25 June, 2019
Home / Διαφορα (Page 113)

Εθελοντές το βρήκαν εγκαταλελειμμένο στα σκουπίδια και το έσωσαν.

Το πανευτυχές κουτάβι είναι δύο εβδομάδων και απολαμβάνει το ζεστό μπάνιο και τη θαλπωρή του νέου του σπιτιού.

Εθελοντές φιλοζωικής οργάνωσης το βρήκαν μαζί με τις αδελφές του σε κάδο απορριμμάτων.

«Όταν τα βρήκαμε ήταν γεμάτα ψύλλους και δεν επρόκειτο να ζήσουν χωρίς τη φροντίδα της μητέρας τους», είπε η Κλερ Φάουλερ, μία από τις εθελόντριες που έσωσε τα κουτάβια και ανέβασε αυτό το υπέροχο βίντεο στο YouTube.

Πηγή

The post Κουτάβι που διασώθηκε από κάδο απορριμμάτων παραλύει από ευτυχία όταν το κάνουν μπάνιο! appeared first on LINE LIFE.

Πηγή Κουτάβι που διασώθηκε από κάδο απορριμμάτων παραλύει από ευτυχία όταν το κάνουν μπάνιο!


ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΜΑΣ (ΕΡΩΣ ΕΛΛΑΣ)

Ένα βίντεο από ΕΡΩΣ ΕΛΛΑΣ:



https://youtu.be/uROeQfDS9k4?t=26

Οι ΕΡΩΣ ΕΛΛΑΣ ερμηνεύουν τον ύμνο » ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΜΑΣ » σε μουσική και στίχους του Φώτη Μήλιου. Δεν διαπραγματευόμαστε ούτε και εκχωρούμε σε κανέναν το Ιερό όνομα της Μακεδονίας μας. Οι Μακεδόνες ήταν, είναι και θα είναι πάντα και μόνον Έλληνες.

ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΜΑΣ
Εστίν ουν Ελλάς και η Μακεδονία..!

Ντυμένη νύφη στα χρυσά
Πώς σε ποθούν τ’ αρπακτικά!
Μα δεν το βλέπουν οι τυφλοί
Πως θα ‘σαι πάντα Ελληνική

Μακεδονία μας
Την αρχαία δόξα ακόμα κρατάς
Μακεδονία μας
Των Ελλήνων αίμα προσκυνάς

Του Μέγα Αλέξανδρου την γη
Δεν θα πατήσουν βάρβαροι
Γενναίοι εύζωνες φρουροί
Θα τους τσακίσουν στην στιγμή…..
…………………………..
Μακεδονία μας
Την αρχαία δόξα ακόμα κρατάς
Μακεδονία μας
Των Ελλήνων αίμα προσκυνάς

Μακεδονία μας
Σ’ όλους τους αιώνες φως θα σκορπάς
Μακεδονία μας
Νυν και αεί / εστίν ΕλλάςΠηγή ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΜΑΣ (ΕΡΩΣ ΕΛΛΑΣ)


ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΜΑΣ (ΕΡΩΣ ΕΛΛΑΣ)

Ένα βίντεο από ΕΡΩΣ ΕΛΛΑΣ:



https://youtu.be/uROeQfDS9k4?t=26

Οι ΕΡΩΣ ΕΛΛΑΣ ερμηνεύουν τον ύμνο » ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΜΑΣ » σε μουσική και στίχους του Φώτη Μήλιου. Δεν διαπραγματευόμαστε ούτε και εκχωρούμε σε κανέναν το Ιερό όνομα της Μακεδονίας μας. Οι Μακεδόνες ήταν, είναι και θα είναι πάντα και μόνον Έλληνες.

ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΜΑΣ
Εστίν ουν Ελλάς και η Μακεδονία..!

Ντυμένη νύφη στα χρυσά
Πώς σε ποθούν τ’ αρπακτικά!
Μα δεν το βλέπουν οι τυφλοί
Πως θα ‘σαι πάντα Ελληνική

Μακεδονία μας
Την αρχαία δόξα ακόμα κρατάς
Μακεδονία μας
Των Ελλήνων αίμα προσκυνάς

Του Μέγα Αλέξανδρου την γη
Δεν θα πατήσουν βάρβαροι
Γενναίοι εύζωνες φρουροί
Θα τους τσακίσουν στην στιγμή…..
…………………………..
Μακεδονία μας
Την αρχαία δόξα ακόμα κρατάς
Μακεδονία μας
Των Ελλήνων αίμα προσκυνάς

Μακεδονία μας
Σ’ όλους τους αιώνες φως θα σκορπάς
Μακεδονία μας
Νυν και αεί / εστίν ΕλλάςΠηγή ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΜΑΣ (ΕΡΩΣ ΕΛΛΑΣ)


Πήγε στην εξέδρα των επισήμων με πανό «Ο Θεός συγχωρεί. Οι Έλληνες Μακεδόνες ποτέ»

Άνδρας που συμμετείχε στην παρέλαση της 25ης Μαρτίου στη Θεσσαλονίκη πήγε στην εξέδρα των επισήμων με πανό «Ο Θεός συγχωρεί. Οι Έλληνες Μακεδόνες ποτέ»



https://youtu.be/Kbe7xeVcdFI?t=16Πηγή Πήγε στην εξέδρα των επισήμων με πανό "Ο Θεός συγχωρεί. Οι Έλληνες Μακεδόνες ποτέ"


Πήγε στην εξέδρα των επισήμων με πανό «Ο Θεός συγχωρεί. Οι Έλληνες Μακεδόνες ποτέ»

Άνδρας που συμμετείχε στην παρέλαση της 25ης Μαρτίου στη Θεσσαλονίκη πήγε στην εξέδρα των επισήμων με πανό «Ο Θεός συγχωρεί. Οι Έλληνες Μακεδόνες ποτέ»



https://youtu.be/Kbe7xeVcdFI?t=16Πηγή Πήγε στην εξέδρα των επισήμων με πανό "Ο Θεός συγχωρεί. Οι Έλληνες Μακεδόνες ποτέ"

Όλοι τους γνωρίζουμε, μεγαλώσαμε μαζί τους και μας χάρησαν αξέχαστες στιγμές γέλιου, ήταν η καλύτερη παρέα τα σαββατοκύριακα!

Μιλάμε φυσικά για τους αγαπημένους μας ήρωες κινουμένων σχεδίων που όμως αυτή τη φορά εμφανίζονται διαφορετικά…

Πώς θα ήταν αν γερνούσαν κανονικά; Δείτε 10 εικόνες με αγαπημένους ήρωες κινουμένων σχεδίων οι οποίοι απεικονίζονται ως ηλικιωμένοι!

1. Mickey & Minnie Mouse – 87 ετών

Αγαπημένοι ήρωες 1

2. Tom & Jerry – 75 ετών

Αγαπημένοι ήρωες 2

3. Daffy Duck – 78 ετών

Αγαπημένοι ήρωες 3

4. Donald Duck – 81 ετών

Αγαπημένοι ήρωες 4

5. Tweety & Sylvester – 73 ετών

Αγαπημένοι ήρωες 5

6. Buggs & Lola Bunny – 77 ετών

Αγαπημένοι ήρωες 6

7. Daisy Duck – 75 ετών

Αγαπημένοι ήρωες 7

8. Goofy – 83 ετών

Αγαπημένοι ήρωες 8

9. Porky Pig – 80 ετών

Αγαπημένοι ήρωες 9

10. Road Runner & Coyote – 66 ετών

Αγαπημένοι ήρωες 10
Πηγή

The post Αγαπημένοι ήρωες κινουμένων σχεδίων απεικονίζονται ως ηλικιωμένοι! appeared first on LINE LIFE.

Πηγή Αγαπημένοι ήρωες κινουμένων σχεδίων απεικονίζονται ως ηλικιωμένοι!

Νικολέτα Παπουτσή

Έχει τύχει ποτέ στη ζωή σου να ρωτήσεις για να μάθεις το προφίλ μιας γυναίκας που σε ενδιαφέρει και τελικά να πήρες διαφορετικές απαντήσεις από όλους; Απόρησες που συνέβη κάτι τέτοιο; Προφανώς η εξήγηση που έδωσες ήταν πως είτε εκείνοι που ρώτησες δεν την ξέρουν καλά, είτε εσύ ο ίδιος έχεις μαύρα μεσάνυχτα, είτε όντως έπεσες σε γυναίκα με διαταραχή πολλαπλής προσωπικότητας.

Τα πράγματα είναι απλούστερα, φτάνει να τα πάρουμε από την αρχή. Κάθε γυναίκα έχει την προσωπικότητά της, έχει τα προτερήματά της και τα ελαττώματά της, όπως όλοι μας εξάλλου.

Στη γυναίκα όμως συμβαίνει κάτι μαγικό, κάτι που είναι σε θέση να φέρει σύγχυση στους γύρω της. Είναι αρκετά ευμετάβλητη και πιο περίπλοκη από ότι οι άντρες. Είναι φτιαγμένη από ένα κράμα αντιθέσεων. Με τον έναν θα τη δεις τρυφερή κι όλο νάζι, με τον άλλον μέσα στην ξινίλα και την κόντρα.

Δεν είναι να απορείς τι συμβαίνει με την πάρτη της. Είναι απλό. Ο ένας τη φροντίζει και της βγάζει τον καλύτερό της εαυτό κι ο άλλος φροντίζει με την κακή του συμπεριφορά να της βγάζει κάθε ελάττωμά της στη φόρα.

Η γυναίκα λοιπόν, είναι αυτό που της βγάζει ο εκάστοτε άντρας. Είναι ο καθρέφτης του. Αν ένας άντρας κοιτάει τον καθρέφτη όλο μούτρα και κριτική, μην περιμένει το είδωλό του να του γυρίσει χαμόγελα και να του κάνει χαρές.

Μέσα σε κάθε γυναίκα κοιμούνται δυνάμεις ικανές να προκαλέσουν μια ποικιλία εκρήξεων σε όποιον κάνει να τις αφυπνίσει. Σκέψου λοιπόν, τι είσαι ικανός να της ξυπνήσεις; Γιατί αυτό που θα της ξυπνήσεις, αυτό θα πάρεις.

Μην κάνεις τον κόπο να ρωτήσεις δεξιά κι αριστερά τι καπνό φουμάρει. Ούτε να μπεις στη διαδικασία να μάθεις πώς φερόταν σε προηγούμενες σχέσεις της για να πάρεις μια ιδέα περί τίνος πρόκειται.

Γιατί απλά αν το κάνεις, αυτά που θα συλλέξεις θα είναι υποκειμενικές πληροφορίες άλλων ανθρώπων. Θα σχηματίσεις μια μεροληπτική άποψη για κείνη επειδή θα επιτρέψεις στο στενό πρίσμα της οπτικής γωνίας ορισμένων να σε επηρεάσει. Θα βρεθείς αντιμέτωπος με την αδυναμία κάποιων αντρών που δεν κατάφεραν να βουτήξουν στη ψυχή της, να βρουν το θησαυρό που κρύβει μέσα της και να τον ανασύρουν στην επιφάνεια.

Αν λοιπόν εκείνοι στην παρουσιάσουν επί παραδείγματι χαζή, θα είναι γιατί προφανώς ήταν οι ίδιοι κενοί κι ανασφαλείς για να μπορέσουν να συμπορευτούν με μια γυναίκα αρκετά εξυπνότερή τους. Οπότε χαζή θα τη στολίσουν, γιατί προφανώς με χαζούς κατέληξε κι εκείνη χαζή.

Αν κάποιος σε προειδοποιήσει να κρατηθείς μακριά της, γιατί είναι σκύλα ή γκρινιάρα, να’σαι σίγουρος πως έτσι ήταν αλλά μόνο μαζί του, γιατί προφανώς αυτό κατάφερε να της βγάλει στην επιφάνεια ο συγκεκριμένος άνθρωπος.

Η γυναίκα όμως είναι αψυχολόγητο κι απρόβλεπτο πλάσμα. Δεν είναι άσπρο ή μαύρο, καλή ή κακιά. Μέσα της μπορεί άνετα να κοιμάται μια σκύλα, μια χαζή, μια γκρινιάρα και μια νεράιδα. Το τι θα πάρεις εξαρτάται από αυτό που θα της ξυπνήσεις. Τελεία και παύλα.

Μπορεί να είναι μία αλλά κρύβει μέσα της πολλά πρόσωπα. Το πρόσωπο που θα αναδυθεί στην επιφάνεια εξαρτάται καθαρά από σένα. Εσύ είσαι σε θέση να την κάνεις είτε να λάμπει από ευτυχία πλάι σου, είτε να μαραζώνει από έλλειψη ζεστασιάς που σε διακρίνει. Η δική σου επίδραση, ικανότητα, οξυδέρκεια, δύναμη, όπως θες πες το, είναι αυτή που θα κάνει μια γυναίκα να βγάλει από μέσα της ό,τι καλύτερο. Σωστά λοιπόν, λέγεται πως η αξία ενός άντρα φαίνεται στο χαμόγελο της γυναίκας που έχει δίπλα του.

Άσε λοιπόν, το παρελθόν της και το πρόσωπο που δείχνει στους άλλους. Επικεντρώσου με όλη σου την προσοχή και το ενδιαφέρον στη γυναίκα που έχεις απέναντί σου και φρόντισε να της βγάλεις αυτό που θες να πάρεις. Είναι σίγουρο πως θα στο δώσει.

Αν εσύ όντας καλύτερος από τους προηγούμενους, είσαι ακομπλεξάριστος, έξυπνος, ώριμος και τολμηρός στο να πάρεις αυτό που θες, θα το ‘χεις. Θα ‘χεις με δυο λόγια τη γυναίκα των ονείρων σου. Βασίσου λοιπόν σε σένα και στην καλή σου συμπεριφορά και δε θα χάσεις.

Αν είσαι κανένας ανασφαλής του κερατά, κανένας εγωιστής κι ασυνεννόητος που την παραμελείς, θα έχεις μια ωραιότατη σκύλα δίπλα σου. Και πάλι για όσο έχει την όρεξη και το χρόνο να μένει με κάποιον που την κάνει να γαβγίζει.

Γιατί η γυναίκα ξέρει τι ζητάει και με κάποιον περίεργο τρόπο πάντα το βρίσκει. Μοιάζει με λουλούδι. Κανένα λουλούδι δε στερεί από τον εαυτό του τη ζεστασιά και το φως του ήλιου. Θα στραφεί σε εκείνον που την κάνει να ανθίζει και να αισθάνεται όμορφη και ποθητή.

Είσαι εσύ ο ήλιος στη ζωή της ή είσαι μια λάμπα πυρακτώσεως με ημερομηνία λήξεως;

Πηγή

The post Η γυναίκα σου δίνει αυτό που της ξυπνάς…Αξίζει να το διαβάσετε!!! appeared first on LINE LIFE.

Πηγή Η γυναίκα σου δίνει αυτό που της ξυπνάς…Αξίζει να το διαβάσετε!!!

Βόμβα μολότοφ εκτόξευσε τα ξημερώματα άγνωστος στο σπίτι του αναπληρωτή υπουργού Υγείας, Παύλου Πολάκη

Σύμφωνα με τις…
πρώτες πληροφορίες, ένα άτομο πεζό πλησίασε στην οικία και εκτόξευσε τη μολότοφ από την πλευρά της γκαραζόπορτας, προκαλώντας μικρές υλικές ζημιές.

Την ώρα εκείνη, στο σπίτι βρισκόταν ένας αστυνομικός με πολιτικά, ο οποίος ζήτησε ενισχύσεις και λίγο αργότερα έγιναν τέσσερις προσαγωγές.

Ωστόσο, παραμένει άγνωστο εάν οι προσαχθέντες σχετίζονται με την επίθεση…

cnn.gr

Πηγή Επίθεση με μολότοφ στο σπίτι του Πολάκη…

Στη γιορτή της ελευθερίας, της ισότητας και της αδελφοσύνης δεν είναι όλοι ελεύθεροι ούτε αρκετά ίσοι ώστε να πάρουν μέρος. Τα ρημαγμένα παιδάκια δεν έχουν δικαίωμα συμμετοχής. Είναι υγειονομικώς επικίνδυνα για την ιστορία των οφιούχων

Αν όχι από…
σεβασμό, τουλάχιστον από ντροπή, ας μην πούμε μεγάλα λόγια στη φετινή επέτειο της 25ης Μαρτίου. Όταν το αυγό του φιδιού γεννάει τέρατα ανά την επικράτεια, όταν οι ικέτες αντιμετωπίζονται με φρικιαστική βαρβαρότητα, δεν απομένουν και πολλά να πούμε για εθνική υπερηφάνεια. 

Όταν τα πιο απροστάτευτα πλάσματα, τα παιδιά των προσφύγων, δεν λιθοβολούνται μαζί με τους γονείς τους όπως στα Βίλια (παρουσία μάλιστα της δημάρχου, που αντί να προστατεύσει τους απροστάτευτους, νομιμοποίησε διά της παρουσίας της τον λιθοβολισμό -τον λιθοβολισμό!!- προς άγραν ρατσιστικών ψηφαλακίων), όταν δεν δέχονται επίθεση με σιδερόβεργες όπως στην Κόνιτσα (ασυνόδευτα προσφυγόπουλα, δηλαδή παντελώς και πανταχόθεν εκτεθειμένα στις κάθε λογής αγριότητες), όταν στα Γρεβενά, όταν στο Ωραιόκαστρο, όταν στις Σέρρες, όταν αλλού… όταν δεν υφίστανται την αποτροπιαστική σωματική βιαιότητα, υφίστανται τον εξίσου αποτροπιαστικό βίαιο αποκλεισμό από το πολύτιμο αγαθό της γνώσης, που μαζί είναι και αποκλεισμός από την πρώτη προσπάθεια κοινωνικοποίησης (πλασμάτων με ρημαγμένο ήδη τον τρυφερό ψυχικό τους κόσμο), όταν λοιπόν συμβαίνουν όλα αυτά, κι ακόμα περισσότερα, δεν έχουμε τίποτα να πούμε για τη γενέθλια στιγμή του νεότερου ελληνικού κράτους.

Μοιάζει σαν όλα τα ψεύδη (ζωτικά και μη) της γέννησης ενός έθνους να αγρίεψαν ταυτόχρονα για να στρεβλώσουν την έννοια της ελευθερίας και την ιερότητα των θυσιών που χρειάστηκαν στα κοντά 200 χρόνια, όχι μόνο για να αποκτηθεί αυτή η ελευθερία, αλλά και για να ανακτηθεί από φασίστες εισβολείς, από δικτάτορες δυνάστες και από πάσης μορφής αυθέντες που ανασκολόπισαν και εκμεταλλεύτηκαν το νόημά της με τα ταπεινότερα (όμως άκρως προσοδοφόρα) των ελατηρίων. Τα φωτεινότερα μυαλά και οι καθαρότερες ψυχές έπεσαν σ’ αυτό τον αγώνα, ωστόσο -και πέραν όλων των άλλων- αυτό δεν ήταν αρκετό ώστε να νικηθούν οι δαίμονες που κατατρύχουν και υποσκάπτουν την έννοια της ελευθερίας πλήττοντας και τον πυρήνα της: την ευρυχωρία μιας δημοκρατίας που χωράει όλους και προπαντός τους απροστάτευτους. Με χέρι παρήγορο, με μυαλό καθαρό, με ψυχική απεραντοσύνη.

Φαίνεται, όμως, πως έχει ξεμείνει από βέλη το φαρέτριον της αγωνίας μας. Από βέλη που να πλήξουν τον πλησίστιο φασισμό που κάνει δύσκολη τη ζωή των αθώων κατά τις επιθυμίες του Άδωνι Γεωργιάδη (και πολλών -γνωστών- άλλων), με την πέτρα και τον λοστό και το λουκέτο. Με «ό,τι πιο σάπιο και σιχαμερό» όπως είπε ο υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής Δημήτρης Βίτσας για τις επιθέσεις στα προσφυγόπουλα.

Πριν λοιπόν τα μεγάλα λόγια της επετείου, ας διαβάσουμε προσεκτικά (το αλίευσα από ένα εξαιρετικό άρθρο του Παντελή Μπουκάλα) την ανακοίνωση του συλλόγου γονέων του Δημοτικού Σχολείου Άνω Βαθέος Σάμου, ως υπόδειγμα ρατσιστικής διαστροφής, τόσο μεγάλης που ντρέπεσαι να την ομολογήσεις στον εαυτό σου, καταφεύγοντας στη βοήθεια εκείνου του φονικά βολικού «αλλά». Λέει λοιπόν η ανακοίνωση: «Υπερασπιζόμαστε το δικαίωμα στην εκπαίδευση όλων των παιδιών ανεξαιρέτως χρώματος, φυλής, καταγωγής και θρησκείας, ΑΛΛΑ (σ.σ.: τα κεφαλαία δικά μου) όχι σε βάρος των δικαιωμάτων των ήδη φοιτούντων μαθητών και στην άμεση απειλή της δημόσιας υγείας του νησιού μας».

Σχιζοφρένεια; Ναι. Η σχιζοφρένεια του ρατσιστικού «αλλά» που τόσες φορές το βλέπουμε να σφυρίζει μπροστά στα μάτια μας. «Ανακαταλαμβάνοντας» τις πόλεις που «μας ανήκουν», διαπομπεύοντας άρρωστα κορίτσια, ελεεινολογώντας τους πνιγμένους στο Φαρμακονήσι, μιλώντας για «λαθρομετανάστες», διαμελίζοντας ξανά και ξανά τις Ζακί της διπλανής πόρτας, ονομάζοντας «οικογενειακή τραγωδία» τη γυναικοκτονία, παζαρεύοντας άθλια το ακαταδίωκτο των υπουργών, ποντάροντας στον θρησκευόμενο πατριδοκάπηλο φανατισμό και τόσα άλλα.

Είναι πολλοί βέβαια που θα ξεχάσουν το λουκέτο και θα αφήσουν κάτω τις πέτρες του λιθοβολισμού για να στολίσουν τα σχολεία των παιδιών τους με εικόνες ηρώων της Επανάστασης. Αλλά.. Αλλά στη γιορτή της ελευθερίας, της ισότητας και της αδελφοσύνης δεν είναι όλοι ελεύθεροι ούτε αρκετά ίσοι ώστε να πάρουν μέρος. Τα ρημαγμένα παιδάκια δεν έχουν δικαίωμα συμμετοχής. Είναι υγειονομικώς επικίνδυνα για την ιστορία των οφιούχων.

Αντί λοιπόν για μεγάλα λόγια, ας θυμηθούμε, στη μνήμη της ανέγγιχτης λύπης εκείνων, το ποίημα του Νίκου Καρούζου «Αρνησίκακος» από τη συλλογή «Φαρέτριον»: «Θα πεθάνω ζητώντας έναν ήλιο / στα μεγάλα χρονικά μυστήρια / κομματιάζοντας τη νύχτα μ’ ένα σμήνος από γαλαξίες / αιωρούμενος δίχως τη μητρυιά μας / την αλύγιστη Βαρύτητα/ δίχως τα δάκρυα που μας επιβάλλει η Ελλάδα / τούτ’ η χώρα που παιδεύει τα δροσερά ελληνόπουλα / κι ανεμίζει τους αμέτρητους γραικύλους».

Και του χρόνου. Με όσο το δυνατόν λιγότερα «αλλά»…

Κώστας Καναβούρης 

ΑΥΓΗ

Πηγή 25η Μαρτίου, αλλά…

Στη γιορτή της ελευθερίας, της ισότητας και της αδελφοσύνης δεν είναι όλοι ελεύθεροι ούτε αρκετά ίσοι ώστε να πάρουν μέρος. Τα ρημαγμένα παιδάκια δεν έχουν δικαίωμα συμμετοχής. Είναι υγειονομικώς επικίνδυνα για την ιστορία των οφιούχων

Αν όχι από…
σεβασμό, τουλάχιστον από ντροπή, ας μην πούμε μεγάλα λόγια στη φετινή επέτειο της 25ης Μαρτίου. Όταν το αυγό του φιδιού γεννάει τέρατα ανά την επικράτεια, όταν οι ικέτες αντιμετωπίζονται με φρικιαστική βαρβαρότητα, δεν απομένουν και πολλά να πούμε για εθνική υπερηφάνεια. 

Όταν τα πιο απροστάτευτα πλάσματα, τα παιδιά των προσφύγων, δεν λιθοβολούνται μαζί με τους γονείς τους όπως στα Βίλια (παρουσία μάλιστα της δημάρχου, που αντί να προστατεύσει τους απροστάτευτους, νομιμοποίησε διά της παρουσίας της τον λιθοβολισμό -τον λιθοβολισμό!!- προς άγραν ρατσιστικών ψηφαλακίων), όταν δεν δέχονται επίθεση με σιδερόβεργες όπως στην Κόνιτσα (ασυνόδευτα προσφυγόπουλα, δηλαδή παντελώς και πανταχόθεν εκτεθειμένα στις κάθε λογής αγριότητες), όταν στα Γρεβενά, όταν στο Ωραιόκαστρο, όταν στις Σέρρες, όταν αλλού… όταν δεν υφίστανται την αποτροπιαστική σωματική βιαιότητα, υφίστανται τον εξίσου αποτροπιαστικό βίαιο αποκλεισμό από το πολύτιμο αγαθό της γνώσης, που μαζί είναι και αποκλεισμός από την πρώτη προσπάθεια κοινωνικοποίησης (πλασμάτων με ρημαγμένο ήδη τον τρυφερό ψυχικό τους κόσμο), όταν λοιπόν συμβαίνουν όλα αυτά, κι ακόμα περισσότερα, δεν έχουμε τίποτα να πούμε για τη γενέθλια στιγμή του νεότερου ελληνικού κράτους.

Μοιάζει σαν όλα τα ψεύδη (ζωτικά και μη) της γέννησης ενός έθνους να αγρίεψαν ταυτόχρονα για να στρεβλώσουν την έννοια της ελευθερίας και την ιερότητα των θυσιών που χρειάστηκαν στα κοντά 200 χρόνια, όχι μόνο για να αποκτηθεί αυτή η ελευθερία, αλλά και για να ανακτηθεί από φασίστες εισβολείς, από δικτάτορες δυνάστες και από πάσης μορφής αυθέντες που ανασκολόπισαν και εκμεταλλεύτηκαν το νόημά της με τα ταπεινότερα (όμως άκρως προσοδοφόρα) των ελατηρίων. Τα φωτεινότερα μυαλά και οι καθαρότερες ψυχές έπεσαν σ’ αυτό τον αγώνα, ωστόσο -και πέραν όλων των άλλων- αυτό δεν ήταν αρκετό ώστε να νικηθούν οι δαίμονες που κατατρύχουν και υποσκάπτουν την έννοια της ελευθερίας πλήττοντας και τον πυρήνα της: την ευρυχωρία μιας δημοκρατίας που χωράει όλους και προπαντός τους απροστάτευτους. Με χέρι παρήγορο, με μυαλό καθαρό, με ψυχική απεραντοσύνη.

Φαίνεται, όμως, πως έχει ξεμείνει από βέλη το φαρέτριον της αγωνίας μας. Από βέλη που να πλήξουν τον πλησίστιο φασισμό που κάνει δύσκολη τη ζωή των αθώων κατά τις επιθυμίες του Άδωνι Γεωργιάδη (και πολλών -γνωστών- άλλων), με την πέτρα και τον λοστό και το λουκέτο. Με «ό,τι πιο σάπιο και σιχαμερό» όπως είπε ο υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής Δημήτρης Βίτσας για τις επιθέσεις στα προσφυγόπουλα.

Πριν λοιπόν τα μεγάλα λόγια της επετείου, ας διαβάσουμε προσεκτικά (το αλίευσα από ένα εξαιρετικό άρθρο του Παντελή Μπουκάλα) την ανακοίνωση του συλλόγου γονέων του Δημοτικού Σχολείου Άνω Βαθέος Σάμου, ως υπόδειγμα ρατσιστικής διαστροφής, τόσο μεγάλης που ντρέπεσαι να την ομολογήσεις στον εαυτό σου, καταφεύγοντας στη βοήθεια εκείνου του φονικά βολικού «αλλά». Λέει λοιπόν η ανακοίνωση: «Υπερασπιζόμαστε το δικαίωμα στην εκπαίδευση όλων των παιδιών ανεξαιρέτως χρώματος, φυλής, καταγωγής και θρησκείας, ΑΛΛΑ (σ.σ.: τα κεφαλαία δικά μου) όχι σε βάρος των δικαιωμάτων των ήδη φοιτούντων μαθητών και στην άμεση απειλή της δημόσιας υγείας του νησιού μας».

Σχιζοφρένεια; Ναι. Η σχιζοφρένεια του ρατσιστικού «αλλά» που τόσες φορές το βλέπουμε να σφυρίζει μπροστά στα μάτια μας. «Ανακαταλαμβάνοντας» τις πόλεις που «μας ανήκουν», διαπομπεύοντας άρρωστα κορίτσια, ελεεινολογώντας τους πνιγμένους στο Φαρμακονήσι, μιλώντας για «λαθρομετανάστες», διαμελίζοντας ξανά και ξανά τις Ζακί της διπλανής πόρτας, ονομάζοντας «οικογενειακή τραγωδία» τη γυναικοκτονία, παζαρεύοντας άθλια το ακαταδίωκτο των υπουργών, ποντάροντας στον θρησκευόμενο πατριδοκάπηλο φανατισμό και τόσα άλλα.

Είναι πολλοί βέβαια που θα ξεχάσουν το λουκέτο και θα αφήσουν κάτω τις πέτρες του λιθοβολισμού για να στολίσουν τα σχολεία των παιδιών τους με εικόνες ηρώων της Επανάστασης. Αλλά.. Αλλά στη γιορτή της ελευθερίας, της ισότητας και της αδελφοσύνης δεν είναι όλοι ελεύθεροι ούτε αρκετά ίσοι ώστε να πάρουν μέρος. Τα ρημαγμένα παιδάκια δεν έχουν δικαίωμα συμμετοχής. Είναι υγειονομικώς επικίνδυνα για την ιστορία των οφιούχων.

Αντί λοιπόν για μεγάλα λόγια, ας θυμηθούμε, στη μνήμη της ανέγγιχτης λύπης εκείνων, το ποίημα του Νίκου Καρούζου «Αρνησίκακος» από τη συλλογή «Φαρέτριον»: «Θα πεθάνω ζητώντας έναν ήλιο / στα μεγάλα χρονικά μυστήρια / κομματιάζοντας τη νύχτα μ’ ένα σμήνος από γαλαξίες / αιωρούμενος δίχως τη μητρυιά μας / την αλύγιστη Βαρύτητα/ δίχως τα δάκρυα που μας επιβάλλει η Ελλάδα / τούτ’ η χώρα που παιδεύει τα δροσερά ελληνόπουλα / κι ανεμίζει τους αμέτρητους γραικύλους».

Και του χρόνου. Με όσο το δυνατόν λιγότερα «αλλά»…

Κώστας Καναβούρης 

ΑΥΓΗ

Πηγή 25η Μαρτίου, αλλά…