23 July, 2019
Home / Διαφορα (Page 1155)


Ὅταν ἱδρύθηκε τό Ἑλληνικό Κράτος, μετά τήν ἐπανάσταση τοῦ 1821, οἱ μεγάλες δυνάμεις τῆς ἐποχῆς προσπαθοῦσαν ἡ κάθε μία γιά λογαριασμό της νά ἐπηρεάσουν τούς πολιτικούς.
Ἔτσι δέν ἦταν σπάνιο ν’ ἀκούει κανείς πὼς ὁ τάδε πολιτικός εἶναι ρωσόφιλος, ὁ δείνα ἀγγλόφιλος κ.ο.κ., ἀνάλογα μέ τή θέση ποὺ ἔπαιρνε καί ποιά ἀπό τίς μεγάλες δυνάμεις πίστευε πὼς θά βοηθοῦσε περισσότερο καί καλύτερα τό νεοσύστατο κράτος.

Κάποτε λοιπόν ρώτησαν καί τό θρυλικό γέρο τοῦ Μωριᾶ, τό Θεόδωρο Κολοκοτρώνη:

-Ἐσύ, στρατηγέ, εἶσαι ἀγγλόφιλος;

-Ὄχι, ἀποκρίθηκε ἐκεῖνος.

-Εἶσαι τότε γαλλόφιλος;

-Οὔτε.

-Ἐ, θά ΄σαι φαίνεται ρωσόφιλος.

-Ὄχι, βέβαια.

-Μά τί εἶσαι τέλος πάντων;

Κι ὁ Γέρος τοῦ Μωριᾶ μέ τή συνηθισμένη θυμοσοφία του ἀπάντησε:

-Ἐγώ εἶμαι Θεόφιλος. 

Γιατί σάν τό Θεό κανείς δέν ἀγαπάει τήν Ἑλλάδα.

epilekta Πηγή «Ἐγώ εἶμαι Θεόφιλος – Σάν τό Θεό κανείς δέν ἀγαπάει τήν Ἑλλάδα»



Το καλοκαίρι του 2013 η μεγαλύτερη τότε Κυριακάτικη εφημερίδα (‘’Πρωτο Θέμα’’) δημοσίευσε πρωτοσέλιδα φωτογραφία με το αψυχο πτώμα του Μιχάλη Ασλάνη. Η δημοσίευση δεν…
πρόσθεσε κανένα στοιχείο στην πληροφόρηση των αναγνωστών της. Hταν απλα ενα πτώμα. Το εκανε για να κερδίσει εντυπώσεις και αναγνώστες, τα οποία κέρδισε.
Δυο χρόνια αργότερα, σχεδόν όλα τα ΜΜΕ-σε Ελλάδα και εξωτερικό-δημοσίευσαν την φωτογραφία με τον πνιγμένο τριχρονο Αιλάν, παιδί Σύρων προσφύγων, το σώμα του οποίου εκβράστηκε σε μια παραλία της Τουρκίας. Η δημοσίευση ειχε να πει πολλά, ευαισθητοποίησε και προκάλεσε ενα μεγάλο κύμα αγανάκτησης σε ολο τον κόσμο για τους τραγικούς θανάτους στο Αιγαίο προσφύγων που αναζητούσαν καλύτερη τύχη απο εκείνη του πολέμου.
Επειδή ανοιξε μια συζήτηση για την αναγκαιότητα ή οχι δημοσίευσης (σε ΜΜΕ ή μεσα κοινωνικής δικτύωσης) φωτογραφιών καμένων ανθρώπων απο το Μάτι, περιττό να πουμε οτι κατι τέτοιο ανήκει στην πρώτη κατηγορία…

Γιάννης Παντελάκης (FB)

Πηγή Επειδή ανοιξε κουβέντα…

ΟΙ ΑΙΣΥΜΝΗΤΕΣ

Οι αρχαίοι μας πρόγονοι, σε δημοκρατικό καθεστώς, όταν η πόλη (κράτος) κινδύνευε από εξωτερικούς εχθρούς, από εσωτερικές ταραχές και είχε ανυπέρβλητα οικονομικά αδιέξοδα, όταν δοκιμάζονταν από πολιτική διχοστασία κι αστάθεια, όταν οι κοινωνικές συγκρούσεις, η αναρχία και οι αντιξοότητες δημιουργούσαν μείζον πρόβλημα στις αντοχές της κοινωνίας και της δημοκρατίας, τότε ο δήμος, η εθνική αντιπροσωπεία του τόπου, ενεργώντας ως συνείδηση του έθνους και θέλοντας να προστατεύσουν τα συμφέροντα του κοινωνικού συνόλου, καλούσαν μέσα από το λαό τον ικανότερο, τον άριστο εκ των ηγετικών ανδρών της επικράτειας και του παραχωρούσε όλες τις θεσμικές πολιτικές, νομοθετικές και δικαστικές εξουσίες. Τον καθιστούσαν απόλυτο μονάρχη, κυρίαρχο άρχοντα, για να οδηγήσει την χώρα στην ομαλότητα, την πρόοδο, την ευημερία και στην πραγματική δημοκρατία.

Αυτό βέβαια υπήρξε για τον ελληνισμό, ένα διαχρονικά πρόβλημα από αρχαιοτάτων χρόνων κι άλλωστε είναι κι επίκαιρο στην εποχή μας, όπου υπάρχουν πλήθος κοινωνικά, οικονομικά κι εθνικά αδιέξοδα και με το ένα τέταρτο του ελληνικού λαού στα όρια της φτώχειας. Μια κατάντια όχι τυχαία, αλλά έχει αίτιό της την ανικανότητα των πολιτικών κομμάτων τα οποία δεν μπόρεσαν να διαχειριστούν εθνικά, οικονομικά και κοινωνικά θέματα και προβλήματα εθνικής ασφαλείας. Η ανασφάλεια του πολίτη έφτασε στο απροχώρητο. Κινδυνεύει η ζωή του μέρα μεσημέρι και μέσα στο σπίτι του από ένοπλους παράνομους οι οποίοι κατέκλυσαν τη χώρα, ξένοι και ντόπιοι, και οι οποίοι απόχτησαν περισσότερα δικαιώματα κι από τα θύματά τους!…

Η αξιοπρέπεια και το φιλότιμο του έλληνα πετάχτηκαν στα σκουπίδια. Όλος ο πολιτικός κόσμος, στα μάτια των πολιτών, φαίνεται αναξιόπιστος και η εξαχρείωση του δημόσιου τομέα πνίγει θανάσιμα την ανάπτυξη. Τα νοικοκυριά είναι βουτηγμένα στα χρέη. Εκατόν είκοσι χιλιάδες στεγαστικά δάνεια είναι ληξιπρόθεσμα κι απαιτητά και 400.000 νοικοκυριά, με χρέη στις τράπεζες, έφτασαν στο κόκκινο. Οι μισθοί πείνας και η χλιδή των προνομιούχων παραγόντων και πολιτικών προκαλούν τη νοημοσύνη κάθε λογικού πολίτη. Ποιος θα μας βγάλει από το αδιέξοδο;

Το πρόσωπο του αισυμνήτη βέβαια έπρεπε να ήταν ανεπίληπτο. Ο ηγέτης που θα αναλάμβανε τέτοιες ευθύνες έπρεπε να είχε πολλαπλές ικανότητες και απόλυτη κοινωνική αποδοχή και καταξίωση. Να είχε βαθιά πνευματικότητα κι αναγνωρισμένο ηθικό και κοινωνικό κύρος, ακέραιο χαρακτήρα, αλλά και η προσωπικότητά του να ενέπνεε βεβαιότητα ότι δεν θα εκμεταλλεύονταν την ευκαιρία για να γίνει δικτάτορας στον τόπο του εις το διηνεκές. Αμέσως μετά την δρομολόγηση των μέτρων και αποφάσεων και την ομαλοποίηση των πραγμάτων ο αισυμνήτης είχε υποχρέωση να επαναφέρει τη χώρα σε Δημοκρατική διακυβέρνηση παραδίδοντας τις εξουσίες σε εκλεγμένους πολιτικούς. Οι αισυμνήτες πάντα λογοδοτούσαν στο λαό και δεν ήταν ασύδοτοι. Και προ πάντων η εξουσία τους διαρκούσε όσο το πρόβλημα δεν είχε επιλυθεί. Η αναστολή του πολιτεύματος και οι έκτακτες εξουσίες τις οποίες τους ανέθεταν ήταν άλλωστε μια προσωρινή κατάσταση.

Βέβαια τα μέτρα που θα έπαιρναν θα ήταν αυστηρά, σκληρά και αντιδημοτικά, αλλά προς τη σωστή κατεύθυνση. Πολλές φορές μάλιστα ήταν δικτατορικά, αλλά κι αναπόφευκτα. Και ήταν πολύ φυσικό να δημιουργείται, για τους αισυμνήτες, κλίμα δυσφορίας και δυσανασχέτησης του λαού. Τέτοιες αποστολές, όμως, απαιτούσαν θυσίες αμφίπλευρες.

Όμως η αισυμνητεία, εν τέλει, ήτοι η αιρετή τυραννία3 ήταν ένας δημοκρατικός θεσμός. Ένας θεσμός πολύ καθοριστικός για τις τύχες ενός τόπου. Γι΄ αυτό και προϋπόθετε την τόλμη ευαίσθητων ευπατρίδων του δήμου, αλλά και την επιλογή έμπειρων ηγετών. Ηγέτες με γνώσεις εντός κι εκτός της χώρας, με βίο ανεπίληπτο και μια προσωπικότητα επιβλητική έως μυθική. Ήταν άκρως αυστηρή η επιλογή του αισυμνήτη ως αιρετού τυράννου.

Το γεγονός ότι υπήρξαν καλές επιλογές και από τις οποίες αναδείχτηκαν επιτυχημένοι ηγέτες αισυμνήτες, που όμως δεν αναφέρονται από την ιστορία, είναι μια πικρή αλήθεια. Γιατί από κακεντρέχεια των πολιτικών δεν τονίστηκε όσο θα έπρεπε ο πατριωτισμός, η δημοκρατικότητα και η υπευθυνότητα των ανδρών εκείνων του δήμου οι οποίοι πήραν το ρίσκο της επιλογής για το συμφέρον της πατρίδας. Και βέβαια μια τέτοια ιστορική απόφαση, ούτε ως πολύ σοβαρό γεγονός αναφέρεται, ούτε και το ευτυχές αποτέλεσμα για το πόσο μεγάλη ωφελιμότητα προέκυψε για τις πόλεις εκείνες οι οποίες κυβερνήθηκαν από αισυμνήτες. Και αυτή η σιωπή αδικεί πραγματικά τον ιστορικό θεσμό και την αντικειμενική αλήθεια.

Ο φιλόσοφος Αναξιμένης ο Μιλήσιος, γιος του Ευρυστράτου και μαθητής του Αναξίμανδρου, τον 6ο αιώνα π.Χ. γράφει στον Πυθαγόρα, ο οποίος είχε μεταναστεύσει στη Σικελία, ότι στην πατρίδα του τώρα απόλυτος άρχοντας είναι πια ο αισυμνήτης Ιστιαίος2.

Στους αισυμνήτες αναφέρονται ο Αριστοτέλης, ο Θεόφραστος, ο Διογένης ο Λαέρτιος, ο Απολλώνιος ο Ρόδιος, ο Διονύσιος ο Αλικαρνασεύς, ο Κωνσταντίνος ο Πορφυρογέννητος, ο Ησύχιος, ο Όμηρος, ο Πλούταρχος3, ο Παυσανίας4, και άλλοι.

Από τους επτά σοφούς της αρχαιότητας αισυμνήτες αναγορεύτηκαν ο Πιττακός ο Μυτιληναίος (640-570 π.Χ.), ο σοφός νομοθέτης Σόλων (635-559 π.Χ.) ο Αθηναίος, ποιητής και πολιτικός. Ο Βίας ο Πριηνεύς (6ος αιώνας), ο Περίανδρος ο Κορίνθιος (668-584 π.Χ.) ο οποίος τελικά παρέμεινε κι ως πραγματικός τύραννος για 44 χρόνια, αλλά κι άλλοι. Αναφέρουμε τυχαία τον τύραννο των Συρακουσών Διονύσιο, τον Τυννώνδα στην Εύβοια, τον Επιμένη στη Μίλητο, τον Χαιρήμωνα στην Απολλωνία, το Φοιβία στη Σάμο και το Λυκούργο Λογοθέτη, που το 1821 αναδεικνύεται από τη βουλή και το δήμο της Σάμου ως αισυμνήτης της νήσου με υπερεξουσίες.

Περιορισμένες εξουσίες αισυμνήτη έδωσαν οι Λοκροί της Ιταλίας στον νομομαθή Ζάλευκο ο οποίος κατασκεύασε το νομοθετικό πλαίσιο της πόλης, όπως και στον Χάρωνδα στην Κατάνη της Σικελίας τον 7ο αιώνα π.Χ.

Οι πολίτες της Μυτιλήνης εμπιστεύτηκαν την εξουσία στο σοφό Πιττακό (650-570 π.Χ.), γιο του θρακιώτη Υγραδίου, για δέκα χρόνια, από το 590-580 π.Χ. Ο μεγάλος σοφός κυβέρνησε τη Λέσβο δίκαια και αξιοκρατικά, «μετά χρηστότητος και συνέσεως σπανίας»3. Παρέδωσε δε τη χώρα στους πολιτικούς όταν κατοχυρώθηκε το δημοκρατικό πολίτευμα με νόμους που πρώτα εξυπηρετούσαν το δημόσιο συμφέρον και μετά την κοινωνική ευνομία και γαλήνη. Ήταν άψογος από κάθε άποψη. Αυτός είπε ότι η διαχείριση της εξουσίας αποδεικνύει το ποιόν του ανθρώπου. Και μάλιστα, όταν η διακυβέρνηση γίνεται για μεγάλο χρονικό διάστημα ο χρόνος φθείρει τον κυβερνήτη.

Όταν έφεραν κάποτε μπροστά στον Πιττακό τον Αλκαίο, τον δολοφόνο του γιου του, και ο γιος του Τυρραίου έδειξε μπροστά του ειλικρινή μεταμέλεια και ζήτησε συγνώμη, ο μεγαλόψυχος «τύραννος» και πατέρας άφησε ελεύθερο τον εγκληματία λέγοντας του. «Η συγνώμη σου είναι ανώτερη από την εκδίκησή μου».

Ο Σόλωνας ο Αθηναίος (639-559 π.Χ.) κλήθηκε από την Εκκλησία του Δήμου το 594 να θεραπεύσει τις κακοδαιμονίες της Αθηναϊκής κοινωνίας, την κοινωνική αδικία, τις φιλονικίες μεταξύ των τάξεων, τις έριδες και διχοστασίες των πολιτικών, τη δημιουργία νέων θεσμών και την επιβολή των νόμων, την ειρήνευση της χώρας και την κατοχύρωση και στήριξη της δημοκρατίας. Κι έτσι ο σοφός που διακήρυττε ότι «η ισότητα δεν προκαλεί πόλεμο» αναδείχτηκε δημοκρατικά ως τύραννος των Αθηναίων και με την «σεισάχθεια» του (αποτίναξη των βαρών) λύτρωσε τους πολίτες από τα χρέη προς τους δανειστές τοκογλύφους τους κι έφερε την ισορροπία ανάμεσα σε φτωχούς και πλουσίους. Ίδρυσε την Εκκλησία του Δήμου, τη Βουλή των Τετρακοσίων, καθόρισε τον αριθμό των Εννέα Αρχόντων οι οποίοι διοικούν την πόλη, την Ηλιαία των 6.000 δικαστών, έβαλε τις βάσεις στο ιδιωτικό και το ποινικό δίκαιο, και άλλα νομοθετικά μέτρα με τα οποία κατοχύρωσε τη δημοκρατία, στην πράξη, στην Αθήνα.

Τον ωραίο όμως αυτό θεσμό, της αισυμνητείας, καταξίωσαν κι ανέδειξαν οι Ρωμαίοι, οι οποίοι βλέποντας την ωφελιμότητα του θεσμού για το έθνος τους, καθιέρωσαν τους απόλυτους μονάρχες στη διακυβέρνηση της χώρας, τους λεγόμενους ρωμαίους αυτοκράτορες. Η διαφορά είναι ότι οι μεν έλληνες αισυμνήτες είχαν αρμοδιότητα και στην παραγωγή και την ψήφιση νόμων οι δε ρωμαίοι αυτοκράτορες στερούνταν την αρμοδιότητα της νομοθετικής εξουσίας. Όπως και να έχει όμως το πράγμα, και η μια και η άλλη εξουσία αισυμνητεία, ανεξαρτήτως χρονοδιαγράμματος, θεωρούνταν νόμιμη άσκηση δημοσίου δικαίου και από τους έλληνες και από τους ρωμαίους κι όχι μια αυθαίρετη κατάσταση περιόδου δικτατορίας. Όμως το είδος αυτό της εξουσίας δεν συνιστούσε και πολίτευμα.

Ειδικότερα, έξαρση αισυμνητείας παρατηρήθηκε μετά την περίοδο παρακμής του έπους και την εμφάνιση της λυρικής ποίησης με εκπροσώπους τότε τους, Αρχίλοχο, Τυρταίο, Σόλωνα, Θεόγνι, Αρίωνα, Τέρπανδρο, Άλκμαν, Στησίχωρο, Πράξιλλο, Τελέσιλα, Φωκυλίδη, Μίμνερμο, Σαπφώ, κλπ, οι οποίοι και κατέγραψαν μέσα στα έργα τους εμπειρίες ιστορικών γεγονότων του καιρού τους. Την ίδια εποχή η κυριαρχία του Περσικού κράτους ήταν καταλυτική και οι έλληνες διανοούμενοι αναζητούσαν και διερευνούσαν τους γύρω λαούς και τα έθνη. Ο Αναξίμανδρος ο Μιλήσιος (610-547 π.Χ.) σχεδίαζε γεωγραφικούς χάρτες του κόσμου, ο συμπατριώτης του ο Εκαταίος (545-475 π.Χ.) κατέγραφε ιστορία τον οποίο κι ακολούθησαν ο Ακουσίλαος ο Αργείος, ο Φερεκύδης ο Αθηναίος, ο Ηρόδοτος ο Αλικαρνασσεύς, ο Θουκυδίδης, κλπ.




Βιβλιογραφία

1. Νικόλαος Ζαΐρης: Ποιος ο τελευταίος Έλλην αισυμνήτης; Περιοδικό Ελληνόραμα φύλλο 19 σελ.101-105

2. Διογένης Λαέρτιος τόμος 1ος βιβλίο Β΄ κεφαλ. 6 σελ. 74 εκδόσεις Γεωργιάδη

3. Γ. Ν. Φιλάρετος: Αισυμνητεία, αισυμνήτης Εγκυκλοπαίδεια Ελευθερουδάκη τόμος 1ος σελ.570

4. Αριστοτέλης: Πολιτικά Γ΄9, 5 και Δ΄ 8, 2

5. Θεόφραστος: «Εν τοις περί βασιλείας» και «Αποσπάσματα»

6. Διονύσιος Αλικαρνασσεύς: «Ρωμαϊκαί αρχαιότητες» Ε΄ 73, 3, 74

7. Ε. Π. Φωτιάδης: Εγκυκλοπαίδεια Ηλίου τόμος 2ος σελ. 22-23

8. Παυσανίας: Αχαϊκά 20, 1

9. «Η Ατλαντίδα» http:www.atlanteans.gr/Biografies.htm

10.Δημήτρης Ν. Λύρας: Η πρώιμη Ελληνική ιστοριογραφία μέχρι τον Ησίοδο περιοδικό Αγωγή φύλλο 72/2008 σελ-57-64

11. Όμηρος: Οδύσσεια εκδόσεις Ντιαγκοστίνι 2005 τόμος α΄ μετάφραση Ν. Νικολίτση (θ 256-259)


Του Τηλέμαχου Τσελεπίδη 

cosmoideas 

εικόναΠηγή ΟΙ ΑΙΣΥΜΝΗΤΕΣ


Πόση παραπάνω τυμβωρυχία πρέπει να αντέξουν άραγε όσοι έχασαν τους ανθρώπους τους στην πυρκαγιά; Πόσες ακόμα καναλό-ώρες και…
τόνοι ανακοινώσεων πρέπει να καταναλώσει ο κάθε πολίτης σχετικά με το ποιο ακριβώς λεπτό καταγράφηκε με φωτογραφία ή με έγγραφο ο πρώτος ή ο δεύτερος νεκρός; Πόσο να αντέξει το ίδιο το προσωπικό των νοσοκομείων που ανέλαβαν με αυταπάρνηση τους δεκάδες τραυματίες αυτό το ανελέητο κυνήγι της ώρας καταγραφής;

Η ίδια η ομοσπονδία των νοσηλευτών ΠΟΕΔΗΝ δια του προέδρου της έχει επιδοθεί σε ένα αγώνα δρόμου άνευ προηγουμένου προκειμένου να αποδείξει ποιο ακριβώς λεπτό έφτασε ο πρώτος νεκρός στο νοσοκομείο. Κι αυτό το κάνουν εκείνοι που και μόνο λόγω της δουλειάς τους οφείλουν να γνωρίζουν ότι σε παρόμοιες καταστάσεις πανικού και τραγωδίας το μόνο που έχει σημασία είναι η έγκαιρη διάσωση και η περίθαλψη.

Οι τραυματίες μεταφέρθηκαν στα νοσοκομεία άμεσα, νοσηλεύτηκαν, δέχτηκαν τις φροντίδες του προσωπικού. Αν εκεί υπήρξαν κενά αυτό έχει σημασία κι όχι το τι ώρα έφτασε το πρώτο τραγικό θύμα. Σημασία έχει αν το λιμενικό προσέτρεξε άμεσα για διάσωση κι όχι τι ώρα ο επικεφαλής είδε τον πρώτο νεκρό. 

Δεν καταλαβαίνουν τελικά όλοι αυτοί οι «κυνηγοί του λεπτού» ότι αλλού αναζητά η κοινή γνώμη εξηγήσεις; Δεν τους αρκούν τα δεκάδες θύματα και οι πραγματικές αιτίες διαχρονικές ή και σημερινές που οδήγησαν σε όλη αυτή την τραγωδία; Πόση αντίληψη χρειάζεται για να καταλάβει ο καθένας ότι το κυνήγι της ακρίβειας στην καταγραφή του πρώτου νεκρού δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια μεγάλη υποκρισία; Μια σαφής μικροπολιτική σκοπιμότητα άνευ ουσιαστικού περιεχομένου.

Νομίζουν τέλος όλοι αυτοί ότι στη δικαστική εξέλιξη όταν θα διερευνηθούν τα πάντα, οι δικαστές θα δώσουν έμφαση στο πότε ακριβώς είδε κάποιος το πρώτο θύμα ή αντίθετα θα αναζητήσουν όλες τις αιτίες, ευθύνες και παραλείψεις που οδήγησαν στο να υπάρχουν τελικά τόσα θύματα;

Α.Ψ.

efsyn.gr

Πηγή Υποκρισία και ασέβεια…

 «Υπάρχουν τρεις τρόποι για να καταστραφεί κανείς: τα χαρτιά, οι γυναίκες και οι…

μηχανικοί. Οι δύο πρώτοι είναι οι πιο ευχάριστοι. Ο τρίτος είναι ο πιο σίγουρος». Αυτό είναι το αστείο που λένε μεταξύ τους, οι μηχανικοί από το πρώτο έτος του Πολυτεχνείου. Α, πολιτικός μηχανικός είναι και ο Τσίπρας…

Από την στήλη «Πιττακιον» (matrix24.gr)

Πηγή Οι 3 τρόποι για να… καταστραφεί κανείς…

Η τραγωδία στο Μάτι και η σημασία του προσανατολισμού – Παρουσίαση εξοπλισμού πλοήγησης

Μπορεί να μην το καταλαβαίνουμε λόγω της ασφαλής και αστικής ζωής που ζούμε αλλά ο προσανατολισμός είναι από τα βασικά στοιχεία ​της επιβίωσης του ανθρώπου.

Αυτό αποδείχθηκε και από την τραγωδία στο Μάτι όπου δυστυχώς δεκάδες συνάνθρωποι μας λόγω της έλλειψης προσανατολισμού που προκλήθηκε από τον πανικό της πυρκαγιάς καθώς και την κακή γνώση της περιοχής, αποκλείστηκαν με αποτέλεσμα να τους προλάβουν οι φλόγες.

Όσοι περνάνε μεγάλο μέρος της ζωής τους στην ύπαιθρο όπως οι κυνηγοί και οι πεζοπόροι γνωρίζουν ότι ο σωστός προσανατολισμός είναι πολλές φορές θέμα ζωής και θανάτου αλλά ταυτόχρονα και δύσκολο να βρεθεί από κάποιον που δεν έχει τις κατάλληλες γνώσεις ή τα κατάλληλα εργαλεία, όπως αυτά που παρουσιάζονται στο παρακάτω βίντεο..

Δείτε στο βίντεο:




pronews.grΠηγή Η τραγωδία στο Μάτι και η σημασία του προσανατολισμού – Παρουσίαση εξοπλισμού πλοήγησης (βίντεο)

ΜΕΤΑΤΡΕΠΟΥΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΣΕ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ

Ορθόδοξοι Νενέκοι ραγιάδες «ορθόδοξοι» τσατσάδες των παιδιών τους… θεοί που θυσιάζουν για την σάρκα, την δόξα και και το χρήμα τα παιδιά τους…σε αυτούς που μισούν ό,τι Ελληνικό… Χρηστό.

Ορθόδοξοι Χριστιανοί αυτο-σταυρωμένοι Θεού Υιοί, τυφλοί θνητοί… Από τον αντίχριστο αντίχριστα προδομένοι… Σταυρωμένοι επάνω στην ξύλινη γνώση…. Ελλάδα Ελλήνων χωρίς Χριστό.

Πηγή ΜΕΤΑΤΡΕΠΟΥΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΣΕ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ

Ο Suhail Al-Hasan o επονομαζόμενος (Τίγρης ) έφθασε στο αεροδρόμιο Abu Duhour που ελέγχει ο συριακός στρατός μέσα στο Kυβερνείο του Idlib.

Πυρά και πύραυλοι κατά θέσεων των αντιπάλων μια μεγάλη στρατιωτική επιχείρηση αρχίζει και κάποια στιγμή θα κλιμακωθεί για να συντρίψει ο συριακός στρατός τους τρομοκράτες στο Idlib.

Οι πρώτες επιθετικές κινήσεις του πυροβολικού στοχεύουν θέσεις τρομοκρατών στο ΝΑ Ιντλίμπ για να επακολουθήσει διείσδυση του στρατού σε αυτά.

dimpenews.com

Πηγή O Suhail Al-Hasan o επονομαζόμενος (Τίγρης ) έφθασε στο Ιdlib στο αεροδρόμιο Abu Duhour. Mια μεγάλη στρατιωτική επιχείρηση αρχίζει…


 … αυτά που είχε συνυπογράψει το 2014!…
Πολλά έχουν λεχθεί και έχουν γραφεί την τελευταία εβδομάδα για τις κρατικές αρμοδιότητες όπως και για εκείνες των…
Δήμων και της Περιφέρειας σε περίπτωση κρίσης με αφορμή την καταστροφική φωτιά στην Ανατολική Αττική.

Μέσα σε όλα η Ν.Δ. με επικεφαλής τον Κυριάκο Μητσοτάκη και τα παρατρεχάμενα ΜΜΕ που προσπαθούν να δουν «αδυναμίες» στα πρόσωπα όσον αφορά την αντιμετώπιση σε μια προσπάθεια μικροκομματικής εκμετάλλευσης της καταστροφής και των νεκρών.

Μόνον που ο ίδιος ο Κυριάκος Μητσοτάκης, στην πρόσφατη συνέντευξή του και μέσα στο προεκλογικό του παραλήρημα –πέρα από τις γνωστές κατηγορίες- παραδέχθηκε πως το μοντέλο του νόμου Σαμαρά, που ο ίδιος είχε συνυπογράψει το 2014… δεν λειτούργησε!

Πρόκειται για τον νόμο 4249/2014 (κυβέρνηση Σαμαρά) ο οποίος προβλέπει τις αποκεντρωμένες αρμοδιότητες μεταξύ των οποίων και την εκκένωση περιοχών.

Παράλληλα εμμέσως πλην σαφώς προανήγγειλε πως «όταν γίνει κυβέρνηση» θα τον αλλάξει…

Ήταν η στιγμή της εισαγωγής που ο Κυριάκος Μητσοτάκης ορκιζόταν πρωθυπουργός ενώπιον του εαυτού του με το «αναλαμβάνω από σήμερα την ευθύνη»:

«Γι’ αυτό και στέκομαι σήμερα εδώ απέναντί σας, για να αναλάβω από σήμερα την ευθύνη μου. Δεν είμαι μόνος μου. Έχω μαζί μου μια ομάδα νέων, αλλά και έμπειρων ανθρώπων που είναι πανέτοιμοι να προχωρήσουν σε έναν πλήρη ανασχεδιασμό της Πολιτικής Προστασίας. Όλες οι υπηρεσίες, όλοι οι εμπλεκόμενοι, πρέπει να τεθούν υπό την ευθύνη ενός προσώπου για να γίνει επιτέλους αποτελεσματική η πρόληψη και ο συντονισμός όλων των φορέων», είπε ο κ. Μητσοτάκης.

Με πολύ απλά λόγια, αυτό που παραδέχεται ο κ. Μητσοτάκης -σύμφωνα πάντα με τα λεγόμενά του- είναι πως ο νόμος τον οποίο συνυπέγραψε είναι δυσλειτουργικός και συνετέλεσε σε μεγάλο βαθμό στην τραγωδία

Ας μας πει λοιπόν ο κ. Μητσοτάκης τι φταίει: Οι άνθρωποι, ο νόμος της ΝΔ, οι καιρικές συνθήκες, οι πολεοδομικές στρεβλώσεις ή/και οι πιθανοί εμπρηστές;

Αν ο νόμος που υπέγραψε το 2014 είναι σωστός, γιατί θέλει να τον αλλάξει;

Αν δεν είναι σωστός γιατί τον υπέγραψε και γιατί δεν κάνει αυτοκριτική;

Όπως και να ‘χει για τον πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας που ονειρεύεται την πολιτική διάσωση της ακροδεξιάς συνιστώσας της ΝΔ , φταίει ο ΣΥΡΙΖΑ, ούτως ή άλλως…

Ακολουθούν οι υπογραφές του νόμου:


Ν. 4249/2014 (ΦΕΚ Α 73/24-3-2014) Αναδιοργάνωση της Ελληνικής Αστυνομίας, του Πυροσβεστικού Σώματος και της Γενικής Γραμματείας Πολιτικής Προστασίας, αναβάθμιση Υπηρεσιών του Υπουργείου Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη και ρύθμιση λοιπών θεμάτων αρμοδιότητας Υπουργείου Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη και άλλες διατάξεις.




documentonews.gr

Πηγή Ο Μητσοτάκης τώρα κατακρίνει…

Η Νέα Μάκρη ιδρύθηκε το 1924, από τον Αντώνιο Τζιζή, όταν έφθασαν οι πρώτοι κάτοικοί της, πρόσφυγες από τα παράλια της Λυκίας της Μικράς Ασίας, από τις ιωνικές κωμοπόλεις Μάκρη και Λεβίσσι.
Οι πρόσφυγες εγκαταστάθηκαν στην θέση Ξυλοκέριζα Αττικής το 1923 στην περιοχή που είναι γνωστή σήμερα ως Αγία Μαρίνα, το πρώτο βήμα ήταν η απαλλοτρίωση της βαλτώδους περιοχής από τα οικόπεδα που ήταν μέχρι τότε ιδιοκτησία της Μονής Πεντέλης έργο της επαναστατικής κυβέρνησης Ν.Πλαστήρα. Τις πρώτες δεκαετίες ήταν καθαρά αγροτικός οικισμός ταχύτατα αναπτυσσόμενος, οι πρόσφυγες συνάντησαν πολλές δυσκολίες από την μορφολογία της περιοχής με τους βάλτους και τους πυκνούς θάμνους.

Το ξεχέρσωμα του δάσους ήταν εξαντλητικό για τους νοικοκυραίους επαγγελματίες και εμπόρους πρόσφυγες, που ίσως οι περισσότεροι, για πρώτη φορά έπιαναν τσάπα στα χέρια τους ενώ η ελονοσία θέριζε γέρους και παιδιά χωρίς γιατρό και περίθαλψη. Το 1934 αποφασίζεται να γίνουν αποξηραντικά έργα στην περιοχή από το ίδρυμα Ροκφέλερ προς όφελος των κατοίκων, ώστε να σταματήσουν οι αρρώστειες που προκαλούσε η ελώδης περιοχη. Προς τιμήν του ιδρύματος και της προσφοράς του στην περιοχή ανεγέρθη το συγκεριμένο μνημείο.

 


Μετά την περίοδο της Κατοχής ξεκίνησαν οι πρώτες σοβαρές προσπάθειες για την εκβιομηχάνιση του οικισμού με αύξηση της εμπορικής δραστηριότητας των επιχειρηματιών της Νέας Μάκρης και την κατασκευή πολλών τουβλοκάμινων.


πηγές:
https://el.m.wikipedia.org/wiki/Νέα_Μάκρη
https://marathon.gr/νέα-μάκρη/

omadaorfeas Πηγή Το άγνωστο μνημείο προς τιμήν των Ροκφέλερ στη Νέα Μάκρη