21 January, 2019
Home / Διαφορα (Page 1172)


Της Νένας Μαλλιάρα

Στη μέγγενη των τραπεζών βρίσκονται πλέον ολοκληρωτικά οι στρατηγικοί κακοπληρωτές. Μετά τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς, οι αλλαγές στο νόμο Κατσέλη έρχονται να κλείσουν οριστικά τις… μπάρες καταστρατήγησης του αυτονόητου της αποπληρωμής δανειακών συμβάσεων, σε όσους δανειολήπτες είναι ικανοί προς τούτο.

Όπως υπολογίζουν οι τραπεζίτες, από τα δάνεια ύψους 18 δισ. ευρώ που έχουν βρει καταφύγιο στο νόμο Κατσέλη, ποσό από 2 έως 3,6 δισ. ευρώ αφορά σε δανειολήπτες που μπορούσαν να εξυπηρετήσουν τις δόσεις του δανείου τους, αλλά εκμεταλλεύτηκαν καταχρηστικά την προστασία του νόμου.

Η απένταξη και πρόληψη των στρατηγικών κακοπληρωτών, δηλαδή αυτών που μπορούν να πληρώσουν, αλλά το αποφεύγουν με δόλια μέσα, θα είναι πλέον δυνατή για τις τράπεζες (αλλά και το Δημόσιο και τους λοιπούς πιστωτές) μέσω των εξής οδών:

α) Με την άρση του τραπεζικού απορρήτου των οφειλετών, ώστε να δοθεί η δυνατότητα στους πιστωτές που συμμετέχουν στη διαδικασία, να έχουν πρόσβαση στην πλήρη πληροφόρηση για τα εισοδήματα και την περιουσία του οφειλέτη.

β) Με την μη υπαγωγή των οφειλετών στο προστατευτικό πλαίσιο του νόμου Κατσέλη, σε περίπτωση που οι αιτήσεις υπαγωγής τους απορρίφθηκαν, είτε επειδή σκόπιμα κατέστησαν αφερέγγυοι (π.χ. οδηγήθηκαν σε χρεωκοπία, μεταβίβασαν περιουσία δολίως σε άλλα πρόσωπα), είτε επειδή σκόπιμα παραποίησαν την οικονομική τους κατάσταση (π.χ. απέκρυψαν περιουσία στην Ελλάδα και στο εξωτερικό).

γ) Με την θέσπιση διενέργειας προκαταρκτικού ελέγχου από τη γραμματεία των δικαστηρίων για το αν ο οφειλέτης δηλώνει εισόδημα από επιχειρηματική δραστηριότητα και το είδος αυτής, καθώς και για το αν ο οφειλέτης έχει ασκήσει άλλες αιτήσεις στο παρελθόν ή έχει άλλες εκκρεμείς αιτήσεις. Αν διαπιστωθεί κάτι τέτοιο, ο γραμματέας το σημειώνει στον φάκελο, προκειμένου να αξιολογηθεί από τον δικαστή, με στόχο τον εντοπισμό των στρατηγικών κακοπληρωτών, οι οποίοι δεν δικαιούνται προστασία από το νόμο.

δ) Με την αυτόματη απόρριψη (έκπτωση) του οφειλέτη σε περίπτωση καθυστέρησης της καταβολής των δόσεων που ορίζονται με τη δικαστική απόφαση, όπως ορίζεται στη νομοθεσία, κατόπιν ειδοποίησης του πιστωτή προς τον οφειλέτη και τους άλλους πιστωτές. Σημειώνεται, πάντως, ότι θα ληφθεί μέριμνα ώστε ο οφειλέτης να έχει τη δυνατότητα να υποβάλει εκ νέου αίτηση αναβίωσης της ρύθμισης, σε περίπτωση ανωτέρας βίας ή κατάχρησης δικαιώματος από τους πιστωτές (π.χ. τράπεζες).

ε) Με την κατάργηση της αυτοδίκαιης (χωρίς προσωρινή διαταγή) προστασίας από μέτρα αναγκαστικής εκτέλεσης, σε περίπτωση που οι οφειλέτες έχουν παραιτηθεί από δύο προηγούμενες αιτήσεις και υποβάλουν εκ νέου αίτηση.

στ) Με την θέσπιση πρόβλεψης ότι εάν η δίκη ματαιωθεί κατόπιν αίτησης του οφειλέτη και δεν ζητήσει νέα ημερομηνία εκδίκασης εντός 30 ημερών, τότε θα θεωρείται ότι ο οφειλέτης παραιτήθηκε της αίτησης του για υπαγωγή στον νόμο Κατσέλη.

ζ) Τέλος, με την αναδρομική κατάργηση της παύσης ή του περιορισμού της τοκογονίας, σε περιπτώσεις αιτήσεων που απορρίφθηκαν από το δικαστήριο.

Πηγή: capital.gr

Πηγή Στη μέγγενη των τραπεζών οι στρατηγικοί κακοπληρωτές

Συγκεκριμένα στις 8.000 ευρώ «κλείδωσε» το ατομικό εισοδηματικό όριο, βάσει του οποίου θα καταβάλλεται επίδομα στέγασης από 1/1/2019, προκειμένου να καλύπτεται μέρος είτε του ενοικίου είτε της δόσης του στεγαστικού δανείου, όπως ανέφερε η αναπληρώτρια υπουργός Κοινωνικής Αλληλεγγύης Θεανώ Φωτίου μετά από τη συνάντησή της με τους θεσμούς.

Το ανώτατο οικογενειακό εισόδημα θα φτάνει στις 24.000 ευρώ, ενώ το ποσό της επιδότησης θα ξεκινά από 70 ευρώ to μήνα και θα προσαυξάνεται κατά 50% ανάλογα με τον αριθμό των μελών του νοικοκυριού.

Το συνολικό κονδύλι ανέρχεται στα 600 εκατ. ευρώ και εκτιμάται ότι θα το μοιραστούν περίπου 1,2 εκατομμύρια πολίτες, δηλαδή περίπου 500.000 νοικοκυριά. Η επιδότηση δεν θα αφορά μόνο στο ενοίκιο αλλά και σε δόση δανείου, υπό την προϋπόθεση ότι ο δικαιούχος δεν έχει υπαχθεί στο νόμο Κατσέλη.

Πληροφορίες αναφέρουν ότι το εισοδηματικό όριο για ένα άτομο υπολογίζεται στις 8.000 ευρώ και το ανώτατο όριο θα είναι περίπου 24.000 ευρώ.

Τα χρήματα που θα λαμβάνουν οι δικαιούχοι είναι από 70 ως και 210 ευρώ κάθε μήνα για την κάλυψη στεγαστικών αναγκών.

Το εισόδημα για μονογονεϊκή οικογένεια ή για ζευγάρι χωρίς παιδιά θα είναι στα 12.000 ευρώ τον χρόνο και το επίδομα καθορίζεται στα 105 ευρώ το μήνα.

Για ζευγάρι με ένα παιδί ή μονογονεική οικογένεια με δυο παιδιά, το όριο διαμορφώνεται στα 16.000 ευρώ ετήσιο εισόδημα και το επίδομα στα 140 ευρώ το μήνα.

Αντίστοιχα μια 4μελής οικογένεια θα δικαιούνται επιδότησης εφόσον το εισόδημά τους δεν ξεπερνά τα 20.000 ευρώ το χρόνο. Το επίδομα σε αυτή την περίπτωση φτάνει στα 175 ευρώ το μήνα

(ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Πηγή: tilegrafima.gr

Πηγή Επίδομα στέγασης: Δικαιούχοι και αιτήσεις

Συγκεκριμένα στις 8.000 ευρώ «κλείδωσε» το ατομικό εισοδηματικό όριο, βάσει του οποίου θα καταβάλλεται επίδομα στέγασης από 1/1/2019, προκειμένου να καλύπτεται μέρος είτε του ενοικίου είτε της δόσης του στεγαστικού δανείου, όπως ανέφερε η αναπληρώτρια υπουργός Κοινωνικής Αλληλεγγύης Θεανώ Φωτίου μετά από τη συνάντησή της με τους θεσμούς.

Το ανώτατο οικογενειακό εισόδημα θα φτάνει στις 24.000 ευρώ, ενώ το ποσό της επιδότησης θα ξεκινά από 70 ευρώ to μήνα και θα προσαυξάνεται κατά 50% ανάλογα με τον αριθμό των μελών του νοικοκυριού.

Το συνολικό κονδύλι ανέρχεται στα 600 εκατ. ευρώ και εκτιμάται ότι θα το μοιραστούν περίπου 1,2 εκατομμύρια πολίτες, δηλαδή περίπου 500.000 νοικοκυριά. Η επιδότηση δεν θα αφορά μόνο στο ενοίκιο αλλά και σε δόση δανείου, υπό την προϋπόθεση ότι ο δικαιούχος δεν έχει υπαχθεί στο νόμο Κατσέλη.

Πληροφορίες αναφέρουν ότι το εισοδηματικό όριο για ένα άτομο υπολογίζεται στις 8.000 ευρώ και το ανώτατο όριο θα είναι περίπου 24.000 ευρώ.

Τα χρήματα που θα λαμβάνουν οι δικαιούχοι είναι από 70 ως και 210 ευρώ κάθε μήνα για την κάλυψη στεγαστικών αναγκών.

Το εισόδημα για μονογονεϊκή οικογένεια ή για ζευγάρι χωρίς παιδιά θα είναι στα 12.000 ευρώ τον χρόνο και το επίδομα καθορίζεται στα 105 ευρώ το μήνα.

Για ζευγάρι με ένα παιδί ή μονογονεική οικογένεια με δυο παιδιά, το όριο διαμορφώνεται στα 16.000 ευρώ ετήσιο εισόδημα και το επίδομα στα 140 ευρώ το μήνα.

Αντίστοιχα μια 4μελής οικογένεια θα δικαιούνται επιδότησης εφόσον το εισόδημά τους δεν ξεπερνά τα 20.000 ευρώ το χρόνο. Το επίδομα σε αυτή την περίπτωση φτάνει στα 175 ευρώ το μήνα

(ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Πηγή: tilegrafima.gr

Πηγή Επίδομα στέγασης: Δικαιούχοι και αιτήσεις


… και το ατόπημα της ΝΔ…
Ένα εξυπνακίστικο και απαράδεκτο non paper της ΝΔ ήταν η αρχή: «Όταν συζητούν σε όλο τον κόσμο για τα ηλεκτροκίνητα αυτοκίνητα, στον ΣΥΡΙΖΑ έχουν μείνει κολλημένοι στα… τρίκυκλα».

Το άστοχο…
σχόλιο αφορούσε την αναφορά του πρωθυπουργού στην δολοφονία του Γρηγόρη Λαμπράκη από το υπαρκτό παρακράτος της εποχής. Εκείνο που είχε αναγκάσει τον Κωνσταντίνο Καραμανλή να αναφωνήσει: «Ποιος κυβερνά αυτόν τον τόπο;» .

Ο πρόεδρος της ΝΔ είχε την ευκαιρία στην τηλεοπτική εκπομπή του Χατζή (ΣΚΑΪ) να αποδοκιμάσει το εξοργιστικό αυτό σχόλιο. Θα μπορούσε δηλαδή να πει ότι πρέπει να γνωρίζουμε την ιστορία του τόπου, να την σεβόμαστε και να διδασκόμαστε από αυτήν, αλλά ταυτόχρονα να βλέπουμε μπροστά.

Όχι μονάχα δεν το έπραξε ο κ.Μητσοτάκης, αλλά αναρωτήθηκε αν έναν 17χρονο που θα ψηφίσει για πρώτη φορά , τον ενδιαφέρει το 1963.

Δεν χρειάζονται επιχειρήματα για το αυτονόητο. Ότι είναι πολύτιμη η γνώση της ιστορίας. Πολύτιμη για το παρόν και το μέλλον ενός τόπου. Γιατί η γνώση λειτουργεί παιδευτικά. Ενισχύει τα κριτήρια των επιλογών, χωρίς να αποτελεί φρένο για νέες, φρέσκιες ιδέες.

Θα ήταν εξόχως παιδευτικό να γνωρίσουν οι νέοι την ιστορία μας, έστω στοιχειωδώς. Θα μάθαιναν για την συνέχεια του ελληνισμού, για την Επανάσταση του ΄21, για τα θλιβερά μετεπαναστατικά χρόνια (εμφύλιοι, κοτζαμπάσηδες, δυναστικά δάνεια και ωμές παρεμβάσεις των ξένων, η Κύπρος στους Εγγλέζους, ο αγώνας των Κρητικών για Ένωση με την Ελλάδα κ.α.), καθώς  και για τα βάσανα του τόπου καθ΄ όλο το διάστημα του 20ου αιώνα (Μικρασιατική Καταστροφή, δικτατορίες, εμφύλιος, εξορίες κ.α.).

Ειδικότερα, θα ήξεραν για την Αντίσταση, τους γερμανοτσολιάδες και τον αδελφοκτόνο Εμφύλιο, για το Μακεδονικό και την απαράδεκτη στάση της Αριστεράς, για τον μετεμφυλιακό διωγμό των αριστερών, τα ξερονήσια και για το πώς μετεβλήθη σε τερατούπολη η Αθήνα λόγω της αναγκαστικής εσωτερικής μετανάστευσης- διωγμών ένεκα.

Θα μάθαιναν επίσης ότι η Ελλάδα ακόμη και τις εποχές που ήταν γονατισμένη, σπαρασσόμενη από έριδες και φτωχή, ακόμη και τότε(1860-1870) είχε αξιολογότατη βιομηχανική παραγωγή. Ναυπηγούσε πλοία, πυροβόλα ,πλάστιγγες και μηχανές που είχαν  κερδίσει το χάλκινο μετάλλιο στην Διεθνή Έκθεση του Παρισιού!

Η γνώση όλων αυτών δεν εμποδίζει σε τίποτε τους νέους να ονειρεύονται , να σχεδιάζουν και να επιδιώκουν ένα δημιουργικό παρόν κι ένα ευφρόσυνο μέλλον.

Απεναντίας, η γνώση της ιστορίας τους βοηθεί να ξέρουν ότι η χώρα τους διαθέτει άπειρες δυνατότητες (χαρακτηριστικό το παράδειγμα για την βιομηχανία τον 19ο αιώνα) και φυσικά, τους διδάσκει να αποφεύγουν τις εξαρτήσεις , την παθητικότητα και την δουλόφρονα συμπεριφορά.

Δεν είναι βάσανο και βάρος η γνώση της ιστορίας. Είναι στοιχείο εκ των ων ουκ άνευ για την αυτογνωσία μας. Δεν προσφέρεται ούτε ως υλικό για μικροπολιτικές στοχεύσεις ούτε-πολλώ μάλλον- για ενίσχυση της βολικής λήθης.

Ας το ξανασκεφτούν εκεί στη ΝΔ. Και προπάντων ο ίδιος ο κ. Μητσοτάκης . Για το ατόπημα, υπάρχει πάντα η δυνατότης της συγγνώμης.

Υ.Γ. Το σημερινό σημείωμα αφιερώνεται στον αείμνηστο Γιάννη Βούλτεψη, κορυφαίο δημοσιογράφο και έντιμο άνθρωπο. Μαζί με τον Γιώργο Μπέρτσο και τον Γιώργο Ρωμαίο είχαν ξεσκεπάσει το παρακράτος που ευθύνεται για την δολοφονία του Γρηγόρη Λαμπράκη. Σημειωτέον ότι ο παλιός αντάρτης Γιάννης Βούλτεψης υπήρξε στενός συνεργάτης του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη.

Γιάννης Τριάντης

Πηγή Η ιστορία, η λήθη…


Oι Άγγλοι λένε πως κάθε νέα «αμερικανιά» θέλει μόνο πέντε χρόνια για να…
περάσει τον Ατλαντικό. Να υιοθετηθεί δηλαδή και από τη δική τους κοινωνία.
Αν αυτό συμβαίνει σε μια κοινωνία με τόσο ισχυρή παράδοση, όπως η αγγλική, μπορούμε να φανταστούμε την επιρροή που ασκεί ο αμερικάνικος τρόπος ζωής σε όλες τις υπόλοιπες.
Οι ιστορικές ευρωπαϊκές μεγαλουπόλεις μπορεί να μη μοιάζουν αμερικάνικες αλλά λειτουργούν όλο και πιο αμερικάνικα.
Τα ευρωπαϊκά πολιτισμικά απομεινάρια είναι ακόμα μερικά πανεπιστήμια, το ποδόσφαιρο, οι τοπικές κουζίνες, οι αρχαιότητες.
Τα νέα παιδιά της Ευρώπης βιάζονται να γίνουν «αμερικανάκια».
Η Αμερική δεν είναι απλώς ο κυρίαρχος του κόσμου. Δεν βασίζεται μόνο στη δύναμη των όπλων της. Ηγείται στις επιστήμες, τις τέχνες, τα Πανεπιστήμια, το Διάστημα και κυρίως ως πρότυπο ζωής.
Μεγάλη αιχμή της αμερικάνικης επιδραστικότητας ήταν ανέκαθεν ο κινηματογράφος.
Ο Στάλιν μανιώδης θεατής αμερικάνικων ταινιών ο ίδιος, είχε πει «δώστε μου το Χόλιγουντ να κυβερνήσω τον κόσμο».
Ένα κράτος μεταναστών με εκατοντάδες θρησκεύματα και Θεό το δολάριο έγινε η πυξίδα του κόσμου. Καλώς ή κακώς, μας αρέσει ή όχι, διαμορφώνει την παγκόσμια αντζέτα.
Αυτό δεν το είχε πετύχει στο παρελθόν καμία από τις υπερδυνάμεις που κυριάρχησαν στον κόσμο. Πλην της Αρχαίας Ρώμης που υιοθέτησε τον ελληνικό πολιτισμό και τον μετέδωσε στην Ευρώπη, προσθέτοντας ζητήματα Δικαίου, Κρατικής Οργάνωσης, κ.ά.
Οι υπόλοιπες υπερδυνάμεις που εμφανίστηκαν, επιβάλλονταν μόνο με τη δύναμη των όπλων. Ήταν κυρίαρχοι και όχι ηγεμόνες.
Όμως πίσω από τη αμερικάνικη ηγεμονική λάμψη υπάρχει φτώχεια, βία, πόλεμοι, πλιάτσικο, στοχευμένα εγκλήματα, ποδηγέτηση και στυγνή εκμετάλλευση ολόκληρων λαών.
Μπορεί να μην υπάρχει πλέον Αποικιοκρατία αλλά υπάρχει η αμερικάνικη βουλιμική αρπαγή κάθε πόρου επί γης, προκαλώντας ένα υπόγειο ή απροκάλυπτο μίσος.
Το Go Home ακούγεται συχνά. Κι οι απλοί Αμερικανοί πολίτες αναρωτιούνται με αθωότητα «γιατί μας μισούν;»

Διονύσης Χαριτόπουλος

lifo.gr

Πηγή "Γιατί μας μισούν;"…


Oι Άγγλοι λένε πως κάθε νέα «αμερικανιά» θέλει μόνο πέντε χρόνια για να…
περάσει τον Ατλαντικό. Να υιοθετηθεί δηλαδή και από τη δική τους κοινωνία.
Αν αυτό συμβαίνει σε μια κοινωνία με τόσο ισχυρή παράδοση, όπως η αγγλική, μπορούμε να φανταστούμε την επιρροή που ασκεί ο αμερικάνικος τρόπος ζωής σε όλες τις υπόλοιπες.
Οι ιστορικές ευρωπαϊκές μεγαλουπόλεις μπορεί να μη μοιάζουν αμερικάνικες αλλά λειτουργούν όλο και πιο αμερικάνικα.
Τα ευρωπαϊκά πολιτισμικά απομεινάρια είναι ακόμα μερικά πανεπιστήμια, το ποδόσφαιρο, οι τοπικές κουζίνες, οι αρχαιότητες.
Τα νέα παιδιά της Ευρώπης βιάζονται να γίνουν «αμερικανάκια».
Η Αμερική δεν είναι απλώς ο κυρίαρχος του κόσμου. Δεν βασίζεται μόνο στη δύναμη των όπλων της. Ηγείται στις επιστήμες, τις τέχνες, τα Πανεπιστήμια, το Διάστημα και κυρίως ως πρότυπο ζωής.
Μεγάλη αιχμή της αμερικάνικης επιδραστικότητας ήταν ανέκαθεν ο κινηματογράφος.
Ο Στάλιν μανιώδης θεατής αμερικάνικων ταινιών ο ίδιος, είχε πει «δώστε μου το Χόλιγουντ να κυβερνήσω τον κόσμο».
Ένα κράτος μεταναστών με εκατοντάδες θρησκεύματα και Θεό το δολάριο έγινε η πυξίδα του κόσμου. Καλώς ή κακώς, μας αρέσει ή όχι, διαμορφώνει την παγκόσμια αντζέτα.
Αυτό δεν το είχε πετύχει στο παρελθόν καμία από τις υπερδυνάμεις που κυριάρχησαν στον κόσμο. Πλην της Αρχαίας Ρώμης που υιοθέτησε τον ελληνικό πολιτισμό και τον μετέδωσε στην Ευρώπη, προσθέτοντας ζητήματα Δικαίου, Κρατικής Οργάνωσης, κ.ά.
Οι υπόλοιπες υπερδυνάμεις που εμφανίστηκαν, επιβάλλονταν μόνο με τη δύναμη των όπλων. Ήταν κυρίαρχοι και όχι ηγεμόνες.
Όμως πίσω από τη αμερικάνικη ηγεμονική λάμψη υπάρχει φτώχεια, βία, πόλεμοι, πλιάτσικο, στοχευμένα εγκλήματα, ποδηγέτηση και στυγνή εκμετάλλευση ολόκληρων λαών.
Μπορεί να μην υπάρχει πλέον Αποικιοκρατία αλλά υπάρχει η αμερικάνικη βουλιμική αρπαγή κάθε πόρου επί γης, προκαλώντας ένα υπόγειο ή απροκάλυπτο μίσος.
Το Go Home ακούγεται συχνά. Κι οι απλοί Αμερικανοί πολίτες αναρωτιούνται με αθωότητα «γιατί μας μισούν;»

Διονύσης Χαριτόπουλος

lifo.gr

Πηγή "Γιατί μας μισούν;"…

Παντού Ελλάδα!!! Δείτε το τεράστιο άγαλμα της θεάς Αθηνάς που δεσπόζει στο καπιτώλιο της Κούβας

Το τεράστιο άγαλμα της θεάς Αθηνάς στο καπιτώλιο της Κούβας. Ο γλύπτης είχε πρότυπο την ελληνίδα θεά και πόζαρε μια μιγάδα καλλονή

Είναι ένα γιγάντιο άγαλμα το οποίο θυμίζει το χρυσελεφάντινο άγαλμα της θεάς Αθηνάς. Θα μπορούσε να βρίσκεται στην Ελλάδα, ωστόσο δεσπόζει στο εσωτερικό του Καπιτωλίου της Αβάνας. Πρόκειται για το τρίτο μεγαλύτερο άγαλμα στον πλανήτη το οποία χωροθετείται μέσα σε ένα κτίριο. Μεγαλύτερο είναι ο Βούδας στην Ιαπωνία και ο Λίνκολν στην Ουάσινγκτον.

Το Καπιτώλιο στην Αβάνα φτιάχτηκε το 1929 και μοιάζει με το αμερικανικό Καπιτώλιο στην Ουάσινγκτον. Μέχρι και τη δεκαετία του ’50 ήταν το μεγαλύτερο κτίριο στην Αβάνα ύψους 92 μέτρων. O τρούλος του είναι εμπνευσμένος από το Πάνθεον του Παρισιού, ενώ κατασκευάστηκε στην Αμερική.

Το Καπιτώλιο στην Αβάνα

Πρόκειται για ένα αδιαμφισβήτητα εντυπωσιακό κτίριο το οποίο περιβάλλεται από κήπους και αποτελεί εμβληματικό κτίριο της Κούβας. Οι επισκέπτες, αφότου ανέβουν τα 55 σκαλιά στην είσοδο, μπαίνουν σε μια τεράστια αίθουσα στην οποία βρίσκεται το γιγαντιαίο άγαλμα της Δημοκρατίας. Είναι ένα άγαλμα το οποίο δημιουργήθηκε από τον Ιταλό γλύπτη Άντζελο Ζανέλι, που φιλοτέχνησε επιπλέον τα δυο αγάλματα στην είσοδο του κτιρίου, την Εργασία και την Αρετή.

Το άγαλμα της δημοκρατίας βρίσκεται ακριβώς κάτω από τον τρούλο. Δημιουργήθηκε στη Ρώμη και στήθηκε μέσα στο κτίριο. Κατασκευάστηκε από μπρούτζο και φύλλα χρυσού και ζυγίζει 49 τόνους. Έχει ύψος 15 μέτρα και είναι στημένο σε μια βάση 2,5 μέτρων. Το άγαλμα είναι εμπνευσμένο από τη θεά Αθηνά και μοιάζει με το χρυσελεφάντινο άγαλμα της Θεάς Αθηνάς, το οποίο κοσμούσε τα αρχαία χρόνια τον Παρθενώνα, είχε 13 μέτρα ύψος και ήταν στολισμένο με ένα τόνο χρυσού.
Το Άγαλμα της Αθηνάς βρίσκεται ακριβώς κάτω από τον τρούλο

Φυσικά, στόχος του γλύπτη ήταν η μορφή του αγάλματος να μοιάζει με τις γυναίκες της Κούβας, γι’ αυτό επέλεξε ως μοντέλο μια ντόπια, τη Lily Valty και ξεκίνησε να δημιουργεί το άγαλμα. Όμως, το πρόσωπο της μαύρης κοπέλας δεν τον ενέπνεε. Τότε συναντήθηκε με την Έλενα ντε Καρντένας, που ήταν Κρεολή, που είχε γεννηθεί στη Λατινική Αμερική, δηλαδή είχε πιο λευκό δέρμα, αλλά διατηρούσε τα χαρακτηριστικά λατίνας.
Ο Ζανέλλι γύρισε στην Ιταλία μαζί με τα μοντέλα και τα σχέδια του αγάλματος, το οποίο ολοκλήρωσε έπειτα από 2 χρόνια. Από τότε κοσμεί το εσωτερικό του Καπιτώλιου και αποτελεί ένα από τα πιο εκπληκτικά αξιοθέατα της Κούβας.

diaforetiko.grΠηγή Παντού Ελλάδα!!! Δείτε το τεράστιο άγαλμα της θεάς Αθηνάς που δεσπόζει στο καπιτώλιο της Κούβας

Παντού Ελλάδα!!! Δείτε το τεράστιο άγαλμα της θεάς Αθηνάς που δεσπόζει στο καπιτώλιο της Κούβας

Το τεράστιο άγαλμα της θεάς Αθηνάς στο καπιτώλιο της Κούβας. Ο γλύπτης είχε πρότυπο την ελληνίδα θεά και πόζαρε μια μιγάδα καλλονή

Είναι ένα γιγάντιο άγαλμα το οποίο θυμίζει το χρυσελεφάντινο άγαλμα της θεάς Αθηνάς. Θα μπορούσε να βρίσκεται στην Ελλάδα, ωστόσο δεσπόζει στο εσωτερικό του Καπιτωλίου της Αβάνας. Πρόκειται για το τρίτο μεγαλύτερο άγαλμα στον πλανήτη το οποία χωροθετείται μέσα σε ένα κτίριο. Μεγαλύτερο είναι ο Βούδας στην Ιαπωνία και ο Λίνκολν στην Ουάσινγκτον.

Το Καπιτώλιο στην Αβάνα φτιάχτηκε το 1929 και μοιάζει με το αμερικανικό Καπιτώλιο στην Ουάσινγκτον. Μέχρι και τη δεκαετία του ’50 ήταν το μεγαλύτερο κτίριο στην Αβάνα ύψους 92 μέτρων. O τρούλος του είναι εμπνευσμένος από το Πάνθεον του Παρισιού, ενώ κατασκευάστηκε στην Αμερική.

Το Καπιτώλιο στην Αβάνα

Πρόκειται για ένα αδιαμφισβήτητα εντυπωσιακό κτίριο το οποίο περιβάλλεται από κήπους και αποτελεί εμβληματικό κτίριο της Κούβας. Οι επισκέπτες, αφότου ανέβουν τα 55 σκαλιά στην είσοδο, μπαίνουν σε μια τεράστια αίθουσα στην οποία βρίσκεται το γιγαντιαίο άγαλμα της Δημοκρατίας. Είναι ένα άγαλμα το οποίο δημιουργήθηκε από τον Ιταλό γλύπτη Άντζελο Ζανέλι, που φιλοτέχνησε επιπλέον τα δυο αγάλματα στην είσοδο του κτιρίου, την Εργασία και την Αρετή.

Το άγαλμα της δημοκρατίας βρίσκεται ακριβώς κάτω από τον τρούλο. Δημιουργήθηκε στη Ρώμη και στήθηκε μέσα στο κτίριο. Κατασκευάστηκε από μπρούτζο και φύλλα χρυσού και ζυγίζει 49 τόνους. Έχει ύψος 15 μέτρα και είναι στημένο σε μια βάση 2,5 μέτρων. Το άγαλμα είναι εμπνευσμένο από τη θεά Αθηνά και μοιάζει με το χρυσελεφάντινο άγαλμα της Θεάς Αθηνάς, το οποίο κοσμούσε τα αρχαία χρόνια τον Παρθενώνα, είχε 13 μέτρα ύψος και ήταν στολισμένο με ένα τόνο χρυσού.
Το Άγαλμα της Αθηνάς βρίσκεται ακριβώς κάτω από τον τρούλο

Φυσικά, στόχος του γλύπτη ήταν η μορφή του αγάλματος να μοιάζει με τις γυναίκες της Κούβας, γι’ αυτό επέλεξε ως μοντέλο μια ντόπια, τη Lily Valty και ξεκίνησε να δημιουργεί το άγαλμα. Όμως, το πρόσωπο της μαύρης κοπέλας δεν τον ενέπνεε. Τότε συναντήθηκε με την Έλενα ντε Καρντένας, που ήταν Κρεολή, που είχε γεννηθεί στη Λατινική Αμερική, δηλαδή είχε πιο λευκό δέρμα, αλλά διατηρούσε τα χαρακτηριστικά λατίνας.
Ο Ζανέλλι γύρισε στην Ιταλία μαζί με τα μοντέλα και τα σχέδια του αγάλματος, το οποίο ολοκλήρωσε έπειτα από 2 χρόνια. Από τότε κοσμεί το εσωτερικό του Καπιτώλιου και αποτελεί ένα από τα πιο εκπληκτικά αξιοθέατα της Κούβας.

diaforetiko.grΠηγή Παντού Ελλάδα!!! Δείτε το τεράστιο άγαλμα της θεάς Αθηνάς που δεσπόζει στο καπιτώλιο της Κούβας

*Του ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΠΟΥΦΕΣΗ

Έκθεση ΣΟΚ με  έγγραφα τα οποία αποδεικνύουν την Γεωοικονομική «σφαγή» που ετοίμαζε η Γερμανία από το 1943. Η πορεία και η πλήρης πρόβλεψη των μελλοντικών σχεδίων του νεοσύστατου 4ου Ράιχ

Το 1995 η εφημερίδα «Ελευθεροτυπία» αναδημοσιεύει άρθρο 66 ετών, δηλαδή του 1945, αμέσως μετά το τέλος του Β Παγκοσμίου. Στο άρθρο, Ελβετός δημοσιογράφος ρωτάει ανώτατο αξιωματούχο της Καγκελαρίας, σχετικά με την πορεία της χώρας του μετά την ολοκληρωτική καταστροφή που υπέστη. Η ερώτηση έχει ως εξής

«Και τώρα τί σκοπεύετε να κάνετε; Νικηθήκατε. Ο κόσμος σας μισεί. Δεν πρόκειται να ξεχάσει αυτά που κάνατε. Πώς θα ορθοποδήσετε ξανά ως έθνος;».
Η απάντηση του ηχεί στα αυτιά μας στις μέρες μας και προκαλεί αποτροπιασμό, ανάλογο με τα ντοκιμαντέρ εκείνα τα οποία εμφανίζουν αποστεωμένους αιχμαλώτους του Άουσβιτς και του Νταχάου.

«Οι λαοί ξεχνούν γρήγορα. Αυτή είναι εξάλλου και η διαφορά τους από ένα έθνος που θυμάται, όπως η ανώτερη φυλή των Γερμανών (!). Τα χρήματα που θα δοθούν για την ανοικοδόμηση της Γερμανίας θα είναι πολλά, θα έρθουν να δουλέψουν για μας και αυτοί που μέχρι τώρα πολέμησαν εναντίον μας (!). Είμαστε μια φυλή εργατική, που θα ξαναδημιουργήσει την ισχυρή, ενωμένη Γερμανία (!). Θα δείτε ότι θα γίνουμε η ισχυρότερη οικονομικά χώρα (!). Και τότε ο Γκέμπελς θα μπορέσει να σηκωθεί από τον τάφο του και να αναφωνήσει: «Και όμως νικήσαμε»!!!
Επρόκειτο για κούφιες απειλές; Αποκυήματα της φαντασίας ενός Ναζί, ο οποίος δεν έλεγε να χωνέψει πως το Ράιχ είχε καταρρεύσει; Ευσεβείς πόθοι ίσως για κάποια εξωπραγματική δύναμη, η οποία θα ανέσταινε εν ευθέτω χρόνω την αυτοκρατορία για να πατήσει ξανά στα χιονισμένα μονοπάτια των Αρδεννών, στις ατέλειωτες ρωσικές στέπες και στην έρημο της Αφρικής;

Τίποτα από τα παραπάνω. Το κείμενο που ακολουθεί αποτελεί προσωπική έρευνα του γράφοντος, βασιζόμενη σε πηγές, η αξιοπιστία των οποίων είναι μακράν αδιαμφισβήτητη. Πρόκειται για έγγραφα από την καγκελαρία, τα οποία «κυκλοφορούσαν», αλλά κανείς δεν ενδιαφέρθηκε να δώσει σημασία. Πρόκειται για μέχρι πρότινος απόρρητα έγγραφα, τα οποία πρόσφατα έδωσε στην δημοσιότητα το Κρεμλίνο και περιέχουν τους διαλόγους μεταξύ Μιχαήλ Γκορμπατσόφ και Χέλμουτ Κολ, πριν την κατάρρευση της ΕΣΣΔ και του τείχους του Βερολίνου. Πρόκειται για αναλύσεις, οι οποίες περιγράφουν την λεγόμενη Ostpolitik της Δημοκρατίας της Βόννης, προκειμένου να γίνει η επανένωση της Δυτικής με την Ανατολική Γερμανία. Παραθέτουμε αυτούσιες δηλώσεις του πρώτου Καγκελαρίου της μεταπολεμικής Γερμανίας, Κόνραντ Αντενάουερ, καθώς επίσης και προσώπων, τα οποία έμελλαν να μεταναστεύσουν στις λεγόμενες «ουδέτερες χώρες» ήδη από το 1943, προκειμένου να προσδώσουν στην Γερμανία την δυναμική που έχει σήμερα.
 

Δεν πρόκειται για θεωρίες συνωμοσίας, αλλά για πρακτικές, οι οποίες σταδιακά εφαρμόστηκαν, και οι οποίες δυστυχώς σήμερα συγκλίνουν στην διαμόρφωση μιας Οργουελιανής πραγματικότητας. Τον σχηματισμό της Ευρασίας, την ένωση της Γερμανίας με την Ρωσία, την αναδίπλωση της Αμερικής σε ρόλο περιφερειακού ηγεμόνα (στην καλύτερη περίπτωση) και στην επερχόμενη πολιτισμική (ίσως και όχι μόνον) σύγκρουση μεταξύ της Ευρασίας και της Κίνας. Υπάρχουν πράγματα, τα οποία στην πορεία θα μας προκαλέσουν έκπληξη σε τέτοιο βαθμό ώστε να μετατοπίσουμε το σημείο αναφοράς αυτού που σήμερα ονομάζουμε πραγματικότητα. Τέλος θα ανακαλύψουμε έναν οικονομικό πόλεμο, ο οποίος μαίνεται από το 1929 και εν μέσω υφέσεων και εξάρσεων διαμόρφωσε την πτώση και την άνοδο τεσσάρων αυτοκρατοριών, της Γερμανίας, της Αμερικής, της πρώην ΕΣΣΔ-σύγχρονης Ρωσίας και της Κίνας. Εκείνο, όμως που δεν θα διστάσουμε να καταδικάσουμε εν τέλει αφού παρατεθούν τα στοιχεία είναι η πτυχή εκείνη της Realpolitik που προβάλλεται όταν ηχήσουν μεσάνυχτα στον κήπο του καλού και του κακού. Αυτή η πτυχή είναι εκείνη που θέτει το συμφέρον ενός κράτους και της εθνικής του ταυτότητας υπέρτερο των άλλων.


Η έρευνα χωρίζεται σε δύο τμήματα προκειμένου να καλυφθούν και οι δύο συνιστώσες της Πολιτικής Οικονομίας, στο τμήμα στο οποίο παραθέτονται τεχνικά στοιχεία και σε εκείνο που παραθέτονται πολιτικά. Η ευχή του γράφοντος είναι το τμήμα στο οποίο παραθέτονται τεχνικά και δει χρηματοοικονομικά στοιχεία, να το λάβουν υπόψη τους οι οικονομολόγοι εκείνοι που έχουν ακόμα κύρος (δηλαδή εκείνοι οι οποίοι δεν έφθειραν την εικόνα τους στα τηλεοπτικά κανάλια φάσκοντας και αντιφάσκοντας), προκειμένου να διαμορφωθεί μια πολιτική χρηματοοικονομικής άμυνας, εν μέσω καταιγισμού οικονομικών πυρών.


Γεωοικονομία ή Zivilmacht;

Η Γερμανία χρησιμοποιεί την κρίση του 2008 για να εδραιώσει επικυριαρχία στην Ευρώπη
Είναι πασίγνωστη πλέον η διαδικασία που οδήγησε step by step, στην κατάρρευση της Lehman Brothers το 2008 και στην μεγαλύτερη οικονομική κρίση από το 1929. Ας τα ξαναδούμε όμως. Εν τάχει, η φούσκα των subprime στεγαστικών δανείων σκάει και αποκαλύπτεται ο κόλαφος των CDO (Collateral Debt Obligation) και των CDS (Credit Default Swaps). Οι τράπεζες επωφελούμενες από το χαλαρό έως ανύπαρκτο νομικό πλαίσιο, έπαιζαν «ping-pong» με τα τιτλοποιημένα ομόλογα των δανείων κατοικίας υψηλού ρίσκου, βάζοντας στο παιχνίδι και άλλα δάνεια όπως αυτά των πιστωτικών καρτών, των φοιτητικών και εν γένει άλλων «θαλασσοδανείων» (για να χρησιμοποιήσουμε τον «δημοφιλή» πλέον ορισμό του πρώην πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου). Τα τιτλοποιημένα αυτά παράγωγα, συνδυασμένα με εξωφρενικά σύνθετα μαθηματικά και νομικά εργαλεία, πωλούνταν στην αγορά και διαχειρίζονταν από τους λεγόμενους Hedge Funders, προκειμένου να επαναχρησιμοποιηθούν σε επενδύσεις ακόμα μεγαλύτερου πιστωτικού ρίσκου.

Κάποια στιγμή η «φούσκα» σκάει, οι πολίτες δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν στις δανειακές τους υποχρεώσεις, η αγορά γυρνάει σε αποπληθωριστικούς ρυθμούς στην αγορά κατοικίας, και οι τράπεζες βιώνουν την Νέμεση της απληστίας και του laissez-faire καπιταλισμού. Όλες οι τράπεζες; Όχι όλες! Κάποιες τράπεζες όπως η Goldman Sachs, η JP Morgan κτλ προβαίνουν σε ανοικτό εκβιασμό. «Αν δεν μας σώσετε, θα πάρουμε την οικονομία όλου του πλανήτη μαζί μας». Για τα μετα-Σοβιετικά καπιταλιστικά δεδομένα, η παρέμβαση του κράτους στη λειτουργία των επενδυτικών ιδρυμάτων θεωρείται από κακούργημα μέχρι εθνική προδοσία. Και αυτό γιατί οι Αμερικανοί, παρά την πτώση της πρώην ΕΣΣΔ το 1991, θεωρούν πως βρίσκονται ακόμη κάτω από την «Κομμουνιστική απειλή». Δεν υπήρχε όμως άλλος τρόπος, εκτός από το να παρακαμφθεί «έστω και για λίγο», η απόλυτη ελευθερία του «ανώτατου οικονομικού-πολιτικού συστήματος αξιών», το οποίο κυριάρχησε επί του «απόλυτου κακού» μόλις πριν από δύο δεκαετίες.

Έτσι η κυβέρνηση Μπους πήρε την «εθνική προδοσία» ένα βήμα παραπέρα μετατρέποντάς την σε ανθρωπιστική κρίση. Ο Χανκ Πόλσον, τότε υπουργός οικονομίας των ΗΠΑ, και ως γνωστόν διατελέσας Δ/ντης της «σχολής οικονομικών εκτελεστών» της Goldman Sachs, ανοίγει τα σιλό του Αμερικανικού θησαυροφυλακίου και διασώζει τα ιδρύματα, τα οποία σήμερα αποκαλούνται…ΑΓΟΡΕΣ! Δηλαδή εν ολίγοις, έδωσε cart blanche στα οικονομικά ιδρύματα να απομυζήσουν ότι καταθέσεις είχαν κάνει οι Αμερικανοί πολίτες, οι οποίοι σήμερα ακριβώς σαν τους Έλληνες χαρακτηρίζονται «τεμπέληδες». Το θέμα όμως δεν σταματάει εκεί. Οι επενδυτές, και όχι απαραίτητα οι επαγγελματίες επενδυτές, αλλά και οι καταθέτες, ψάχνουν απεγνωσμένα νέους τρόπους επένδυσης και κατάθεσης, αυτή τη φορά βάζοντας την ασφάλεια πάνω από το ρίσκο. Εκατοντάδες δισεκατομμύρια δολάρια άρχισαν να κυλούν από το αμερικανικό δημόσιο προς τα παρολίγο χρεωκοπημένα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, χωρίς όμως αυτά στη συνέχεια να κρατικοποιηθούν (αυτά είναι «κομμουνιστικά πράγματα») με αποτέλεσμα το αμερικανικό δημόσιο να κρατικοποιήσει τις ανυπολόγιστες ζημιές, εις βάρος πάντα των Αμερικανών φορολογουμένων. Η «επιφοίτηση» δεν έχει όρια, έτσι στη συνέχεια για να τονωθεί η οικονομία, οι Αμερικανοί «το παίζουν» Ιάπωνες, εν γνώσει τους πως το σύστημα αυτό έχει αποτύχει από το ’90 που εφαρμόστηκε, και αποδεσμεύουν τεράστια ποσά φθηνού χρήματος στις αγορές, σε μια διεργασία που λέγεται «Ποσοτική χαλάρωση» ή αλλιώς Quantitative Easing. Τα πράγματα γίνονται ακόμη χειρότερα, διότι οι τράπεζες στην Αμερική παρόλο που δανείζουν χρήματα στις μικρές επιχειρήσεις, εκείνες δεν εμφανίζουν ανάπτυξη διότι σύμφωνα με τα λεγόμενα του CEO της εταιρείας δημοσκοπήσεων «Gallup», Jim Clifton, το πρόβλημα έγκειται στην απώλεια εμπιστοσύνης στις συναλλαγές και όχι στο ρευστό (βλέπε συνέντευξη Jim Clifton στο Russia Today 11/04/2012 http://www.rt.com/news/gallup-polls-clifton-americans-753/) .

Τα παραπάνω καταστροφικά γεγονότα πολώνουν ακόμα περισσότερο το πολιτικό κλίμα στην Αμερική, το οποίο δεδομένης της αποτυχημένης τετραετίας Obama, κινδυνεύει από τα νεοσυντηριτικά γεράκια των Ρεπουμπλικανών, του Μιτ Ρόμνει, της Σάρα Πέιλιν και εν γένει του ακροδεξιού tea party (εκεί ονομάζεται «conservative» δηλαδή δεξιό, στην Ελλάδα όμως η Χρυσή Αυγή, η οποία θεωρείται «ακροδεξιό κόμμα» δεν πιάνει ούτε κλασματικά τις ρητορικές «κορόνες» τόσο της Πέιλιν όσο και του Ρόμνει).

Ας πάμε τώρα στην κρίση, όπως διαμορφώθηκε στην Ευρώπη, σε συνέχεια της Αμερικανικής της πτυχής. Εδώ χρειάζεται προσοχή, καθότι οι μελέτες δείχνουν αντιφατικές, στην πραγματικότητα όμως το σημείο αναφοράς του λεγόμενου «profitability» είναι, ήταν και θα είναι διαφορετικό στο Γερμανικό τραπεζικό σύστημα, αλλά ας δούμε πρώτα πώς δουλεύει. Το τραπεζικό σύστημα της Γερμανίας έχει τρεις πυλώνες. Βασίζεται στις ιδιωτικές τράπεζες, στις δημόσιες και στις λεγόμενες cooperative banks (τράπεζες συνεργασίας). Από μελέτη του ΟΟΣΑ (Hüfner 2010: The German Banking System: Lessons from the Financial Crisis, OECD Economics Department Working Papers No. 788) πληροφορούμεθα πως η πλειοψηφία των ιδρυμάτων δεν είναι κατεξοχήν profit maximizing, δηλαδή δεν αποσκοπούν στο κέρδος (πρόκειται για το 82% των ιδρυμάτων με ενεργητικό 44%). Εδώ βλέπουμε το πρώτο στοιχείο που μας κάνει εντύπωση. Γιατί δεν αποσκοπούν στο κέρδος; Στην Αμερική οι τράπεζες τα έπαιξαν όλα για όλα στον «βωμό του Μαμωνά», οι Γερμανοί πώς και σνόμπαραν την μηχανή που παράγει χρήμα, στο σύγχρονο καπιταλιστικό σύστημα;

Δεύτερη έκπληξη αποτελεί το γεγονός πως οι ιδιωτικές τράπεζες αποτελούν μόλις το 1/10 των τραπεζών της Γερμανίας, με τα άλλα 9/10 να ανήκουν στο «κράτος», πιο συγκεκριμένα στις ομοσπονδιακές συνιστώσες του κράτους, για να είμαστε ακριβείς. Οι τράπεζες του δημοσίου τομέα είναι οι λεγόμενες Landesbanken , και στις Sparkassen. Οι δεύτερες φαίνεται να φέρουν το κέντρο βάρους του γερμανικού τραπεζικού συστήματος, το οποίο στηρίζεται σε απίστευτα μεγάλο βαθμό στις καταθέσεις. Οι Landesbanken είναι και αυτές τράπεζες του δημοσίου, αλλά μέσω νομικών διεργασιών από το 1998 και για να πάρει το γερμανικό τραπεζικό σύστημα μια χροιά από την ελεύθερη δυτική οικονομία, οι ιδιωτικές τράπεζες κατάφεραν να αποδεσμεύσουν έως έναν βαθμό τον οικονομικό προστατευτισμό που οι Landesbanken απολάμβαναν από το κράτος. Και πάλι, όμως η Ομοσπονδία έχει εγγυηθεί πως αυτοί οι όροι θα αρθούν μέχρι το 2015. Οι Landesbanken βρέθηκαν πιο εκτεθειμένες από την οικονομική κρίση του 2008, καθότι στο ενεργητικό τους υπήρχαν τοξικά παράγωγα, τα οποία έπρεπε να «καθαριστούν» από το γερμανικό δημόσιο. Τότε άρχισαν και οι «γκρίνιες».

Η βάση του Αγγλοσαξωνικού μοντέλου βασίστηκε και βασίζεται ακόμα στην απορρύθμιση, δηλαδή στην ενδυνάμωση του ιδιωτικού επενδυτικού τομέα, ενώ όπως είδαμε στο Γερμανικό οικονομικό σύστημα ισχύει το ακριβώς αντίθετο. Και τα δύο οικονομικά συστήματα αντικατοπτρίζουν αρχές και κοινωνικά δόγματα. Στο μεν αγγλοσαξωνικό αντικατοπτρίζεται η υπέρμετρη «ελευθερία» ενώ στο γερμανικό η λουθηρανική νοοτροπία της εργασίας, της αποταμίευσης, του χαμηλού ρίσκου και της προσκόλλησης στις παραδοσιακές ηθικές κοινωνικές αρχές. Όπως θα δούμε παρακάτω αυτή ακριβώς η διαφορά έμελλε να κρίνει και τον «Ηγεμόνα».

Η έκθεση των γερμανικών τραπεζών στα παράγωγα, έδωσε την αφορμή στη Γερμανία να αρχίσει μια ρητορική, η οποία καταδικάζει αυτόν ακριβώς τον τρόπο λειτουργίας του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος. Για τους Γερμανούς, όχι μόνον ο Ευρωπαϊκός Νότος, αλλά και ολόκληρος ο δυτικός κόσμος, είναι κατακριτέος για την στάση του απέναντι στη διαχείριση της παγκόσμιας οικονομίας. Οι Γερμανοί βρήκαν την ευκαιρία να βγάλουν απωθημένα. «Γιατί να πληρώνουμε για την κακοδιαχείριση και τους πολέμους των ΗΠΑ;», «Γιατί να πληρώνουμε για μια ΕΕ, η οποία θεσμικά είναι κομμένη και ραμμένη στα θεσμικά πρότυπα της απορρύθμισης των ΗΠΑ;». Η λουθηρανική αίσθηση της αδικίας ξέσπασε μέσω της πολιτικής διαχείρισης της οικονομικής κρίσης, από την ίδια τη Γερμανία, άσχετα αν οι αριθμοί δείχνουν πως οι Γερμανοί έχασαν πολύ λίγα για να πάρουν πάρα πολλά. Δεν χρειάζεται όμως να είσαι λουθηρανός για να «αγανακτήσεις» τη σήμερον ημέρα, όχι μόνον με την πολιτική των τραπεζών, αλλά και με την πολιτική των ΗΠΑ ή τις τακτικές των ΗΠΑ στον πόλεμο και σε επίπεδο πρεσβειών, όπως διέρρευσαν από τα Wikileaks. Πώς γίνεται άραγε κάποια άτομα να ξεμπροστιάζουν τις μυστικές υπηρεσίες και να μην παθαίνουν καν «διάστρεμμα»; Τι είναι επιτέλους τα απόρρητα έγγραφα της CIA, της NSA και του STRATFOR και βγαίνουν έτσι σωρηδόν στα ΜΜΕ, λες και πρόκειται να δημοσιευθούν σε περιοδικά κίτρινου τύπου; Να τονίσουμε για όσους δεν γνωρίζουν πως δεν πρόκειται για τη ζωή της J-Lo, αλλά για διαβαθμισμένα έγγραφα από τα οποία εξαρτάται στην κυριολεξία το διπλωματικό και στρατιωτικό κύρος των Η.Π.Α, κύρος που εξαιτίας και αυτών των εγγράφων έχει φτάσει να ταυτίζεται με αυτό του περιπλανώμενου πνευματιστή.

Ας συνεχίσουμε, όμως, με την παράθεση των οικονομικών μελετών και στη συνέχεια αναλύουμε τα ρεύματα τύπου Zeitgeist. Πολλοί υποστηρίζουν πως η οικονομική κρίση του ’29 έφερε τον Χίτλερ στην εξουσία και προκάλεσε τον Β παγκόσμιο. Επίσης πολλά έχουν ειπωθεί γι’αυτό τον «περίφημο» πληθωρισμό της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης που έφερε στο πολιτικό προσκήνιο τον άνθρωπο που είναι υπεύθυνος για το θάνατο δεκάδων εκατομμυρίων. Τις λεπτομέρειες όμως ούτε μας τις ανέλυσαν, ούτε και τις ψάξαμε. Ας δούμε, όμως, τι γράφει η νομικός Ellen Brown στο βιβλίο της «Web of Debt». Η Brown υποστηρίζει πως το γεγονός της χρηματοδότησης του Χίτλερ από Εβραίους τραπεζίτες αποτελεί την μισή ιστορία. Ο Χίτλερ χρηματοδοτήθηκε από τους Εβραίους τραπεζίτες, όντως, στην αρχή για μια πληθώρα λόγων, αλλά πιο πολύ για να αποτελέσει το αντίβαρο του Στάλιν, όταν ο τελευταίος ξεφορτώθηκε τον Τρότσκυ, ο οποίος υπηρετούσε αλλότρια τραπεζικά συμφέροντα. Όταν, όμως ο Χίτλερ πήρε την εξουσία ακολούθησε μια διαφορετική «ατζέντα».

Τότε στη Δημοκρατία της Βαιμάρης τα ίδια φαινόμενα κερδοσκοπίας απαντούσε κανείς με αυτά που απαντά τη σήμερον ημέρα. Για να είμαστε ειλικρινείς τα ίδια φαινόμενα κερδοσκοπίας παρατηρούνται από την ημέρα που ο George Washington ίδρυσε την Fed (Federal Reserve), παρά τις εκκλήσεις του Βενιαμίν Φραγκλίνου να μην το κάνει, καθότι ανέκυπταν ζητήματα αντισυνταγματικότητας. Και είχε δίκιο, γιατί η Fed σύντομα πλημμύρισε την αγορά με χρεόγραφα οδηγώντας στην πρώτη οικονομική κρίση στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, όπως διαβάζουμε από τον χρηματιστηριακό αναλυτή Πάνο Παναγιώτου.

Για να μην μακρηγορούμε, η κατάσταση στη Γερμανία είχε ως εξής. Η τότε Reichsbank (σημερινή Bundesbank), βρισκόμενη υπό τον έλεγχο ιδιωτών, πλημμύρισε την αγορά με μάρκα (κάτι σαν τα σημερινά χαρτιά δηλαδή που τα αποκαλούμε χρήμα), δίνοντας την ευκαιρία στους κερδοσκόπους να «σορτάρουν» το μάρκο. Ως γνωστόν το «σορτάρισμα» είναι μια χρηματοπιστωτική διαδικασία στην οποία ο κερδοσκόπος δανείζεται κάτι που δεν έχει (μάρκο π.χ) το πουλάει στην αγορά των ομολόγων και βγάζει χρήμα αγοράζοντάς το ξανά σε χαμηλότερη τιμή (μας θυμίζει κάτι αυτό;). Αυτή η διαδικασία κατέστη εφικτή γιατί η τότε ιδιωτική Reichsbank (δεν ήταν ακόμα υπό τον έλεγχο των Nazi) τύπωνε μάρκα αφειδώς και όταν η ζήτηση του μάρκου πλέον είχε φθάσει στα ύψη τότε άλλες ιδιωτικές τράπεζες άρχισαν να τυπώνουν μάρκα με τη σειρά τους. Το αποτέλεσμα; Ένα αδιαχείριστο χρέος και πληθωρισμός, ο οποίος ακουμπούσε «την στρατόσφαιρα». Για να πάρει κάποιος ένα καρβέλι ψωμί, χρειαζόταν ένα «βαγονάκι» γεμάτο λεφτά!


Τότε ο Χίτλερ έκανε το αδιανόητο, το ανήκουστο, το ασυγχώρητο για τους τραπεζίτες. Κρατικοποίησε την Reichsbank και «έσφιξε τα λουριά». Πλέον νομοθετικά μόνον η τράπεζα που ανήκε στο κράτος μπορούσε να τυπώνει μάρκα και στη συνέχεια να τα δανείζει. Το πιο σημαντικό, όμως ήταν η έκδοση των λεγόμενων Treasury certificates, εγγράφων δηλαδή, τα οποία χρησιμοποιήθηκαν για να φτιαχτούν κολοσσιαία έργα, όπως οι τεράστιοι αυτοκινητόδρομοι, αντιπλημμυρικά φράγματα και άλλες δομές υπαγόμενες στο λεγόμενο Infrastructure. Το κόστος είχε υπολογιστεί τότε σε 1 δις (μάρκα), αλλά υπό τον εξής κανόνα. «Για κάθε μάρκο που θα εκδίδεται από την τράπεζα απαιτούμε το αντίστοιχο χρηματικό ανταποδοτικό όφελος της εργασίας αξίας ενός μάρκου ή των αγαθών αξίας ενός μάρκου που παράγονται».

Οι τραπεζίτες ορκίστηκαν να τον αφανίσουν μετά από αυτό και άρχισαν να σαμποτάρουν ακόμα και τις εξαγωγές της Γερμανίας, αλλά και για αυτό η κυβέρνηση είχε λύση. Το κράτος αντάλλασε αγαθά και εξοπλισμό απευθείας με τα άλλα κράτη, παρακάμπτοντας τους διατραπεζικούς μεσάζοντες (η Βενεζουέλα κρατάει αυτό το σύστημα μέχρι και σήμερα, γι αυτό ο Τσάβες στα μάτια των δυτικών είναι ο «δράκος της Αποκάλυψης»). Χαρακτηριστικό «αστείο» που έμεινε από εκείνη την εποχή ήταν ο διάλογος του Hjalmar Schacht (άνθρωπος του Rothschild, ο οποίος διετέλεσε για μια περίοδο επικεφαλής της Ομοσπονδιακής τράπεζας και αντιτάχθηκε πεισματικά στις οικονομικές «καινοτομίες» που αναφέραμε πιο πάνω). Σύμφωνα με τον διάλογο, κάποιος Αμερικανός τραπεζίτης απευθυνόμενος στον Schacht είπε το εξής: « Dr Schacht πρέπει να έρθετε στην Αμερική, εκεί οι τράπεζες είναι γεμάτες χρήμα και αυτό είναι το πραγματικό banking». Η απάντηση του Schacht ήταν μνημειώδης: «Και εσείς πρέπει να έρθετε στην Γερμανία, δεν υπάρχει ίχνος χρήματος, και αυτό είναι το πραγματικό banking».

Η συνέχεια είναι γνωστή, οι τραπεζίτες δεν το ανέχονται αυτό και οδηγούν την Ευρώπη σε πόλεμο, μέσω της Αγγλίας και της Αμερικής ακόμα και μέσω του μισητού τους εχθρού Στάλιν. Χαρακτηριστικό ρηθέν από τα αρχεία των Ναζί, όπως θα δούμε παρακάτω είναι το ότι «φθάσαμε πολλές φορές στη νίκη, όταν ηττηθήκαμε μπροστά στις πύλες της Μόσχας και του Στάλινγκραντ και ποιος ευθυνόταν γι’αυτό; Οι προμήθειες των Αμερικανών στον Στάλιν! Όταν σχεδόν φθάσαμε να κάνουμε τη Μεσόγειο, γερμανική λίμνη αλλά και πάλι ηττηθήκαμε, γιατί οι Αμερικανοί και οι Άγγλοι μπήκαν στη μέση. Τέλος, όταν ήμασταν σε θέση να παράγουμε τον πύραυλο “V” και οι Άγγλοι βομβάρδισαν ανηλεώς τα εργοστάσιά μας. Αυτά δεν πρόκειται να τους τα συγχωρήσουμε ΠΟΤΕ!!!»
Βέβαια εδώ έρχεται και αναρωτιέται κάποιος, γιατί ο Χίτλερ να εμπλακεί σε έναν πόλεμο εισβάλλοντας στα εδάφη της πρώην ΕΣΣΔ, αλλά ο ακαδημαϊκός του πανεπιστημίου του Calgary, Chris Bellamy, στο βιβλίο του «Absolute War», φλερτάρει με το σενάριο του τι θα γινόταν αν ο Χίτλερ δεν είχε επιτεθεί. Σύμφωνα με τον Bellamy, αν ο Χίτλερ δεν εισέβαλλε στην πρώην ΕΣΣΔ, τότε κάποια στιγμή ο Στάλιν θα εισέβαλλε στην Γερμανία. Αυτό φαίνεται πιο συγκεκριμένα από τον καυγά που είχε ο Στάλιν με τους Ζούκοφ και Τιμοσένκο, όταν οι τελευταίοι του παρουσίασαν πλάνο προληπτικής επίθεσης εναντίον των γερμανικών στρατευμάτων που συγκεντρώνονταν στην Πολωνία και ο Στάλιν αφού τους έβρισε και τους απείλησε με εκτέλεση ολοκλήρωσε με το «Δεν ήρθε η ώρα ακόμα να τα βάλουμε με τον Χίτλερ».

Τι κοινό, όμως, μπορεί να έχουν όλα αυτά με το σήμερα; Και πάλι η Γερμανία κατηγορείται για προβολή ισχύος σε ευρωπαϊκό χώρο, τείνει προς απομόνωση από τη διεθνή κοινότητα, λόγω των μέτρων λιτότητας που έχει επιβάλλει στον ελληνικό λαό με αποτέλεσμα να προκαλέσει ανθρωπιστική κρίση στην Αθήνα και χιλιάδες αυτοκτονίες σε Ελλάδα και Ιταλία, και εμμένει τώρα περισσότερο από κάθε άλλη φορά στην παραχώρηση εθνικής κυριαρχίας προς δημιουργία των Ηνωμένων Πολιτειών της Ευρωπαϊκής Γερμανίας. Όλα τα παραπάνω ισχύουν και είναι αποτρόπαια, αλλά οι Γερμανοί δεν έχουν απωθημένα με τους Έλληνες. Εκείνο το οποίο φρίττει είναι ο οικονομικός πόλεμος που έχει ξεσπάσει μεταξύ των τραπεζιτών (και πάλι) ή των λεγόμενων «αγορών» με τους Γερμανούς, με φόντο τον ελληνικό λαό. Ορισμένα ΜΜΕ, που είναι γερμανικά φερέφωνα επαναλαμβάνουν συνεχώς το «σκεφτείτε την Βαϊμάρη», αλλά τι έχει να σκεφτεί κάποιος από μια παραπαίουσα Δημοκρατία πέραν από τα όσα αναφέρθηκαν παραπάνω; Προφανώς και ενώ τα πράγματα δείχνουν πως οι αγορές πιέζουν τους Γερμανούς, στην ουσία το αντίθετο συμβαίνει, οι Γερμανοί πιέζουν τις αγορές, όσον αφορά δε την ανθρωπιστική κρίση και την κοινωνική ανισσοροπία, οι πάντες από τον Καναδά μέχρι την Αυστραλία έχουν ξεσηκωθεί εναντίον των τραπεζιτών, του 1% που κλέβει, κερδοσκοπεί και «δολοφονεί» εις το όνομα της απληστίας και τι ζητάει; ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΕΛΕΓΧΟ ΣΤΟΥΣ ΤΡΑΠΕΖΙΤΕΣ! Και διαρθρωτικά ποιο κράτος δύναται να το κάνει αυτό; Δυστυχώς η Γερμανία, με τους δικούς της όρους. Τα σοκ δεν τελειώνουν όμως σε οικονομικό επίπεδο, υπάρχει και η πολιτική πτυχή του θέματος, η οποία οδηγεί σε «εναλλακτικές Γεωπολιτικές δομές».

*Ο Αλέξανδρος Μπούφεσης είναι συγγραφέας του ιστορικού μυθιστορήματος «Οι Θεοί του Πολέμου, το χρονικό δύο ηρώων και μιας εισβολής», το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Λιβάνη στην Ελλάδα και στην Αμερική από τον οίκο Nimble Books LLC


onalert.grΠηγή Το 4ο Ράϊχ σχεδιαζόταν από το 1943! Μια έρευνα-σοκ στο παρελθόν που ίσως εξηγεί πολλά, μα πάρα πολλά…

Ο προεκλογικός αγώνας άρχισε κι όπως φαίνεται ο Κυριάκος Μητσοτάκης επέλεξε να αντιμετωπίσει «στα ίσια» -προσωπικά- τον Αλέξη Τσίπρα -που δεν έχει τα δικά του πτυχία και…
δεν μπορεί να …διοικήσει ένα περίπτερο.

Μετά το περίφημο «είμαι ο καλύτερος» ο Κυριάκος Μητσοτάκης επιχειρεί να πετάξει τα πτυχία του και το βιογραφικό του πάνω στο προεκλογικό μαζί με τις 600.000 θέσεις εργασίας -που θα υπάρξουν αν γίνει αυτός πρωθυπουργός στον ιδιωτικό τομέα -γιατί στο δημόσιο δεν θα υπάρξουν απολύσεις- εκτός από όσους διόρισε ο ΣΥΡΙΖΑ- αλλά ούτε και …προσλήψεις.

«Να βρίσκεται κανείς ξαφνικά ουρανοκατέβατος σε μια θέση ευθύνης, χωρίς να υπάρχει τίποτα στο βιογραφικό του που να μας κάνει να πιστεύουμε ότι μπορεί να πετύχει, κατά κανόνα οδηγεί σε αποτυχία. (…) Διότι, ναι, οι πιο πολλοί που έχουν σήμερα υπουργικές θέσεις δεν έχουν διοικήσει ούτε περίπτερο. Αυτή είναι η πραγματικότητα και έτσι τουλάχιστον επιβεβαιώνεται και από τα βιογραφικά τους».

Όπως φαίνεται ο Κ.Μ μελέτησε τα βιογραφικά των υπουργών και διαπίστωσε ότι δεν έχουν διοικήσει ένα περίπτερο, αλλά πώς …διοικείται ένα περίπτερο; Πίσω από τις γραμμές αυτές προβάλλει όχι μόνο η δική του εμπειρία στη διοίκηση …περιπτέρων, αλλά και η εξαγγελία πώς αν κάποιοι ονειρεύονται να γίνουν υπουργοί του θα πρέπει να ετοιμάζουν τα βιογραφικά τους. Με ένα απλό πτυχίο …Πολυτεχνείου, δεν κάνουν τίποτε -ειδικά αν συμμετείχαν στο σχολείο, όπως ο Τσίπρας, σε καταλήψεις!

Δεν είχε κοπάσει το γέλιο στο Διαδίκτυο για τον Μίστερ Μπιν που πάει να περάσει τα σύνορα χωρίς το διαβατήριο- και ρίχνει την ευθύνη στη …γυναίκα του- τη ξεχασιάρα κι ο Κυριάκος Μητσοτάκης τροφοδοτεί με νέο υλικό όσους μαζεύουν τις φωτογραφίες του: εδώ μαλώνει την ξεχασιάρα σύζυγο, αλλά δεν την τιμωρεί -αφού έχει -είπε ο ίδιος» εξαίρετη καριέρα.

Εκεί αγοράζει κουλούρια, πιο μιλάει σε χωρικούς με ένα δεμάτι σανό πίσω του, εδώ παίζει ποδόσφαιρο και κει ψάχνει στα σκουπίδια. Ο προεκλογικός αγώνας θα προσθέσει νέα επεισόδια στο σήριαλ που άρχισε με τον εξωγήινο -με την υποψία πώς τα καθηλωμένα ποσοστά του μια παρατεταμένη τηλεοπτική έκθεση θα τα μειώσει αντί να τα αυξήσει: πιθανόν να είναι η πρώτη φορά που μαζί με τη φθορά που έχει κυβέρνηση, πέφτει και η …αντιπολίτευση.

Προφανώς οι 600.000 θέσεις εργασίας από ένα επίδοξο πρωθυπουργό που δεν υπόσχεται τίποτα ξεπερνά τον αντίστοιχο λαϊκισμό του ΣΥΡΙΖΑ που εξασφάλιζε 300.000 θέσεις εργασίας, ίσως γιατί ο Κυριάκος έχει καλό βιογραφικό, ξέρει από επενδύσεις και είναι και ο «καλύτερος». Ακόμα και κείνη την αφίσα ενός παλιού προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ που έλεγε «κοιτάξτε με στα μάτια και θα λύσω το πρόβλημα της ανεργίας».

Από την άλλη πλευρά η εξαγγελία αυτή δεν διαφέρει από τον παραδοσιακό παλαιοκομματισμό της εποχής του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, όπου ο πολιτευτής κέρδιζε τις εκλογές με ένα ζευγάρι άρβυλα σε κάθε ψηφοφόρο. Ούτε από την εποχή του μπαμπά Μητσοτάκη με τις κουμπαριές και τους βαφτισιμιούς -που έχτισε από 26 χρονών μια όχι πάντα λαμπρή καριέρα -χωρίς να χρειαστεί να «διοικήσει» περίπτερο, ούτε να δουλέψει ποτέ.

Είναι πιο οργανωμένη, μαζική ψηφοθηρία που επιπλέον δεν χρειάζεται να δίνει τις αρβύλες στο κάθε ψηφοφόρο χωριστά. Εξακόσιες χιλιάδες; Γιατί όχι ενάμισι εκατομμύριο, να λυθεί με μιας το πρόβλημα της ανεργίας;

Πώς; Aπλούστατα μόλις γίνει ο Κυριάκος Πρωθυπουργός θα τρέχουν οι επενδύσεις. Αν και η μόνη απτή πρόταση του πρoγράμματος της Νέας Δημοκρατίας- που μάλλον θα εμπλουτίζεται με νέα δώρα ως τις εκλογές- είναι η απίστευτη ιδέα να καλέσει ξένους συνταξιούχους να αγοράσουν γη στην Ελλάδα!

«Η Πορτογαλία, η Μάλτα και η Κύπρος έχουν δώσει κίνητρα σε συνταξιούχους από άλλα κράτη-μέλη της ΕΕ προκειμένου να αγοράσουν κατοικίες αλλά και να γίνουν φορολογικοί κάτοικοι στις χώρες αυτές. Η Ελλάδα δεν μπορεί να μένει απαθής. Έχει τη δυνατότητα, ακολουθώντας τον ίδιο δρόμο, να ενισχύσει τον τουρισμό και την αγορά ακινήτων, αλλά και να αυξήσει τα φορολογικά της έσοδα. Καιρός να προχωρήσουμε αμέσως προς αυτή την κατεύθυνση».

Φαίνεται πώς όσα λέγονταν για τον μπαμπά Μητσοτάκη, ότι μπορoύσε να πουλήσει και την Ακρόπολη, θα γίνουν πράξη με τον Κυριάκο -που ωστόσο κατηγορεί τον Τσίπρα ότι ξεπουλάει τη ΔΕΗ, ίσως γιατί δεν πρόλαβε ο ίδιος. Εμείς να δώσουμε κίνητρα- τι είδους άγνωστο- αλλά αυτοί θα αγοράσουν τη γη μας; Άλλωστε αυτό γίνεται ήδη, χωρίς την κυβέρνηση Νέας Δημοκρατίας και τις εξαγγελίες του τύπου «Οικόπεδα χαρίζω», όπως είναι το όνομα ενός κόμματος που κατεβαίνει ήδη στις εκλογές- χωρίς επιτυχία.

Υπάρχει όμως μια τρομακτική εξαγγελία στις δηλώσεις Μητσοτάκη -που μίλησε σήμερα στον Σκάι και είπε πώς δεν θα γίνουν απολύσεις- όπως έκανε ως υπουργός του Σαμαρά, αλλά ούτε …προσλήψεις. Δηλαδή μη περιμένετε να καλυφθούν τα κενά στα νοσοκομεία, την παιδεία, το δημόσιο, μη περιμένετε «κράτος δικαίου»- όπως υπόσχεται, αφού η βασική του φιλοσοφία είναι λιγότερο κράτος -μια εφαρμογή της ρήσης του πατέρα του Νεοφιλελευθερισμού Μίλτον Φρίντμαν «δεν υπάρχει δωρεάν».

«Όχι γεύμα για όλους» λέει ο Κυριάκος Μητσοτάκης που θεωρεί άλλωστε την ανισότητα μέσα στη φύση- που άλλωστε είναι το δίκιο του ισχυρού -μια θεωρία πρόπλασμα του ναζισμού. «Το κομματικό κράτος του ΣΥΡΙΖΑ θα ξηλωθεί, όπως και όλη η νέα δομή των δεκάδων ειδικών γραμματέων που διόρισαν με εντελώς αναξιοκρατικό τρόπο για να αλώσουν το κράτος, μαζί με χιλιάδες μετακλητούς υπαλλήλους. Οι δικοί μου υπουργοί δεν θα προσλαμβάνουν ανεπάγγελτους, για να βολέψουν στο Δημόσιο κουμπάρους ή συγγενείς τους».

Είναι απίστευτο πως ο γιος του πολιτευτή της κουμπαριάς, του Αρχιρουσφετολόγου θα χτυπήσει τις κουμπαριές και την οικογενειοκρατία- που έφερε ο ΣΥΡΙΖΑ- που όπως είχε πει ο Αλέξης Τσίπρας -με ειλικρίνεια- και να θέλουμε να αλώσουμε το δημόσιο, δεν έχουμε τόσους. Αλλά εδώ υπάρχει μια σοβαρή απειλή. Δεν θα προσλάβει, ούτε θα απολύσει- αλλά θα απολύσει χιλιάδες μετακλητούς υπάλληλους– μαζί με δεκάδες ειδικούς γραμματείς που διόρισε ο ΣΥΡΙΖΑ.

Μοιάζει και λίγο με το «πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων«. Είναι δεδομένο ότι ο τρόπος διορισμού «είναι εντελώς αναξιοκρατικός» -για να «αλώσουν το κράτος» με χιλιάδες μετακλητούς υπαλλήλους. Δηλαδή δεν θα κριθούν, έχουν κριθεί ήδη. Θα απολυθούν αφού τους διόρισε ο ΣΥΡΙΖΑ – κι ας μην είναι ΣΥΡΙΖΑ.

Ο Κυριάκος ο Μεταρρυθμιστής υπόσχεται καθαρά και ξάστερα ένα πογκρόμ: θα απολύσει όσους διορίστηκαν επί ΣΥΡΙΖΑ και μένει στον αέρα το ερώτημα. Αφού δεν θα κάνει προσλήψεις, πώς θα καλύψει τα κενά, αν όχι με άλλους με «αξιοκρατικά κριτήρια»;


O κομματισμός εδώ βοά. Τα δικά του στελέχη είναι άξια -κι οι υπουργοί του θάχουν διοικήσει περίπτερο, αλλά πώς τελικά διοικείται ένα περίπτερο, αφού έχει έναν και μόνο εργαζόμενο; Πόσα πτυχία -σαν αυτά του Κυριάκου- χρειάζεται- ένας …διοικητής περιπτέρου; O Σαμαράς είχε διοικήσει περίπτερο; Γιατί ο Τσίπρας, πράγματι όχι. Πουλούσε στην Ομόνοια- χωρίς περίπτερο- Οδηγητή, όπως είχε πει ο ίδιος όταν ήταν στη ΚΝΕ. Μετράει άραγε αυτό καθόλου ή είναι χειρότερα;

O προεκλογικός αγώνας άρχισε. Φαίνεται πώς θάχει -ώρα ήταν- πολύ γέλιο. Μάλλον θα ψηφίσουν Τσίπρα κι όσοι δεν ψήφισαν την προηγούμενη φορά, αν ο Μητσοτάκης συνεχίσει να μιλά και να επαναφέρει το φόβο μιας σκληρής, μισαλλόδοξης δεξιάς -που θα ξηλώσει το κράτος του ΣΥΡΙΖΑ, αν και αυτό δεν υπάρχει -ίσως λόγω ελλείψεως μελών. Τα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ είναι ελάχιστα μπροστά στα 500.000 άξια στελέχη της Νέας Δημοκρατίας.

Η μόνη περίπτωση να μη συμβεί αυτό και να μείνει ο Μητσοτάκης στην αντιπολίτευση -και χαθούν οι 600.000 θέσεις εργασίας!- είναι να μην περάσει στους ψηφοφόρους ο φόβος της Δεξιάς που έρχεται -με στρατηγούς της Ακροδεξιάς τους Βορίδη, Δαβάκη, Γεωργιάδη. Να εκληφθεί το έργο «Ο Κυριάκος Πρωθυπουργός» ως κωμωδία, καθώς όσο πλησιάζει τον φακό σε ένα παρατεταμένο προεκλογικό με όσα λέει αποδεικνύεται ο Βασιλιάς της Γκάφας.

Ο Μίστερ Μπιν, που αν διπλώσει το χάρτη της Ελλάδας έρχεται η Κρήτη πάνω -στη Μακεδονία. Που ένας γιατρός του λέει ιστορίες με εξωγήινους κι αυτός τις μεταφέρει στη Βουλή. Που δένει τα κορδόνια μπροστά σε εθνικά μνημεία, όταν δεν ξεχνάει το διαβατήριο- και το βρίσκει ωραίο για αυτοτρολάρισμα.

Πιθανόν δεν χρειάζεται σποτ ο ΣΥΡΙΖΑ σ΄αυτές τις εκλογές. Μπορεί να τυπώσει το «πρόγραμμα» της με φωτογραφίες κι ατάκες του Κυριάκου Μητσοτάκη. Εδώ αγοράζει ανάμεσα στο λαό κουλούρια. Εκεί επισκέπτεται ένα φούρνο. Με τον Πατριάρχη χαίρεται που ο ξεριζωμός των Ιμβρίων είναι ένα παράδειγμα «ειρηνικής συνύπαρξης» μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας. Πάω στους αγρότες; Άρα χρειάζομαι σανό!
Όλα αυτά μπορούν να γίνουν ένα διασκεδαστικό βιντεάκι τουλάχιστο 15 λεπτών. Γιατί τόσο; Γιατί τόση ώρα θα χρειαζόταν, είπε σήμερα στο Σκάι, για να περιγράψει το «έργο» του όταν ήταν υπουργός του Σαμαρά. Τότε που έκανε μια συγκλονιστική ανατροπή, όπως είπε, μια διοικητική μεταρρύθμιση, ο …διοικητής περιπτέρου:

Αντί να υπογράφει ο ίδιος ως υπουργός τις αποφάσεις, τις έδινε στον …γενικό γραμματέα!..

Νίκος Λακόπουλος

Πηγή Πως… διοικείται ένα περίπτερο;..