25 May, 2019
Home / Διαφορα (Page 1135)


Ο κύριος Bildt θεωρεί ασήμαντες 70 και πλέον ζωές που χάθηκαν στις φλόγες και φροντίζει αυτή την ώρα να σχολιάσει πως η Ελλάδα δέχεται και πάλι βοήθεια για την αντιμετώπιση της εκτάκτου ανάγκης.

Την ώρα που η Ελλάδα μετρά τις πληγές της από τις φονικές πυρκαγιές στην Αττική, με περισσότερους από 50 νεκρούς και δεκάδες τραυματίες, ορισμένοι επιλέγουν να κάνουν ατυχή, ανήθικα και κατάπτυστα σχόλια για την χώρα και τους πολίτες της, από την θαλπωρή και την ασφάλεια τους προσωπικού τους χώρου.

Ο Σουηδός ΥΠΕΞ μέχρι το 2014 και παλιότερα πρωθυπουργός του Σουηδίας Carl Bildt, ανάρτησε στον προσωπικό του λογαριασμό στο twitter σχόλιο για τις καταστροφικές πυρκαγιές στην χώρα μας αναφέροντας: «Απεχθής απολογισμός νεκρών σε ιδιαίτερα επικίνδυνες πυρκαγιές στην Ελλάδα. Οι χώρες της ΕΕ προστρέχουν σε βοήθεια. Πάλι.»

https://t.co/oscRDOUSyN

Ο υπαινιγμός του υπουργού εξωτερικών προκάλεσε όπως ήταν φυσικό την έντονη αντίδραση άλλων χρηστών του διαδικτύου, στην πλειοψηφία τους Έλληνες, αλλά και Σουηδοί. Μεταξύ των ατόμων που αντέδρασαν και ο Hans-Tommy Berg, αρχιεπίσκοπος Σκανδιαναβίας της Ορθόδοξης εκκλησίας. Ο ιερωμένος του υπενθύμισε πως την ίδια ώρα, πυρκαγιές κατακαίνε δασικές εκτάσεις και στην Σουηδία για τις οποίες, ο ίδιος δεν είχε τίποτα να σχολιάσει.


«Δείξε λίγη συμπόνια Καρλ» σχολιάζει μεταξύ άλλων ένας Σουηδός στην ανάρτηση του ΥΠΕΞ.

pentapostagma.grΠηγή Χυδαία πρόκληση εν μέσω Εθνικού πένθους – Σουηδός πρώην πρωθυπουργός: Βοηθάμε την Ελλάδα, ξανά…

Οι «άλλοι» πάντα φταίνε. Οι έξω, οι μέσα, οι παραέξω, οι ένιοι, οι άσχετοι, οι σχετικοί, οι συστημικοί, οι κρατικοί και οι παρακρατικοί. Οι κρατικοδίαιτοι και οι κρατούντες. Οι…
καταπατητές, οι εμπρηστές, οι πράκτορες, οι κλειδοκράτορες κι οι προβοκάτορες. Οι γκρίζοι λύκοι και τα λευκά κοιμισμένα αρνιά. Οι οικοπεδοφάγοι και οι αδερφοφάγοι. Οι άλλοι, πάντα!

Για τα ρέματα, που μπαζώνουμε. Για τα αυθαίρετα-φέρετρα, εντός δασικών περιοχών. Για τις αντιπυρικές ζώνες, που σχεδιάζονται επί χάρτου. Για τα πευκοδάση, βορά στο μικροαστικό όνειρο για «εξοχικό». Για το χαρτοβασίλειο των αδειοδοτήσεων και των νομιμοποιήσεων, εύφλεκτη ύλη και καλό προσάναμμα στα «τζάκια» κάθε λογής εξουσίας. Για τα «έλαμωρετώρα» σχέδια έκτακτης ανάγκης και τις οδηγίες εκκένωσης περιοχών που μοιάζουν… εκκενώσεις εντέρων.

Οι στενοί δρόμοι και τα τσιμεντένια μας όνειρα. Οι άναρχα δομημένοι οικισμοί κι οι πολύβουες σα σφηκοφωλιές πόλεις. Οι αδιέξοδες εθνικές οδοί των διοδίων και των αναρμοδίων. Ο ασχεδίαστος σχεδιασμός στο γόνα. Οι διαγκωνισμοί κι οι διαγωνισμοί που μετατρέπονταν σε απευθείας αναθέσεις. Τα τσιμεντάκια στα αχάρακτα σοκάκια. Οι εκθέσεις, οι οποίες καταλήγουν αδιάβαστες και στους κάδους απορριμμάτων των ιθυνόντων. Οι προτάσεις που μένουν γράμμα κενό. Τα κενοτάφια των αγνοούμενων…

Ξορκίζουμε το κάθε «κακό» με ευχολόγια και υποσχέσεις. Κι αυτό, πεισματικά και ως δόρυ αιχμηρό, μας επισκέπτεται κάθε χρόνο. Πότε ως πυρκαγιά, πότε ως πλημμύρα, πότε ως οικολογική καταστροφή, πότε ως εθνική ήττα. Το «κακό» που παίζει με τους ανυπεράσπιστους ανθρώπους, τους καίει σα πεταλουδάκια που έλκονται από τα απατηλά φώτα ή τους παρασύρει σα πουλιά με ραγισμένα φτερά στη μεσοτοιχία του σύμπαντος. Το «κακό» που στρουθοκαμηλίζοντας προσποιούμεθα πως δεν βλέπουμε… Κι αυτό, γελώντας χαιρέκακα, δείχνει στον άνθρωπο τη μωρία του και την τιμωρία του…

Θα μοιρολογήσουμε τη νέα καταστροφή και τα αποτεφρωμένα κορμιά στο ύστατο, τόσο σπαρακτικό, αγκάλιασμα απελπισίας. Με τριήμερο εθνικό πένθος θα θάψουμε τους καμένους αδικοχαμένους με νεκρικές σπονδές στις ευθύνες μας. Η οικονομική κρίση ως μόνιμη επωδός συγκάλυψης των εγγενών αδυναμιών του κρατικού μηχανισμού να αντιδράσει εγκαίρως και με επάρκεια σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης. Οι οποίες θα μπορούσαν να έχουν αποφευχθεί εάν υπήρχε τακτικός σχεδιασμός και πρόβλεψη.

Κι ύστερα… θα ξεχάσουμε. Μέχρι να ξαναχάσουμε κάθε ελπίδα. Το σπιτάκι μας ή και τη ζωή μας.

Οι νεκροί της Ικαρίας, η καταστροφή της Πεντέλης το 98, το ολοκαύτωμα της Σάμου το 2000, οι πυρκαγιές της Μάνης και της Χαλκιδικής το 2006, η βιβλική καταστροφή της Ηλείας το 2007 και οι νεκροί… Οι νεκροί… Οι νεκροί.

Μερικές μόνο από τις καμένες σελίδες στο βιβλίο μιας χώρας που ποτέ δε μαθαίνει!

Δεν θέλω να μάθω. Δεν θέλω να ξέρω τι φταίει. Θέλω να κάνω ότι κι ο γείτονας. Να κόβω το δέντρο που μου φράζει τη θέα. Να απλώνομαι στο παρακείμενο δασύλλιο. Να αγνοώ τους νόμους. Να κινούμαι σε υπονόμους. Να λαδώνω και να λαδώνομαι. Να ψηφίζω μα να μην εκλέγω. Να γίνομαι μέρος της αγέλης. Να ξεχνώ πως μέγιστη αξία όλων είναι η ζωή. Θέλω μόνο να καταριέμαι, να ασχημονώ, να τα περιμένω όλα από το «κράτος». Να ξεχνώ πως είμαι κι εγώ μέρος αυτού του «κράτους» κι ο λόγος που ποτέ δεν αλλάζει. Και να το θυμάμαι μόνον όταν θάβω τα όνειρά μου ή τους νεκρούς μου.

«Η χώρα γέμισε με λύπη και με σταχτί πυκνό καπνό…» έγραφε ο Μάνος Ελευθερίου που έφυγε κι αυτός για το μακρινό του ουρανού ταξίδι.

Θρηνούμε. Όχι άλλα λόγια…

Μαργαρίτα Ικαρίου

Πηγή H χώρα γέμισε με λύπη και με σταχτί πυκνό καπνό…

Μαρτυρία οικογένειας Γερμανών…

Η οικογένεια Μπόρμαν από τη Γερμανία είχε τύχη βουνό, καθώς σώθηκε μέσα κυριολεκτικά από τις φλόγες στη μεγάλη πυρκαγιά που ξέσπασε τη Δευτέρα στην Ατική.

Όπως…
εξηγούν στη γερμανική εφημερίδα Bild μάνα και κόρη που προσπαθούν να συνέλθουν από το σοκ όταν η φωτιά τις είχε περικυκλώσει, «ξαφνικά άρχισε να βρέχει φλόγες , ζήσαμε όμως . Σωθήκαμε ως εκ θαύματος».

Τα μάτια των δύο γυναικών φαίνονται νωπά από το κλάμα. Δεν μπορούν ακόμη να πιστέψουν ότι είναι ζωντανές. Ήρθαν από την Γερμανία για να απολαύσουν τον ελληνικό ήλιο.

Κάθε χρόνο η οικογένεια Μπόρμαν επισκέπτεται την Ελλάδα. Έτσι και φέτος τα μέλη της οικογένειας παραθέριζαν στο Μάτι Αττικής, ένα από τα σημεία όπου πέρασε η πύρινη λαίλαπα και έκανε στάχτη σχεδόν τα πάντα στο πέρασμά της…

Πηγή Έβρεχε φλόγες, τελικά όμως επιβιώσαμε…

Στην θητεία σου ήδη απαριθμείς πάνω από 100 νεκρούς και ακόμα δεν έχεις πάει σπίτι σου ..

ΠΗΓΗΠηγή Στην θητεία σου ήδη απαριθμείς πάνω από 100 νεκρούς και ακόμα δεν έχεις πάει σπίτι σου ..


Να δώσουμε για να σώσουμε !!! Στις δύσκολες αυτές στιγμές ας συνεισφέρουμε όλοι όπως μπορούμε.

Οι εγκαυματίες έχουν ανάγκη αίματος και παραγώγων του, σε μια εποχή με μειωμένα αποθέματα λόγω καλοκαιριού.

Καλούμε τους συμπολίτες μας σε όλη τη χώρα να δώσουν αίμα, στις πλησιέστερες Νοσοκομειακές Υπηρεσίες Αιμοδοσίας και τους κατοίκους της Αθήνας να στηρίξουν την Εθελοντική Αιμοδοσία που πραγματοποιείται την Τετάρτη 1 & Πέμπτη 2 Αυγούστου στο Μετρό Συντάγματος.

Να είσαι εκεί για τον Άλλο.
Δώσε Αίμα. Μοιράσου τη Ζωή.

Δίνουμε αίμα:

• Σε όλες τις Αιμοδοσίες της Αττικής, Χαλκίδας, Κορίνθου, 9:00π.μ. – 14:00μμ.

• Εκτάκτως διευρυσμένο ωράριο στις Αιμοδοσίες των Νοσοκομείων:Γ.Ν.Α. ΣΙΣΜΑΝΟΓΛΕΙΟ, Γ.Ν.ΕΛΕΥΣΙΝΑΣ «ΘΡΙΑΣΙΟ», Γ.Ν. «Η ΕΛΠΙΣ»,9:00π.μ. – 20:00μ.μ»

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΤΕ !!!!Πηγή Να δώσουμε για να σώσουμε !!! Στις δύσκολες αυτές στιγμές ας συνεισφέρουμε όλοι όπως μπορούμε.

Γράφει Συντακτική Ομάδα Χειλαδάκη

Στις 20 Ιουνίου, μια ομάδα παιδιών έπαιζε ποδόσφαιρο σε ένα πεδίο δίπλα στο μουσουλμανικό στρατόπεδο προσφύγων Χαλκίδος όταν ξαφνικά εμφανίστηκε μια ομάδα μεταναστών και σταμάτησε το παιχνίδι. Μερικοί από τους μετανάστες άρχισαν να αγγίζουν τα αγόρια που αντιστάθηκαν και φώναξαν για βοήθεια. κραυγές τους ακούστηκαν από τους κατοίκους που ζουν σε κοντινές κατοικίες.

Οι Έλληνες Νησιώτες συγκρούονται με την αστυνομία σε ένδειξη διαμαρτυρίας εναντίον μουσουλμάνων μεταναστών που καταστρέφουν τα νησιά της Χίου, της Κω και της Λέσβου
Οι γυναίκες και τα παιδιά φοβούνται να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους λόγω της επιθετικής συμπεριφοράς των μεταναστών, η οποία έχει πλέον κορυφωθεί σε μια προσπάθεια βιασμού μικρών παιδιών. Οι κάτοικοι του Χαλκίου δηλώνουν ότι δεν θα αφήσουν κανέναν να αγγίξει τα παιδιά τους και αν κάτι τέτοιο συμβαίνει και πάλι, θα πάρουν το νόμο στα χέρια τους.

Το πρόβλημα της μετανάστευσης είναι κυριολεκτικά μια ωρολογιακή βόμβα που προκαλείται από ακραίους ηγέτες υπέρ της μετανάστευσης. Η κυβέρνηση αισθάνεται την πίεση από τους εξαγριωμένους κατοίκους που αυξάνονται μέρα με τη μέρα.

Αυτά θέλει η Νέα Τάξη Πραγμάτων, φοβισμένοι πολίτες που κλειδώνονται στα σπίτια τους και ζητάνε βοήθεια από κυβερνήσεις που εξυπηρετούν τους μασόνους Ιλλουμινάτι ΤΗΝ ΝΕΑ ΤΑΞΗ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ .!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Protesting at BIAL from residents of the area 27 06 2018

ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗ
www.nikosxeiladakis.gr

Πηγή ΕΛΛΑΔΑ: OI ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΙ ΠΑΡΑΝΟΜΟΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΧΤΥΠΗΣΑΝ ΚΑΙ ΠΑΡΕΝΟΧΛΗΣΑΝ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΑ ΕΞΙ ΧΡΟΝΩΝ ΑΓΟΡΑΚΙ ΣΤΟ ΝΗΣΙ ΤΗΣ ΧΙΟΥ

Παναγιώτης Ήφαιστος

Η – λόγω πυρκαγιών – εισαγωγή του όρου «ασύμμετρη απειλή» στον ελληνικό δημόσιο διάλογο, πριν μια περίπου δεκαετία και ξανά σήμερα, χαρακτηρίζεται από συχνές ασάφειες, ανακριβείς ορισμούς και άλματα συλλογισμών. Αβάστακτο είναι πάντως εάν και όταν οι ασύμμετρες απειλές γίνουν αντικείμενο μικροπολιτικής διαμάχης. Όχι για πρώτη φορά για όρους και έννοιες που σχετίζονται άμεσα με την διεθνή πολιτική, παρατηρούμε θεμελιώδεις συγχύσεις και ανακρίβειες. Όταν δε οι ασύμμετρες απειλές συνδεθούν και με εσωτερικές μικροπολιτικές σκοπιμότητες, τότε οι εισροές ζημιογόνου ανορθολογισμοί είναι χειμαρρώδεις.

Διευκρινίζονται λοιπόν τα εξής.Οι δράστες μιας πυρκαγιάς μπορεί να είναι εγχώρια εγκληματικά στοιχεία (για παράδειγμα «οικοπεδοφάγοι» ή αναρχικοί σε μια πόλη) ή πράκτορες ενός ξένου κράτους. Ακόμη μπορεί οι τελευταίοι να χρησιμοποιούν τους πρώτους (πχ πυρκαγιές εκτός ελέγχου στη Αθήνα στο παρελθόν από «γνωστούς» αλλά και «άγνωστους» κουκουλοφόρους).

Στο ίδιο πλαίσιο πρέπει να ξέρουμε ότι στα ανελέητα στρατηγικά παίγνια των ηγεμονικών δυνάμεων και των ενεργειών κατατριβής εχθρών και φίλων για λόγους που αφορούν την θέση/ρόλο άλλων κρατών και την κατανομή ισχύος, η ασύμμετρη απειλή ενδέχεται να προέρχεται «από οπουδήποτε και οποιονδήποτε». Εξ ου και η ανάγκη προσοχής για το τι λέγεται και γράφεται, ιδιαίτερα από υπεύθυνα χείλη. Είναι πάντως αξιοθρήνητη κατάντια όταν έλλειμμα κρατικής οργάνωσης όχι μόνο δεν αποτρέπει την εκτέλεση ασύμμετρων απειλών αλλά οδηγεί και σε δημόσιες τοποθετήσεις που υποδηλώνουν έλλειμμα κατανόησης του κρατοκεντρικού συστήματος.

Με συντομία, χωρίς να εξαντλείται το θέμα και χωρίς την παραμικρή πρόθεση ανάμειξης στις εσωτερικές διαμάχες – η οποία όπως το πρόσφατο ζήτημα των κατασκόπων έδειξε μερικοί δεν διστάζουν να εκμεταλλευτούν με αλλότρια (μικροπολιτικά) κίνητρα –, θα γίνει αναφορά σε βασικές πτυχές του ζητήματος των ασύμμετρων απειλών. Αφορούν τις πυρκαγιές αλλά και πολλά άλλα.

Παρά το γεγονός ότι μετά τον Ψυχρό Πόλεμο οι κυβερνήσεις των ΗΠΑ χρησιμοποίησαν τον όρο «ασύμμετρες απειλές» για να περιγράψουν ένα αριθμό προβλημάτων που αφορούν την δική τους εθνική ασφάλεια (διεθνική τρομοκρατία, περιβαλλοντολογικές καταστροφές, απόκτηση μέσων μαζικών καταστροφών από μη κρατικούς δρώντες, παράνομη διακίνηση όπλων, δολιοφθορείς των δικτυακών τόπων και δομών πληροφορικής, κτλ), οι «ασύμμετρες» δράσεις ούτε νέες είναι ούτε περιορίζονται σε μη κρατικούς δρώντες.

Οι ασύμμετρες απειλές είναι διαχρονικό φαινόμενο και στην σύγχρονη εποχή καθημερινό φαινόμενο, το οποίο εάν δεν οφείλεται σε τυχαία γεγονότα, έχει ως δράστες όπως ήδη αναφέραμε τόσο κρατικούς όσο και μη κρατικούς δρώντες. Λάθος δεν κάνουν αυτοί που επισημαίνουν την ύπαρξη τέτοιων απειλών αλλά όσοι, για κάποιους περίεργους λόγους, καλλιεργούν μια ψευτοσυνείδηση περί ενός αγγελικού «παγκοσμιοποιημένου κόσμου» χωρίς απειλές κατά της εθνικής ασφάλειας, χωρίς διακρατικές αντιπαραθέσεις, χωρίς μυστικές υπηρεσίες, χωρίς διεθνικούς εγκληματίες, χωρίς αίτια πολέμου και χωρίς έλλειμμα διακρατικής συνεργασίας που καθιστά τους διεθνείς θεσμούς αναποτελεσματικούς.

Θα τονίσουμε δύο κύριες πτυχές: Τους κύριους σκοπούς που εξυπηρετούνται από τις ασύμμετρες απειλές και τους φορείς και μεθόδους.

Καταρχήν, οι σκοποί που επιδιώκουν να εκπληρώσουν οι δράστες ασύμμετρων απειλών, αν και κυμαινόμενοι και ποικιλόμορφοι, έχουν ως κύρια επιδίωξη την πρόκληση ζημιών δυσανάλογων με τα μέσα που χρησιμοποιούν.Μια φωτιά σε μια δασώδη περιοχή τις μέρες που φυσούν ισχυροί άνεμοι μπορεί να επεκταθεί σε μια ολόκληρη επαρχία και να προκαλέσει αβάστακτες συμφορές στους κατοίκους.

Μεταξύ άλλων και συχνά, κύριοι στόχοι είναι το ηθικό της κοινωνίας, το γόητρο των κρατικών θεσμών, η αξιοπιστία της πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας, η κοινωνικοπολιτική συνοχή και η συσπείρωση ηγεσίας και λαού γύρω από θεμελιώδεις στρατηγικούς σκοπούς και προσανατολισμούς.

Ο φορέας της ασύμμετρης απειλής στοχεύει τόσο στην συνολική ψυχολογική αποδυνάμωση των μελών της κοινωνίας-στόχου όσο και στην οργανωτική αποσύνθεση του κράτους. Βασικό κριτήριο που στοιχειοθετεί και τον ασύμμετρο χαρακτήρα είναι το γεγονός ότι εκτελούνται τακτικού χαρακτήρα δράσεις με σκοπό να προκληθούν εκτεταμένα και στρατηγικού χαρακτήρα αποτελέσματα. Για να αναφερθούμε και στους θανάτους των πρόσφατων πυρκαγιών στην Αττική, έχουμε δεκάδες νεκρούς που ισοδυναμούν με τους νεκρούς ενός μικρού και σύντομου πολέμου.

Σκοποί που εξυπηρετούνται είναι είτε ιδεολογικοί ενδοκρατικών δρώντων(πχ αναρχικοί) είτε διακρατικοί με κύριο στόχο τις ανακατανομές ισχύος και συμφερόντων με πρόκληση ανακατατάξεων στην διεθνή ιεραρχία ισχύος, αξιοπιστίας, συμφερόντων και συμμαχικών συγκλίσεων.

Στην πρακτική των ηγεμονικών δυνάμεων, τονίζουμε και υπογραμμίζουμε ξανά, οι υπηρεσίες των οποίων συχνά εμπλέκονται με τον πιο αόρατο τρόπο, στόχοι ασύμμετρων απειλών (πρακτόρων τους ή στρατευμένων ατόμων που δεν γνωρίζουν τον ηθικό αυτουργό ή δεν γνωρίζουν ότι αυτός τους υποκινεί) δυνατό να είναι τόσο (άσπονδα) «φίλια» όσο και εχθρικά κράτη.

Αυτές οι πρακτικές είναι αναμφίβολα σημαντικό αίτιο των διακρατικών προβλημάτων αλλά θα λέγαμε ότι εξίσου μεγάλο αίτιο είναι οι λανθασμένες αναλύσεις και εκτιμήσεις του κράτους και της διεθνούς πολιτικής. Για παράδειγμα, όταν σε ένα κράτος πλημμυρίσει από αντι-κρατικά θεωρήματα και ιδεολογήματα πολλοί θα πιστέψουν ότι «τελείωσε ο πόλεμος στον σύγχρονο κόσμο» και ότι «όλα λύνονται με αμοιβαίες υποχωρήσεις, οικονομική συνεργασία ή και ανάπτυξη αισθητικών και φιλικών σχέσεων». Η υποβάθμιση του ρόλου του κράτους και της πατρίδας ήταν πάντα και είναι και σήμερα πηγή ανορθολογισμού, προβλημάτων και συμφορών.

Στην σύγχρονη εποχή που η κοινωνικοπολιτική συνοχή και κοσμοθεωρητική ευρωστία ενός κράτους είναι καίριας σημασίας για την κρατική ισχύ, τον ρόλο και την θέση κάθε χώρας και για τις ανακατανομές συμφερόντων, κύριοι σκοποί που εξυπηρετούνται είναι η αποδόμηση των συλλογικών ταυτοτήτων κοινωνιών-στόχων με την ιστοριογραφική αποδόμηση, την καλλιέργεια άτοπων ή και ανόητων κοσμοπολίτικων ιδεολογημάτων που αποδυναμώνουν την πίστη-νομιμοφροσύνη στους θεσμούς του κράτους και την πρόκληση περιβαλλοντολογικών καταστροφών που πλήττουν το ηθικό των πολιτών.

Ενδοκρατικοί μη κυβερνητικοί «ασύμμετροι δρώντες», εξάλλου, δυνατό άμεσα, εμμέσως ή εκ του αποτελέσματος –και συνειδητά ή ανεπίγνωστα υποκινούμενοι «αόρατα» από υπηρεσίες άλλων κρατών– να εκπληρώνουν τους σκοπούς ξένων κρατικών συμφερόντων που αποβλέπουν στην κατατριβή τρίτων κρατών και στις ανακατανομές ισχύος.

Αναμφίβολα ασύμμετρη θεωρούν πολλοί την δράση υπόγειων δρώντων με κίβδηλη έξωθεν καλή μαρτυρία όταν αποδομούν τα μυαλά των ανθρώπων με ψευτο επιστημονικά προπαγανδιστικά θεωρήματα και ιδεολογήματα τα οποία υπονομεύουν την πίστη των πολιτών ενός κράτους στην εθνική του ανεξαρτησία κάνοντάς τους να πιστεύουν πως αυτοί και η πολιτεία τους είναι αναλώσιμα αγαθά. Η εθνική ανεξαρτησία και η εσωτερική και εξωτερική κυριαρχία είναι η ελευθερία της κοινωνίας και όταν αποδυναμώνονται οι συμφορές είναι αναπόδραστες.

Τέλος αλλά όχι το τελευταίο που θα μπορούσε να αναφερθεί, ακόμη, μέσω εκτέλεσης ασύμμετρων απειλών μπορεί να γίνει και η τεχνολογία, και ιδιαίτερα η ηλεκτρονική, που καθιστά πολλές δράσεις εύκολες ή και αόρατες. Διεθνικοί δράστες τέτοιων δράσεων μπορεί να λειτουργούν ανεξάρτητα ή να υποκινούνται συνειδητά ή ανεπίγνωστα.

Ολοκληρώνοντας σημειώνω διαφωνίες αναλυτών στην βιβλιογραφία. Η πρωτογενής κλασική αντίληψη στην βιβλιογραφία είναι ότι υπάρχει ασύμμετρη απειλή όταν υπάρχει ασυμμετρία μέσων που χρησιμοποιούνται και αποτελεσμάτων που προκαλούνται.

Κάποιοι άλλοι, μεταξύ άλλων επιφυλάξεων, αποδέχονται την ύπαρξη ασύμμετρης απειλής μόνο σε περιόδους ειρήνης και αποκλείουν δρώντες όπως οι αναρχικοί όταν δεν δημοσιοποιούν τους σκοπούς τους.

Ο υπογράφων συντάσσεται με την πρώτη κλασικότερη ερμηνεία που αποδέχεται την ύπαρξη ασύμμετρης απειλής σε κάθε περίπτωση κεκαλυμμένης χρήσης μέσων που προκαλούν δυσανάλογα αποτελέσματα.

Απαιτείται, βεβαίως, να γίνεται διάκριση μεταξύ ερμηνειών του σημαντικού αυτού όρου σ’ ένα ακαδημαϊκό πλαίσιο που ορθώς γενικεύει για να τον καταστήσει συναφή σε ένα μεγαλύτερο φάσμα της ανθρώπινης πραγματικότητας και του προσδιορισμού του περιεχομένου του ή τις εκλογικεύσεις που συνοδεύουν την επίκληση ασύμμετρης απειλής ανάλογα με τις πολιτικές ανάγκες κάθε κυβέρνησης ή κράτους (για παράδειγμα: τις αιτιολογήσεις των ΗΠΑ μετά τον Ψυχρό Πόλεμο ή την διεύρυνση του όρου στο πλαίσιο της ΕΕ και της Ατλαντικής Συμμαχίας).

Όσον αφορά τους επίκαιρους εμπρησμούς, πριν μια περίπου δεκαετία και στις μέρες μας, οι οποίοι προκάλεσαν αβάστακτες ανθρώπινες, περιβαλλοντολογικές και οικονομικές καταστροφές, η έκταση, η πυκνότητα, ο συγχρονισμός στην εκδήλωσή τους και η σχέση τους με ζωτικά οικονομικά, ενεργειακά και πολιτισμικά αγαθά, προκαλούν εύλογους λογικούς συνειρμούς και απορίες. Είναι ευθύνη της κάθε κυβέρνησης και των κρατικών φορέων να δίνουν έγκυρες απαντήσεις.

Αναμφίβολα, βέβαια, στον αχανή και αόρατο κόσμο των μη κρατικών δρώντων και των συχνά διαπλεκομένων με αυτούς υπηρεσιών διαφόρων κρατών είναι εξαιρετικά δύσκολο να εντοπιστούν οι δράστες. Είναι ακόμη πιο δύσκολο να προσδιοριστούν οι αναλογίες μεταξύ «εγχώριων» ασύμμετρων δρώντων και διεθνικών δρώντων ή ατόμων που υπηρετούν ξένα κράτη.

Τα πιο πάνω συνηγορούν με όσους από καιρό υποστηρίζουν ότι στον σύγχρονο κόσμο μια κοινωνία απαιτείται να διαθέτει ισχυρό και πολύ καλά επιτελικά οργανωμένο κράτος. Στο πολύ καλά οργανωμένο κράτος συμπεριλαμβάνονται, ασφαλώς, και ισχυρές μυστικές υπηρεσίες. Βασικά χωρίς ισχυρές μυστικές υπηρεσίες (που δεν εξαρτώνται ή διαβρώνονται από ξένες δυνάμεις!) δεν μπορεί να υπάρξει εθνική στρατηγική. Πάνω από τις μυστικές υπηρεσίες, ασφαλώς, είναι επιτελικά οργανωμένοι κρατικοί θεσμοί και η πολιτική εξουσία που υποχρέωση έχει να εκπληρώνει τα εθνικά συμφέροντα και τις προϋποθέσεις εθνικής ασφάλειας.

Όσον αφορά το Ισραήλ, για παράδειγμα, ένας σημαντικός παράγοντας της στρατηγικής του ευρωστίας είναι οι μυστικές του υπηρεσίες. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ Ρίτσαρτ Νίξον έγραψε ότι μπροστά στην Μοσσάντ η CIA είναι περίπου παιδική χαρά, και αυτό για να υπογραμμίζει τους παράγοντες της Ισραηλινής στρατηγικής στα πεδία της εθνικής ασφάλειας.

Το τι συμβαίνει στην Ελλάδα ο καθείς μπορεί να το δει και ερμηνεύει πολλές συμφορές. Δεν είναι μυστικό ότι την εξάρτηση των μυστικών μας υπηρεσιών – και όχι μόνο αυτών των κρατικών υπηρεσιών – από ξένες δυνάμεις στο παρελθόν, ιδιαίτερα μετά τον εμφύλιο, διαδέχθηκε ο μεταπολιτευτικός κατήφορος που οδήγησε στο πελατειακό κράτος και την κρατική αποδιοργάνωση.

Ακόμη και από πολύ υπεύθυνα χείλη πριν από δύο περίπου δεκαετίες ακούγαμε ότι σ’ ένα «σύγχρονο κράτος» στον «σύγχρονο κόσμο όπου η κρατική κυριαρχία είναι ξεπερασμένη» οι μυστικές υπηρεσίες είναι περίπου είδος πολυτελείας και εργαλείο απαρχαιωμένων αντιλήψεων. Συναφώς, όταν οι Τουρκικές υπηρεσίες απήγαγαν τον Οτσαλάν, το τι ειπώθηκε για τα ζητήματα αυτά από τα πιο επίσημα χείλη ερμηνεύει πολλά μεταγενέστερα προβλήματα της Ελλάδας.

huffingtonpost.gr

Πηγή Τι σημαίνει ασύμμετρη απειλή και πως συνδέεται με τις πυρκαγιές – Γιατί βάζουν στόχο το ηθικό της κοινωνίας; Ποιος ο ρόλος των μυστικών υπηρεσιών

Καθετί, και το πιο ακραίο, το πιο δυσάρεστο, το πλέον απεχθές, περικλείει το αντίθετό του – και μέσα στην απόγνωση υπάρχει και η αισιοδοξία. 

Αυτή η…
αλήθεια, της άρρηκτης ενότητας των αντιθέτων, αποδείχθηκε και στην περίπτωση της φονικής πυρκαγιάς στην Ανατολική Αττική, με τρόπο που, τελικά, χαροποιεί τον καθένα μέσα στη στενοχώρια του: από τις κατασκηνώσεις του Αγίου Ανδρέα -περιοχή που βρέθηκε στην κυριολεξία μέσα στη «ζώνη πυρός»- απομακρύνθηκαν εγκαίρως και σώθηκαν 621 παιδιά, χάρη σε μια καλά οργανωμένη επιχείρηση του Δήμου Αθηναίων. 

Τις πρώτες πρωινές ώρες της Τρίτης 24 Ιουλίου ολοκληρώθηκε η ασφαλής επιστροφή των παιδιών στην Αθήνα. Ολα τους μεταφέρθηκαν τμηματικά στην Τεχνόπολη του Δήμου Αθηναίων με λεωφορεία, σε τρία στάδια. Τα πρώτα 150 παιδιά έφθασαν στις 11 το βράδυ της αποφράδας Δευτέρας, άλλα 150 παιδιά λίγο μετά τα μεσάνυχτα, ενώ η επιχείρηση τερματίστηκε γύρω στη 1.45 το πρωί της Τρίτης, καθώς τότε επέστρεψαν περισσότερα από 300 παιδιά και οι πρόσκοποι μιας γειτονικής κατασκήνωσης που επιβιβάστηκαν και αυτοί στα λεωφορεία του Δήμου Αθηναίων. 

Πώς τα κατάφεραν οι υπεύθυνοι; Καθώς ετέθη αμέσως σε ετοιμότητα ο μηχανισμός του δήμου και ναυλώθηκαν λεωφορεία, εφαρμόστηκε το σχέδιο ασφαλούς αποχώρησης: οι δυνάμεις της Δημοτικής Αστυνομίας έσπευσαν στον Αγιο Ανδρέα και βοήθησαν το προσωπικό της κατασκήνωσης να την εκκενώσει εγκαίρως και να συγκεντρώσει τα παιδιά σε ασφαλές σημείο της παραλίας του Αγίου Ανδρέα. 

Η άσκηση ετοιμότητας που είχε γίνει λίγες ημέρες πριν έπαιξε, φυσικά, τον θετικό της ρόλο. Ο Δήμος Αθηναίων δεν παρέλειψε κάτι «κομβικό» σε τέτοιες περιπτώσεις: με συνεχείς ανακοινώσεις και μέσω των λογαριασμών του στο Facebook και στο Twitter ενημέρωνε τους γονείς για την εξέλιξη της όλης επιχείρησης. 

Ολα φιλοξενήθηκαν σε μία αίθουσα της Τεχνόπολης μέχρι να τα παραλάβουν οι γονείς τους… 

Πηγή Έτσι σώθηκαν από τις φλόγες τα 621 παιδιά…

Με ανακοίνωση τους οι «ερυθρόλευκοι» έκαναν γνωστό πως θα δώσουν άμεσα το ποσό του ενός εκατομμυρίου ευρώ ενώ θ’ ανοίξει και λογαριασμος για…
περαιτέρω βοήθεια στους πληγέντες της φονικής πυρκαγιάς.

Αναλυτικά η ανακοίνωση:
«H ΠΑΕ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ συμμετέχει στο μέγα ελληνικό πένθος για τους συνανθρώπους μας που έφυγαν τόσο άδοξα.

Η ΠΑΕ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ θα προσφέρει άμεσα 1 εκατομμύριο ευρώ για την ανακούφιση των πληγέντων ενώ θα ξεκινήσουν οι απαραίτητες διαδικασίες για να ανοιχτούν λογαριασμοί σε τρείς τράπεζες (Πειραιώς, Εθνική, Alpha) ώστε οι φίλαθλοι του Συλλόγου και όποιος άλλος επιθυμεί να προσφέρουν ανάλογα με τις δυνατότητές τους.

Σε αυτές τις δύσκολες ώρες όλοι οι Έλληνες πρέπει να είμαστε ενωμένοι και να σταθούμε δίπλα στους συνανθρώπους μας που δοκιμάζονται»…

Πηγή Ένα εκατ. ευρώ από τον Ολυμπιακό, στους πληγέντες…


Αυτές τις στιγμές πρέπει, κυρίως, να συμπαραστεκόμαστε σε όσους έχασαν με φρικτό τρόπο τους δικούς τους, αλλά και σε όσους έμεινα στο δρόμο. Και να κάνουμε και κάτι για να απαλύνουμε τον πόνο τους.

Στην Ελλάδα είναι η μόνη χώρα που ο κάθε Αρχηγός είναι ανεύθυνος, και φταίνε οι άλλοι πάντα. Στον υπόλοιπο κόσμο φταίει πρώτα όποιος διοικεί και μετά η ιεραρχία. Εδώ πάντα θα επιχειρηματολογούμε ώστε να είανι ανεύθυνος ο Αρχηγός, είτε πρωθυπουργός λέγεται , είτε περιφερειάρχης , είτε υπουργός , είτε στρατηγός κ.λπ. Συνήθως φταίνε οι προηγούμενοι ή ξένος δάκτυλος ( Πιο παλιά οι Τούρκοι, η Μοσάντ, σήμερα , ίσως, οι Ρώσοι )

Με πολύ σεβασμό στον κόσμο που πονάει , αισθάνομαι ότι πρέπει να πούμε και πέντε πράγματα, διότι το ότι τέτοιες καταστροφές, από το 2010 και μετά, δεν συμβαίνουν δυο φορές το χρόνο, τουλάχιστον, οφείλεται στην καλή μας τύχη.

Γιατί ; Γιατί πριν θεσπιστούν ο Καποδίστριας και ο Καλλικράτης, τις εποχές προ της αντιπυρικής περιόδου, σου έστελνε ειδοποίηση ο κοινοτάρχης “Κύριε έχετε αγριόχορτα στο κτήμα, στο χωράφι , στην αυλή , καθαρίστε ενόψει αντιπυρικής περιόδου ή θα το καθαρίσει η κοινότητα και θα σας καταλογίσει τη δαπάνη” .Και συνήθως τα καθάριζες, δεν είχες ΕΝΦΙΑ, φοροεπιδρομή, ασφαλιστικές εισφορές στα ύψη, είχες και χρήματα, και έτσι δεν υπήρχαν προσανάμματα παντού για να μεταδίδονται οι φωτιές. Και αυτό γινόταν επειδή υπήρχε και πίστωση διαθέσιμη στην κοινότητα για τον καθαρισμό, αλλά και κάποιος άνθρωπος να γυρνάει και να ελέγχει. Τώρα , περνάς με το αυτοκίνητο και δεν υπάρχει χωράφι δίπλα στο δρόμο καθαρισμένο.

Είχε ο κοινοτάρχης και ο μικροδήμαρχος ένα σχέδιο εκκένωσης , παλιό ίσως, από την εποχή του εμφυλίου που κάλυπτε άλλες απαιτήσεις, κάκιστο, έστω, είχε όμως ένα σχέδιο, μπορούσε να βγει με μια ντουντούκα όταν έβλεπε φωτιά πλημμύρα, με τη δύναμη του τοπικού αστυνομικού τμήματος, ή του αστυνομικού σταθμού και να διώξει τον κόσμο.

Είναι κατανοητό ο οποιοσδήποτε να προσπαθεί να σώσει το βιος του, αλλά ο άνθρωπος με τη σαγιονάρα , το σορτσάκι και τη χειρουργική μάσκα , που προσπαθεί με το λάστιχο να σβήσει ένα μέτωπο διακόσια μέτρα, δεν προσφέρει τίποτα και είναι ο πρώτος που κινδυνεύει να πάθει ασφυξία ή και να καεί.

Κάποιος πρέπει να τον κάνει να αποχωρήσει από την επικίνδυνη περιοχή, έστω και εξαναγκαστικά. Και , αν θέλει και μπορεί να δώσει βοήθεια στο έργο της πυρόσβεσης να έχει ο κρατικός μηχανισμός σε ένα προκαθορισμένο χώρο συγκέντρωσης να του προσφέρει ρούχα, υδροδοχείο με νερό, μπότα, πετσέτα και υλικά, ώστε να φτιάξει συνεργείο.

Επίσης, πρέπει να απομακρύνονται εγκαίρως τα γυναικοπαιδα, οι γέροντες, οι ανήμποροι , όσοι έχουν προβλήματα υγείας από το χώρο της καταστροφής.

Έτσι δεν θα είχαμε 50 νεκρούς και 170 τραυματίες.

Στο Μάτι κάηκε κόσμος 25 μέτρα από τη θάλασσα , γιατί δεν υπήρχε σχέδιο να εκκενωθεί η περιοχή. Δεν υπήρχε κάποιος να καθοδηγήσει τους σκασμένους από τον καπνό ανθρώπους στην παραλία. Και έτσι βρήκαν φρικτό θάνατο δίπλα από την ταβέρνα.

Ο κοινοτάρχης, ή ο μικροδήμαρχος, είχε κατάλογο από τα μηχανήματα που μπορούσαν να επέμβουν, εντός λεπτών, να ανοίξουν μία αντιπυρική ζώνη, είχε η κάθε μικρή κοινότητα οπωσδήποτε μια υδροφόρα έτοιμη, και μερικές ακόμη σε εφεδρεία που μπορούσαν σε μικρό χρονικό διάστημα να φορτωθούν σε αγροτικά αυτοκίνητα. Οι μεγαλύτεροι δήμοι είχαν περισσότερα μέσα, πολλοί δήμοι είχαν και δικά τους μέσα πυρόσβεσης. Είχαν και χειριστές.

Θυμάμαι στις μεγάλες φωτιές του 1995 τις ανακοινώσεις “έχουν σπεύσει 80 οχήματα της Πυροσβεστικής και 150 δημοτικά και κοινοτικά οχήματα». Τώρα που είναι τα δημοτικά και κοινοτικά οχήματα ; Παλαιότερα, προ της καταστροφής της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, υπήρχαν οι διατάξεις που μπορούσε να φτιάξει συνεργεία η κάθε κοινότητα, είχε και μέσα η κοινότητα και κόσμο, δεν είχαν φύγει οι νέοι όλοι, κάτι γινόταν.
Μετά την καταστροφή ο κάθε τόπος είχε ΔΟΥ, δημόσιο ταμείο, δημοτικές και κοινοτικές υπηρεσίες, γινόταν η καταγραφή γρήγορα, εφαρμόζονταν οι ευεργετικές διατάξεις. Τώρα για να ενεργοποιήσεις κονδύλι από τον κρατικό προϋπολογισμό φυσικών καταστροφών κονδύλι, πρέπει να αποφασίσει ο ESM, το ΔΝΤ , η Επιτροπή, η Τρόικα, και 25 Κοινοβούλια.

Στο σχέδιο πυρόσβεσης, όπως και να το κάνουμε, έπαιξε δραματικό ρόλο και η απομείωση της στρατιωτικής θητείας. Παλιά, εντός Αττικής είχες 2.500 ανθρώπους στη γραμμή σε επιφυλακή 24 ώρες 24ωρο(περίπου το 15-20 % της παρούσας δύναμης στις μονάδες της Αττικής, με δυνατότητα να έχεις και πιο πολλούς αν είχες διαταγές). Τότε, όμως, είχες, με το 15μηνο στη 2η ΜΑΛ στον Ασπρόπυργο 490 ανθρώπους στη γραμμή , σε μονάδες με 17μηνο πολύ περισσότερους. Έβγαζες 40 ανθρώπους φρουρά, 100 ανθρώπους επιφυλακή και τα ανάλογα μέσα κίνησης – τους πήγαινε και τρεις έξω όλους. Μπορούσες να κινητοποιήσεις ανάλογες δυνάμεις σε όλη την Ελλάδα, σε μικρούς χρόνους. Περνούσε το αεροσκάφος, έριχνε το νερό , χώνανε με τα σκαπανικά οι επίγειες δυνάμεις ό,τι απέμενε , και ό,τι και να λέμε κάτι μπορούσες να κάνεις με 2.500 τσάπες και φτυάρια στη γραμμή. Αυτό βέβαια σήμαινε ότι τους τάιζες αυτούς τους ανθρώπους και τους κοίμιζες, όχι όπως σήμερα που βγάζεις την επιφυλακή εξοδούχους, γιατί δεν έχει η υπηρεσία μέσα να ταΐσει και να στρατωνίσει την υποτριπλάσια από την προβλεπόμενη δύναμη.

Κάποιες φορές τη φωτιά την περιορίζεις θυσιάζοντας ένα μέρος του δάσους με αντιπυρική ζώνη. Εκεί όμως θέλεις επιστήμονα δασολόγο, με γνώση της περιοχής, ειδικευμένους μηχανικούς που να σχεδιάσουν και να υλοποιήσουν το πλάνο του έργου, που σχεδιάζεται και εκτελείται σε μηδενικό χρόνο, αλλά και διαθέσιμα μέσα και χέρια επί του πεδίου για να το υλοποιήσεις. Το θέμα όμως είναι ότι με τη σημερινή συγκρότηση της Διοίκησης στους μνημονιακούς χρόνους αυτά δεν υπάρχουν. Δεν υπάρχει ούτε η ενδεδειγμένη διαθεσιμότητα σε εναέρια μέσα, ενώ υπάρχουν σοβαρές ελλείψεις στην Πυροσβεστική, όπως καταγγέλλουν οι πυροσβέστες.

Δεν πρόκειται ποτέ να κατηγορήσω τον οποιονδήποτε γιατί δεν έσβησε μια φωτιά. Έχω βρεθεί σε τρεις φωτιές όσο ήμουν στο στρατό. Η φωτιά δεν σβήνει εύκολα. Πολλές φορές, ιδίως όταν επικρατούν ισχυροί άνεμοι, σβήνει μόνο όταν δεν έχει κάτι να κάψει. Μεταδίδεται με τρόπο ασύλληπτο. Τη μια στιγμή βλέπεις τη φωτιά μπροστά σου και σε λίγο σε κυκλώνει. Δεν υπάρχει δυνατότητα να θέσεις εύκολα υπό έλεγχο τη φωτιά . Αυτό δε γίνεται ούτε σε χώρες πλούσιες με απίστευτα μέσα με επαναστατικές μεθόδους πυρόσβεσης – με αλεξιπτωτιστές πυροσβέστες, σχέδια με εκρηκτικά κ.λπ. , όπως στην Αμερική, όπου και εκεί καίνε φωτιές 10-15 ημέρες. Και βέβαια αυτές τις μεθόδους δεν μπορείς να τις έχεις στην Ελλάδα με πολλές δύσβατες και ορεινές περιοχές , φαράγγια , ρεματιές και με οικισμούς μέσα στο δάσος.

Μπορείς όμως να περιορίσεις ό,τι πρόκειται να καεί, να έχεις ένα σχέδιο να εκκενώνεις τις περιοχές, να έχεις κάποια μέτρα ασφαλείας, να προλαμβάνεις, όσο μπορείς, και να μη φτάνεις σε κάθε καταστροφή να έχεις απολογισμό πολεμικής σύρραξης.

Όμως , όταν η μνημονιακή κανονικότητα σου επιβάλει α) να έχεις μηδενικούς προϋπολογισμούς για την πυρόσβεση, β) κολοβή και υδροκέφαλη τοπική αυτοδιοίκηση που δεν είναι ούτε τοπική, ούτε αυτοδιοίκηση, γ) να μην έχεις χρήματα για να έχεις μέσα σωστικά, πυροσβεστικά κ.λπ. γιατί πρέπει να πληρώνουμε το 2% του ΑΕΠ μας στο ΝΑΤΟ, το μη βιώσιμο χρέος, τις στρατιωτικές δαπάνες, όχι για να έχεις δύναμη αποτροπής και άμυνας της χώρας, αλλά για να είναι τα οπλικά μας συστήματα συμβατά με τον επιχειρησιακό σχεδιασμό του ΝΑΤΟ στην άλλη άκρη της γης και σε άλλο γεωφυσικό περιβάλλον, αυτά θα συμβαίνουν.

Στο μεσογειακό τοπίο η φωτιά από τα αρχαία χρόνια ήταν και είναι ο φυσικός τρόπος να ανανεώνεται η χλωρίδα. Το ζήτημα είναι ότι στην απώτερη χρονικά εποχή δεν είχαμε συνειδητούς εμπρησμούς, ενώ όπου καιγόταν μια φορά η περιοχή δεν ξανακαιγόταν κατόπιν δύο και τρεις φορές ούτε ορμούσαν στα καμένα κτηνοτρόφοι και οικοπεδοφάγοι. Επίσης, οι δασώδεις περιοχές δεν είχαν την επισκεψιμότητα που έχουν σήμερα, και δεν γέμιζαν με σκουπίδια (που γίνονται ωραιότατο προσάναμμα), ούτε με γυαλικά (μπουκάλια, βάζα, σπασμένα γυαλάκια κ.λπ) που γίνονται ωραιότατοι φακοί για να αναφλέγεται το πούσι .

Στην παλαιά εποχή δεν είχαμε ούτε οικισμούς στα δάση, ούτε υπουργείο ΠΕΧΟΔΕ να νομιμοποιεί τα αυθαίρετα . Και δεν θέλω να ακούσω λέξη από τους εξυπνάκηδες κουβέντα για τα “αυθαίρετα”. Από την εποχή που ήταν Υπουργός ΠΕΧΩΔΕ ο Σουφλιάς και μετά, υπήρχε η ελπίδα ότι το αυθαίρετο θα νομιμοποιηθεί, ότι ο οποιοσδήποτε αγρός ή και δασώδης αγρός με έκταση 4 στρέμματα και 2,5 στρέμματα, όταν είναι σε σταυροδρόμι θα είναι άρτιος και οικοδομήσιμος, και έτσι με εισπρακτικά μέτρα η κάθε κυβέρνηση βοήθησε και στήθηκε μια τεράστια μπίζνα για το κράτος , με τεράστια έσοδα και μία φάμπρικα νομιμοποιήσεων, νόμιμων και ρουσφετολογικών, αλλά και ένας τεράστιος κύκλος εργασιών στην οικοδομή, που είχε φοροδοτικά έσοδα, ασφαλιστικά έσοδα, νέες θέσεις εργασίας κ.λπ. Φτάσαμε να έχουμε οικοδομήσιμα οικόπεδα και οικοδομές στα χίλια διακόσια μέτρα υψόμετρο, δίπλα στα χιονοδρομικά κέντρα. Έχουμε ξύλινα σαλέ, ενοικιαζόμενα στα βουνά λες και είμαστε Ελβετία, που λόγω χιονιού και βροχοπτώσεων πιάνει φωτιά κάθε 150 έτη. Έχουμε καταστρέψει τόπους απείρου κάλους για να κάνουμε ένα τουρισμό 25 ημερών. Θυμάμαι στη δεκαετία του ΄70 τη Λούτσα σαν έρημη ημιτροπική παραλία. Πληρώνεις, νομιμοποιείς, τελειώσαμε. Πλέον στα καμένα έχουμε και ανεμογεννήτριες και ηλιακά πάνελ.

Και με αυτό το καθεστώς φτάσαμε στην ώρα που οι μισοί κάτοικοι της Ελλάδας προσεύχονται να βρέξει για να μην καούν και οι άλλοι μισοί τρέμουν μήπως βρέξει γιατί θα πλημμυρίσουν και πνιγούν.


Σαράντος Θεοδωρόπουλος


iskra.gr

Πηγή Με τον ήλιο καιγόμαστε, με τη βροχή πνιγόμαστε