ελληνισμού διακόπτουν κάθε σχέση και επικοινωνία με τους εθνικούς αντιπροσώπους και διπλωμάτες της Ελληνικής Κυβέρνησης στην Αυστραλία, τους οποίους θεωρούν Persona non Grata, (πρόσωπα ανεπιθύμητα) όπως και στην εποχή της δικτατορίας των συνταγματαρχών.

• Η Παμμακεδονική Ομοσπονδία Αυστραλίας θα ηγηθεί ενός ατέρμονου αγώνα για την ακύρωση της ενδοτικής σύμβασης των Πρεσπών με κάθε έννομο μέσο που έχει στη διάθεσή της.

• Θα συγκαλέσει τη σύνοδο του Αυστραλιανού Ελληνικού Συμβουλίου (Australian Hellenic Council), που απαρτίζεται από τριτοβάθμια συλλογικά όργανα, ώστε να χαράξει την πορεία που θα ακολουθήσει μέχρι και την ακύρωση της ενδοτικής σύμβασης των Πρεσπών.

Παναγιώτης Ιασωνίδης
Συντονιστής του Εκτελεστικού Προεδρείου των Παμμακεδονικών Ενώσεων Μελβούρνης και Βικτώριας,
Νέας Νότιας Ουαλίας, Νότιας Αυστραλίας,
Δυτικής Αυστραλίας, Κουηνσλάνδης

popsm

kyklwpasΠηγή ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΣΤΗΝ ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ ΟΣΟΙ ΠΡΟΔΙΔΟΥΝ ΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

Όπως απέδειξε η προηγούμενη εβδομάδα των πυκνών πολιτικών εξελίξεων και των διεργασιών, στην αντιπολίτευση ουδείς δικαιούται να…
είναι χαλαρός και να ασχολείται μόνο με τα «μπάνια του λαού» -και τα δικά του. 

Ο πρόεδρος της ΝΔ, λοιπόν, θέλει να μην… αδειάσει το κτήριο των κεντρικών γραφείων του κόμματος στο Μοσχάτο,ούτε για 1,5 μήνα να εξαφανιστούν από τα κανάλια και τα ραδιόφωνα τα «γαλάζια» στελέχη. 

Έτσι, μεθαύριο Τετάρτη, ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα συγκαλέσει την Πολιτική Επιτροπή του κόμματος, προκειμένου να εξαπολύσει επίθεση στην κυβέρνηση, αλλά και να διαμηνύσει στους βουλευτές και τα στελέχη του κόμματός του πως θα πρέπει να… είναι έτοιμοι για όλα!…

matrix24.gr

Πηγή «Μπλόκο» Μητσοτάκη στη… θερινή χαλάρωση…

Το μήνυμα εστάλη με την «εμπλοκή» στην υπόθεση του ΦΠΑ και στην Αθήνα επιβεβαιώθηκε το αυτονόητο: Η μεταμνημονιακή εποχή δεν θα είναι ευρωπαϊκός περίπατος, οι σκληρές συντηρητικές δυνάμεις της…
Ευρώπης εξακολουθούν να δίνουν μάχη επικράτησης σε όλα τα μέτωπα – από το προσφυγικό έως την οικονομία – και η στροφή στην «αντι-λιτότητα» μόνον εύκολη υπόθεση δεν δείχνει. Και στο πλαίσιο αυτό, η πρώτη μεγάλη μεταμνημονιακή δοκιμασία θα είναι η επίτευξη του κομβικού πολιτικού στόχου της κυβέρνησης – η μη εφαρμογή των ψηφισμένων περικοπών στις συντάξεις από τον Ιανουάριο του 2019.

Παρά το γερμανικό καψόνι με τον ΦΠΑ, ο βασικός κυβερνητικός σχεδιασμός εξακολουθεί να προβλέπει ότι η μη περικοπή των συντάξεων θα προαναγγελθεί στην ΔΕΘ από τον πρωθυπουργό, μαζί με την εξαγγελία μιας σειράς μέτρων «αντιλιτότητας» – από την αύξηση του κατώτατου μισθού και την καταβολή κοινωνικού μερίσματος έως τις στοχευμένες φοροελαφρύνσεις.

Ανοιχτό ζήτημα παραμένει το εάν η αναστολή της εφαρμογής του μέτρου θα γίνει σε συνάρτηση με το πρωτογενές πλεόνασμα – ήτοι, εάν θα υιοθετηθεί πολιτική «ρήτρα» που θα κρατά παγωμένες τις περικοπές στις συντάξεις όσο θα επιτυγχάνονται πλεονάσματα 3,5% – ή εάν θα επιλεγεί η αντισταθμιστική, πλήρης κάλυψη των απωλειών των συνταξιούχων με άλλες παροχές. Στο υπουργείο Οικονομικών γίνεται ήδη επεξεργασία πολλαπλών εναλλακτικών σεναρίων, σε κάθε περίπτωση ωστόσο το κεντρικό πολιτικό επιχείρημα της κυβέρνησης προς δανειστές και αγορές θα είναι ένα: Ότι οι περικοπές στις συντάξεις και το αφορολόγητο προνομοθετήθηκαν κατ’ απαίτηση του ΔΝΤ προκειμένου να διασφαλιστούν πρωτογενή πλεονάσματα 3,5%, ότι ο εν λόγω στόχος για το πλεόνασμα επιτυγχάνεται ήδη, και ως εκ τούτου δεν υπάρχει κανένας δημοσιονομικός ή τεχνοκρατικός λόγος που να επιβάλει την μείωση των συντάξεων.

Οι συγκρούσεις στην Ευρώπη

Πρόκειται για ένα επιχείρημα που μπορεί να είναι αρκετό για τον Πιερ Μοσκοβισί, τους ευρωπαίους σοσιαλιστές, ενδεχομένως και για τον μετριοπαθή κεντροδεξιό Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, είναι άκρως αμφίβολο όμως εάν θα γίνει αποδεκτό από τον σκληρό συντηρητικό άξονα της Γερμανία και όχι μόνον. Το αντεπιχείρημα που προβάλλεται ήδη προς την Αθήνα είναι πως οι μειώσεις στις συντάξεις δεν έχουν μόνον υψηλό δημοσιονομικό αποτύπωμα – περίπου 2 δις ευρώ – αλλά, κυρίως, αποτελούν μέτρο διαρθρωτικού χαρακτήρα που επηρεάζει την μεσοπρόθεσμη και μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα του ασφαλιστικού συστήματος.

Πέραν τούτου, το μήνυμα της απαρέγκλιτης εφαρμογής των δεσμεύσεων είναι πρωτίστως πολιτικό, έχει ως αποδέκτη εκτός από την Αθήνα και την, πιο «ελαστική», Κομισιόν, και εντάσσεται στην ευρύτερη αναμέτρηση που έχει ανοίξει στην Ευρώπη μεταξύ των δυνάμεων του προοδευτικού και του σκληρού συντηρητικού και νεοφιλελεύθερου πόλου.

Όλα αυτά αξιολογούνται και προσμετρώνται στο Μαξίμου και, σε πρώτο χρόνο, δείχνουν ένα φθινόπωρο νέων προκλήσεων και πιθανών συγκρούσεων. Δεν θα πρόκειται για συγκρούσεις «εποχής 2015», όπως σπεύδουν να τονίσουν κυβερνητικά στελέχη, αλλά για «πολιτικές μάχες που ντε φάκτο θα δοθούν, σε μια Ευρώπη που απειλείται από τα ακραία δεξιά μοντέλα Ζεερχόφεν, Κουρτς και Ορμπαν».

Και πάλι όμως, οι μάχες δεν θα είναι εύκολες, ούτε οι συσχετισμοί κι οι συμμαχίες θεωρούνται δεδομένες. Η αίσθηση και η εκτίμηση που υπάρχει στην κυβέρνηση είναι πως η Μέρκελ δεν θέλει να «πνίξει» την Ελλάδα κι ο σοσιαλδημοκράτης Ολαφ Σολτς «μόνον Σόιμπλε δεν είναι», ωστόσο οι αντίρροπες πιέσεις είναι ισχυρές. Φιλελεύθεροι και Χριστιανοκοινωνιστές στην Γερμανία έχουν θέσει, ουσιαστικά, υπό ομηρία την αποδυναμωμένη καγκελαρία, ενώ και σε πανευρωπαϊκό επίπεδο οι ισορροπίες είναι ακόμη ασταθείς: Η Κομισιόν τάσσεται ανοιχτά υπέρ της Ελλάδας αλλά «δεν πληρώνει εκείνη» όπως αρέσκονται να λένε οι Γερμανοί, ο Σάντσεθ στην Ισπανία θεωρείται καθαρός σύμμαχος αλλά ηγείται μιας αδύναμης κυβέρνησης, ο Μακρόν βλέπει το Βερολίνο να υποβάλει σε συνεχείς «εκπτώσεις» το σχέδιό του για την θεσμική και οικονομική μεταρρύθμιση της ευρωζώνης, και το νέο πολιτικό σκηνικό στην Ιταλία δεν βοηθά.

Οι «στοχευμένες ρήξεις»

Σ’ αυτό το εξαιρετικά ρευστό σκηνικό, κυβερνητικά στελέχη επισημαίνουν ότι η στροφή προς την «αντι-λιτότητα» προϋποθέτει εξαιρετικά λεπτούς χειρισμούς και «στοχευμένες ρήξεις». Η δεδομένη, πολιτική απόφαση είναι πως μειώσεις στις συντάξεις δεν πρόκειται να υπάρξουν. «Δεν υπάρχει περίπτωση να πάμε σε εκλογές με κομμένες συντάξεις», λέει κυβερνητική πηγή με γνώση των αναλύσεων του Μαξίμου, επιμένοντας ταυτόχρονα ότι κάλπες δεν πρόκειται να στηθούν πριν από την άνοιξη του 2019.

Οπερ, το ερώτημα είναι σε ποιον βαθμό θα λειτουργήσουν οι ευρωπαϊκές συμμαχίες και σε ποια ένταση θα απαιτηθούν συγκρούσεις για να επιτευχθεί ο στόχος. Και οι απαντήσεις που θα δοθούν επ’ αυτού τους επόμενους μήνες μπορεί να κρύβουν και εκπλήξεις…

tvxs.gr

Πηγή Το μπρα ντε φερ του φθινοπώρου για τις συντάξεις…

Λουκέτο στην υπηρεσία Business France στη Μόσχα…

Πριν από μερικές ώρες, τα διεθνή ειδησεογραφικά πρακτορεία μετέδιδαν δεκάδες φωτογραφίες με τον Βλαντιμίρ Πούτιν να χαμογελά κοιτάζοντας λοξά τον Εμανουέλ Μακρόν, καθώς πανηγύριζε τον γαλλικό θρίαμβο στον…
τελικό του Μουντιάλ της Ρωσίας, στη Μόσχα.

Μερικές ώρες αργότερα, έγινε γνωστή μία εξέλιξη που μαρτυρά ότι οι σχέσεις ανάμεσα στο Παρίσι και στη Μόσχα είναι επιεικώς ψυχρές…

Στην επίσημη ιστοσελίδα της Γαλλικής Πρεσβείας στη ρωσική πρωτεύουσα αναρτήθηκε μία ανακοίνωση που αναφέρει, ότι μπαίνει λουκέτο στο γραφείο της υπηρεσίας Business France, το οποίο ήταν αρμόδιο για την προώθηση της επιχειρηματικής συνεργασίας μεταξύ των δύο χωρών.

Στο ανακοινωθέν σημειώνεται χαρακτηριστικά: «Η απόφαση, η οποία τίθεται σε ισχύ από τις 16 του Ιουλίου του 2018, έρχεται σε συνέχεια της κοινοποίησης εκ μέρους των ρωσικών αρχών, μίας απόφασης σύμφωνα με την οποία η υπηρεσία Business France δεν επιτρέπεται πλέον να λειτουργεί στη Ρωσία με βάση τις διατάξεις του γαλλικού Δικαίου. Τερματίζεται έτσι μια μακρά περίοδος διαπραγματεύσεων για το ζήτημα του καθεστώτος του Γραφείου επιχειρηματικής συνεργασίας Γαλλίας στη Ρωσία, το οποίο σύμφωνα με το γαλλικό Δίκαιο αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του διπλωματικού συστήματος.

Οι όροι λειτουργίας της υπηρεσίας Business France στη Ρωσία έχουν επιδεινωθεί σημαντικά τους τελευταίους μήνες, ιδίως με τις παράνομες κατασχέσεις που έγιναν στον τραπεζικό λογαριασμό της υπηρεσίας, η οποία προστατεύεται ωστόσο από τη Σύμβαση της Βιέννης, καθώς και μετά την απέλαση του διευθυντή της που κατέχει διπλωματικό διαβατήριο.

Στην πραγματικότητα, οι τοπικές συνθήκες δεν επέτρεπαν πλέον στην Business France να εκπληρώσει την αποστολή της παροχής δημόσιων υπηρεσιών υποστήριξης σε γαλλικές εταιρείες στο έδαφος της Ρωσικής Ομοσπονδίας.

Μετά από 8 χρόνια κατά τα οποία η υπηρεσία Ubifrance, και στην συνέχεια η υπηρεσία Business France, έχουν συμβάλει στην ενίσχυση της παρουσίας των γαλλικών εταιρειών στη Ρωσία και την εντατικοποίηση του εμπορίου μεταξύ των δύο χωρών, ο οργανισμός θα εξακολουθήσει να υποστηρίζει τις γαλλικές εταιρείες σε αυτή τη σημαντική αγορά, και πλέον θα βασίζεται σε ιδιωτικούς εταίρους που είναι παρόντες στη Ρωσία, ώστε να διασφαλίσει τη συνέχεια της παροσχής υπηρεσιών που προτίθεται να παράσχει το γαλλικό κράτος»…

news247.gr

Πηγή Νέα διπλωματική κρίση;…

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

Σε βενζινάδικο στη Λεωφόρο Μουρνιών, κατέληξε ένα αυτοκίνητο τύπου κάμπριο που εξετράπη της πορείας του το απόγευμα της Κυριακής στα Χανιά…

Το ατύχημα έγινε κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες όταν ο οδηγός έχασε τον έλεγχο του οχήματος με αποτέλεσμα αυτό να βγει εκτός πορείας και να προσκρούσει στην πινακίδα βενζινάδικου.

Ο οδηγός έχασε τον έλεγχο του οχήματος υπό αδιευκρίνιστες συνθήκες

Ευτυχώς, από το ατύχημα προκλήθηκαν μόνο υλικές ζημιές ενώ χαρακτηριστικές είναι οι φωτογραφίες από το σημείο του συμβάντος.

Ευτυχώς από το ατύχημα προκλήθηκαν μόνο υλικές ζημιές

Ο οδηγός έχασε τον έλεγχο του οχήματος υπό αδιευκρίνιστες συνθήκες. Ευτυχώς από το ατύχημα προκλήθηκαν μόνο υλικές ζημιές…

Το κάμπριο αυτοκίνητο προσέκρουσε στην πινακίδα του βενζινάδικου

flashnews.gr

Πηγή Αυτοκίνητο «μπούκαρε» σε βενζινάδικο…